‌‌
تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه آزاد مشهد برای دادخواهی جاویدنام فائزه حسین‌نژاد

جمعی از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد به یاد جاویدنام فائزه حسین‌نژاد، دانشجوی ورودی ۱۴۰۲ مامایی این دانشگاه که در جریان اعتراضات دی ماه به دست سرکوب‌گران جمهوری اسلامی کشته شد، یادبودی برگزار کردند و دست به تجمع اعتراضی زدند.

دانشجویان شعارهایی ازجمله این گل پرپرشده هدیه به میهن شده و دانشجو می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد سر دادند.

در جریان سرکوب خونین اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ عداد زیادی از کشته شده‌ها و بازداشتی‌ها دانشجو بودند.. شهرها بوی خون می‌دهد، بوی خون بهترین فرزندان میهن که با جان و دل برای آزادی ایستادند و جانشان را نثار کردند.
جامعه دانشگاه در سراسر کشور همچون سایر اقشار جامعه هم سوگوار است و هم خشمگین. جنایت حکومت، هیچ راهی برای مصالحه باقی نگذاشته است.

#دانشگاه_آزاد_مشهد #فائزه_حسین_نژاد #مشهد #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

بیانیه ۱۳۱ پزشک در اعتراض به تداوم بازداشت دکتر اصغر شاکری، از پزشکان خوشنام مشهد

نزدیک به دو ماه از بازداشت موقت اصغر شاکری، پزشک مشهدی، در بند امنیتی ۶.۱ زندان وکیل‌آباد می‌گذرد؛ بازداشتی همراه با بلاتکلیفی کامل، محرومیت از تماس و ملاقات، و بدون اعلام شفاف اتهامات که با اعتراض ۱۳۱ نفر از پزشکان، دندان‌پزشکان و داروسازان کشور مواجه شده است.

متن این بیانیه به شرح زیر است:
.... موجیم که آسودگی ما عدم ماست

ما امضاکنندگان این بیانیه، جمعی از پزشکان و دندانپزشکان و داروسازان، نگرانی عمیق خود را نسبت به بازداشت آقای دکتر اصغر شاکری پزشک عمومی،  پزشک خوشنام و متعهد و وظیفه شناس شهر مشهد که عمری مشغول به خدمت و درمان همشهریان خود بوده است، اعلام می‌داریم و ادامه این وضعیت را برنمی تابیم.

جامعه پزشکی، به اقتضای سوگند حرفه‌ای و وجدان انسانی خود، نمی‌تواند نسبت به رنج انسان‌ها بی‌تفاوت باشد؛ به‌ویژه در روزهایی که اخبار و گزارش‌ها از گسترش درد، اضطراب و آسیب در میان شهروندان حکایت دارد و زخم‌های تازه‌ای بر پیکر جامعه نشسته است. حساس‌بودن به رنج، نه کنش سیاسی، بلکه جوهره‌ی اخلاق پزشکی و اساس اعتماد عمومی به این حرفه است.
دکتر اصغر شاکری از جمله پزشکانی است که همواره این مسئولیت انسانی را جدی گرفته است؛
بازداشت ایشان، افزون بر نگرانی همکاران و بیماران، این دغدغه را در میان جامعه پزشکی تقویت کرده است که آیا وفاداری به وجدان حرفه‌ای و ابراز همدلی انسانی  می‌تواند به هزینه‌ای برای امنیت و حیثیت پزشکان بدل شود؟

ما مجددا تاکید می کنیم ، ادامه این وضعیت را بر نمی تابیم و خواستار شفاف‌سازی فوری وضعیت دکتر اصغر شاکری و رفع محدودیت‌های اعمال‌شده علیه ایشان و جبران خسارتهای روانی و جسمی و معیشتی ایشان و خانواده ایشان هستیم. اطمینان داریم که حفظ شأن حرفه پزشکی و اعتماد عمومی، تنها در سایه برخوردهای منصفانه و مبتنی بر قانون محقق خواهد شد.

با احترام
جمعی از پزشکان و اعضای جامعه پزشکی
تاریخ ۱۶ دی ماه ۱۴۰۴

اسامی پزشکان امضا کننده نزد ما محفوظ است.

دکتر شاکری از جمله پزشکانی است که حرفه پزشکی را صرفاً به درمان فردی تقلیل نداده و به‌درستی باور داشته است که سلامت جسم و روان جامعه، بی‌واسطه با سیاست‌ها و تصمیمات حاکمیتی گره خورده است. او به‌جای سکوت، مسئولیت اجتماعی خود را پذیرفت و آشکارا و مسالمت‌آمیز از سیاست‌هایی انتقاد کرد که سلامت شهروندان را تهدید می‌کنند.
حمایت گسترده پزشکان از دکتر شاکری نشان می‌دهد که او تنها نیست و بازداشت او، مسئله‌ای فردی نیست بلکه هشداری جدی به کل جامعه درمانی کشور است.
زندانی‌کردن پزشکان منتقد، نه امنیت می‌آورد و نه سلامت. نتیجه آن، ترس، فرسایش اعتماد عمومی و تضعیف اخلاق پزشکی است. جای پزشکان مسئولیت‌شناس زندان نیست.

#دکتر_اصغر_شاکری #مشهد #اصغر_شاکری #بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام علی جانان، جوان ۲۰ ساله تهرانی، با شلیک گلوله. سرکوبگران هنگام کمک به یک زن مجروح در اسلامشهر جان باخت

در جریان اعتراضات سراسری در روز ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در اسلامشهر، علی جانان، ۲۰ ساله و ساکن تهران، با شلیک مستقیم گلوله نیروهای سرکوبگر جان خود را از دست داد.
بر اساس گزارش‌های دریافتی، علی جانان زمانی هدف تیراندازی قرار گرفت که برای کمک به یک زن مجروح که در میان سطل‌های زباله گرفتار شده بود، اقدام کرده بود. شاهدان می‌گویند در این لحظه، نیروهای امنیتی با رگبار تیربار اقدام به تیراندازی کردند که در نتیجه، سه گلوله به ناحیه سر، صورت و قلب او اصابت کرده و منجر به مرگش شده است.

پس از کشته‌شدن، پیکر علی جانان از بیمارستان به کهریزک منتقل شده و خانواده و نزدیکان او پس از سه تا چهار روز جست‌وجو در میان اجساد موفق به شناسایی و تحویل پیکر شده‌اند.
علی جانان آرایشگر بوده و در کنار آن با موتورسیکلت نیز کار می‌کرده است.

#علی_جانان #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

یکی از مخاطبان توانا تصاویری از دزفول در روزهای هجدهم و نوزدهم دی ماه ۱۴۰۴ ارسال کرده و نوشته:

«دزفول؛ پنجشنبه ساعت حدود ۱۲ شب دیگه تموم شده و مردم رفته بودن
ولی بعد ساعت دو بعد از نیمه شب یهو خودشون حکومتیا ریختن سبزقبا رو که یه جای مذهبیه و ربطی به حکومت نداره آتیش زدن که هم حکم تیر بگیرن واسه روزای بعد و هم بگن معترضین توهین به مقدسات میکنن و...
اصلا مردم سمت سبزقبا نرفته بودن اون روز.
جمعه هم میدون جنگ بود همینجوری مردمو با تیر میزدن»

#دزفول #اعتراضات_سراسری #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام روزبه صفری، ۳۶ ساله، بر اثر جراحات ناشی از اصابت ساچمه در اعتراضات اصفهان جان باخت

روزبه صفری، ۳۶ ساله و متأهل، که در جریان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهر اصفهان بر اثر شلیک ساچمه‌ای نیروهای سرکوبگر به‌شدت مجروح شده بود، سرانجام در تاریخ ۱۱ بهمن‌ماه بر اثر شدت جراحات و ساچمه‌های باقی‌مانده در بدن جان خود را از دست داد.
بر اساس روایت منتشرشده از سوی یکی از نزدیکان این جان‌باخته، روزبه صفری زمانی هدف حمله قرار گرفت که برای دفاع از همسرش، شیرین، وارد درگیری با نیروهای مهاجم شد. بنا بر این روایت، پس از زمین‌گیر شدن، چند نفر از نیروهای مسلح اسلحه را به سمت او نشانه رفته و به‌صورت متوالی اقدام به شلیک ساچمه کرده‌اند؛ به‌گونه‌ای که وی در همان لحظه حس پاهای خود را از دست داده و بیش از ۲۰۰ ساچمه در بدنش باقی مانده بود.
به گفته این منبع، نیروهای مهاجم پس از تیراندازی، روزبه صفری را در همان وضعیت رها کرده و گمان برده‌اند که زنده نخواهد ماند. او با وجود انتقال به بیمارستان و انجام عمل جراحی و به‌رغم بهبود نسبی اولیه، به‌دلیل شدت آسیب‌ها و عوارض ناشی از ساچمه‌های متعدد، در نهایت جان باخته است.

لازم به ذکر است، پس از جراحی در بیمارستان، از بیم تیر خلاص زدن یا بازداشت، از بیمارستان به خانه انتقال یافته بود و هنوز مراحل درمان کامل نشده بود.

تصاویر رادیولوژی نشان می‌دهد تعداد زیادی ساچمه به مناطق حساس بدن روزبه صفری اصابت کرده بود.

خانواده‌اش در مراسم خاکسپاری او، آهنگ شاد گذاشته و رقصیدند.

#روزبه_صفری #اصفهان #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

نوزاد سه ماهه یک زوج جاویدنام در اثر گرسنگی درگذشت

پدر و مادرش برای نجات جان دیگران، از خانه پایین رفتند. آن‌ها می‌خواستند درِ ورودی ساختمان را باز کنند تا معترضانِ در حال فرار بتوانند پناه بگیرند.
در همان لحظه، نیروهای سپاه پاسداران به سویشان آتش گشودند و هر دو را کشتند.
نوزادشان در طبقه بالا تنها ماند.
در روزهایی که تلفن و اینترنت قطع بود،
در روزهایی که کسی از سرنوشت دیگری خبر نداشت،
در روزهایی که پیکر جان‌باختگان را می‌ربودند و با کامیون می‌بردند،
هیچ‌کس نماند که صدای گریه او را بشنود.
این نوزاد سه روز کسی را نداشت که به او غذا بدهد.
و چند روز بعد، در سکوتی مطلق، از گرسنگی جان داد.
جمهوری اسلامی قاتل این کودک است، قاتل رویاهای تحقق نیافته مردم ایران است، قاتل عمر و امید چند نسل از مردم ایران است.

#جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی
#انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

ای هموطن...
خواننده: شمیرام
ترانه: علی انصاری
آهنگساز: سام آیزیا
تنظیم: حامد پورساعی
کارگردان: علی عزیزیان

#برای_ایران #همبستگی #هنر_اعتراض #ایران #نه_به_جمهورى_اسلامى


@Tavaana_TavaanaTech

نزدیک به یک ماه بی‌خبری از محسن راوری؛ بازداشت توسط اطلاعات سپاه و طرح اتهامات سنگین و واهی

نزدیک به یک ماه از بازداشت و بی‌خبری از محسن راوری، فعال مدنی، زندانی سیاسی پیشین و کارمند اخراجی سازمان تأمین اجتماعی، می‌گذرد. وی از تاریخ ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهرستان جیرفت از توابع استان کرمان توسط سازمان اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت شده و تاکنون هیچ اطلاع رسمی و روشنی درباره محل نگهداری، وضعیت جسمی و حقوقی او در دست نیست.

بر اساس اطلاعات موجود، محسن راوری از منتقدان و معترضان به شرایط حاکم بوده و پیش‌تر نیز در سال ۱۴۰۲ بازداشت شده بود؛ بازداشتی که در نهایت به اخراج او از محل کارش در سازمان تأمین اجتماعی انجامید. به گفته نزدیکان، او فردی مستقل، ملی‌گرا و فاقد وابستگی تشکیلاتی به هرگونه گروه یا جریان سیاسی است.

با این حال، پس از پیگیری‌های انجام‌شده، اعلام شده است که پس از حدود یک ماه بلاتکلیفی، پرونده او با اتهامات سنگین و فاقد مستندات روشن از جمله «محاربه»، «ارتباط با دول متخاصم» و «ارتباط با گروه‌های معاند» به کرمان ارسال خواهد شد؛ اتهاماتی که نگرانی‌ها نسبت به تشدید فشارهای امنیتی و نقض حقوق دادرسی عادلانه را افزایش داده است.

ادامه بازداشت در شرایط بی‌خبری، عدم دسترسی به وکیل و خانواده، و طرح اتهامات کلی و مبهم، نمونه‌ای دیگر از نقض حقوق بنیادین بازداشت‌شدگان و سرکوب فعالان مدنی و منتقدان در ایران ارزیابی می‌شود.

#محسن_راوری #زندانی_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

جامعۀ جهانی بهائی از تشدید سرکوب و نفرت‌پراکنی علیه بهائیان ایران در بحبوحۀ بحران‌های اخیر ملی ابراز نگرانی و خواستار واکنش بین‌المللی شد. به گفتۀ این نهاد، حکومت ایران در شرایط بحرانی اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، به‌صورت سازمان‌یافته تلاش می‌کند بهائیان را مقصر جلوه دهد؛ رویکردی که از زمان انقلاب ۱۳۵۷ سابقه‌ای طولانی دارد و با اتهام‌زنی‌های بی‌اساس، اخبار جعلی و کارزارهای هماهنگ نفرت‌پراکنی همراه بوده است.

در روزها و هفته‌های اخیر، صداوسیمای جمهوری اسلامی برنامه‌هایی پخش کرده که در آن‌ها اتهامات بی‌پایه علیه جامعۀ بهائی مطرح شده و حتی «اعترافات» اجباری برخی بهائیان، که آشکارا تحت فشار و اجبار اخذ شده، به نمایش درآمده است. هم‌زمان گزارش‌هایی از افزایش بازداشت‌ها و فشارهای امنیتی بر بهائیان در نقاط مختلف کشور منتشر شده است. سازمان‌های حقوق بشری پیش‌تر بارها استفاده از اعترافات اجباری در زندان‌های ایران را مستند کرده‌اند و جامعۀ جهانی بهائی این اقدامات را نشانه‌ای از تشدید کارزار سرکوب علیه بهائیان می‌داند.

نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل تأکید می‌کند که این تلاش‌ها برای تحریف حقیقت و ساختن روایت‌های دروغین، الگویی تکراری در دوره‌های مختلف بحران است و هدف آن قربانی‌سازی بهائیان برای انحراف افکار عمومی است. به‌رغم دهه‌ها آزار و سرکوب، بهائیان ایران بر اصول خشونت‌پرهیزی پایبند مانده، هرگز به خشونت متوسل نشده و بر خدمت به کشور و وفاداری به ارزش‌هایی چون راستگویی و صداقت تأکید کرده‌اند.

در نهایت، جامعۀ جهانی بهائی ضمن ابراز همدردی با همۀ قربانیان بحران‌های اخیر، از جامعۀ بین‌المللی می‌خواهد سرکوب و مقصرسازی بهائیان را صریحاً محکوم کند و برای تحقق عدالت و حقوق برابر برای همۀ مردم ایران، فارغ از دین و پیشینه، صدای خود را بلند نماید.
#بهاییان_ایران #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام بابک پورمظاهری، ۳۷ ساله، با شلیک گلوله سرکوبگران به قلب در اعتراضات کرج کشته شد

بابک پورمظاهری، ۳۷ ساله، در جریان اعتراضات روز ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهر کرج، با شلیک مستقیم گلوله به ناحیه قلب جان خود را از دست داد.
بر اساس اطلاعات ارائه‌شده از سوی یکی از بستگان نزدیک این جان‌باخته که خارج از کشور زندگی می‌کند، نیروهای مسئول هنگام تحویل پیکر، خانواده را وادار به امضای تعهد کرده‌اند که از هرگونه اطلاع‌رسانی عمومی خودداری کنند. همچنین از خانواده خواسته شده است که علت جان‌باختن را به‌گونه‌ای دیگر ثبت کرده و او را تحت عنوان «شهید» معرفی کنند.
به گفته این منبع، هدف از انتشار این روایت، جلوگیری از فراموش‌شدن نام بابک پورمظاهری و نیز ممانعت از سوءاستفاده از هویت و نام او در روایت‌های تحمیلی و غیرواقعی است.

#بابک_پورمظاهری #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #انقلاب_۱۴۰۴ #کرج

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام سهیل فتوتی، جوان ۲۲ ساله اهل رودبار، بر اثر اصابت گلوله به گردن جان باخت

جاویدنام سهیل فتوتی، ۲۲ ساله و اهل رودبار استان گیلان، بر اثر اصابت گلوله به ناحیه گردن جان خود را از دست داد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، بامداد یکشنبه ۲۱ دی‌ماه ۱۴۰۴، زمانی که سهیل فتوتی برای تهیه دارو به داروخانه مراجعه کرده بود، هدف شلیک گلوله قرار گرفت. وی به دنبال این حادثه به بیمارستان پورسینا رشت منتقل شد و به مدت دو روز تحت درمان قرار داشت، اما در نهایت به دلیل شدت جراحات جان باخت.
پیکر سهیل فتوتی سه روز پس از جان‌باختن به خانواده تحویل داده شد.
او در زمینه تعمیرات تلفن همراه فعالیت می‌کرد و همچنین سرباز نیروی انتظامی بود که تنها دو ماه تا پایان خدمت سربازی او باقی مانده بود.

#سهیل_فتوتی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

نزدیک به یک ماه پس از کشتار خونین دی‌ماه ۱۴۰۴، #رضا_محمدحسینی در بیانیه‌ای از زندان قزل‌حصار، بیانیه‌ای به شرح زیر صادر کرد:

مردم شریف و دلیر ایران،

ای دل‌های شکسته، ای مادران داغ‌دیده، ای جوانانی که هنوز نفس می‌کشید اما قلب‌تان از درد می‌تپد…

دی‌ماه ۱۴۰۴، زخمی عمیق بر پیکر این سرزمین است. ماهی که در آن، مشروعیت رژیم جنایت‌کار برای همیشه فرو ریخت، ورشکستگی اخلاقی و انسانی‌اش عریان شد و ملت ما، با چشمانی پر از اشک و خونی که ریخته شد، حساب‌کشی تاریخی خود را آغاز کرد.
حکومتی دیکتاتوری که برای یک لحظه بیشتر ماندن، ایران را به آتش کشید و فرزندانش را قربانی کرد.

اعتراض‌ها از ۷ دی، با بسته شدن بازار تهران و در واکنش به فشار خردکننده اقتصادی شعله‌ور شد؛ تورم افسارگسیخته، گرانی، بیکاری، فقر و فسادی که زندگی میلیون‌ها ایرانی را به مرز فروپاشی کشانده است.
اما این فریاد خیلی زود از اقتصاد فراتر رفت و به قلب سیاست رسید:
دیگر نمی‌پذیریم مسئله «مدیریت غلط» است. مسئله، ماهیت پلید این نظام است؛ نظامی که منابع ملی را در باتلاق سوریه، لبنان، یمن و غزه صرف کرد و برای ما فقط گلوله، گاز اشک‌آور، تیر خلاص و زندان باقی گذاشت.

۱۸ و ۱۹ دی اوج این جنایت هولناک بود. کشتار جمعی، فاجعه‌ای که قلب هر انسانی را می‌لرزاند.
تک‌تیراندازها از پشت‌بام‌ها، تیربارها در کوچه‌ها، به سر و سینه زنان، کودکان، جوانان و نوجوانان بی‌گناه شلیک کردند.
زخمی‌ها را از تخت بیمارستان ربودند تا جهان نبیند و آمار پنهان بماند.

آمار رسمی رژیم (۳۱۱۷ نفر) دروغی شرم‌آور است. گزارش‌های حقوق بشری، شاهدان و منابع معتبر از شمار بسیار بالاتری از کشته‌شدگان و مجروحان سخن می‌گویند.
این‌ها عدد نیستند، بلکه فرزندان، مادران، دانشجویان، کارگران، پرستاران و آتش‌نشانانی بودند که با دست خالی، برای آزادی و کرامت انسانی جان دادند.

نام‌های جاودانه‌ای چون فائزه حسین‌نژاد (دانشجوی مامایی مشهد)، آروین سالمی راد، مهسا دزفولیان،سجادبخشعلی،بهنام درویش و هزاران جان‌باخته دیگر، خون‌شان فریاد می‌زند و در رگ‌های این ملت جریان دارد.

این رژیم، پس از شکست‌های زنجیره‌ای در منطقه، سقوط اسد، خرد شدن حماس، زمین‌گیر شدن حزب‌الله و افول حوثی‌ها، تنها با خون‌ریزی داخلی و سرکوب وحشیانه سر پا مانده است.
دیگر نه ایدئولوژی‌ای دارد، نه پایگاه مردمی، نه مشروعیت داخلی و نه اعتباری در جهان؛ فقط یک باند مافیایی-نظامی-مذهبی که برای بقا، ملت خود را قتل‌عام می‌کند.
به اصلاح‌طلبان درون‌نظام می‌گویم: اعتبارتان برای همیشه خاک شد. خون این جوانان، چکمه‌های شما را هم رنگین کرده است. مردم دیگر نه به وعده‌های پوچ‌تان گوش می‌دهند و نه از تهدیدهایتان می‌هراسند.
خطاب به همه کسانی که هنوز از مذاکره و مماشات با این رژیم سخن می‌گویند، می‌گویم:
مذاکره با جمهوری اسلامی دیگر ممکن و مشروع نیست. رژیمی که هزاران تن از فرزندان این ملت را در خیابان‌ها سلاخی کرد، بیمارستان‌ها را به کشتارگاه تبدیل کرد و پیکرهای قربانیان را ربود تا جنایتش پنهان بماند، شریک گفت‌وگو نیست، جنایتکار علیه بشریت است.
هرگونه مذاکره یا معامله با این نظام، خیانت به خون پاک جان‌باختگان و نادیده گرفتن رنج خانواده‌های داغ‌دیده است.
به جامعه جهانی پیام می‌دهم:
این جنایت علیه بشریت است؛ جنایتی که قلب هر انسان آزاده‌ای را به درد می‌آورد. سکوت شما همدستی با جنایت است.
اگر حقوق بشر برایتان ارزش دارد، اگر اشک مادران و فریاد کودکان برایتان مهم است، اکنون زمان عمل است:
تحریم هدفمند و شدید عاملان مستقیم کشتار، قطع کامل همه منابع مالی رژیم و سپاه، حمایت قاطع از دادخواهی خانواده‌های داغ‌دیده و قربانیان، به رسمیت شناختن حق تعیین سرنوشت ملت ایران توسط خودشان، و مهم‌تر از همه، آزادی فوری همه معترضان بازداشت‌شده، زندانیان سیاسی و عقیدتی که در سیاه‌چال‌های این رژیم اسیرند و هر روز شکنجه می‌شوند تا صدای آزادی خاموش شود.
سپاه پاسداران، بازوی خون‌آلود سرکوب داخلی و صادرکننده تروریسم برون‌مرزی، مسئول مستقیم این جنایات هولناک است.

در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ (۹ بهمن ۱۴۰۴)، اتحادیه اروپا با اجماع کامل ۲۷ کشور، سپاه پاسداران را در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار داد؛ در کنار القاعده، داعش، حماس و حزب‌الله.
مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا با صدایی رسا گفت:
«سرکوب نمی‌تواند بدون پاسخ بماند. هر رژیمی که هزاران نفر از مردم خود را می‌کشد، در واقع در حال نابودی خودش است.»
دوران مماشات به اتمام رسیده و انزوای کامل رژیم آغاز شده است.
تا آزادی همه زندانیان سیاسی، تا تحقق عدالت و تا روزی که ایران آزاد شود، مبارزه ادامه دارد.

با عشق و امید به آزادی
پاینده ایران
رضا محمد حسینی
بهمن‌ماه ۱۴۰۴
زندان قزل‌حصار
#بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام علیرضا توکلی، جوان ۲۰ ساله، در اعتراضات ۱۸ دی‌ماه در لاهیجان کشته شد

علیرضا توکلی، ۲۰ ساله، ساکن لاهیجان و با اصالت اصفهانی، در جریان سرکوب مردم در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهر لاهیجان مورد هدف نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان خود را از دست داد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، علیرضا توکلی در یک کافه کار می‌کرد. پیکر او حدود یک هفته پس از جان‌باختن و با پیگیری‌های انجام‌شده، توسط خانواده تحویل گرفته شد. مراسم خاکسپاری این جوان جان‌باخته با حضور گسترده مردم برگزار شد و به گفته شاهدان، با وجود محدودیت‌ها، مراسم بسیار شلوغ بوده است.
تاریخ تولد علیرضا توکلی ۹ بهمن‌ماه بود.

در روزهای پر التهاب دی ماه ۱۴۰۴ حکومت در آستانه سقوط قرار گرفت، اینترنت و تلفن‌ها را قطع کرد و به دستور خامنه‌ای معترضان را قتل‌عام کرد، به مجروحان تیر خلاص زد و هزاران نفر از شهروندان را به قتل رساند.
علیرضا توکلی مثل میلیون‌ها ایرانی دیگر خواهان یک زندگی با عزت و کرامت بود، ولی پاسخ حکومت با گلوله بود.

#علیرضا_توکلی #لاهیجان #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام پویا وکیلی، جوان ۲۲ ساله، با شلیک گلوله جنگی به سر در نهاوند کشته شد

پویا وکیلی، ۲۲ ساله، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهر نهاوند، در محدوده چهارراه ابوذر و مقابل یکی از بانک‌ها، با شلیک گلوله جنگی به ناحیه سر جان خود را از دست داد.
بر اساس اطلاعات دریافتی از نزدیکان، پیکر پویا وکیلی چهار روز پس از جان‌باختن به خانواده تحویل داده شد. در این فاصله، بدون رضایت خانواده، وی «شهید» اعلام شده و حتی اعلامیه‌های ختم نیز بدون اجازه خانواده و به نام «شهید» منتشر شده است. خانواده تأکید کرده‌اند که پویا وکیلی نه بسیجی بوده و نه عضو سپاه پاسداران.
پس از کشته‌شدن او، شایعاتی مبنی بر نقش دوستانش در این قتل منتشر شده که از سوی خانواده رد شده است.
پویا وکیلی یک جوان ورزشکار و بدنساز بود.
خانواده صبح زود روز جمعه، ۱۹ دی ماه، از جان‌باختن او مطلع شده‌اند.
مراسم خاکسپاری وی که روز یکشنبه برگزار شد، با حضور گسترده نیروهای لباس‌شخصی همراه بوده و بنا بر گزارش‌ها، خانواده و نزدیکان با محدودیت، فشار و تهدید مواجه شده‌اند؛ به‌گونه‌ای که امکان برگزاری آزادانه مراسم عزاداری فراهم نشده است.

#پویا_وکیلی #نهاوند #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

عالیه مطلب‌زاده از بازداشت شدگان مراسم هفتم جاوید نام خسرو علی‌کردی که چندی پیش به دلیل ابتلا به بیماری سرطان آزاد شده است، در پیامی به اختصار شرحی از شرایط بازداشت خود و سایر همراهانش داد:

«در روزهایی چنین آلوده به زهر کینه حکومت و سرکوب مردم آزادیخواه ایران که همه ما را در کنج تاریک زور و ستم استبداد، اسیر و داغدار بهترین فرزندان آفتاب در سرزمینمان کرده، برایم آسان نیست روایت ِ آنچه که در مشهد و در مراسم زنده یاد خسرو علیکردی بر ما رفت و شرح آن را می‌سپارم به زمانی که همه همراهان در کنار هم وقایع را بازگو کنیم.

۵۴ روز از بازداشت من و دوستانم میگذرد. بازداشتی با نهایت خشونت و ضرب و شتم شدید توسط اراذل و اوباش لباس شخصی که حیدر، حیدر گویان و در محاصره و حمایت نیروهای پلیس و گارد ویژه و ماموران امنیتی بودند.

من اواخر دی ماه با وثیقه آزاد شدم البته به دلیل شدت گرفتن بیماری کنسرم که از سال گذشته تحت درمان بود و به دلیل خشونت‌های اعمال شده در حین بازداشت، شرایط جسمانی مناسبی نداشتم.

#سپیده_قلیان #پوران_ناظمی #نرگس_محمدی همچنان در سلول و در بازداشت اطلاعات مشهد هستند. حال هیچ یک از آنها مساعد نیست. به دلیل بیماری‌های قبلی و همچنین آسیب‌های ناشی از شدت ضربات وحشیانه لگد و باتوم و شوکر‌ در هنگام بازداشت.

ما را کتک خورده و زخمی از محل مراسم با دستهای بسته از پشت، با دل‌هایی پر از خشم از الفاظ رکیکی که در تمام مدت به سمت مان پرتاب می‌شد به سلول های انفرادی منتقل کردند. حضور مان در مراسم زنده یاد خسرو علیکردی و در جمعی همدل، همراه و گسترده از مردم مشهد که با آغوش باز ما را در میان گرفتند و با تمام توان، سعی در حفاظت از ما کردند را فراموش نخواهم کرد. افسوس که بسیاری از انها نیز مجروح و بازداشت شدند.
جای سپیده و پوران و نرگس در این روزها در کنار زنان و مردان داغدیده و مجروح وطن خالی است. یقین دارم که مردم ایران به زودی و دست در دست هم، هر چند با رنج بسیار، آزادی را به دست می‌آورند.

عالیه مطلب‌زاده»

#خسرو_علیکردی
#جواد_علیکردی⁩⁩⁩⁩ #نه_به_جمهوری_اسلامی #عالیه_مطلب_زاده #نرگس_محمدی #پوران_ناظمی #سپیده_قلیان

@Tavaana_TavaanaTech

جایدنام محمد خضری، جوان ۲۱ ساله اهل بومهن؛ پیکرش پس از یک هفته جست‌وجو در کهریزک شناسایی شد

محمد خضری، ۲۱ ساله، مجرد و ساکن شهر بومهن، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ از خانه خارج شد و دیگر بازنگشت.
بر اساس اطلاعات دریافتی از یکی از اقوام، خانواده به مدت یک هفته هیچ اطلاعی از سرنوشت او نداشتند. در این مدت، برادر محمد خضری هر روز برای یافتن نشانی از او، به کلانتری‌ها، بیمارستان‌ها، زندان‌ها و مراکز پزشکی قانونی مراجعه کرده است. وی سه بار به پزشکی قانونی کهریزک مراجعه کرد و در میان هزاران پیکر به جست‌وجوی برادرش پرداخت، تا اینکه سرانجام پس از یک هفته، پیکر محمد خضری در همان محل شناسایی شد.
محمد خضری ۲۱ ساله و مجرد بود. بنا بر این گزارش، پدر او نیز سال‌ها پیش و زمانی که محمد تنها چهار سال داشت، درگذشته بود.

کشته‌شدن محمد خضری در ادامه گزارش‌های متعدد از ناپدیدسازی موقت شهروندان، تأخیر در اعلام سرنوشت جان‌باختگان و تحمیل رنج مضاعف بر خانواده‌ها برای یافتن پیکر عزیزان میان هزاران جسد، در جریان رویدادهای خونین دی‌ماه ۱۴۰۴ رخ داده است.

#محمد_خضری #بومهن #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام محمد طالبی، ۳۶ ساله، با شلیک گلوله به گردن در میدان هفت‌حوض کشته شد

محمد طالبی، ۳۶ ساله، در جریان رویدادهای ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در میدان هفت‌حوض تهران، با شلیک مستقیم گلوله نیروهای حکومتی به ناحیه گردن جان خود را از دست داد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، پیکر محمد طالبی به دلیل آن‌که برادر شهید بوده، در مدت کوتاهی به خانواده تحویل داده شده است. مراسم خاکسپاری وی در تاریخ ۲۱ دی‌ماه برگزار شد.
به گفته نزدیکان، پس از جان‌باختن محمد طالبی، افرادی منتسب به بنیاد شهید با مراجعه به خانواده اقدام به ثبت عکس و ویدیو کرده‌اند تا او را با عنوان «شهید راه اسلام» معرفی کنند؛ روایتی که با واقعیت زندگی و جان‌باختن او همخوانی ندارد و از سوی خانواده پذیرفته نشده است.
محمد طالبی علاقه‌مند به موتورسیکلت‌های سنگین بود و جوانی پر شور و عاشق زندگی بود.

#محمد_طالبی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech