نقدآگین
12.2K subscribers
3.87K photos
3.43K videos
93 files
9.14K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🚁 دربارۀ سانحۀ غیرعادیِ بالگرد ریاست جمهوری

🍂 سرهنگ خلبان بهمن فرقانی، کارشناس سوانح هوایی نیروی هوایی (در قبل و بعد از انقلاب). وی سرپرست گروه تحقیق سوانح مهمی از جمله سانحۀ بالگردِ ژنرال تدین، سانحۀ وزیر خارجه الجزایر، واقعۀ طبس و سانحۀ C-130 فرماندهانِ ارتش و سپاه بوده است.

🍂 شیوۀ پرواز ۳ بالگرد غیر عادی بوده‌است! هرگز بالگرد vip نباید پشت بالگرد محافظ در یک خط پرواز کند، بلکه بالگردهای محافظ باید دو طرف Vip کنار آن پرواز کنند که در این سانحه این مسئله رعایت نشده‌است.


🗄پست مرتبط
🚁 خاکِ دروغ‌گویی به چشم همه می‌رود!
🚁 تحلیل فنی سقوط بالگرد رئیسی
📕پیرامون سانحۀ بالگرد رئیس جمهور
📕حادثه یا ترور؟ (۱)
📕حادثه یا ترور؟ (۲)

#نظامی #حکومت_اسلامی


🌾 @Naqdagin
📘مردم اشتباه سال ۸۸ را تکرار نمی‌کنند!

✍🏻 #رحیم_قمیشی

🍂 با همۀ ارادتی که به شخصیت آقای میرحسین موسوی داشته و بسیار نگران سلامتی ایشان پس از ۱۴ سال حبس و حصر غیرقانونی و ظالمانه‌شان هستم، اما ایشان سال ۱۳۸۸ اشتباه بزرگی را مرتکب شد. نباید از گفتن اشتباهات و خطاها ترسید. ایشان داوطلب پست ریاست جمهوری در سیستمی شد که هم شورای نگهبانش، هم مجلسش، هم قوه قضاییه‌اش، هم مجمع تشخیصش، و هم رهبری‌ مطلقه‌اش، او را مضر به حال کشور می‌دانستند، ولو رأی اکثریت مردم را داشته باشد! او شانس آورد که «شکست خورده» در انتخابات معرفی شد، وگرنه «شکست خورده» در ۴ سال ریاست جمهوری معرفی می‌گردید، اگر سوار بر هلیکوپتری عیب‌دار نمی‌شد!

🍂 او مگر می‌توانست سیاست‌های کلی و معیوب نظام را برطرف کند؟ مگر می‌توانست با جهان غرب رابطه برقرار کند؟ مگر می‌توانست وزرایش را خودش تعیین کند؟ مگر می‌توانست سپاه را به پادگان‌ها برگرداند؟ یا جلوی گشت ضد ارشاد را بگیرد؟ مگر می‌توانست جلوی زندانی شدنِ متفکران را بگیرد، یا اعدام جوانان را؟ مگر قادر بود بودجه‌های ارسالی به خارج از کشور و یا مراکز خاص و ایدئولوژیک را بگیرد؟ هرگز! او اشتباه کرد. اگر زمان برگردد به ۱۵ سال پیش، و اطلاعات امروز را داشته باشد، به یقین داوطلب نخواهد شد. عقلانیت به نظرم همین را می‌گوید.

🍂 از آن سال تا الان، چه چیزی تغییر کرده که باز عده‌ای با وعدۀ تغییر، خود را آمادۀ کاندیداتوری می‌کنند؟! شرایط اگر بدتر نشده، بهتر نشده است. اگر کاندیدایی جرئت کند و بگوید سیاست خارجی باید تغییر کند، بگوید سختگیری به خانم‌ها باید خاتمه یابد، بگوید هیچ کس حق استفادۀ مخفیانه از درآمدهای کشور را ندارد و واقعا بخواهد جلوی فساد در رده‌های بالا را بگیرد، مگر تأیید می‌شود؟ تایید شود، مگر رأی او خوانده می‌شود؟ خوانده شود، مگر اجازۀ کار کردن پیدا می‌کند؟!

🍂 یک راه بیشتر وجود ندارد؛ رهبری صراحتا بگوید «اگر کاندیدایی گفت من راه رئیس‌جمهور سابق را نمی‌خواهم ادامه بدهم، و او رأی آورد، من قبول می‌کنم با توجه به دریافت واضحِ خواست مردم، خط قرمز‌های شخصی و یا ایدئولوژیکم را تغییر می‌دهم؛ اجازۀ رابطه با همه جهان را می‌دهم؛ در سیاست‌های کلی منجر به فساد، تجدید نظر می‌کنم؛ اجازه نمی‌دهم نیروهای نظامی و انتظامی مقابل مردم قرار گیرند و سد راه پیاده کردن سیاست‌های وعده داده‌ رئیس جمهور منتخب، هرگز نخواهم شد». آیا ایشان آمادگی چنین کاری را دارند؟ یا تنها بدنبال «کارگزاری بی‌اراده‌» می‌گردند که همان خط سابق را ادامه بدهد؟ خطی که به فقر شدید مردم و ایجاد فاصلۀ طبقاتی و دوری مردم از حاکمیت و بغض بسیاری از مردم و زنان نجیب کشور گردید.

🍂 اگر هیچ قولی نمی‌دهند، عملا انتخابات بی‌معنا می‌شود، چه نیازی به رقابت، و سر و صدا و صرفِ بودجه برای انتخابات است؟ راه را تا آخر بروند. مردم هم تکلیف خود را خواهند دانست. ما نباید از یک سوراخ چند بار گزیده شویم. همه چیز در دست رهبری و نهادهای وابسته به ایشان است. رئیس جمهور هیچ کار مهمی نمی‌تواند بکند و او تنها یک خدمتکار موقت برای رهبری خواهد بود. مشکل در اشخاص نیست. سیستم مجموعه‌ای فاسد و ناکارآمد است، و تا سران کشور متوجه اشتباهاتشان نشده‌اند، امام زمان هم بیاید، در این سیستم و با الزام به همین سیاست‌های کلان کشور، و پذیرش تبعیت محض از ولایت، هیچ چیزی تغییر نخواهد کرد.

🍂 مردم ایران بسیار فهمیده‌اند. نگاه به آرامش و سکوت آنها نکنید. آن‌ها مردم دقیقۀ نود هستند. و به شما نشان خواهند داد، فریب بازی‌های کودکانه و انتخابات‌های تشریفاتی را نخواهند خورد. آنها که ادعا دارند اکثر مردم قبول‌شان‌ دارند، خودشان هم می‌دانند دروغ می‌گویند، وگرنه، این گوی و این میدان. بزودی خواهند دید با تهییج احساسات مردم، با چاپ عکس‌ها و بنرهای متعدد، با شهیدسازی و با خلق قهرمان‌‌های دروغین، مردم هرگز تحت تاثیر قرار نمی‌گیرند.

🍂 یا شرکت در انتخابات تبدیل به یک رفراندوم عملی و یک انتخاب راه باید بشود، و یا عرصه برای یک رفراندوم دیگر باز می‌شود؛ جمعیت بزرگی که آن را تحریم خواهند کرد! مردم اشتباه سال هشتاد و هشت را دیگر تکرار نخواهند کرد.


🗄پست مرتبط
📺نظر مصطفی ملکیان دربارۀ سیدمحمد خاتمی

#استمرارطالبان #حکومت_اسلامی


🌾 @Naqdagin | @ghomeishi3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
👳🏿‍♂️تعطیلی شنبه و خطای شناختی فقیهان

✍🏻 #محمد_موسوی_عقیقی

🍂 در هفته‌ی گذشته، پیرامون «طرح تعطیلی شنبه» دو تن از فقیهان قم به مخالف پرداختند. جعفر سبحانی تبریزی بنا به اینکه «در چنین روزهایی که دشمن صهیونیست فزون از هفت ماه، به نسل کشی پرداخته و هزاران شهروند غزه را به خاک و خون کشیده» تعطیلی شنبه را به صلاح ندانسته است (منبع). همچنین ناصر مکارم شیرازی بیان کرده‌است (منبع):
«تعطیلی روز شنبه از احکام و رسوم و نمادهای دین یهود است و انجام این کار در بلاد مسلمانان تشبه به یهودیان و تضعیف فرهنگ اسلامی است».


🍂 در اینجا فقیهان دچار خطای شناختی شده‌اند. به‌عبارتی، فقیهان در موضوع تعطیلی شنبه‌ها، به دام «مغالطه‌ی بی‌ربطی» (Non sequitur) افتاده‌اند؛ به این صورت که یهودی‌ها کافرند و دین آن‌ها یهودیت است؛ پس قبول رسومات یهود، تشبه به کفار است.

🍂 قرآن در آیه‌ی ۴۴ سوره‌ی مائده تورات را «نور و هدایت‌گر» معرفی می‌کند و در آیه‌ی ۱۳۷ سوره‌ی بقره بیان کرده که یک مسلمان باید به تورات و انجیل، همانند قرآن، ایمان داشته باشد و در آیه‌ی ۶۸ سوره‌‌ی مائده تورات و انجیل در کنار قرآن از کتاب‌های بالادستیِ فهم دین دانسته شده است، اما در آیاتی از قرآن بیان شده که یهودیان کفر ورزیدند (آل‌عمران : ۹۰؛ نساء : ۴۶). حال آیا به کار گرفتن بخشی از آیین‌های دینِ یهود، ممنوع است؟

🍂 تعطیلی شنبه در یهود را «شبات» می‌گویند که نزدیک به ۴۰ بار در تورات بیان شده است (ر.ک به: کتاب یشیعا، ۵۶:۲؛ کتاب تثنیه، ۱۵:۵). از نگاه من تحریف تورات باوری غلط است، ولی به فرض که درست هم باشد، شبات جزء تحریفات، بنا به قدمت تاریخی‌اش، نیست.

🍂 مطابق آیه‌ی ۱۴۹ سوره‌ی آل‌عمران «اطاعت از کفار» و روایاتی «تشابه به کفار» ممنوع شده است. درحالی‌که خواندید تورات، هرچند همین توراتِ تحریف‌شده در زمان نزول قرآن، مورد تأیید قرآن واقع شده، به طوری‌که باید آن را در فهم دینی درنظر داشت.

🍂 در این صورت، «تشبه به دین یهود» از بیخ‌و‌بُن متفاوت از «تشبه به کفار» است؛ زیرا دین یهود و تورات مورد قبول خداوند و محمد بن عبدالله قرار گرفته و تنها «شباهت رفتاری با یهودیان» که خارج از «سنت‌‌های دینی» باشد، ممنوع شده‌است. مطابق تورات، تعطیلی شبات برای یهودیان یک «سنت الهی» است (کتاب خروج، ۳۵:۲).

آیا خطای دینی یا رفتاری یهودیان باید به پای خداوند نوشته شود؟ اگر خدای یهود و خدای اسلام یکسان است، چگونه سنت الهیِ او، عنوان «شباهت با کفار» به خود می‌گیرد؟


🍂 ما مسلمانان مؤظف به انجام فرمان‌های قرآن هستیم. از سوی دیگر اجرای تورات و انجیل در کنار قرآن دستور خداوند است: «أَقَامُوا۟ ٱلتَّوْرَىٰةَ وَٱلْإِنجِيلَ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِم مِّن رَّبِّهِمْ» (مائده : ۶۶) و به دلیل اینکه نباید میان کتاب‌های آسمانی تفاوتی بگذاریم: «وَ مَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ» (بقره : ۱۳۶)، مسلمانان باید در فرمان‌های دینی تورات، انجیل و دیگر کتاب‌های پیامبران را در نظر بگیرند.

حال چگونه می‌توان شباهت به دین یهود که مورد تأیید خداوند است و شباهت با کتاب آسمانیِ تورات را که مورد تأیید قرآن است، «تشبه به کفار» دانست یا آن را مردود اعلام کرد؟


#مغلطجات #آخوندیسم


🌾 @Naqdagin |@fekr_rak
آرمین لنگرودی
‏پژوهشگر تاریخ باستان و پیدایش اسلام

‏برگرفته از مقدمه کتاب:
‏چگونه مسلمان شدیم؟

‏در «تاریخ اسلامی» اسلام، ادعا می‌شود که ما تمام ریزه‌کاری‌های این تاریخ را می‌شناسیم: سرگذشت محمد، دوران پیامبری او، زندگی علی، خلافت عمر، شهادت حسین، امامت حسن و غیره. این سوال مطرح است که ما از کجا به این داده‌ها دسترسی پیدا کرده‌ایم؟

‏این در حالی‌ست که از دو سده اول پیدایش اسلام، اساساً هیچ‌گونه نگارش مستند، بی‌طرف، و گواه‌مندی در دست نیست. برای مقایسه و درک بهتر، ما یک نمونه از تاریخ زنده خود را فرض می‌کنیم: نقل قول رفسنجانی از خمینی در تایید لیاقت خامنه‌ای!

‏این نقل آیا واقعی بوده یا ساخته و پرداخته ذهن رفسنجانی!؟ این حتی در فردای اعلام این «نقل قول» هم مستند نبود. - امام حسب‌الادعا گفت و عده‌ای هم شنیدند! حال اگر این ابهام درباره سیاست روز را به تاریخ پیدایش اسلام گسترش دهیم، چگونه می‌توانیم به نقل‌هایی اعتماد کنیم که ۲۰۰ سال پس از حیات محمد نگاشته شدند!؟

‏مذاهب را باید از بدو پیدایششان مورد مطالعه قرار داد و به دگرگونی و تکاملشان دقت کرد. تنها در همین ۴۰ سال گذشته، اسلام شیعی در ایران دستخوش تغییرات چشمگیری بوده است. این سالها به هیچ‌وجه سالهای استثنائی در تاریخ ایران نیستند. تاریخ ما پر است از این دوران‌های «استثنایی!»

‏—————
‏گفتنی‌ست که در کلاوب هاوس گفت‌وشنود، امروز ساعت نه شب به وقت تهران، آرمین لنگرودی در کنار دو مهمان دیگر، حضور خواهد یافت تا به این پرسش پاسخ دهد که آیا خداناباوران، «شیطانی» یا «شیطان‌پرست» هستند؟

‏برای شرکت در این جلسه روی لینک زیر کلیک کنید:

https://www.clubhouse.com/invite/L97SV1Jle9KykWJ3yjyB96oD5bE5swlKLJo:lPy_533x5EFXQauopBiVo2djVNx4Iag_1HI9zRqoUZs
📘تعبد و استمناء
(۱/۷)
✍🏻 #کاظم_استادی

🔻دو جوان ۱۵ ساله الف و ب را تصور کنید:
▪️جوان «الف» ازدواج می‌کند، ولی با همسر خود، شرط ضمن عقد می‌نماید که اصلاً با وی همبستر نشود؛ ولی از همسرش می‌خواهد که در مواقعی برایش استمنا کند.
▪️جوان «ب» ازدواج نمی‌کند؛ اما در مواقعی استمنا می‌کند.
🔺اکنون فرض کنید از عمر این دو جوان، مثلاً ۱۰ سال گذشته؛ طبق فتوای مشهور فقها، جوان «الف»، به‌خاطر استمناء توسط همسرش، «گناهی مرتکب نشده»، اما جوان «ب»، باز طبق فتوای فقها، «۱۰ سال گناه» انجام داده‌است!

🔸نکته
از هر دوی جوان‌ها در طول ۱۰ سال، منی خارج شده و نتیجۀ عمل هر دوی آنها همانند هم است؛ هرچند که یکی بوسیلۀ خود و دومی به وسیلۀ همسرش این عمل را مرتکب شده است. اینجا مسألۀ «تعبد» رخ می‌نماید؛ یعنی علمای اسلامی می‌گویند: درست است هر دو عمل به ظاهر یکسان است؛ ولی یکی گناه، و دیگری غیرگناه؛ اما «ما حکمت این حکم را نمی‌دانیم» و تعبداً می‌پذیریم که مرتکب این عمل «گناه کبیره» نشویم!

سؤال
در کتب تربیتی دینی، برای استمناء مضرات بسیار متنوع روحی و جسمی برشمرده‌اند؛ همانند: «ضعف بینایی، پریدگی رنگ، نقصان قوای حافظه، لاغری، ضعف و سستی زیاده از حد، بی‌اشتهایی، کج خلقی، عصبانیت»، و ... آیا این مضراتِ استمناء، شامل استمناء توسط همسر نیز هست؟ یا اینکه چون استمناء توسط همسر حرام نیست؛ خدا مضرات آن را نیز برطرف می‌نماید؟

🔸نکته

استمناء به هر نحوى (جز توسط همسر و کنیز) حرام، بلکه از گناهان کبیره شمرده شده است. (جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۴۷)؛ البته، برخى متأخّران، استمناء با دست کنیز و همسر را نیز حرام دانسته‌اند (تذکرة الفقها، ج۲، ص۵۷۷).

🔷 انواع عوامل خروج منی

گُشناب یا منی یا اسپرما، مایعی است که از اندام‌های جنسی مردانه ترشح می‌شود. منی به عوامل مختلفی می‌تواند از آلت‌تناسلی انسان خارج شود؛ که برخی از آنها عبارتند از:

۱. بیماری

ممکن است برخی از انسان‌ها به دلیل «مریضیِ خاصی»، دچار انزال منی ناخواسته باشند.

۲ـ تحریک الکتریکی

در کل، سه بخش از سیستم بدن، دست به دست هم می‌دهند تا منی از انسان خارج شود:
الف. حس‌گر خارجی؛
ب. رشته‌های عصبی واسطه تا مغز؛
ج. قسمت مربوطه در مغز، که پس از تجزیه و تحلیل داده‌ها، دستور خروج منی را صادر می‌نماید.
به وسیلۀ «تحریک الکتریکی» مصنوعی در بخش واسطه (رشتۀ عصب‌ها) و نیز بخشی از سلول‌های مغزی، می‌توان باعث خروج منی از انسان شد.

۳. خواب

غالب انسان‌ها مخصوصاً نوجوانان، در اثر خواب دیدن (چه واضح و چه نامشخص)، دچار انزال منی از بدن می‌گردند.

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin
📘تعبد و استمناء
(۲/۷)
✍🏻 #کاظم_استادی

۴. خوابگری یا هیپنوتیزم

در مواردی ممکن است که شخص، توسط خوابگری دچار خروج منی از آلت تناسلی گردد؛ حتی در مواردی برخی ادعا نموده‌اند که می‌توانند زودانزالی در مردان را با روش هیپنوتیزم درمان نمایند.

۵. تخیل و تصور

برخی از افراد این توانایی را دارند که بدون ارتباط جسمی یا حسی، و فقط بر اثر تصورات طبیعی یا غیرطبیعی، منی را از بدن خود خارج نمایند.

۶ـ بروز هیجان

بعضی از افراد، در مواجهه با برخی هیجانات «خاصِ خود»، به مرحله انزال منی می‌رسند؛ مثلاً شخصی ممکن است در تجربه اول موتورسواری خود، و یا حرکت با سرعت زیاد و بروز هیجان، دچار خروج منی از بدن گردد.

۷. تحریک حواس بدن

تعداد «حواس بدن» انسان، زیاد هستند؛ ولی عرفِ مشهور، آن را به پنج حس تقلیل داده است. تحریک هر یک از این حواس بدن، می‌تواند در بسیاری از افراد، باعث انزال منی گردد:

الف. تحریک با دستگاه بینایی

انسان‌ها می‌توانند با دیدین «فیلم، تصویر، آثار تجسمی، خواندن کتاب و ...» که همگی از راه حواس دیداری انسان انجام می‌شود، دچار هیجانات جنسی شوند و نهایتاً منجر به خروج منی از آنها گردد.

ب. تحریک با دستگاه شنوایی

حس شنوایی با شنیدن اصوات خاص، به راحتی می‌تواند موجب تحریک انسان‌ها و انزال منی گردد.

ج. تحریک با دستگاه لامسه

بسیاری از انسان‌ها، مخصوصاً کسانی که تجارب جنسی کمتری داشته‌اند، بر اثر تماس پوستی در غیر آلت تناسی خود، دچار انزال منی می‌شوند.

د. تحریک با دستگاه بویایی

جدای از «بوهای بخصوص اختراعی» توسط دانشمندان، که می‌توانند موجب تحریک جنسی در انسان‌ها شوند؛ برخی از کسانی که خاطرات جنسی همراه با «بوی خاصی» داشته‌اند، ممکن است در اثر استشمام دوباره همان بو، به مرحله انزال منی برسند.

هـ. تحریک با دستگاه چشایی

همان وضعیت بالا، در حس چشایی نیز قابل تعریف و جریان است؛ که از تکرار توضیح آن خودداری می‌کنیم.

۸. شیردوشی پروستات

ماساژ یا مالش پروستات از قسمت «پشتِ مرد»، منجر به تحریک پروستات و اعصاب آن ناحیه او می‌شود؛ و طی این عمل، ممکن است حتی بدون آن‌ که آلت تناسلی مرد تحریک شود، انزال منی رخ دهد.

۹. جلق زدن

اگر آلت مرد با دست خودش یا دیگری تحریک گردد، منجر به خروج منی می‌شود، و این رایج‌ترین نوع از انواعِ خودارضائی در مردان است؛ که در عرف عامیانه، از آن به «جق زدن» تعبیر می‌گردد.

۱۰ تماسِ آلتیِ غیردستی

تحریکِ تماسیِ آلت تناسی به غیر دست و صرنظر از عملِ دخول، نوعی از اعمال جنسی است؛ همانند: «تماس با بدن مرد دیگر یا زن، حیوان، اشیاء و ...»، «یا تماس با آب فشرده»، «استفاده از برخی آلات مصنوعی جنسی» و ...

۱۱. دخول دهانی

قضیب‌لیسی یا ساک‌زنی، که ممکن است توسط زن، مردِ دیگر یا حیوان و در برخی موارد نادر، توسط خودِ شخص انجام پذیرد، را می‌توان در محدودۀ دخول دهانی دسته‌بندی نمود؛ و در تمامی این موارد، انزال منی رایج است.

۱۲. دخولِ تناسلی

عمل دخول آلات تناسلی، که ممکن است با «زن، مرد، حیوان،  عروسک و ربات جنسی»، یا اشیاء (متعارف یا نامتعارف) انجام شود؛ می‌توانند  منتهی به خروج منی از بدن انسان شوند.

🔷 استمناء تصوری
استمناء حرام است، بلکه از گناهان کبیره شمرده شده؛ و در برخى روايات، آن را «همتاى زنا يا شايد بدتر از زنا» دانسته‌اند. خودارضايى، يعنى «انزال منی با قصد و نیت فرد بدون دخالت زن»؛ یعنی انسان بدون دخالتِ حضورى همسر یا کنیز خود، کاری با خود کند، که منی از وی خارج شود. این کار، فقط شامل دست زدن نیست، بلکه شامل «تصور نمودن، لمس کردن، بوییدن، سخن گفتن، سخن شنیدن، دیدن» و هر نوع کار دیگری که باعث انزال منی توسط فرد شود، می‌باشد؛ مثلاً به اينكه به چيزى فكر كند يا از طریق بوییدن بعضى از عطرها و گلها، انزال برايش صورت گیرد. نتیجه این که، استمنا اختصاص به دست و قوۀ لامسه ندارد، بلکه داراى مصادیق متعددی‌ست. بنابراین، معیار تحقق استمناء، «عدم وجود و دخالت زن» است، چه همسر باشد، چه کنیز؛ هرچند برخى اندک از فقیهان متأخر، استمناء با دست کنیز و همسر را نیز حرام دانسته‌اند.

سؤال
چرا اگر همسر يا كنيز، در انزال منى دخالت نداشته باشند، مرد دچار فعل حرامى شده و مستحق عذاب است؟

🔸نکته
۱- کیفر استمناء، تعزیر است که مقدار و چگونگى آن، توسط حاکم شرع تعیین مى‌شود؛ و وقوع استمناء، با گواهی دو مرد عادل یا دو بار اقرار، بلکه یک بار اقرار استمناء کننده، ثابت مى‌شود؛ هر چند‌ برخى قدما یک بار اقرار را موجب ثبوت آن ندانسته‌اند.

۲- استمناء در زنان نيز هست، ولى چون زنان غالباً شهوت ابتدايى ندارند، به نظر مى‌رسد خيلى مبتلى‌به نیستند؛ به همین خاطر مسألۀ بالا، مردانه طرح شد.

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin
📘تعبد و استمناء
(۳/۷)
✍🏻 #کاظم_استادی

🔷 استمناء و خودارضائی با قصد و اراده

اعمال انسان‌ها می‌توانند با قصد و اراده و یا بدون قصد و اراده رخ دهند. بنابراین در نوشتار حاضر، پیرامون «استمناء و خودارضائی با قصد و اراده» سخن خواهد رفت.

🍂 برخی از فقیهان که از دقت فلسفی بی‌بهره‌اند، صدور فعل اختیاری را از فاعل، بدون وجود مرجّح، محال نمی‌دانند، اما معظم فلاسفه و متکلمان، «ترجّح بلامرجّح» را محال دانسته‌اند، و ظاهراً در اصل قبول قاعده، میان ایشان اختلافی نیست. بنابراین، استمناء می‌تواند «باوجه» یا «بلاوجه» انجام شود. استمناء بدون وجه، عرفاً شامل خودارضائی‌های «تفننی و تفریحی، اعتیادی و فان» می‌باشند، امّا برای استمناء، وجوه و جهاتِ منطقی نیز قابل طرح است؛ همانند:

۱. رفع بیماری‌های روانی یا جسمی

همان‌طور که برخی، معایبی برای خودارضائی برشمرده‌اند، بعضی از محققان و مطالعات پزشکی نیز (جدای از درصد ایمنی زیاد خودارضائی به‌نسبت اعمال جنسیِ دیگر انسان)، مزایای کوچک و بزرگ متعددی برای این عمل ذکر نموده‌اند؛ همانند «خواب راحت» یا «کاهش استرس». به‌عنوان نمونه، یکی از راه‌های «درمان زودانزالی»، خودارضائی قبل از همخوابگی میان زوجین، برشمرده شده است.

۲. تشخیص بیماری‌ها

شناختن امراض به نسبت مفهوم خود‌ارضائی، شامل دو دسته خواهند شد: تشخیص بیماری‌های مرتبط با عدم باروری در انسان، و شناخت امراضِ غیرمرتبط با باروی؛ همانند حساسیت پوستی و غیر پوستی به مایع منی.

۳. اسپرم‌گیری

در دورۀ معاصر، رایج‌ترین نوع خودارضائیِ پزشکی، جهت اسپرم‌گیری واقع می‌شود. اسپرم‌گیری برای «لقاح مصنوعی»، «اهداء یا فروش اسپرم» یا «تست‌های باروری».

۴. تقیۀ مذهبی یا تقیۀ سیاسی ـ امنیتی

موارد متعددی را می‌توان برای «خودارضائی تقیه‌ای» ذکر نمود، امّا به دلایل امنیتی، از بیان مصادیق آن‌ها صرف‌نظر شده‌است.

۵. دوری از گناهِ بزرگ‌تر

با فرض گناه بودن خودارضائی (طبق نظر عمده فقهای شیعی)، مهم‌ترین وجه غیرپزشکی برای عمل خودارضائی را، می‌توان مسألۀ «دوری از گناهِ بزرگ‌تر» عنوان نمود. این قاعده با عبارات و عناوین متنوعی قابل طرح هستند، همانند:
▪️«ارتکاب اخف ضررین»
▪️«اضرر الأشد یدفع بالضرر الأخف»
▪️«الضرر الأشد يزال بالضرر الأخف »
▪️«انجام مهم به خاطر ترک اهم»
▪️«تحتمل اخف المفسدتین لدفع اعظمها»
▪️«دفع افسد به فاسد»
▪️«یختار اهون الشرين»
▪️«يدفع اعظم الضررين بارتكاب أخفهما»
▪️اذا تعارضت مفسدتان، روعی اعضمها ضرراً بارتکاب أخفهما»
▪️یتحمل الضرر الخاص لدفع الضرر العام»

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin
📘تعبد و استمناء
(۴/۷)
✍🏻 #کاظم_استادی

۳. اسپرم‌گیری

در دورۀ معاصر، رایج‌ترین نوع خودارضائیِ پزشکی، جهت اسپرم‌گیری واقع می‌شود. اسپرم‌گیری برای «لقاح مصنوعی»، «اهداء یا فروش اسپرم» یا «تست‌های باروری».

۴. تقیۀ مذهبی یا تقیۀ سیاسی ـ امنیتی

موارد متعددی را می‌توان برای «خودارضائی تقیه‌ای» ذکر نمود، امّا به دلایل امنیتی، از بیان مصادیق آن‌ها صرف‌نظر شده‌است.

۵. دوری از گناهِ بزرگ‌تر

با فرض گناه بودن خودارضائی (طبق نظر عمده فقهای شیعی)، مهم‌ترین وجه غیرپزشکی برای عمل خودارضائی را، می‌توان مسألۀ «دوری از گناهِ بزرگ‌تر» عنوان نمود. این قاعده با عبارات و عناوین متنوعی قابل طرح هستند، همانند:
«ارتکاب اخف ضررین»
▪️«اضرر الأشد یدفع بالضرر الأخف»
▪️«الضرر الأشد يزال بالضرر الأخف »
▪️«انجام مهم به خاطر ترک اهم»
▪️«تحتمل اخف المفسدتین لدفع اعظمها»
▪️«دفع افسد به فاسد»
▪️«یختار اهون الشرين»
▪️«يدفع اعظم الضررين بارتكاب أخفهما»
▪️اذا تعارضت مفسدتان، روعی اعضمها ضرراً بارتکاب أخفهما»
▪️یتحمل الضرر الخاص لدفع الضرر العام»

🔷 انواع فتاوای علما و فقهای اسلامی دربارۀ استمناء و خودارضائی
فقها و علمای شیعه و سنی، از گذشته دور تاکنون، فتاوا و احکام متعارضی را پیرامون خودارضائی بیان نموده‌اند؛ هر چند که معظم این فقها، آرایی یکسان أخذ نموده‌اند. امّا ابتدا لازم است توجه نماییم که عده‌ای از فقها، مخصوصاً فقهای معاصر، میان «خودتحریکی منجر به خروج منی» و «خودتحریکی بدون خروج منی (حتی به صورت مانع شده از لوله مجرای منی)»، تفاوت و تمایز قائل شده‌اند. به این معنی که ملاک ایشان در استمناء و خودارضائی، فقط خارج شدن منی است؛ هر نوع خود تحریکی و «جلق زدن» که منجر به خروج منی نگردد را مصداق «استمناء حکمی» نمی‌دانند.

🍂 علمای اسلامی پیرامون استمناء، اقوال مختلفی دارند که در یک دسته‌بندی منطقی، می‌توان اقوال ایشان را به نسبت «ضرورت» و «عدم‌ ضرورت» در دو گروه کلی مطرح نمود:

الف. حکم استمناء غیرضروری

علمای شیعه و سنی (بر روی هم)، سه فتوا برای این وضعیت اعلام نموده‌اند:
۱. برخی از علمای اهل‌ تسنن، استمناء را اساساً «مباح» می‌دانند؛ هر چند که این گروه، خود به دو دسته تقسیم می‌شوند: برخی به صورت «مطلق» عمل استمناء را جایز دانسته‌اند، و برخی با ذکر شرایط متعددی، خودارضائی را مباح اعلام کرده‌اند.
۲. برخی از علمای اهل‌تسنن، خودارضائی را مکروه دانسته؛ و آن را عملی اخلاقی برنشمرده‌اند.
۳. جمهور علما و فقهای شیعه و سنی، فتوای به «حرام بودن استمناء» داده‌اند.
 
ب. حکم استمناء در حالِ ضرورت

علمای شیعه و سنی، بر روی هم، دو فتوا برای حالت ضرورت، مطرح نموده‌اند:

۱. عده‌ای از علمای اسلامی، خودارضائی را در «مواقع ضرورت»، «مباح» می‌دانند؛ هر چند که «موارد ضروری» ایشان متفاوت است:

▪️گروهی از فقها و علمای اهل تسنن، فرض جلوگیری از بروزِ «گناهِ افسد»، همانند «زنا و لواط» را شرط مباح بودن استمناء دانسته‌اند.

▪️گروهی از فقهای شیعه نیز، موارد ضرورت را محدود به موارد پزشکی (همانند اسپرم‌گیری و تست بیماری) دانسته‌اند، و فقط در این شرایط، خودارضائی را جایز می‌دانند.

✔️البته، یک فقیه معاصر شیعه شناخته‌شده، که جدای از موارد ضروری پزشکی که بیان گشت، استمناء را برای جلوگیری از وقوع گناه بزرگ‌تر، جایز شمرده، و گفته‌است:
«اگر فرض شود شخص در صورتی که استمناء نکند، قطعاً گرفتار زنا خواهد شد (یعنی دَوَران بین استمناء و زنا باشد) استمناء از «باب تزاحم» جایز می‌شود؛ و با پایان این شرایط، جواز آن از بین می‌رود. البته احراز تحقق چنین شرایطی مشکل است؛ و تا هنگامی که احراز نشود، استمناء حرام است».


۲. عده‌ای از علمای اهل‌تسنن، پا را فراتر نهاده و خودارضائی را در «مواقع ضرورتِ» دفع اعمالِ افسد (همانند زنا و لواط)، نه تنها مباح، بلکه «واجب» دانسته‌اند؛ به گونه‌ای که مثلاً اگر امر، دایر مدار به خودارضائی یا زنا باشد، و شخص، استمناء ننماید، او مرتکب حرام و گناه شده‌است.

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin
📘تعبد و استمناء
(۵/۷)
✍🏻 #کاظم_استادی

🔶 گزارش و نقد اجمالی دلایل حرمتِ خودارضائی

🔸 قسمت اول: بررسی دلالت قرآن بر ممنوعیت استمناء.

در قرآن، هیچ آیه‌‌ای به واژه و اصطلاح «استمناء» و مترادف آن، اشاره ننموده‌است. همچنین، آیات «مصرّح، واضح و مستقیمی» پیرامون این مسأله وجود ندارد؛ توگویی در صدر اسلام، یا عمل خودارضائی رایج نبوده‌است، و یا این که این عمل نزد پیامبر و خداوند، آن چنان قابل توجه و مهم نبوده‌است تا بخواهد در قرآن مجید، بدان اشارت نماید. در هر صورت، علما و فقهای اسلامیِ پس از صدر اسلام (چه شیعه و چه سنی)، به یک پارگراف از قرآن، جهت توجیه حرمت استمناء، استشهاد نموده‌اند. استشهاد ایشان به قرآن، فقط به این پارگراف اختصاص دارد، که در سورۀ مؤمنین و معارج، عین هم، تکرار شده است:
«وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ * إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ * فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ».

🔻برخی از اندیشمندان، اشکالات متعددی به استشهاد بر این پارگراف از قرآن برای استدلال بر حرمت خودارضائی، وارد کرده‌اند:

۱. در مکی بودن و مدنی بودن این آیه، شبهه وجود دارد. بعنوان نمونه، عده‌ای از علمای قرآنی، سورۀ مؤمنین را مکی برشمرده‌اند؛ ولی برخی از اندیشمندان نیز، به‌علت وجود برخی مسائل آیات همانند زکات، مکی بودن این سوره را زیر سؤال برده‌اند. همین شبهه، می‌تواند در «روحِ معنایی» سوره و این پاراگراف مورد استشهاد، تأثیرگذار باشد. بنابراین ابتدا برای تفسیر دقیق آیات، مناسب است تکلیف مکی و مدنی بودن این دو سوره و نیز ترتیب نزول آیات آنها مشخص گردد.
 
۲. مهم‌ترین کلیدواژۀ آیۀ مورد استشهاد، واژه «لِفُرُوجِهِمْ» می‌باشد؛ معنای این واژه در میان برخی اندیشمندان، مناقشه‌آمیز است. بعنوان نمونه، بعضی از علمایِ قرآنیِ معاصر، «فرج» را در این پارگراف، آلت تناسی زن یا مرد ندانسته‌اند، بلکه معنای فرج را «شکاف عبا» و مفهوم اصطلاح «حفظ فرج» را، مواظبت از باز شدن شکاف جلوی عبا دانسته‌اند. به عبارت دیگر، چون اعرابِ جاهلی صدر اسلام، پوشش زیرین (همانند شورت امروزی) نداشته‌اند، در هنگام نشست و برخاست، اندام تناسلی‌شان مشخص می‌گشته‌است؛ بنابراین در این آيه، به ایشان تذکر اخلاقی داده‌شده‌است که، عبای خود را به‌گونه‌ای محافظت کنید که «از شکاف عبایتان»، بدنتان نمایان نگردد، مگر زنان و کنیزانتان که مجازند ببینند؛ و این مواجهۀ آنها، اشکالی ندارد.
 
۳. برخی از اندیشمندان نیز گفته‌اند که با فرض پذیرش اینکه معنای فرج، آلت تناسی زن و مرد باشد؛ مدلول این آیه «نامشخص» است. دلالت این پاراگراف، می‌تواند سه گونه باشد:

الف. حفظ فروج از زنا؛ به قرینه دو کلیدواژه «أَزْوَاجِهِمْ» و «مَا مَلَكَتْ».

ب. حفظ فروج از زنا و لواط؛ به قرینۀ حالیه جامعۀ صدر اسلام؛ به اینکه دو عمل «زنا و لواط» در صدر اسلام رایج بوده‌است. پس بنابراین، آیه در صدد این تذکر است که وقتی شما زن و کنیز در اختیار دارید، نباید به دنبال عمل زنا و لواط بروید.

ج. حفظ فروج از هر عمل جنسی، به صورت مطلق؛ که فقط اعمال جنسی با زنان و کنیزان در این اطلاق، استشنا شده‌است. بنابراین، هرگونه مدلول‌نمایی برای استشهاد به این آیه، نیاز به شواهد و قرائن محکم تاریخی ـ قرآنی دارد، والا باید گفت که مدلول این آیه «نامشخص» است؛ و حتی برخی از علمای اسلامی تصریح دارند که این آیه، «دلالت بر عموم» و اطلاق ندارد.
 
۴. نهایتاً، برخی نیز عقیده دارند که بر فرض این که منظور از فرج، آلت تناسلی باشد، و مراد از حفظ فروج نيز، محافظت از «هر عمل جنسی» باشد؛ دلالت حرمت خودارضائی به استناد این آیه، مشمول «وضعیتِ ضرورت» نیست، یعنی به قرینه «وجودِ زن و کنیز»، تذکر داده‌شده‌است که خودتان را از هر عمل جنسی، همانند استمناء، حفظ کنید؛ بنابراین دلالت آیه، شامل وضعیت شخصی که زن و کنیز ندارد، به نسبتِ عمل خودارضائی، نمی‌گردد.

۲. بررسی دلالت احادیث، بر ممنوعیت استمناء

حدود ۱۲ روایت و حدیث در منابع روایی شیعه وجود دارد، که فقها در فتوای بر حرمت استمناء به آنها استشهاد نموده‌اند؛ و بیشتر آنها در کتاب وسایل الشیعه شیخ حر عاملی (باب ۲۸ و ۳) جمع‌آوری شده‌اند، و منقول از  کتاب‌های: کافی، تهذیب، استبصار، فقیه، خصال و فقه‌الرضا می‌باشند.

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin
📘تعبد و استمناء
(۶/۷)
✍🏻 #کاظم_استادی

🍂 از این ۱۲ روایت، ۲ روایت تکراری می‌باشد. از ۱۰ روایت باقی مانده، ۲ روایتِ زیر، استمناء را «جایز» دانسته‌‌است:
۱. «سَأَلْتُهُ عَنِ الدَّلْكِ فَقَالَ نَاكِحُ نَفْسِهِ لَا شَيْ‌ءَ عَلَيْهِ» (کافی، ۵/۵۴۰).
۲. «رَجُلٍ يَعْبَثُ بِيَدَيْهِ حَتَّى يُنْزِلَ قَالَ لَا بَأْسَ بِهِ وَ لَمْ يَبْلُغْ بِهِ ذَاكَ شَيْئاً» (تهذیب، ۱۰/۶۴).


🔻۲ روایت نیز بر «حرام بودن خود‌ارضائی» دلالت دارند؛ که معارض ۲ روایت قبلی هستند. در این میان، ۶ روایت هم، دربارۀ موضوع استمناء «ساکت‌»اند و یا دلالت آنها برای مسألۀ خودارضائی، «محل ابهام» است، و یا حداقل، «تام» نیست. مهم‌ترین مسأله در این روایات، دو نکته است:

الف. سند تمامی این ده ـ دوازده روایت، مخدوش هستند.
به این معنی که یا «سند ندارند»، یا سندشان «مرسل» (ارسال ابتدایی و افتادگی میانی) است» یا سند «مشوش» دارند. این ادعا که اسناد روایات مورد استشهاد در مسأله استمناء از لحاظ سندی «مخدوش» هستند، مورد قبول فقهای معاصر است؛ تنها برخی از فقها، یک یا دو روایت را از لحاظ سندی درست دانسته‌اند، که همان ۲ روایت نیز سندشان «قابل قبول نیست»؛ بعنوان نمونه، بهترین سند در روایات استمناء، از این قرار است:
«مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ اَلْحَسَنِ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُصَدِّقِ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ عَمَّارِ بْنِ مُوسَى عَنْ أَبِي‌عَبْدِاَللَّهِ(ع)» (کافی، ۵/۵۰۴).

🔺وضعیت این سند هم، به دلایل متعددی، «علیه‌السلام» نیست.

ب. راویان اسنادِ موردنظر، مشکل‌دار هستند

در اسناد روایات دال بر حرمت استمناء، و چه در اسناد روایاتی که دلالت آنها بر حرمت خودارضائی تام نیست، افراد «مهمل، مجهول و ضعیف یا کذّاب» و نیز افرادی از اهل «فرق واقفه و منحرفۀ تشیع» وجود دارند.

🔻سوای این دو نکته، ملاحظاتی نیز پیرامون این روایات قابل تأمل است:

۱. احادیث و روایات مورد استشهاد برای حرمت استمناء، روایاتی «کوتاه و کم عبارت» هستند، و مشکل احادیثِ کوتاه، وجود کمترین سیاق برای فهم «معنی، مفهوم و مدلول» روایت است.

۲. غالب و بیشتر روایات دربارۀ خودارضائی، منقول از پیروان فرق منحرفِ «واقفیِ» تشیع (همانند: «فطحی، زیدی» و...) هستند.

اکنون این سؤالات قابل تأمل می‌باشند که: چرا اکثر راویان احادیث استمناء، «واقفی» هستند؟ آیا ارتباطی میان فقه و عقائد مذهبی این فرقِ تشیع، با مسأله استمناء وجود دارد؟

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin
📘تعبد و استمناء
(۷/۷)
✍🏻 #کاظم_استادی

🍂 به نظر می‌رسد چون استدلال فقها به یک آیه (مکرر) از قرآن، برای تبیین حرمت مسأله استمناء، «تام» نیست؛ و همچنین، احادیث اندک پیرامونِ خود‌ارضائی دارای «معارض» و «دلالت ناتمام» و «اسناد مخدوش» هستند؛ مناسب است تا حکم فقهی حرمت خودارضائی را به نسبتِ منابع دینی، «مسکوت» بگذاریم، و متوسل به «پژوهش‌های تجربی و علمی روشمند»، برای پشتیبانی حکم این مسأله شویم. به این معنی که، اگر علوم جدیدِ «پزشکی، روانشناسی، جامعه‌شناسی» و مانند آنها، مطالعات مرتبطی دربارۀ مزایا و فواید استمناء و یا مضرات و معایب این عمل دارند، آرای ایشان را ملاک قبح و حسنِ خودارضائی قرار دهیم.
.
🍂 اما در این جا یک نکتۀ مهم باقی خواهد ماند؛ بالاخره، فقهایی از فرق اسلامی هستند که بر مبنای مبانی خاص خود، علاقمند هستند تا استمناء را «حرام» اعلام کنند. اکنون لازم است ایشان موضعِ استدلالی خود را در «دوران» امر میان انجام «عمل گناهِ استمناء» و «دیگر گناهان هم‌عرض یا بزرگ‌تر»، روشن نمایند، و از فرارِ پاسخگویی به این شکل که بگویند: «هر دو گناه است و باید ترک شوند» خودداری نمایند. به عبارت دیگر، جدای از حکم کلی «حرمت خودارضائی»، فقها لازم است تا حکم استمناء در موارد ضروتِ مختلف و متنوع را تبیین کنند؛ همانند:
۱. ضرورت‌های فقهی متعارض در انجام خودارضائی.
۲. ضرورت‌های اخلاقی مقابل در انجام استمناء.
۳. ضرورت‌های پزشکیِ متنوع در انجام خودارضائی.
۴. ضرورت‌های حقوقی متضاد در انجام استمناء.
و ...
.
🔸نکته

به نظر می‌رسد که اگر مثلاً دوران امر میان گناه‌ بزرگ‌تر و عمل استمناء باشد، می‌توان بر اساس برخی شواهد فقهی، روایی و قرآنی، عمل خودارضائی را مجاز دانست. بعنوان نمونه، همان‌گونه که فقها در «رشوه دادن برای دفع ظلم»، نظر مساعد دارند و نمی‎فرمایند «هر دو گناه هستند و باید ترک شوند»، و یا در مسأله «جواز دروغگویی» براى موارد متعدد، و یا «جواز افشای بیماری مسری یک بیمار، برای جلوگیری از تسری عمومی» و مثال‌های بسیار دیگر، «فتاوای اختصاصی» دارند، و نمى‌گویند «هر دو عمل گناه است و باید ترک شوند».

🍂 همچنین، بعنوان شاهد قرآنی برای جواز استمناء در مواقع ضرورت نیز، شاید بتوان آیات متعددی را نشانه گرفت؛ مثلاً،  داستان حضرت لوط، آنجا که می‌فرماید: «يَا قَوْمِ هَٰؤُلَاءِ بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ».

سؤال آخر
تا چندی دیگر، «ربات‌های هوشمند انسان‌نما» در دسترس مردم قرار خواهند گرفت؛ آیا عمل جنسی با این ربات‌ها و استمناء از طریق ایشان، حرام است؟
.


🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📘وحشت مردها از سرشت خویش
— پیرامون علل روانشناختیِ حجاب اجباری

✍🏻 #علیرضاموثق


🗄پست‌ مرتبط
📕اسلام و معضلِ «اختلال در سیم‌کشیِ مغز»


🌾 @Naqdagin