📺 موسی و پادشاه داوود هرگز وجود نداشته‌اند
— تنخ (عهد عتیق) در سال ۲۰۰ پیش از میلاد پدید آمده!
(۲/۲)
🎙دکتر نیلز پیتر لمچه و دکتر رابرت ام. پرایس

* صندوقچه یعقوب (James Ossuary): آن‌ها این کشف را که ادعا می‌شد متعلق به برادر عیسی است، یک جعل احتمالی می‌دانند که با هدف ایجاد پیوند فیزیکی بین باستان‌شناسی و متون مقدس ساخته شده است.

۶. هدف از نگارش کتاب مقدس

* ادبیات به جای تاریخ: نتیجه‌گیری نهایی هر دو دانشمند این است که کتاب مقدس را نباید به عنوان یک گزارش تاریخی (History) خواند، بلکه باید آن را به عنوان یک ساختار ادبی و اخلاقی و هویتی دید که در دوران هلنیستی برای ایجاد یک هویت واحد برای قوم یهود ساخته و پرداخته شده است.

* تأثیر از بابل: آن‌ها شباهت‌های داستان نوح با حماسه گیلگمش را بررسی کرده و اشاره می‌کنند که نویسندگان یهودی آگاهانه داستان‌های بابلی را تغییر دادند تا مفاهیم خودشان (مانند «عدالت الهی» به جای «میل خدایان») را جایگزین کنند.

نکته کلیدی: دکتر لمچه تأکید می‌کند که حتی اگر داوود یا موسی بعنوان افراد فیزیکی وجود نداشته باشند، این از ارزش اخلاقی و فرهنگی داستان‌های آن‌ها برای تمدن غرب کم نمی‌کند؛ مشکل زمانی آغاز می‌شود که بخواهیم از این اسطوره‌ها برای ادعاهای ارضی و سیاسی در دنیای امروز استفاده کنیم.

🔻افسانه‌ها در محک تاریخ/منابع
📕«اسرائیل فینکلشتاین» و آراء او
📻 پادشاهان و انبیای تورات: تاریخ یا افسانه و ایدئولوژی؟
📺 آیا طبق تاریخ پیامبری بوده؟
📻 ریشه‌های قصص قرآن و سنجش نظریات دربارۀ منشاء قرآن
📻 مواجهۀ تاریخی-انتقادی، علم و شبه‌علم

🔻یوسف
🎧 یوسف: نیاز جمعی، دروغِ تاریخی
🔻ابراهیم
📻 چکشِ تاریخ بر افسانۀ ابراهیم
🔻ابراهیم، اسحاق و یعقوب [و موسی و داوود و سلیمان]
📻 چکشِ تاریخ بر افسانۀ ابراهیم
📻 تیغِ باستان‌شناسی بر رگِ افسانه‌‌پردازی
🔻موسی
📻 معجزۀ غرق شدن پرمعجزه‌ترین یهودی در تاریخ!
📻 اثری از موسی و انبیا هست؟
📻 پادشاهانِ کاغذی؟ موسی، داوود، سلیمان
📻 افسانۀ موسی و فرعونِ ستمگر
🔻ایوب و یعقوب
📺 پشت‌پردۀ قصۀ ایوب و یعقوب
🔻آدم و حوا و هابیل و شیث
📻 قصۀ آفرینش: از سومر تا بایبل
🔻نوح
📕افسانهٔ عمر نوح؛ بدعاقبتی کپی‌کاران!
🔻یونس
📺 افسانۀ «یونس در شکم ماهی»
🔻عیسی
📺 عیسی: اسطوره یا واقعیت؟

🔻بایبل‌شناسی
📺 تطهیر خون با جوهر؛ بایبل به‌مثابه بیانیۀ سیاسیِ خاندانِ داوود
📺 برآمدن و فروپاشیِ داوودِ پادشاه
📺 چرا بایبل جنایات داوود شاه را توجیه می‌کند؟
📺«هر پسربچه و زنِ غیرباکره را بکشید!»
📺 کُشتی با خدا تا سپیده دم
📻 جنگ‌طلبی: از اسلام تا یهودیت
📻 خنجرِ امت بر رگِ خانواده و ملت
— اسلام (ایدئولوژیِ‌ خلافت)، رادیکال‌تر از یهود

🔻سلیمان
📻 پادشاهان کاغذی؟ موسی، داوود، سلیمان
📻 تحلیلِ سلیمان و اجنه! و منابعش
📻 قصۀ تخیلیِ هدهد و ملکۀ سباء
📻 پاسخ مورچۀ سخن‌ور(!) به تحدی مولفان قرآن!
📻 ریشه‌های قصص قرآن و سنجش نظریات دربارۀ منشاء قرآن

🔻ایدئولوژی عصمت
📺 تحریف نوح توسط قرآن
📕نوح: قدیسی قهرمان یا مردی تنها و شکست‌خورده؟

📕قرآن و الهیات سیاسی (۱-۱۵؛ ۱۶-۲۱ )
📕دو ایوب، دو سنت، دو سرنوشت
📺 نسبت محمد با «ده فرمان» موسی
📕رد اسلام توسط سعدیا گائون و علمای یهود
📕رد محمد توسط توماس آکویناس
📕آموزه‌های یعقوب: شمشیر و پیامبری یا دجال؟

.


#نقد_ادیان #نقد_یهودیت #نقد_اسلام #نقد_بایبل #نقد_تورات

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

🍂 همین دو ماه پیش بود که اتومبیل خانواده‌ی سقاب اصفهانی، یکی از مدیران ابراهیم رئیسی و نزدیک به جبهه‌ی پایداری واژگون شد و همسر و دو فرزندش کشته شدند. در کامنتهای ویدیوهای آن حادثه، به ندرت اثری از خشم و کینه‌ورزی و خوشحالی دیدم. مردم از مرگ زن و بچه‌ی اصولگرایی که بسیاری از مشکلات جامعه‌ به او و امثال او مربوط می‌شود، خوشحال نبودند.

🍂در ویدیوی دوم، بچه‌ی سه‌ساله‌ای را می‌بینید که با دیدن تصویر پدر کشته‌شده‌اش در تلویریون اینترنشنال، بابایی‌بابایی می‌کند.

🍂 واقعن دل سنگ و قساوت قلب زیادی لازم است که موضوع مرگ و زندگی آدمها را دستمایه‌ی لودگی قرار دهی.

🍂 من مدتی است که فکرم مشغول این پرسش کلیدی است که چرا جان و سلامت آدمها، خط قرمز بخش دیگری از آدمها نیست؟

▪️کسانی که اتومبیلهای‌شان را با جنون سرعت می‌رانند و برایشان مهم نیست که در این عشق و حالشان، جان عزیزی گرفته شود.

▪️کسانی که از کشتار دختران و پسرانی که در کنسرت موسیقی «صلح» در اسرائیل شرکت کرده بودند، به دست حماس خوشحال بودند و یا آن‌که «حقشان» بود، می‌گفتند. چقدر به اصطلاح روشنفکر دینی، جنایت هفت اکتبر را توجیه کردند و گفتند نتیجه‌ی سالها کشتار فلسطینیها، همین می‌شود. الان قبول می‌کنند که اگر دری به تخته خورد و حکومت برگشت، مردم، آخوندکشی راه بیندازند و آن را نتیجه‌ی سالها ستم بدانند؟

▪️کسانی که سلاخی هفتادهزار آدم را در غزه تحت عنوان مبارزه با حماس به کتفشان گرفتند و آن را تلفات جانبی نامیدند و البته حماس هنوز هم آنجا هست.

▪️همین اینترنشنال که ویدیوی دوم‌ را از کشته‌شدگان ایرانی پخش می‌کند و احساسات ما را منقلب می‌کند، آیا هنگام پخش آن فراخوان‌های کذایی، فکر خون‌هایی را که قرار بود توسط همفکران این مجری صداوسیما ریخته شوند، کرده بود؟ آیا هشدار می‌داد که اگر بچه‌ی کم‌سن و سال دارید، بیرون نروید، چون ممکن است کودکتان را یتیم کنید؟ یا نه؟

▪️فکر وزن‌کشی بودند و بدتر آن که (پستهایشان هنوز هست) براندازی نظام جمهوری اسلامی را کاری آسان جلوه می‌دادند که فقط کمی همت و جربزه لازم دارد و این همه بچه‌ی عقل‌نارس شانزده، هفده‌ساله‌ی مخاطب اینترنشنال، وادار شوند که با یک سیگار پشت لب و ژست لاتی‌گرفتن و استتار چسکی ماسک پزشکی، بروند بیرون تا حریف سپاه قدس شوند.

▪️محسن رضایی را یادتان هست که عملیات کربلای چهار را عملیات فریب اعلام کرد؟ هزاران کشته و مجروح و مفقود، تا دشمن «فریب» بخورد!

▪️جان انسان‌ها، پروسه و هزینه و تلفات جانبی و فریب و وزن‌کشی نیست؛
انسانها، بابایی و مامانی هستند؛
شماها از هر ایل و تباری، چقدر ناانسان و کثیف هستید!

✍🏻 #فراز

🍂 اگه کسی با مسئولیت غریبه نباشه، وقتی وسط مقابله با اشرار کسی به مسئولیت‌ناپذیری انتقاد کرد، نمیگه تو میخوای بگی جنایت اشرار تقصیر کسی غیر از اشراره!

🍂 همین الان یه نظامی اوکراینی هزاران طرفدار پیدا کرده، چون جرئت کرد از مافوقش شکایت کنه، و دادگاه هم رفت، که چرا در فلان عملیات بچه‌هامون رو بدموقع فرستادی جلو و به کشتن دادی!

🍂 بش نگفتن تو میخوای بگی کسی غیر از ارتش روسیه قاتل نیروهای ماست! فقط خود اون مافوق تلاش میکرد قاضی رو بی‌خیال پرونده کنه.

🍂 تازه این درباره سربازان اوکراینه، که مسلح هستند و یک دولت پشت‌شونه. اتفاقا تعدادی ازون سربازان هم داوطلب بودند، و این گزاره «خودشون می‌دونستن ممکنه کشته بشن» در موردشون صادق بود.

🔺لازم نبود ازین مثال‌ها زد اگه بعضی‌ها با مسئولیت غریبه نبودند.

✍🏻 #اریک

پی‌نوشت:

🍂 حتی ارتش آمریکا که فاصله‌‌ی نجومی داره از هر لحاظ با نظامی‌های اوباش شیعه، چه در تکنولوژی نظامی و رصد، و چه در تخصص و دیسپلین، بی‌گدار به آب نمی‌زنه که تا ترامپ تهدیدی لفظی کرد، واردِ جنگ با ج.ا بشه؛ بلکه قبل از حمله، انواع احتمالات رو سبک‌سنگین می‌کنه و برای هر نوع واکنشِ جنون‌آمیز ج.ا، خودش و منطقه‌ رو تجهیز می‌کنه، و با صبوری ج.ا رو محاصره‌ی کامل می‌کنه و سپس در وقتی که مطمئن شد که کمترین هزینه‌ی غیرقابل اجتناب وجود داره، حمله می‌کنه!

🍂 وقتی شعارها عملا بر محورِ نفی و نفرت از کلیتِ یک ساختار داعشی رفته‌بود، خصوصا برای رهبری که مدعیِ نفوذ به نظامی‌ها در سطوح مختلف و ارتباط با سیاست‌مداران دنیاست، بی‌شک قابل پیش‌بینی بود که سطح جنایت در سرکوب مردم، از ۱۴۰۱ (جنبش مهسا) و سرکوبِ خونینِ دوران روحانی (جنبش فرودستان) نیز بیشتر می‌رود، اما کمترین هشداری برای ضرورت‌های حضور در چنین بزنگاهِ خطری منتشر نشد (از جمله ضرورتِ عدم حضورِ کودکان زیر ۱۸ سال یا والدینی که بچه کوچک دارند)، و با زبانی عجیب مردم را تهییج کردند که به خیابان بیایند که کار بزودی تمام می‌شود؛ درباره‌ی تدارکاتِ لازم برای مقابله با این سطح از توحش& که به‌نظر تقریبا هیچ بود، لازم نیست سخن بگوییم.

.


#حکومت_اسلامی #اپوزیشنقد #نقد_رسانه

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📺 جانبازِ ۸ سال جنگِ عراق، مقتولِ نظامِ اشغالگرِ دینی

سر اعتراضات و مهسا امینی بابام می‌گفت مواظب خودت باش با خنده گفتم عیبی نداره فوقش میمیرم هشتک اسمم توی اینستا معروف میشه
گفت ما فامیلیمون سخته اگه بمیریمم اسم و فامیلی مونو هشتک نمیکنن خیالت راحت ....

خواستم بگم بابا چرخ دنیا رو دیدی؟ دارم اسم و فامیلی خودتو هشتک میزنم که همه بدونن شرافت بهای سنگینی داره

#جاویدنام #اکبر_مزلقانی

🔺باید با این سطح از توحش و «جنون قدرت» توسط مدعی‌ترین صنف جامعه: مدعیِ «خدا، تقوا، آخرت، معنویت و اخلاق» مواجه می‌شدیم، تا بفهمیم، دموکراسی شوخی و بازی نیست.

🔺نمی‌شه که امکانِ تغییرِ سیاست‌ها و سیاست‌مداران خُرد و کلان با کمترین هزینه‌ی ممکن را نداشته‌باشی، و تصور کنی به‌صرف مقابله با ارتشِ بیگانه، می‌تونی با عزت و افتخار و امنیت زندگی کنی. دموکراسی یک کالای لوکس نیست. برای اقتصاد و حتی امنیت اولیه ضروریه که شهروندانِ یک کشور، توانِ عملیِ اجرای نظرات‌شون، و تغییرِ سیاست‌ها و سیاست‌مدارانِ (بدونِ هیچ استثنایی) رو داشته‌باشن؛ وگرنه صرفا برای منافع اشغال‌گرِ بظاهر وطنی می‌جنگند تا اشغال‌گر بیگانه را بیرون کنند.

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

در دنیا کسانی هستند که در ادعا محبت حضرت حسین (رض) را در دل دارند اما در عمل، یزید را روسفید کرده اند!

🎤برشی از سخنان مولانا محمدطیب در مراسم نمازجمعه مسجدنور ایرانشهر/ ۱۲ دی ماه ۱۴۰۴

🔸آخوند شیعه چنان تحتِ انقیاد و بردگیِ حکومتِ ولایت‌فقیه رفته، که حتی یک نمونه از این دست سخنان را از مراجع و امامانِ جمعه‌ی شیعه نمی‌بینیم!

🔸شیعه‌ای که مدعی بود در طولِ تاریخ همیشه در اقلیت و معترض و انقلابی بوده و زیر سرکوب، و خودش رو به قدرت‌های زمان نفروخته، عملا بدل به بالِ سرکوب و خون‌شویی و سکوت و بی‌تفاوتی در مقابلِ بزرگ‌ترین سفاکی‌ها و استبدادهای تاریخ شده.

🔸حتی سیستانی با آن همه ادعای توخالی، عملا چیزی جز یک جسدِ مومیاییِ بی‌صدا نیست که نسبت به خون و حقّ مردم کمترین وقع و غیرتی نداره.

🔸شیعه‌گری عملا بدل شده به یکسری کارناوالِ تهی از محتوا و شور واقعی برای عدالت و آزادی؛ زیارت عاشورا و پیاده‌روی اربعین و عزاداری محرم و...، یک‌جو شرف و غیرت و آزادگیِ مولاناهای سنی‌ هم در این آخوندهای شیعه ندمید.

.


#حکومت_اسلامی #آخوند_شیعه #نقد_شیعه

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📺 جلسه‌ی درسِ آدم‌کش‌های ولایی
— ولی‌فقیه = رهبرِ تروریست‌های داعشی

⁨ ⁨ باید اطلاع رسانی کنیم که همه بفهمند تو مغز اینا چی می‌گذره! کسانی که پول و قدرت و اسلحه و خدا و همه چی دستشونه و تا نابودی ایران، دست از جنایت برنمی دارند! باید رسواشون کنیم ! لطفا پخش کنید 🙏🙏

🎙#محمد_خدادادی⁩⁩

.


#حکومت_اسلامی #داعش_شیعه

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

دو‌هزار و پانصد سال پیش فیلسوف چینی با اسب و الاغ و قاطر و هرچی که گیرش می‌اومد، و گاهی پیاده، ازین شهر به اون شهر می‌رفت، تا به مردم آبادی‌ها یاد بده چطور وقتی بشون حمله شد، بتونند در محاصره نظامی زنده بمونند و از خونه زندگی‌شون دفاع کنند. صبح درباره عشق رساله می‌نوشت، شب درباره اینکه خانواده سرباز بالای برجک رو باید کجای شهر ساکن کرد که دیرتر از همه به دست دشمن بیفتند.‌ فیلسوف مثل یک طبیب بود که به جای شریک شدن در سوگواری بیمارش از بلایی که سرش اومده، یا قراره بیاد، مستقیم میره سراغ راه کنترل پیشروی بیماری یا درمان. پزشک نمی‌گفت با این عفونت پاهاتو از دست میدی، بیا با هم گریه کنیم! بش می‌گفت باید قطعش کنم، و باید این علف مخدر رو بخوری تا بتونی تحملش کنی. فیلسوف برای مردم مظلومی که قرار بود سلاخی بشن روضه نمی‌خوند. بشون می‌گفت قراره نصف‌تون تلف بشید. برای زنده موندن بقیه باید این کارهایی که میگم رو بکنید! خودش در محیطی به دنیا اومده بود، که شانس کودک انسان برای بقا از شانس توله‌های سگ‌های خیابانی کمتر بود. در سی سالگی متوجه نمیشد که اون بیرون آدم‌ها آماده‌اند که شکمش رو پاره کنند، حتی اگه بی‌دفاع باشه. در شش سالگی متوجه شده بود. برای همین از وقتی که برای مردم اندیشه تولید می‌کرد، با این پیش‌فرض محکم تولید می‌کرد که خشونت بخشی از زندگی‌شون خواهد بود، و بر همین مبنا باید برنامه‌ریزی کنند.

اونی که تازه داره درباره مشروعیت دفاع از خود در برابر حکومت تئوری میده، نه فیلسوفه نه صاحب اندیشه. فیلسوف باید با مکانیک زندگی مردمش آشنا باشه، و درباره همون حرف بزنه، و در چارچوب همون راهکار بده. فضای دوران ما پر شده از وراجی افرادی که پول گرفته‌اند و پول خرج‌شان شده تا وراجی کنند. همین که بفهمیم فقدان شدید «فیلسوفِ مردم» کارمون رو لنگ کرده، یک قدم به جلو خواهد بود.

📘دیکتاتورها از چه فیلسوفانی می‌ترسند؟
— از دکترین «عشق همگانی» تا مهندسیِ دژهای نظامی
(۱/۲)
🔸این متن اریک به احتمال بسیار زیاد به «موتسو» (Mozi)، فیلسوف مشهور چینی و پیروان او یعنی «موییست‌ها» اشاره دارد. توصیفات نویسنده آمیزه‌ای از حقایق تاریخی درخشان و البته مقداری چاشنی ادبی برای تطبیق با شرایط امروز است.

🔻در ادامه، این ادعا را از فیلتر واقعیت تاریخی عبور می‌دهیم:

🛡 واقعیت تاریخی: فیلسوفان جنگجو و مهندس

🔻در دوران «ایالت‌های جنگ‌طلب» در چین (حدود ۴۰۰ سال پیش از میلاد)، مکتب موییسم دقیقاً همان چیزی بود که نویسنده توصیف کرده است:

* دفاع به جای روضه: موتسو معتقد بود سخنرانی درباره اخلاق کافی نیست. او و شاگردانش متخصصان مهندسی دفاعی و دژبانی بودند. آن‌ها وقتی می‌شنیدند شهری ضعیف مورد حمله قرار گرفته، پیاده راه می‌افتادند تا به مردم آن شهر یاد بدهند چگونه ماشین‌آلات محاصره بسازند و دیوارها را تقویت کنند.

* رساله عشق و استراتژی نظامی: موتسو فیلسوف «عشق همگانی» (Jian'ai) بود، اما کتاب او شامل بخش‌های مفصلی درباره ساختن تیرکمان‌های غول‌پیکر، حفاری تونل‌های ضد‌محاصره و مدیریت منابع غذایی در زمان قحطی است.

* فیلسوف به مثابه تکنیسین بقا: برخلاف کنفوسیوس که بیشتر بر آداب و رسوم تمرکز داشت، موتسو از مردم عادی و طبقه صنعتگران برخاسته بود. او فیلسوفی بود که آستین‌هایش را بالا می‌زد و در میدان جنگ در کنار مردم می‌ایستاد.

🧱 نقد دیدگاه نویسنده (تفاوت فیلسوف قدیم و جدید)

نویسنده با استفاده از الگوی موتسو، در حال نقد روشنفکران معاصر است. او به چند نکته کلیدی اشاره می‌کند که از نظر فلسفی قابل تامل است:

* فقدان پراگماتیسم (عمل‌گرایی): نویسنده معتقد است اندیشمند امروزی درگیر «مشروعیت» است (بحث نظری)، در حالی که فیلسوف واقعی باید درگیر «مکانیکِ پیروزی» باشد (بحث عملی).

* خشونت به مثابه پیش‌فرض: متن به درستی اشاره می‌کند که فیلسوفان باستان، خشونت را حذف‌ناشدنی می‌دیدند، در حالی که نظریه‌پردازان مدرن گاهی در دنیایی انتزاعی و به دور از واقعیتِ عریانِ سرکوب حرف می‌زنند.

* تمایز میان «وراجی» و «اندیشه»: نویسنده «فیلسوفِ مردم» را کسی می‌داند که با درد مردمش هم‌زبان است، نه کسی که از دور برای آن‌ها نسخه می‌پیچد یا فقط سوگواری می‌کند.

🚩 نتیجه‌گیری

توصیف نویسنده از نظر تاریخی بر مصادیقی چون موتسو استوار است. او فیلسوفی بود که «صلح» را نه در انفعال، بلکه در «قدرتمند شدنِ مظلوم برای دفاع» می‌جست. پیام اصلی متن این است: در دوران گذار و نبرد نهایی، جامعه به «مهندسِ تغییر» نیاز دارد، نه فقط «نظریه‌پردازِ تغییر».

🏯 موتسو (Mozi)؛ فیلسوفی که با آستین‌های بالا زده می‌اندیشید

او که نام اصلی‌اش «مو دی» (Mo Di) بود، احتمالاً در قرن پنجم پیش از میلاد زندگی می‌کرد. در حالی که فیلسوفان دیگر مثل کنفوسیوس به دنبال آداب و رسوم دربار و اشراف‌زادگان بودند، موتسو از دل طبقه کارگر و صنعتگران بیرون آمد. او را می‌توان اولین «فیلسوفِ مهندس» تاریخ دانست.

🛡 دکترین «عشق همگانی» و «دفاع مسلحانه»

موتسو پارادوکس (تناقض) عجیبی داشت: او به شدت ضد جنگ بود، اما به همان اندازه متخصص فنون نظامی!

* عشق همگانی (Jian'ai): او معتقد بود ریشه تمام بدبختی‌های بشر در «تبعیض» است. می‌گفت باید به مردم کشورهای دیگر همان‌قدر عشق ورزید که به مردم خودمان.

* دفاعِ فعال: اما او احمق نبود! می‌دانست با کلمات زیبا نمی‌شود جلوی دیکتاتورها را گرفت. شعار او این بود: «تنها راه متوقف کردنِ متجاوز، این است که هزینه‌ی تجاوز را برایش چنان بالا ببری که پشیمان شود.»

* دیپلماسی با تهدید: معروف است که یک بار وقتی شنید ایالت «چو» قصد حمله به ایالت ضعیف «سونگ» را دارد، ۱۰ شبانه‌روز پیاده راه رفت تا به دربار پادشاه رسید. او با پادشاه روی زمین نشست و با تکه چوب‌هایی، تمام نقشه‌های جنگیِ ژنرالِ پادشاه را باطل کرد و نشان داد که برای هر حمله، یک ضد‌حمله طراحی کرده است. در نهایت گفت: «شاگردان من هم‌اکنون بر دیوارهای شهر سونگ ایستاده‌اند و منتظرند.» و پادشاه از ترس شکست، جنگ را لغو کرد.

🛠 ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد مکتب موییسم (Mohism)

📐 منطق و عمل‌گرایی:
او اولین کسی بود که در چین سیستم منطق صوری را پایه‌گذاری کرد. برای او «حقیقت» چیزی نبود که در کتاب‌ها باشد؛ حقیقت چیزی بود که «در عمل به درد مردم بخورد».

🏗 تکنولوژی در خدمت مردم:
موییست‌ها مخترعان بزرگی بودند. آن‌ها منجنیق‌های پیشرفته، تیرکمان‌های مکانیکی و سپرهای متحرک را ابداع کردند. اما نکته طلایی اینجاست: آن‌ها این سلاح‌ها را فقط و فقط برای دفاع می‌ساختند و هرگز به هیچ دولتی برای حمله کمک نمی‌کردند.

(ادامه دارد)
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘 دیکتاتورها از چه فیلسوفانی می‌ترسند؟
— از دکترین «عشق همگانی» تا مهندسیِ دژهای نظامی
(۲/۲)
👥 سازماندهی چریکی:
شاگردان موتسو مانند یک فرقه مذهبی-نظامیِ بسیار منضبط زندگی می‌کردند. آن‌ها لباس‌های کرباس ساده می‌پوشیدند، غذای اندک می‌خوردند و آماده بودند تا به محض شنیدن خبرِ محاصره‌ی یک شهر، جان خود را برای نجات غریبه‌ها فدا کنند.

📉 چرا نام او در تاریخ کمرنگ شد؟

با روی کار آمدن سلسله «چین» (اولین امپراتوری متحد چین) که بسیار مستبد بود، کتاب‌های موتسو سوزانده و پیروانش سرکوب شدند. چرا؟ چون هیچ دیکتاتوری دوست ندارد فیلسوفی وجود داشته باشد که به مردم یاد می‌دهد چگونه در برابر محاصره و ارتشِ منظم مقاومت کنند. آن‌ها فیلسوفانی را ترجیح می‌دادند که از «اطاعت» حرف بزنند، نه از «مقاومت مهندسی‌شده».

💡 میراث او برای امروز

🔻موتسو به ما یاد می‌دهد که:

۱. اندیشه بدون ابزار، بی‌دفاع است.

۲. صلح‌طلبی به معنای تسلیم نیست؛ بلکه به معنای آنقدر قوی شدن است که کسی جرات حمله به شما را نداشته باشد.

۳. وظیفه فیلسوف، نشستن در کتابخانه نیست، بلکه ایستادن در کنار مظلوم در سخت‌ترین لحظات است.

📖 میراث مکتوب موتسو؛ از مهندسی دژها تا فلسفه عشق

متأسفانه به دلیل همان سرکوب‌های شدیدی که پیش‌تر گفتیم (دوران سلسله «چین»)، بسیاری از پیروان موتسو کشته شدند و آثارشان نابود شد. با این حال، بخشی از نوشته‌های او تحت عنوان یک کتاب واحد به دست ما رسیده است:

📜 کتاب اصلی: «موتسو» (Mozi)

🔻این کتاب که نام خودِ فیلسوف را بر پیشانی دارد، در ابتدا شامل ۷۱ فصل بوده که اکنون تنها ۵۳ فصل آن باقی مانده است. این فصول را می‌توان به چند دسته تقسیم کرد:

* 🛡 بخش‌های نظامی و دفاعی (فصول ۱۴ تا ۱۵ و ۴۴ تا ۵۳): این بخش‌ها شگفت‌انگیزترین قسمت کتاب هستند. در این فصول، جزئیات دقیقی درباره ساخت ماشین‌آلات محاصره، روش‌های مقابله با تونل‌های زیرزمینی دشمن، و حتی نحوه‌ی سازماندهی نگهبانان بر روی دیوار شهرها آمده است. این دقیقاً همان بخشی است که نویسنده‌ی متن شما به آن اشاره کرده (مهندسیِ بقا).

* ⚖️ رساله‌های اخلاقی و سیاسی: شامل نظریات او درباره «عشق همگانی»، «ضدیت با جنگ‌های تهاجمی» و «صرفه‌جویی در هزینه‌ها». او در اینجا نقد تندی به اشرافی‌گری و مراسمات پرخرج درباری دارد.

* 📐 منطق و اپیستمولوژی (شناخت‌شناسی): بخش‌هایی موسوم به «موییستِ متأخر» که به بررسی منطق و زبان می‌پردازد و سعی دارد برای حقیقت، معیارهای تجربی و عملی ارائه دهد.

📚 کتاب‌های پیشنهادی درباره او (به زبان فارسی و انگلیسی)

🔻از آنجا که در ایران بیشتر بر روی کنفوسیوس و لائوتسه تمرکز شده، منابع فارسی درباره موتسو محدودترند، اما این موارد بهترین گزینه‌ها هستند:

۱. تاریخ فلسفه چین (نوشته فونگ یو-لان):
این کتاب معتبرترین مرجع برای شناخت فلسفه چین در ایران است. بخش مفصلی از آن به «موتسو» اختصاص دارد و به دقت تفاوت‌های او با کنفوسیوس را تشبیه می‌کند. (ترجمه فریدون مجلسی).

۲. متفکران بزرگ شرق (نوشته ایان پی. مک‌گریل):
در این کتاب، فصلی مجزا به بررسی دکترین‌های موتسو و تأثیر او بر سازماندهی اجتماعی پرداخته شده است.

۳. کتاب Mozi (ترجمه Burton Watson):
اگر به زبان انگلیسی تسلط دارید، این ترجمه یکی از بهترین گزینه‌ها برای خواندن خودِ متن اصلی موتسو است. برتون واتسون بخش‌های مهم را به زبانی ساده و جذاب ترجمه کرده است.

۴. The Mozi: A Complete Translation (توسط Ian Johnston):
این کتاب برای کسانی است که می‌خواهند «موتسو» را به صورت تخصصی و با تمام جزئیات (حتی بخش‌های فنی و نظامی) مطالعه کنند.

🏛 چرا خواندن موتسو برای امروز مهم است؟

خواندن آثار موتسو به ما یاد می‌دهد که «اخلاق» بدون «تکنیک» در برابر استبداد شکست می‌خورد. او به ما می‌آموزد که اگر می‌خواهیم صلح داشته باشیم، باید یاد بگیریم چگونه از خانه‌ی خود در برابر دزدان و سفاکان دفاع کنیم.


➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘سکوتِ کرکننده‌ی چپ در برابر ملتِ ایران
— من با چپی که آگاهانه انتخاب کرده که سکوت کند، هیچ وجه اشتراکی ندارم!
(۱/۲)
✍🏻 #یاشا_مونک

🍂 یک جنبش اعتراضی الهام‌بخش بنیادهای قدرت در ایران را به لرزه درآورده است. میلیون‌ها نفر به خیابان‌ها آمده‌اند تا علیه فسادی که آن‌ها را فقیر کرده و محدودیت‌هایی که آزادی‌هایشان را سلب کرده، اعتراض کنند. مردان و به‌ویژه زنان در برابر تهدید خشونت دولتی، برای کرامت و معیشت خود ایستاده‌اند.

🍂 دلایل زیادی وجود دارد که بترسیم این جنبش اعتراضی به نتیجه بدی ختم شود. رژیم ممکن است بار دیگر تصمیم به سرکوب شهروندان خود بگیرد و در این فرآیند ده‌ها، صدها یا شاید هزاران نفر را بکشد (در واقع، بر اساس گزارش‌های شاهدان عینی، همین کار را آغاز کرده است). قدرت ممکن است از آیت‌الله بیمار خامنه‌ای به سپاه پاسداران منتقل شود؛ شاید برخی محدودیت‌ها بر زنان برداشته شود، اما آرمان‌های سیاسی و اقتصادی گسترده‌تر مردم ناکام بماند. حتی گذار به دموکراسی لزوماً نتایج پایداری به همراه نخواهد داشت، همان‌طور که تجربه‌های شکست‌خورده حکمرانی دموکراتیک در مصر تا تونس نشان می‌دهد.

🍂 اما همدلی هر کسی که به آزادی، برابری و حقوق اساسی زنان باور دارد، باید با آن میلیون‌ها ایرانی شجاع باشد. با این حال، در سراسر غرب، در برابر این اعتراضات تاریخی، سکوت کرکننده‌ای حاکم بوده است. این سکوت در رسانه‌های جریان اصلی، از بی‌بی‌سی تا رادیو عمومی ملی، مشهود بوده که به‌طور عجیبی در درک اهمیت این لحظه کند عمل کرده‌اند. بدتر اینکه وقتی این رسانه‌ها بالاخره به پوشش رویدادها پرداختند، اغلب اهمیت اعتراضات را کم‌اهمیت جلوه دادند؛ در چند مورد به‌خصوص تأسف‌بار، خبرنگاران حتی به نظر می‌رسید با رژیم سرکوبگر کشور همدلی دارند (در آغاز اعتراضات، گاردین حتی مقاله‌ای از عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران، منتشر کرد).

🍂 سکوت در روزنامه‌ها و مجلات چپ‌گرای جهان انگلیسی‌زبان حتی کرکننده‌تر بوده است. صبح شنبه، نشریات اصلی چپ آمریکا را برای هرگونه اشاره به ایران جستجو کردم. هیچ مطلبی در وب‌سایت‌های The Nation، The New Republic، Jacobin، Slate یا حتی Dissent وجود نداشت. توضیحات ساده‌ای برای اینکه چرا توجه‌ها جای دیگری است، وجود دارد؛ آن‌ها تمرکز بر جنایات کاخ سفید را بیشتر ترجیح می‌دهند. اما آیا واقعاً این‌قدر سخت است که یک نویسنده گزارشی درباره اتفاقات ایران بنویسد یا مقاله‌ای از یک ایرانی تبعیدی درباره امیدهایش برای کشورش تهیه کند؟

🍂 این سکوت تصادفی نیست؛ یک انتخاب است. و گرچه گمان می‌کنم این انتخاب کاملاً آگاهانه نیست و کسانی که آن را انجام می‌دهند، منطق انگیزه‌شان را حتی برای خودشان به‌طور کامل توضیح نداده‌اند، اما در نهایت به یک محاسبه بسیار ساده برمی‌گردد که از روزهای جرج اورول به این سو، روشنفکران چپ را آزار داده است.

برای شمار زیادی از چپ‌گرایان، تعهد بنیادی‌شان نه به یک اصل یا آرمان برای جهان، بلکه به این باور است که کشورها و جوامع خودشان ریشه در شرارت عمیقی دارند.

🔺🔺این در ذهنشان یک شیطان‌شناسی ساده ایجاد می‌کند: هر کس در «طرف ما» باشد باید بد باشد و هر کس در «طرف مقابل» باشد، به‌طور پیش‌فرض خوب است. اورول درباره برخی روشنفکران زمان خودش گفت که «انگیزه واقعی اما ناگفته‌شان ظاهراً نفرت از دموکراسی غربی و تحسین توتالیتاریسم است». در هفته گذشته پیدا کردن چپ‌گرایان به‌خصوص ساده‌لوح که این منطق را تا انتهای تلخش دنبال می‌کنند، سخت نبوده؛ کسانی که معترضان ایرانی را عوامل بی‌اراده امپریالیسم می‌نامند و حاضر نیستند بپذیرند که نیکلاس مادورو دیکتاتوری وحشتناک بود. اما بیشترشان کمی زیرک‌ترند؛ کسانی که تا لحظه‌ی آخر به ستایش خامنه‌ای یا مادورو نمی‌پردازند اما نمی‌توانند کاملاً خود را به سقوط رژیم‌هایی که خودشان ساختند، امیدوار کنند.

🍂 من از زمانی که شروع به آگاهی سیاسی کردم، مرد چپ بوده‌ام. در سن ۱۳ سالگی به حزب سوسیال دموکرات آلمان پیوستم و هنوز به بسیاری از آرمان‌های آن زمان اعتقاد دارم: به همبستگی بین‌المللی؛ به نیاز به یک دولت رفاه سخاوتمند؛ به شر مطلق نفرت نژادی و پاکسازی قومی و جنگ. دوست دارم یک بار دیگر احساس کنم که بخشی از یک جنبش توده‌ای هستم که به شیوه‌ای اصولی از این ارزش‌ها دفاع می‌کند. اما با چپی که خود را قادر به تشویق زنان و مردان شجاعی که اکنون به خیابان‌های تهران و بسیاری از شهرهای دیگر ایران می‌آیند، نمی‌بیند، هیچ وجه اشتراکی ندارم.

🔷 معرفی نویسنده:

یاشا مونک (Yascha Mounk) یک دانشمند علوم سیاسی، نویسنده و استاد دانشگاه آلمانی-آمریکایی است که به دلیل پژوهش‌هایش در مورد بحران دموکراسی‌های لیبرال و رشد پوپولیسم در جهان شهرت زیادی پیدا کرده است.

🔻در ادامه، نکات کلیدی درباره او و جایگاه فکری‌اش آورده شده است:

(ادامه دارد)
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘سکوتِ کرکننده‌ی چپ در برابر ملتِ ایران
— من با چپی که آگاهانه انتخاب کرده که سکوت کند، هیچ وجه اشتراکی ندارم!
(۲/۲)
✍🏻 #یاشا_مونک

📚 ۱. سوابق آکادمیک

او استاد «دانشکده مطالعات بین‌المللی پیشرفته» (SAIS) در دانشگاه جانز هاپکینز است. مونک همچنین در دانشگاه‌هایی نظیر هاروارد تدریس کرده و عضو ارشد چندین اندیشکده معتبر مانند «شورای روابط خارجی» (CFR) است.

📚 ۲. تخصص و حوزه‌ی فکری

تخصص اصلی یاشا مونک بر روی سرنوشت دموکراسی متمرکز است. او یکی از اولین کسانی بود که هشدار داد دموکراسی‌های لیبرال (مانند آمریکا و کشورهای اروپایی) آن‌قدر که ما فکر می‌کنیم پایدار نیستند و ممکن است از درون فرو بپاشند.

📚 ۳. کتاب‌های مهم

• «مردم علیه دموکراسی» (The People vs. Democracy): این مشهورترین کتاب اوست که در آن توضیح می‌دهد چگونه دموکراسی (حاکمیت مردم) و لیبرالیسم (حقوق فردی و حاکمیت قانون) در حال جدا شدن از یکدیگر هستند.

• «تله هویت» (The Identity Trap): در این کتاب که جدیدترین اثر اوست، مونک به نقد سیاست‌های هویتی (Identity Politics) و جریان‌های چپ افراطی می‌پردازد. او معتقد است تمرکز بیش از حد بر نژاد، جنسیت و هویت‌های گروهی می‌تواند به آزادی‌های فردی و انسجام اجتماعی آسیب بزند.

📚 ۴. فعالیت‌های رسانه‌ای
یاشا مونک مؤسس وب‌سایت و انجمن آنلاین «Persuasion» است. این پلتفرم فضایی برای نویسندگان و روشنفکرانی است که به ارزش‌های دموکراسی لیبرال، آزادی بیان و بحث‌های منطقی (به دور از افراط و تفریط‌های جناحی) باور دارند. او همچنین نویسنده مجله آتلانتیک (The Atlantic) است.

📚 ۵. موضع سیاسی

او خودش را یک «لیبرال اصولی» می‌داند. او همزمان منتقد دو جریان است:

1. راست پوپولیست: (مانند ترامپ یا ویکتور اوربان) که نهادهای دموکراتیک را تضعیف می‌کنند.

2. چپ رادیکال: که به باور او با تمرکز بر «سیاست‌های هویتی»، از اصول کلاسیک آزادی و برابری فاصله گرفته‌اند.

@pasqambar

.


#نقد_چپ

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘سلاخی با بسم‌الله
— مهندسیِ قتلِ بی‌عذاب‌وجدان؛ اخلاق در ذیلِ «ولایت فقیه»

✍🏻 #احمد_باطبی

🍂 مسئله خود قتل نیست، مسئله وجدانِ قاتل است که باید با قرآن و مفاهیم دینی سازوکاری برای آن پیدا کرد که بتوان گفت:

«من نکشتم، خدا غربال کرد!».

🍂 این دقیقاً کاری است که حسام‌الدین حائری‌زاده یزدی (از حامیان جمهوری اسلامی، کسی که خود را مدرس «مشق استراتژی» با «قواعد قرآنی» می‌کند) در این ویدئو انجام می‌دهد: او صحنه‌ی اعتراض خیابانی را «میدان جنگ» می‌نامد، کشتنِ معترض را مفروض می‌گیرد، و به جای اینکه درباره‌ی حرمت جان و مسئولیت انسانی حرف بزند، روی «نیتِ قاتل» تمرکز می‌کند.

🔻او به نیروهای سرکوب می‌گوید: بعد از کشتن، حق نداری از نفرت و عصبانیت روی پیکر بی‌جان لگد بزنی؛ نه از سرِ دلسوزی برای قربانی، بلکه چون:

اگر نفرت داشته باشی «رگه‌هایی از شرک» در قلبت هست و «توحیدت اشکال دارد».

🔻یعنی پیام واقعی این است:

بکش، اما با قلبِ «پاک» و نیتِ «الهی».

🔻بعد، برای اینکه معترض دیگر «شهروند» نباشد، او زبانِ انسان‌زدایی را وارد می‌کند:

جامعه را به «حق و باطل» و «پاک و ناپاک» تقسیم می‌کند، از «حلال‌زاده و حرام‌زاده» حرف می‌زند و می‌گوید این «معرکه‌ها» برای جدا کردنِ آدم‌هاست.

📌 نتیجه روشن است: وقتی طرف مقابل ذاتاً «آلوده» معرفی شد، حذفش دیگر جنایت دیده نمی‌شود؛ «پالایش» جا زده می‌شود.

🔻در مرحله بعد، خشونت را به «نقشه‌ی خدا» وصل می‌کند:

می‌گوید این فتنه و کشتار، صحنه‌ی «آزمون» است تا معلوم شود چه کسی مؤمن است!

و با مفاهیمی مثل «گزینش شهدا» و «تمییز خبیث از طیب» مرگ و خون را به پروژه‌ی معنوی تبدیل می‌کند. در این روایت، هر گلوله نه تصمیم یک انسان، بلکه جزء یک «طرح مقدس» معرفی می‌شود.

🔻و اینجا نقطه‌ی خطرناک‌تر است: او عامل سرکوب را از مسئولیت جدا می‌کند. می‌گوید:

برد و باخت شما چیزی را «برای خدا» تغییر نمی‌دهد، شما فقط «باشید».

🔺یعنی سرباز قرار است خودش را قاتل نبیند؛ ابزار ببیند. ابزار هم شرم نمی‌کند، تردید نمی‌کند، شب راحت می‌خوابد.

📌 این فقط پروپاگاندای سیاسی نیست. این مهندسی اعتقادی برای تولید خشونتِ بی‌عذاب‌وجدان است: اعتراض را جنگ می‌کند، شهروند را دشمن می‌کند، قتل را «وظیفه» می‌کند، و مسئولیت را از دستِ انسان برمی‌دارد و می‌گذارد روی دوش «طرح الهی».

📺 جلسه‌ی درسِ آدم‌کش‌های ولایی
— ولی‌فقیه یا رهبرِ گروه‌های تروریست

.


#حکومت اسلامی #داعش_شیعی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📺 اعتراف سفیر سلطنتِ‌فقیه در فرانسه به کشتار گسترده

‏🔸#محمد_امین_نژاد سفیر رژیم در جواب مجری که می‌پرسد مردم شما که اکثرا مسلح نبودند چرا آنها را قتل عام کردید؟ گفت:

«از روز ۱۹ دی اینطور در نظر گرفتیم که ما در سیزدهمین روز جنگ ۱۲ روزه با اسراییل هستیم؛ ما دشمنان را در این جنگ کشتیم!».

🔻نقل دقیقتر سخنان:

«باید شرایط را درک کرد. از روز ۱۹ دی، ما این حوادث را صرفاً ناآرامی‌های داخلی تلقی نکردیم. از نظر ما، ما در سیزدهمین روز از یک جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل بودیم. در میدان نبرد، مرز بین دشمن خارجی و عوامل نفوذی‌اش از بین می‌رود. در چنین جنگی، شما با معترض روبرو نیستید، بلکه با عناصری از یک تجاوز خارجی طرف هستید. ما تهدیدات را در این چارچوبِ "جنگ تمام‌عیار" خنثی کردیم».

📕 سلاخی با بسم‌الله
📺 جلسه‌ی درسِ آدم‌کش‌های ولایی
— ولی‌فقیه یا رهبرِ گروه‌های تروریست

.


#حکومت اسلامی #داعش_شیعی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin