اعتصاب غذای مسعود فرهیخته، معلم زندانی، در اعتراض به وضعیت زندانیان

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان اعلام کرد که مسعود فرهیخته، معلم زندانی، از امروز ۲۶ اسفندماه در اعتراض به عدم رسیدگی سازمان زندان‌ها به وضعیت زندانیان، دست به اعتصاب غذا زده است.

بر اساس این گزارش، این اقدام اعتراضی با هدف جلب توجه به شرایط زندانیانی صورت گرفته که فاقد شاکی خصوصی هستند؛ از جمله زندانیان سیاسی، فعالان مدنی و محکومان جرایم غیرعمد.

به گفته شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان، این اعتصاب غذا به مدت سه روز ادامه خواهد داشت.

#مسعود_فرهیخته #نه_به_جمهوری_اسلامی #از_بازداشتیها_بگو #زندانیان_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

گزارشی از زندان اوین در شرایط جنگی؛
تنها تعدادی نگهبان در زندان حضور دارند و برخی درها نیز برای جلوگیری از فرار احتمالی در شرایط بحرانی، جوش داده شده‌اند


بر اساس اطلاعات رسیده به آموزشکده توانا، شرایط زندان اوین در روزهای اخیر به‌شدت بحرانی و بدون نظارت کافی گزارش شده است. به گفته منابع مطلع، در حال حاضر هیچ‌گونه حضور مؤثر از سوی مسئولان، دادیار یا مددکاران در زندان وجود ندارد و زندانیان عملاً بدون پاسخگویی رها شده‌اند.

طبق این گزارش‌ها، تنها تعدادی نگهبان در زندان حضور دارند و برخی درها نیز برای جلوگیری از فرار احتمالی در شرایط بحرانی، جوش داده شده‌اند. این وضعیت نگرانی‌ها درباره ایمنی زندانیان در صورت بروز حادثه را افزایش داده است.

در خصوص آزادی زندانیان، گفته می‌شود تنها برخی از زندانیان سیاسی که کمتر از چهار ماه از مدت حبس‌شان باقی مانده بود آزاد شده‌اند. همچنین تعدادی از زندانیان مالی با بدهی کمتر از ۷۵۰ میلیون تومان با اخذ تعهد آزاد شده‌اند که شمار آن‌ها کمتر از ۲۰ نفر اعلام شده است. برخی زندانیان که پیش‌تر در مرخصی به سر می‌بردند نیز مجدداً به مرخصی اعزام شده‌اند.

از دیگر مشکلات مطرح‌شده، قطع آب گرم در زندان اوین است. در عین حال، گزارش شده که به زندانیان در خصوص نیازهای دارویی توجه محدودی شده و برخی داروها در اختیار آن‌ها قرار گرفته است.

یکی از زندانیان در تماس تلفنی گفته است: «ما می‌خواهیم در این شرایط جنگی از این درها و دیوارها بیرون بیاییم.»

با توجه به شرایط موجود، منابع تأکید دارند که تمرکز اصلی باید بر آزادی زندانیان در این وضعیت بحرانی باشد، چرا که سایر مسائل، موضوع اصلی یعنی امنیت و جان زندانیان را به حاشیه می‌برد.

لازم به ذکر است، زندان‌های دیگر احتمالا شرایطی به مراتب بدتر از اوین دارند و اطلاعات چندانی از آن‌ها در دست نیست.

آزادی زندانیان سیاسی باید از مطالبات همه گروه‌های سیاسی و مدنی باشد.

#زندان_اوین #زندانیان_سیاسی #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech

سازمان حقوق بشر ایران در گزارشی که ۲۶ اسفند منتشر کرده، از وخامت شدید و نگران‌کننده وضعیت زندان‌ها هم‌زمان با آغاز حملات نظامی خبر داده است؛ شرایطی که نشان‌دهنده تشدید نقض حقوق بشر در ایران است.

بر اساس این گزارش، از ۹ اسفند ۱۴۰۴ و با شروع حملات، زندان‌های کشور با بحران‌هایی جدی روبه‌رو شده‌اند؛ از جمله کمبود شدید غذا، تعطیلی فروشگاه‌ها، قطع یا محدودیت آب گرم و برق، نبود خدمات درمانی، شرایط غیربهداشتی و تراکم بالای جمعیت. در برخی موارد، این وضعیت به اعتراض و اعتصاب غذای زندانیان انجامیده و حتی دست‌کم یک مورد مرگ به‌دلیل عدم رسیدگی پزشکی گزارش شده است.

در زندان اوین، به‌ویژه بند ۷، از شیوع بیماری و کمبود دارو خبر داده شده و زندانیان با جیره‌بندی غذا، قطع آب گرم و برق مواجه‌اند. در زندان تهران بزرگ نیز پس از حملات اطراف زندان، شرایط به‌شدت وخیم‌تر شده؛ کمبود آب و غذا، قطع مکرر برق و نبود امکانات اولیه، زندگی زندانیان را با خطر جدی مواجه کرده است.

در زندان قزل‌حصار، زندانیان در اعتراض به وضعیت موجود دست به اعتصاب غذا زده‌اند و در زندان قم نیز گزارش‌ها از شرایطی بحرانی، تراکم بالا، درگیری‌های خشونت‌آمیز و نبود رسیدگی پزشکی حکایت دارد؛ به‌طوری که یک زندانی به نام حامد عباس‌زاده به‌دلیل عدم دسترسی به درمان جان خود را از دست داده است.

همچنین گزارش‌هایی از انتقال‌های اجباری زندانیان به مکان‌های نامعلوم، کاهش زمان هواخوری، حضور گسترده نیروهای امنیتی و حتی سوءاستفاده مالی از زندانیان منتشر شده است. در برخی مناطق نیز کنترل زندان‌ها به نیروهای سپاه واگذار شده و فضای زندان‌ها بیش از پیش امنیتی شده است.

محمد مقیمی، وکیل دادگستری، نیز پیش‌تر نسبت به وضعیت زندان تهران بزرگ هشدار داده و از «اقدامات غیرانسانی و خطرناک» خبر داده بود. به گفته او، جوش دادن میله‌های اضافی بر درها و محبوس کردن کامل زندانیان، نگرانی‌ها درباره استفاده از زندانیان به‌عنوان سپر انسانی را افزایش داده است.

مجموع این گزارش‌ها نشان می‌دهد که در سایه جنگ و کاهش نظارت‌ها، جان زندانیان—به‌ویژه زندانیان سیاسی—بیش از هر زمان دیگری در معرض خطر قرار گرفته است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی   #از_بازداشتیها_بگو   #زندانیان_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

نوروز در حالی از راه رسید که شماری از هم‌وطنان‌مان به دلیل دفاع از حقوق بشر و اعتراض به ستم و همچنین بیان باورها و دیدگاه‌هایشان پشت میله‌های زندان هستند و محروم از این‌که کنار عزیزانشان پای سفره هفت‌سین، نوروز را جشن بگیرند.
در این لحظه‌ها، بیش از همیشه باید به یادشان باشیم؛ نامشان را تکرار کنیم، صدایشان شویم و نگذاریم در سکوت و بی‌خبری فراموش شوند.
امید آن‌که نوروز آینده، همه زندانیان سیاسی در کنار خانواده‌هایشان، در آزادی، این جشن را برگزار کنند.
طرح از شاهرخ حیدری

#نه_به_جمهوری_اسلامی #زندانیان_سیاسی #نوروز

@Tavaana_TavaanaTech

اوین در خلأ مدیریت؛ زندانیان بلاتکلیف، خانواده‌ها پشت درهای بسته

بر اساس گزارش‌های دریافتی از منابع مطلع، وضعیت زندان اوین در هفته‌های اخیر با خلأ جدی مدیریتی و نظارتی همراه بوده و بسیاری از زندانیان در شرایطی بلاتکلیف رها شده‌اند.

به گفته این منابع، با گذشت بیش از یک ماه از آغاز شرایط جنگی، نه‌تنها تدابیر لازم برای حفاظت از جان زندانیان اتخاذ نشده، بلکه روند رسیدگی به امور آنان نیز عملاً متوقف شده است. در حال حاضر، زندان با کمبود جدی مسئولان ناظر مواجه است و هیچ مرجع مشخصی پاسخگوی وضعیت زندانیان نیست.

در همین حال، با وجود اعلام قبلی مبنی بر برگزاری ملاقات، خانواده‌های زندانیان امروز با امید دیدار عزیزان خود به زندان مراجعه کردند؛ اما به گفته شاهدان، با درهای بسته و نبود مسئولان روبه‌رو شدند. به آنان اعلام شده که «هیچ‌کس برای پاسخگویی حضور ندارد» و تنها از آن‌ها خواسته شده شماره تماس خود را ثبت کنند تا شاید در آینده اطلاع‌رسانی شود.

یک منبع آگاه در این‌باره می‌گوید: «در شرایطی که مسئولان در محل حضور ندارند، مشخص نیست چرا خانواده‌ها برای ملاقات فراخوانده شده‌اند و این موضوع نگرانی‌هایی جدی درباره امنیت آن‌ها ایجاد کرده است.»

بر اساس این گزارش، بخش عمده‌ای از اختیارات مربوط به امور زندانیان، از جمله مرخصی، پابند و سایر تسهیلات، به دادیار ناظر واگذار شده است. با این حال، گفته می‌شود دادیار مربوطه از تاریخ ۹ اسفند و هم‌زمان با آغاز درگیری‌ها در دسترس نبوده و اطلاعی از وضعیت او در دست نیست.

این در حالی است که سازمان زندان‌ها از اعطای «مرخصی گسترده» به زندانیان سخن گفته، اما منابع مطلع تأکید دارند که این روند در زندان اوین بسیار محدود بوده و شامل درصد اندکی از زندانیان شده است.

در شرایطی که خطرات ناشی از وضعیت موجود می‌تواند جان زندانیان را تهدید کند، ادامه نگهداری زندانیان غیرخطرناک بدون نظارت و رسیدگی، با انتقادهای جدی از منظر انسانی و حقوقی مواجه شده است.

#زندان_اوین #زندانیان_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

«سعید شاه‌قلعه عزیز،
نوروز از راه رسیده، اما می‌دانم برای شما که حدود سه دهه از عمرتان را پشت دیوارهای زندان گذرانده‌اید، این فصل‌ معنای دیگری دارد. آرزو می‌کنم این نوروز، نوید رهایی و پایان این سال‌های سنگین باشد.
با احترام و امید به آزادی شما»

پیام ارسالی از همراهان توانا
سعید شاه‌قلعه، در سال ۱۳۷۹ بازداشت شد و به اتهام «محاربه از طریق همکاری با یک سازمان مخالف نظام، سازمان مجاهدین خلق ایران» ابتدا به اعدام محکوم شد و بعد حکم به حبس ابد تقلیل یافت.
سعید شاه‌قلعه از زندانیان سیاسی قدیمی ایران است که بیش از دو دهه از عمر خود را در زندان گذرانده است. وی سال‌های طولانی را در زندان اوین سپری کرد و سپس به زندان ماهشهر تبعید شد. در طول دوران حبس، از بسیاری از حقوق اولیه مانند مرخصی، ملاقات منظم با خانواده و دسترسی آزاد به منابع محروم بوده و گزارش‌های محدودی از وضعیت او در سال‌های اخیر منتشر شده است.

صدای زندانیان باشیم
#نه_به_جمهوری_اسلامی #زندانیان_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

گزارش از اوین پس از اولین ملاقات در دوران جنگ؛ «حضور نمایشی نماینده دادستان» و کاهش جیره زندانیان

بر اساس گزارشی که پس از نخستین ملاقات خانواده‌ها با زندانیان در دوران جنگ به دستمان رسیده، نماینده دادستان به‌صورت کوتاه‌مدت در زندان اوین حضور یافته؛ حضوری که به گفته منابع، بیشتر جنبه نمایشی داشته است.


در پی انتشار گزارش‌هایی مبنی بر نبود دادیار در زندان اوین، روز گذشته و همزمان با نخستین ملاقات خانواده‌ها با زندانیان پس از آغاز جنگ، نماینده دادستان در این زندان حضور پیدا کرده است.

به گفته یک منبع مطلع، این حضور در واکنش به همان گزارش‌ها صورت گرفته و با هدف نشان دادن رسیدگی به وضعیت زندانیان انجام شده است. با این حال، این منبع تأکید می‌کند که روند گفت‌وگوها بسیار کوتاه و محدود بوده است.

بر اساس این گزارش، به زندانیان اعلام شده که افرادی که مشکل دارند می‌توانند برای طرح موضوع مراجعه کنند، اما در عمل، در مدت زمانی حدود ۱۰ دقیقه، با جمعی بین ۵۰ تا ۶۰ نفر گفت‌وگو شده که به گفته این منبع، امکان رسیدگی واقعی به مشکلات را فراهم نمی‌کرده و «صرفاً نمایشی» بوده است.

همزمان، گزارش‌ها حاکی از آن است که جیره غذایی زندانیان نیز کاهش یافته و به گفته این منبع، «رسماً نصف شده است».

این تحولات در شرایطی رخ داده که پیش‌تر نیز گزارش‌هایی درباره نبود دادیار و رسیدگی ناکافی به امور زندانیان در اوین منتشر شده بود.

#زندان_اوین #جنگ #زندانیان_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

نگرانی از وضعیت زندانیان در زندان سپیدار اهواز؛ گزارش‌ها از اتهام‌های سنگین و شرایط غیربهداشتی

گزارش‌های دریافتی از زندان سپیدار اهواز از وضعیت نگران‌کننده زندانیان، از جمله نگهداری در شرایط غیربهداشتی، تراکم بالا و مواجهه با اتهام‌هایی که می‌تواند به صدور احکام اعدام منجر شود، حکایت دارد.

بر اساس اطلاعات رسیده، حدود ۳۰ تن از زندانیانی که در این زندان نگهداری می‌شوند، در جریان اعتراضات بازداشت شده‌اند و با اتهام‌هایی همچون «محاربه» و «افساد فی‌الارض» روبه‌رو هستند؛ اتهام‌هایی که می‌تواند مجازات اعدام را در پی داشته باشد.

به گفته منابع مطلع، بند محل نگهداری این زندانیان با مشکلات جدی بهداشتی مواجه است و وجود ساس در محیط نگهداری، شرایط را برای آن‌ها بسیار دشوارتر کرده است. همچنین از تراکم بالای جمعیت و فشار شدید بر زندانیان به‌عنوان دیگر مشکلات این بند یاد شده است.

این گزارش‌ها همچنین از بازداشت حدود ۴۰ تا ۵۰ نفر دیگر در جریان جنگ خبر می‌دهند که اتهام اغلب آن‌ها «جاسوسی» عنوان شده و آن‌ها نیز در معرض خطر صدور احکام سنگین، از جمله اعدام، قرار دارند.

کیفیت بسیار پایین غذا از دیگر مواردی است که در این گزارش‌ها به آن اشاره شده است.

در نبود اطلاع‌رسانی رسمی درباره وضعیت این زندانیان، نگرانی‌ها نسبت به سرنوشت آن‌ها و احتمال صدور و اجرای احکام سنگین در شرایط فعلی افزایش یافته است.

این نگرانی در میان زندانیان سپیدار و دیگر زندان‌ها وجود دارد که مبادا در سکوت خبری اعدام شوند، یا پس از پایان احتمالی جنگ و تداوم وضعیت موجود، جان آن‌ها بیش از پیش در معرض خطر قرار گیرد.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #زندانیان_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
علیه فراموشی؛

رضا محمدحسینی، زندانی سیاسی، اندکی پس از آزادی کوتاه مدت و مدتی پیش از بازداشت مجدد خود، در روز ۱۳ فروردین ۱۴۰۲، به کنار زندان رجایی‌شهر (جایی که تا پیشتر در آن محبوس بود) رفته و گفته بود که به این مکان آمده‌ام تا قلبم را به زندانیان سیاسی که هنوز در بند هستند گره بزنم و‌ تا آزادی زندانیان سیاسی و بیرون کردن جمهوری اسلامی از ایران سکوت نخواهم کرد.

و امروز در ۱۳ فروردین ۱۴۰۵، نه تنها او بلکه زندانیان سیاسی و عقیدتی بسیاری همچنان در زندان‌ها هستند و بسیاری از آن‌ها نه تنها امسال مرخصی نداشته‌اند، بلکه در تمام مدت حبس خود از حتی یک ساعت مرخصی محروم بوده‌اند.

رضا محمدحسینی یکی از. زندانیان سیاسی زندان قزل‌حصار و اعضای اولیه کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام است. در جریان هجوم ماموران به بند ۴ قزل‌حصار برای بردن زندانیان محکوم به اعدام، رضا محمدحسینی و بقیه هم‌بندی‌هایش مقاومت کردند و حالا آن‌ها هم در سلول انفرادی به سر می‌برند. اطلاعی از وضعیت سلامتی این زندانیان در دست نیست.

در روز سیزده بدر، زندانیان سیاسی و عقیدتی و خانواده‌های دادخواه را فراموش نکنیم.

#رضا_محمدحسینی #زندانیان_سیاسی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

انتشار نامه‌ای طنزآمیز درباره غیبت دادیار ناظر زندان اوین

جمعی از زندانیان محبوس در زندان اوین با انتشار متنی طنزآمیز که نسخه‌ای از آن به دست آموزشکده توانا رسیده، نسبت به غیبت طولانی‌مدت دادیار ناظر بر امور زندانیان ابراز نگرانی کرده‌اند.
در این متن که در اختیار آموزشکده توانا قرار گرفته، آمده است:
«توجه، توجه! گمشده‌ای به نام پوریا نیری!

ما جمعی از زندانیان محبوس در زندان اوین ضمن ابراز نگرانی بابت مفقود شدن دادیار ناظر بر امور زندانیان از یابنده وی تقاضامندیم که ایشان را هرچه سریع‌تر به آدرس اتوبان یادگار امام جنب مجموعه دشت بهشت زندان اوین تحویل دهد و مژدگانی دریافت نماید.»

لازم به ذکر است، بر اساس اطلاعات رسیده، از ابتدای آغاز جنگ و از روز نهم اسفند ماه، پوریا نیری، دادیار ناظر بر امور زندانیان، در محل کار خود حاضر نشده است. در پی این غیبت، ارائه بسیاری از خدمات اداری و قضایی به زندانیان و خانواده‌های آنان متوقف شده و روند رسیدگی به امور جاری با اختلال مواجه شده است.
تا زمان تنظیم این گزارش، توضیح رسمی درباره علت غیبت این مقام قضایی منتشر نشده است.

#زندانیان #زندان_اوین #بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech

گزارش از زندان شیبان اهواز؛ ازدحام شدید، بی‌آبی و شیوع بیماری در میان بازداشت‌شدگان

اطلاعات دریافتی از زندان شیبان اهواز (زندان مرکزی اهواز) حاکی از شرایط نگران‌کننده نگهداری زندانیان، به‌ویژه بازداشت‌شدگان ماه‌های اخیر است. بر اساس این گزارش‌، بخش‌هایی از این زندان به‌طور مشخص به بازداشت‌شدگان اعتراضات ماه‌های گذشته اختصاص یافته و شمار قابل توجهی از زندانیان در وضعیت بلاتکلیف نگهداری می‌شوند.

گفته می‌شود بند دو (قرنطینه) به بازداشت‌شدگان تازه اختصاص داده شده و بندهای پنج و هشت نیز به‌عنوان بندهای امنیتی و سیاسی مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این بخش‌ها، افرادی که در اعتراضات سال‌های گذشته بازداشت شده‌اند در کنار بازداشت‌شدگان ماه‌های اخیر نگهداری می‌شوند.

بر اساس این اطلاعات، در ساختمانی که محل نگهداری این زندانیان است، شش اتاق وجود دارد که در هر یک حدود ۴۰ نفر اسکان داده شده‌اند. همچنین از فضاهای عمومی مانند حسینیه‌ها نیز برای اسکان زندانیان استفاده شده و در مجموع، جمعیت این بخش به حدود ۲۷۰ تا نزدیک به ۳۰۰ نفر می‌رسد. بر اساس اطلاعات دریافتی، اکثریت این افراد همچنان بلاتکلیف بوده و تنها تعداد محدودی از آن‌ها حکم دریافت کرده‌اند.

شرایط بهداشتی در این زندان بسیار نامناسب توصیف شده است. زندانیان از کمبود شدید آب خبر می‌دهند؛ به‌گونه‌ای که در برخی روزها از صبح تا ساعات عصر، آب برای استفاده در سرویس‌های بهداشتی، حمام و شست‌وشو در دسترس نیست. تعداد سرویس‌های بهداشتی محدود (حدود شش واحد برای صدها نفر) و کیفیت پایین آب نیز بر مشکلات افزوده است.

همچنین این گزارش از شیوع گسترده بیماری در میان زندانیان حکایت دارد. بسیاری از زندانیان دچار بیماری‌های مختلف شده‌اند و اگرچه انتقال به بهداری در برخی موارد انجام می‌شود، اما کیفیت داروها مورد تردید قرار گرفته و گفته می‌شود برخی از آن‌ها نزدیک به تاریخ انقضا یا تاریخ مصرف گذشته هستند.

از دیگر مشکلات جدی، وضعیت بهداشتی محیط و آلودگی گسترده به «ساس» عنوان شده است. به گفته منابع، حضور این حشرات در حدی است که بدن برخی زندانیان به‌شدت دچار آسیب‌های پوستی شده و تلاش‌های انجام‌شده برای مقابله با آن، از جمله سم‌پاشی محدود، مؤثر نبوده است.

در حوزه امکانات رفاهی نیز شرایط مطلوب گزارش نشده است. با وجود وجود کولر در اتاق‌ها، به‌دلیل تراکم بالای جمعیت، این تجهیزات پاسخگوی نیاز زندانیان نیست. همچنین تعداد حمام‌ها بسیار محدود (حدود چهار واحد) است و دسترسی به آب گرم نیز به‌دلیل تعداد بالای جمعیت عملا وجود ندارد و آب همیشه سرد است.

بر اساس این گزارش، بخش قابل توجهی از زندانیان از شهرهایی مانند ایذه و مسجدسلیمان هستند و برخی از آن‌ها با اتهاماتی نظیر «محاربه»، «اقدام تروریستی» و «اقدام مسلحانه» مواجه شده‌اند، در حالی که هنوز دادگاه آن‌ها تشکیل نشده و وضعیت پرونده‌شان نامشخص است.

همچنین گزارش شده که برخی از بازداشت‌شدگان که پیش‌تر در بازداشتگاه‌های دیگر نگهداری می‌شدند، به این زندان منتقل شده‌اند و روند بازجویی آن‌ها همچنان ادامه دارد.

مجموع این شرایط، تصویری از وضعیت بحرانی در زندان شیبان اهواز ارائه می‌دهد؛ جایی که ازدحام، کمبود امکانات اولیه، مشکلات بهداشتی و بلاتکلیفی قضایی، نگرانی‌ها درباره وضعیت حقوق بشر زندانیان را افزایش داده است.

#زندان_شیبان_اهواز #از_بازداشتیها_بگو #زندانیان_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

زانو نمی‌زنیم، ۳- به نام زندگی، به نام انسانیت (کتاب شنیداری)

هر نامه و پیام زندانیان سیاسی، صدایی از دل سرکوب، تصویری از مقاومت و سندی از ایستادگی در برابر سیستمی ناقض حقوق بشر است که آزادی‌خواهان را به خاموشی می‌کشاند.
اما چه کسی است که بتواند صدای آزادی را به سکوت بکشاند؟
کتاب «زانو نمی‌زنیم؛ نامه‌هایی از زندان»، که پیش‌تر به شکل نوشتاری از آموزشکده توانا منتشر شد، دربرگیرنده مجموعه‌ای از نامه‌ها و پیام‌های زندانیان سیاسی از زمستان ۱۳۹۶ تا تابستان ۱۴۰۳ است. اکنون با هدف بازتاب هرچه بیش‌تر صدای قربانیان نقض حقوق بشر، این روایات دست اول به شکل شنیداری و در چهار بخش ارائه می‌شود.
این بخش سوم است با عنوان «به نام زندگی، به نام انسانیت». با نامه‌هایی از وریشه مرادی، آرش صادقی، گلرخ ایرایی، احمدرضا حائری، مهران رئوف، حورا نیک‌بخت و نامه‌ای از ۱۲ زندانی سیاسی، و نامه‌ای از مجید کاظمی، سعید یعقوبی و صالح میرهاشمی.

سایت
یوتیوب
ساندکلاود
کست‌باکس

#نه_به_جمهوری_اسلامی   #زندانیان_سیاسی

@tavaana

@Tavaana_TavaanaTech

در پشت دیوارهای بلند زندان قزلحصار کرج، انسان‌هایی نفس می‌کشند که نمی‌خواهند در سکوت دفن شوند. زندانیان در بندهای مختلف این زندان، که معروف به کشتارگاه شده است، تجربه‌های سهمگینی را پشت سر می‌گذارند. تجربه‌هایی که روان‌ هر انسانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

این بار پیام یک زندانی سیاسی به ما رسیده که نامش را به‌خاطر فشارها و محدودیت‌هایی که بر او تحمیل شده، نمی‌‌آوریم اما هویت او توسط آموزشکده توانا تأیید شده است.

او نوشته:
«از روزهایی می‌گویم که هم‌زمان با آغاز جنگ، خشونت نیز درون زندان شعله‌ورتر شد. هنگامی که خبر حمله به علی خامنه‌ای و فرماندهان سپاه منتشر شد، خشم در میان سرکوبگران و زندانبانان به اوج رسید. در سایه‌ی قطع اینترنت و تاریکیِ تحمیلی، آنان خود را از هر نظارتی رها دیدند و بی‌رحمانه‌تر از همیشه، هر آنچه خواستند بر سر زندانیان آوردند، بدون آنکه به مرجعی پاسخگو باشند یا ترسی از عاقبت اعمالشان نشان دهند.»

او در ادامه می‌گوید:
«روزی که به بند سیاسی، واحد ۴، یورش آوردند تا شش زندانی محکوم به اعدام را با خود ببرند، تنها آن شش نفر نبودند که به آغوش مرگ سپرده شدند. ما نیز، همان‌جا، به شکلی دیگر اعدام شدیم. قلب‌هایمان سنگین و بی‌رمق می‌تپید، نفس‌هایمان به شماره افتاده بود. آن‌ها در لحظه‌ای رفتند، اما ما در مسیری از مرگ تدریجی باقی ماندیم، زیر فشارهای خردکننده‌ی روانی و عصبی، در فرسایشی خاموش که جسم و جان را آرام‌آرام می‌بلعد. زخمی که شاید سال‌ها زمان ببرد تا التیام یابد، و شاید هرگز به‌طور کامل درمان نشود.

در این میان، تماس‌ها محدود شده‌اند، ملاقات‌ها به حداقل رسیده یا قطع شده‌اند و رفت‌وآمدها زیر شدیدترین نظارت‌ها قرار گرفته‌اند. این انزوا بخشی از سازوکاری هدفمند برای قطع ارتباط، پنهان‌کردن حقیقت، و خاموش کردن هر صدای اعتراضی است، نمونه‌ای روشن از سانسور و نقض سیستماتیک حقوق بشر.»

او با اشاره به مذاکرات بین ایران و آمریکا به جای خالی حقوق بشر و زندانیان سیاسی در این فرآیند اعتراض می‌کند و می‌گوید:
«و در بیرون از این دیوارها، در عرصه‌ی سیاست و مذاکرات میان جمهوری اسلامی و آمریکا، نامی از ما نیست. گویی رنج زندانیان سیاسی، گویی حق آزادی و کرامت انسانی، در معادلات قدرت جایی ندارد. این غیبت، نشانه‌ای آشکار از نادیده‌گرفتن انسانیت است.»

او با اشاره به ضرورت توجه به موضوع آزاذی زندانیان سیاسی، می‌افزاید:
«اما حقیقتی هست که نمی‌توان آن را انکار کرد: آزادی زندانیان سیاسی، بخشی جدایی‌ناپذیر از آزادی ایران و ایرانی است.
تا زمانی که آنان در بندند، آزادی در بیرون نیز ناقص و ناتمام است.»

در انتها خواسته خود از هموطنان را چنین بیان می‌کند:
«از همه‌ی ایرانیان در سراسر جهان درخواست می‌کنم، به‌عنوان یک مسئولیت انسانی: صدای ما باشید. صدای زندانیان سیاسی، به‌ویژه آنان که در خطر اجرای حکم اعدام‌اند یا در بازداشت‌های اخیر، در شرایطی غیرانسانی، بدون دسترسی به ابتدایی‌ترین حقوق خود، در سلول‌های انفرادی نگهداری می‌شوند

دست یاری به سوی شما دراز می‌کنیم.
در هر کجا که هستید، با نام و تصویر این زندانیان، با حضور در فضای عمومی، رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، صدای آنان را بلند کنید. اجازه ندهید سکوت، پرده‌ای شود بر رنج و حقیقت. سکوت، همان‌جایی است که ظلم در آن رشد می‌کند.

ما زیر سنگین‌ترین فشارها، بی‌رحمی‌ها و بی‌عدالتی‌ها نفس می‌کشیم.
اگر فراموش شویم، اگر صدایمان خاموش بماند، این چرخه‌ی خشونت بی‌وقفه ادامه خواهد یافت.»

و روایت خود را با تاکید بر «امید» پایان می‌دهد:
«اما هنوز امیدی هست
تا زمانی که حتی یک صدا در جهان، نام یک زندانی سیاسی را فریاد بزند،
تا زمانی که کسی حقیقت را بازگو کند،
و تا زمانی که باور داشته باشیم آزادی، حقی است که باید به دست آید.

ما زنده‌ایم، و امید نیز زنده خواهد ماند.»

#زندانیان_سیاسی #حقوق_بشر

@Tavaana_TavaanaTech

گزارش از ضرب‌وشتم و نگهداری در شرایط غیرانسانی زندانیان منتقل‌شده به قزلحصار

گزارش‌های دریافتی از منابع مطلع حاکی از آن است که شماری از زندانیان که اخیراً از زندان اوین و زندان فشافویه به زندان قزلحصار منتقل شده‌اند، در جریان انتقال و پس از آن با خشونت فیزیکی و شرایط نگهداری غیرانسانی مواجه شده‌اند.

بر اساس این گزارش، دست‌کم هشت زندانی از اوین و دو زندانی از فشافویه به بند ۳۵ زندان قزلحصار، واحد ۳ (معروف به «سوئیت» که به‌عنوان بخش انفرادی شناخته می‌شود) منتقل شده‌اند. از میان این افراد، نام‌های «میریوسف یونسی» «وحید گل‌سرخ»، «محسن پیرایش»، «علی شیدایی» و «مهدی وفایی ثانی» احراز شده است.

به گفته منابع مطلع، این زندانیان در زمان انتقال با دستبند قپانی، پابند و چشم‌بند جابه‌جا شده‌اند؛ اقدامی که در انتقال بین زندان‌ها غیرمعمول و خلاف رویه‌های شناخته‌شده است. همچنین گزارش شده که برخی از این افراد در همین روند مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌اند. گفته می‌شود «یوسفی»، معاون سلامت زندان اوین، در این برخوردها نقش مستقیم داشته و «محمودی» (از مسئولان زندان) نیز در محل حضور داشته است.

پس از انتقال به زندان قزلحصار، مأموران زندان با اجبار، موهای تمامی این زندانیان را تراشیده و لباس زندان به آن‌ها پوشانده‌اند. بنا بر این گزارش، مقاومت برخی از زندانیان در برابر این اقدام با خشونت پاسخ داده شده و آن‌ها مجدداً مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌اند. همچنین گزارش‌هایی از ضرب‌وجرح این افراد با لوله در داخل بند ۳۵ واحد ۳ منتشر شده است.

در پی این خشونت‌ها، «محسن پیرایش» دچار آسیب‌دیدگی شده و به بهداری منتقل شده و بعد از اقدامات درمانی به بند ۳۵ واحد ۳ بازگردانده شده است.

میریوسف یونسی، پدر علی بونسی، بعد از یک هفته به سالن زندانیان سیاسی واحد ۴ منتقل شده است. با این حال، وضعیت جسمی سایر زندانیان همچنان نامشخص گزارش شده است.


همچنین «سهیل عربی»، از دیگر زندانیان این بند (بند ۳۵ واحد ۳)، با اتهام «عضویت در گروه آنارشیسم» در همین محل نگهداری می‌شود. منابع می‌گویند او نیز مورد ضرب و شتم قرار گرفته، به بیمارستان منتقل شده، اما پس از آن مجدداً به سلول انفرادی بازگردانده شده و از تماس و ملاقات محروم است.

گزارش‌ها همچنین نشان می‌دهد که این زندانیان در فضایی محدود (حدود ۱۰ متر مربع) و بدون دسترسی به هواخوری، تماس تلفنی یا ملاقات با خانواده نگهداری می‌شوند؛ شرایطی که نگرانی‌های جدی درباره وضعیت سلامت جسمی و روانی آن‌ها ایجاد کرده است.


#زندانیان_سیاسی #مهدی_وفایی_ثانی #وحید_سرخ_گل #سهیل_عربی #محسن_پیرایش #علی_شیدایی

@Tavaana_TavaanaTech

کمال جعفری یزدی: زندانیان سیاسی، به‌ویژه ایثارگران جنگ، فراموش شده‌اند

کمال جعفری یزدی، زندانی سیاسی سابق، عضو «بیانیه ۱۴»، جانباز، آزاده و برادر یکی از کشته‌شدگان جنگ ایران و عراق، با انتشار بیانیه‌ای به مناسبت سوم خرداد، سالروز آزادسازی خرمشهر، خواستار آزادی زندانیان سیاسی شد و نسبت به وضعیت آنان در فضای امنیتی حاکم بر ایران هشدار داد.

او در این بیانیه با گرامی‌داشت «جان‌فشانی ایثارگران واقعی وطن» نوشت که زندانیان سیاسی «مظلوم و بی‌گناه» در شرایطی به فراموشی سپرده شده‌اند که کشور با «فضای فوق امنیتی، جنگ ساختگی، کشتار و قتل‌عام جوانان و معترضان، گرانی افسارگسیخته، فقر سازمان‌یافته و اعدام‌های فله‌ای» روبه‌رو است.

جعفری یزدی با اشاره به اینکه بخشی از زندانیان سیاسی را ایثارگران جنگ هشت‌ساله، جانبازان، آزادگان و خانواده‌های کشته‌شدگان جنگ تشکیل می‌دهند، این وضعیت را «اوج قدرنشناسی و دروغگویی مافیاهای جنایتکار حاکم بر ایران» توصیف کرد.

او از مردم خواست برای آزادی زندانیان سیاسی، به‌ویژه «ایثارگران معظم»، تلاش کنند و در این میان به نام شماری از زندانیان سیاسی اشاره کرد؛ از جمله اعضای «بیانیه ۱۴»، جواد علیکردی، فرزند یکی از کشته‌شدگان جنگ و برادر داغدار خسرو علیکردی، عبدالرسول مرتضوی، جانباز قطع عضو، حشمت‌الله طبرزدی، جانباز و برادر دو کشته‌شده جنگ، عین‌الله رضازاده جویباری، جانباز و برادر دو کشته‌شده جنگ، فاطمه سپهری، همسر یکی از کشته‌شدگان جنگ، ابوالفضل قدیانی، محمد نوری‌زاد، مصطفی تاج‌زاده و «تمامی زندانیان گمنام و خوش‌نام سیاسی».

#بیانیه #خرمشهر #زندانیان_سیاسی #کمال_جعفری_یزدی


@Tavaana_TavaanaTech

عبدالله مؤمنی:
دفاع از حقوق زندانیان سیاسی نباید مشروط به هم‌سویی فکری باشد

در پی بحث‌هایی که در شبکه‌ ای اجتماعی پیرامون اعلام موضع سیاسی علی یونسی، زندانی سیاسی، درگرفت، عبدالله مؤمنی، فعال سیاسی و زندانی سیاسی سابق، با تأکید بر اینکه حقوق انسان‌ها فراتر از تعلقات و گرایش‌های سیاسی است، خواستار دفاع بی‌قیدوشرط از حقوق تمامی زندانیان سیاسی شد و تأکید کرد که اختلافات فکری و سیاسی نباید بهانه‌ای برای نادیده گرفتن حقوق زندانیان یا تخریب آنان باشد.

متن نوشته آقای مؤمنی به شرح زیر است:

آیا گرایش یا هواداری سیاسی می‌تواند دلیل نادیده گرفتن حقوق یک زندانی سیاسی باشد؟

زندانبان‌ها همه زندانیان را ـ از منتقد تا مخالف حکومت، با هر گرایشی ـ با منطق سرکوب به بند می‌کشند. اما در زندان، زندانیان با گرایش‌های سیاسی متفاوت و بعضاً معارض، همدلانه و با زیستی مسالمت‌آمیز در کنار هم زندگی می‌کنند.

زندانیان همگی دغدغه‌ای مشترک دارند: آزادی.

صرفِ بیان تعلق یک زندانی به یک گروه یا سازمان سیاسی ـ جمهوری‌خواه، مشروطه‌خواه و سلطنت‌طلب، مجاهدین خلق ـ نباید بهانه‌ای برای تخریب یا نادیده گرفتن حقوق زندانیان شود؛ رویکردی که نه عادلانه است و نه اخلاقی؛ به‌ویژه شماتت زندانی‌ای که سال‌هاست هزینه اعتقاد و باور خود را در زندان می‌دهد.

دفاع از حقوق زندانیان سیاسی نباید مشروط به هم‌سویی فکری باشد. حقوق انسان، فراتر از تعلقات سیاسی است.

با وجود داشتن چارچوب روشن سیاسیِ جمهوری‌خواهی و اختلاف اساسی با سایر گروه‌ها و سازمان‌های سیاسی، دفاع از حقوق همه زندانیان را وظیفه‌ای انسانی می‌دانم؛ بی‌هیچ پیش‌شرطی.

#علی_یونسی #حقوق_بشر #زندانیان_سیاسی #علی_یونسی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
مریم ابراهیموند، زندانی سیاسی سابق و فیلمساز مستقل، در متنی که در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده، با اشاره به وضعیت سلامت میرحسین موسوی و فاطمه سپهری، به نقد رویکرد گزینشی در دفاع از حقوق بشر پرداخته و بر ضرورت تفکیک مخالفت سیاسی از دفاع از حقوق انسانی تأکید کرده است.

متن خانم ابراهیم‌وند به شرح زیر است:

«حال میرحسین موسوی خوب نیست و رسیدگی پزشکی نمی شود : مشکل اینجاست که ما هنوز نتوانسته‌ایم میان مخالفت سیاسی و دفاع از حقوق انسانی تفاوت قائل شویم. وقتی فاطمه سپهری در زندان بیمار است، بخشی از جامعه سکوت می‌کند. وقتی میرحسین موسوی در حصر بیمار است، بخش دیگری سکوت می‌کند. هر گروه فقط از قربانیان خود دفاع می‌کند و رنج دیگران را نادیده می‌گیرد. با این منطق هرگز نمی‌توان بر جمهوری اسلامی غلبه کرد؛ زیرا این همان منطقی است که خود جمهوری اسلامی سال‌ها بر اساس آن حکومت کرده است: تقسیم انسان‌ها به «خودی» و «غیرخودی». اگر قرار باشد فقط برای کسانی فریاد بزنیم که کاملاً شبیه ما فکر می‌کنند، اگر از ترس برچسب خوردن در برابر ظلم سکوت کنیم، اگر زندان، حصر، سانسور و محرومیت را بر اساس هویت قربانی قضاوت کنیم، در حقیقت هنوز از منطق استبداد عبور نکرده‌ایم. جامعه‌ای که برای یک زندانی سیاسی قلم نمی‌زند چون از او خوشش نمی‌آید، برای یک محصور اعتراض نمی‌کند چون گذشته‌اش را نمی‌پسندد و برای یک مخالف سکوت می‌کند چون نگران واکنش دیگران است، قبل از آنکه با حکومت بجنگد، درگیر شکست اخلاقی خودش شده است. عدالت یعنی دفاع از حق انسان‌ها، نه دفاع از قبیله سیاسی خودمان. و برای آن‌هایی که همیشه آماده‌اند هر مطالبه‌ای را به حمایت سیاسی تعبیر کنند، این توضیح ضروری است: نویسنده این مطلب نه‌تنها مخالف جمهوری اسلامی، بلکه مخالف تمام ساختار، تفکر و کارگزاران نظامی است که امروز بر ایران حکومت می‌کنند. من نه از میرحسین موسوی دفاع می‌کنم و نه از کارنامه سیاسی او. من از این اصل دفاع می‌کنم که هیچ انسانی نباید به دلیل عقیده، اختلاف سیاسی یا پیشینه‌اش از حقوق بنیادین خود محروم شود دفاع از حقوق یک انسان در برابر ظلم، به معنای تطهیر گذشته یا تأیید مواضع سیاسی او نیست؛ بلکه مرزبندی با خودِ ظلم است.»


#حقوق_بشر #فاطمه_سپهری #میرحسین_موسوی #زندانیان_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

خانم نگار جهان‌تاب، در تهران پلاکاردهایی در دست گرفته و نسبت به حکم اعدام اعتراض می‌کند و از جامعه می‌خواهد که با همبستگی علیه حکم اعدام یک صدا شوند.

او ضمن انتشار این ویدیو و تصاویر نوشته:

«بچه‌هارو دارن هر روز اعدام میکنن، باید همه باهم صداشون باشیم. من خودمو جای این بچه‌ها می‌ذارم که چقدر امید دارن شاید نجات پیدا کنن، یا ما صداشون باشیم. اینقدر تنهان که خود زندانی‌های داخل زندان همیشه دست میزنن به اعتصاب غذا و اعتراض و این کارو کردن که ما بیرون متوجه بشیم و سکوت نکنیم. من نه با شبکه‌ی معاندی دارم حرف میزنم که جرم باشه نه فحاشی کردم، نه به جایی آسیب میزنم، نه پشتوانه‌ای دارم و پشتم گرمه که دارم اینارو میگم، فقط اعتراض دارم. به چه جرمی و تا کی همه رو قراره اعدام کنید؟
هر روز که بیدار میشم و سریع خبر چک می‌کنم میبینم باز اعدام باز اعدام تا کی باید نگاه کنم؟
به خودم میگم تا کی اگر من بودم چی صدای من نمی‌شدن! وجدانم کجا رفته؟ من انسانم ٫؟!! میوخام چایی بخورم، عذاب وجدان دارم. میرم حمام، عذاب وجدان دارم. می‌خوابم کابوس می‌بینم، غذا می‌خورم با عذاب وجدانه این چه زندگیه داریم؟ میگم همین لحظه که من دارم نفس می‌کشم چندتا از بچه‌ها منتظرن بهشون بگن آزادی برو خونت تو‌جرمی نداری فقط حقیقتو‌فریاد زدی. چیکار کردن مگه چیکار کردن جز اعتراض مسالمت‌آمیز ‼️ اگر میتونید واقعا یکصدا بشیم جلو در زندان‌ها و به این احکام اعتراض کنیم تو روز روشن هم اعتراض می‌کنیم چرا و
به چه جرمی و با چه مدرکی و تا کی ‼️»


#زندان_قزلحصار #پرونده_میدان_علیخانی #زندانیان_سیاسی_را_آزاد_کنید #نه_به‌_اعدام #یکصدا_شویم_برای_زندانیان_در_خطر_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech