مرکز اسناد حقوق بشر ایران Iran Human Rights Documentation Center
2.03K subscribers
1.61K photos
406 videos
144 links
Download Telegram
ده نفر. ده روایت واقعی. همه به‌خاطر بدهی به زندان افتاده‌اند؛ از وام‌های ساخت‌وساز و چک‌های برگشتی گرفته تا مهریه‌‌های پرداخت‌نشده، در چارچوب قوانینی که افراد را صرفاً به دلیل  ناتوانی در پرداخت بدهی زندانی می‌‌کند.

متن کامل را در اینجا بخوانید.

پرونده‌ی ۰۲ — مریم (نام مستعار)
پدرش یک کسب‌وکار صادراتی موفق راه انداخته بود. یک محموله‌ی بدون بیمه همه‌چیز را نابود کرد و همان دوستانی که در کارش سرمایه‌گذاری کرده بودند، او را به زندان انداختند. خانواده از خانه‌ای بزرگ به آپارتمانی ۵۰ متری رسید.

این یکی از ده شهادت‌ واقعی است که درباره‌ زندانی‌ کردن بدهکاران در ایران منتشر می‌کنیم. روایت کامل مریم را اینجا بخوانید.

@iranhrdc
#ایران
#حقوق_بشر
#حقوق_بشر_ایران
#زندانی_کردن_بدهکاران
#شهادت_شاهدان
#عدالت_اقتصادی
#تورم
Ten people. Ten real stories. All imprisoned over debt—construction loans, bounced cheques, unpaid mehriyeh—under laws that jail people for being unable to pay, collected and documented by IHRDC.

Read the full testimonies here.

Case 02 — Maryam (pseudonym)

Her father built a successful export business. One uninsured shipment ended it and the friends who'd invested in him had him imprisoned. The family went from a large home to a 50-square-meter flat.

This is one of ten real testimonies we're publishing on debtor imprisonment in Iran. Read Maryam's full account here.

@iranhrdc
#Iran
#HumanRights
#IranHumanRights
#Debtorsimprisonment #WitnessTestimony
#IHRDC
#EconomicJustice
#Inflation
محمود مهرابی، زندانی سیاسی محبوس در زندان دستگرد اصفهان، با وجود لغو حکم اعدام و تبرئه از اتهام «افساد فی‌الارض»، همچنان در زندان به سر می‌برد و اتهام «نشر اکاذیب» در پرونده او هنوز در حال بررسی است.

مهرابی در ۱۲ بهمن ۱۴۰۱ بازداشت شد. او در اردیبهشت ۱۴۰۳ از سوی شعبه پنجم دادگاه انقلاب اصفهان به اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شد. این حکم پس از اعتراض در دیوان عالی کشور نقض و پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع شد. در نهایت، محمود مهرابی از اتهام «افساد فی‌الارض» تبرئه شد.

با این حال، تبرئه از اتهامی که پیش‌تر به صدور حکم اعدام علیه او منجر شده بود، به آزادی مهرابی منتهی نشد و رسیدگی به بخش دیگری از پرونده او ادامه پیدا کرد.

یک منبع مطلع درباره آخرین وضعیت این زندانی سیاسی می‌گوید اتهام «نشر اکاذیب» همچنان در حال بررسی است و پرونده مربوط به این اتهام طی این مدت میان مراجع قضایی اصفهان و مبارکه در رفت‌وآمد بوده است.

به گفته این منبع، پرونده بارها از اصفهان به مبارکه ارجاع شده، اما مرجع قضایی در مبارکه با اعلام ضرورت تکمیل پرونده، از رسیدگی نهایی به آن خودداری کرده است. ادامه این روند موجب شده وضعیت قضایی محمود مهرابی همچنان تعیین تکلیف نشود.

این منبع مطلع همچنین می‌گوید با وجود گذشت نزدیک به دو سال از تبرئه مهرابی از اتهام منتهی به حکم اعدام، او در این مدت حتی از امکان مرخصی نیز برخوردار نشده است.

محرومیت از مرخصی در حالی ادامه دارد که پیش‌تر گزارش‌هایی درباره مشکلات جسمانی محمود مهرابی منتشر شده بود. او در مرداد ۱۴۰۲ برای انجام عمل جراحی فتق به بیمارستان منتقل شد، اما تنها یک روز پس از جراحی و بدون طی کامل دوره نقاهت به زندان بازگردانده شد.

این منبع با اشاره به آزادی یا برخورداری شماری از زندانیان از تسهیلات قانونی در ماه‌های اخیر، خواستار پایان دادن به بلاتکلیفی پرونده محمود مهرابی و فراهم شدن امکان استفاده او از حقوق قانونی، از جمله مرخصی، شده است.

محمود مهرابی از بهمن ۱۴۰۱ تاکنون بخش عمده این مدت را در بازداشت گذرانده است؛ زندانی‌ای که حکم اعدامش نقض و از اتهام «افساد فی‌الارض» تبرئه شده، اما اتهام «نشر اکاذیب» در پرونده او همچنان در دست بررسی است.

@iranhrdc
#محمود_مهرابی
#نه_به_اعدام
#حقوق_بشر
#ایران
Neda Dedejani and Setayesh (Behnoush) Sarabi, two Kurdish women activists from Qorveh who were arrested during the nationwide protests of January 2026, have each received 31 lashes. They were subsequently transferred to the women’s ward of Sanandaj Central Prison to begin serving their prison sentences.

According to the Hengaw Organization for Human Rights, the two women were summoned to a court in Qorveh on Saturday, August 22, 2026, under the pretext of providing further explanations. They were arrested immediately upon arrival, and their flogging sentences were carried out. This occurred despite their earlier requests to serve their sentences under electronic monitoring, which had remained unanswered.

Branch 102 of the Qorveh Criminal Court had previously sentenced each woman to one year in prison, 31 lashes, and two years of internal exile in Nik Shahr, Sistan and Baluchistan Province, on charges of “disturbing public peace and order.” In a separate part of the case, Branch 1 of the Qorveh Revolutionary Court sentenced each of them to two years in prison on charges of “assembly and collusion to commit crimes against national security.” Under Iran’s sentencing rules, each woman must serve two years in prison.

Both women were arrested in Qorveh during the January 2026 protests. Dedejani is a theater artist, puppeteer, costume designer, and makeup artist. She previously received an award for puppetry and puppet design at the eighth Regional Theater Festival for Persons with Disabilities.

@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#neda_dadejani
#setayesh_sarabi
حکم شلاق ندا دده‌جانی و ستایش (بهنوش) سرابی، دو فعال زن کُرد اهل قروه و از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، اجرا شد. این دو زن پس از تحمل ۳۱ ضربه شلاق، برای گذراندن دوران محکومیت خود به بند زنان زندان مرکزی سنندج منتقل شدند.

به گزارش سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، این دو فعال روز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵، با عنوان ارائه توضیحات به دادگاه قروه احضار شدند، اما بلافاصله پس از مراجعه بازداشت و حکم شلاق آنان اجرا شد. این اقدام در حالی صورت گرفت که درخواست پیشین آنان برای استفاده از پابند الکترونیکی همچنان بدون پاسخ مانده بود.

ندا دده‌جانی و ستایش سرابی پیش‌تر از سوی شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری دو قروه، هر یک به اتهام «اخلال در آسایش و نظم عمومی» به یک سال حبس، ۳۱ ضربه شلاق و دو سال تبعید به نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان محکوم شده بودند. شعبه اول دادگاه انقلاب قروه نیز هر یک از آنان را به اتهام «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت داخلی» به دو سال حبس تعزیری محکوم کرده بود. بر اساس مقررات مربوط به تجمیع احکام، دو سال حبس برای هر یک از این دو زن قابل اجراست.

این دو شهروند در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در قروه بازداشت شدند. ندا دده‌جانی هنرمند تئاتر، عروسک‌گردان، طراح لباس و گریمور است و پیش‌تر برای عروسک‌گردانی و طراحی عروسک در هشتمین جشنواره منطقه‌ای تئاتر افراد دارای معلولیت جایزه دریافت کرده است.

@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#ندا_دده‌جانی
#ستایش_سرابی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
On February 28, 2026, the Shajareh Tayyebeh school in Minab, Hormozgan Province, was struck while children were inside. 120 children, aged 6 to 13, were killed. Many of them were girls.

They were at school to learn. Their deaths must not be reduced to anonymous statistics. The circumstances of the strike demand a transparent, independent and thorough investigation.

We remember the children of Minab. Their families deserve truth, justice and accountability.

@iranhrdc
#SayTheirNames
#Minab
#Iran
#GirlsRights
#InternationalDayOfTheGirl
#ThroughHerEyes
#IHRDC
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
روز نهم اسفند ۱۴۰۴، مدرسهٔ شجرهٔ طیبه در میناب، در حالی که کودکان درون آن بودند هدف قرار گرفت. ۱۲۰ کودک شش تا سیزده ساله کشته شدند. بسیاری از آنان دختر بودند.

‏آنان برای تحصیل به مدرسه رفته بودند. جان‌باختن آنان نباید در آمار و اعداد خلاصه شود. شرایط این حمله مستلزم تحقیقاتی شفاف، مستقل و همه‌جانبه است.

‏کودکان میناب را به یاد می‌سپاریم و نام‌هایشان را فراموش نمی‌کنیم.

@iranhrdc
‏#نام‌هایشان_را_بگویید
#میناب
#ایران
#دختران_ایران
#روز_جهانی_دختر
#از_نگاه_او
#مرکز_اسناد_حقوق_بشر_ایران
بر اساس اطلاعات رسیده به مرکز اسناد حقوق بشر ایران، صادق منصوری، هنرمند و استاد خوش‌نویسی ساکن مشهد، امروز چهارشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۵، از زندان وکیل‌آباد مشهد آزاد شد.

آقای منصوری روز ۳۰ آذر ۱۴۰۴ در پی یورش نیروهای امنیتی به منزلش در مشهد بازداشت شد. مأموران علت بازداشت او را حضور در مراسم هفتم خسرو علیکردی، وکیل دادگستری و مدافع حقوق بشر، عنوان کرده بودند. او سپس از سوی دادگاه انقلاب مشهد به یک سال حبس و پرداخت جزای نقدی محکوم و برای تحمل دوران محکومیت به زندان وکیل‌آباد منتقل شد.

در دوران حبس، پرونده دیگری نیز به‌دلیل فعالیت‌های او در فضای مجازی تشکیل شد که به صدور حکم جزای نقدی انجامید. صادق منصوری پیش‌تر نیز سابقه بازداشت و برخوردهای امنیتی داشته است.

@iranhrdc
#صادق_منصوری
#خسرو_علیکردی
#ایران
#حقوق_بشر
پست ۲ از ۴ — از هر ۱۰۰ زندانی، نزدیک به ۷ نفر
 
ناتوانی مالی نباید به حبس ختم شود.
 
در سال ۱۳۹۶، جمعیت زندان‌های ایران نزدیک به ۲۵۰٬۰۰۰ نفر برآورد شد. از هر ۱۰۰ زندانی، نزدیک به ۷ نفر به‌دلیل جرایم غیرعمد مالی، از جمله بدهی پرداخت‌نشده، چک و مهریه، در بند بودند.
 
این دومین پست از مجموعه معرفی پایگاه داده «حبس به‌خاطر بدهی» است؛ پروژه مرکز اسناد حقوق بشر ایران برای مستندسازی وضعیت زندانیان مالی طی سه دهه اخیر.
 
پایگاه داده فارسی:
 
https://iranhrdc.org/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D9%87%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7/
 
@iranhrdc
#حبس_به‌خاطر_بدهی
#زندانیان_مالی
#بدهی
#حقوق_بشر
#ایران
#مرکز_اسناد_حقوق_بشر_ایران
#IranHRDC
Post 2 of 4 — Nearly 7 of Every 100 Prisoners
 
Financial hardship should not lead to prison.
 
In 2017, Iran’s prison population was estimated at nearly 250,000. Of every 100 prisoners, nearly seven were held for non-intentional financial offenses, including unpaid debt, dishonored checks, and mehriyeh.
 
This is the second post introducing “Debtor Imprisonment in Iran,” an Iran Human Rights Documentation Center data hub documenting financial prisoners over the past three decades.
Explore the data hub:
 
https://www.iranhrdc.org/debtor-imprisonment-data-hub/
 
@iranhrdc
#DebtorImprisonment_InIran
#DebtorImprisonment
#FinancialPrisoners
#HumanRights
#Iran
#IranHRDC
لیلا ابوالحسنی، شهروند ۴۳ ساله و مادر دو دختر نوجوان، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، از سوی شعبه پنجم دادگاه انقلاب اصفهان با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده است. او بیش از هفت ماه است که در زندان دولت‌آباد اصفهان به سر می‌برد و پرونده‌اش پس از اعتراض به حکم صادرشده، برای رسیدگی به دیوان عالی کشور ارسال شده است.

بر اساس گزارش توانا، لیلا ابوالحسنی روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شاهین‌شهر اصفهان بازداشت شد. بنا بر اطلاعات منتشرشده، او هنگام بازداشت در حال تصویربرداری از آتش‌سوزی یکی از فروشگاه‌های افق کوروش بوده است. با این حال، در پرونده قضایی او ادعا شده که وی در آتش‌زدن این فروشگاه نقش داشته است؛ ادعایی که نزدیکان ابوالحسنی آن را رد کرده و می‌گویند او صرفاً از محل آتش‌سوزی تصویربرداری می‌کرده است.

پرونده ابوالحسنی اواخر اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ در شعبه پنجم دادگاه انقلاب اصفهان به ریاست قاضی وحید همت‌نژاد رسیدگی شد و دادگاه با استناد به اتهام «محاربه» برای او حکم اعدام صادر کرد. تاکنون جزئیات مستندات مورد استناد دادگاه برای انتساب آتش‌زدن فروشگاه به او، نحوه رسیدگی به پرونده و دفاعیات مطرح‌شده به‌طور عمومی منتشر نشده است.

پس از صدور حکم، نسبت به رأی دادگاه اعتراض شده و پرونده برای رسیدگی به فرجام‌خواهی به دیوان عالی کشور ارجاع شده است. نتیجه این رسیدگی تاکنون اعلام نشده و در صورت تأیید حکم اعدام، لیلا ابوالحسنی با خطر اجرای این حکم روبه‌رو خواهد بود.

@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#لیلا_ابوالحسنی
Leila Abolhasani, a 43-year-old woman and mother of two teenage daughters who was arrested during the January 2026 protests, has been sentenced to death by Branch 5 of the Isfahan Revolutionary Court on the charge of “waging war against God.” She has been held at Dowlatabad Prison in Isfahan for more than seven months. Following an appeal, her case has been referred to the Supreme Court for review.

According to a report by Tavaana, Abolhasani was arrested on January 8, 2026, in Shahin Shahr, Isfahan Province. Reports indicate that she was filming a fire at an Ofogh Kourosh store at the time of her arrest. Judicial authorities, however, have accused her of involvement in setting the store on fire. Her relatives reject this allegation and say she was merely recording the scene while the store was burning.

Abolhasani’s case was heard in late May 2026 by Branch 5 of the Isfahan Revolutionary Court, presided over by Judge Vahid Hemmatnejad. The court sentenced her to death on the charge of “waging war against God.” Details regarding the evidence used to link her to the arson, the proceedings in her case, and the defense presented on her behalf have not been made public.

Following the issuance of the death sentence, an appeal was filed and the case was referred to the Supreme Court. The outcome of the review has not yet been announced. If the death sentence is upheld, Leila Abolhasani will face the risk of execution.

@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#leila_abolhasani
Following the “Woman, Life, Freedom” movement, Iranian girls and women, despite pressure, arrest, violence, and even loss of life, have not backed down from their position on compulsory hijab.

From a human rights perspective, the issue is not simply “hijab;” it is a woman’s right to her own body, clothing, and choices. No government should be able to take that choice away from women through laws, threats, or punishment.

From a social perspective, what has changed is not only the behavior of girls and women; it is the relationship between law and society. Millions of women and girls have shown that it is possible to reject a legal obligation and stand against the normalization of coercion.

The Islamic Republic continues to maintain laws and repressive tools to impose compulsory hijab and, at various points, has sought to advance the implementation of more restrictive measures. Yet, in the face of widespread resistance by women, the implementation of these policies has repeatedly encountered retreat, suspension, or delay.

This does not mean that compulsory hijab has come to an end. But an important change has taken place: the government can no longer assume that it can control the behavior of millions of women as easily as it once did through law and force.

Iranian women and girls may not have won the entire battle yet, but they have broken through the first line of defense: the belief that their bodies and clothing are under the control of the government.

@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#DayOfTheGirl
#InternationalDayOfTheGirl
#CompulsoryHijab
#WomanLifeFreedom
#HumanRights
پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی»، دختران و زنان ایرانی با وجود فشار، بازداشت، خشونت و حتی جان‌باختن، از موضع خود درباره حجاب اجباری عقب ننشستند.

از منظر حقوق بشری، مسئله فقط «حجاب» نیست؛ مسئله حق زن بر بدن، پوشش و انتخاب خودش است. هیچ حکومتی نباید با قانون، تهدید یا مجازات، این انتخاب را از زنان سلب کند.

از منظر اجتماعی، آنچه تغییر کرده، فقط رفتار دختران و زنان نیست؛ رابطه میان قانون و جامعه است. میلیون‌ها زن و دختر نشان دادند که می‌توان یک الزام قانونی را نپذیرفت و در برابر عادی‌سازی اجبار ایستاد.

جمهوری اسلامی همچنان قوانین و ابزارهای سرکوب برای تحمیل حجاب را حفظ کرده و در مقاطع مختلف تلاش کرده اجرای احکام سخت‌گیرانه‌تر را پیش ببرد. اما در برابر مقاومت گسترده زنان، اجرای این سیاست‌ها بارها با عقب‌نشینی، توقف یا تأخیر مواجه شده است.

این به معنای پایان حجاب اجباری نیست؛ اما یک تغییر مهم رخ داده است: حکومت دیگر نمی‌تواند مانند گذشته با قانون و زور، رفتار میلیون‌ها زن را به‌سادگی کنترل کند.

زنان و دختران ایرانی شاید هنوز همه نبرد را پیروز نشده باشند، اما اولین سنگر را شکسته‌اند: این باور که بدن و پوشش آنها، در اختیار حکومت است.

@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_دختر
#روز_جهانی_دختر
#حجاب_اجباری
#زن_زندگی_آزادی
#حقوق_بشر