الکسی ناوالنی و مقاومت در برابر رژیم پوتین

امروز سالگرد قتل حکومتی الکسی ناوالنی است.
آنچه اتفاق می‌افتاد از پیش روشن بود: الکسی ناوالنی (Alexei Navalny) می‌دانست که به محض بازگشت به روسیه، دستگیر خواهد شد. او همچنین می‌دانست که در زندان‌های روسیه با شرایطی خشن روبرو خواهد شد– بماند که در سال ۲۰۲۰ او از یک تلاش رسوا توسط دولت روسیه برای ترورش جان به در برده بود. ماه‌ها طول کشیده بود تا او توانایی صحبت‌کردن و نوشتن و هماهنگی بدنی‌اش را دوباره به دست آورد. در ذهن او اما هیچ تردیدی وجود نداشت: «البته که برمی‌گردم. برنگشتن من برای آن‌ها دستاوردی ایده‌آل خواهد بود. آن‌ها دقیقا دوست دارند من هم یک مهاجر سیاسی دیگر باشم.»

با وجود تلاش‌های بی‌وقفه رژیم‌های استبدادی برای خاموش‌کردن صدای مخالفان، برخی افراد با شجاعت به اصول خود پایبند می‌مانند و حتی حاضرند امنیت شخصی خود را فدا کنند. الکسی ناوالنی یکی از این افراد بود. کرملین هر کار می‌توانست کرده بود تا او را متوقف کند؛ از زندانی‌کردن تا تلاش برای ترور او. اما تعهد او به عدالت و مخالفت با رژیم غیر دموکراتیک روسیه هرگز متزلزل نشد. حتی زمانی که پس از یک مسمومیت شدید در سال ۲۰۲۰ این امکان را داشت که در خارج از کشور بماند، به روسیه بازگشت؛ در حالی که به‌خوبی می‌دانست بازداشت و رفتارهای خشونت‌آمیز در انتظارش خواهد بود.

او آشکارا اعلام کرد: «البته که برمی‌گردم. اگر برنگردم، این بهترین دستاورد برای آن‌ها خواهد بود.» بازگشت ناوالنی فریاد بلند و قدرتمند مقاومت بود و نشان داد که او از خاموش‌شدن یا تبدیل‌شدن به یک فرد تبعیدی سیاسی دیگر، امتناع می‌ورزد. زندگی و مرگ غم‌انگیز او یادآور شجاعتی است که برای ایستادن در برابر سرکوب لازم است و تاثیر ماندگار چنین مقاومتی را نشان می‌دهد.

این اپیزود، روایتی است کوتاه از فعالیت‌های آزادی‌خواهانه الکسی ناوالنی در روسیه علیه حکومت سرکوبگر ولادیمیر پوتین.

سایت:
https://tavaana.org/navalny-russia/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=PaLjGpllJ3I
کست‌باکس:
https://castbox.fm/vb/769604446
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/d01bdc80-9421-4b49-99cd-9bd4481b5234

#یاری_مدنی_توانا
#مطالعه_موردی
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#پادکست
#روسیه

@Tavaana_TavaanaTech

جنبش الغای بردگی در ایالات متحده آمریکا

جنبش الغای بردگی در آمریکا از قرن شانزدهم با ورود بردگان آفریقایی آغاز شد. بردگی به عنوان مالکیت و بهره‌برداری از انسان‌ها، ریشه در تجارت سیاه‌پوستان داشت و تا قبل از تصویب اصلاحیه سیزدهم در سال ۱۸۶۵ به صورت قانونی ادامه داشت. در دوران اولیه، بردگان به عنوان نیروی کار در مزارع و خانه‌ها مورد بهره‌برداری قرار می‌گرفتند و برخوردهای بی‌رحمانه‌ای از جمله شلاق و جدایی از خانواده تجربه می‌کردند. روایت‌های شخصی مانند خاطره‌های اولاودا اکویانو و ویلیام گرین تصویر واضحی از شکنجه و سختی‌های این نظام ارائه می‌دهد.
در عین حال، جنبش‌های اولیه علیه بردگی، مانند فعالیت‌های کوایکرها و احیای مذهبی بیداری بزرگ دوم (حدود سال‌های ۱۷۹۰ تا ۱۸۳۰) مبنای اخلاقی برای نقد این نظام را فراهم آورد. این جنبش در طول زمان از محدودسازی گسترش برده‌داری به فراخوان برای لغو کامل آن تغییر کرد. اختلاف نظر میان هواداران "خاک آزاد" که می‌خواستند بردگی محدود شود و فعالان الغای بردگی که خواستار آزادی کامل بودند، باعث شکل‌گیری یک مناظره سیاسی ملی شد.
در این میان، قوانینی همچون قانون بردگان متواری در سال ۱۸۵۰ و رویارویی‌های خشونت‌آمیز مانند "کانزاس خونین" به تشدید تنش‌ها انجامید. اختلافات سیاسی منجر به بروز جنگ داخلی در سال ۱۸۶۱ شد که پس از تلفات سنگین، ایالات شمالی پیروز شدند و اصلاحیه‌های ۱۳ تا ۱۵ متمم قانون اساسی تصویب گردید تا بردگی لغو و حقوق اولیه شهروندی برای سیاه‌پوستان اعطا شود. هرچند این اصلاحیه‌ها بلافاصله برابرسازی اجتماعی را به همراه نداشتند و تبعیض نژادی به صورت تفکیک نژادی و موانع ساختاری ادامه یافت.
علاوه بر محور اصلی سیاسی، جنبش الغای بردگی با بهره‌گیری از بیداری مذهبی، فعالیت‌های فرهنگی و رسانه‌ای نیز پیوست؛ از سخنرانی‌های برده‌های آزادشده مانند فردریک داگلاس گرفته تا آثار ادبی مانند "کلبه عمو تام" و روزنامه‌های تبلیغاتی. این فعالیت‌ها موجب آگاهی‌رسانی گسترده و بسیج طرفداران آزادی در ایالات شمالی شد. پس از پایان جنگ داخلی، با وجود لغو بردگی، نابرابری‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی مبتنی بر نژاد به مدت بیش از یک قرن ادامه یافت. تنها پس از جنبش حقوق مدنی در دهه ۱۹۷۰ و تصویب قوانین حمایتی مانند "قانون حق رأی" در سال ۱۹۶۵ شاهد تغییرات واقعی در وضعیت حقوق سیاه‌پوستان بودیم.
در مجموع، جنبش الغای بردگی نه تنها نقش تعیین‌کننده‌ای در تغییر نظام سیاسی آمریکا ایفا کرد، بلکه به عنوان بستر آغازگر مبارزه‌های حقوق مدنی در قرن بیستم شناخته می‌شود.

بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/abolitionist_movement_in_the_us/

#مطالعه_موردی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

تازه از توانا

سلول‌های تاریک بلاروس؛ سرنوشت مخالفان آخرین دیکتاتور اروپا

بلاروس، که از آن به عنوان آخرین دیکتاتوری اروپا یاد می‌شود، از پیش‌بینی‌های خوش‌بینانه برای گذار دموکراتیک فاصله دارد.
بلاروس تحت رهبری الکساندر لوکاشنکو، نابرابری سیاسی، سرکوب فعالان سیاسی و مدنی و نقض فاحش حقوق بشر را تجربه کرده است.
می‌توان درس‌های مهمی از بلاروس آموخت و آن‌ها را همچون راهنمایی درباره سایر کشورهایی که رژیم‌های استبدادی و زندانی‌های سیاسی دارند، به‌ویژه ایران، به کار بست.
انقلاب ۱۳۵۷ در حالی رخ داد که رهبران آن انقلاب به ایرانیان وعده داده بودند که پس از سرنگونی پادشاهی، کشور بر اساس اصول آزادی، عدالت و برابری اداره خواهد شد. با این حال، مانند بلاروس، حاکمان تازه تحمیل‌شده به ملت، ایران را به تمامیت‌خواهی و جباریتی کشاندند که در آن هزاران شهروند به دلایل سیاسی دستگیر شده و می‌شوند.
به رایگان دانلود کنید و بخوانید:

https://tavaana.org/political-prisoners-of-belarus/

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهورى_اسلامى
#دیکتاتور
#مطالعه_موردی


@Tavaana_TavaanaTech

Political prisoners: The case of Belarus

Following the collapse of the Berlin Wall and the declaration of independence by the Soviet Union republics, there was a sense of optimism regarding the establishment of democratic and liberal states by the newly independent nations.[1] It was widely believed that the principles of the rule of law, equality, and human rights would usher in a new era of prosperity and freedom for those who had lived under an authoritarian regime. Many of those countries have made significant progress in achieving more democratic and transparent governance, however there are a few countries that have departed from that trend.
There are important lessons to be learned from the Belarus case that can be applied to other countries that are experiencing authoritarian regimes and political imprisonment, in particular Iran. Iran’s Islamic revolution occurred after its leaders promised its citizens that after the overthrow of the monarchy the country would be governed on the basis of freedom, justice, and equality. However, as in Belarus, the newly imposed rulers in Iran pushed the nation into a state of tyranny, with thousands of citizens arrested for political reasons.

Read More:
https://en.tavaana.org/political-prisoners-of-belarus/
#یاری_مدنی_توانا#نه_به_جمهورى_اسلامى
#دیکتاتور#مطالعه_موردی

@Tavaana_TavaanaTech

Fadzayi Mahere; Constitutional lawyer and opposition spokesperson in Zimbabwe

Genuine and meaningful political engagement is difficult in many parts of the world, especially for those seeking change or advocating for justice.

For women, this journey is even harder due to persistent discrimination and resistance from political leaders, and prevailing bias among the public who struggle to accept women as leaders. This gender inequality in political engagement and participation is especially evident in countries like Iran, where few women activists exist, and many face repression. This repression is even harsher when the goals of women activists challenge deeply rooted traditional norms and values.

Fadzayi Mahere, a prominent Zimbabwean lawyer and politician, exemplifies resilience and leadership. Currently serving as the National Spokesperson for the Citizens Coalition for Change and a Member of Parliament in Zimbabwe, Mahere’s story highlights the obstacles and struggles she faced in her pursuit of political office. Her journey offers valuable lessons for anyone eager to engage in shaping their nation’s political future. Her story is especially inspiring for women at the forefront of change, highlighting both the challenges and triumphs of breaking into the political arena. By exploring her experiences, we gain a deeper understanding of the obstacles women face in politics and the triumphs of women striving to make a transformative impact in the political arena.

Who is Fadzayi Mahere?

Read More:
https://en.tavaana.org/fadzayi-mahere-zimbabwe/

#یاری_مدنی_توانا#نه_به_جمهورى_اسلامى
#دیکتاتور#مطالعه_موردی
@Tavaana_TavaanaTech

مردم متحد هرگز شکست نخواهند خورد.

جنبش‌های مدنی‌ که پس از امضای قطعنامه نهایی هلسینکی در بلوک شرق ظهور کردند، هدفی مشترک را دنبال می‌کردند که پایان‌بخشیدن به سرکوب حکومتی حقوق بنیادین شهروندان بود. هدف این جنبش‌ها تحکیم مفاد بخش هفتم اعلام اصول قطعنامه‌ نهایی هلسینکی بودند، «حقوق بشر و آزادی‌های بنیادین، از جمله آزادی عقیده و بیان و باور دینی احترام بگذارند» و «منطبق با اصول و مقاصد مندرج در منشور سازمان ملل متحد و بیانیه‌ جهانی حقوق بشر عمل نمایند». به علاوه، بخش هفتم بر حق برخورداری از حریم خصوصی، آزادی اندیشه، اخبار و اطلاعات، بیان، و رفت‌ و آمد افراد تاکید می‌کند و مجازات‌های بی‌رحمانه و غیرعادی و حبس خودسرانه را ممنوع می‌شمارد. شهروندان اتحاد جماهیر شوروی و شهروندان دولت‌های اقماری آن برای رسیدن به چنین اهدافی به برپایی کارازرهای سیاسی پرداختند و جهت مستندسازی و انتشار موارد سرپیچی دولت‌های خود از تعهدات هلسینکی گروه‌های ناظر تشکیل دادند.
با گذشت زمان این شهروندان خواهان اصلاحات سیاسی در کشورهایشان شدند. دگردیسی رژیم‌های کمونیستی به نظام‌های سیاسی آزاد و دموکراتیک هدف غایی بود که بدان چشم دوخته بودند.

آن‌ها توانستند با کمک مجامع بین‌المللی و البته اتحاد خود به دموکراسی دست یابند.
درباره فرآیند هلسینکی و سقوط رژیم های کمونیست در اروپا بیش‌تر بخوانید:
https://tavaana.org/helsinki/


#مطالعه_موردی
#دموکراسی
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

«من رمز خاصی برای به زیر کشیدن یک مستبد و برقرار‌کردن مردم‌سالاری نمی‌شناسم. فقط می‌توانم پیشنهاد کنم به فکر مردم باشید.» این جمله‌ای از کری آکوینو بود؛ رهبر خیزش مردم فیلیپین که به گذار به دموکراسی منجر شد؛ گذاری که بسیاری از انقلاب‌های بدون خشونت در جهان از آن الهام گرفتند.
نسخه نوشتاری
https://tavaana.org/philippines-revolution/

#مطالعه_موردی
#اسلایدشو #فیلیپین
#دیکتاتوری #دموکراسی
#گذار_به_دموکراسی
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

فردا اول ماه می، روز جهانی کارگر است. توجه به حقوق کارگران آنقدر اهمیت دارد که اول ماه می به یاد کارگران معترضی که در چنین روزی در سال ۱۸۸۶ در شیکاگو دست به اعتراض زدند، روز جهانی کارگر نامیده شده.
در ادامه یکی دیگر از جنبش‌های کارگری را بررسی می‌کنیم:

هفت‌خوان: فرانسیس پرکینز و خیزش خیاطان

مردم در نهایت استیصال فریاد می‌زدند: «نَپَر! نَپَر!»
در طبقه نهم، زنی دست‌هایش را در هوا تکان می‌داد؛ از شدت هیاهو و هراس لحظه‌ای بهت‌زده در جای خود میخکوب شد و سپس خود را به پایین پرتاب کرد. سایر دختران به یکدیگر چسبیده بودند و یکی پس از دیگری به دنبال او پایین پریدند. پیکرهای بی‌جان آن‌ها پس‌ از برخورد شدید با زمین متلاشی می‌شد، در حالی که برخی‌ از کالبدها هنوز در آتش می‌سوختند.

تنها ده دقیقه قبل‌ از آغاز حریق، آن‌ها دستمزد خود را دریافت کرده بودند و مشتاقانه برای پایان هفته برنامه‌ریزی می‌کردند که یکباره حریق کوچکی‌ از زیر یکی‌ از ماشین‌‌های خیاطی آغاز شد و خیلی سریع به پارچه‌‌هایی که روی هم انباشته شده بود، سرایت کرد. آتش سپس به نیمکت‌‌های چوبی رسید و آن‌ها را سوزاند و طولی نکشید که شعله‌‌های آتش تمام کارخانه را فراگرفت.

گریز‌ از این مهلکه غیرممکن بود؛ در‌های خروجی به پلکان اضطراری را با زنجیر قفل کرده بودند تا مانع‌ از دسترسی غیرمجاز به ساختمان شوند و تعداد افراد داخل ساختمان‌ به مراتب از ظرفیت آسانسورها بیش‌تر بود. نشریه تایمز نوشت:
«پریدن یا سوختن؛ تنها گزینه‌‌های ممکن»، و افزود «پنجاه کالبد سوخته‌ از طبقه نهم به بیرون منتقل شد».

روزانه صد‌ها دختر جوان آرمان‌گرای یهودی که‌ از یهودی‌ستیزی و یهودی‌کشی در روسیه گریخته بودند به نیویورک می‌رسیدند تا در این کارگاه‌ها کار کنند یا‌ از سر اجبار به تن‌فروشی تن در دهند. آن‌ها در قبال هفته‌ای ۴ دلار دستمزد روزانه ۱۲ ساعت در کارگاه‌های پرتراکم تنگ هم می‌نشستند و با چرخ خیاطی دوزندگی می‌کردند؛ علاوه بر این، مکلف بودند برای مصرف برق اضافه، سوزن‌‌های شکسته و حتی صندلی‌‌هایی که به هنگام کار روی آن‌ها می‌نشستند مبالغ گزافی به صاحب کارگاه پرداخت کنند. رقابت در صنعت تولید پوشاک شدید و عرضه نیروی کار به مراتب افزون بر تقاضا بود؛ چنانچه کارگری جرئت می‌کرد‌ از قبول شرایط دشوار کار سر باز بزند، صدها نفر داوطلب در بازار بودند که جای او را پر کنند.

بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/frances-perkins/

#laborday
#مطالعه_موردی #نه_به_جمهوری_اسلامی #روز_جهانی_کارگر
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

هم‌زمان با برگزاری نمایشگاه کتاب تهران، به یاد بیاوریم خامنه‌ای پیشتر گفته بود:
«باید مردم را به کتاب‌خوانی وادار کرد.»
دیکتاتور جمهوری اسلامی همچنین ادعا کرده بود هر شب پیش از خواب کتاب می‌خواند.
مطالعات قبل از خواب رهبری
طرح از رضا عقیلی
https://tavaana.org/cartoon_khamenei_reading/
در کانال تلگرامی کلاس و کتاب توانا عضو شوید:
https://t.me/Tavaana

#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی #مطالعه #کتاب #نمایشگاه_کتاب


@tavaana
@Tavaana_TavaanaTech

هم‌زمان با برگزاری انتخابات در ونزوئلا، ماریا کورینا ماچادو، از رهبران اپوزیسیون ونزوئلا، خبر از بازداشت بیش از ۵۰ نفر از نیروهای اپوزیسیون این کشور داد.
به گفته او، شمار زیادی از سیاستمداران، فعالان مدنی و روزنامه‌نگاران در میان بازداشت‌شدگان هستند.
به این بهانه نگاهی داشته باشیم به مطالعه موردی توانا
«مقاومت علیه تاریکی: نگاهی به وضعیت زندانیان سیاسی در ونزوئلا»

این مطالعه نشان می‌دهد چگونه ونزوئلا، که زمانی یک کشور مرفه بود، به یکی از فقیرترین کشورهای آمریکای لاتین تبدیل شده است که ۹۶ درصد از جمعیت آن در فقر زندگی می‌کنند.
تاریخچه استعمار، مبارزات استقلال و بهره‌برداری از ذخایر نفت که منجر به ظهور رهبران مستبدی مانند هوگو چاوز و جانشین او نیکلاس مادورو شد، در این مطالعه مورد اشاره قرار گرفته است. این مطالعه سپس به تغییرات سیستم قضایی ونزوئلا می‌پردازد و چگونگی سقوط آن از دموکراسی به فساد و سرکوب را نشان می‌دهد.
متن کامل را بخوانید:

https://tavaana.org/political-prisoners-venezuela/

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران
#مطالعه_موردی #ونزوئلا
@Tavaana_TavaanaTech

ضرورت توجه به وضعیت زندانیان سیاسی بر کسی پوشیده نیست. جمهوری اسلامی از زندانیان سیاسی و عقیدتی حتی به عنوان گروگان هم استفاده می‌کند. به یادشان باشیم و صدای‌شان باشیم.

مقاومت علیه تاریکی: نگاهی به وضعیت زندانیان سیاسی در ونزوئلا

این مطالعه نشان می‌دهد چگونه ونزوئلا، که زمانی یک کشور مرفه بود، به یکی از فقیرترین کشورهای آمریکای لاتین تبدیل شده است که ۹۶ درصد از جمعیت آن در فقر زندگی می‌کنند.
تاریخچه استعمار، مبارزات استقلال و بهره‌برداری از ذخایر نفت که منجر به ظهور رهبران مستبدی مانند هوگو چاوز و جانشین او نیکلاس مادورو شد، در این مطالعه مورد اشاره قرار گرفته است. این مطالعه سپس به تغییرات سیستم قضایی ونزوئلا می‌پردازد و چگونگی سقوط آن از دموکراسی به فساد و سرکوب را نشان می‌دهد.

سایت:
https://tavaana.org/political-prisoners-venezuela-podcast/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=TZlPbMHVALA
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/zstx0z68hqqs
کست‌باکس:
https://castbox.fm/vb/739455148

متن نوشتاری:
https://tavaana.org/political-prisoners-venezuela/


#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی #مطالعه_موردی #پادکست
#ج_ا_یعنی_جنگ #زندانیان_سیاسی


@Tavaana_TavaanaTech

صدها مقام و سیاستمدار در روزهای ۳۱ جولای و یکم آگوست (نهم و دهم مردادماه) در فنلاند گرد هم آمدند تا پنجاهمین سالگرد «سند نهایی هلسینکی» را جشن بگیرند.

از نشست هلسینکی چه می‌دانیم؟

جنبش‌های مدنی‌ که پس از امضای قطعنامه نهایی هلسینکی در بلوک شرق ظهور کردند، هدفی مشترک را دنبال می‌کردند که پایان‌بخشیدن به سرکوب حکومتی حقوق بنیادین شهروندان بود. هدف این جنبش‌ها تحکیم مفاد بخش هفتم اعلام اصول قطعنامه‌ نهایی هلسینکی بودند، «حقوق بشر و آزادی‌های بنیادین، از جمله آزادی عقیده و بیان و باور دینی احترام بگذارند» و «منطبق با اصول و مقاصد مندرج در منشور سازمان ملل متحد و بیانیه‌ جهانی حقوق بشر عمل نمایند». به علاوه، بخش هفتم بر حق برخورداری از حریم خصوصی، آزادی اندیشه، اخبار و اطلاعات، بیان، و رفت‌ و آمد افراد تاکید می‌کند و مجازات‌های بی‌رحمانه و غیرعادی و حبس خودسرانه را ممنوع می‌شمارد. شهروندان اتحاد جماهیر شوروی و شهروندان دولت‌های اقماری آن برای رسیدن به چنین اهدافی به برپایی کارازرهای سیاسی پرداختند و جهت مستندسازی و انتشار موارد سرپیچی دولت‌های خود از تعهدات هلسینکی گروه‌های ناظر تشکیل دادند.
با گذشت زمان این شهروندان خواهان اصلاحات سیاسی در کشورهایشان شدند. دگردیسی رژیم‌های کمونیستی به نظام‌های سیاسی آزاد و دموکراتیک هدف غایی بود که بدان چشم دوخته بودند.

آن‌ها توانستند با کمک مجامع بین‌المللی و البته اتحاد خود به دموکراسی دست یابند.
درباره فرآیند هلسینکی و سقوط رژیم های کمونیست در اروپا بیش‌تر بخوانید:
https://tavaana.org/helsinki/


#مطالعه_موردی #دموکراسی #یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی
@tavaana

@Tavaana_TavaanaTech

Oleg Sentsov

The ongoing war between Russia and Ukraine started back in February 2014 due to Russia’s invasion and occupation of Crimea. By March of the same year, Vladimir Putin invaded Crimea. He took control of the peninsula with the support of paramilitary groups and troops, justifying his decision as a way to protect Russian ethnicity. A popular referendum was held to decide on Crimea’s annexation to Russia.
Even though the government of Ukraine labeled this decision as unconstitutional and full of irregularities, and the referendum was recognized as invalid by the majority of countries and the UN General Assembly resolution 68/262, by March 27, Crimea was incorporated into the Russian federation.
Many people protested against Russia’s occupation of Crimea, including Ukrainian film director Oleg Sentsov. The Russian military court accused him of organizing bombs and terrorist attacks and sentenced him to 20 years in prison, even though no evidence was presented.
Sentsov is just one example of the various Ukrainian political prisoners held unfairly in Russia under inhumane conditions. Since Crimea’s invasion in 2014, the persecution of political prisoners highly increased, with a significant percentage being Crimean Tatars. Due to the regular unlawful imprisonments happening in Russia, different organizations held various campaigns and strategies to help release Ukrainian political prisoners.
Continue reading:
https://en.tavaana.org/oleg-sentsov-kremlin/


#نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا #مطالعه_موردی

@tavaana
@Tavaana_TavaanaTech

سلول‌های تاریک بلاروس؛ سرنوشت مخالفان آخرین دیکتاتور اروپا

بلاروس، که از آن به عنوان آخرین دیکتاتوری اروپا یاد می‌شود، از پیش‌بینی‌های خوش‌بینانه برای گذار دموکراتیک فاصله دارد.
بلاروس تحت رهبری الکساندر لوکاشنکو، نابرابری سیاسی، سرکوب فعالان سیاسی و مدنی و نقض فاحش حقوق بشر را تجربه کرده است.
می‌توان درس‌های مهمی از بلاروس آموخت و آن‌ها را همچون راهنمایی درباره سایر کشورهایی که رژیم‌های استبدادی و زندانی‌های سیاسی دارند، به‌ویژه ایران، به کار بست.
انقلاب ۱۳۵۷ در حالی رخ داد که رهبران آن انقلاب به ایرانیان وعده داده بودند که پس از سرنگونی پادشاهی، کشور بر اساس اصول آزادی، عدالت و برابری اداره خواهد شد. با این حال، مانند بلاروس، حاکمان تازه تحمیل‌شده به ملت، ایران را به تمامیت‌خواهی و جباریتی کشاندند که در آن هزاران شهروند به دلایل سیاسی دستگیر شده و می‌شوند.
به رایگان دانلود کنید و بخوانید:

https://tavaana.org/political-prisoners-of-belarus/

#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهورى_اسلامى #دیکتاتور #مطالعه_موردی

@Tavaana_TavaanaTech

«مردم سقوط رژیم را می‌خواهند!»
«بروید بیرون!»
«دولت خائن، استعفا!»
هزاران معترض در پایتخت تونس در اکتبر ۲۰۱۳ همان شعارهایی را می‌دادند که رژیم بن‌علی را دو سال قبل سرنگون کرده بود - اما اکنون خشم آن‌ها به سوی دولت دیگری بود. در پی وعده‌های آغازین بهار عربی، زادگاهش تونس، با خشونت، ناکارآمدی سیاسی، چالش‌های اقتصادی و نارضایتی عمیق عمومی ویران می‌شد.
همان‌طور که یکی از سیاست‌مداران اظهار داشت: «بحران در تونس شدید است. یا از طریق درست حل خواهد شد، که مجوز تونس برای حرکت به سمت استقرار #دموکراسی و حاکمیت #قانون است... یا، خدایی ناکرده، ما موفق به رسیدن به اجماع لازم نمی‌شویم. [پس از آن] تونس شاهد سال‌های تاریکی خواهد بود که فقط خدا می‌داند چقدر طول خواهد کشید.»
‌
تا اواسط ۲۰۱۳، دولت تونس، به رهبری حزب اسلام‌گرای «نهضت»، اعتماد عمومی را از دست داد و در تهیه قانون اساسی برای کشور ناموفق بود.

بیش‌تر بخوانید:
https://tavaana.org/democratic-future-tunisia/

#مطالعه_موردی #یاری_مدنی_توانا #ایران #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

امروز ۲۵ نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان است.

سال ۱۹۶۰ در چنین روزی، سه خواهر اهل جمهوری دومینیکن، با نام خواهران میرابل، پس از ماه‌ها شکنجه، توسط سازمان امنیت ارتش این کشور به قتل رسیدند. «جرم» آنها شرکت در فعالیت‌های سیاسی علیه رژیم دیکتاتوری حاکم بر دومینیکن بود.

مبارزات زنان البته ادامه پیدا کرده در گوشه‌گوشه جهان نمونه مورد بررسی این پادکست کشور پرو است.

ما از کسی نمی‌ترسیم؛ ماریا النا مویانو و مبارزه در دفاع از حقوق زنان در پرو

زنان پرو چندین دهه برای عدالت و حفاظت از حقوق خود تحت شرایطی بسیار تبعیض‌آمیز مبارزه کرده‌اند. نقض حقوق بشر در پرو طی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی به بدترین حد خود رسید؛ زمانی که درگیری‌های مسلحانه مرگبار بین گروه چریکی «مسیر درخشان» و دولت، زندگی مردم عادی پرو را از هم پاشاند. زنان، به‌ویژه آن‌هایی که از جوامع بومی و حاشیه‌ای بودند، یا توسط نیروهای نظامی مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند یا توسط چریک‌ها به قتل رسیدند. تعداد زیادی از زنان دور هم گرد آمدند تا سازمان‌دهی لازم برای اعتراضات را ایجاد کنند و «ماریا النا مویانو» یکی از آنان بود. او به عنوان رئیس «فدراسیون زنان ویا السالوادور»، در زمینه توانمندسازی زنان فعالیت می‌کرد؛ علیه خشونت سخن می‌گفت و الگویی از رهبری را ارائه کرد که الهام‌بخش مردم سراسر پرو شد. با وجود ترور او در سال ۱۹۹۲ توسط گروه «مسیر درخشان»، مویانو همچنان نماد شجاعت برای زنان پرویی باقی ماند؛ زنانی که به مبارزه برای رسیدن به حقوق خود ادامه می‌دهند. علی‌رغم چالش‌های مداوم، این زنان با تلاش برای افزایش مشارکت زنان در جامعه و محافظت از یکدیگر در برابر خشونت، در مسیر دستیابی به عدالت، به پیروزی‌های مهم قانونی دست یافته‌اند.

در این پادکست روایتی از مبارزات النا مویانو و زنان پرو را با هم می‌شنویم.


سایت:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-peru/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=bLeYoewWsCw
کست‌باکس:
https://castbox.fm/episode/id5715387-id716190902
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/elena-muyano-podcast
نسخه نوشتاری:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/

نسخه انگلیسی
https://en.tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/

#یاری_مدنی_توانا
#زنان
#مطالعه_موردی
@Tavaana_TavaanaTech

امروز ۲۵ نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان است.

سال ۱۹۶۰ در چنین روزی، سه خواهر اهل جمهوری دومینیکن، با نام خواهران میرابل، پس از ماه‌ها شکنجه، توسط سازمان امنیت ارتش این کشور به قتل رسیدند. «جرم» آنها شرکت در فعالیت‌های سیاسی علیه رژیم دیکتاتوری حاکم بر دومینیکن بود.

مبارزات زنان البته ادامه پیدا کرده در گوشه‌گوشه جهان نمونه مورد بررسی این پادکست کشور پرو است.

ما از کسی نمی‌ترسیم؛ ماریا النا مویانو و مبارزه در دفاع از حقوق زنان در پرو

زنان پرو چندین دهه برای عدالت و حفاظت از حقوق خود تحت شرایطی بسیار تبعیض‌آمیز مبارزه کرده‌اند. نقض حقوق بشر در پرو طی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی به بدترین حد خود رسید؛ زمانی که درگیری‌های مسلحانه مرگبار بین گروه چریکی «مسیر درخشان» و دولت، زندگی مردم عادی پرو را از هم پاشاند. زنان، به‌ویژه آن‌هایی که از جوامع بومی و حاشیه‌ای بودند، یا توسط نیروهای نظامی مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند یا توسط چریک‌ها به قتل رسیدند. تعداد زیادی از زنان دور هم گرد آمدند تا سازمان‌دهی لازم برای اعتراضات را ایجاد کنند و «ماریا النا مویانو» یکی از آنان بود. او به عنوان رئیس «فدراسیون زنان ویا السالوادور»، در زمینه توانمندسازی زنان فعالیت می‌کرد؛ علیه خشونت سخن می‌گفت و الگویی از رهبری را ارائه کرد که الهام‌بخش مردم سراسر پرو شد. با وجود ترور او در سال ۱۹۹۲ توسط گروه «مسیر درخشان»، مویانو همچنان نماد شجاعت برای زنان پرویی باقی ماند؛ زنانی که به مبارزه برای رسیدن به حقوق خود ادامه می‌دهند. علی‌رغم چالش‌های مداوم، این زنان با تلاش برای افزایش مشارکت زنان در جامعه و محافظت از یکدیگر در برابر خشونت، در مسیر دستیابی به عدالت، به پیروزی‌های مهم قانونی دست یافته‌اند.

در این پادکست روایتی از مبارزات النا مویانو و زنان پرو را با هم می‌شنویم.


سایت:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-peru/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=bLeYoewWsCw
کست‌باکس:
https://castbox.fm/episode/id5715387-id716190902
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/elena-muyano-podcast
نسخه نوشتاری:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/

نسخه انگلیسی
https://en.tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/

#یاری_مدنی_توانا
#زنان
#مطالعه_موردی
@Tavaana_TavaanaTech

۱۶ روز نارنجی؛ مبارزه با خشونت علیه زنان

یکی از انواع خشونت علیه زنان، خشونت خانگی ست. در کشورمان هم این معضل وجود دارد و اتفاقن از طرف حکومت و قوانین حمایت می‌شود. مثل نمونه اندونزی. اما چگونه مقاومت زنان و در کل مردم حکومت را مجبور به حمایت از زنان کرد؟

این پادکست را بشنوید!

اندونزی: نه به خشونت خانگی علیه زنان!

خشونت علیه زنان از مدت‌ها پیش برای اندونزی عامل نگرانی زیادی بود. در اواخر دهه ۱۹۹۰ – در آخرین سال‌های حکومت دیکتاتوری رئیس جمهور سوهارتو Suharto – زنان اندونزی برای برخورد با این معضل، اقدام به سازمان‌دهی برای تغییر قوانین کردند. خشونت خانگی، امری خصوصی محسوب می‌شد که در باورهای دینی ریشه داشت؛ باورهایی که مرد را در صدرِ خانواده قرار می‌داد. ایدئولوژیِ جنسیت‌گرایِ رژیمِ سوهارتو بر نقش «طبیعیِ» زن به عنوان «همسر» و «مادر» تاکید داشت و سوهارتو سازمان‌هایی برای زنان ایجاد کرده بود که این دیدگاه را تبلیغ کنند.

با وجود این، در اواخر دهه ۱۹۸۰، سازمان‌های غیردولتی جدیدی به راه افتادند که بر موضوع حقوق زنان و حمایت از زنانی که قربانی خشونت شده بودند، تمرکز داشتند. در ژانویه سال ۱۹۹۸، شورش‌های سراسری آغاز شد.

سایت:
https://tavaana.org/indonesian_domestic_violence/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=xd78JeYo5eA
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/xaixf8fqjbya

#پادکست
#حقوق_زنان
#خشونت_خانگی #زنان
#نه_به_خشونت_علیه_زنان #مطالعه_موردی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

امروز نتایج انتخابات شیلی اعلام شد و در یک پیروزی قاطع و تاریخی، خوزه آنتونیو کاست، نامزد راست‌گرای انتخابات ریاست‌جمهوری شیلی، بر رقیب کمونیست خود، پیروز شد.
به این بهانه این مطلب تولیدی توانا را بازنشر می‌کنیم:
شیلی؛ دموکراسی پس از هفده سال دیکتاتوری

«ما او را با یک مداد بیرون انداختیم!» این یک گرافیتی بر دیوارهای پایتخت شیلی بود؛ پس از آن‌که مردم طی یک همه‌پرسی ژنرال پینوشه‌ی دیکتاتور را عقب زدند.
پینوشه سال ۱۹۷۳ طی یک کودتای نظامی بر سر کار آمد. اما در دهه هشتاد اپوزیسیون و مردم یکدلانه در یک همه‌پرسی، دیکتاتور را عقب راندند و گذار به دموکراسی را آغاز کردند.

https://tavaana.org/introduction_chile_transition/

#مطالعه_موردی #آگوستو_پینوشه
#دیکتاتوری #دموکراسی
#گذار_به_دموکراسی
@Tavaana_Tavaanatech