روز جهانی "زبان مادری"

چرا "احترام" بعنوان واژه کلیدی انتخاب شده است؟

#زبان_مادری
#طرح_بحث_در_رادیوفبک
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان

@RadioP4C

رابطه زبان و تفکر
روزنامه ‏گاردین ده کلمه از تمام زبان‌های دنیا که فاقد معادل هستند را انتخاب کرده است. ‏از زبان فارسی کلمه «تعارف» انتخاب شده، در اینستاگرام درباره اش بحث میکنیم 🔽
#زبان
#تفکر
#طرح_بحث
@RadioP4C

https://www.instagram.com/p/Bos3PSDHdAL/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=4s70watspcne

✅ روز جهانی زبان مادری و صلح
الهام فخرایی

زبان مادری اولین زبانی است که در کودکی به آن حرف زده‌ایم؛ زبانی هویت‌بخش که تلاش برای رسمیت‌بخشی به آن را بیش از هرچیز توجیه می‌کند. اما چه رابطه‌ای بین زبان مادری و صلح وجود دارد؟ آیا از رابطه‌ای عام و انسان‌شمول صحبت می‌کنیم یا صلحِ محدود به یک منطقه با گویش و زبان خاص خود؟

شاید در اولین نگاه تصور کنیم که رابطه بین صلح و زبان به افراد هم‌زبان و اهالی یک منطقه محدود می‌شود، چراکه اغلب ما در هم‌زبانی مفهومی از «خودی» را جستجو و احساس «تعلق» قوی‌تری تجربه می‌کنیم. این برداشت اگرچه می‌تواند ما را به سمت یکی شدن و تجربه صلح با افراد هم‌زبان سوق دهد، تاکید یک‌سویه و بیش از حد بر آن ممکن است زمینه‌ساز بروز اختلاف و جدایی‌طلبی باشد.

روز جهانی زبان مادری، اگر نگوییم در جهان، حداقل در کشوری که مردمانش گویش‌های متعدد و چندین زبان را در خاطره ملی خود ثبت و تجربه کرده‌اند برای برخی یادآور برخوردهای تحقیرآمیز، نفی و تمسخر هویت شخصی آنهاست. چنین روزی اما فرصتی مغتنم برای اندیشه‌ورزی است. اینکه با زبان‌هایی متفاوت صحبت می‌کنیم یا گویش‌های آهنگین مختلفی برای بیان شفاهی درونیات خود به‌کار می‌بریم گواهی است بر اینکه هر زبان می‌تواند حامل محتوایی متفاوت باشد و سطح یا نوعی منحصربه‌فرد از بار معنایی، جدا از تمام اشتراک‌های ممکن، منتقل کند.

به‌زعم نگارنده، برای توسعه صلح (به‌ویژه از خلال چنین مناسبتی) باید بیش از تاکید بر اشتراک‌ها و هم‌زبانی‌ها، بر تفاوت‌ها و تمایزها تاکید کرد.

وقتی به زبان و گویش مادری صحبت می‌کنیم چه احساسی نسبت به آن داریم؟ این زبان و گویش خاص چه کارکردهایی برای فرد دارد؟ آیا زبان متفاوت می‌تواند فرهنگ متفاوتی رقم بزند؟ آیا این تفکر است که زبان را شکل می‌بخشد یا برعکس یا اینکه هر دو بر یکدیگر تاثیر می‌گذارند؟ چه چیز باعث می‌شود تجربه هم‌زبانی برای ما خوشایند باشد؟ آیا هم‌زبان بودن ارزشِ فراانسانی محسوب می‌شود؟ دایره شمول این ارزش تا کجاست؟ چه می‌شد اگر تمام جهان به یک زبان سخن می‌گفت؟ چه می‌شد اگر جهان یک‌رنگ بود و تک‌آوا؟ و… همه این پرسش‌ها مجالی برای اندیشه‌ورزی است.

اندیشه و گفتگو درباره این پرسش‌ها ما را به فهم این نکته نزدیک می‌کند که جهان با حذف تفاوت‌ها و تمایزهای موجود چقدر کسل‌کننده و خالی است. درک و توجه به اهمیت تفاوت‌ها، چه در زبان مادری و چه سایر زمینه‌ها، اهمیت و لزوم متفاوت بودن را در کنار تمام اشتراک‌های موجود آشکار می‌کند. بنابراین فرصت را مغتنم بشماریم و صلح را با پاسداشت زبان مادری و آموزش آن از کودکی توسعه دهیم.
#الهام_فخرایی

منتشر شده در الفبآ
https://goo.gl/F0MIqy

#زبان_مادری
#مفهوم_دیگری
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C

هفته آشتی و دوستی در کلاس خانم روباه
نویسنده:آیلین اسیینلی
مترجم:رضی هیرمندی

مناسب برای آموزش همدلی و دوستی به ویژه با رویکرد #زبان_بدون_خشونت
#هفته_آشتی_و_دوستی_در_کلاس_خانم_روباهه
#گروه_سنی_ب

#یک_کتاب
#یک_پیشنهاد
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C

روز جهانی "زبان مادری"

چرا "احترام" بعنوان واژه کلیدی انتخاب شده است؟

#زبان_مادری
#طرح_بحث_در_رادیوفبک
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان

@RadioP4C

✅ روز جهانی زبان مادری و صلح
الهام فخرایی

زبان مادری اولین زبانی است که در کودکی به آن حرف زده‌ایم؛ زبانی هویت‌بخش که تلاش برای رسمیت‌بخشی به آن را بیش از هرچیز توجیه می‌کند. اما چه رابطه‌ای بین زبان مادری و صلح وجود دارد؟ آیا از رابطه‌ای عام و انسان‌شمول صحبت می‌کنیم یا صلحِ محدود به یک منطقه با گویش و زبان خاص خود؟

شاید در اولین نگاه تصور کنیم که رابطه بین صلح و زبان به افراد هم‌زبان و اهالی یک منطقه محدود می‌شود، چراکه اغلب ما در هم‌زبانی مفهومی از «خودی» را جستجو و احساس «تعلق» قوی‌تری تجربه می‌کنیم. این برداشت اگرچه می‌تواند ما را به سمت یکی شدن و تجربه صلح با افراد هم‌زبان سوق دهد، تاکید یک‌سویه و بیش از حد بر آن ممکن است زمینه‌ساز بروز اختلاف و جدایی‌طلبی باشد.

روز جهانی زبان مادری، اگر نگوییم در جهان، حداقل در کشوری که مردمانش گویش‌های متعدد و چندین زبان را در خاطره ملی خود ثبت و تجربه کرده‌اند برای برخی یادآور برخوردهای تحقیرآمیز، نفی و تمسخر هویت شخصی آنهاست. چنین روزی اما فرصتی مغتنم برای اندیشه‌ورزی است. اینکه با زبان‌هایی متفاوت صحبت می‌کنیم یا گویش‌های آهنگین مختلفی برای بیان شفاهی درونیات خود به‌کار می‌بریم گواهی است بر اینکه هر زبان می‌تواند حامل محتوایی متفاوت باشد و سطح یا نوعی منحصربه‌فرد از بار معنایی، جدا از تمام اشتراک‌های ممکن، منتقل کند.

به‌زعم نگارنده، برای توسعه صلح (به‌ویژه از خلال چنین مناسبتی) باید بیش از تاکید بر اشتراک‌ها و هم‌زبانی‌ها، بر تفاوت‌ها و تمایزها تاکید کرد.

وقتی به زبان و گویش مادری صحبت می‌کنیم چه احساسی نسبت به آن داریم؟ این زبان و گویش خاص چه کارکردهایی برای فرد دارد؟ آیا زبان متفاوت می‌تواند فرهنگ متفاوتی رقم بزند؟ آیا این تفکر است که زبان را شکل می‌بخشد یا برعکس یا اینکه هر دو بر یکدیگر تاثیر می‌گذارند؟ چه چیز باعث می‌شود تجربه هم‌زبانی برای ما خوشایند باشد؟ آیا هم‌زبان بودن ارزشِ فراانسانی محسوب می‌شود؟ دایره شمول این ارزش تا کجاست؟ چه می‌شد اگر تمام جهان به یک زبان سخن می‌گفت؟ چه می‌شد اگر جهان یک‌رنگ بود و تک‌آوا؟ و… همه این پرسش‌ها مجالی برای اندیشه‌ورزی است.

اندیشه و گفتگو درباره این پرسش‌ها ما را به فهم این نکته نزدیک می‌کند که جهان با حذف تفاوت‌ها و تمایزهای موجود چقدر کسل‌کننده و خالی است. درک و توجه به اهمیت تفاوت‌ها، چه در زبان مادری و چه سایر زمینه‌ها، اهمیت و لزوم متفاوت بودن را در کنار تمام اشتراک‌های موجود آشکار می‌کند. بنابراین فرصت را مغتنم بشماریم و صلح را با پاسداشت زبان مادری و آموزش آن از کودکی توسعه دهیم.
#الهام_فخرایی

منتشر شده در الفبآ
https://goo.gl/F0MIqy
#نوشتار
#صلح
#زبان_مادری
#مفهوم_دیگری
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان

@RadioP4C

🔻ارتباط بدون خشونت برای کودکان
(کتاب جینی قورباغه خوبی باش!)

ویلما استتی در کتاب "جینی، قورباغه خوبی باش!" به موضوع ارتباط بدون خشونت یا ارتباط همدلانه "روزنبرگ" می پردازد.

روایتی ساده با تصاویری خلوت و متمرکز که می تواند برای گروه سنی 4 تا 9 سال مناسب باشد.

کتاب ساختار منسجمی دارد؛ ماجرا با سفارش مادر شروع می شود، در میانه جینی برای فهم معنای" خوب بودن" گیج و گیج تر می شود و در پایان با راه حلی که پیشنهاد شده، تجربه ها و تمرین های جینی و دوستانش مساله مطرح شده حل می شود.

پیرنگ کتاب به حل مساله و مفهوم یابی در "ارتباط" اختصاص دارد که با توجه به حجم کتاب و رده سنی، قابل قبول یه نظر می رسد.

نویسنده با طرح موضوع ابهام در پیام ارتباطی به مخاطب کودک آموزش می دهد که با والدین، بزرگترها و هر کسی که طرف ارتباط آنهاست، وجه عاطفی و همدلانه را به کار بگیرد تا بتواند بهتر طرف مقابل را درک کند.

در هر ارتباطی طرفین با توجه به سطوح شناختی لازم است پیام های شفاف ارسال کنند تا ارتباط روان تر باشد، اما همیشه شرایط آن قدر شسته و رفته نیست که بتوان بدون هیچ ابهامی معنای مورد نظر دیگری را دریافت کرد و اینجاست که نیاز به تلاش مضاعفی برای وارد کردن جنبه های عاطفی و مراقبتی به موازات جنبه های شناختی مطرح می شود.

در کتاب "جینی، قورباغه خوبی باش!" نویسنده با استعاره "قلب" و "حدس بزن" از زبان زرافه (معلم کلاس) بچه ها را ترغیب می کند تا همدلانه ارتباط بگیرند و تلاش کنند نیازهایی که پشت جملات قرار دارند و به زبان نیامده اند را حدس بزنند.

اما نکته مهم اینجاست که فقط به حدس زدن اکتفا نمی کند، بلکه سوال کردن از طرف مقابل برای اطمینان از حدسیات و دریافت توضیح بیشتر را هم همزمان آموزش می دهد، ضمن اینکه این فرایند دوطرفه است، یعنی فرد با اجرای فرمول پیشنهادی کتاب و تدارک پاسخ برای "چه احساسی دارم؟ چه نیازی؟ چه خواسته ای؟" هم دیگری و هم احوال خودش را بهتر درک می کند.

در کتاب چندین مثال با هم کلاسی های "جینی" مطرح می شود که هر بار از والدین سوال می کنند؛ یعنی حدس زدن در این کتاب درواقع به معنای ذهن خوانی که یک خطای شناختی و روانشناختی محسوب می شود، نیست. بلکه به معنای فعال سازی وجه عاطفی در ارتباط است و مهمترین شاهد این ادعا هم استعاره "قلب" و فرمول NVC که صریحا در کتاب ذکر شده است و برای افرادی که با نظریه روزنبرگ آشنا باشند، این کلمات کلیدی و استعاره ها گویاتر است.

خانم زرافه یا معلم کلاس همزمان نقش تسهیلگر و آموزگار را ایفا می کند که در جای خودش اشکالی ندارد، چون کارکرد آموزشی کتاب این طور اقتضا می کند. هر چند می‌توان در خوانش کتاب با کودکان به دفعات روی مفاهیم، واکنش ها و موقعیت ها پرسش مطرح کرد و به این ترتیب بار شناختی کتاب را هم تقویت کرد.

کتاب "جینی، قورباغه خوبی باش!" به زبانی ساده، فرمول "ارتباط بدون خشونت" را توضیح می دهد؛ خوانش و تمرین دستورالعمل پیشنهادی کتاب کاملا برای بچه ها راهگشاست و می تواند مقدمه ای برای تمرین آگاهانه مهارت ارتباط موثر باشد.
#الهام_فخرایی


مشخصات کتاب:
عنوان: جینی، قورباغه خوبی باش!
نویسنده: ویلما استتی
تصویرگر: مونیکا رینالدینی
مترجم: کیوان رحیمیان
ناشر: اختران

مفاهیم:
معنا، خوبی، همدلی، ارتباط، توجه، حل مساله، چالش، خطاهای شناختی، تفکر همدلانه، تفکر مراقبتی، و...

لینک مطلب

#نوشتار
#یک_کتاب
#یک_پیشنهاد
#کتاب_کودک
#زبان_زندگی
#زبان_زرافه
#ارتباط_بدون_خشونت
#جینی_قورباغه_خوبی_باش
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان

@RadioP4C

🔻روز جهانی زبان مادری و صلح
الهام فخرایی

زبان مادری اولین زبانی است که در کودکی به آن حرف زده‌ایم؛ زبانی هویت‌بخش که تلاش برای رسمیت‌بخشی به آن را بیش از هرچیز توجیه می‌کند. اما چه رابطه‌ای بین زبان مادری و صلح وجود دارد؟ آیا از رابطه‌ای عام و انسان‌شمول صحبت می‌کنیم یا صلحِ محدود به یک منطقه با گویش و زبان خاص خود؟

شاید در اولین نگاه تصور کنیم که رابطه بین صلح و زبان به افراد هم‌زبان و اهالی یک منطقه محدود می‌شود، چراکه اغلب ما در هم‌زبانی مفهومی از «خودی» را جستجو و احساس «تعلق» قوی‌تری تجربه می‌کنیم. این برداشت اگرچه می‌تواند ما را به سمت یکی شدن و تجربه صلح با افراد هم‌زبان سوق دهد، تاکید یک‌سویه و بیش از حد بر آن ممکن است زمینه‌ساز بروز اختلاف و جدایی‌طلبی باشد.

روز جهانی زبان مادری، اگر نگوییم در جهان، حداقل در کشوری که مردمانش گویش‌های متعدد و چندین زبان را در خاطره ملی خود ثبت و تجربه کرده‌اند برای برخی یادآور برخوردهای تحقیرآمیز، نفی و تمسخر هویت شخصی آنهاست. چنین روزی اما فرصتی مغتنم برای اندیشه‌ورزی است. اینکه با زبان‌هایی متفاوت صحبت می‌کنیم یا گویش‌های آهنگین مختلفی برای بیان شفاهی درونیات خود به‌کار می‌بریم گواهی است بر اینکه هر زبان می‌تواند حامل محتوایی متفاوت باشد و سطح یا نوعی منحصربه‌فرد از بار معنایی، جدا از تمام اشتراک‌های ممکن، منتقل کند.

به‌زعم نگارنده، برای توسعه صلح (به‌ویژه از خلال چنین مناسبتی) باید بیش از تاکید بر اشتراک‌ها و هم‌زبانی‌ها، بر تفاوت‌ها و تمایزها تاکید کرد.

پرسش‌ها:
وقتی به زبان و گویش مادری صحبت می‌کنیم چه احساسی نسبت به آن داریم؟ این زبان و گویش خاص چه کارکردهایی برای فرد دارد؟ آیا زبان متفاوت می‌تواند فرهنگ متفاوتی رقم بزند؟ آیا این تفکر است که زبان را شکل می‌بخشد یا برعکس یا اینکه هر دو بر یکدیگر تاثیر می‌گذارند؟ چه چیز باعث می‌شود تجربه هم‌زبانی برای ما خوشایند باشد؟ آیا هم‌زبان بودن ارزشِ فراانسانی محسوب می‌شود؟ دایره شمول این ارزش تا کجاست؟ چه می‌شد اگر تمام جهان به یک زبان سخن می‌گفت؟ چه می‌شد اگر جهان یک‌رنگ بود و تک‌آوا؟ و… همه این پرسش‌ها مجالی برای اندیشه‌ورزی است.

اندیشه و گفتگو درباره این پرسش‌ها ما را به فهم این نکته نزدیک می‌کند که جهان با حذف تفاوت‌ها و تمایزهای موجود چقدر کسل‌کننده و خالی است. درک و توجه به اهمیت تفاوت‌ها، چه در زبان مادری و چه سایر زمینه‌ها، اهمیت و لزوم متفاوت بودن را در کنار تمام اشتراک‌های موجود آشکار می‌کند. بنابراین فرصت را مغتنم بشماریم و صلح را با پاسداشت زبان مادری و آموزش آن از کودکی توسعه دهیم.
#الهام_فخرایی

لینک مطلب

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی بخشی بیشتر کمک می کنیم.

#نوشتار
#صلح
#زبان_مادری
#مفهوم_دیگری
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان

#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
#مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C

🔻روز جهانی زبان مادری و صلح
الهام فخرایی

زبان مادری اولین زبانی است که در کودکی به آن حرف زده‌ایم؛ زبانی هویت‌بخش که تلاش برای رسمیت‌بخشی به آن را بیش از هرچیز توجیه می‌کند. اما چه رابطه‌ای بین زبان مادری و صلح وجود دارد؟ آیا از رابطه‌ای عام و انسان‌شمول صحبت می‌کنیم یا صلحِ محدود به یک منطقه با گویش و زبان خاص خود؟

شاید در اولین نگاه تصور کنیم که رابطه بین صلح و زبان به افراد هم‌زبان و اهالی یک منطقه محدود می‌شود، چراکه اغلب ما در هم‌زبانی مفهومی از «خودی» را جستجو و احساس «تعلق» قوی‌تری تجربه می‌کنیم. این برداشت اگرچه می‌تواند ما را به سمت یکی شدن و تجربه صلح با افراد هم‌زبان سوق دهد، تاکید یک‌سویه و بیش از حد بر آن ممکن است زمینه‌ساز بروز اختلاف و جدایی‌طلبی باشد.

روز جهانی زبان مادری، اگر نگوییم در جهان، حداقل در کشوری که مردمانش گویش‌های متعدد و چندین زبان را در خاطره ملی خود ثبت و تجربه کرده‌اند برای برخی یادآور برخوردهای تحقیرآمیز، نفی و تمسخر هویت شخصی آنهاست. چنین روزی اما فرصتی مغتنم برای اندیشه‌ورزی است. اینکه با زبان‌هایی متفاوت صحبت می‌کنیم یا گویش‌های آهنگین مختلفی برای بیان شفاهی درونیات خود به‌کار می‌بریم گواهی است بر اینکه هر زبان می‌تواند حامل محتوایی متفاوت باشد و سطح یا نوعی منحصربه‌فرد از بار معنایی، جدا از تمام اشتراک‌های ممکن، منتقل کند.

به‌زعم نگارنده، برای توسعه صلح (به‌ویژه از خلال چنین مناسبتی) باید بیش از تاکید بر اشتراک‌ها و هم‌زبانی‌ها، بر تفاوت‌ها و تمایزها تاکید کرد.

پرسش‌ها:
وقتی به زبان و گویش مادری صحبت می‌کنیم چه احساسی نسبت به آن داریم؟ این زبان و گویش خاص چه کارکردهایی برای فرد دارد؟ آیا زبان متفاوت می‌تواند فرهنگ متفاوتی رقم بزند؟ آیا این تفکر است که زبان را شکل می‌بخشد یا برعکس یا اینکه هر دو بر یکدیگر تاثیر می‌گذارند؟ چه چیز باعث می‌شود تجربه هم‌زبانی برای ما خوشایند باشد؟ آیا هم‌زبان بودن ارزشِ فراانسانی محسوب می‌شود؟ دایره شمول این ارزش تا کجاست؟ چه می‌شد اگر تمام جهان به یک زبان سخن می‌گفت؟ چه می‌شد اگر جهان یک‌رنگ بود و تک‌آوا؟ و… همه این پرسش‌ها مجالی برای اندیشه‌ورزی است.

اندیشه و گفتگو درباره این پرسش‌ها ما را به فهم این نکته نزدیک می‌کند که جهان با حذف تفاوت‌ها و تمایزهای موجود چقدر کسل‌کننده و خالی است. درک و توجه به اهمیت تفاوت‌ها، چه در زبان مادری و چه سایر زمینه‌ها، اهمیت و لزوم متفاوت بودن را در کنار تمام اشتراک‌های موجود آشکار می‌کند. بنابراین فرصت را مغتنم بشماریم و صلح را با پاسداشت زبان مادری و آموزش آن از کودکی توسعه دهیم.
#الهام_فخرایی

لینک مطلب

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی بخشی بیشتر کمک می کنیم.

#نوشتار
#صلح
#زبان_مادری
#مفهوم_دیگری
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان

#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
#مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C