‌
ایران، زندان بزرگ در آستانه سال نو

ما ایرانیان با نوروز، جشنی کهن برای نوزایی، به استقبال بهار می‌رویم. بهار فصل امید است؛ فصل دوباره زاده شدن، فصل بازگشت زندگی از دل سرما و تاریکی. این روزها، این امید عمیقاً در دل‌های ما زنده است.
بیش از ۴۰۰ ساعت است که اینترنت در ایران قطع شده و مردم از عزیزانشان، از صدایشان و از هرگونه ارتباطی، در میانه جنگ، جدا مانده‌اند.
و با این حال، ما ادامه می‌دهیم. بیش از هر زمان دیگری از امید محافظت می‌کنیم، چون باور داریم که نور همیشه بر تاریکی پیروز می‌شود.
نوروز پایدار می‌ماند. ایران پابرجاست.

.
✌🏻🌱☀️💚 "سپیده که سر بزند در این بیشه زار خزان زده شاید دوباره گلی بروید شبیه آنچه در بهار بوییدیم پس به نام زندگی هرگز مگو هرگز..." _ پل الوار

طرح و متن از سما

در همین ایران که جمهوری اسلامی آن را به زندان بزرگی تبدیل کرده، باز زندان‌های دیگر متعددی است و تعداد زیادی از مردم آزادیخواه، در شرایط جنگی و بدون مرخصی در زندان هستند. اما هرگز امید را از رشت نمی‌دهند.

#iranrevolution2026 #irandigitalblackout

#نوروز #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

«پسر، تو فقط نوزده سالت بود.
نوزده سالگی، سن شروع زندگی است، نه پایانش. سنِ رویادیدن، عاشق‌شدن، خندیدن‌های بی‌دلیل، باختن و دوباره بلندشدن. سنِ ساختن آینده‌ای که هنوز نیامده، اما تمام امیدها در آن موج می‌زند.

تو باید روی تشک کشتی می‌جنگیدی، نه در اتاق‌های بازجویی.
باید برای مدال‌های بعدی آماده می‌شدی، نه برای اعترافی که زیر فشار از تو گرفتند.
باید در میان تشویق‌ها می‌دویدی، نه در راهرویی که به مرگ ختم می‌شود.

زندگی‌ای که می‌توانست پر از افتخار، شادی و ادامه باشد، از تو گرفته شد.
نه فقط از تو، که از خانواده‌ات، از دوستانت، از مردمی که می‌توانستند به تو افتخار کنند.

پسر، تو فقط نوزده سالت بود…
و این، دردی است که هیچ جمله‌ای نمی‌تواند توضیحش دهد.»
پیام همراهان توانا

صالح محمدی تنها ۱۹ سال داشت؛ او دارنده چندین مدال طلا و قهرمانی در سطح مسابقات جهانی کشتی آزاد بود.

در جریان اعتراضات دی‌ماه، بازداشت شد جمهوری اسلامی از او اعتراف اجباری گرفت و علی‌رغم نبود شواهد و مدارک کافی، با اذان صبح امروز پنجشنبه همراه مهدی قاسمی و سعید داودی اعدام شد.
@Tavaana_TavaanaTech

روایتی بی‌واسطه از دل ایران؛ از شیراز، در روزهایی که میان جنگ، سرکوب و امید می‌گذرد.

یکی از مخاطبان آموزشکده توانا، در پیامی صوتی، از تجربه زیسته این روزهای مردم می‌گوید؛ روایتی که با یک جمله آغاز می‌شود: «من یک ایرانی‌ام و می‌خوام بدون نام و نشون بمونم، چون گفتن حقیقت در اینجا هزینه داره.»

او از سال‌ها سرکوب و رسیدن مردم به نقطه‌ای می‌گوید که «دیگه چیزی برای از دست دادن نداشتن» و از اعتراضاتی که با «شلیک مستقیم به مردم» و «کشتار در خیابان‌ها» پاسخ داده شد. در این میان یادآوری می‌کند: «جاویدنام‌ها فقط عدد نیستن. هر کدومشون یک زندگی بودن، یک رویا، یک خانواده.»

در آستانه نوروز ۱۴۰۵، فضای جامعه را «متفاوت» توصیف می‌کند؛ جایی که «برای اولین بار، خبری از پیام خامنه‌ای نیست» و همین، برای بسیاری «حس عجیبی از رهایی» به همراه داشته، هرچند «هنوز درد هست، هنوز ترس هست، هنوز زخم‌ها تازه‌ان.»

او از ترسی می‌گوید که هر روز با صدای «انفجار، جنگنده‌ها و پدافند» تکرار می‌شود، و از انزوایی که با قطع اینترنت عمیق‌تر شده: «احساس می‌کنیم در یک زندان بزرگ هستیم؛ بی‌صدا، بی‌ارتباط، جدا از دنیا.»

با همه این‌ها، این روایت با ناامیدی تمام نمی‌شود. بلکه بر ایستادگی تأکید دارد: «مردم هنوز ایستادن… خسته‌ان، زخمی‌ان، اما زنده‌ان.» و مهم‌تر از همه، بر چیزی که هنوز باقی مانده: «امید به روزی که این دیکتاتوری تموم بشه، امید به آزادی، امید به زندگی بدون ترس.»

ـ شما هم می‌توانید روایت‌ها و تجربه‌های خود را برای ما ارسال کنید

#شیراز #نوروز #جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

در آخرین پنجشنبه سال، روزی که بسیاری از خانواده‌ها برای گرامی‌داشت یاد عزیزان از دست‌رفته بر مزارشان گرد هم می‌آیند، خانواده‌های دادخواه و تعدادی از هم‌وطنان‌مان به یاد فرزندان جان‌باخته ایران جمع شدند؛ اما این بار هم با آزار ایادی سرکوبگر جمهوری اسلامی روبه‌رو شدند.

بر اساس ویدیوها و گزارش‌های رسیده در ۲۸ اسفند، در جریان مراسم گرامی‌داشت یاد سپهر شکری، معروف به «سپهر بابا»، مأموران امنیتی تلاش کردند با ضرب‌وشتم اعضای خانواده و تهدید حاضران—از جمله تهدید به «تجاوز گروهی»—این تجمع را بر هم بزنند. در این میان، مادر این جاویدنام با فریادی که از دل درد و خشم برمی‌آمد گفت: «شما اسلحه دارید، بچه من سینه داشت.»

در جریان اعتراضات دی‌ماه صدای پدر سپهر شکری که با فریاد «سپهر بابا کجایی؟» در جست‌وجوی پیکر فرزندش بود، بازتابی گسترده یافت و به نمادی از رنج خانواده‌های دادخواه بدل شد.

آنچه در این روزها رخ می‌دهد، تنها سوگواری نیست؛ تلاشی است برای زنده نگه داشتن یاد عزیزانی که جانشان را از دست دادند.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

این صدای درد دل پدر جاویدنام ابوالفضل شهری جوان ۱۹ساله‌ای است که در شاهین‌شهر اصفهان، به دست رژیم جمهوری اسلامی ایران به قتل رسید. بغض پدری که دارد با خواهرش درد دل می‌کند و می‌گوید از ترس خانواده سکوت کرده است. از ترس اینکه بلایی سر اعضای خانواده بیایید.

ابوالفضل شهری، پسر ۱۹ ساله ساکن ملک‌شهر، در تظاهرات ۱۸ و ۱۹ دی شرکت کرد. پس از آن، از طرف سپاه با او تماس می‌گیرند و او را تهدید می‌کنند. در ۲۸ دی، در حالی که با اسنپ کار می‌کرد، در شاهین‌شهر دزدیده می‌شود و با تزریق ماده‌ای سمی توسط عوامل سپاه تروریستی، جانش را از دست می‌دهد. خانواده‌اش تهدید شدند که اگر سکوت نکنند، با مرگ مواجه خواهند شد.

محل جان‌باختن او در خیابان شاهین‌شهر بوده و جسدش در کنار خیابان پیدا می‌شود. چند روز پیش از تظاهرات، وقتی عزیزانش به او گفتند که نرود چون خطرناک است، او پاسخ داده بود: «پدرم در این سن هیچ چیزی ندارد، من ۲۰ سالمه و هیچ آینده‌ای برایم باقی نمانده. چرا نروم؟ نهایتش می‌کشند و می‌روم زیر خاک. ما دیگر چیزی برای از دست دادن نداریم.»

بغض پدر، در دلش می‌جوشد و با خواهرش درد دل می‌کند و می‌گوید که از ترس خانواده سکوت کرده است. روزی که پسرش به دست رژیم کشته شد، پدر جاوید نام ابوالفضل خودکشی کرد و پس از چند روز به کما رفت. وقتی هوشیاری‌اش را به دست آورد، با خواهرش که در خارج از ایران زندگی می‌کند، درد دل می‌کند و می‌گوید که در کما پسرش را دیده که گفته برای من لباس مشکی نپوشید و شادی کنید.

این روایت، صدای جوانانی است که در جست‌وجوی عدالت و آزادی، حاضرند جان خود را فدای آرمان‌هایشان کنند. صدای پدری که از ترس امنیت خانواده‌اش محکوم به سکوت شده است.

#ابوالفضل_شهری #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

وزیر جنگ آمریکا: امروز آخرین شغلی که کسی در جهان به دنبال آن است فرماندهی سپاه و بسیج است

پیت هگست، وزیر جنگ ایالات متحده، روز جمعه ۲۸ اسفند در یک نشست خبری درباره ادامه عملیات «خشم حماسی» علیه جمهوری اسلامی ایران گفت که هدف از این جنگ نه ملت‌سازی و یا صدور دموکراسی، بلکه درهم‌کوبیدن تهدیدات مستقیم علیه آمریکا بوده است.

آقای هگست تاکید کرد: این جنگ برای آن است که نسل‌های آینده مجبور نباشند با یک ایرانِ هسته‌ای روبرو شوند.

وزیر جنگ آمریکا از فروپاشی بی‌سابقه توان دریایی و نظامی جمهوری اسلامی گفت و افزود: اکنون آخرین شغلی که در جهان خواهان دارد فرماندهی سپاه و بسیج است؛ یک شغل موقت!
او با انتقاد از اروپا و رسانه‌ها گفت دنیا باید ممنون پرزیدنت ترامپ باشد که دنیا را در برابر این رژیم تروریستی که دنیا را به گروگان گرفته بود، محافظت کرد.

پیت هگست همچنین گفت: تاکنون بیش از ۱۲۰ فروند از کشتی‌های نیروی دریایی آن‌ها آسیب دیده یا غرق شده‌اند. هر ۱۱ زیردریایی که زمانی در اختیار داشتند، اکنون از بین رفته‌اند و بنادر نظامی آن‌ها نیز کاملاً فلج شده است.

منبع صدای آمریکا
@Tavaana_TavaanaTech

⁨ ‌
دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا در دیدار با نخست وزیر ژاپن گفت: ما می‌توانستیم همه چیز را نابود کنیم اما توان نظامی جمهوری اسلامی را هدف گرفته‌ایم و جلوتر از برنامه هستیم.

آقای ترامپ در پاسخ به پرسشی درباره احتمال اعزام نیروی زمینی به ایران تاکید کرد هر اقدامی لازم باشد انجام می‌دهد اما فعلا قصد آن را ندارد.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

⁩@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام محمدرضا قاسم‌زاده؛ ۲۲ ساله، کشته‌شده در مهرشهر کرج

جاویدنام محمدرضا قاسم‌زاده، جوان ۲۲ ساله، در تاریخ ۱۸ دی‌ماه در مهرشهر کرج و در جریان اعتراضات کشته شد. او از جمله جوانانی بود که در صف اول ایستاد؛ نه برای مرگ، بلکه برای زندگی، آزادی و ایران.

محمدرضا با اصابت دو گلوله جان خود را از دست داد. او پیش از این، با وجود خطرات، تصمیم گرفته بود سکوت نکند و در اعتراضات حضور داشته باشد.

محمدرضا، فرزند یک خانواده، «عزیز دلِ پدر و مادر» بود؛ اما زمانی که به باور نزدیکانش «وطن صدا زد»، جان خود را در این مسیر از دست داد.

او از قربانیان جنایت سیستماتیک فرقه تبهکار جمهوری اسلامی است. فرقه‌ای که زندگی یک ملت را گروگان گرفته است.

نام محمدرضا قاسم‌زاده، به‌عنوان یکی از جان‌باختگان دی ماه خونین ۱۴۰۴، در حافظه جمعی باقی خواهد ماند؛ جوانی که «یک عدد نبود، یک انسان بود».


#محمدرضا_قاسم‌زاده
#کرج #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

همسر جاویدنام صالحیه اکبری، از جان‌باختگان اردبیل در دی ماه خونبن، زنی که تکنسین اتاق عمل بود و توسط جمهوری اسلامی به قتل رسبد، این ویدیو را منتشر کرده و نوشته:


«چند روز بعد از این لحظات ساده و شیرین بین و من و همسر عزیز تر از جانم رفت. صدایش در فیلم گویای سرزنده بودن شور شوقش هست من با این صدا امروز خون گریه می‌کنم برایم عمر هزار ساله طلب کرد اما بعد چند روز برای ابد من را با دنیایی از غم و غبار با قلبی سوراخ شده از گلوله‌ی کین و نفرت و بی مهری تنها گذاشت و رفت من چگونه می‌توانم این صحنه و آن صحنه بی جان او را فراموش و به زندگی عادی ادامه بدهم. لطفا مرا نصیحت نکنید که به فکر دخترت باش پدر می‌خواهد. خداوند دخترمان اگر ترحمی بر ما داشت چنین نمی‌شد پس پاسخ بی پدر شدن هلن را هم عاملان مرگ او در آن دنیا یا این دنیا خواهند داد.»


آقای احمد خدایی بسیار غمگین است، در خانه‌اش یک مزار نمادین برای همسرش درست کرده است.
او تنها کسی نیست که این روزها بسیار غمگین است. ابراز همدلی، احوال‌پرسی، زنده نگه‌داشتن یاد جان‌باختگان و ... می‌تواند در تسکین آلام بازماندگان مؤثر باشند.

لطفا تنهایسان نگذاریم.
saleheakbari938gma

#اردبیل #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #صالحه_اکبری

@Tavaana_TavaanaTech

سیمین سهیل‌نیا، نوکیش مسیحی ایرانی-کانادایی، در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۴۰۴، علیرغم محکومیت به ۱۰ سال حبس، به‌دلیل بیماری مادرش به ایران بازگشت و در بدو ورود بازداشت شد.
او پیش‌تر درخواست داده بود که باقی‌مانده محکومیت خود را تحت نظارت در منزل و با پابند الکترونیکی سپری کند. منابع «ماده ۱۸» تأیید کرده‌اند که این درخواست درست پیش از جنگ اخیر پذیرفته شده بود، اما با آغاز جنگ، این حکم به‌طور رسمی ابلاغ نشد. او همچنان در زندان به سر می‌برد و هفته‌هاست هیچ تماسی با خانواده‌اش نداشته است.
دلیل بازگشت او به ایران، وضعیت وخیم خانوادگی‌اش عنوان شده است. پدرش پس از یک دوره بیماری در سال ۱۴۰۴ درگذشت و با مشخص شدن ابتلای مادرش به بیماری لاعلاج، او تصمیم گرفت با وجود خطرات، به ایران بازگردد.
پس از بازداشت، وی ابتدا به زندان قرچک منتقل شد؛ جایی که پس از حمله اسرائیل به زندان اوین در جریان جنگ دوازده‌روزه، برخی زندانیان  به‌طور موقت به آنجا منتقل شده بودند. او در تاریخ ۱۹ مهر ۱۴۰۴ به همراه دیگر زندانیان به زندان اوین منتقل شد.
سیمین سهیل‌نیا در دو مرحله اعاده دادرسی موفق شد حکم خود را کاهش دهد؛ به‌طوری‌که محکومیت او ابتدا به ۶ سال و سپس به ۳ سال و ۶ ماه حبس تقلیل یافت. با این حال، علی‌رغم پذیرش درخواست اجرای باقی‌مانده حکم در منزل، وی همچنان در زندان نگهداری می‌شود.
منبع:سازمان ماده۱۸

#نوکیش_مسیحی #گفتگو_توانا


@Dialogue1402

پاسدار علی‌محمد نائینی، سخنگوی سپاه تروریستی پاسداران انقلاب اسلامی کشته شد

او روز گذشته ضمن تاکید بر توانایی تولید موشک، گفته بود: «قطعاً شگفتانه‌هایی برای دشمن داریم. هر میزان پیش برویم نبردها، نبردهای متحیر کننده، پیچیده‌تر و همراه با شگفتانه خواهد بود.»

حالا کسی که اینگونه رجزخوانی می‌کرد، در کمتر از یک روز پس از این سخنان پاسخش را گرفت!

کشته شدن این فرد، بار دیگر خطای محاسباتی بزرگ جمهوری اسلامی را نشان می‌دهد. حکومتی که سال‌ها بر طبل جنگ‌طلبی و دیگری‌سازی کوبید، ولی توانایی محافظت از رهبران خود را هم نداشت.

#علی_محمد_نائینی #جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech

«نوروزت شاد، زینب
نوروزی که برای تو نوزدهمین سالی‌ست که پشت میله‌های زندان آغاز می‌شود. نوزدهمین بهاری که به‌جای شکوفه و آفتاب، با دیوار و درد و محرومیت گره خورده است.
خوانده‌ام که از ۲۴ سالگی در زندانی؛ از روزهایی که می‌توانست سرشار از زندگی، انتخاب و آینده باشد. اما نه سال‌ها توانسته‌اند صدایت را خاموش کنند و نه رنج‌ها توانسته‌اند ایستادگی‌ات را بشکنند.
در تمام این سال‌ها، حتی یک روز مرخصی نداشته‌ای. در نامه‌ات نوشته بودی چگونه با زنجیر به تخت بسته شدی، چگونه با کابل بر کف پاهایت زدند، چگونه آن‌قدر شکنجه شدی که دیگر هیچ‌چیز را احساس نمی‌کردی. اما آنچه باقی ماند، اراده‌ای بود که هنوز ایستاده است.
امروز، همچنان در همان مسیر ایستاده‌ای؛ مسیری که هزینه‌اش را با سال‌های عمرت پرداخت کرده‌ای.
زینب! نوروز یعنی امید، یعنی باور به اینکه هیچ زمستانی ماندگار نیست.
یعنی این یقین که رنج، هرچقدر طولانی باشد، پایان خواهد داشت.
ما کنار تو هستیم؛
با آرزوی روزی که نوروز را نه در زندان، که در آزادی ایران جشن بگیری.»
پیام ارسالی از همراهان توانا
‏
@Tavaana_TavaanaTech

«همین دو قرن پیش بود که می‌شد یک نفر را به جرم الحاد و کفرگویی برای داشتن عقایدی دینی، به شعله‌های آتش سپرد و سوزاند. آنها انسان‌های جایزالخطایی بودند و ما امروزه از این آزادی برخورداریم تا نه تنها با آنان موافق نباشیم که اعتقادات آنها را محکوم کنیم. و باید اذعان دارم که حق داریم چنین آزادانه در باب اعتقادات دینی بیاندیشیم و سخن بگوییم.»

«اندرو همیلتون (۱۷۴۱-۱۶۷۶) در دورانی که آمریکا مستعمره بود، به وکالت مشغول بود و شهرت خود را بیش از هر چیز به پیروزی حقوقی خود در سال ١٧٣٥ در دفاع از یک ناشر روزنامه، به نام جان پیتر زنگر، علیه اتهام افترا مدیون است.

کتاب دفاع از آزادی مطبوعات را از اینجا دانلود کنید:

https://tavaana.org/andrew-hamilton-defense-of-freedom-of-the-press/


#آزادی #آزادی_بیان #آزادی_مطبوعات

@Tavaana_TavaanaTech

تاریخ بارها نشان داده که هیچ ظلمی ماندگار نیست. صدای دادخواهی—حتی اگر سرکوب شود—خاموش نمی‌شود و راه خود را پیدا می‌کند. آن‌چه می‌ماند، نه قدرت سرکوبگران، که ایستادگی مردمی است که حق خود را فراموش نمی‌کنند.

چند بیتی از قصیده‌ سیف فرغانی، شاعر قرن هفتم و هشتم را بازخوانی می‌کنیم که یکی از معروف‌ترین واکنش‌های اجتماعی اوست و خطاب به سپاهیان مغول سروده شده‌ و امروز نیز همچنان تازه و معنادار است:

هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد
هم رونق زمان شما نیز بگذرد

چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد
بیداد ظالمان شما نیز بگذرد

در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت
این عوعو سگان شما نیز بگذرد
این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید
نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد

دادخواهی—حتی اگر دیر—سرانجام راه خود را خواهد یافت.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #نوروز

@Tavaana_TavaanaTech

در واپسین ساعات سال ۱۴۰۴، یکی از هم‌وطنان در نازی‌آباد، همزمان با فرا رسیدن نوروز، این دیوارنویسی را انجام داده و از احساسی گفته که این روزها در میان مردم جریان دارد؛ احساسی از نزدیک‌بودن تغییر، از امید به آزادی:

«این دیوارنویسی رو امروز تو نازی‌آباد بخاطر فرا رسیدن نوروز انجام دادیم.
این روزها احساس یک تغییر تحول و ندای آزادی تو هوا وجود داره و شدیدا احساس میشه.

دیوارنوشته اینه:
نوروز که برسه بعد از براندازی رژیم جشن آزادی سرزمینمون را میگیریم.»

دیوارنویسی همچنان یکی از ساده‌ترین و در عین حال جسورانه‌ترین راه‌های بیان اعتراض و امید به تغییر است. این نوشته‌ها، روایت مردم‌اند از آن‌چه می‌خواهند و آن‌چه دیگر نمی‌پذیرند.

تنها ساعاتی تا پایان این سال باقی مانده.
آرزوی شما برای سال ۱۴۰۵ چیست؟

#نه_به_جمهوری_اسلامی #نوروز

@Tavaana_TavaanaTech