آقای روحانی!
بازگشت به مردم با عذرخواهی آغاز می‌شود، نه با سخنرانی!

پیام همراهان

حسن روحانی در تازه‌ترین تحلیل خود پس از جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل، بر ضرورت اصلاح صداوسیما، استقلال قوه قضائیه، بازگشت نیروهای مسلح به وظایف ذاتی و کنار گذاشتن تخاصم‌های غیرضروری تأکید کرده است. این سخنان در ظاهر درست و شجاعانه‌اند، اما پرسش جدی باقی است: رئیس‌جمهوری که هشت سال در رأس قوه مجریه بود، چگونه می‌تواند بدون پذیرش نقش خود در رنج‌های گذشته، امروز از «بازگشت به مردم» سخن بگوید؟

واقعیت این است که روحانی با محدودیت‌های ساختاری بزرگی روبه‌رو بود. در نظام سیاسی ایران، بسیاری از تصمیم‌های کلان در حوزه امنیت، رسانه و سیاست خارجی خارج از اختیار رئیس‌جمهور گرفته می‌شود. با این همه، این محدودیت‌ها مسئولیت اخلاقی و سیاسی او را از میان نمی‌برند. رئیس‌جمهور منتخب ملت وظیفه دارد حتی در برابر فشارها، حقیقت را آشکار کند و در کنار مردم بایستد.

اما کارنامه دولت روحانی با رخدادهایی تلخ گره خورده است: آبان خونین ۹۸ که صدها خانواده را داغدار کرد؛ برخوردهای امنیتی با کارگران و معترضان؛ ادامه سانسور رسانه‌ها و تداوم حصرها. وزیر کشور دولت او حتی با لحنی افتخارآمیز گفت: «ما فقط به سر شلیک نکردیم، به پا هم شلیک کردیم.» چنین جملاتی زخمی تازه بر حافظه جمعی ملت زد. مردم این وقایع را فراموش نکرده‌اند، آقای روحانی!

تجربه عدالت انتقالی در کشورهای دیگر نشان می‌دهد نخستین گام برای آشتی ملی، پذیرش مسئولیت و عذرخواهی صادقانه از مردم است. اگر روحانی می‌خواهد امروز سخنانش پژواک یابد، باید شجاعانه قصور خود را بپذیرد. اما این کافی نیست. او می‌تواند با پشتیبانی از ابتکارهای حقیقت‌یاب ـ مانند کمیسیون‌های مستقل برای بررسی فجایع، دادگاه‌های حقیقت‌جو، ثبت شهادت قربانیان و انتشار روایت صادقانه از درون قدرت ـ و نیز تلاش‌های گفت‌وگوی ملی برای کاهش دشمنی و بازسازی اعتماد اجتماعی، نقش مؤثرتری ایفا کند.

نقد امروز ارزشمند است، اما اعتراف به گذشته و ایستادن در کنار ملت، شرط اساسی برای اعتمادسازی دوباره است. تنها در این صورت است که سخنان روحانی می‌تواند از مرز شعار عبور کند و به ندایی واقعی برای آینده ایران بدل شود.

#نه #نه_به_جمهوری_اسلامی #آبان۹۸ #هواپیمای_اوکراینی #ج_ا_یعنی_جنگ #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سلامت ذهن و روان در شرایط دشوار، ۱۰- جلوگیری از آسیب به خویشتن

از متن:
۱۲ اقدام حمایتی پس از زندان برای پیشگیری از خودکشی
• انجام معاینه پزشکی و آزمایش کامل خون برای اطمینان از سلامت جسمی
• کمک‌گرفتن از روان‌درمانگران و مشاوران
• زمان‌دادن به خود و دیگران برای عبور از دوره‌های بحرانی
• تقدیر و پشتیبانی از فرد آزاد‌شده برای مقاومت
• تداوم گفت‌وگو با فرد آزاد‌شده بدون اجبار او به بیان مطالب
• احتیاط در دسترسی فرد آزاد‌شده به دارو
• پرهیز از سرزنش
• پرهیز از فاجعه‌سازی: فرد را از دادگاه و … نترسانید.
• تماس با مشاروان حقوقی برای حمایت قانونی
• حمایت و همراهی فرد در فعالیت‌هایی که دوست دارد
• حضور دوستان قابل اعتماد در کنار فرد
• تماس و مشورت با افرادی که تجربه زندان سیاسی داشته‌اند


https://tavaana.org/mental-health-for-prisoners-10/

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#روانشناسی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
کارل پوپر:
کسانی که وعده‌ی بهشت بر زمین دادند، جز جهنم نساختند

تاریخ نشان داده است هر نظامی که ادعای ساختن بهشت بر زمین داشته، در عمل زندگی مردم را به جهنم بدل کرده است. شوروی استالینی با وعده‌ی «جامعه‌ی بی‌طبقه» میلیون‌ها قربانی و اردوگاه‌های کار اجباری بر جای گذاشت، نازیسم با رؤیای «بهشت نژاد برتر» جنگ جهانی و هولوکاست را رقم زد و انقلاب‌های مذهبی نیز بارها با شعار «حکومت خدا بر زمین» به سانسور، تبعیض و خشونت انجامیده‌اند.

جمهوری اسلامی نیز از آغاز وعده داد: «ما هم دین شما را آباد می‌کنیم و هم دنیای شما را.» اما چهار دهه پس از آن، جامعه ایران نه دینی آباد دارد و نه دنیایی شکوفا. شاخص‌های اقتصادی و اجتماعی نشان می‌دهند فقر و بیکاری گسترده است، بیش از نیمی از جوانان امکان تشکیل خانواده ندارند و بسیاری به دلیل محدودیت‌های آموزشی و اقتصادی کشور را ترک می‌کنند. حقوق زنان، اقلیت‌ها و منتقدان سیاسی محدود یا نقض شده و آزادی بیان و رسانه‌ها تقریباً غیرقابل دسترس است.

به جای عدالت، فساد ساختاری و رانت گسترده شده است؛ به جای معنویت، ریا و اجبار دینی گسترش یافته؛ و به جای آزادی، زندان، اعدام و سرکوب روزمره حکمفرماست. این بحران از همان جایی آغاز شد که نظام خود را مالک حقیقت مطلق دانست. در چنین حکومتی، برای رسیدن به «بهشت وعده داده‌شده»، خشونت و سرکوب مشروع جلوه داده می‌شود.

کارل پوپر معتقد است جامعه‌ی باز تنها زمانی شکوفا می‌شود که حقیقت نسبی و قابل نقد باشد، قدرت محدود و پاسخ‌گو باشد و آزادی فردی محفوظ بماند. در چنین جامعه‌ای، مردم می‌توانند بدون ترس عقاید خود را بیان کنند، نهادها پاسخگو باشند و تصمیم‌ها بر پایه‌ی گفت‌وگو و انتخاب آزاد شکل گیرد. تجربه تاریخی و امروز ایران نشان می‌دهد هر جا حکومت خود را مالک حقیقت بداند و بخواهد به زور بهشت بر زمین بسازد، در عمل زندگی مردم به جهنم بدل می‌شود.

درس مهم این است که سعادت و معنویت را نمی‌توان با زور تحمیل کرد؛ جامعه‌ی انسانی و شکوفا تنها با آزادی اندیشه، رعایت حقوق بشر، عدالت اجتماعی و کاهش رنج‌های واقعی مردم ساخته می‌شود و تنها در چنین فضایی است که ایران می‌تواند دینی اخلاقی و دنیایی شکوفا داشته باشد.

#بهشت #جهنم #فساد #فقر #حکومت_ایدئولوژیک #جمهوری_اسلامی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402