❗️روزگاری، سخن گفتن زنان نیز کاری افراطی به شمار می‌رفت

🍂 کلیسای قرون وسطی اتهام جادوگری را در بیشتر مواقع مختص به زنان می‌دانست، زیرا اعتقاد داشت که زنان برای هم‌پیمانی با شیطان آمادگی بیشتری دارند.

از نظر کلیسا آمادگی زنان برای جادوگری از آن‌جا می‌آمد که منشا هرگونه سحر و جادو، شهوت جنسی بود و شهوت زنان سیری نمی‌پذیرفت.

🍂 یکی از ماموران انکیزیسیون (جماعت عالی مقدس) که قاضی یکی از دادگاه‌های تفتیش عقاید بود در خاطرات خود (با کمی اغراق) به سوزاندن ۴۸ زن که آنان را جادوگر می‌نامید افتخار می‌کند و می‌نویسد : «سه چیز است که سیری‌پذیر نیست، اما از آن بدتر چیز چهارمی است که هیچ گاه نمی‌گوید بس است، و آن مهبل زنان است!»

🍂 نکته جالب در این دوران سواستفاده برخی از مردان از اعتقادات شوم اعضای انکیزیسیون بود. عده‌ایی از مردان که از همسران خود به هر دلیلی ناراضی بودند و موجودیت همسر را مزاحمِ زندگی خود می‌دیدند، شکست‌ها و حتی ناتوانی جنسی خود را به همسر ربط می‌دادند و ‏ادعا می‌کردند که توسط همسرانشان جادو شده‌اند و او را به حمایت از شیطان و دسیسه علیه کلیسا متهم می‌کردند. جالب‌تر آنکه دادگاه‌های تفتیش عقاید به این موارد رسیدگی می‌نمود و زنان را ابتدا شکنجه و سپس اعدام می‌کرد.

تحقیر زنان در اروپای قدیم به‌ویژه در قرون وسطی پدیده‌ای عمومی بود و حتی برای زنان پرحرف نیز تنبیه‌های حقارت‌باری در نظر گرفته شده بود.

◼️برای قرن‌ها، مردان اروپایی زنان پرحرف، غرغرو و شایعه‌ساز را با دهان‌بند فلزی خاصی به نام «افسار زن بد دهان» مجازات و تحقیر می‌کردند.

🍂 این ابزار تنبیه که به نام‌های دیگری مانند "افسار جادوگر" و "افسار شایعات" نیز شناخته می‌شد از قفسی دارای یک دهان‌بند فلزی درست شده‌ بود. یک تکه فلزی کوچک به نام "نیش افسار" نیز درون دهان قرار می‌گرفت و روی زبان فشار می‌آورد تا از حرف‌زدن فرد جلوگیری کند. گاهی اوقات، این بخش دارای زبانه‌های تیز بود تا اگر زن تلاشی برای صحبت کردن بکند، زبان وی سوراخ شود.

◼️ نخستین موارد ثبت‌شده‌ی استفاده از "افسار زن بد دهان" به سال ۱۵۶۷م در اسکاتلند بازمی‌گردد، و از آن در انگلیس و مستعمره‌های این کشور نیز استفاده می‌شد. دادگاه‌های اسکاتلند برای زنانی که گستاخ، غرغرو یا مشکوک به انجام جادوگری بودند مجازات استفاده از این ابزار را تعیین می‌کردند. اگر قرار گرفتن "افسار زن بد دهان" روی سر به اندازه کافی تحقیرآمیز نبود، مرد یک بند به آن متصل کرده و همسر خود را راهی پیاده‌روی شرمساری در شهر می‌کرد.

🍂 وی رهگذران را تشویق می کرد تا به همسرش توهین کرده یا آب دهان به وی بیاندازند. گاهی اوقات یک زنگوله در قسمت بالای این قفس فلزی قرار می‌گرفت تا هنگام پیاده‌روی توجه بیشتری را جلب کند. استفاده از دهان‌بند فلزی ایده جدیدی نبود. ابزارهایی مشابه، صدها سال بود که برای بردگان استفاده می‌شد و این روند تقریبا تا قرن نوزدهم ادامه داشت.

🍂 محبوبیت "افسار زن بد دهان" از اواخر قرن شانزدهم کاهش پیدا کرد اما در بخش‌هایی از اروپا مانند آلمان تا اوایل دهه اول قرن نوزده مورد استفاده قرار می‌گرفت.

🖊#کاهن_اعظم

@Zane_Ruz_Twitter

🩸سایه‌ای که رقصش کفرِ مسجّله
📕از شادیِ دریغ‌شده تا رقصِ ممنوع
📕چرا الله از «آزادی، رقص، خنده، موسیقی و شادی» متنفر است؟
📕چرا اسلام پسرفتی اساسی نسبت به مسیحت بوده‌است؟

.


#زنان #آخوندیسم #آینه_تاریخ

➖➖➖

🌾 @Naqdagin