نقدآگین
12.2K subscribers
3.87K photos
3.42K videos
93 files
9.12K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
نقدآگین
#نظرسنجی ۴۴
به‌نظر شما آیا بنا بر شواهد موجود و روندها، در سال ۱۴۰۴ جنگی با ایران رقم خواهد خورد؟
#نظرسنجی ۴۵
آیا موافقید؟
"نقطۀ بهینۀ تنش موجود از دیدِ طرفین "بمباران تاسیسات هسته‌ای" است: آمریکا برای همیشه از دست نق‌نق نتانیاهو راحت می‌شود، ترجیح ج.ا هم نابودی هسته‌ای بدون عادی‌سازی روابط با آمریکاست تا نرمال‌سازی سیاست خارجه و کنارگذاری هسته‌ای"
Anonymous Poll
27%
۱. خیر، مخالفم.
33%
۲. بله، هم‌نظرم.
40%
۳. نمی‌دانم | نتیجه را ببینم
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📘آدمیرال شمخانی: نمادِ شایسته‌سالاری و حلال‌خوری در جبهۀ انقلاب!

✍🏻 #اصغر_حکمتیار

واعظی:

🔹در زمان مذاکرات برجام شمخانی قرار بود اجازه یک امضا را بگیرد و به ظریف در وین منتقل کند، اما نتوانستیم اصلا پیداش کنیم!

🔹چند جایی که قرار بود شمخانی کارهایی را انجام دهد، یا نمیشد پیدایش کرد یا اینکه از زمانش می گذشت


🍂 به مناسبت پیروزی‌های درخشان اخیر محور مقاومت و انقلاب در بازکردن پای اسراییل، بد نیست نگاهی داشته‌باشیم به یکی از فرماندهان عالی این محور.

🍂 حالا اگر می‌پرسید چرا آدمیرال شمخانی، باید عرض کنم‌ که شخص ایشان از طریق برنامه‌ریزی و حمایت از تحریم‌ها تاثیر مستقیمی روی زندگی تک‌تک شما گذاشته است. در ضمن، ایشان عالی‌ترین مقام نیروی دریایی در تاریخ مشعشع جمهوری بوده‌اند.

🍂 شمخانی، به همراه محسن رضایی و ذوالقدر و غلامعلی رشید و ده پانزده تن از جوانان شرور ‌و بزه‌کار جنوبی، در زمان شاه گروهکی برای خود درست کردند به اسم منصورون. این جور گروهک‌بازی در آن ایام برای برخی جوانان که مشکل تربیت خانوادگی یا حرام‌نطفه‌گی داشتند مد بود. این بازی روزگار بود که انقلاب ۵۷ پیش آمد و باندهای اشرار به سرعت کمیته‌های انقلاب اسلامی و بعد سپاه را در اختیار گرفتند.

🍂 محسن رضایی که چاپلوسی بی‌حیا بود، توانست خودش را نزد سبک‌وزن‌ترین آخوندهای انقلابی جا دهد و رفقایش را هم بالا کشید. جریان جنگ هم ناگهان الواط بیست‌ساله را به سردار تبدیل کرد. این که جنگ حاصل توطئه چه کسانی بود، در حوصله این نوشته نیست.

🍂 شمخانی شد معاون محسن رضایی و این دو با حمایت هم‌‌قطاران خود مخالفین خود را با خشونت از سپاه بیرون ریختند یا به فوز عظیم شهادت رساندند. هم‌زمان با فرماندهی هوشمند خود چنان پیروزی خوردند که قرار شد اعدام شوند، ولی رفسنجانی و خامنه‌ای مانع شدند. خواندن داستان قلعه حیوانات کمک می‌کند که بفهمید چرا.

🍂 بعدا رهبر فرزانه- که تاریخ نظیر ایشان سراغ ندارد- علی شمخانی را یک‌شبه آدمیرال و فرمانده کل نیروی دریایی ارتش کرد. فقط یک دقیقه تصور کنید حال افسران نیروی دریایی، که آنطور توسط یک طلبه خوش‌شانس و بدنام، کوچک و خوار شدند. سابقه آدمیرال شمخانی در نیروی دریایی عبارت بود از خالی کردن بارهای لنج و دو سه نوبت سوار شدن به قایق موتوری. جناب آدمیرال طرح قایق‌های تندرو را توسعه دادند. این طرح بر این مبنا بود که، اگر از ده هزار قایق تندرو یکی به ناو آمریکایی برسد کافی است. به خصوص که یک تیربار هم داشتند و صحبت آن بود که یک بمب بیست کیلویی هم در نوک قایق بگذارند که رنگ بدنه ناو آمریکایی را زائل کند.

🍂 اما نباید حوصله شما را با شاهکارهای نظامی آدمیرال شمخاتی سر ببرم. شاهکارهای اقتصادی ایشان بعد از جنگ خیلی مهم‌تر است. ایشان در مدت فرماندهی نیروی دریایی در غالب روزها در منزل، ملبس به دشداشه، پیگیر معاملات تجاری خود بودند. بنادر را در اختیار داشتند و گمرک هم که جرات بازرسی نداشت. هیچ تصمیمی در زندگی ایشان بدون در نظر گرفتن سود گرفته نشده است.

🍂 پسران خود را هم خیلی زود وارد کار کردند و به چهارگوشه دنیا فرستادند. به واسطه درآمد فعالیت‌های صد در صد حلال تجاری و قاچاق و با ارتباط با موسسات و بانک‌های خارجی زمینه خرید کشتی هم فراهم شد، و خانواده محترم شمخانی یک کارتل کامل دریایی و بانکی درست کرد. بامزه آنجاست که اسم یکی از شرکت ها هم «آدمیرال» بود!!!! حالا نمی‌دانم برای شوخی و یا برای بازاریابی و به رخ کشیدن.

🍂 شیرین‌ترین بخش ماجرا آنجاست که شمخانی، که دبیر شورای عالی امنیت ملی بود، تلاش وافری برای شکست مذاکرات هسته‌ای و برقراری تحریم‌ها داشت. در جریان تحریم، پسران ایشان مسوولیت فروش قاچاقی نفت را به عهده گرفته و میلیاردها دلار هپلی‌هپو شد. همه می‌دانستند که جریان چیست، ولی خوب چکار می‌شد کرد. شمخانی در مراقبت از تحریم‌ها جدی بود و شوخی نداشت. سبیل دفتر رهبر فرزانه هم خوب چرب شده بود. دو سه نفر افشاگر هم سریعا توسط قوه قضاییه محترم‌ خفه شدند.

🔻بتازگی خبرگزاری بلومبرگ اندکی از کارتل شمخاتی گزارش داده که آن هم ممکن است بعدا با زدوبندهای پنهانی ماستمال شود. من حال ندارم از این ستاره مقاومت و اسلام انقلابی بیشتر بنویسم. حرف بسیار است. فقط دو نکته اضافه کنم:

اولا محور شهادت‌طلب و انقلابی مرزهای تاریخی-جهانی فساد را جابجا کرده. دقیقا برای همین است که مبلغ عظیمی صرف نشر تاریخ دروغین می‌شود. خدا پدر جرج اورول نویسنده کتاب قلعه حیوانات را بیامرزد. اما قلعه حیوانات این مقدار فتنه‌سازی با اهداف تجاری نداشت.

ثانیا، اگر به کسانی نظیر پرفسور ظریف و نیلی و سایر تکنوکرات‌های صالح جمهوری مستضعفان، که به این مرداب ادکلن می‌زنند نهایت بدبینی را نداشته باشید، خود را دارید خر می‌کنید. همینطور سایر مشروعیت‌بخشان و عذرطلبان. ما گفته باشیم.



🌾@Naqdagin | @anti_hypocrisy
📘تحریم «فرصت» است، فیلترینگ جهتِ «صیانت»، اقتصاد «مقاومتی»، فساد ساختاری «دروغ» و «قله» نزدیک!

🔻مکارم شیرازی
قطعا FATF و هک/انتشار غنائمی که الله و نائبش به جهادی‌های فاتح قله‌ها بخشیده، حرام‌اندر‌حرام‌اندر‌حرام است و بازنشرکنندۀ این «اسرار الهی» جهنمی، چرا که آبروی مومنان/انقلابیون پاکار و حافظ خیمۀ نظام را برده!
اگر آدم مرغ نخوره چه می‌شه؟! شما هم به سهم خود با نخوردن گوشت با گرانی‌ها مبارزه کنید! اکثریت پزشکان می‌گویند گوشت برای سلامتی مضره، پس نخورید!

🔻تو لیست لو رفتۀ ثروتمندترین‌های بانک سپه، اسم آشنایی دیده می‌شه:
▫️ابوالفضل بهاالدینی، نمایندۀ خامنه‌ای در پاکستان، با ۱۴۷ میلیارد تومان پول نقد در حساب شخصی!
▫️از اسامی سپه معلومه که اقلیت (امثال پسر مکارم شیرازی در تصویر با ۷۸ میلیارد ناقابل نقد) به نوک ‎قله صعود کردن، فقط ۸۰ میلیون ته دره باقی مونده که بهتره کژ ندیم!

▫️سردار حسن پلارک رئیس سابق ستاد بازسازی عتبات با ۶۳۴ میلیارد موجودی، رتبۀ دوم را در میان مشتریان حقیقی به خود اختصاص داده که از دوستان صمیمی قاسم سلیمانی بوده.

📕ابرکاسبِ تحریم:‌ ادمیرال شمخانی
📕علم‌الهدی و حلال‌خوری


🌾@Naqdagin
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📺 الله و کلاغ (+)
— تقلب/کپی‌پیست از خرافه/افسانۀ برساختۀ خاخام‌های یهودی!

🎙#فردزیلا

🔸آیا قرآن واقعا کلام دست‌نخوردۀ خودِ خدای خالق است؟ یا ردپای منابعِ بشریِ مولف/مولفان آن قابل ردیابی‌ست؟🧐 در این ویدیو سراغ یکی از معروف‌ترین و در عین حال عجیب‌ترین آیات قرآن می‌ریم: داستان کلاغی که به قابیل درس دفن کردن می‌ده! اما آیا این داستان سخن خود خداست یا کپی‌برداری از منابع خرافی و دسته‌چندم یهودی؟ آیا این شباهت‌ها تصادفیه یا دلیل محکمی برای ریشه انسانی قرآنه؟ آیا میشه ادعاهای دینی رو با علم و منطق سنجید؟

📺 قرآن: تجربۀ نبوی یا کپی‌پیست‌هایی ناشیانه؟
📺 پشت پردۀ قرآن؟
📺 مؤلفان قرآن (عیسی و انجیل شهادتی بر عدم وحی)
📺 پژوهشی در قرآن (۱۳)
📺 افسانهٔ ایران‌ستیز قرآن (اصحاب فیل)
📺 ذوالقرنین قرآن کپی «رمانس اسکندر»
📺 آیت‌الله کمال حیدری: قرآن ۱۰۲۴۳ اختلاف دارد
📺 اشکالات صرف و نحوی متعدد قرآن
📓افسانۀ اسکندر در قرآن
📕مسیح در قرآن: خدایی که خدا نیست
📕قرآن از دیدگاه ریاضی
📕 تصورات خطای قرآن پیرامون انجیل و تورات
📻 دستکاریِ قرآن؟

.


#نقد_قرآن



🌾@Naqdagin
📘زمانه‌نشناسیِ آخوند مهراب صادق‌نیا
— دربارۀ متنِ «دین‌گریزی ستیزه‌جویانۀ نسل زد»
(۱/۲)
✍🏻 #محمود_کریمی

🍂 این متن نمونه‌ای از عجز اساسیِ ذهنیت سنتی-آخوندی از درکِ زیست‌جهان مدرن و مسالۀ «مرگ خدا» و تحولات شگرفِ تاریخی-تمدنی‌ست. بدل‌سازی حکومت امت‌-امامتیِ ولی‌فقیه به «بزِ بلاگردان» اسلام، و تصور و تصویر کردنِ سوژۀ ایرانی به‌عنوان «کودک نابالغِ لجوج و عنود و ابله» که بی‌دینی‌اش از لج و احساسی‌بودن و عدم رشدیافتگیِ شخصیتی‌ست، سطحی‌ترین نوع فهم و تعمیمِ خلقیات و صغارتِ وجودیِ فرد به جامعۀ ایرانی است تا به این طریق، نظام باورِ موروثیِ اسکلت‌شدۀ خود را حفظ کند و زنده و بی‌نقص بنماید.

🍂 چنین فهمی خودش ناشی از این است که دینداری‌ گوینده از مکانیزم‌های روان‌شناختی بوده: "در لحظه‌های دشوار زندگی نیاز دارید که صدای‌ش کنید" نه آگاهانه و از روی معرفت نظری بدون دچاربودگی به انواع مغالطه و سوگیری، و چون هنوز مثل کودکی‌اش «معتاد به مناسک» است، می‌خواهد دیگران نیز به این «پستانکِ مناسک» معتاد بمانند، هرچند در آن شیری (خدایی زنده و روح‌‌بخش) باقی نمانده‌باشد؛ البته اگر از قبل در آن شیری بوده‌باشد!

🍂 این فرد نواندیش و منتقد حکومت نیز ملاک دین‌داری را مشتی مناسک می‌داند: نماز و روزه‌، که مادرش به او حقنه کرده و حتی خلاف نظر شرع و معلم مدرسه، بر اجرای آن قبل از بلوغ نیز اصرار ورزیده‌است. این حکایتی که او نقل می‌کند در این باره، در نزد نسل امروز، نمایانگرِ چیزی جز تعصب و تجاوز والدین به حقوقِ فرزند فهم نمی‌شود؛ نه اینکه در جهان سنت چنین بوده، بلکه در جهان امروز چنین فهم می‌شود. در جهان سنت، دین چیزی نظیرِ تحصیلات اجباری تا دبیرستان بود و بستری برای انتقال میراث فرهنگی و ایجاد چسب اجتماعی.

🍂 بد نیست به این هم اشاره کنم که روزۀ اسلامی از منظرِ ایرانی-زرتشتی نوعی کار اهریمنی و دیوپسندانه تلقی می‌شد و می‌شود، چرا که با کاستن از نیروی انسان، ضد آبادسازی دنیا و شادی و شادکامی و بهره‌گیری از نعمات است. نماز و روزۀ اسلامی نزد مسیحیان نیز جایگاهی ندارد. عیسی نزد مسیحیان، آمده تا عهدِ شریعت که بر محور گناهِ نخستین شکل گرفته را پایان ببخشد؛ یعنی دین‌شناسی جناب صادق‌نیا نیز عمیقا فرقه‌ای و محدود باقی مانده‌است. از سویی، با آنکه مسیحیت بنوعی خود را دینی شریعت‌مند و سخت‌گیری نمی‌داند و در انگلستان نیز قدرت سیاسی را قبضه نکرده تا انواع مشکلات به آن ربط داده‌شود (به حق و ناحق)، بیش از نیمی از انگلیسی‌ها خود را بی‌دین می‌دانند، آیا این هم از لجِ حکومت بوده‌است جناب محققِ حوزوی؟

🍂 همچنین باید از جناب ایشان پرسید چرا هنوز هم ارتباط با امر معنوی و یا حتی خدا را، محدود به دینی خاص و شرایعی معین می‌فهمد؟ دقیقا این عالی‌جناب چگونه متوجه شده که کسانی که به شریعت محمدی باور ندارند، هیچ نوع از تجربه معنوی و باور و التزام به نظام باور الاهیاتی خاصی ندارند ولو این نظام باور ربطی به ادیان تاریخی و سازماندهی‌شده نداشته‌باشد؟

🍂 جهت کمک به فهم بهتر موقعیت این زمانه باید نکاتی را یادآور شوم. زیست‌جهانِ انسان سنتی ایرانی، که اکثرا در محیطی بس محدود می‌زیست تا پایان عمرش و نهایتا بیش از دِه خود و چند دِه اینور و آن‌ورتر مطلع نبود (اکثریت جمعیت ایران تا همین زمین پهلوی‌ها نیز شهری نشده‌بودند) و اکثرا بی‌سواد بود و اگر سوادی هم داشت، بیشترِ سوادش محدود به قرائت قرآن و مفاتیح‌الجنان می‌شد و آن باسوادها را آخوند می‌نامیدند و جانشین انبیا تصور می‌کردند و مقابلش رکوع بجا می‌آوردند و دست‌بوسش بودند و همۀ جهان‌شناسی‌شان را از او می‌گرفتند و از تولد تا ازدواج و دعای باران و طریقۀ نوشتنِ وصیت و مرگ و کفن و دفن‌شان به او برمی‌گشت، و برای روزی‌ِ روزمره‌شان نیز به آب باران و زمین و حیوانات وابسته بودند و برای شفای بیماری‌هاشان دعا و نذر و نیاز می‌کردند به فلان امام و امام‌زاده، بسی از زیست‌جهان سوژۀ مدرن آنلاین که به تک‌تک نقاط جهان و مذاهب و باورها متصل است و سالیان بسیاری از عمرش به تحصیل و اطلاع از علوم مختلف گذشته و روزانه ده‌ها کیلومتر جابجایی و بودن میانِ افراد با عقاید مختلف، جزئی از ضرورت زندگی‌اش است و اقتصادش بر محور شهرِ مدرن می‌چرخد و بابت هر بیماری کوچک به داروخانه و مطب پزشک می‌رود، به‌کلی متفاوت است.

(ادامه دارد)


🌾@Naqdagin
📘زمانه‌نشناسیِ آخوند مهراب صادق‌نیا
— دربارۀ متنِ «دین‌گریزی ستیزه‌جویانۀ نسل زد»
(۲/۲)
✍🏻 #محمود_کریمی

🍂 در چنین جهانی، آن شرایع که در دل جمعیتی یک‌دست اجرا می‌شد، مضمحل می‌شود و آن خدا که تصور می‌شد در همه‌جا حاضر است و ناظر و کمک‌کار ما در مقابل دیگری‌های کافر و نجس و بیماری‌ها و خشکسالی‌هاست و از ما ۵ نوبت تعظیم و سجدۀ روزانه چون سلاطین می‌طلبد تا عذاب دنیوی و گرز و آتشِ برزخ و دوزخ نصیب‌مان نشود، و قربانی‌کردن حیوانات و پاشیدن خونشان بر زمین او را خشنود می‌کند، به گورستانِ خدایان رفته و اگر خدایی باقی‌مانده‌باشد، بسیار رازآمیزتر و ناشناخته‌تر است و فلسفی‌تر.

🍂 این بخشی از داستان بود که مهراب صادق‌نیاها ناتوان‌اند از درک آن، بخشی دیگر نیز آن است که خدای اسلام، امروز یک موجودِ لازم‌التشریح شده برای بخش قابل توجهی از اهل اندیشه و تحقیق، که نمی‌توانند نسبتی با خدای سنتی که در قبرستانِ خدایان افتاده، بگیرند، اما نمی‌دانند چرا؛ یعنی برخلاف گذشته که مذهب از طریق مناسک و محیط بستۀ انسان سنتی امتداد می‌یافت و با سنت‌ها و عرف‌ها به‌شکل بسته‌ای مقدس و شک‌ناپذیر جلوه می‌کرد (برای مثال بنگرید به:
«ذَلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ فِيهِ»،

«"أَ فِي اللَّهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»،

و..)، امروز نصوص و نمادهای اصلی‌اش و خودِ مناسک به موضوع نقد و بررسی و تبارشناسی بدل شده و چون جسدی بی‌جان، هر جزء باقی‌مانده‌اش را در اتاق تشریح می‌برند تا با انواعِ تجزیه و تحلیل‌های تاریخی و علمی و فلسفی و اخلاقی و دین‌شناسی تطبیقی و... دریافت شود که چگونه خدای مذهب و مقدسات آن ساخته و پرداخته شده تا به اینجا رسیده و هر کدام، از کدام مغلطه و توهم و خطا و خیال ناشی شده، و چه میزان از مصائب امروز و موانع حرکت ما به یک زندگی سعادتمند، به آن بازمی‌گردد.

🍂 حکومت امت-امامتیِ ولایت‌فقیه که شیعۀ ۵۷ی و آخوندهای چند قرن تشنۀ قدرت تشکیل دادند، از جهتی نه یک کژرفتاری و انحراف، بلکه نوعی ضرورتِ تاریخی اسلام به‌عنوان یک دین سیاسی و شیعه بعنوان یک مذهب اقلیتِ در انتظارِ کسب قدرت بوده، و بدل به آینه‌ای تمام‌قد و تسریع‌کنندۀ فرآیند شناختِ ذهنیات و خیال‌انگیختگی‌های مذهبی-سنتیِ اجدادی برای انسانِ ایرانیِ «مبتلا به عقلانیت مدرن» شده‌است، وگرنه حجم خشونتی که حکومتِ آخوندی در مواجهه با دیگری‌ها مرتکب شده و می‌شود، بنا به فشارهای گوناگون نرم‌افزاری و سخت‌افزاری از جانبِ جهان و تمدن مدرن، نسبتِ چندانی با نصوص دینی و فقه اسلامی ندارد و بسیار تلطیف‌شده‌تر است نسبت به حکومت محمد و صحابی‌اش و نظام خلیفه‌گری پس از آن. از این جهت، این حکومت آخوندی نیست که باعث بی‌دینی مردم ایران شده، بلکه وجودِ حکومت دینی «در زیست‌جهان مدرنی» که انسان ایرانی بدرجات در آن نفس می‌کشد، چنین نقشی را ایفا می‌کند و به‌عنوانِ یک تسهیل‌گر شناخت و یاری‌گر به فاصله‌گیری از صغارت انسان سنتی عمل می‌کند، وگرنه در جهان سنت اکثر حکومت‌ها بنحوی مدعای دینی نیز داشتند، اما با همۀ خشونت‌ها و مظالم‌شان، چنین نقشی را در تسریعِ این فرآیند‌ها ایفا نمی‌کردند.

.


#آخوندیسم #نقد_ادیان


🌾@Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 ابراهیم و اشتباهاتِ اللهِ تقلب‌کار در کُپ‌زدن!
— پایِ الله در میانه یا قرآن تالیفی تماما بشری‌ست؟

🎙#فردزیلا (+)

🔸در این برنامه به شما نشان خواهم داد که چطور "معجزۀ نجات ابراهیم از آتشِ نمرود"، ریشه‌ای کاملاً زمینی، انسانی و حتی مبتنی بر یک اشتباهِ فاحش در ترجمه و تفسیرِ بایبل یهودی دارد!

🔻منابعِ تلمودیِ مولفانِ قرآن
🔸احتمالاً بزرگترین معما برای مسیحیان و یهودیانی که قرآن را می‌خوانند، داستان‌های متعددِ در ظاهر مبتنی بر بایبلی‌ست که شباهتی با روایت‌های بایبل دارند. داستان‌های قرآنی شامل تحریفات و برخی اضافات عجیب و غریب در داستان‌های آشنایی‌ست که پیشاپیش آن‌ها را می‌شناسند. اگر این داستان‌ها از کتب مقدس پیشین نیستند، پس از کجا آمده‌اند؟ خوشبختانه، ما نوشتجات آپوکریفایی (مشکوک و مجعول) یهودی بسیاری (بیشتر این مطالب مربوط به تلمود است) داریم که به قرن دوم میلادی برمی‌گردند و می‌توان این داستان‌ها را با آن‌ها مقایسه کرد. هنگامی‌که این مقایسه را انجام می‌دهیم، شباهت‌های چشمگیری بین این افسانه‌ها با داستان‌هایی که در قرآن بازگو شده‌است، می‌یابیم.

🔸مطالب تلمودی در قرن دوم میلادی، از سنت های شفاهی (میشنا) و توضیح‌المسائل آن (گمارا) جمع‌آوری شده‌است. این قوانین و سنت‌ها برای استفاده از شریعت موسی (تورات) برای دوران گذار ایجاد شده‌بود. این نوشته‌ها شامل تفسیر و بحث در مورد شریعت (هلاخا و هگادا و غیره) نیز بودند. بسیاری از یهودیان تألیفات تلمودی را معتبر نمی‌دانند، با این وجود، چون این نوشته‌ها حاوی اطلاعاتی در مورد زمانی که به نگارش درآمده‌اند، هستند، مورد مطالعه قرار می‌گیرند.

🔸پس چگونه این آثار غیرمعتبر تلمودی یهودی در قرآن گنجانده شده‌است؟ بسیاری از گروه‌های کوچک یهودی، بین قرن هفتم و نهم در حوزۀ جغرافیایی ظهور و ساختِ اسلام زندگی می‌کردند. این مطالب تلمودی، برای نسل‌ها، به‌صورت شفاهی از پدر به پسر منتقل می‌شد.


📕افسانهٔ عمر نوح؛ بدعاقبتی کپی‌کاران!
📺 قرآن: تجربۀ نبوی یا کپی‌پیست‌هایی ناشیانه؟
📺 الله و کلاغ
📺 افسانهٔ ایران‌ستیز قرآن (اصحاب فیل)
📺 مؤلفان قرآن (عیسی و انجیل شهادتی بر عدم وحی)
📺 پشت پردۀ قرآن؟
📺 پژوهشی در قرآن (۱۳)
📺 ذوالقرنین قرآن کپی «رمانس اسکندر»
📺 آیت‌الله کمال حیدری: قرآن ۱۰۲۴۳ اختلاف دارد
📺 اشکالات صرف و نحوی متعدد قرآن
📺 اعراب «بت‌پرست» بودند؟
📓افسانۀ اسکندر در قرآن
📕مسیح در قرآن: خدایی که خدا نیست
📕قرآن از دیدگاه ریاضی
📕 تصورات خطای قرآن پیرامون انجیل و تورات
📻 دستکاریِ قرآن؟
📻 بتان سیره مقابل شرک در قرآن
📻 «مشرک، بت‌پرست، مسجد و کافر» در اسلام

.


#نقد_قرآن #نقد_ادیان #نقد_اسلام



🌾@Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📘چرا اسلام پسرفتی اساسی نسبت به مسیحت بوده‌است؟

🔸مسلمانان در این وهم‌اند که دین‌شان از هر جهت بالاتر از ادیان سابق است و همان خودشیفتگی فرقه‌ای که در میانِ پیروانِ مذاهب قبل و بعد اسلام است، در میان مسلمانان نیز قابل رویت است. مولوی که این همه امثال عبدالکریم سروش برجسته‌اش می‌کنند، البته از جهتی برای تخفیفِ قرآن و شریعت اسلامی با برجسته‌کردن وجوه برتر نگاه او به اسلام سنتی (و نوعی استحالۀ اسلام با برجسته‌سازی نگاه لطیف‌تر، اخلاقی‌تر، عاشقانه‌تر و معارضِ یک ظاهرا مسلمان)، چنین وهمی را تکرار می‌کند:
نام احمد نام جمله انبیاست
چون که صد آمد، نود هم پیش ماست!


🔸اما مواجهۀ داعشیِ اسلام با رایج‌ترین هنرها و سرگرمی‌های شادی‌بخش بشر در طول تاریخ، یعنی نوشیدن شراب یا رقص و موسیقی و آوازه‌خوانی زنان یا حتی نقاشی‌ و مجسمه‌سازی در معابد و...، در قیاس با گشودگی مسیحیت به این دست‌‌آوردها و مطلوبیت‌های تمدنی، گویای بسیاری امور است دربارۀ میزانِ بدویتِ خاستگاه اسلام.

🔸بنیاد مسیحیت بر محور پایان‌بخشی به تصورِ خشن و قومی-قبیله‌ای از خدا در میان یهودیان و نسخِ شریعت سخت‌گیرانۀ یهود بود تا بتواند در مقابلِ آیینِ ایرانیِ مهرپرستیِ بسرعت رو به گسترش دوام بیاورد، و بدل به دینِ متحدکنندۀ امپراتوری روم بشود و میان مردمان گسترۀ امپراتوری روم، با کمترین مقاومت پذیرفته شود. به‌همین جهت، در داستانی که به عیسی منتسب شده‌است، حتی حکم وحشیانۀ یهودیِ سنگسار نیز ملغی می‌شود:
یک گروه از مردم جلسه تدریس عیسی را قطع کرده و به همراه خود زنی را به اتهام زنا می‌‏آورند. آنها از عیسی سوال کردند که آیا این زن باید براساس ده فرمان موسی سنگسار شود یا خیر. عیسی پس از نادیده گرفتن این اخلال در جلسه تدریس، به آنها گفت که هرکس که در حیات خود گناهی مرتکب نشده است، سنگ اول را پرتاب کند. پس از گفته عیسی، آنها متوجه شدند که هیچ یک از گناه مبری نبوده و جلسه را ترک کردند. سپس عیسی از زن پرسید که آیا کسی او را متهم کرده و او جواب منفی می‌‏دهد. عیسی سپس گفت «پس من هم تو را متهم نمی‌‏کنم. از اینجا برو و دیگر گناه نکن».
🔺🔻حال مقایسه کنید این نوع درک مساله و مواجهه با فردِ به‌ظاهر گناهکار (آن هم شنیع‌ترین در نظر مومنین) را، با مواجهۀ اسلام با فرد شراب‌خوار و روزه‌خوار که در ادامه می‌آید. البته ضروری‌ست در اینجا بیافزایم که از مشکلاتِ اسلام این است که نحوۀ تالیف قرآن (برخلاف تصور کودکانۀ مسلمانان) پر از مساله و در طی فرآیندی به‌نسبت طولانی بوده و همین امر، منشاء تناقضات اساسی بسیاری شده (که بخشی از آن را کوشیده‌اند با سر هم کردنِ ادعای «مکی/مدنی بودن» توجیه کنند)، و از آنجا که محصول نهایی تقلای عرب‌ها برای ساختِ کتاب مقدسی جدید پر از ابهام (برای مثال ورود واژه‌هایی غریب و بیگانه یا داستان‌هایی دم‌بریده و پرابهام) و نقص و تعارض درآمده، راه برای چپاندنِ انواع حدیث و سیره به‌جهت تفسیر آن گشوده شده، که همین، راه را برای آنکه به مقتضای هر زمان و سیاستِ جاری، مشتی روایات و تاریخ جعل کنند، فراهم کرده‌است:

مواجهۀ علی‌ بن‌ عبد‌مناف(ابی‌طالب) با روزه‌خواری و شرب خمر

روز اول رمضان بود، نجاشی از خانه بیرون آمد. در راه ابوسَمّال اسدی را دید که در ورودی خانه‌ خود نشسته است. ابوسمّال از نجاشی پرسید: «کجا می‌روی؟» نجاشی گفت: «به محلۀ کُناسه» ابوسمّال گفت: «می‌خواهی از کله و دنبه‌ی گوسفندی که از اول شب در تنور گذاشته‌ام و اکنون کاملا پخته شده بخوری؟» نجاشی گفت: «وای بر تو، در روز اول رمضان؟» ابوسمّال گفت: «ما با چیزی که از آن بی‌خبریم کاری نداریم!» نجاشی گفت: «دیگر چه؟» ابوسمّال گفت: «سپس شرابی خوش‌رنگ می‌دهم که تو را سرخوش می‌کند و در رگ‌ها جریان پیدا می‌کند و قوتت را می‌افزاید. غذا را هضم می‌کند و زبانت را گویا می‌کند» نجاشی به خانه‌اش رفت و با هم غذا خوردند و شراب نوشیدند. آخر روز که شد صدای‌شان از مستی بلند شد. در همسایگی آنان یکی از اصحاب و شیعیان امیرالمؤمنین زندگی می‌کرد. او را پیش امام رفت و ماجرا را بازگو کرد.

حضرت جمعی به آنجا فرستاد. آنان رفتند و خانه را محاصره کردند. ابوسمّال توانست خود را محله‌ بنی‌اسد برساند و پنهان شود. ولی نجاشی را گرفتند و نزد امام بردند. فردای آن‌روز، حضرت او را -که فقط شلواری به پایش داشت- نگه داشت و صد ضربۀ شلاق به او زد. نجاشی گفت: «یا امیرالمؤمنین! آن ۱۰۰ شلاق برای حد بود، این ۲۰ ضربه‌ اضافه چه بود؟» حضرت فرمود: «برای جسارتت در برابر پروردگارت و اینکه در ماه رمضان روزه‌ات را خوردی»

امام علی پس از اجرای حد، نجاشی را همچنان با همان شلوار در برابر دید مردم نگه داشت و بچه‌ها در اطراف او فریاد می‌زدند که «نجاشی خودش را نجس کرده»!

ابراهیم بن محمد ثقفی، الغارات، ترجمۀ سید محمود زارعی، ص ۱۳۳


.


#نقد_اسلام #نقد_ادیان #مسیحیت #نقد_مسیحیت


🌾@Naqdagin
📘نقد به‌مثابه روشنگری (۳۶)
نقد کانال مدرسه بر نقدآگین در ترازو

3️⃣1️⃣ اتهام سیزدهم: تک‌بعدی دیدن دین و تمدن اسلامی (۱)

🔻کانال مدرسه در آخرین اتهام خود به نقداگین و سایر کانال‌ها و رسانه‌های نقد اسلام، آن‌ها را متهم به "تک‌بعدی دیدن دین و تمدن اسلامی" کرده‌بود. در این ادعا، تلویحاً فرض گرفته‌شده که نقد اسلام و تمدن اسلامی، به‌جای برخوردی جامع و چندبعدی، تنها یک زاویه خاص را در نظر می‌گیرد و از سایر ابعاد آن غافل می‌ماند، اما این اتهام، در واقع ترکیبی از چند مغالطه منطقی و تاکتیک‌های فکری غیرمنصفانه است که در ادامه آن‌ها را افشا خواهیم کرد:

الف) مدرسه تصویری کاریکاتورگونه و تحریف‌شده از منتقدان اسلام ارائه می‌دهد و ادعا می‌کند که آن‌ها دیدگاهی تک‌بعدی دارند، گویی تمام مباحث مطرح‌شده در نقد اسلام، تنها به یک جنبۀ خاص از آن محدود است؛ درحالی که در واقع، کانال‌های نقد اسلام از زوایای متعددی به بررسی این دین پرداخته‌اند، برای نمونه: «بررسی تناقضات درونی متون اسلامی، نقد تاریخی رویدادهای اسلامی، تحلیل زبان‌شناختی قرآن و حدیث، بررسی تأثیر اسلام بر جوامع در گذر زمان، مقایسۀ تطبیقی اسلام با سایر نظام‌های فکری و تمدنی» و غیره.

🔺بنابراین، اینکه نقد اسلام صرفاً تک‌بعدی‌ست، یک تحریف آشکار است که به‌جای برخورد با استدلال‌های واقعی، نسخه‌ای خیالی و ضعیف‌شده از آن‌ها را به مبارزه می‌طلبد.

ب) مدرسه بدون ارائه هیچ نمونۀ مشخصی، تمام نقدهای اسلام را در یک دسته قرار داده و ادعا می‌کند که همگی "تک‌بعدی" هستند. این درحالی‌ست که نقدهای اسلامی از سوی پژوهشگران مختلف، از زمینه‌های متفاوت و با رهیافت‌های گوناگون ارائه شده‌اند. برخی از این نقدها بر بُعد «تاریخی» تمرکز دارند، برخی دیگر روی «مسائل فلسفی و معرفت‌شناختی»، و گروهی هم بر «جامعه‌شناسی و روان‌شناسی دین».

🔺این نوع تعمیم‌دهی نادرست، موجب می‌شود که کل جریانات‌ نقد اسلام، بدون بررسی دقیق، در یک چارچوب محدود قرار گیرد، درحالی‌که واقعیت کاملاً برعکس است.

پ)‌ اتهام «تک‌بعدی‌بودنِ» نقد اسلام، در‌حالی مطرح می‌شود که بسیاری از "دلواپسان اسلام"، خود دقیقاً همین رویکرد را نسبت به نقدها اتخاذ می‌کنند. دفاع از اسلام اغلب به‌گونه‌ای انجام می‌شود که تنها جنبه‌های مثبت یا توجیه‌پذیر آن را برجسته می‌سازد (دقیقا کاری که مدرسه انجام می‌دهد)، درحالی‌که موارد مسئله‌دار، از جمله «خشونت‌های تاریخی، تبعیض‌های جنسیتی و حقوقی، و تناقضات متنی»، یا نادیده گرفته می‌شوند، یا توجیهی برای آن‌ها ارائه می‌شود، یا در برابر ایده‌ای مهمتر بی‌اهمیت قلمداد می‌شوند. برای نمونه، نزد نویسندۀ کانال مدرسه، «ایدۀ احد» به‌نحوی اغراق‌شده تمجید می‌شود و چنان جلوه داده می‌شود که کل قرآن چیزی جز این ایدۀ او هم بر اساس تفسیر متناقض او نیست.

🔺بنابراین، اگر "تک‌بعدی دیدن" یک اتهام است، باید نخست این پرسش را مطرح کرد که آیا خود "دلواپسان اسلام" نیز از این اتهام مبرا هستند؟

ت) یکی از مغالطات این ادعا، مغالطۀ «ترکیب و تجزیه» است. این مغالطه زمانی رخ می‌دهد که ویژگی‌های بخشی از یک کل، به‌اشتباه به کل آن نسبت داده شود. مدرسه، با این فرض که برخی نقدهای اسلام ممکن است بر یک بُعد خاص تمرکز کنند، نتیجه می‌گیرد که کل جریان نقد اسلام چنین است، اما این نتیجه‌گیری نادرست است، چرا که نقدهای مختلف، از زمینه‌های متفاوت می‌آیند و لزوماً همه در یک مسیر واحد قرار ندارند.

ث) کانال مدرسه، در این ادعا، تلویحاً این‌گونه وانمود می‌کند که می‌داند منتقدان اسلام از سر ناآگاهی یا تعصب، دین و تمدن اسلامی را "تک‌بعدی"می‌بینند؛ اما این ادعا، بدون ارائۀ هیچ شواهدی، صرفاً یک نیت‌خوانی بی‌اساس است. بسیاری از منتقدان اسلام، خود زمانی مسلمان بوده‌اند یا در جوامع اسلامی زیسته‌اند و از پیچیدگی‌های این دین و تمدن اسلامی آگاهی دارند. بنابراین، این تصور که نقدهایشان ناشی از "عدم درک چندبعدی" است، نه‌تنها نادرست، بلکه نوعی فرافکنی برای نادیده گرفتن استدلال‌هایشان است.

ج) کانال مدرسه، به‌شکلی ضمنی، تمدن اسلامی را به‌گونه‌ای تصویر می‌کند که گویی هرگونه نقدی بر آن باید با یک بررسی کامل و همه‌جانبه همراه باشد، اما در نقد یک پدیده، نه مطلوب است و نه مقدور که تمامی ابعاد آن هم‌زمان مورد بحث قرار گیرند. اگر فردی به بررسی نقش خشونت در تاریخ اسلام بپردازد، لازم نیست که هم‌زمان دربارۀ دستاوردهای علمی مسلمانان در قرون وسطی نیز سخن بگوید! در هر حوزه‌ای، پژوهشگران برای تمرکز بر یک موضوع خاص، ابعاد دیگر را کنار می‌گذارند، اما این به‌معنای "تک‌بعدی" بودن نیست. بلکه این یک روش‌شناسی مرسوم در مطالعات انتقادی‌ست.

(ادامه دارد)

📕نقد به‌مثابه روشنگری (۱ تا ۱۱ | ۱۲ تا ۲۸| ۲۹ تا ۳۴|۳۵ و پاسخ دکتر محسن بنائی)
📻 شبه‌علم: پژوهشکدۀ اناره یا اتکای غیرانتقادی به تاریخ اسلام؟



🌾 @Naqdagin
📘نقد به‌مثابه روشنگری (۳۷)
نقد کانال مدرسه بر نقدآگین در ترازو

3️⃣1️⃣ اتهام سیزدهم: تک‌بعدی دیدن دین و تمدن اسلامی (۲)

چ) عبارت "تمدن اسلامی" خود یک مفهوم کلی و مبهم است. مدرسه در ادعای خود، مشخص نمی‌کند که دقیقاً از چه چیزی سخن می‌گوید: آیا منظور او اسلام به‌عنوان یک دین است؟ آیا به حکومت‌های اسلامی اشاره دارد؟ آیا از میراث فرهنگی و علمی مسلمانان سخن می‌گوید؟

🔺با استفاده از این اصطلاح کلی، او از ارائۀ بحث دقیق می‌گریزد و اتهامی مبهم را مطرح می‌کند که به‌راحتی قابل دفاع یا رد نیست؛ زیرا هیچ معیار مشخصی برای سنجش آن ارائه نشده‌است.

ح) در بسیاری از موارد، هنگامی که منتقدان اسلام استدلال‌هایی چندبعدی ارائه می‌دهند، مدافعان یا دلواپسان اسلام، معیارهای خود را تغییر می‌دهند و ادعا می‌کنند که هنوز هم این نقدها ناقص هستند. این تاکتیک، که به "هدف متحرک" معروف است، باعث می‌شود که هیچ‌گاه یک بحث مشخص به نتیجه نرسد، چرا که معیارهای ارزیابی آن دائماً تغییر می‌کند.

خ) اتهام "تک‌بعدی دیدن اسلام و تمدن اسلامی" چیزی نیست جز تلاشی برای بی‌اعتبار کردن نقدهای واردشده، بدون مواجهۀ واقعی با آن‌ها. کانال مدرسه، به‌جای آنکه به نقدهای مطرح‌شده پاسخ دهد، با کلی‌گویی و مغالطه، تلاش می‌کند آن‌ها را بی‌ارزش جلوه دهد. اما این تاکتیک، بیش از آنکه ضعف منتقدان را نشان دهد، آشکارکنندۀ ناتوانی در ارائه یک پاسخ منسجم است.

🍂 نقد اسلام، همانند هر نظام فکری دیگر، می‌تواند از زوایای مختلفی صورت گیرد و این تنوع زاویه‌ها نه‌تنها نشانۀ ضعف نیست، بلکه گواهی بر غنای رویکردهای انتقادی‌ست. اتهام "تک‌بعدی‌نگری" در حقیقت، تلاشی مزورانه برای خاموش‌کردنِ صداهای ناهمسوست، بی‌آنکه نقدی منطقی و معتبر ارائه شود.

🍂 ادعای کانال مدرسه که می‌گوید "منتقدان اسلام تک‌بعدی هستند" نشان‌دهندۀ یک مغالطه «کلی‌گویی»ست که در آن، این کانال تمامی پژوهشگران و نویسندگانی را که نقدی بر اسلام و تمدن اسلامی دارند، در یک گروه قرار داده و بدون تفکیک آن‌ها از نظر روش‌شناسی، انگیزه، یا سطح پژوهش، حکم یکسانی صادر می‌کند. برای بررسی این ادعا، ابتدا باید دید که آیا این سخن تنها در مورد کانال‌هایی مانند نقدآگین است؟ یا می‌توان آن را به بزرگ‌ترین اسلام‌شناسان و منتقدان آکادمیک اسلام در سطح جهانی نیز تعمیم داد؟ اگر این حکم دربارۀ تمامی آن‌ها صدق کند، به این معناست که برخی از برجسته‌ترین متفکران و پژوهشگران تاریخی که در نقد اسلام قلم زده‌اند، همگی «سطحی‌نگر و تک‌بعدی» بوده‌اند؛ ادعایی که آشکارا نادرست است.

🔻بسیاری از منتقدان اسلام که تأثیر شگرفی بر مطالعات تاریخی و فلسفی این دین داشته‌اند، به هیچ وجه نگاه تک‌بعدی نداشته‌اند، بلکه رویکردهای عمیق و چندلایه‌ای به دین، تاریخ و تمدن اسلامی ارائه کرده‌اند. برخی از مهم‌ترین این افراد از گذشته تا به امروز عبارتند از:

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin
📘نقد به‌مثابه روشنگری (۳۸)
نقد کانال مدرسه بر نقدآگین در ترازو

3️⃣1️⃣ اتهام سیزدهم: تک‌بعدی دیدن دین و تمدن اسلامی (۳)

🔻برخی از مهم‌ترین این افراد از گذشته تا به امروز عبارتند از:

▪️ابن مقفع (قرن ۸ میلادی) – رسالۀ «فی الزندقه» به او منسوب است.

▪️یوحنا دمشقی (۸ میلادی) – از نخستین منتقدان مسیحی اسلام که آن را «شاخه‌ای بدعت‌آمیز از مسیحیت» دانست.

▪️تئوفانس محبوس (۸-۹ میلادی) – مورخ بیزانسی که تاریخ صدر اسلام را بررسی کرد.

▪️#ابن_راوندی (۹ میلادی) – وحی و پیامبری را نقد کرد.

▪️شکند گمانیک ویچار (۹ میلادی) – متن زرتشتی که به نقد اسلام پرداخت.

▪️محمد بن زکریای رازی (۹-۱۰ میلادی) – «پیامبری» را «بی‌اساس» می‌دانست.

▪️ابوالعلاء معری (۱۰-۱۱ میلادی) – دین را «ساختۀ ذهن بشر» توصیف کرد.

▪️پیتر محترم (۱۲ میلادی) – کشیش مسیحی که اسلام را از منظر الاهیات نقد کرد.

▪️توماس آکویناس (۱۳ میلادی) – اسلام را «در تضاد با عقل‌گرایی» دانست و روش جذب محمد را وعده‌های جنسی و غنائم و بکارگیری معجزۀ شمشیر دانست.

▪️دانته آلیگیری (۱۳-۱۴ میلادی) – در کمدی الهی بنا بر اعمال و گفتار محمد و علی، آن دو را از اهالی جهنم دانست.

▪️باروخ اسپینوزا (۱۷ میلادی) – محمد را یک «شیاد و کلاه‌بردار» دانست و نه «پیامبری صادق و حقیقی».

▪️ولتر (۱۸ میلادی) – اسلام را «استبدادی» و «مخالف خردگرایی» توصیف کرد.

▪️توماس کارلایل (۱۹ میلادی) – گرچه پیامبر اسلام را "قهرمان" خواند، اما اسلام را «سطحی‌تر از مسیحیت» دانست.

▪️آرتور شوپنهاور (۱۹ میلادی) – رقت‌انگیزترین شکل خداباوری را برای قرآن دانست که حتی یک ایدۀ درخور در آن نیست.

▪️ارنست رنان (۱۹ میلادی) – اسلام را «مانعی برای پیشرفت علمی» دانست.

▪️پرنس کایتانی (۱۹ میلادی) – «روایت‌های سنتی اسلام» را زیر سؤال برد.

▪️ایگناز گلدزیهر (۱۹ میلادی) – بر تأثیر «فرهنگ‌های مختلف» در «شکل‌گیریِ احادیث» تأکید داشت.

▪️آلوئیس اشپرنگر (۱۹ میلادی) – سیره پیامبر اسلام را تحلیل کرد.

▪️تئودور نولدکه (۱۹ میلادی) – بنیان‌گذار «نقد تاریخی قرآن».

▪️میرزا فتحعلی آخوندزاده (۱۹ میلادی) – دین را «مانعی برای پیشرفت» دانست.

▪️میرزا آقاخان کرمانی (۱۹ میلادی) – به نقد رادیکال اسلام و تشیع پرداخت.

▪️جوزف شاخت (۲۰ میلادی) – نشان داد که احادیث در طول زمان ساخته شده‌اند.

▪️جان وانزبرو (۲۰ میلادی) – معتقد بود قرآن «به‌تدریج تالیف شده‌است».

▪️پاتریشیا کرون و مایکل کوک (۲۰ میلادی) – در هاجریسم «روایت‌های تاریخیِ غالب و سنتی دربارۀ ظهور اسلام» را نقد کردند.

▪️#احمد_کسروی (۲۰ میلادی) – منتقد سرسخت تشیع.

▪️علی دشتی (۲۰ میلادی) – در "۲۳ سال" به نقد تاریخی زندگی پیامبر اسلام پرداخت.

▪️علی میرفطروس (۲۰ میلادی) – پژوهشگر تاریخ اسلام.

▪️شجاع‌الدین شفا (۲۰ میلادی) – در "تولدی دیگر"، "پس از ۱۴۰۰ سال" و نیز "توضیح المسائل: از کلینی تا خمینی" اسلام را از منظر تاریخی و فرهنگی بررسی کرد.

▪️مسعود انصاری (۲۰ میلادی) – نویسنده و پژوهشگر منتقد اسلام.

▪️آرامش دوستدار (۲۰-۲۱ میلادی) – مفهوم "دین‌خویی" را در نقد اندیشه اسلامی مطرح کرد.

▪️منوچهر جمالی (۲۰-۲۱ میلادی) – نقد تئوری «بندگی قرآنی».

▪️#ابن_وراق (۲۱ میلادی) – در "چرا مسلمان نیستم؟" اسلام را از منظر «تاریخی و عقلانی» نقد کرد.

▪️آیان حرسی علی (۲۱ میلادی) – از «تجربۀ زیسته» خود در نقد اسلام سخن گفت.

▪️#سلمان_رشدی (۲۱ میلادی) – نویسنده آیات شیطانی.

▪️#ریچارد_داوکینز، سم هریس، کریستوفر هیچنز (۲۱ میلادی) – از منتقدان (نئواتئیست).

▪️تئو فان گوگ (۲۱ میلادی) – فیلم‌ساز هلندی که به دلیل انتقادهایش از اسلام ترور شد.

▪️دکتر سها (۲۱ میلادی) – نویسنده "نقد قرآن" که به بررسی و نقد جامع قرآن پرداخته است.

▪️#حامد_عبدالصمد (۲۱ میلادی) – نویسنده و پژوهشگر مصری-آلمانی که به نقد اسلام، تاریخ آن و تأثیراتش بر جوامع مسلمان پرداخته است.

▪️جورج طرابیشی (۲۰-۲۱ میلادی) – اندیشمند و نویسنده سوری که به بررسی انتقادی اندیشه اسلامی و جریان‌های فکری جهان عرب پرداخته.

▪️سعید ناشید (۲۱ میلادی) – نویسنده و فیلسوف مراکشی که به نقد بنیادگرایی اسلامی و تأثیرات آن بر جوامع مسلمان پرداخته است.

▪️سید القمنی (۲۰-۲۱ میلادی) – پژوهشگر مصری که دربارۀ تاریخ اسلام و تأثیر آن بر سیاست و جامعه پژوهش کرده و نقدهای گسترده‌ای ارائه داده.

▪️رشید بنی‌الحسن (۲۱ میلادی) – مجری و منتقد مراکشی که در رسانه‌های مختلف به نقد اسلام و تحلیل تاریخ آن پرداخته است.

▪️معروف الرصافی (۲۰ میلادی) – شاعر و نویسنده عراقی که در کتاب الشخصیه المحمدیه به بررسی انتقادی زندگی محمد و تاریخ اسلام پرداخته.

▪️مریوان حلبچه‌ای (۲۱ میلادی) – پژوهشگر کُرد که در آثار خود به نقد اسلام و تأثیرات آن بر جوامع کُردی و خاورمیانه پرداخته است.

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin