خاورمیانه و سه دیکتاتور
خمینی، صدام حسین، خامنه‌ای
امروز ۳۰ دسامبر، سالگرد اعدام صدام حسین است. غیر از هم‌زمانی، این سه دیکتاتور تشابهات دیگری هم با هم دارند.
صدام حسین، حزب بعث را بر تمام مقدرات عراق حاکم کرده بود و‌ کسی حق نداشت برای عراق و مردم آن برنامه‌ای بر خلاف تمایل صدام حسین بچیند. در ایران چطور؟ عملکرد خمینی پس از ۵۷ چطور بوده؟

صدام حسین با رویکردی فاشیستی و تمامیت‌خواهانه، شیعیان عراق و کردهای این‌ کشور را سرکوب کرد و فاجعه پشت فاجعه رقم زد. خمینی هم با روشن‌کردن آتش جنگی جنون‌آمیز مسبب مرگ هزاران ایرانی و عراقی شد. اعدام‌های دهه ۶۰ اعدام و تیرباران کردها و فاجعه‌هایی که رقم زد.

در نهایت سرنوشت صدام شد آنچه دیدیم؛ مردم او را تنها گذاشتند و نیروهای خارجی او را از سوراخ بیرون کشیدند و در نهایت به دار کشیده شد و او امروز از بدنام‌ترین‌های تاریخ است.

تاوان تمامیت‌خواهی و بی‌توجهی به ضرورت حکمرانی بر پایه تکثرگرایی.

به امید دادخواهی و آزادی ایران از بند ضحاک

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#ایران
#صدام_حسین
#خمینی
@Tavaana_TavaanaTech

برادر خانم فاطمه سپهری، زندانی سیاسی، با اشاره به سرکوب زندانیان در زندان‌های جمهوری اسلامی نوشت:

«هم‌زمان با سقوط بشار‌اسد تمام بندهای بخش بانوان زندان وکیل‌آباد به دستور قاضی زندان وکیل‌آباد، نوید طباطبایی، و رئیس زندان مرکزی مشهد، هادی اسماعیل‌زادگان، قفل شده‌اند.
آیا این تصمیم نشانه ترس مسئولان از سرنوشت مشابه در ایران است که آن‌ها را به چنین محدودیت‌هایی واداشته؟
زندانیان اکنون حتی برای رفتن به فروشگاه، بهداری، یا دیگر بخش‌های زندان به همراهی نگهبان نیاز دارند. این محدودیت‌ها آشکارا تلاشی برای افزایش انزوا و تضعیف روحیه زندانیان است.

هواخوری در روز تنها یک بار و بایستی با حضور نگهبان باشد. با آزادشدن دیگر زندانیان بند ۵، خواهرم اکنون به‌طور کامل تنها در این بند نگه داشته می‌شود. این انزوای اجباری، به‌ویژه با توجه به بیماری قلبی او، سلامت او را به‌شدت تهدید می‌کند. او درخواست کرده است که در صورت انتقال زندانیان دیگر به بند او، این افراد باید از میان زندانیان سیاسی باشند، نه محکومان جرایم غیرسیاسی.

سوال خواهرم روشن است: چرا بندها قفل شده و زندانیان این‌چنین منزوی و محروم شده‌اند؟ آیا این فشارها تنها برای شکستن اراده زندانیان سیاسی است؟»
صدای زندانیان باشیم

#فاطمه_سپهری
#محمدحسین_سپهری
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

قدردانی محمد خاکپور، فوتبالیست پیشکسوت، از محمدرضاشاه پهلوی در مصاحبه با شبکه ۳ سیمای جمهوری اسلامی

محمد خاکپور، بازیکن پیشکسوت فوتبال ایران، در مصاحبه‌ای در آستانه بازگشایی کامل ورزشگاه آزادی گفت:
«جا داره قدردان باشم از کسی که پنجاه و خرده‌ای سال پیش این ورزشگاه را ساخت و باعث آبروی ملت ما شد».
ورزشگاه آریامهر (آزادی)‌ پیش از بازی‌های آسیایی سال ۱۹۷۴ تهران ساخته شد.
ورزشگاه آزادی پس از چندین ماه بازسازی، امروز دوشنبه ۱۰ دی با برگزاری دیدار دوستانه بین تیم‌های پیشکسوتان استقلال و پرسپولیس با منتخب ۹۸ بازگشایی خواهد شد.

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#فوتبال
@Tavaana_TavaanaTech

«سلام
چند روز قبل نوشته بودید یک جانباز ۶۰ ساله جنگ ایران و عراق به اتهام جرائم مرتبط با موادمخدر اعدام شده.
من هم جانباز هستم من هم درد زیادی که تحمل می‌کنم. اما اینجا با صدای رسا اعلام می‌کنم:
نه به جمهوری اسلامی

مگر می‌شود سکوت کنم زمانی که یک هم‌رزم و هم‌درد من را اعدام کرده‌اند؟ کمی بیش از ۶۰ سال سن دارم و انواع دردها را تحمل می‌کنم درد اصلی اما بی‌پناهی است. در کشور خود غریبم و غریبیم.»

اشاره این همراه به صادق جوهری است او که از مجروحان جنگ ایران و عراق بود، حدود پنج سال قبل بابت اتهامات مرتبط با جرائم مواد مخدر بازداشت شده بود و یک‌شنبه دوم دی‌ماه اعدام شد.

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech

امروز دوشنبه ۱۰ دی‌ماه بازنشستگان در چندین شهر تجمع اعتراضی برگزار کردند.
تصاویری از حضور گسترده بازنشستگان در شهرهای سنندج کرمانشاه اهواز شوش اصفهان و ... منتشر شده است.
آنها شعارهایی علیه جمهوری اسلامی و مافیای سپاه سر دادند و خواستار احقاق حقوق خود شدند.
جمهوری اسلامی که توان تامین نیازهای رفاهی اولیه مردم ایران را ندارد، سال‌هاست که هزینه ده‌ها گروه تروریستی را می‌پردازد و نیروهای نیابتی و تبلیغی خود را در کشورهای مختلف گسترش می‌دهد.


#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#بازنشستگان
#تجمع_اعتراضی
@Tavaana_TavaanaTech

«درود توانا
مهدی یراحی هنرمندی ست که همواره کنار ما بوده از ترانه‌هایی که ساخته از توییت‌هایی که منتشر کرده و از زندگی آزادمنشانه‌ش مشخص است که یک هنرمند مردمی است.
ظلم جمهوری اسلامی اما به این هنرمند از دایره لغات خارج است. وکیل ایشون دو روز پیش مطلبی منتشر کردن که حکم حبس مهدی یراحی به آخر رسیده اما وثیقه ۱۵ میلیارد تومانی آزاد نمی‌شود مگر این‌که ....

باور کردنی نیست مگر این‌که حکم ۷۴ ضربه شلاق به اجرا در بیاد. یک هنرمند رو یک انسان رو به دلیل حمایت از مردم کشورش به زندان انداختند ممنوع‌الفعالیتش کردند حقوق انسانی‌ش رو تضییع کردند و به شلاق هم محکوم کرده‌اند.

می‌خواهند شلاق بزنند به صدای یک نسل صدای انقلاب یک ملت.
هم‌اویی که می‌خواند
بر تنِ شاهدان تازیانه می‌زنند
این ز جان‌خستگان پاره‌ی تن منَند
به‌جای او، به قلب من بزن …

درخواست می‌کنم پیامم رو منتشر کنید و از جامعه بخواهید که از مهدی یراحی حمایت کند.»

پیام ارسالی از همراهان توانا


مهدی یراحی روز ششم شهریور سال گذشته پس از انتشار آهنگ روسریتو در حمایت از زنان ایران در مخالفت با حجاب اجباری بازداشت شد و پس از مدتی با قید وثیقه سنگین ۱۵ میلیارد تومانی آزاد شد.
زهرا مینویی وکیل دادگستری روز شنبه ۸ دی‌ماه در توییتی نوشت:
«امروز شنبه ۸ دی ۱۴۰۳، حکم یک سال حبس آقای #مهدی_یراحی (که به پابند الکترونیکی تبدیل شده بود) به پایان رسید و ایشان آزاد شدند.

در حال حاضر، مجازات ٧۴ ضربه شلاق ایشان باقی ‌مانده که آزادی وثیقه ١۵ میلیارد تومانی، منوط به اجرای آن است.»

از مهدی یراحی حمایت کنیم

#مهدی_یراحی
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

ویدیویی از تماس تلفنی محمد نوری‌زاد از زندان اوین با خانم نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، منتشر شده است، که در آن نرگس محمدی خطاب به محمد نوری‌زاد می‌گوید ابراز امیدواری می‌کند که مردم به زودی در زندان‌ها را بشکنند و همه زندانیان آزاد شوند.

چنین روزی دور نیست و همچون زندان‌های سوریه، درهای زندان‌های ایران هم توسط مردم گشوده خواهد شد و زندانیان سیاسی آزاد خواهند شد.

این امر با همبستگی و مبارزه با رژیم ستمگر تحقق پذیر است.

#محمد_نوریزاد #نرگس_محمدی #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

زهره دادرس، فعال حقوق زنان، که چند روز است از زندان لاکان رشت به مرخصی اعزام شده است، روایتی از یک زندانی نوشته که چند سال تجربه ملاقات حضوری با اعضای خانواده‌اش نداشته:

«صبح پنج‌شنبه است. ماریا، یار این روزهای ما در اتاق کانون، زودتر از همه از خواب بیدار شده، کمی به خودش رسیده و منتظر که اسمش را برای اولین ملاقات حضوری خانواده، بعد از چهار سال حبس بدون مرخصی، صدا کنند. همینطور که جلوی آینه کوچک اتاق ایستاده، برایش می‌خوانم: "وقتی میای قشنگ‌ترین پیرهنت رو تنت کن تاج سر سروری‌رو سرت کن..." و می‌خندیم. ماریا را صدا می‌کنند و ما هم ذوق‌زده او را بدرقه می‌کنیم. دقایقی می‌گذرد و ماریا به اتاق برمی‌گردد. از ملاقات و احوال خانواده‌اش می‌پرسیم. قربان صدقه مادرش می‌رود که در همین چند دقیقه، چشم‌ها، ابروها و پیشانی‌او را بوسه‌باران کرده بود. با جزئیات از دختر ۸ ساله‌اش می‌گوید که چه لباس قشنگی پوشیده و اینکه چقدر بزرگ شده است. به برچسب کی‌تی‌ای روی انگشتش اشاره می‌کند که دخترش برایش چسبانده بود. خجالت می‌کشد اما می‌پرسیم و گفت همسرش را بعد از چهارسال بالاخره در آغوش گرفته، دست به دست هم کنار دخترشان نشسته‌اند و گپ زدند‌ و چقدر دخترش از دیدن این صحنه خوشحال شده بود. ما که پیش‌ از ماریا چندبار به ملاقات حضوری رفته بودیم، به او گفتیم: "دیدی چقدر خوب بود! پس چرا این چهار_پنج سال درخواست ندادی؟!" ماریا پاسخ می‌دهد که " قبل از شما اینجا کسی ملاقات حضوری نداشت ما اصلا نمی‌دونستیم که میشه چنین درخواستی هم داد." پاسخ ماریا، با واقعیت‌ #زندان_لاکان مطابقت دارد. در حالی که بسیاری از زندان‌های ایران، سالن ملاقات دارند و زندانی‌ها به طور متناوب می‌توانند خانواده‌های خودشان را به صورت حضوری ملاقات کنند، در زندان لاکان از این دست ملاقات‌ها خبری نیست. زندان لاکان سالنی برای ملاقات حضوری ندارد. در اولین ملاقات حضوری ما، مسئولان زندان، اتاقک نگهبانی آقایان در محل ورودی مجموعه را در نظر گرفته‌بودند. اتاقی که در آن خبری از میز و صندلی‌های دور هم نیست و چندین نگهبان مشغول کار هستند و سربازهایی هم برای تحویل کلید و... هر از چندی می‌آیند و پا می‌کوبند و می‌روند. فضای سنگینی که صحبت کردن با عزیزان هم در آن سخت بود چه برسد به بغل کردن و بوسیدن آنها... از ملاقات دوم و بنا به درخواست خودمان، به اتاق ملاقات کابینی رفتیم. آنجا هم خبری از وسایل گرمایشی نیست ولی چند صندلی هست که دور هم بگذاریم و در حضور نگهبان زن دمادم نفسی تازه کنیم و دم به دم دل بدهیم... پ.ن: در زندان لاکان، هیچ اتاق مشخصی برای دیدار با وکلا هم در نظر گرفته نشده است. وکلای دوستان ما هم که از تهران آمده بودند، موکلانشان را در همان اتاق نگهبانی ملاقات کردند و چنین وضعیتی برایشان بهت‌آور بود.»

#زهره_دادرس #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

علیه فراموشی؛

میثم پیرفلک، پدر جاویدنام کیان پیرفلک، این ویدیو را در بهار ۱۴۰۲ منتشر کرده و گفته بود قاتل فرزندش و جان‌باختگان ایذه چه کسی است.

او در این ویدیوی کوتاه تاکید کرد که مجاهد کورکور و مردم ایذه نقشی در کشتار شهروندان نداشتند و گفت که من و همسرم به چشم خود دیده‌ایم که نیروهای امنیتی به فرماندهی «سردار» عیدی علیپور، به سمت ما شلیک کردند.

او همچنین تاکید کرد که دادخواه فرزندش است و از مردم خواست که دنبال حقیقت باشند.
او با لهجه بختیاری گفت: نه فراموش می‌کنم و نه می‌بخشم.
«نه فراموش کُنوم نه بخشوم.»

ـ حالا جمهوری اسلامی می‌خواهد مجاهد کورکور را اعدام کند، در حالی که خانواده‌های جان‌باختگان ایذه در ۲۵ آبان ۱۴۰۱ شهادت داده‌اند او نقشی در آن ماجرا نداشته و قاتل از نیروهای حکومتی است.

- دستگاه پروپاگاندای جمهوری اسلامی، اعلام کرده که جان‌باختگان ایذه توسط انقلابیون کشته شده‌اند. ابتدا اعلام کردند که افرادی را در همان شب ۲۵ آبان ۱۴۰۱ در مرز ماکو بازداشت کردند (که با توجه به بعد مسافت باورپذیر نبود)، بعد چند نفر را که از قضا دادخواه خون کیان و سایر جان‌باختگان بودند متهم کردند و با لشکرکشی به روستای پرسوراخ دو نفر را به قتل رساندند و تا کنون پیکرشان را به خانواده‌ها تحویل نداده‌اند. حالا مجاهد کورکور را که در آن روستا بازداشت کرده بودند به اعدام محکوم‌کرده‌اند، در حالی که خانواده‌های دادخواه و داغدار ایذه بارها گفته‌اند که مجاهد و یارانش قاتل عزیزانشان نیستند. میثم پیرفلک به صراحت نام فرمانده نیروهای سرکوب و عامل کشتار ایذه را به زبان آورده است.

#کیان_پیرفلک #مجاهد_کورکور #ایذه #انقلاب_ملی #دادخواهی #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«آهای فراموشکاران!

گلهایی که پرپر شده‌اند را به دست فراموشی سپردید و حالا #بچه‌های_اکباتان خوراک جدید مارهای ضحاک هستند! دیر بجنبیم باید از آنها نیز با پیشوند «جاویدنام» یاد کنیم.

به جای اینکه دلقک‌های اینستاگرام را پشتیبانی کنید، وجدانهایتان را بیدار کنید و صدای بچه‌های اکباتان باشید.»

ویدیو از:
milart.vp

#نه_به_اعدام #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مهدی ساور علیا، زندانی سیاسی سابق و هموطن پر مهر، همچنان به سفر به استان‌های مختلف ادامه می‌دهد و بر سر مزار جاویدنامان ایران حاضر می‌شود.

او این بار بر سر مزار خالد چوبک، علیرضا کریمی و ایمان محمدی حاضر شده است. سه جان‌باخته گمنام در راه آزادی میهن.

اسمشان را شنیده بودید؟
خالد چوبک زیر شکنجه توسط عوامل اطلاعات کشته شد، به پایش وزنه‌ای بستند و پیکرش را به رودخانه انداختند، یک چوپان پیکر او را پیدا کرد...

آیا روایت سایر جان‌باختگان را می‌دانید؟

mehdi_savar_

#قهرمان_ایران
#سربازان_وطن
#خالدچوبک
#علیرضا_کریمی
#ایمان_محمدی
#اسلام_آباد_غرب
#شاه_آباد
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#آبان_ادامه_دارد
#یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

لیلا مهدوی، مادر جاویدنام سیاوش محمودی، ضمن انتشار این تصویر، نوشت:

«صدای عدالت خاموش، قلبی که در عذاب می‌سوزد من ایستاده‌ام، شکسته از ظلمی که بر من رفت، شکسته از حقیقتی که ندیدند و عدالتی که نیامد. ای دنیا، چقدر خالی از انصاف شده چقدر نگاهتان را از اشک‌های من دزدیدید و چقدر گوش‌هایتان را بر فریاد حق‌طلبی‌ام بستیبد فرزندم، گوهر جانم، در خیابان با تیر جنگی به ناحق پر پر شد؛ به چه جرمی، بلکه به ناحق، به گناهی که نکرده بود. فقط برای اعتراض به ظلمی که در جامعه بود و سکوت نکرد، تیری که نه فقط سر او، بلکه تمام وجود مرا شکافت. از آن روز هر لحظه زندگی‌ام، میدان جنگی است در برابر خاطره‌ای که هرگز نمی‌میرد و عذابی که هرگز سبک نمی‌شود. در تنهایی‌ام، هزار بار مرگ را زندگی کردم. هر شب، سایه عدالتِ نابودشده به دیدارم می‌آید و به من یادآوری می‌کند که زندگی‌ام چقدر از حقیقت خالی شده است. بعد شما می‌بینید و مرا قضاوت می‌کنید به جرم کشته‌شدن فرزندم اما این دنیا را چه باید گفت واقعا؟ این سکوت، این بی‌تفاوتی‌ها، اینها خیانت به حق است! مگر ارزش انسان این‌قدر ناچیز شده که خونش بر سنگ‌فرش خیابان جاری شود و پاسخی نشنود؟ مگر عدالت فقط واژه‌ای است که در گوش‌ها خوش‌آوا می‌نماید اما هرگز عملی نمی‌شود؟ من زنده‌ام، اما نه برای زندگی.
من زنده‌ام تا شاهد باشم، تا صدای شکسته‌های عدالت را فریاد بزنم، و تا روزی که حق فرزندم بازگردانده شود، این آتش درونم را خاموش نمی‌کنم. ای عدالت، کجایی که دنیا به حضورت محتاج‌تر از همیشه است؟ حال بنشیند قضاوت کنید توهین کنید محو کنید آزار دهید جای که باید سخن بگوید سکوت کردید قضاوت بی‌مورد، خنجری است که بی‌صدا می‌کشد و بی‌گناهی را قربانی می‌کند. چگونه می‌توانید قضاوت کنید که ریشه در حقیقت ندارد؟ قضاوت‌های نادرست، نه فقط حقیقت را می‌کُشند، بلکه جان‌های بی‌گناه را نیز به مسلخ می‌برند. اگر قاضی باشی و حقیقت را نشنوی، تو نیز شریک جنایتی. هر واژه و هر تصمیمی که بر پایه بی‌خبری و پیش‌داوری صادر شود، گره‌ای است بر طناب ظلمی که بر ما رواشده است پس با چشمانی باز، دلی بی‌غرض، و حقیقتی بی‌پرده همراه باشید. دادخواهی برای فرزندم، فریادی است که خاموش نخواهد شد، حتی اگر دنیا سکوت اختیار کند. من زنده‌ام تا حقی که به ناحق گرفته شد را بازپس بگیرم. ادامه می‌دهم، چون صدای مظلومیت فرزندم در وجودم طنین‌انداز است. حتی اگر راه دشوار باشد، حتی اگر تنها بمانم، این راه را تا روزی که حقیقت آشکار شود و عدالت اجرا گردد، ترک نخواهم کرد سیاوشم، خونت پیمانی است بر دلم که نگذارم ظلمی که بر تو رفت، بی‌پاسخ بماند.»

#سیاوش_محمودی #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

جمهوری اسلامی، آموزش و پرورش و پروپاگاندا

در ایران امروز، حکومت، انحصار تولید و تالیف کتاب‌های درسی مدارس را به دست گرفته و با نشر اطلاعات غلط و محتوای ایدئولوژیک تلاش می‌کند از دانش‌آموزان، «سربازانِ متعهدِ نظام» بسازد. این مستند نگاهی دارد به روند پروپاگاندای نظام جمهوری اسلامی از طریق تولید محتوای درسی در مدارس ایران.

https://youtu.be/qE_Yr85NyoU

#نظام_آموزشی #پروپاگاندا #یاری_مدنی_توانا #جمهوری_اسلامی #نه_به_جمهوری_اسلامی #مستند #اسلایدشو

@Tavaana_TavaanaTech

تداوم کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" در هفته چهل‌ونهم با همبستگی ۲۸ زندان مختلف؛

«سکوت در برابر چنین فجایعی نوعی همراهی با آن است»

در روزهایی که صدای دادخواهی و اعتراض مردم و فعالان علیه اعدام از هر زمان دیگری بلندتر شده است، نه‌تنها اعدام و سرکوب کاهش نیافته، بلکه حکومت مستبد به شکل فزاینده‌ای بر شدت آن افزوده است. به‌گونه‌ای که قوه قضائیه در روزهای اخیر بی‌حس کردن اعضای بدن (دست و پا) برای متهمان سرقت و محاربه را مجاز اعلام کرده است تا جنایات وحشیانه خود را عادی‌سازی کند و با این روش‌های سرکوبگرانه، ترس و خفقان را در جامعه گسترش دهد. بسیاری از این متهمان سرقت، قربانی فساد ساختاری، تبعیض طبقاتی، دزدی و اختلاس‌های نجومی حاکمان و وابستگان به حکومت هستند.

حکومت زن‌ستیز حاکم بر ایران، در ادامه سرکوب‌های خود، تعدادی از زندانیان زن در زندان قرچک را به اتهام روابط نامشروع به مجازات قرون وسطایی "سنگسار" محکوم کرده است که در خوشبینانه‌ترین حالت، ممکن است حکم آنان به جای مرگ با سنگ، به اعدام تبدیل شود. ما بر این باوریم که سکوت در برابر چنین فجایعی همراهی با آن به حساب می‌آید و باید علیه این توحش و بربریت ایستاد.

در حکومتی که روزانه شاهد اعدام‌های گسترده در زندان‌های مختلف هستیم، در ده روز اول دی‌ماه دست‌کم ۴۱ تن و تنها در سه روز ۲۳ تن اعدام شده‌اند و تعداد زیادی از محکومان به اعدام در زندان‌های مختلف جهت اجرای حکم به انفرادی منتقل شده‌اند.

زندانی سیاسی، مجاهد کورکور، که بیش از دو سال است در زندان به‌سر می‌برد، برای بار دوم حکم اعدامش، که پیش‌تر توسط دیوان نقض شده بود، در شعبه هم‌عرض دادگاه انقلاب اهواز تأیید شده است و جان او به‌شدت در خطر است.

اخیراً نیز حکومت مستبد ولی‌فقیه، وکلای آزاده و شریفی که تلاش می‌کنند پرونده زندانیان سیاسی و محکومان به اعدام را بر عهده بگیرند، تحت فشار قرار داده و آنان را تهدید به بازداشت می‌کند. این اقدام که در سال‌های اخیر بارها شاهد آن بوده‌ایم، منجر به زندانی شدن برخی وکلا فقط به دلیل دفاع از موکلانشان شده است. باید از این وکلای شریف و آزاده دفاع کرد.

در روزهای گذشته، شاهد حمایت‌های گسترده از این کارزار از سوی فعالان داخل و خارج کشور بوده‌ایم. ما صمیمانه از همه قدردانی می‌کنیم و بر این باوریم که مخالفت با اعدام باید به معنای مخالفت با هر نوع اعدام و حمایت از هر فرد محکوم به اعدام باشد.

کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام"، ضمن محکوم کردن اقدامات سرکوبگرانه و ضدانسانی حکومت که نقض فاحش حقوق بشر است، از تمامی فعالان این حوزه می‌خواهد برای مقابله با سرکوب و اعدام در ایران اقدام کنند.

همچنین، از مردم ایران و زندانیان می‌خواهیم برای توقف احکام اعدام در ایران، از این کارزار حمایت کرده و به آن بپیوندند. با همبستگی و اتحاد عمل، می‌توان ریشه اعدام را خشک کرده و سرزمینی عاری از خشونت و اعدام ساخت. فراموش نمی‌کنیم که آمران و عاملان این اعدام‌ها، کشتارها و سرکوب‌ها بزرگ‌ترین جنایتکاران علیه بشریت هستند که باید پاسخگوی اعمال ننگین خود در برابر دادگاه مردمی باشند. بدون شک، زمینه‌ساز بسیاری از این جنایت‌ها، حاکمان ستمگری هستند که قدرت و حکومت را به نفع خود مصادره کرده‌اند و با هر شکلی از آزادی و برابری سر ستیز دارند.

اعضای کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" در روز سه‌شنبه، ۱۱ دی ۱۴۰۳، در هفته چهل‌ونهم، در ۲۸ زندان زیر اعتصاب غذا خواهند کرد:

زندان اوین (بند زنان، بند ۴ و ۸)،
زندان قزلحصار (واحد ۲ و ۴)،
زندان مرکزی کرج،
زندان تهران بزرگ،
زندان خورین ورامین،
زندان اراک،
زندان خرم‌آباد،
زندان اسدآباد اصفهان،
زندان دستگرد اصفهان،
زندان شیبان اهواز،
زندان نظام شیراز،
زندان بم،
زندان کهنوج،
زندان طبس،
زندان مشهد،
زندان قائمشهر،
زندان رشت (بند مردان و زنان)،
زندان رودسر،
زندان اردبیل،
زندان تبریز،
زندان ارومیه،
زندان سلماس،
زندان خوی،
زندان نقده،
زندان سقز،
زندان بانه،
زندان مریوان،
زندان کامیاران.

سه‌شنبه، ۱۱ دی ۱۴۰۳
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام


#بیانیه #نه_به_اعدام #مجاهد_کورکور #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech