نقدآگین
12.2K subscribers
3.82K photos
3.36K videos
93 files
9.05K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
#کتاب #خیالپرسه

📓آیه‌های شیطانی
✍️ #سلمان_رشدی



🌾@Naqdagin
Ayehay-e-Sheytani.pdf
14.4 MB
#کتاب #خیالپرسه

📓آیه‌های شیطانی
✍️ #سلمان_رشدی



🌾@Naqdagin
#کتاب #خیالپرسه

📓هارون و دریای قصه‌ها
✍️ #سلمان_رشدی



🌾@Naqdagin
#کتاب #خیالپرسه

📓بچه‌های نیمه‌شب
✍️ #سلمان_رشدی



🌾@Naqdagin
#نقد_کتاب

📘مختصری پیرامون #سلمان_رشدی و آثار او

🍂 احمد سلمان رشدی (زادهٔ ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷) نویسنده و مقاله‌نویس بریتانیایی-هندی است.

🍂 وی نیمه شب پنجشنبه ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷ در شهر بمبئی در هند و در خانواده‌ای مسلمان به دنیا آمد. پدر او بازرگانی هندی است. سلمان رشدی در دانشگاه کمبریج تحصیل کرده‌است و در حال حاضر تبعهٔ بریتانیا است.

🍂 روح‌الله خمینی، در ۲۵ بهمن ۱۳۶۷ (۱۴ فوریه ۱۹۸۹) حکم کشتن سلمان رشدی را صادر کرد و این فتوا تا به امروز بر قوّت خود باقی است. رهبر فعلی ایران، سید علی خامنه‌ای نیز در سال ۱۳۸۳ خورشیدی، حکم خمینی را غیرقابل تغییر خواند.

🍂 پس از این فتوا برخی از نهادهای دولتی ایران، جایزه‌هایی برای کشتن او تعیین کردند. در پی صدور فتوای کشتن توسط روح‌الله خمینی و اعلام آمادگی برخی مسلمانان در نقاط مختلف جهان، وزارت کشور بریتانیا مسئولیت حمایت از سلمان رشدی که شهروندی و اقامت انگلستان را داشت، برعهده گرفت و با گماردن محافظان دولتی از وی حمایت کرد.

🍂 وی نخستین بار با کتاب «بچه‌های نیمه‌شب» به شهرت رسید و جایزه بوکر را بابت نگارش این اثر دریافت کرد.

🍂 اغلب آثار رشدی از شبه‌قاره هند ریشه می‌گیرد. داستان‌های او را در گونه رئالیسم جادویی طبقه‌بندی می‌کنند.

🍂 نخستین کتاب سلمان رشدی، «گریموس»، در سال ۱۹۷۵ به چاپ رسید که مورد استقبال مردم قرار نگرفت. گریموس شکل تغییریافتهٔ واژهٔ «سیمرغ» است.

🍂 دومین اثر او کتاب «بچه‌های نیمه‌شب» است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد و برندهٔ جایزه بوکر شد و سال‌ها بعد در سال ۱۹۹۳ برندهٔ جایزه «بوکرِ بوکرها» شد که به این معنی بود که این کتاب بهترین اثر از میان رمان‌های برنده جایزه بوکر در ۲۵ سال اول اعطای این جایزه است. «بچه‌های نیمه‌شب» را مهدی سحابی به فارسی ترجمه کرد.

🍂 کتاب «شرم» نیز با ترجمهٔ مهدی سحابی در سال ۱۳۶۴ خورشیدی برندهٔ جایزهٔ بهترین رمان خارجی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران نیز شد.

🍂 چهارمین اثر وی «آیات شیطانی» است که اعتراضاتی را در کشورهای اسلامی برانگیخت و در کشورهای ایران، هند، پاکستان، بنگلادش، مصر و آفریقای جنوبی رسماً ممنوع اعلام شده ‌است.

🍂 فتوای روح‌الله خمینی مبنی بر ضرورت کشتن وی، باعث شد تا سلمان رشدی سالیان درازی به زندگی مخفیانه روی آورد و تنها در مناسبت‌های خاص در انظار ظاهر شود.

🍂 پس از آن کتاب‌های متعددی از وی منتشر شد که زمین زیر پایش (۱۹۹۹)، خشم (۲۰۰۱) و دلقک شالیمار (۲۰۰۵) از آن جمله‌اند.

🍂 سبک روایی رشدی را از گونه رئالیسم جادویی می‌دانند.

🍂 رمان «بچه‌های نیمه‌شب» تم‌هایی از «طبل حلبی» گونتر گراس را در خود دارد که رشدی آن را الهام‌بخش نوشتن کتاب می‌داند.

🍂 «آیات شیطانی» نیز به وضوح وامدار «مرشد و مارگریتا» اثر میخائیل بولگاکف روسی است.



🌾@Naqdagin
#فلسفیدن #نقد_اسلام

📺 کلیپ ۳۳: مواجهه غیرفلسفی عوام با محدودیت ادراک: تعصب، خرافه‌با‌وری، خشم و خشونت| از کتاب آیات شیطانی #سلمان_رشدی

🌐 لینک کلیپ
:
https://youtu.be/Ctk2te6c42U

#ویدیو_تحلیل
🍂 عوام از پرسش می‌گریزند چونان که جن و خرافه از نور آفتاب و خرد و این شامل به‌اصطلاح دانشمندان علوم جدید نیز می‌شود.

🍂 شاید تعجب‌برانگیز جلوه کند که عوام و دانشمندان را در یک کفهٔ ترازو بگذاریم، اما واقعیت این است که دانشمندان تنها گونه‌های خاصی از پرسش‌ را می‌پرستند، پرسش‌هایی که جواب‌هایی به آنها عرضه کند و آنان را به سلطهٔ هر چه بیشتر بر گیتی توانا سازد. آنان دیگر پرسش‌ها و کلیت نگرش فلسفی را چون جواب کارآمدی نمی‌دهد و آدمی را به جوابی زودهنگام و مسلط‌کننده بر گیتی نمی‌رساند، پرسش و نگرشی منقضی شده، عبث و اشتباه می‌پندارند و دقیقن همان نگاهی را به فلسفه و پرسشگری‌های بنیادین دارند که یک عوام دارد: بر سر هم کوفتن‌هایی به طول چند هزاره که در نهایت، هیچ سودی به بشر نرسانده و به پیشرفت بشریت به سوی بهشتی ابدی زمینی‌اش، مبتنی بر رفاهِ تکنولوژیک کمک نرسانده‌است!

🍂 با پرسش زیستن و بر پرسش‌ها عمق دادن، بدون هیچ تعجیلی برای سود و پاسخی دم دستی و نهایی، کار بس دشواری‌ست که گونهٔ هموساپینس برای آن برنامه‌ریزی نشده‌است. فلسفه برخلاف دین و دانش کارش پاسخ نیست؛ کارش حیرت‌افزایی با نشان دادن حدود بس تنگ و غیرقابل رخنهٔ دانایی و بازگرداندن آدمیان برنامه‌ریزی شده با پاسخ‌های جزمی و کلیشه‌های مختلف، به دوران پر از حیرت، پرسش و جستجوی کودکی‌ست.

🍂 خدای فیلسوف نیز خدای متشخص انسانوار و آشکار ادیان ابراهیمی نیست که همهٔ وظایف آدمی را از پیش نگاشته و آدمی موظف است هر روز چند بار برای او خم و راست شود و کلماتی تکراری و چاکرمسلکانه را به زبانی خاص بازگو کند و در نهایت نیز توسط او داوری شود و به بهشت لذات محض یا جهنم رنج محض پرتاب شود، بلکه خدایی‌ست که در خود جستجوگری مداوم و پرسشگری و حیرت‌افزایی مداوم آدمی شاید جلوه‌گر شود (اگر باشد!)؛ آن هم شایدی بدون هیچ‌گونه قطعیت!

🍂 فیلسوف نه تئیست است و نه آتئیست؛ فیلسوف در جستجوی مداوم است و بوقت طلوع پرسشی نو، روزی نو برایش در شب روزمرگی‌ها‌ رقم‌ می‌خورد و از همین‌ روست که نفس وجودش (چون سقراط)، آزاردهندهٔ بس بسیارانی‌ست که زیست در شب روزمرگی و وهم جزمیِ داشتن حقایق نهایی در مشت، بهشت و اوج سعادتشان است و فیلسوف، چون خرمگسی دیوانه، آسایش آنان در این بهشت را بر هم می‌زند.

🍂 هر چه جامعه‌ای قدرِ گرانقدر پرسش‌ و پرسشگری و جستجوگری بی‌توقف را بیشتر بداند و به پاسخی نهایی، آسمانی و قطعی کمتر دل ببندد، تنش‌های خشونت‌افزای دایره‌وار آن نیز کمتر می‌شود؛ و گفت و شنود آزاد و بدون هراس و مرز، در آن مقدس‌ترین امر می‌شود که خدایی جز در ذیل این آزادی بیان مطلق برای او قابل تصدیق و احترام نخواهد بود.

🍂 اینکه در جامعهٔ ایران، بخش بزرگی از انسان‌های وارسته نمی‌توانند نفس بکشند و آزادانه نظرشان را بگویند و رهبران سیاسی جناح‌های مختلف حکومتِ برآمده از انقلاب این جامعه، فتوای داعشی قتل یک آیت‌الله مبتنی بر اسلام را بدون چون و چرا تصدیق می‌کنند، نشانهٔ بارزی‌ست از سقوط جامعهٔ دین‌خو در دل جهنم منبر-مونولوگ.

🍂 در جامعهٔ منبری پاسخ قلم با چاقو و چوبه‌ٔ دار داده می‌شود و این است که گفتگو در آن جامعه شکلی پایدار نمی‌یابد و پرسش‌گری و تفکر آزاد بدل به ارزش نخست نمی‌شود.

🍂 تفکر قرآنی-اسلامی، دقیقن مقابل تفکر آزاد فلسفی قرار دارد و یک تفکر ضد آزادی و ضد تفکر است که از انسان جز برده‌ای مطیع محض چون جسد در نزد غسال نمی‌خواهد و برای او سوای عقایدش هیچ ارزش و حقی قائل نیست؛ از همین روست که بالاترین گناه در قرآن نه تصدیق گزاره‌های بلادلیل، یا خلاف وجدان خویش حکم دادن یا دروغگویی، بلکه «شریک در سلطنت الله قائل شدن» است؛ از همین‌روست که تجدید نظر در صحت مدعیات محمد بن عبدالله، مساوی‌ست با به جان خریدنِ شکنجه‌های بی‌پایان دوزخ پسا مرگ و قتل ترورگون (بدون برپایی دادگاهی صالح و بی‌طرف) در این زندگی بس کوتاه.



🌾@Naqdagin
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#فلسفیدن #نقد_ادیان

📺 مواجههٔ غیرفلسفی عوام با محدودیت ادراک: تعصب، خرافه‌با‌وری، خشم و خشونت
— از کتاب آیات شیطانی #سلمان_رشدی

🎙 مریم

🍂 عوام از پرسش می‌گریزند چونان که جن و خرافه از نور آفتاب و خرد و این شامل به‌اصطلاح دانشمندان علوم جدید نیز می‌شود.

🍂 شاید تعجب‌برانگیز جلوه کند که عوام و دانشمندان را در یک کفهٔ ترازو بگذاریم، اما واقعیت این است که...

⬅️ ادامهٔ ویدیو تحلیل (اینجا)

🔗 لینک کلیپ در یوتیوب| اینستاگرام



🌾 نقدآگین
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#سلمان_رشدی به مغلطه رایج میان چپ‌ها/بخشی از لیبرال‌ها پاسخ می‌ده که چون مسلمانان، اکثرن به طبقات حاشیه‌نشین/مهاجران درگیر با بحران‌‌های مختلف تعلق دارن، نباید عقایدی که تنها پناهگاهشونه، موضوع نقد و حق آزادی بیان قرار بگیره.

«تصور می‌کنم اینکه می‌گویند مشکلات جهان امروز به اسلام هیچ ربطی ندارد، از نظر منطقی غیرممکن است؛ معلومه که ربط داره؛ درحالیکه تمام کسانی که در تروریسم اسلامی دخیل هستند، میگن که اینکارها رو طبق شریعت اسلامی انجام می‌دن، ما بر چه مبنایی نفی کنیم؟ البته قرائتی از اسلامه که عامه مسلمانان چندان بدان ملتزم نیستند و با این وجود هم قرائتی از اسلامه؛ اسلامی که خود مسلمانان را بیش از دیگران مورد سرکوب و آزار و قتل قرار داده‌است و قاتل اول آنان قبل از هر نیروی بیگانه بوده‌است.

اینکه بگوییم این‌ها به اسلام ربطی ندارد در تشخیص مشکل گمراهمان می‌کند. جهشی در اسلام صورت گرفته که بصورت غیرعادی، بدخیم و قدرتمند شده و باید بهش رسیدگی شه، ولی برای این امر، باید اول اسم واقعیش رو [قرائتی از اسلام مبتنی بر وفاداری حداکثری به نص، بدون توجه به استدلال بین‌الاذهانی و اخلاق مدرن] صدا بزنیم».



🌾 نقدآگین
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#خیالپرسه #نقد_کتاب

📺 مروری بر آثار گرانقدر #سلمان_رشدی

🍂 بخش ناچیزی از آثار ارشمند و جهانی سلمان رشدی به آگاهی مخاطب فارسی‌زبان رسیده‌است؛ بسیاری مترجمان بخاطر ممنوعه بودن سلمان رشدی، جرٲت نمی‌کنند نزدیک کتاب‌های او شوند.

🎙#علی_عبدالرضایی (شاعر)



🌾 نقدآگین
📗خدای قرآن، قطعاً وجود ندارد

✍️#علیرضاموثق

🍂 حدود یک سال قبل، جوانی به «سلمان رشدی» به قصد قتل حمله کرد و او را به شدت مورد ضرب و جرح قرار داد. #سلمان_رشدی از این اقداد «تروریستی-اسلامی» جان سالم به در برد، اما آسیبی جبران‌ناپذیر دید و یکی از چشمانش کور شد و می‌دانیم که در اسلام محمدی، مجازات ارتداد و یا سب‌النبی مرگ است. مجلهٔ فرانسوی «لو پوئن» به مناسبت انتشار رمان جدید سلمان رشدی به نام «شهر پیروزی»، مصاحبه‌ای با سلمان رشدی انجام داده‌است و سلمان رشدی در متن گفتگو گفته‌است: «در واقع، هیچ خدایی وجود ندارد».

🍂 در وهلهٔ بعد، دکتر #احمد_زیدآبادی در یادداشتی به این موضع تئوریکِ سلمان رشدی انتقاد می‌کند و آن را ناسازگار با علم و فلسفه می‌داند و در ادامه نقل به مضمون می‌گوید: «سلمان رشدی بهتر است شبیه به برتراند راسل از این جهت که دلایل کافی برای اثبات یا ابطال خداوند وجود ندارد، موضع لاادری اتخاذ کند و به نظر می‌رسد که نوعی لج‌بازی در موضع سلمان رشدی وجود دارد و کتاب آیات شیطانی نیز مبتنی بر همین خصلت روانشناختی نگاشته شده‌است».

🍂 من گفتگویی قلمی با دکتر زیدآبادی کرده‌ام راجع به وجوه شباهت بین «چهره و شخصیتِ الله و محمد بن الله و نیز آموزه‌ها و احکام اسلام» با «حکومت ولایت مطلقهٔ فقیه و قوانین و رفتار حکومت اسلامی-آخوندی در ایران» [ر.ک. جلد اول کتاب «مرگ مُسمّای اسلام و بقای نامش»، فصل هشتم] و گفته‌ام که کثیری از احکام اسلامی و برخی از افعال پیامبر اسلام (با مفروض گرفتن هستی تاریخی محمد و وثاقت تاریخی قرآن و سیره)، خلاف «عقلانیت و عدالت و اخلاق» است. البته دکتر زیدآبادی در پاسخ به چند صفحه سخن مدلل و منقح‌ام، در یادداشتی کوتاه، هیچ کدام از دلایل مرا نقض نکرد و نیز از وجه ایجابی، دلایلی برای اثبات وجود الله (یعنی خدای قرآن) و سازگاری اسلام با «عقلانیت و عدالت و اخلاق» نیاورد و به بیان چند مغالطه اکتفا کرد که جناب ابوذر شریعتی، مغالطات دکتر زیدآبادی را تقریر نموده‌است.

🍂 در این یادداشت می‌خواهم به دکتر زیدآبادی اطمینان بدهم که خدای قرآن وجود ندارد. تا جایی که می‌دانم، راسل نیز نسبت به خدای فلسفی لاادری بود، اما نسبت به خدای ادیان، منکر بود. خداوند اگر وجود داشته باشد، بی‌گمان نامتشخص و به تبع آن، ناانسانوار است و به دلایل متعدد، در ذیل خدای نامتشخص، مقولاتی چون «خلقت و نبوت و معجزه و معاد و روح متشخص و ارادهٔ الهی و عدالت الهی و مهر الهی» متصور نیست. خداوند دستگاه عصبی ندارد تا اراده و هیجاناتی مثل «خشم و مهر» داشته باشد. خداوند به حصر عقلی، اگر وجود داشته باشد، یا نامتشخص است و یا متشخص. خدای متشخص نیز به دو نوع «متشخصِ انسانوار» و «متشخصِ ناانسانوار» تقسیم می‌شود. خدای قرآن «متشخص و خالق و انسانوار و مهربان و نیز عالم و قادر و عادل مطلق» است.

🍂 دلایل قاطع و محکم و استواری علیه خدای متشخص، خاصه خدای متشخصِ انسانوار وجود دارند، از جمله:

۱) شرور در جهان، خصوصاً «گزاف و ساختاری» با وجود خدای قرآن در تعارض است. کودکان معصومِ «پروانه‌ای یا سرطانی» و نیز دریدن و خوردن کثیری از حیوانات توسط یکدیگر برای تغذیه و بقاء با هیچ مغالطه‌ای با خدای «عادل و مهربان»، آنهم «مطلق»، جمع نمی‌شود.

۲) خدای متشخص، خالق، و موجودی مستقل و علاوه بر n موجودِ متصور در دایرهٔ هستی است و خداوند در این چهره، با طبیعت و موجودات، وحدت تام ندارد و غیریت دارد و چون خداوند با غیرخودش جمع نمی‌شود، پس محدود به موجودات و طبیعت است و از اطلاق خارج می‌گردد.

۳) منبع لازم به منظور تهیهٔ مواد جهت خلق طبیعت برای خدای متشخص متصور نیست. از عدم که نقیض هستی است نمی‌توان چیزی ساخت.

۴) جوهر غیر مادی و نقیض ماده، به حکم عقل نمی‌تواند با ماده چیزی بسازد. به همان قیاس که ارواح (بر فرض وجود) نمی‌توانند اشیاء را جابجا کنند.

پی‌نوشت
مخاطبان محترمی که به دکتر زیدآبادی دسترسی دارند، لطفاً این یادداشت را به دست ایشان برسانند.


#نقد_روشنفکران #نقد_اسلام


🌾 @Naqdagin
🍂 #سلمان_رشدی که قرار است جایزه صلح اتحادیه ناشران و کتاب‌فروشان آلمان در سال ۲۰۲۳ را دریافت کند، جمعه ۲۸ مهر در یک نشست خبری در نمایشگاه کتاب فرانکفورت آلمان گفت، نگران وضعیت سیاسی کنونی جهان است، اما نمی‌خواهد امید خود را از دست بدهد.

🍂 او افزود: «جهان در وضعیت خوبی نیست، اما به طور غیرمنطقی، من همچنان خوش‌بین هستم. نوشتن نوعی خوش‌بینی است».

🍂 به گزارش خبرگزاری آلمان، رشدی گفت، با این حال، او از آنچه حماس در اسرائیل انجام داد و همچنین از واکنش اسرائیل «مملو از وحشت» است.

🍂 رشدی که آشکارا از اظهار نظر صریح درباره جنگ اسرائیل با حماس در غزه طفره می‌رفت، گفت، در مجموع، نظر مشخصی در این‌‌باره ندارد و صرفاً «با مرگ افراد بی‌گناه» مخالف است.

🍂 قرار بود در نمایشگاه کتاب فرانکفورت، بنیاد «لیت‌پروم» که برای حمایت از نویسندگانی در «جنوب جهان» پدید آمده، به خاطر رمان «تفصیل ثانوی» جایزه ویژه‌اش را به عدنیه شبلی، نویسنده فلسطینی اهدا کند، اما به دلیل جنگ حماس و اسرائیل، یورگن بوس، مدیر نمایشگاه کتاب فرانکفورت اعلام کرد، این جایزه در فرصت دیگری به شبلی اهدا می‌شود.

🍂 رشدی گفت، امیدوار است که به تعویق افتادن اهدای این جایزه ادبی، به‌معنای لغو آن نباشد. او یک بار دیگر به کنایه گفت: «من بیش از حد خوشبین هستم».

🍂 بیش از ۶۰۰ نویسنده سرشناس در جهان از جمله عبدالرزاق قرنح، برنده نوبل ادبی در سال ۲۰۲۱ و ارنی آرنو، برنده نوبل ادبی در سال ۲۰۲۲ در نامه‌ای به نمایشگاه کتاب فرانکفورت از عدنیه شبلی، نویسنده فلسطینی حمایت کرده و از برگزارکنندگان خواسته‌اند که به «احساسات و عواطف فلسطینی‌ها» در چارچوب آثار ادبی فضایی اختصاص دهند.

🍂 مخالفان اما می‌گویند، اهدای جایزه به عدنیه شبلی، به بحث‌ها درباره اشغالگری اسرائیل در شرایط خطیر کنونی دامن می‌زند و ممکن است زمینه‌ساز مخالفت‌هایی با اسرائیل شود.

🍂 رشدی گفت: «هر کس باید بتواند در مورد هر چیزی بنویسد. تنها سوال باید این باشد که نوشته خوب است یا بد. هر چیز دیگری به‌معنای مرگ هنر است. ادبیات نباید نقش از پیش تعیین‌شده داشته باشد. کتاب‌ها برای این نیستند که به مردم بگویند به چه چیزی فکر کنند، بلکه قرار است مردم را وادار به تفکر کنند».

🍂 رشدی در ادامه یادآوری کرد: «و این همان چیزی‌ست که کتاب‌ها را برای دیکتاتوری‌ها و رژیم‌های استبدادی بسیار خطرناک می‌کند: ادبیات می‌تواند نشان دهد که جهان چقدر غنی و پیچیده است – این برخلاف جهان‌بینی تنگ‌نظران، متعصبان و مستبدان است».

🍂 کتاب جدید رشدی که درباره سوءقصد سال گذشته به اوست، قرار است در آوریل سال آینده منتشر شود. این کتاب که «چاقو؛ اندیشه‌هایی پس از تلاش برای قتل» نام دارد، در ۲۵۶ صفحه در انتشارات پنگوئن رندوم در آمریکا منتشر می‌شود. این ناشر اوایل سال جاری میلادی رمان «شهر پیروزی» رشدی را که پیش از حمله تکمیل شده بود، منتشر کرد.

🍂 مراسم اهدای جایزه جایزه صلح اتحادیه ناشران و کتاب‌فروشان آلمان یکشنبه ۳۰ مهر در کلیسای سنت پل فرانکفورت برگزار خواهد شد. هدف این جایزه نشان دادن تعهد تجارت کتاب به «درک بین‌المللی بین ملت‌ها و فرهنگ‌ها» است.


#خیالپرسه


🌾 @Naqdagin
📘اگر صلح نوعی جایزه بود

✍🏻 #سلمان_رشدی
🖌 #عرفان_ثابتی

🍂 در ابتدا اجازه دهید که برای شما داستانی تعریف کنم.

🍂 روزی روزگاری دو شغال به نام‌های کاراتاکا («محتاط») و داماناکا («متهوّر») می‌زیستند. آنها در صف دومِ ملتزمینِ رکابِ شیرشاه، پینگالاکا، قرار داشتند، اما جاه‌طلب و نیرنگ‌باز بودند.

🍂 یک روز، صدای غرّشی در جنگل شیرشاه را به هراس افکند. شغال‌ها می‌دانستند که این صدای یک گاو نرِ است و نباید از آن ترسید. آنها گاو را متقاعد کردند که به محضر شیرشاه شرفیاب شود و اظهار دوستی کند.

🍂 شیر و گاو دوست شدند، و شیرشاه به نشانه‌ی قدردانی از آن دو شغال، آنها را در صفِ اول ملتزمینِ رکابِ خود قرار داد. متأسفانه شیر و گاو آن‌قدر غرق در گفت‌وگو با یکدیگر شدند که سرانجام شیر از شکار بازماند و ملتزمینِ رکابش به گرسنگی افتادند؛ بنابراین، شغال‌ها شیر را متقاعد کردند که گاو سرگرم دسیسه‌چینی برای قتلِ اوست، و در نتیجه شیر و گاو به جانِ یکدیگر افتادند و گاو کشته شد، و همه با خوردن گوشتِ او سیر شدند.

🍂 آن دو شغال‌ بیش از پیش مقرّبِ درگاهِ شاه شدند؛ چون به او درباره‌ی دسیسه‌چینیِ گاو هشدار داده بودند. آن دو نزد دیگر حیواناتِ جنگل هم ارج و قربی فزون یافتند؛ البته به‌استثنای گاوِ بیچاره ــ اما این مسئله اهمیتی نداشت؛ چون او دیگر زنده نبود و به طعمه‌ی لذیذی برای ناهارِ دیگران تبدیل شده بود.

🍂 این داستان، کم‌وبیش، چارچوب اصلیِ اولین و طولانی‌ترین بخش از کتاب پنچاتنترا ــ مجموعه‌ای از حکایت‌های حیوانات ــ را شکل می‌دهد.[1] عنوان این بخش چنین است: «در باب اختلاف انداختن میان دوستان».

🍂 سومین بخش از این کتاب «جنگ و صلح» نام دارد، همان عنوانی که بعدها بر جلد کتابِ معروفِ دیگری هم نقش بست. این بخش، جنگ میان کلاغ‌ها و جغدها را شرح می‌دهد؛ جنگی که در پی مکر و نیرنگِ یک کلاغ حقّه‌باز، به شکست و نابودیِ جغدها می‌انجامد. من در رمان شهر پیروزی از این داستان الهام گرفتم.

🍂 آنچه همیشه مرا مجذوب داستان‌های پنچاتنترا کرده این است که بسیاری از این داستان‌ها موعظه نمی‌کنند و درباره‌ی نیکی یا فضیلت یا صداقت یا خویشتن‌داری درسِ اخلاق نمی‌دهند. در این داستان‌ها، اغلب مکر و نیرنگ‌ و بی‌اعتنایی به اصول اخلاقی به پیروزی می‌انجامد. در این داستان‌ها آدم‌خوب‌ها همیشه پیروز نمی‌شوند (حتی همیشه معلوم نیست که آدم‌‌خوب‌ها چه کسانی هستند). به همین دلیل، این داستان‌ها به‌طرز شگفت‌انگیزی مدرن به نظر می‌رسند؛ زیرا ما خوانندگانِ معاصر، در دنیایی آکنده از بی‌شرمی و مکر و نیرنگ و بی‌اعتنایی به اصول اخلاقی زندگی می‌کنیم؛ دنیایی که در آن آدم‌بدها اغلب همه‌جا پیروز شده‌اند.

🌐 مطالعۀ متن کامل در مشاهدۀ فوری
زمان مطالعه: ۱۲ دقیقه
🔖 ۲۴۳۳ واژه


#فلسفیدن #خیالپرسه #ترجمه



🌾 @Naqdagin | @UtopiaDialogue
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📺 گفت‌وگوی ویژۀ بی‌بی‌سی با #سلمان_رشدی


#تجربه‌زیسته #خیال‌پرسه


🌾 @Naqdagin
📘وقوع معجزه برای یک نویسندۀ خداناباور؟
— دربارۀ «چاقو» نوشته سلمان رشدی

✍🏻 #سجاد_زند

✂️ برشی از متن

🍂 جدای از اطلاعاتی که رشدی در «چاقو» دربارۀ جزئیات حمله به خودش ارائه می‌کند، کتاب چند نکتۀ جذاب برای دوستداران ادبیات و کرم‌کتاب‌ها دارد. رشدی در این کتاب ارجاعات ادبی زیادی به آثار و سرگذشت دیگر نویسندگان دارد، از اشاره به شعرهای شکسپیر تا روایت زندگی نویسندگانی که با دشواری‌هایی در زیست خود روبه‌رو بوده‌اند. برای مثال، رشدی در صفحات پایانی به داستان چاقو خوردن ساموئل بکت در دوران جوانی و حمایت جیمز جویس از او می‌پردازد.

🍂 در صفحۀ ۱۸۶ کتاب، او شرح می‌دهد که چگونه ساموئل بکت در سال ۱۹۳۸ توسط فردی ناشناس، که احتمالاً می‌خواسته جیب‌هایش را خالی کند، با چاقو مورد حمله قرار گرفته و به شدت مجروح شده است. رشدی احتمالاً به این حادثه اشاره می‌کند تا بر تجربه مشترک خشونت علیه نویسندگان تأکید کند و نشان دهد که این نوع حملات در طول تاریخ به‌طور مکرر رخ داده‌اند.

🍂 اما ادامۀ داستان بکت و رشدی متفاوت است. بکت با مجرم روبه‌رو می‌شود و او به‌سادگی می‌گوید که نمی‌دانسته چه می‌کرده و ابراز پشیمانی و بخشش می‌کند(Je ne sais pas , monsieur: je m’excuse)، اما نویسنده کتاب «آیات شیطانی» هرگز با متهم لبنانی‌الاصل خود که گفته می‌شود احتمالاً با حزب‌الله نیز ارتباط‌هایی داشته، روبه‌رو نمی‌شود.

🍂 اما این تنها بخشی نیست که رشدی خود را با دیگر نویسندگان مقایسه می‌کند. او چندین بار نیز از ریموند کارور می‌نویسد؛ این مقایسه هم شامل رابطه عاشقانه کارور و تس گالاگر می‌شود و هم داستان بیماری او. پزشکان به کارور گفته بودند که به‌زودی می‌میرد، اما او ۱۰ سال پس از آن پیش‌بینی زنده ماند و نوشت. رشدی نجات خود از ترور را با این ۱۰ سال بیشتر مقایسه می‌کند و آن را «زندگی دوباره» می‌نامد. او رابطه عاشقانه خود با همسرش الیزا را که همچون تس گالاگر شاعر است، به این قیاس وارد می‌کند.

🍂 یادآوری کتاب‌هایی همچون «چاقوی ظریف» (The Subtle Knife) نوشته فیلیپ پولمن، یا فیلم «چاقو در آب» ساخته رومن پولانسکی نیز در همین راستاست. حتی یادآوری زندگی واتسلاو هاول که با نیمی از ریه‌اش سال‌ها زنده ماند و نوشت، یا صحنه پایانی رمان «محاکمه» که شخصیت اصلی کتاب با چاقوی قصابی «مثل یک سگ» کشته می‌شود، همگی یادآوری‌های رشدی از چاقو در دیگر آثار هنری است.

🍂 انگار رشدی می‌خواهد هر آنچه را که در تاریخ ادبیات درباره چاقو آمده مرور کند؛ از همین‌رو است که او داستان حمله با چاقو به نجیب محفوظ را هم از قلم نمی‌اندازد.

🍂 شاید جالب باشد که او خواسته یا ناخواسته روز ۱۱ سپتامبر را برای ملاقات با ضاربش انتخاب می‌کند، هر چند که این دیدار انجام مکی‌شود و به روز دیگری هم موکول نمی‌گردد، اما عنوان کردن این تاریخ خاص، پازل ارجاعات بیرونی را در کتاب تکمیل می‌کند.

🍂 کتاب اطلاعات جالبی درباره زندگی نویسندگان دیگری چون پل آستر و ایان مک‌ایوان ارائه می‌دهد و نیز به جزئیات زندگی شخصی رشدی می‌پردازد؛ از جمله این‌که او در جوانی خانه پدری را ترک کرده و از خشونت پدرش نسبت به مادرش نگران بوده است. همچنین، خواننده متوجه می‌شود که نام کامل نویسنده احمد سلمان رشدی است و نام خانوادگی او به دلیل علاقه پدرش به فیلسوف ابن‌رشد انتخاب شده است. برای خوانندگان ایرانی، اشاره رشدی به علاقه‌اش به عطار نیز جذاب است.

🌐 مطالعۀ ادامه و متن کامل
زمان مطالعه: ۱۰ دقیقه
🔖 ۲۰۳۰ واژه


.


#نقد_کتاب #معرفی_کتاب #نقد_اسلام #سلمان_رشدی #کتاب #کتاب_ممنوعه #ترور #تروریسم #بنیادگرایی #اسلام‌گرایی #رمان #آمریکا #ایران #ابن_رشد #عطار #روح‌الله_خمینی #امام_خمینی



🌾@Naqdagin
📘نقد به‌مثابه روشنگری (۳۸)
نقد کانال مدرسه بر نقدآگین در ترازو

3️⃣1️⃣ اتهام سیزدهم: تک‌بعدی دیدن دین و تمدن اسلامی (۳)

🔻برخی از مهم‌ترین این افراد از گذشته تا به امروز عبارتند از:

▪️ابن مقفع (قرن ۸ میلادی) – رسالۀ «فی الزندقه» به او منسوب است.

▪️یوحنا دمشقی (۸ میلادی) – از نخستین منتقدان مسیحی اسلام که آن را «شاخه‌ای بدعت‌آمیز از مسیحیت» دانست.

▪️تئوفانس محبوس (۸-۹ میلادی) – مورخ بیزانسی که تاریخ صدر اسلام را بررسی کرد.

▪️#ابن_راوندی (۹ میلادی) – وحی و پیامبری را نقد کرد.

▪️شکند گمانیک ویچار (۹ میلادی) – متن زرتشتی که به نقد اسلام پرداخت.

▪️محمد بن زکریای رازی (۹-۱۰ میلادی) – «پیامبری» را «بی‌اساس» می‌دانست.

▪️ابوالعلاء معری (۱۰-۱۱ میلادی) – دین را «ساختۀ ذهن بشر» توصیف کرد.

▪️پیتر محترم (۱۲ میلادی) – کشیش مسیحی که اسلام را از منظر الاهیات نقد کرد.

▪️توماس آکویناس (۱۳ میلادی) – اسلام را «در تضاد با عقل‌گرایی» دانست و روش جذب محمد را وعده‌های جنسی و غنائم و بکارگیری معجزۀ شمشیر دانست.

▪️دانته آلیگیری (۱۳-۱۴ میلادی) – در کمدی الهی بنا بر اعمال و گفتار محمد و علی، آن دو را از اهالی جهنم دانست.

▪️باروخ اسپینوزا (۱۷ میلادی) – محمد را یک «شیاد و کلاه‌بردار» دانست و نه «پیامبری صادق و حقیقی».

▪️ولتر (۱۸ میلادی) – اسلام را «استبدادی» و «مخالف خردگرایی» توصیف کرد.

▪️توماس کارلایل (۱۹ میلادی) – گرچه پیامبر اسلام را "قهرمان" خواند، اما اسلام را «سطحی‌تر از مسیحیت» دانست.

▪️آرتور شوپنهاور (۱۹ میلادی) – رقت‌انگیزترین شکل خداباوری را برای قرآن دانست که حتی یک ایدۀ درخور در آن نیست.

▪️ارنست رنان (۱۹ میلادی) – اسلام را «مانعی برای پیشرفت علمی» دانست.

▪️پرنس کایتانی (۱۹ میلادی) – «روایت‌های سنتی اسلام» را زیر سؤال برد.

▪️ایگناز گلدزیهر (۱۹ میلادی) – بر تأثیر «فرهنگ‌های مختلف» در «شکل‌گیریِ احادیث» تأکید داشت.

▪️آلوئیس اشپرنگر (۱۹ میلادی) – سیره پیامبر اسلام را تحلیل کرد.

▪️تئودور نولدکه (۱۹ میلادی) – بنیان‌گذار «نقد تاریخی قرآن».

▪️میرزا فتحعلی آخوندزاده (۱۹ میلادی) – دین را «مانعی برای پیشرفت» دانست.

▪️میرزا آقاخان کرمانی (۱۹ میلادی) – به نقد رادیکال اسلام و تشیع پرداخت.

▪️جوزف شاخت (۲۰ میلادی) – نشان داد که احادیث در طول زمان ساخته شده‌اند.

▪️جان وانزبرو (۲۰ میلادی) – معتقد بود قرآن «به‌تدریج تالیف شده‌است».

▪️پاتریشیا کرون و مایکل کوک (۲۰ میلادی) – در هاجریسم «روایت‌های تاریخیِ غالب و سنتی دربارۀ ظهور اسلام» را نقد کردند.

▪️#احمد_کسروی (۲۰ میلادی) – منتقد سرسخت تشیع.

▪️علی دشتی (۲۰ میلادی) – در "۲۳ سال" به نقد تاریخی زندگی پیامبر اسلام پرداخت.

▪️علی میرفطروس (۲۰ میلادی) – پژوهشگر تاریخ اسلام.

▪️شجاع‌الدین شفا (۲۰ میلادی) – در "تولدی دیگر"، "پس از ۱۴۰۰ سال" و نیز "توضیح المسائل: از کلینی تا خمینی" اسلام را از منظر تاریخی و فرهنگی بررسی کرد.

▪️مسعود انصاری (۲۰ میلادی) – نویسنده و پژوهشگر منتقد اسلام.

▪️آرامش دوستدار (۲۰-۲۱ میلادی) – مفهوم "دین‌خویی" را در نقد اندیشه اسلامی مطرح کرد.

▪️منوچهر جمالی (۲۰-۲۱ میلادی) – نقد تئوری «بندگی قرآنی».

▪️#ابن_وراق (۲۱ میلادی) – در "چرا مسلمان نیستم؟" اسلام را از منظر «تاریخی و عقلانی» نقد کرد.

▪️آیان حرسی علی (۲۱ میلادی) – از «تجربۀ زیسته» خود در نقد اسلام سخن گفت.

▪️#سلمان_رشدی (۲۱ میلادی) – نویسنده آیات شیطانی.

▪️#ریچارد_داوکینز، سم هریس، کریستوفر هیچنز (۲۱ میلادی) – از منتقدان (نئواتئیست).

▪️تئو فان گوگ (۲۱ میلادی) – فیلم‌ساز هلندی که به دلیل انتقادهایش از اسلام ترور شد.

▪️دکتر سها (۲۱ میلادی) – نویسنده "نقد قرآن" که به بررسی و نقد جامع قرآن پرداخته است.

▪️#حامد_عبدالصمد (۲۱ میلادی) – نویسنده و پژوهشگر مصری-آلمانی که به نقد اسلام، تاریخ آن و تأثیراتش بر جوامع مسلمان پرداخته است.

▪️جورج طرابیشی (۲۰-۲۱ میلادی) – اندیشمند و نویسنده سوری که به بررسی انتقادی اندیشه اسلامی و جریان‌های فکری جهان عرب پرداخته.

▪️سعید ناشید (۲۱ میلادی) – نویسنده و فیلسوف مراکشی که به نقد بنیادگرایی اسلامی و تأثیرات آن بر جوامع مسلمان پرداخته است.

▪️سید القمنی (۲۰-۲۱ میلادی) – پژوهشگر مصری که دربارۀ تاریخ اسلام و تأثیر آن بر سیاست و جامعه پژوهش کرده و نقدهای گسترده‌ای ارائه داده.

▪️رشید بنی‌الحسن (۲۱ میلادی) – مجری و منتقد مراکشی که در رسانه‌های مختلف به نقد اسلام و تحلیل تاریخ آن پرداخته است.

▪️معروف الرصافی (۲۰ میلادی) – شاعر و نویسنده عراقی که در کتاب الشخصیه المحمدیه به بررسی انتقادی زندگی محمد و تاریخ اسلام پرداخته.

▪️مریوان حلبچه‌ای (۲۱ میلادی) – پژوهشگر کُرد که در آثار خود به نقد اسلام و تأثیرات آن بر جوامع کُردی و خاورمیانه پرداخته است.

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin