‌
#freedom
"هدفون"
[ از مجموعه #انقلاب ]
نویسنده و کارگردان : #فرزند_ایران
تهیه کننده : #کمپانی_فرکانس
عوامل : #فرزندان_ایران

پ ن : تقدیم به زنان و مردان آزاده سرزمینم ؛ بی شک #شجاعت مردم #ایران الهام‌بخش این #مجموعه بود .

این کار با ریسک بالا و در داخل ایران تولید گردید و هنرمندان بعد از آزادی معرفی میشوند

#woman_life_freedom
#WomanLifeFreedom
#mahsa_amini
#irgcterrorists
#mahsaamini
#Revolution
#ShortFilm
#Dictator
#protest
#opiran
#iran
#Art

#ژن_ژیان_ئازادی #زن_زندگی_آزادی
#اعتراضات_سراسری #اعتصابات_سراسری
#انقلاب_ملی_ایران #شورش #مجید_رضا_رهنورد #مرگ_بر_دیکتاتور #نیکا_شاکرمی #محسن_شکاری #کیان_پیرفلک #نوید_افکاری #توماج_صالحی
#چهارشنبه_سوری #علیه_فراموشی
#نافرمانی_مدنی #هنر_اعتراضی
#مهسا_امینی #انقلاب_ملی #مهساامینی
#فیلم_کوتاه #دادخواهی #سرنگونی
#دیکتاتور #آزادی #اتحاد
#قیام. #هنر_اعتراض #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

خواهر جاویدنام روزبه خادمیان اینگونه از دلتنگی‌هایش برای برادرش نوشت:

هر سال نزدیک عید که می‌شد چقدر واسه اومدن بهار شوق و ذوق داشتیم، واسه نو شدن سال جدید، واسه سبزه کاشتن‌ها…واسه تحویل سال لباس نوهاتو تنت می‌کردی کناره سفره هفت سین می‌نشستی، سفره هفت سین عزیزی که تا روز سیزده روی زمین پهن بود، رفتنمون به خونه فامیلا واسه گرفتن عیدی، واسه هزارمین بار شمردن عیدی‌هامون، قایمکی خوردن تخم‌مرغ‌های رنگی عزیزی، آخ داداش…
تو که نیستی دیگه چه فرقی میکنه عید باشه یلدا باشه یا سیزده بدر، دیگه هیچی مثل قبل نیست، بعد رفتنت فقط حسرت واسمون مونده، آخ داداش نیستی ببینی مامانو بابا چقدر بعد رفتنت پیر شدن، غصه رفتن تو پیرشون کرد، غصه رفتن تو یه درده، غصه پیر و شکسته شدن مامانو بابا و هر روز تو این حال دیدنشون هزار تا درد… از درو دیوار خونه ماتم میباره…
آخرین پنجشنبه سال کنار مزار تنها و دردانه برادرم…»


- روزبه خادمیان، جوانی که روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، در فردیس کرج توسط عوامل جمهوری اسلامی کشته شد، در آخرین استوری اینستاگرامش با انتشار تصویری از یک زن در اعتراضات، نوشته بود: «تو عقب وایستا، من جونمو برات میدم» و او جانش و جوانیش را نثار آزادی میهن کرد.

#روزبه_خادمیان
#آخرین_پنجشنبه_سال
#شهیدان_راه_آزادی 🕊🌱
#قسم_به_خون_یاران_ایستاده_ایم_تا_پایان
#فرزند_ایران #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

محمدعلی شهدادنژاد، متولد ۳۱ شهریور ۱۳۸۲، جوانی ۲۰ ساله و سرباز وظیفه ارتش بود که در توپخانه ۴۴ اصفهان خدمت می‌کرد. او مانند هزاران جوان دیگر در ایران، نه با انتخاب آزاد، بلکه زیر اجبار نظام سربازی به نیروهای مسلح پیوسته بود. به روایت یکی از نزدیکانش، در بحبوحه وضعیت جنگی، نیروهای کادر و رسمی پادگان محل خدمت او از محوطه اصلی خارج شده و در نقاط امن‌تری مستقر شده بودند، اما سربازان وظیفه را با ارعاب و تهدید – از جمله این‌که «اگر نیایید، دادگاهی می‌شوید و در شرایط جنگی خائن به کشور محسوب می‌شوید» – به داخل پادگان کشاندند. آن‌ها را در گودال‌هایی غیر اصولی و ناایمن مستقر کردند و همان عصر ده‌ها تریلی تجهیزات نظامی وارد پادگان شد؛ در حالی که فرماندهان شب را در خانه‌های خود گذراندند و این جوانان بی‌اختیار را در قلب خطر رها کردند. حدود ساعت یک و نیم بامداد ۸ فروردین، پادگان زیر آتش بمباران رفت و ده‌ها، شاید صدها سرباز به خاک و خون کشیده شدند؛ محمدعلی یکی از آن‌ها بود.

دو روز پیش از عزیمت دوباره به اصفهان و تنها سه روز پیش از کشته‌شدن، محمدعلی روی دستش تتویی زد که روی آن نوشته بود: «فرزند ایران و جان‌فدای میهن»؛ عبارتی که در سال‌های اخیر برای معرفی جان‌باختگان اعتراضات مردمی در ایران بسیار به کار رفته و برای نسل معترض، معنایی فراتر از یک شعار دارد. او پیش‌تر، در ۲۲ اسفند، وصیت‌نامه‌ای نوشته و در آن تأکید کرده بود که اگر برایش اتفاقی افتاد، او را «فرزند ایران و جان‌فدای میهن» معرفی کنند؛ وصیتی که نشان می‌دهد خود را فرزند مردمی می‌دید که برایشان جان می‌دهد، نه سرباز یک حکومت. نزدیکانش می‌گویند بسیاری از سربازانی که آن شب در پادگان ماندند، خودشان منتقد یا مخالف جمهوری اسلامی بودند؛ بعضی از آن‌ها پیش‌تر در اعتراضات خیابانی شرکت کرده و علیه همین حاکمیت شعار داده بودند، اما در نهایت، زیر اجبار خدمت سربازی و در شرایط ناامن، کشته شدند.

برادر محمدعلی نیز در سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات مردمی بازداشت شده بود؛ خانواده‌ای که هم فرزند معترض در خیابان داشته، و هم سربازی که در چارچوب ارتش جان داده است. منبعی مطلع درباره خاکسپاری محمدعلی می‌گوید: «حقیقتاً آن لحظه باید سوگواری می‌کردم، ولی انگار مبارزه واجب‌تر بود.» او تأکید می‌کند که نگذاشته خون محمدعلی به نام حاکمیت مصادره شود یا او را «شهید» همان سیستمی معرفی کنند که با رها کردن سربازان وظیفه در موقعیت ناامن، زمینه مرگشان را فراهم کرده است. به گفته او، ویدیوی تشییع پیکر محمدعلی شهدادنژاد نشان می‌دهد مردم حاضر در مراسم، شعارهایی می‌دادند که با روایت رسمی جمهوری اسلامی هم‌خوانی نداشت و بیش از آن‌که او را «قهرمان جنگ» حاکمیت بنامند، همان عبارتی را که روی دستش حک کرده بود، تکرار می‌کردند: «فرزند ایران، جان‌فدای میهن».

#محمدعلی_شهدادنژاد #جنگ #سرباز_وظیفه #فرزند_ایران_جانفدای_میهن

@Tavaana_TavaanaTech