نقدآگین
12.2K subscribers
3.82K photos
3.36K videos
93 files
9.05K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
📘باکره؛ کدام باکره؟

✍️ #ابن_وراق
(۱/۳)
در اگوست ۲۰۰۱ کانال تلویزیونی سی.بی.اس آمریکا گفتگویی را با کنشگر جنبش حماس، "محمد ابو ورده" که تروریست‌هایی را برای مأموریت‌های بمب‌گذاری انتحاری در اسرائیل آموزش می‌داد، پخش کرد. از "ابو ورده" نقل قول شد که:

"من برای او [بمب گذار انتحاری] روشن ساختم که چگونه خداوند شهادت در راه سرزمین او را پاداش خواهد داد. اگر شهید بشوی خداوند به تو هفتاد دختر باکره، هفتاد همسر و شادی جاودانی خواهد بخشید".

"ورده" در حقیقت جمع‌آوری نیروی انتحاری را کم‌ارزش کرده بود؛ زیرا پاداش بهشت برای شهادت، هفتاد و دو باکره است!

از یازده سپتامبر تاکنون، خبرگذاری‌ها، داستان بمب‌گذاران انتحاری و پاداش بهشتی آنها را تکرار کرده‌اند و همچنین مسلمانانِ تحصیل‌کرده و پیروان غربی اسلام، تکرار کرده‌اند که «خودکشی در اسلام حرام است».

در قرآن به خودکشی (قتل النفس) اشاره نشده است، ولی در سنت (حدیث) که گفته‌های جمع‌آوری شده و کردارهای منتسب به پیامبر است، و از طریق یک سری از شاهدان بنابر نام ردیابی شده است، از اینکار بازداشته شده است. [حدیث] دربردارندۀ کارهایی است که در حضور پیامبر انجام شده و او آن ‌را ممنوع نکرده است؛ این حتا شامل گفته‌ها و کارهای معتبر یاران او نیز می‌باشد.

سخنگوی حماس به‌درستی از کلمۀ «شهید» استفاده می‌کند و نه «بمب‌گذار انتحاری»؛ زیرا کسانی که خود را تقریبا هر روز در اسرائیل منفجر می‌کنند و کسانی که در یازده سپتامبر مردند، در راه با شرف‌ترین هدف، یعنی جهاد، مردند که یکی از وظایف دینی مسلمان است؛ جهاد در قرآن و در حدیث بعنوان یکی از ستون‌های اصلی دین برای گسترش اسلام امر شده است؛ در حالیکه [اسلام] «خودکشی» را (به‌طور غیرمستقیم) ممنوع کرده است، «شهادت» در همه‌جا (و به طور مستقیم) ستایش و سفارش شده است:

«به کسی که جان من در اختیار اوست، من عاشق مردن در راه الله هستم؛ سپس من زنده می‌شوم و دوباره در راه او کشته می‌شوم...»؛

«پیامبر گفت: هر کس که وارد بهشت شود، حتی اگر به او همه جهان پیشنهاد شود، هر گز نخواهد خواست که به دنیا برگردد، به غیر از شهید که آرزو خواهد کرد به جهان برگردد و ده‌بار در راه شرفی که در برابر او قرار گرفته است، کشته شود» [صحیح مسلم، فصل، ۷۸۱ و۷۸۲، ارزش جهاد و شهادت].

چه پاداش‌هایی در بهشت است؟ بهشت اسلامی با جزئیات فیزیکی وسیعی در قرآن و حدیث وصف شده‌است؛ برای مثال در قرآن در سور ۵۶ آیه‌های ۱۲-۴۰، سورۀ ۵۵ آیه‌های۵۴-۵۶، سورۀ ۷۶ آیه‌های ۱۲-۲۲ دربارۀ این موضوع آمده است. من آیات۱۲ تا ۳۹ سورۀ ۵۶ را نقل‌قول می‌کنم:

«بر تخت‌هایی گوهرنشان روبه‌روی هم تکیه زده‌اند. غلمان‌هایی جاودان پیوسته بر گردشان می چرخند. با قدح‌ها و جام‌های از شرابی که (در جوی‌ها) جاری است. (شرابی) که از آن نه سردرد گیرند، و نه بیهوش شوند؛ و هر میوه‌ای که خود انتخاب کنند؛ و (نیز) گوشت پرنده (از هر گونه‌ای) که دوست داشته باشند و (شریکان جنسی از) حوریان (باکره) سیه‌چشم، همچون مرواریدهاي پنهان در صدف؛ (اینها) پاداشی است در برابر آنچه که انجام می‌دادند؛ و همسرانی گرانقدر، ما حوريان را آفرینش نوینی بخشیدیم، و همه را بکر قرار داده‌ایم؛ همسرانی که به همسرشان عشق می‌ورزند و خوش زبان و فصیح و هم سن و سالند؛ اینها همه برای اصحاب یمین است»؛

باید به یاد داشت که بیشتر برگردان‌های قرآن، حتی برگردان‌های مسلمانانی چون "یوسف علی" یا مسلمانی انگلیسی چون "مرمدوک پیکتال"، و همچنان واژه‌نامه‌های معروفی مانند "جان پنریس"، واژه جمع عربی "ابکرون" را به باکره‌ها ترجمه کرده‌اند؛ من بر این مسئله تاکید دارم، زیرا بسیاری از مسلمانانِ دستپاچه تظاهر می‌کنند که این برگردان نادرست است؛ و کلمۀ "ابكرون" باید با کلمۀ "فرشته" جایگزین شود.

در سورۀ ۵۵ آیه‌های ۷۲-۷۴، "داوود" واژه عربی "حور" را به "باکره" ترجمه کرده‌است، و متن قرآن به‌روشنی نشان می‌دهد که باکره ترجمه درستی است:

«باکره‌های سیه چشم در چادرهای خود که انسان و جن آنها را قبلا لمس نکرده است».

کلمهٔ "حور" چهار مرتبه در قرآن تکرار شده است و معمولا به "کنیز سیه چشم" ترجمه شده‌است.

(ادامه دارد)



🌾@Naqdagin
📘باکره؛ کدام باکره؟

✍️ #ابن_وراق
(۲/۳)
لازم است به دو نکته اشاره شود:

اول اینکه، در هیچ‌جای قرآن به تعداد باکرۀ موجود در بهشت اشاره نشده است؛

دوم اینکه، سیه چشمان برای همه مسلمانان موجودند و نه فقط برای شهیدان.

در سنت اسلامی است که از هفتاد و دو باکره در بهشت سخن گفته شده است: ترمزی (متوفی ۸۹۲ میلادی)، کتاب سنن، جلد چهار، فصل ۲۱ (ویژگی‌های بهشت آنچنان که توسط پیامبر خدا وصف شده‌است)، دربارۀ کمترین پاداش برای بهشتیان، (حدیث ۲۶۸۷) و همچنین ابن کثیر (متوفی ۱۳۷۳ میلادی) در تفسیر قرآنش از سورهٔ الرحمن (۵۵) آیه ۷۲ نقل کرده‌اند که:

«از پیامبر شنیده شده‌ام كه کمترین پاداش برای بهشتیان خانه‌ای‌ست با هشتاد هزار کنیز و هفتاد و دو همسر، که بر روی آن گنبدی سوار است از مروارید، مرجان و یاقوت و به وسعتی از الجبیه (سوریه) تا صنعا (یمن)».

مدافعان مدرن اسلام، کوشش در پنهان کردن شواهد مادی و مفاهیم جنسی چنین توصیف‌هایی دارند، اما آنچنان که دائره المعارف اسلام می‌گوید، حتا مسلمانان ارتدکسی چون غزالی (متوفق ۱۱۱۱ میلادی) و العشعری (متوفی ۹۳۵ میلادی)، لذات جنسی در بهشت را قبول داشته‌اند؛

لذت‌های بدنی توسط السیوطی (متوفی ۱۵۰۵ میلادی)، دانشمند و مفسر قرآن، بطور زننده‌ای وصف شده‌است:

«حوری در هر مرتبه هم‌خوابگی باکره است؛ بعلاوه آلت بهشتی هیچ‌گاه نرم نمی‌شود؛ انزال نیز ابدی است! احساس هر مرتبه همخوابگی بسیار لذت‌بخش است و غیردنیایی است؛ و اگر در این جهان تجربه شود انسان از حال می‌رود. هر مسلمانِ برگزیده، علاوه بر زنی که در این جهان داشته است، هفتاد حوری را نکاح خواهد کرد، و همۀ [حوری‌ها] دارای فرج اشتها-آور خواهند بود!».

یکی از دلایل تنفر نیچه از مسیحیت این بود که «عمل جنسی را ناپاک می‌شمرد»، درحالی‌که به گفتهٔ بسیاری اسلام نسبت به عمل جنسی نظری مثبت دارد.

هیچ‌کس نمی‌تواند تصور کند که یکی از پدران روحانی مسیحی، همچون سیوطی دربارهٔ سکس بهشتی بنویسد؛ البته به‌استثنای سَنت آگوستین، قبل از تغییر دینش؛ با اینحال، بی‌گمان خواندن اسلام بعنوان دینی مثبت‌نگر به سکس، تحقیر زنان مسلمان است؛ زیرا در اسلام سکس کاملا از نگاه مردانه (سکسیستی) دیده شده است. [در اسلام] جنسیت زن پذیرفته شده است، اما بعنوان چیزی ترسناك و شیطانی و لایق سرکوب.

متفکران از قدیم اشاره کرده‌اند که نگاه قرآن به سکس، به‌روشنی چونان تصاویر نقاشی شده‌ است، و باید از هنر نقاشی سرچشمه گرفته‌‌ شده‌باشند؛ محمد یا هرکس دیگری که مسئول این توصیف بوده، ممکن است مینیاتورهای مسیحی یا موزائیک‌های نمایش‌دهندهٔ باغ بهشت را دیده و تصاویر فرشته‌ها را به مردان و زنان جوان تفسیر کرده‌باشد.

ممکن است عامل مؤثر دیگر بر روی تصویرگری بهشت قرآن، تأثیرپذیری از متن‌های دیگر، نظیر متن «ترانه‌های بهشتی» از (Ephrem the Syrian) اِفرم سوری (کشیش و شاعر، ۳۰۶-۳۷۳ میلادی) باشد که به زبان سریانی، لهجهٔ آرامی و زبان مسیحیان شرقی، و یک زبان سامی نزدیک به زبان عبری و عربی، نوشته شده‌است.

این موضوع طبیعتاً ما را به جالب‌ترین کتاب نوشته شده تا به امروز، دربارهٔ زبان قرآن راهنمایی می‌کند و چنانکه گمانهٔ اصلی آن اثبات شود، مهمترین کتاب نوشته شده دربارۀ قرآن خواهد بود.

کتاب کریستوف لوکزنبرگ به نام زبان سوری-آرامی قرآن (Die Syro-Aramaische Lesart des Koran)، که فقط به زبان آلمانی موجود است و یک‌سال پیش منتشر شد و تابحال با اقبال زیادی، بخصوص در میان تحصیل‌کردگان با دانش چند زبان سامی در دانشگاه‌های پرینستون، ییل، برلین، پُست دام، ارلنگن، ایگس-ان-پرودنس و انستیتو شرقی بیروت مواجه شده‌است.

(ادامه دارد)



🌾@Naqdagin
📘باکره؛ کدام باکره؟

✍️ #ابن_وراق
(۳/۳)
لوکزنبرگ سعی در نشان دادن این جستار دارد که بسیاری از ابهامات قرآن در صورتی که برخی از کلمات آن را بعنوان کلمات سریانی، و نه عربی، بخوانیم بر طرف می‌شوند (ر.ک اینجا و اینجا).

ما نمی‌توانیم به جزئیات فنی روش‌شناسی او ورود کنیم، اما اين تحقيق به لوکزنبرگ اجازه داده است که به هزینهٔ ایجاد وحشت برای تمامی مردان مسلمانی که در رؤیای سکس در زندگی پس از مرگ هستند، حوریان چشم‌سیاه وعده داده شده به باورمندان در سورۀ ۴۴ آیۀ۵۴، در سورۀ ۵۲ آیۀ ۲۰، در سورۀ ۵۵ آیۀ ۷۲ و در سورۀ ۵۶ آیه ۲۲ را از میان بردارد.

تجزیه و تحلیل جدید لوکزنبرگ بر اساس ترانه‌های افرم سوری می‌گوید که ترجمۀ درست حوریان سیه چشم و باکره‌های همیشه آماده، «انگورهای سفید» با «روشنی بلور» است. لوکزنبرگ بیان می‌کند که متن قرآن خود روشن می‌سازد که این غذا و نوشیدنی است که پیشنهاد شده است، و نه کنیزان پاک و حوریان.

در زبان سریانی کلمهٔ حور یک «صفت جمع مونث» به معنی «سفید» است که کلمهٔ انگور نیز تلویحاً از آن مستفاد شده‌است. متشابهاً، کلمهٔ جوانان جاودانیِ (ولدان مخلدون) مروارید-مانند، در سوره‌هایی مانند سورهٔ ۷۶ آیه۱۹ حقیقتاً خوانش اشتباه عبارتی سریانی به معنی انگور خنک (یا نوشیدنی) است که لذت چشیدن آن به مردمان درستکار داده شده است، در مقابل نوشیدنی جوشان (و آتشين جهنم) وعده داده شده به ناباوران.

چون کار لوکزنبرگ اخیرا منتشر شده است، لذا قبل از هر گونه حکمی باید منتظر تخمین پژوهشگران باشیم، اما اگر تجزیه و تحلیل او درست باشد، بمب‌گذاران انتحاری یا شهدای آینده باید فرهنگ مرگ‌آفرینی خود را کنار گذارده و بجای آن کوشش کنند که در این جهان، هفتاد و دو مرتبه همخوابگی داشته باشند؛ البته، مگر اینکه انگور خنک و سفید آخرت را بر این کار برتر بیابند (و باز به دنبال عمليات‌های انتحاری بروند).


منتشره در روزنامهٔ گاردین (اينجا)، به تاريخ شنبه، ۱۲ ژانویه ۲۰۰۲



🌾@Naqdagin
کدام قرآن؟.pdf
596.4 KB
📓کدام قرآن؟

✍️#ابن_وراق (فوریه ۲۰۰۸)

🖌#ترجمه_اختصاصی: #بابک_ایرانی

”شگفت است که هنوز نقدی بر قرآن در دست نداریم.” ”آرتور جفری - ۱۹۳۷” [۱]

چیزی بنام قرآن که یکتا باشد وجود ندارد. نه کتابی یکتا بنام کتاب مقدس مسلمانان وجود دارد و نه هیچگاه وجود داشته است. دو گواهی بر این فراخواست داریم. یکی از سوی خود مسلمانان است. برای نمونه، بسیاری از مسلمانان سنتی، گزارشگران قرآن، گردآوران حدیث و کتاب‌های زبان و خوانش (قرائت) تایید کرده‌‌اند که بسیاری از آیه‌های الهام شده به محمد گم شده‌اند، بنابرین قرآنی که در دست است کاستی دارد. همچنین قرآن گردآوری شده به دست ابوبکر، عمر، علی یا عثمان دارای خوانش‌های گوناگون هستند، بنابراین [قرآن‌های] گوناگونی وجود دارند. شماری حدیث نیز وجود دارند که می‌گویند ”گم شدن، زدایش، یا فراموش کردن آیه‌هایی به پیامبر الهام شده‌است.” [۲] که آن‌ها در قرآن‌های کنونی وجود ندارند. [شاهد‌های] دیگری نیز در نوشته‌های قرآنی هستند.


#مقاله
#نقد_قرآن #نقد_تاریخی


زمان مطالعه: ۲۵ دقیقه

۱۶ صفحه



🌾@Naqdagin
نقدآگین
📺 آیت الله کمال حیدری: قرآن ۱۰۲۴۳ اختلاف دارد؛ ۵۰ درصد دیگر آیات بدون اختلافش هم مشخص نیست که از زبان رسول الله خارج شده باشد! ✍️ #بابک 🔆 هرگاه سخن از اختلاف قرائت در آیات قرآن می‌شود، عموم دین‌بانان مسلمان عامدانه یا جاهلانه مدعی می‌شوند که انگشت‌شماری…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#نقد_شیعه #بازاندیشی

📺 اشتباهات و فراموشی‌های محمد

#کمال_حیدری می‌گوید، شیخ صدوق گفته است که «من می‌خواهم رساله‌ای بنویسم، قربت الی الله برای اثبات «سهو النبی» (خطاکاری‌ها و فراموشی‌های محمد)»، در نهایت این کار را علامۀ تستری انجام داد. در این رساله اثبات خطاکاری نه در امور مادی-بیرونی، بلکه خطاکاری محمد در امور معنوی-عبادی اثبات می‌شود.
این رساله در کتابی ۱۲ جلدی که هر جلدش حدود ۷۰۰ صفحه است، نقل شده، اما چاپ نشده، بلکه به بهانۀ دروغ «عدم فرصت» (۲۰ صفحه بيشتر نبوده) به خط خود آن عالم آورده شده که کمتر کسی می‌تواند آن را بخواند؛ چرا که در حقیقت جرأت نکرده‌اند چنین رساله‌ای را چاپ کنند و به بازدید عموم شیعیان برسانند؛ چرا که یکی از عقايد شیعیان خرافاتی، قائل شدن عصمت برای محمد و فرزندانش است.

کمال حیدری به خطوط قرمز بزرگ و ترس‌ فراگیر در فضای ایران اشاره می‌کند که نمی‌توانند حتا رسالۀ یک عالم دین را چاپ کنند.

در مقالۀ «کدام قرآن؟» این دست از فراموشی‌های بزرگ منسوب به نبی، حتا در یادآوری آیات قرآنش، یا قرائت صحیح آن‌ها را نیز می‌توانید بخوانید.




🌾@Naqdagin
📘نقد به‌مثابه روشنگری (۳۸)
نقد کانال مدرسه بر نقدآگین در ترازو

3️⃣1️⃣ اتهام سیزدهم: تک‌بعدی دیدن دین و تمدن اسلامی (۳)

🔻برخی از مهم‌ترین این افراد از گذشته تا به امروز عبارتند از:

▪️ابن مقفع (قرن ۸ میلادی) – رسالۀ «فی الزندقه» به او منسوب است.

▪️یوحنا دمشقی (۸ میلادی) – از نخستین منتقدان مسیحی اسلام که آن را «شاخه‌ای بدعت‌آمیز از مسیحیت» دانست.

▪️تئوفانس محبوس (۸-۹ میلادی) – مورخ بیزانسی که تاریخ صدر اسلام را بررسی کرد.

▪️#ابن_راوندی (۹ میلادی) – وحی و پیامبری را نقد کرد.

▪️شکند گمانیک ویچار (۹ میلادی) – متن زرتشتی که به نقد اسلام پرداخت.

▪️محمد بن زکریای رازی (۹-۱۰ میلادی) – «پیامبری» را «بی‌اساس» می‌دانست.

▪️ابوالعلاء معری (۱۰-۱۱ میلادی) – دین را «ساختۀ ذهن بشر» توصیف کرد.

▪️پیتر محترم (۱۲ میلادی) – کشیش مسیحی که اسلام را از منظر الاهیات نقد کرد.

▪️توماس آکویناس (۱۳ میلادی) – اسلام را «در تضاد با عقل‌گرایی» دانست و روش جذب محمد را وعده‌های جنسی و غنائم و بکارگیری معجزۀ شمشیر دانست.

▪️دانته آلیگیری (۱۳-۱۴ میلادی) – در کمدی الهی بنا بر اعمال و گفتار محمد و علی، آن دو را از اهالی جهنم دانست.

▪️باروخ اسپینوزا (۱۷ میلادی) – محمد را یک «شیاد و کلاه‌بردار» دانست و نه «پیامبری صادق و حقیقی».

▪️ولتر (۱۸ میلادی) – اسلام را «استبدادی» و «مخالف خردگرایی» توصیف کرد.

▪️توماس کارلایل (۱۹ میلادی) – گرچه پیامبر اسلام را "قهرمان" خواند، اما اسلام را «سطحی‌تر از مسیحیت» دانست.

▪️آرتور شوپنهاور (۱۹ میلادی) – رقت‌انگیزترین شکل خداباوری را برای قرآن دانست که حتی یک ایدۀ درخور در آن نیست.

▪️ارنست رنان (۱۹ میلادی) – اسلام را «مانعی برای پیشرفت علمی» دانست.

▪️پرنس کایتانی (۱۹ میلادی) – «روایت‌های سنتی اسلام» را زیر سؤال برد.

▪️ایگناز گلدزیهر (۱۹ میلادی) – بر تأثیر «فرهنگ‌های مختلف» در «شکل‌گیریِ احادیث» تأکید داشت.

▪️آلوئیس اشپرنگر (۱۹ میلادی) – سیره پیامبر اسلام را تحلیل کرد.

▪️تئودور نولدکه (۱۹ میلادی) – بنیان‌گذار «نقد تاریخی قرآن».

▪️میرزا فتحعلی آخوندزاده (۱۹ میلادی) – دین را «مانعی برای پیشرفت» دانست.

▪️میرزا آقاخان کرمانی (۱۹ میلادی) – به نقد رادیکال اسلام و تشیع پرداخت.

▪️جوزف شاخت (۲۰ میلادی) – نشان داد که احادیث در طول زمان ساخته شده‌اند.

▪️جان وانزبرو (۲۰ میلادی) – معتقد بود قرآن «به‌تدریج تالیف شده‌است».

▪️پاتریشیا کرون و مایکل کوک (۲۰ میلادی) – در هاجریسم «روایت‌های تاریخیِ غالب و سنتی دربارۀ ظهور اسلام» را نقد کردند.

▪️#احمد_کسروی (۲۰ میلادی) – منتقد سرسخت تشیع.

▪️علی دشتی (۲۰ میلادی) – در "۲۳ سال" به نقد تاریخی زندگی پیامبر اسلام پرداخت.

▪️علی میرفطروس (۲۰ میلادی) – پژوهشگر تاریخ اسلام.

▪️شجاع‌الدین شفا (۲۰ میلادی) – در "تولدی دیگر"، "پس از ۱۴۰۰ سال" و نیز "توضیح المسائل: از کلینی تا خمینی" اسلام را از منظر تاریخی و فرهنگی بررسی کرد.

▪️مسعود انصاری (۲۰ میلادی) – نویسنده و پژوهشگر منتقد اسلام.

▪️آرامش دوستدار (۲۰-۲۱ میلادی) – مفهوم "دین‌خویی" را در نقد اندیشه اسلامی مطرح کرد.

▪️منوچهر جمالی (۲۰-۲۱ میلادی) – نقد تئوری «بندگی قرآنی».

▪️#ابن_وراق (۲۱ میلادی) – در "چرا مسلمان نیستم؟" اسلام را از منظر «تاریخی و عقلانی» نقد کرد.

▪️آیان حرسی علی (۲۱ میلادی) – از «تجربۀ زیسته» خود در نقد اسلام سخن گفت.

▪️#سلمان_رشدی (۲۱ میلادی) – نویسنده آیات شیطانی.

▪️#ریچارد_داوکینز، سم هریس، کریستوفر هیچنز (۲۱ میلادی) – از منتقدان (نئواتئیست).

▪️تئو فان گوگ (۲۱ میلادی) – فیلم‌ساز هلندی که به دلیل انتقادهایش از اسلام ترور شد.

▪️دکتر سها (۲۱ میلادی) – نویسنده "نقد قرآن" که به بررسی و نقد جامع قرآن پرداخته است.

▪️#حامد_عبدالصمد (۲۱ میلادی) – نویسنده و پژوهشگر مصری-آلمانی که به نقد اسلام، تاریخ آن و تأثیراتش بر جوامع مسلمان پرداخته است.

▪️جورج طرابیشی (۲۰-۲۱ میلادی) – اندیشمند و نویسنده سوری که به بررسی انتقادی اندیشه اسلامی و جریان‌های فکری جهان عرب پرداخته.

▪️سعید ناشید (۲۱ میلادی) – نویسنده و فیلسوف مراکشی که به نقد بنیادگرایی اسلامی و تأثیرات آن بر جوامع مسلمان پرداخته است.

▪️سید القمنی (۲۰-۲۱ میلادی) – پژوهشگر مصری که دربارۀ تاریخ اسلام و تأثیر آن بر سیاست و جامعه پژوهش کرده و نقدهای گسترده‌ای ارائه داده.

▪️رشید بنی‌الحسن (۲۱ میلادی) – مجری و منتقد مراکشی که در رسانه‌های مختلف به نقد اسلام و تحلیل تاریخ آن پرداخته است.

▪️معروف الرصافی (۲۰ میلادی) – شاعر و نویسنده عراقی که در کتاب الشخصیه المحمدیه به بررسی انتقادی زندگی محمد و تاریخ اسلام پرداخته.

▪️مریوان حلبچه‌ای (۲۱ میلادی) – پژوهشگر کُرد که در آثار خود به نقد اسلام و تأثیرات آن بر جوامع کُردی و خاورمیانه پرداخته است.

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 معرفیِ‌ کتابِ «ترک اسلام» (+)
#ابن_وراق و ۴ دلیلِ بشری بودنِ اسلام


🔻ابن وراق
📕باکره؛ کدام باکره؟
📕کدام قرآن؟

🔻حامد عبدالصمد
📺 اسلام و مافیا (یک) (دو)
📺 محمد شخصیتی تاریخی؟ (یک) (دو)
📺 تحولات و نقاط عطف زندگی محمد
📺 مرگِ محمد، ریشۀ اختلافاتِ تاریخی
📺 وصیتِ محمد
📺 زندگی‌نامۀ محمد
📺 اصل و نسبِ محمد
📺 ساخت و مرمت خانۀ کعبه
📺 رویش اسلام و حکومت بیزانس
📺 پیروزیِ محمد
📺 محمد و یهود
📺 «گناهِ» آمنه و «نبوغِ» خدیجه
📺 زینب: زنی که محمد را شکست داد!

🔻سامی عوض الذیب
📻 رویای رسالتِ نو؛ دیداری با محمد
📺 چه کسی قرآن را تالیف کرد؟
📻 مصاحبه با لوکزنبرگ: انفصال عباسیان از مسیحیت اموی (شرقی/توحیدی)
📕افکار و آثار و زندگی‌نامه

🔻لیلی العاصیة
📺 آیا قرآن حاصل کار جمعی بوده‌؟
📺چرا محمد پیامبر نبود؟
📺 قرآنیون: دوستانِ الله یا مرتد؟
📺 آیاتِ ساده‌لوحانه و خنده‌دار که بشری بودن قرآن را ثابت می‌کنند
📺 دگرگشتِ خدایِ پدرِ اسلام/مسیحیت (یهودیت)

.


#نقد_اسلام #معرفی_کتاب



🌾 @Naqdagin