نزدیک به یک ماه پس از کشتار خونین دیماه ۱۴۰۴، #رضا_محمدحسینی در بیانیهای از زندان قزلحصار، بیانیهای به شرح زیر صادر کرد:
مردم شریف و دلیر ایران،
ای دلهای شکسته، ای مادران داغدیده، ای جوانانی که هنوز نفس میکشید اما قلبتان از درد میتپد…
دیماه ۱۴۰۴، زخمی عمیق بر پیکر این سرزمین است. ماهی که در آن، مشروعیت رژیم جنایتکار برای همیشه فرو ریخت، ورشکستگی اخلاقی و انسانیاش عریان شد و ملت ما، با چشمانی پر از اشک و خونی که ریخته شد، حسابکشی تاریخی خود را آغاز کرد.
حکومتی دیکتاتوری که برای یک لحظه بیشتر ماندن، ایران را به آتش کشید و فرزندانش را قربانی کرد.
اعتراضها از ۷ دی، با بسته شدن بازار تهران و در واکنش به فشار خردکننده اقتصادی شعلهور شد؛ تورم افسارگسیخته، گرانی، بیکاری، فقر و فسادی که زندگی میلیونها ایرانی را به مرز فروپاشی کشانده است.
اما این فریاد خیلی زود از اقتصاد فراتر رفت و به قلب سیاست رسید:
دیگر نمیپذیریم مسئله «مدیریت غلط» است. مسئله، ماهیت پلید این نظام است؛ نظامی که منابع ملی را در باتلاق سوریه، لبنان، یمن و غزه صرف کرد و برای ما فقط گلوله، گاز اشکآور، تیر خلاص و زندان باقی گذاشت.
۱۸ و ۱۹ دی اوج این جنایت هولناک بود. کشتار جمعی، فاجعهای که قلب هر انسانی را میلرزاند.
تکتیراندازها از پشتبامها، تیربارها در کوچهها، به سر و سینه زنان، کودکان، جوانان و نوجوانان بیگناه شلیک کردند.
زخمیها را از تخت بیمارستان ربودند تا جهان نبیند و آمار پنهان بماند.
آمار رسمی رژیم (۳۱۱۷ نفر) دروغی شرمآور است. گزارشهای حقوق بشری، شاهدان و منابع معتبر از شمار بسیار بالاتری از کشتهشدگان و مجروحان سخن میگویند.
اینها عدد نیستند، بلکه فرزندان، مادران، دانشجویان، کارگران، پرستاران و آتشنشانانی بودند که با دست خالی، برای آزادی و کرامت انسانی جان دادند.
نامهای جاودانهای چون فائزه حسیننژاد (دانشجوی مامایی مشهد)، آروین سالمی راد، مهسا دزفولیان،سجادبخشعلی،بهنام درویش و هزاران جانباخته دیگر، خونشان فریاد میزند و در رگهای این ملت جریان دارد.
این رژیم، پس از شکستهای زنجیرهای در منطقه، سقوط اسد، خرد شدن حماس، زمینگیر شدن حزبالله و افول حوثیها، تنها با خونریزی داخلی و سرکوب وحشیانه سر پا مانده است.
دیگر نه ایدئولوژیای دارد، نه پایگاه مردمی، نه مشروعیت داخلی و نه اعتباری در جهان؛ فقط یک باند مافیایی-نظامی-مذهبی که برای بقا، ملت خود را قتلعام میکند.
به اصلاحطلبان دروننظام میگویم: اعتبارتان برای همیشه خاک شد. خون این جوانان، چکمههای شما را هم رنگین کرده است. مردم دیگر نه به وعدههای پوچتان گوش میدهند و نه از تهدیدهایتان میهراسند.
خطاب به همه کسانی که هنوز از مذاکره و مماشات با این رژیم سخن میگویند، میگویم:
مذاکره با جمهوری اسلامی دیگر ممکن و مشروع نیست. رژیمی که هزاران تن از فرزندان این ملت را در خیابانها سلاخی کرد، بیمارستانها را به کشتارگاه تبدیل کرد و پیکرهای قربانیان را ربود تا جنایتش پنهان بماند، شریک گفتوگو نیست، جنایتکار علیه بشریت است.
هرگونه مذاکره یا معامله با این نظام، خیانت به خون پاک جانباختگان و نادیده گرفتن رنج خانوادههای داغدیده است.
به جامعه جهانی پیام میدهم:
این جنایت علیه بشریت است؛ جنایتی که قلب هر انسان آزادهای را به درد میآورد. سکوت شما همدستی با جنایت است.
اگر حقوق بشر برایتان ارزش دارد، اگر اشک مادران و فریاد کودکان برایتان مهم است، اکنون زمان عمل است:
تحریم هدفمند و شدید عاملان مستقیم کشتار، قطع کامل همه منابع مالی رژیم و سپاه، حمایت قاطع از دادخواهی خانوادههای داغدیده و قربانیان، به رسمیت شناختن حق تعیین سرنوشت ملت ایران توسط خودشان، و مهمتر از همه، آزادی فوری همه معترضان بازداشتشده، زندانیان سیاسی و عقیدتی که در سیاهچالهای این رژیم اسیرند و هر روز شکنجه میشوند تا صدای آزادی خاموش شود.
سپاه پاسداران، بازوی خونآلود سرکوب داخلی و صادرکننده تروریسم برونمرزی، مسئول مستقیم این جنایات هولناک است.
در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ (۹ بهمن ۱۴۰۴)، اتحادیه اروپا با اجماع کامل ۲۷ کشور، سپاه پاسداران را در فهرست سازمانهای تروریستی قرار داد؛ در کنار القاعده، داعش، حماس و حزبالله.
مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا با صدایی رسا گفت:
«سرکوب نمیتواند بدون پاسخ بماند. هر رژیمی که هزاران نفر از مردم خود را میکشد، در واقع در حال نابودی خودش است.»
دوران مماشات به اتمام رسیده و انزوای کامل رژیم آغاز شده است.
تا آزادی همه زندانیان سیاسی، تا تحقق عدالت و تا روزی که ایران آزاد شود، مبارزه ادامه دارد.
با عشق و امید به آزادی
پاینده ایران
رضا محمد حسینی
بهمنماه ۱۴۰۴
زندان قزلحصار
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
مردم شریف و دلیر ایران،
ای دلهای شکسته، ای مادران داغدیده، ای جوانانی که هنوز نفس میکشید اما قلبتان از درد میتپد…
دیماه ۱۴۰۴، زخمی عمیق بر پیکر این سرزمین است. ماهی که در آن، مشروعیت رژیم جنایتکار برای همیشه فرو ریخت، ورشکستگی اخلاقی و انسانیاش عریان شد و ملت ما، با چشمانی پر از اشک و خونی که ریخته شد، حسابکشی تاریخی خود را آغاز کرد.
حکومتی دیکتاتوری که برای یک لحظه بیشتر ماندن، ایران را به آتش کشید و فرزندانش را قربانی کرد.
اعتراضها از ۷ دی، با بسته شدن بازار تهران و در واکنش به فشار خردکننده اقتصادی شعلهور شد؛ تورم افسارگسیخته، گرانی، بیکاری، فقر و فسادی که زندگی میلیونها ایرانی را به مرز فروپاشی کشانده است.
اما این فریاد خیلی زود از اقتصاد فراتر رفت و به قلب سیاست رسید:
دیگر نمیپذیریم مسئله «مدیریت غلط» است. مسئله، ماهیت پلید این نظام است؛ نظامی که منابع ملی را در باتلاق سوریه، لبنان، یمن و غزه صرف کرد و برای ما فقط گلوله، گاز اشکآور، تیر خلاص و زندان باقی گذاشت.
۱۸ و ۱۹ دی اوج این جنایت هولناک بود. کشتار جمعی، فاجعهای که قلب هر انسانی را میلرزاند.
تکتیراندازها از پشتبامها، تیربارها در کوچهها، به سر و سینه زنان، کودکان، جوانان و نوجوانان بیگناه شلیک کردند.
زخمیها را از تخت بیمارستان ربودند تا جهان نبیند و آمار پنهان بماند.
آمار رسمی رژیم (۳۱۱۷ نفر) دروغی شرمآور است. گزارشهای حقوق بشری، شاهدان و منابع معتبر از شمار بسیار بالاتری از کشتهشدگان و مجروحان سخن میگویند.
اینها عدد نیستند، بلکه فرزندان، مادران، دانشجویان، کارگران، پرستاران و آتشنشانانی بودند که با دست خالی، برای آزادی و کرامت انسانی جان دادند.
نامهای جاودانهای چون فائزه حسیننژاد (دانشجوی مامایی مشهد)، آروین سالمی راد، مهسا دزفولیان،سجادبخشعلی،بهنام درویش و هزاران جانباخته دیگر، خونشان فریاد میزند و در رگهای این ملت جریان دارد.
این رژیم، پس از شکستهای زنجیرهای در منطقه، سقوط اسد، خرد شدن حماس، زمینگیر شدن حزبالله و افول حوثیها، تنها با خونریزی داخلی و سرکوب وحشیانه سر پا مانده است.
دیگر نه ایدئولوژیای دارد، نه پایگاه مردمی، نه مشروعیت داخلی و نه اعتباری در جهان؛ فقط یک باند مافیایی-نظامی-مذهبی که برای بقا، ملت خود را قتلعام میکند.
به اصلاحطلبان دروننظام میگویم: اعتبارتان برای همیشه خاک شد. خون این جوانان، چکمههای شما را هم رنگین کرده است. مردم دیگر نه به وعدههای پوچتان گوش میدهند و نه از تهدیدهایتان میهراسند.
خطاب به همه کسانی که هنوز از مذاکره و مماشات با این رژیم سخن میگویند، میگویم:
مذاکره با جمهوری اسلامی دیگر ممکن و مشروع نیست. رژیمی که هزاران تن از فرزندان این ملت را در خیابانها سلاخی کرد، بیمارستانها را به کشتارگاه تبدیل کرد و پیکرهای قربانیان را ربود تا جنایتش پنهان بماند، شریک گفتوگو نیست، جنایتکار علیه بشریت است.
هرگونه مذاکره یا معامله با این نظام، خیانت به خون پاک جانباختگان و نادیده گرفتن رنج خانوادههای داغدیده است.
به جامعه جهانی پیام میدهم:
این جنایت علیه بشریت است؛ جنایتی که قلب هر انسان آزادهای را به درد میآورد. سکوت شما همدستی با جنایت است.
اگر حقوق بشر برایتان ارزش دارد، اگر اشک مادران و فریاد کودکان برایتان مهم است، اکنون زمان عمل است:
تحریم هدفمند و شدید عاملان مستقیم کشتار، قطع کامل همه منابع مالی رژیم و سپاه، حمایت قاطع از دادخواهی خانوادههای داغدیده و قربانیان، به رسمیت شناختن حق تعیین سرنوشت ملت ایران توسط خودشان، و مهمتر از همه، آزادی فوری همه معترضان بازداشتشده، زندانیان سیاسی و عقیدتی که در سیاهچالهای این رژیم اسیرند و هر روز شکنجه میشوند تا صدای آزادی خاموش شود.
سپاه پاسداران، بازوی خونآلود سرکوب داخلی و صادرکننده تروریسم برونمرزی، مسئول مستقیم این جنایات هولناک است.
در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ (۹ بهمن ۱۴۰۴)، اتحادیه اروپا با اجماع کامل ۲۷ کشور، سپاه پاسداران را در فهرست سازمانهای تروریستی قرار داد؛ در کنار القاعده، داعش، حماس و حزبالله.
مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا با صدایی رسا گفت:
«سرکوب نمیتواند بدون پاسخ بماند. هر رژیمی که هزاران نفر از مردم خود را میکشد، در واقع در حال نابودی خودش است.»
دوران مماشات به اتمام رسیده و انزوای کامل رژیم آغاز شده است.
تا آزادی همه زندانیان سیاسی، تا تحقق عدالت و تا روزی که ایران آزاد شود، مبارزه ادامه دارد.
با عشق و امید به آزادی
پاینده ایران
رضا محمد حسینی
بهمنماه ۱۴۰۴
زندان قزلحصار
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
🕊28💔19❤12
ایران در آستانه تحولی بزرگ ایستاده است
مردم این سرزمین با جانفشانی،رنج و خون خود صفحهای تازه در تاریخ گشودهاند؛ صفحهای که نوید فردایی بهتر،آزادتر و انسانیتر را میدهد. اما باید به یاد داشته باشیم که این آغاز راه است. برای رسیدن به مقصد، لازم است همان آیندهای که آرزویش را داریم، از همین امروز در رفتار و اندیشه خود زندگی کنیم.
ما ایرانی آزاد میخواهیم؛ ایرانی که در آن همه شهروندان، فارغ از زبان، قومیت، باور، مذهب و گرایش فکری، در کنار یکدیگر برای آبادانی میهن و شکوفایی استعدادهای مردمانش تلاش کنند. آیندهای که در آن کرامت انسان معیار باشد و هیچ ایرانی بهدلیل تفاوتهایش طرد نشود.
چنین فردایی تنها زمانی ممکن است که همبستگی را نه در شعار، بلکه در عمل بیاموزیم.
ثمردادن خونهایی که در راه آزادی و رهایی ایران ریخته شده، در گرو اتحاد همه نیروها و دلهای دلسوز این سرزمین است. همبستگی با پذیرش و مدارا شکل میگیرد، نه با دیگریسازی، نفرتپراکنی، تهدید و انگ زدن. هر سخن و رفتاری که بذر کینه بیفشاند، راه رسیدن به آزادی را طولانیتر میکند. امروز بیش از هر زمان دیگر به فرهنگی از گفتوگو، احترام متقابل و تحمل تفاوتها نیاز داریم.
زمان آن رسیده است که همه نیروهای سیاسی مخالف جمهوری اسلامی، با هر دیدگاه و سلیقهای، برای شکلدادن به جبههای بزرگ از همبستگی ملی گام بردارند. جبههای که میتواند رنگارنگ باشد، اما بر سر حداقلهای روشنی چون آزادی، حاکمیت قانون، کرامت انسانی، حفظ تمامیت ارضی، جدایی دین از حکومت، حق انتخاب مردم و نفی هرگونه استبداد توافق کند. بهرسمیتشناختن یکدیگر نخستین گام بلوغ سیاسی ماست. بلوغی که باید به جهان نشان دهد ایرانیان توان همکاری برای ساختن آیندهای مشترک را دارند.
همبستگی یعنی همه با هم؛ نه «همه با من»، نه پیروی از یک فرد یا یک تفکر واحد. آینده ایران باید از فردمحوری به سیستممحوری گذر کند؛ به سوی نظمی که در آن هیچکس نتواند اراده شخصی خود را بر قانون و بر مردم تحمیل کند. تنها در چنین چارچوبی است که میتوان امید داشت آزادی پایدار بماند و چرخه استبداد تکرار نشود. جهانیان نیز زمانی بیش از پیش به ما اعتماد خواهند کرد که نشان دهیم بهجای قهرمانپرستی، به نهادها، قانون و مسئولیت جمعی باور داریم.
قدرت ما در همبستگی ماست. جمهوری اسلامی ممکن است سلاح، پول و رسانه داشته باشد؛ اما ما یکدیگر را داریم. ما مردم، امید و حقیقت را داریم و اینها سرمایهای است که از هر قدرت مادی ماندگارتر و تعیینکنندهتر است.
تظاهرات ایرانیان در سراسر جهان، این پیام را به ایرانیان داخل که گروگان یک حکومت تبهکار هستند میدهد که ما تنها نیستیم. نمایندگانی شایسته در خارج داریم که رنج ما را بیان میکنند، نام جاویدنامان را فریاد میزنند و از دنیا برای مردم ستمدیده ایران طلب یاری میکنند.
امروز جمع زیادی از مخالفان حکومت، در زندان هستند. آنها با وجود گرایشهای فکری متفاوت در کنار یکدیگر ایستادهاند و برای لغو اعدام، آزادی عقیده و باور و برقراری عدالت هزینه میدهند.
امیدوارم در فردای پس از جمهوری اسلامی، این زندانها و سیاهچالها تغییر کاربری پیدا کنند و هیچکس بهخاطر عقایدش به زندان نیفتد. امید دارم که ایرانی داشته باشیم که در آن آزادی به معنی واقعی کلمه یعنی آزادی مخالف من به رسمیت شناخته شود.
اگر امروز کنفرانس مونیخ نماینده یا نمایندگانی از اپوزیسیون را بهجای مسئولان جمهوری اسلامی دعوت میکند، این موضوع حاصل جانهایی است که در راه آزادی فدا شدهاند و از این رو شایسته است که در چنین فرصتی، یاد آن عزیزان گرامی داشته شود و اسناد جنایت علیه بشریت که توسط حکومت اعمال شده، به جهانیان ارائه شود.
شاهزاده رضا پهلوی؛ حضور شما در کنفرانس امنیتی مونیخ، در نقطهای که نگاه افکار عمومی جهان به آن دوخته شده و همزمان با برگزاری تظاهرات گسترده ایرانیان در ۱۴ فوریه - روز جهانی اقدام - اهمیتی تاریخی یافته است. این لحظه میتواند به فرصتی تعیینکننده برای رساندن یک پیام روشن به رهبران جهان بدل شود: دوران مذاکره و مماشات با این رژیم به پایان رسیده و ادامه آن دیگر ممکن و مشروع نیست. جهان باید صدای واقعی ایران را بشنود؛ صدای ملتی که ۴۷ سال در بند بوده اما هرگز تسلیم نشده است. آزادی فوری زندانیان سیاسی، توقف ماشین اعدام، حمایت عملی از خیزشهای مردمی و انزوای کامل ساختار سرکوب، حداقل اقداماتی است که میتواند راه پایاندادن به این چرخه رنج را هموار کند.
با ایمان به آیندهای روشن برای ایران، دست همبستگی به سوی همه فرزندان این سرزمین دراز میکنم. راه آزادی دشوار است، اما با هم میتوان آن را پیمود. آینده از آنِ ملتی است که کنار یکدیگر میایستند، نه در برابر هم.
زنده باد #همبستگی ملی
زنده باد #آزادی
پاینده ایران
#رضا_محمدحسینی
زندان قزلحصار کرج
#بیانیه
مردم این سرزمین با جانفشانی،رنج و خون خود صفحهای تازه در تاریخ گشودهاند؛ صفحهای که نوید فردایی بهتر،آزادتر و انسانیتر را میدهد. اما باید به یاد داشته باشیم که این آغاز راه است. برای رسیدن به مقصد، لازم است همان آیندهای که آرزویش را داریم، از همین امروز در رفتار و اندیشه خود زندگی کنیم.
ما ایرانی آزاد میخواهیم؛ ایرانی که در آن همه شهروندان، فارغ از زبان، قومیت، باور، مذهب و گرایش فکری، در کنار یکدیگر برای آبادانی میهن و شکوفایی استعدادهای مردمانش تلاش کنند. آیندهای که در آن کرامت انسان معیار باشد و هیچ ایرانی بهدلیل تفاوتهایش طرد نشود.
چنین فردایی تنها زمانی ممکن است که همبستگی را نه در شعار، بلکه در عمل بیاموزیم.
ثمردادن خونهایی که در راه آزادی و رهایی ایران ریخته شده، در گرو اتحاد همه نیروها و دلهای دلسوز این سرزمین است. همبستگی با پذیرش و مدارا شکل میگیرد، نه با دیگریسازی، نفرتپراکنی، تهدید و انگ زدن. هر سخن و رفتاری که بذر کینه بیفشاند، راه رسیدن به آزادی را طولانیتر میکند. امروز بیش از هر زمان دیگر به فرهنگی از گفتوگو، احترام متقابل و تحمل تفاوتها نیاز داریم.
زمان آن رسیده است که همه نیروهای سیاسی مخالف جمهوری اسلامی، با هر دیدگاه و سلیقهای، برای شکلدادن به جبههای بزرگ از همبستگی ملی گام بردارند. جبههای که میتواند رنگارنگ باشد، اما بر سر حداقلهای روشنی چون آزادی، حاکمیت قانون، کرامت انسانی، حفظ تمامیت ارضی، جدایی دین از حکومت، حق انتخاب مردم و نفی هرگونه استبداد توافق کند. بهرسمیتشناختن یکدیگر نخستین گام بلوغ سیاسی ماست. بلوغی که باید به جهان نشان دهد ایرانیان توان همکاری برای ساختن آیندهای مشترک را دارند.
همبستگی یعنی همه با هم؛ نه «همه با من»، نه پیروی از یک فرد یا یک تفکر واحد. آینده ایران باید از فردمحوری به سیستممحوری گذر کند؛ به سوی نظمی که در آن هیچکس نتواند اراده شخصی خود را بر قانون و بر مردم تحمیل کند. تنها در چنین چارچوبی است که میتوان امید داشت آزادی پایدار بماند و چرخه استبداد تکرار نشود. جهانیان نیز زمانی بیش از پیش به ما اعتماد خواهند کرد که نشان دهیم بهجای قهرمانپرستی، به نهادها، قانون و مسئولیت جمعی باور داریم.
قدرت ما در همبستگی ماست. جمهوری اسلامی ممکن است سلاح، پول و رسانه داشته باشد؛ اما ما یکدیگر را داریم. ما مردم، امید و حقیقت را داریم و اینها سرمایهای است که از هر قدرت مادی ماندگارتر و تعیینکنندهتر است.
تظاهرات ایرانیان در سراسر جهان، این پیام را به ایرانیان داخل که گروگان یک حکومت تبهکار هستند میدهد که ما تنها نیستیم. نمایندگانی شایسته در خارج داریم که رنج ما را بیان میکنند، نام جاویدنامان را فریاد میزنند و از دنیا برای مردم ستمدیده ایران طلب یاری میکنند.
امروز جمع زیادی از مخالفان حکومت، در زندان هستند. آنها با وجود گرایشهای فکری متفاوت در کنار یکدیگر ایستادهاند و برای لغو اعدام، آزادی عقیده و باور و برقراری عدالت هزینه میدهند.
امیدوارم در فردای پس از جمهوری اسلامی، این زندانها و سیاهچالها تغییر کاربری پیدا کنند و هیچکس بهخاطر عقایدش به زندان نیفتد. امید دارم که ایرانی داشته باشیم که در آن آزادی به معنی واقعی کلمه یعنی آزادی مخالف من به رسمیت شناخته شود.
اگر امروز کنفرانس مونیخ نماینده یا نمایندگانی از اپوزیسیون را بهجای مسئولان جمهوری اسلامی دعوت میکند، این موضوع حاصل جانهایی است که در راه آزادی فدا شدهاند و از این رو شایسته است که در چنین فرصتی، یاد آن عزیزان گرامی داشته شود و اسناد جنایت علیه بشریت که توسط حکومت اعمال شده، به جهانیان ارائه شود.
شاهزاده رضا پهلوی؛ حضور شما در کنفرانس امنیتی مونیخ، در نقطهای که نگاه افکار عمومی جهان به آن دوخته شده و همزمان با برگزاری تظاهرات گسترده ایرانیان در ۱۴ فوریه - روز جهانی اقدام - اهمیتی تاریخی یافته است. این لحظه میتواند به فرصتی تعیینکننده برای رساندن یک پیام روشن به رهبران جهان بدل شود: دوران مذاکره و مماشات با این رژیم به پایان رسیده و ادامه آن دیگر ممکن و مشروع نیست. جهان باید صدای واقعی ایران را بشنود؛ صدای ملتی که ۴۷ سال در بند بوده اما هرگز تسلیم نشده است. آزادی فوری زندانیان سیاسی، توقف ماشین اعدام، حمایت عملی از خیزشهای مردمی و انزوای کامل ساختار سرکوب، حداقل اقداماتی است که میتواند راه پایاندادن به این چرخه رنج را هموار کند.
با ایمان به آیندهای روشن برای ایران، دست همبستگی به سوی همه فرزندان این سرزمین دراز میکنم. راه آزادی دشوار است، اما با هم میتوان آن را پیمود. آینده از آنِ ملتی است که کنار یکدیگر میایستند، نه در برابر هم.
زنده باد #همبستگی ملی
زنده باد #آزادی
پاینده ایران
#رضا_محمدحسینی
زندان قزلحصار کرج
#بیانیه
❤37👍15🕊4💔1
بیانیه دانشجویان عکاسی دانشگاه پارس در اعتراض به تداوم بازداشت دو استاد این دانشگاه
جمعی از دانشجویان رشته عکاسی دانشگاه پارس با انتشار بیانیهای، نگرانی عمیق خود را نسبت به بازداشت بهزاد صحتی مدیر گروه و استاد این رشته و همسر او لعیا جابیک از اساتید دانشگاه پارس اعلام کردند.
در این بیانیه آمده است که این رخداد نهتنها جامعه دانشگاهی دانشگاه پارس، بلکه فضای آموزشی و حرفهای مرتبط با هنر را در بهت و ابهام فرو برده و موجب افزایش نگرانی در میان دانشجویان شده است.
دانشجویان با تأکید بر اینکه اساتید ستونهای اصلی رشد فکری و تخصصی دانشجویان هستند و امنیت شغلی و اجتماعی آنان تأثیر مستقیمی بر کیفیت آموزش و آرامش محیط دانشگاه دارد، تداوم این وضعیت بدون اطلاعرسانی شفاف را نگرانکننده توصیف کردهاند.
در ادامه این بیانیه، از مسئولان دانشگاه پارس خواسته شده است با احساس مسئولیت نسبت به جامعه دانشگاهی، موضوع بازداشت این دو استاد را بهطور جدی پیگیری کرده و از تمامی ظرفیتهای قانونی و اداری برای روشنشدن وضعیت آنان و اطلاعرسانی شفاف به دانشجویان استفاده کنند. همچنین ابراز امیدواری شده است که دانشگاه در راستای حفظ شأن علمی و انسانی اعضای خود، اقدامات مؤثری برای حمایت از اساتیدش انجام دهد.
دانشجویان تأکید کردهاند این بیانیه صرفاً از سر دغدغهمندی نسبت به سرنوشت اساتید و حفظ فضای امن و پایدار آموزشی منتشر شده و آنان خواستار پاسخگویی، شفافیت و پیگیری جدی این مسئله از سوی مدیریت دانشگاه هستند.
#بهزاد_صحتی #لعیا_جابیک #دانشگاه #بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
جمعی از دانشجویان رشته عکاسی دانشگاه پارس با انتشار بیانیهای، نگرانی عمیق خود را نسبت به بازداشت بهزاد صحتی مدیر گروه و استاد این رشته و همسر او لعیا جابیک از اساتید دانشگاه پارس اعلام کردند.
در این بیانیه آمده است که این رخداد نهتنها جامعه دانشگاهی دانشگاه پارس، بلکه فضای آموزشی و حرفهای مرتبط با هنر را در بهت و ابهام فرو برده و موجب افزایش نگرانی در میان دانشجویان شده است.
دانشجویان با تأکید بر اینکه اساتید ستونهای اصلی رشد فکری و تخصصی دانشجویان هستند و امنیت شغلی و اجتماعی آنان تأثیر مستقیمی بر کیفیت آموزش و آرامش محیط دانشگاه دارد، تداوم این وضعیت بدون اطلاعرسانی شفاف را نگرانکننده توصیف کردهاند.
در ادامه این بیانیه، از مسئولان دانشگاه پارس خواسته شده است با احساس مسئولیت نسبت به جامعه دانشگاهی، موضوع بازداشت این دو استاد را بهطور جدی پیگیری کرده و از تمامی ظرفیتهای قانونی و اداری برای روشنشدن وضعیت آنان و اطلاعرسانی شفاف به دانشجویان استفاده کنند. همچنین ابراز امیدواری شده است که دانشگاه در راستای حفظ شأن علمی و انسانی اعضای خود، اقدامات مؤثری برای حمایت از اساتیدش انجام دهد.
دانشجویان تأکید کردهاند این بیانیه صرفاً از سر دغدغهمندی نسبت به سرنوشت اساتید و حفظ فضای امن و پایدار آموزشی منتشر شده و آنان خواستار پاسخگویی، شفافیت و پیگیری جدی این مسئله از سوی مدیریت دانشگاه هستند.
#بهزاد_صحتی #لعیا_جابیک #دانشگاه #بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
💔25❤8👍6🕊6
بیانیه پنج سیاسی از زندان مرکزی کرج:
جمهوری اسلامی نماینده ملت ایران نیست؛ آمران و عاملان سرکوب باید محاکمه شوند
جمعی از زندانیان سیاسی زندان مرکزی کرج با انتشار بیانیهای، سرکوب خونین اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ و کشتار معترضان را محکوم کرده و با اعلام همبستگی کامل با ملت ایران، خواستار برکناری و محاکمه آمران و عاملان خشونت شدهاند. امضاکنندگان این بیانیه همچنین تأکید کردهاند که جمهوری اسلامی نماینده اکثریت مردم ایران نیست و هرگونه مذاکره با این حکومت را بیاعتنایی به حقوق ملت ایران میدانند.
متن این بیانیه به شرح زیر است:
تاریخ حماسی و اسطورهای ایران نشانههای بسیاری از ایستادگی مردم آزادیخواه در مقابل حکومتهای استبدادی، از جمله ضحاکِ خردستیز و خونآشام، دارد.
ملت ایران مطالبات معیشتی، آزادیخواهی و حقوق انسانی خود را در دههی شصت و هفتاد (کوی دانشگاه)، اعتراضات سال ۱۳۸۸، خیزشهای دیماه ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸، شهریور ۱۴۰۱ و بهویژه قیام خونین پنجشنبه و جمعهی سیاه (۱۸ و ۱۹ دیماه ۱۴۰۴)، در مقابل اختلاسگران و رانتخواران حکومتی که عصارهی همهی پلیدیها در ایران و جهان هستند، ایستادگی کردهاند تا به تمامی ملتهای دنیا ثابت کنند حکومتی که با حمایت از تروریسم، جنگافروزی و ماجراجوییهای هستهای و موشکی میلیاردها دلار از منابع کشور را چپاول کرده، به هیچوجه نمایندهی ملت ایران در داخل و خارج از کشور نیست.
متأسفانه سیستم سرکوبگر حاکم در دیماه ۱۴۰۴ مطالبات معیشتی و آزادیخواهی مردم را همانند سالهای پیش با خشونت و سرکوب، پروندهسازی و زندان، اعدام و گلوله پاسخ داد؛ و نان شد قیمت جان.
دریغ و درد که مستبدان با وقاحت و بیشرمی مردم معترض را «تروریسم»، «آشوبگر» و «اغتشاشگر» نامیدهاند تا دستان پلیدشان در سرکوب مردم بیشتر باز باشد.
در پایان، ما زندانیان سیاسی امضاکنندهی این بیانیه از پشت میلههای زندان مرکزی کرج، همراهی خود را با ملت ایران بهصورت تمامقد در مقابل حکومت استبدادی اعلام کرده و خشم و انزجار خود را از کشتار مردم بیگناه توسط آمران و عاملان حکومتی اعلام میداریم.
ضمناً همدردی خود را با خانوادههای این جاویدنامان ابراز داشته و در همراهی با ملت ایران همگام خواهیم بود.
اعلام میداریم که عوامل دستگاه دیکتاتوری و نهادهای سرکوبگر آن از صدر تا ذیل باید برکنار شده، به زیر کشیده شوند و طبق قانون محاکمه گردند.
کشورهای جهان بهتر است بدانند که حکومت تروریسم و نسلکش جمهوری اسلامی نمایندهی اکثریت مردم ایران نیست و هرگونه مذاکره با آنان بیاعتنایی به حقوق ملت ایران و پایمال کردن خون دهها هزار کشتهی راه آزادی است.
گفتوگو و مذاکره فقط با معتمدان راستین و برگزیدهی مردم ایران تعهدآور است و نباید با حکومت گروگانگیر و فاسد مذاکره کرد.
مردم ایران حق دارند سرنوشت خود را به دست گیرند و از حق زندگی، آزادی، عدالت و صلح با سایر مردم دنیا بر پایهی اعلامیهی جهانی حقوق بشر بهرهمند گردند.
امضاکنندگان:
۱_ محسن پریش
۲_ مهرداد بختیاری
۳_ مسعود فرهیخته
۴_ زرتشت احمدی راغب
۵_ محمد حسنی
#بیانیه #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت
@Tavaana_TavaanaTech
جمهوری اسلامی نماینده ملت ایران نیست؛ آمران و عاملان سرکوب باید محاکمه شوند
جمعی از زندانیان سیاسی زندان مرکزی کرج با انتشار بیانیهای، سرکوب خونین اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ و کشتار معترضان را محکوم کرده و با اعلام همبستگی کامل با ملت ایران، خواستار برکناری و محاکمه آمران و عاملان خشونت شدهاند. امضاکنندگان این بیانیه همچنین تأکید کردهاند که جمهوری اسلامی نماینده اکثریت مردم ایران نیست و هرگونه مذاکره با این حکومت را بیاعتنایی به حقوق ملت ایران میدانند.
متن این بیانیه به شرح زیر است:
تاریخ حماسی و اسطورهای ایران نشانههای بسیاری از ایستادگی مردم آزادیخواه در مقابل حکومتهای استبدادی، از جمله ضحاکِ خردستیز و خونآشام، دارد.
ملت ایران مطالبات معیشتی، آزادیخواهی و حقوق انسانی خود را در دههی شصت و هفتاد (کوی دانشگاه)، اعتراضات سال ۱۳۸۸، خیزشهای دیماه ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸، شهریور ۱۴۰۱ و بهویژه قیام خونین پنجشنبه و جمعهی سیاه (۱۸ و ۱۹ دیماه ۱۴۰۴)، در مقابل اختلاسگران و رانتخواران حکومتی که عصارهی همهی پلیدیها در ایران و جهان هستند، ایستادگی کردهاند تا به تمامی ملتهای دنیا ثابت کنند حکومتی که با حمایت از تروریسم، جنگافروزی و ماجراجوییهای هستهای و موشکی میلیاردها دلار از منابع کشور را چپاول کرده، به هیچوجه نمایندهی ملت ایران در داخل و خارج از کشور نیست.
متأسفانه سیستم سرکوبگر حاکم در دیماه ۱۴۰۴ مطالبات معیشتی و آزادیخواهی مردم را همانند سالهای پیش با خشونت و سرکوب، پروندهسازی و زندان، اعدام و گلوله پاسخ داد؛ و نان شد قیمت جان.
دریغ و درد که مستبدان با وقاحت و بیشرمی مردم معترض را «تروریسم»، «آشوبگر» و «اغتشاشگر» نامیدهاند تا دستان پلیدشان در سرکوب مردم بیشتر باز باشد.
در پایان، ما زندانیان سیاسی امضاکنندهی این بیانیه از پشت میلههای زندان مرکزی کرج، همراهی خود را با ملت ایران بهصورت تمامقد در مقابل حکومت استبدادی اعلام کرده و خشم و انزجار خود را از کشتار مردم بیگناه توسط آمران و عاملان حکومتی اعلام میداریم.
ضمناً همدردی خود را با خانوادههای این جاویدنامان ابراز داشته و در همراهی با ملت ایران همگام خواهیم بود.
اعلام میداریم که عوامل دستگاه دیکتاتوری و نهادهای سرکوبگر آن از صدر تا ذیل باید برکنار شده، به زیر کشیده شوند و طبق قانون محاکمه گردند.
کشورهای جهان بهتر است بدانند که حکومت تروریسم و نسلکش جمهوری اسلامی نمایندهی اکثریت مردم ایران نیست و هرگونه مذاکره با آنان بیاعتنایی به حقوق ملت ایران و پایمال کردن خون دهها هزار کشتهی راه آزادی است.
گفتوگو و مذاکره فقط با معتمدان راستین و برگزیدهی مردم ایران تعهدآور است و نباید با حکومت گروگانگیر و فاسد مذاکره کرد.
مردم ایران حق دارند سرنوشت خود را به دست گیرند و از حق زندگی، آزادی، عدالت و صلح با سایر مردم دنیا بر پایهی اعلامیهی جهانی حقوق بشر بهرهمند گردند.
امضاکنندگان:
۱_ محسن پریش
۲_ مهرداد بختیاری
۳_ مسعود فرهیخته
۴_ زرتشت احمدی راغب
۵_ محمد حسنی
#بیانیه #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت
@Tavaana_TavaanaTech
❤30🕊8👍2
⭕️ تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ۵۶ زندان مختلف در صدوهفتمین هفته
بنا بر اخبار و اطلاعات به دست آمده در جریان خیزش افتخار آفرین دیماه، ماموران سرکوبگر حکومت ولایت فقیه علاوه بر هزاران انسان بیگناهی که قتل عام کردند، دهها هزار تن از مردم و جوانان ایران را بازداشت کرده و شمار زیادی از آنها را تحت فشارهای جسمی و روحی برای گرفتن اعترافات اجباری قرار دادهاند.
بنا بر همین خبرها، در راستای افزایش جو سرکوب و ارعاب عمومی حکومت اعدامی اقدام به دستگیری تعدادی از وکلا و پزشکان و کادر درمان کرده که بیان.گر وحشت فزایندهاش از قیام دلیرانه مردم در دیماه گذشته است.
حکومت مستبد حاکم در ۳ هفته ابتدایی بهمن ماه تا کنون بیش از ۲۰۷ تن شامل ۲ زن را اعدام کرده است و علاوه بر صدها و هزاران زندانی بازداشتی که بینامونشان در خطر حکم قرون وسطایی اعدام هستند؛ در چند روز گذشته زندانی سیاسی کُرد ناصر بکرزاده برای سومین بار به اعدام محکوم شده و در خطر جدی اجرای حکم اعدام قرار دارد.
در همین جا از مردم شجاع و دلیر ایران میخواهیم که صدای بازداشتشدگان و زندانیان سیاسی باشند و از خانوادههای بازداشتشدگان می.خواهیم که فریاد اعتراضشان را علیه ستم و بیعدالتی و دستگیریهای گسترده و فراقانونی بلند کرده و از عزیزانشان حمایت کنند.
آری! هموطنان در این شرایط سکوت گزینه نیست. تنها گزینه و راه نجات، فریاد و اعتراض است. در این شرایط حساس آرزوی رسیدن به ایرانی آزاد و برابر به دور از خشونت و اعدام و «حق تعیین سرنوشت» توسط مردم را داریم.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» روز سهشنبه ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ در صدوهفتمین هفته در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین (بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان وکیلآباد مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
صدوهفتمین هفته
سهشنبه ۲۱ بهمن ۱۴۰۴
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
بنا بر اخبار و اطلاعات به دست آمده در جریان خیزش افتخار آفرین دیماه، ماموران سرکوبگر حکومت ولایت فقیه علاوه بر هزاران انسان بیگناهی که قتل عام کردند، دهها هزار تن از مردم و جوانان ایران را بازداشت کرده و شمار زیادی از آنها را تحت فشارهای جسمی و روحی برای گرفتن اعترافات اجباری قرار دادهاند.
بنا بر همین خبرها، در راستای افزایش جو سرکوب و ارعاب عمومی حکومت اعدامی اقدام به دستگیری تعدادی از وکلا و پزشکان و کادر درمان کرده که بیان.گر وحشت فزایندهاش از قیام دلیرانه مردم در دیماه گذشته است.
حکومت مستبد حاکم در ۳ هفته ابتدایی بهمن ماه تا کنون بیش از ۲۰۷ تن شامل ۲ زن را اعدام کرده است و علاوه بر صدها و هزاران زندانی بازداشتی که بینامونشان در خطر حکم قرون وسطایی اعدام هستند؛ در چند روز گذشته زندانی سیاسی کُرد ناصر بکرزاده برای سومین بار به اعدام محکوم شده و در خطر جدی اجرای حکم اعدام قرار دارد.
در همین جا از مردم شجاع و دلیر ایران میخواهیم که صدای بازداشتشدگان و زندانیان سیاسی باشند و از خانوادههای بازداشتشدگان می.خواهیم که فریاد اعتراضشان را علیه ستم و بیعدالتی و دستگیریهای گسترده و فراقانونی بلند کرده و از عزیزانشان حمایت کنند.
آری! هموطنان در این شرایط سکوت گزینه نیست. تنها گزینه و راه نجات، فریاد و اعتراض است. در این شرایط حساس آرزوی رسیدن به ایرانی آزاد و برابر به دور از خشونت و اعدام و «حق تعیین سرنوشت» توسط مردم را داریم.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» روز سهشنبه ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ در صدوهفتمین هفته در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین (بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان وکیلآباد مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
صدوهفتمین هفته
سهشنبه ۲۱ بهمن ۱۴۰۴
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
❤19🕊8
معلمان و مسئولیت دادخواهی خونهای بهناحقریخته
نامه مشترک مسعود فرهیخته و عزیز قاسمزاده
مسعود فرهیخته، معلم زندانی محبوس در زندان مرکزی کرج، و عزیز قاسمزاده، فعال صنفی معلمان و زندانی سابق، در متنی مشترک دادخواهی خونهای بهناحقریخته را که با هزاران آرزو و امید و با بیرحمی تمام به دست دژخیمان حاکم به خاکی سرد سپرده شدند، وظیفه اخلاقی و معلمانه و مهمترین رسالت صنفی امروز معلمان نامیدهاند.
متن کامل این نامه به شرح ذیل است:
صمیمانه با اعضای محترم شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران و معلمان آزادیخواه:
کنشگران صنفی در طول بیش از دو دهه فعالیت خود بیش از همه بر حقوق دانشآموزان تأکید کردهاند و دانشآموز را همواره خط قرمز خود دانستهاند. این خط قرمز در راستای دفاع از حقوقی چون آموزش رایگان، امکانات تحصیلی مناسب و برابر برای همه کودکان و نوجوانان این سرزمین، تلاش برای برچیده شدن مدارس کپری در مناطق حاشیهای، دغدغه سرنوشت کودکان کار و کولبر و کودکان با سوءتغذیه و مواردی از این دست را شامل میشد. شاید آن روز که ما میگفتیم دانشآموزان ما خط قرمز ما هستند، هرگز گمان نمیکردیم در این سرزمین روزهای شومی از راه برسند که در طی چند ساعت در دو شبانهروز، در کنار اقشار بهجانآمده از آحاد ملت اعم از زنان و مردان و ورزشکاران و هنرمندان و کارگران و محرومان، بیشمار جوانان و بالای دویست دانشآموز نوجوان و کودک هم با گلولههای بیرحمانه دژخیمان حاکم به خاک و خون کشیده شوند و در کمال مظلومیت، بسیاری از خانوادههای این فرزندان شجاع و مظلوم وطن حتی از حق سوگواری و برگزاری مراسم برای عزیزانشان هم محروم باشند.
بیتردید اقدام شایسته شورای هماهنگی در مستند کردن دانشآموزان و معلمان جاویدنامشده در خیزش خونین ۱۴۰۴ ملت بهپاخاسته ایران، در خور تقدیر و تشکر است؛ اما آنچه حیاتی و ضروری است، دادخواهی خون بهناحقریخته این فرزندان عزیز ماست که با هزاران آرزو و امید، با بیرحمی تمام به دست شقیترینها به خاکی سرد سپرده شدند. با کمال تأسف، در کنار جوانان و ورزشکاران و هنرمندان و مردم محروم و کارگران ستمدیده که در این دیماه خونین جان نازنین خود را از دست دادند، شماری از معلمان آزادیخواه هم در راه آزادی و آبادی این ملک به خاک و خون کشیده شدند.
بیتردید خانوادههای مظلوم جانباختگان از همه وجدانهای بیدار و بهویژه ما معلمان کنشگر توقع دارند در مسیر دادخواهی عزیزانشان کنارشان باشیم. برآورده ساختن این خواسته بیتوقع و منّت باید هم وظیفه اخلاقی و معلمانه ما و هم مهمترین رسالت صنفی امروز ما تعریف شود.
مردم ما شاهد بودهاند که ما برای مطالبات معیشتی و شغلی خود و حقوق مادی و معنوی دانشآموزان، کلاسهای درس را به طنین پرخروش حمایت از آنان مبدل کردهایم و خیابانها را فریاد و خروش دفاع از آموزش رایگان و همگانی ساختهایم؛ همان خیابانهایی که دیماه امسال خون پاک جوانان و فرزندان این خاک را رنگین و خونین کرد. دردناکتر اینکه علاوه بر ستاندن جان این همه دانشآموز، خبرها حاکی از بازداشت گسترده و ربودن تعداد زیادی از آنان از مدارس در مناطق مختلف کشور است.
امید میرود در شرایطی که آموزشوپرورش ویران ایران تمامقد در کنار نیروهای سرکوب علیه آیندهسازان این کشور، سیاهترین کارنامه خود را در همه ادوار تاریخ رقم میزند، شورای هماهنگی و تمامی تشکلهای صنفی و همه معلمان آزاده و مبارز ایران در این روزهای سخت و اندوهناک سرزمین ما، حقخواهی و بهویژه دادخواهی خونهای مظلومان و اقشار مختلف این سرزمین، بهویژه دانشآموزان جامانده از پشت میزهای کلاس درس، را در دستور کار خود قرار دهند. در این مسیر ضروری است یک کمیته حقیقتیاب مستقل برای مشخص شدن ابعاد مختلف این جنایت وحشتناک و شناسایی آمران و عاملان این کشتار، با همراهی شورای هماهنگی و سایر داغدیدگان دیماه خونین شکل گیرد.
مسعود فرهیخته، فعال صنفی معلمان، زندان مرکزی کرج
عزیز قاسمزاده، فعال صنفی معلمان و زندانی سابق
سهشنبه ۲۱ بهمن ۱۴۰۴
#عزیز_قاسم_زاده #مسعود_فرهیخته #نه_به_جمهوری_اسلامی #بیانیه #جنایت_علیه_بشریت #دادخواهی
@Tavaana_TavaanaTech
نامه مشترک مسعود فرهیخته و عزیز قاسمزاده
مسعود فرهیخته، معلم زندانی محبوس در زندان مرکزی کرج، و عزیز قاسمزاده، فعال صنفی معلمان و زندانی سابق، در متنی مشترک دادخواهی خونهای بهناحقریخته را که با هزاران آرزو و امید و با بیرحمی تمام به دست دژخیمان حاکم به خاکی سرد سپرده شدند، وظیفه اخلاقی و معلمانه و مهمترین رسالت صنفی امروز معلمان نامیدهاند.
متن کامل این نامه به شرح ذیل است:
صمیمانه با اعضای محترم شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران و معلمان آزادیخواه:
کنشگران صنفی در طول بیش از دو دهه فعالیت خود بیش از همه بر حقوق دانشآموزان تأکید کردهاند و دانشآموز را همواره خط قرمز خود دانستهاند. این خط قرمز در راستای دفاع از حقوقی چون آموزش رایگان، امکانات تحصیلی مناسب و برابر برای همه کودکان و نوجوانان این سرزمین، تلاش برای برچیده شدن مدارس کپری در مناطق حاشیهای، دغدغه سرنوشت کودکان کار و کولبر و کودکان با سوءتغذیه و مواردی از این دست را شامل میشد. شاید آن روز که ما میگفتیم دانشآموزان ما خط قرمز ما هستند، هرگز گمان نمیکردیم در این سرزمین روزهای شومی از راه برسند که در طی چند ساعت در دو شبانهروز، در کنار اقشار بهجانآمده از آحاد ملت اعم از زنان و مردان و ورزشکاران و هنرمندان و کارگران و محرومان، بیشمار جوانان و بالای دویست دانشآموز نوجوان و کودک هم با گلولههای بیرحمانه دژخیمان حاکم به خاک و خون کشیده شوند و در کمال مظلومیت، بسیاری از خانوادههای این فرزندان شجاع و مظلوم وطن حتی از حق سوگواری و برگزاری مراسم برای عزیزانشان هم محروم باشند.
بیتردید اقدام شایسته شورای هماهنگی در مستند کردن دانشآموزان و معلمان جاویدنامشده در خیزش خونین ۱۴۰۴ ملت بهپاخاسته ایران، در خور تقدیر و تشکر است؛ اما آنچه حیاتی و ضروری است، دادخواهی خون بهناحقریخته این فرزندان عزیز ماست که با هزاران آرزو و امید، با بیرحمی تمام به دست شقیترینها به خاکی سرد سپرده شدند. با کمال تأسف، در کنار جوانان و ورزشکاران و هنرمندان و مردم محروم و کارگران ستمدیده که در این دیماه خونین جان نازنین خود را از دست دادند، شماری از معلمان آزادیخواه هم در راه آزادی و آبادی این ملک به خاک و خون کشیده شدند.
بیتردید خانوادههای مظلوم جانباختگان از همه وجدانهای بیدار و بهویژه ما معلمان کنشگر توقع دارند در مسیر دادخواهی عزیزانشان کنارشان باشیم. برآورده ساختن این خواسته بیتوقع و منّت باید هم وظیفه اخلاقی و معلمانه ما و هم مهمترین رسالت صنفی امروز ما تعریف شود.
مردم ما شاهد بودهاند که ما برای مطالبات معیشتی و شغلی خود و حقوق مادی و معنوی دانشآموزان، کلاسهای درس را به طنین پرخروش حمایت از آنان مبدل کردهایم و خیابانها را فریاد و خروش دفاع از آموزش رایگان و همگانی ساختهایم؛ همان خیابانهایی که دیماه امسال خون پاک جوانان و فرزندان این خاک را رنگین و خونین کرد. دردناکتر اینکه علاوه بر ستاندن جان این همه دانشآموز، خبرها حاکی از بازداشت گسترده و ربودن تعداد زیادی از آنان از مدارس در مناطق مختلف کشور است.
امید میرود در شرایطی که آموزشوپرورش ویران ایران تمامقد در کنار نیروهای سرکوب علیه آیندهسازان این کشور، سیاهترین کارنامه خود را در همه ادوار تاریخ رقم میزند، شورای هماهنگی و تمامی تشکلهای صنفی و همه معلمان آزاده و مبارز ایران در این روزهای سخت و اندوهناک سرزمین ما، حقخواهی و بهویژه دادخواهی خونهای مظلومان و اقشار مختلف این سرزمین، بهویژه دانشآموزان جامانده از پشت میزهای کلاس درس، را در دستور کار خود قرار دهند. در این مسیر ضروری است یک کمیته حقیقتیاب مستقل برای مشخص شدن ابعاد مختلف این جنایت وحشتناک و شناسایی آمران و عاملان این کشتار، با همراهی شورای هماهنگی و سایر داغدیدگان دیماه خونین شکل گیرد.
مسعود فرهیخته، فعال صنفی معلمان، زندان مرکزی کرج
عزیز قاسمزاده، فعال صنفی معلمان و زندانی سابق
سهشنبه ۲۱ بهمن ۱۴۰۴
#عزیز_قاسم_زاده #مسعود_فرهیخته #نه_به_جمهوری_اسلامی #بیانیه #جنایت_علیه_بشریت #دادخواهی
@Tavaana_TavaanaTech
👍22❤3🕊2
بیانیه عکاسان و فیلمبرداران مستقل ایرانی در محکومیت «هنر در خدمت سرکوب» منتشر شد
جمعی از عکاسان و فیلمبرداران مستقل ایرانی در خارج از کشور با انتشار بیانیهای، سکوت در برابر همکاری هنرمندان با نهادهای جمهوری اسلامی را «غیرقابل قبول» دانستند و تأکید کردند که در نظامی مبتنی بر سرکوب، سانسور، زندان و کشتار، هیچ همکاری فرهنگی «خنثی» محسوب نمیشود.
در این بیانیه آمده است که جشنوارهها و مراسم حکومتی، بهویژه در چارچوب دهه فجر، ابزار مشروعیتسازی یک نظام سرکوبگرند و حضور در آنها، خواسته یا ناخواسته، به عادیسازی ظلم کمک میکند. امضاکنندگان با اشاره به تأثیر رفتار پیشکسوتان بر نسل جوان هنرمندان تأکید کردهاند که انتخابهای امروز، الگوی فردای آنان خواهد بود و همراهی با قدرت یا حتی سکوت در برابر آن، هر دو حامل پیام است.
به باور نویسندگان بیانیه، منابع مالی حاصل از این مسیر از سیستمی تأمین میشود که «دستانش به خون جوانان این سرزمین آلوده است» و پذیرش آن بدون هزینه اخلاقی نیست. آنان تصریح کردهاند که مهارت فنی بدون مسئولیت اخلاقی ارزشی ندارد و هنر زمانی که در خدمت سرکوب قرار گیرد، از معنا تهی میشود.
در ادامه تأکید شده است که این موضعگیری حملهای شخصی نیست، بلکه دفاع از شأن هنر و وجدان حرفهای بهشمار میرود. امضاکنندگان ضمن محکوم کردن هرگونه همسویی با ساختار حکومتی یادآور شدهاند که همه عکاسان و فیلمبرداران ایرانی چنین مسیری را انتخاب نکردهاند و انتشار این بیانیه «ثبت موضعی برای امروز و برای قضاوت تاریخ» است.
این بیانیه به امضای ۳۸ نفر از عکاسان و فیلمبرداران مستقل ایرانی رسیده و در تاریخ ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ منتشر شده است.
متن بیانیه و اسامی در اسلایدها
#بیانیه #مبارزه_مدنی #نه_به_جمهورى_اسلامى
@Tavaana_TavaanaTech
بیانیه عکاسان و فیلمبرداران مستقل ایرانی در محکومیت «هنر در خدمت سرکوب» منتشر شد
جمعی از عکاسان و فیلمبرداران مستقل ایرانی در خارج از کشور با انتشار بیانیهای، سکوت در برابر همکاری هنرمندان با نهادهای جمهوری اسلامی را «غیرقابل قبول» دانستند و تأکید کردند که در نظامی مبتنی بر سرکوب، سانسور، زندان و کشتار، هیچ همکاری فرهنگی «خنثی» محسوب نمیشود.
در این بیانیه آمده است که جشنوارهها و مراسم حکومتی، بهویژه در چارچوب دهه فجر، ابزار مشروعیتسازی یک نظام سرکوبگرند و حضور در آنها، خواسته یا ناخواسته، به عادیسازی ظلم کمک میکند. امضاکنندگان با اشاره به تأثیر رفتار پیشکسوتان بر نسل جوان هنرمندان تأکید کردهاند که انتخابهای امروز، الگوی فردای آنان خواهد بود و همراهی با قدرت یا حتی سکوت در برابر آن، هر دو حامل پیام است.
به باور نویسندگان بیانیه، منابع مالی حاصل از این مسیر از سیستمی تأمین میشود که «دستانش به خون جوانان این سرزمین آلوده است» و پذیرش آن بدون هزینه اخلاقی نیست. آنان تصریح کردهاند که مهارت فنی بدون مسئولیت اخلاقی ارزشی ندارد و هنر زمانی که در خدمت سرکوب قرار گیرد، از معنا تهی میشود.
در ادامه تأکید شده است که این موضعگیری حملهای شخصی نیست، بلکه دفاع از شأن هنر و وجدان حرفهای بهشمار میرود. امضاکنندگان ضمن محکوم کردن هرگونه همسویی با ساختار حکومتی یادآور شدهاند که همه عکاسان و فیلمبرداران ایرانی چنین مسیری را انتخاب نکردهاند و انتشار این بیانیه «ثبت موضعی برای امروز و برای قضاوت تاریخ» است.
این بیانیه به امضای ۳۸ نفر از عکاسان و فیلمبرداران مستقل ایرانی رسیده و در تاریخ ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ منتشر شده است.
متن بیانیه و اسامی در اسلایدها
#بیانیه #مبارزه_مدنی #نه_به_جمهورى_اسلامى
@Tavaana_TavaanaTech
👍18❤9🕊3👌1💯1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اعلام اعتصاب غذای بهفر لالهزاری در اعتراض به کشتار مردم و تداوم حاکمیت موجود
بهتر لالهزاری، زندانی محبوس در زندان اِریم، با انتشار پیامی اعلام کرد در اعتراض به «کشتار مردم» و نیز اعتراض به «چهلوهفت سال تداوم حکومت مافیایی فاشیست مذهبی» در ایران، دست به اعتصاب غذا خواهد زد.
در این پیام، حاکمیت کنونی بهعنوان نماد «دیکتاتوری، فقر، فساد، گرانی و سلطه ویرانگران و جانیان چپاولگر» توصیف شده و تأکید شده است که این اعتصاب غذا در تاریخ ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ انجام میشود.
بهفر لالهزاری هدف از این اقدام را ثبت اعتراض به وضعیت موجود و همراهی با مطالبات اعتراضی مردم عنوان کرده است.
#بهفر_لاله_زاری #بیانیه #اعتصاب_غذا
@Tavaana_TavaanaTech
بهتر لالهزاری، زندانی محبوس در زندان اِریم، با انتشار پیامی اعلام کرد در اعتراض به «کشتار مردم» و نیز اعتراض به «چهلوهفت سال تداوم حکومت مافیایی فاشیست مذهبی» در ایران، دست به اعتصاب غذا خواهد زد.
در این پیام، حاکمیت کنونی بهعنوان نماد «دیکتاتوری، فقر، فساد، گرانی و سلطه ویرانگران و جانیان چپاولگر» توصیف شده و تأکید شده است که این اعتصاب غذا در تاریخ ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ انجام میشود.
بهفر لالهزاری هدف از این اقدام را ثبت اعتراض به وضعیت موجود و همراهی با مطالبات اعتراضی مردم عنوان کرده است.
#بهفر_لاله_زاری #بیانیه #اعتصاب_غذا
@Tavaana_TavaanaTech
💔26🕊9❤3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
اعلام اعتصاب غذای زرتشت احمدی راغب و مسعود فرهیخته از زندان مرکزی کرج به نام و یاد همه کشتهشدگان اعتراضات دیماه
زرتشت احمدیراغب در این فایل صوتی میگوید که او و آقای مسعود فرهیخته از ۲۳ بهمن به مدت یک هفته در اعتراض به کشتار مردم معترض دست به اعتصاب غذا میزنند.
او میگوید خواهان انتخابات آزاد، قانون اساسی جدید، پایان کشتار و اعدام و دیکتاتوری، کرامت انسان و رعایت حقوق بشر است.
او در انتها از همبستگی مردم درون و بیرون از کشور سپاسگزاری میکند.
#بیانیه #زرتشت_احمدی_راغب #مسعود_فرهیخته
@Tavaana_TavaanaTech
زرتشت احمدیراغب در این فایل صوتی میگوید که او و آقای مسعود فرهیخته از ۲۳ بهمن به مدت یک هفته در اعتراض به کشتار مردم معترض دست به اعتصاب غذا میزنند.
او میگوید خواهان انتخابات آزاد، قانون اساسی جدید، پایان کشتار و اعدام و دیکتاتوری، کرامت انسان و رعایت حقوق بشر است.
او در انتها از همبستگی مردم درون و بیرون از کشور سپاسگزاری میکند.
#بیانیه #زرتشت_احمدی_راغب #مسعود_فرهیخته
@Tavaana_TavaanaTech
❤26💔8🕊5
به نام انسانیت
خطاب به ایرانیان خارج از کشور
این نامه نه از سر سیاست، بلکه از دل خستگی و رنج نوشته شده است. از دل مردمی که سالهاست با سرکوب، زندان و داغ عزیزانشان زندگی میکنند. مردمی که هنوز ایستادهاند، اما صدایشان به اندازه رنجشان شنیده نشده است.
در روز جهانی اقدام، که قرار است صدای ایران به گوش جهان برسد، پیش از هر چیز باید از «جاویدنامان» گفت. آنان که برای آزادی، کرامت انسانی و ایران جان دادند.
پشت هر نام، مادری چشمانتظار، پدری دلشکسته و خانوادهای ایستاده که زندگیشان برای همیشه تغییر کرده است. بسیاری از این عزیزان، نانآور خانواده بودند و اکنون خانوادهها در اندوه، زیر فشار امنیتی و معیشتی هستند.
از زندانها نیز باید گفت؛ از بازداشتشدگانی که در شرایط غیرانسانی، با تراکم شدید، محروم از وکیل مستقل و درمان مناسب نگهداری میشوند. از اتهامهای بیاساس، اعترافهای اجباری و شکنجه؛ از جوانانی که بهجای کلاس درس، در سلولهای انفرادیاند؛ و از مادرانی که پشت درهای زندان تنها یک خبر از فرزندشان میخواهند و پاسخی نمیگیرند.
آزادی زندانیان سیاسی فقط آزادی چند نفر نیست. زندانیان سیاسی نشانه زنده بودن وجدان یک ملت هستند و آزادیشان گامی ضروری برای آزادی ایران است.
اگر ایرانیان خارج از کشور در روز جهانی اقدام گرد هم میآیند، پیامشان باید روشن، انسانی و فراگیر باشد:
ما آزادی، کرامت انسانی و حق زندگی شرافتمندانه میخواهیم.
ما خواهان پایان سرکوب، پایان اعدام و آزادی فوری زندانیان سیاسی هستیم.
ما نمیخواهیم جهان تنها تماشاگر رنج ما باشد؛ ما میخواهیم صدای مردم ایران شنیده شود.
امروز فشار جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی حیاتی است. صدای شما در بیرون از ایران میتواند سپر جان ما در داخل باشد. هر تریبون و رسانهای که نام زندانیان، جاویدنامان و خانوادههایشان را زنده نگه دارد، نجاتبخش است.
ما که در داخل کشور زیر شدیدترین فشارها زندگی میکنیم و هر روز هزینه میدهیم، از شما میخواهیم در کنار هر شعار سیاسی، نام و تصویر جاویدنامان، بهویژه جوانان و نوجوانان و آنان که خانوادهای چشمانتظار دارند، حضور داشته باشد. آنان برای انسانیت جان دادند، نه برای مصادره شدن در نزاعهای سیاسی.
امروز بیش از هر زمان، ایران به همبستگی نیاز دارد. شعارهای حذفکننده، زبان کینه و هر رفتاری که ایرانی را در برابر ایرانی قرار دهد، ناخواسته تفرقه و استبداد را که سالها با آن جنگیدهایم تقویت میکند. جنبشی که برای «زندگی» برخاسته است، نمیتواند با فرهنگ «مرگ بر دیگری» پیروز شود.
چشم امید بسیاری از جوانان، بهویژه آنان که در روزهای خونین دیماه به خیابان آمدند، به آیندهای است که در آن آزادی و قانون جایگزین ترس و سرکوب شود.
مسئولیت تاریخی همه ماست که نگذاریم خون آنان ابزار اختلاف یا بیمسئولیتی گردد.
از شما انتظار میرود، بهعنوان شهروندان ایران که صدایشان در جهان شنیده میشود، بیش از هر چیز پیام وحدت، کرامت انسانی، تکثرگرایی و گذار دموکراتیک را نمایندگی کنید؛ تا در انقلاب شیروخورشید ایران، شاهد پیروزی حاکمیت قانون بر استبداد باشیم.
بگذارید صدایی که در این روز بلند میشود،
صدای همه ایران باشد. صدایی که با ۴۷ سال اعدام، زندان و سرکوب، هنوز خاموش نشده است.
با امید به روزی که هیچ مادری پشت در زندان نایستد، و هیچ انسانی برای گفتن «آزادی» جان ندهد.
پاینده ایران
با احترام
رضا محمد حسینی
زندان قزلحصار
#بیانیه #رضا_محمدحسینی #از_بازداشتیها_بگو #از_جاویدنامها_بگو #ایران
@Tavaana_TavaanaTech
خطاب به ایرانیان خارج از کشور
این نامه نه از سر سیاست، بلکه از دل خستگی و رنج نوشته شده است. از دل مردمی که سالهاست با سرکوب، زندان و داغ عزیزانشان زندگی میکنند. مردمی که هنوز ایستادهاند، اما صدایشان به اندازه رنجشان شنیده نشده است.
در روز جهانی اقدام، که قرار است صدای ایران به گوش جهان برسد، پیش از هر چیز باید از «جاویدنامان» گفت. آنان که برای آزادی، کرامت انسانی و ایران جان دادند.
پشت هر نام، مادری چشمانتظار، پدری دلشکسته و خانوادهای ایستاده که زندگیشان برای همیشه تغییر کرده است. بسیاری از این عزیزان، نانآور خانواده بودند و اکنون خانوادهها در اندوه، زیر فشار امنیتی و معیشتی هستند.
از زندانها نیز باید گفت؛ از بازداشتشدگانی که در شرایط غیرانسانی، با تراکم شدید، محروم از وکیل مستقل و درمان مناسب نگهداری میشوند. از اتهامهای بیاساس، اعترافهای اجباری و شکنجه؛ از جوانانی که بهجای کلاس درس، در سلولهای انفرادیاند؛ و از مادرانی که پشت درهای زندان تنها یک خبر از فرزندشان میخواهند و پاسخی نمیگیرند.
آزادی زندانیان سیاسی فقط آزادی چند نفر نیست. زندانیان سیاسی نشانه زنده بودن وجدان یک ملت هستند و آزادیشان گامی ضروری برای آزادی ایران است.
اگر ایرانیان خارج از کشور در روز جهانی اقدام گرد هم میآیند، پیامشان باید روشن، انسانی و فراگیر باشد:
ما آزادی، کرامت انسانی و حق زندگی شرافتمندانه میخواهیم.
ما خواهان پایان سرکوب، پایان اعدام و آزادی فوری زندانیان سیاسی هستیم.
ما نمیخواهیم جهان تنها تماشاگر رنج ما باشد؛ ما میخواهیم صدای مردم ایران شنیده شود.
امروز فشار جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی حیاتی است. صدای شما در بیرون از ایران میتواند سپر جان ما در داخل باشد. هر تریبون و رسانهای که نام زندانیان، جاویدنامان و خانوادههایشان را زنده نگه دارد، نجاتبخش است.
ما که در داخل کشور زیر شدیدترین فشارها زندگی میکنیم و هر روز هزینه میدهیم، از شما میخواهیم در کنار هر شعار سیاسی، نام و تصویر جاویدنامان، بهویژه جوانان و نوجوانان و آنان که خانوادهای چشمانتظار دارند، حضور داشته باشد. آنان برای انسانیت جان دادند، نه برای مصادره شدن در نزاعهای سیاسی.
امروز بیش از هر زمان، ایران به همبستگی نیاز دارد. شعارهای حذفکننده، زبان کینه و هر رفتاری که ایرانی را در برابر ایرانی قرار دهد، ناخواسته تفرقه و استبداد را که سالها با آن جنگیدهایم تقویت میکند. جنبشی که برای «زندگی» برخاسته است، نمیتواند با فرهنگ «مرگ بر دیگری» پیروز شود.
چشم امید بسیاری از جوانان، بهویژه آنان که در روزهای خونین دیماه به خیابان آمدند، به آیندهای است که در آن آزادی و قانون جایگزین ترس و سرکوب شود.
مسئولیت تاریخی همه ماست که نگذاریم خون آنان ابزار اختلاف یا بیمسئولیتی گردد.
از شما انتظار میرود، بهعنوان شهروندان ایران که صدایشان در جهان شنیده میشود، بیش از هر چیز پیام وحدت، کرامت انسانی، تکثرگرایی و گذار دموکراتیک را نمایندگی کنید؛ تا در انقلاب شیروخورشید ایران، شاهد پیروزی حاکمیت قانون بر استبداد باشیم.
بگذارید صدایی که در این روز بلند میشود،
صدای همه ایران باشد. صدایی که با ۴۷ سال اعدام، زندان و سرکوب، هنوز خاموش نشده است.
با امید به روزی که هیچ مادری پشت در زندان نایستد، و هیچ انسانی برای گفتن «آزادی» جان ندهد.
پاینده ایران
با احترام
رضا محمد حسینی
زندان قزلحصار
#بیانیه #رضا_محمدحسینی #از_بازداشتیها_بگو #از_جاویدنامها_بگو #ایران
@Tavaana_TavaanaTech
❤22👍6🕊6👌1
گزارش رضا خندان، زندانی سیاسی، از اجرای پرفورمنس به یاد جانباختگان دی ماه خونین ۱۴۰۴ در سالن ۱ بند ۷ زندان اوین
عصر جمعه ۱۷ بهمن، ما زندانیان سیاسی سالن ۱ بند ۷ پرفورمنسی را اجرا کردیم. اجرای این پرفورمنس در اعتراض به کشتار گسترده و بیرحمانه معترضان و مردم کوچه و خیابان صورت گرفت. این پرفورمنس با مشارکت عده زیادی از زندانیان سیاسی، در حضور نزدیک به ۹۰ نفر از زندانیان، اعم از سیاسی و غیرسیاسی، اجرا شد.
ابتدا در این چیدمان، تعدادی کیسهٔ زباله به شکل فیگور جسد که با زباله پر شده بود، توسط زندانیان سیاسی در سراسر کریدور پخش شد. به دنبال آن، ۹ تن از زندانیان سیاسی داوطلبانه در داخل کیسههایی که از قبل آماده شده بود قرار گرفتند. بدین ترتیب تمام طول سالن پر از کیسههای جسد شد که برخی از آنها با زباله و برخی حاوی زندانیان بودند.
در ادامه، بهسرعت کد چهاررقمی بر روی کیسهها نصب شد؛ اعدادی که بهطور اتفاقی بین ۶۰۰۰ تا ۷۰۰۰ برای هر جنازه در نظر گرفته شده بود. هر یک از زندانیان شرکتکننده در این پرفورمنس نقشی را به عهده گرفتند. پلاکاردی با عبارت «سپهر بابا کجایی؟» توسط نگارنده در طول کریدور و لابهلای جنازهها حمل شد.
پس از آن، ضمن سپاس صمیمانه از تمامی افراد و عوامل این اجرا و همکاری همهجانبهٔ آنان در خصوص این اثر و حرکت اعتراضی، توضیحات کوتاهی ارائه شد. در این هنگام، کیسهٔ بزرگی حاوی زباله توسط مرتضی پروین در وسط کریدور، میان اجساد، قرار داده شد. وی گفت که حکومت ایران کرامت انسانی معترضان را نادیده گرفته و در واقع مانند زباله با آنان رفتار کرده است.
نوشتههایی با عناوین «بدن میآشوبد» و «بدنها استعارهاند و معنا...» در محل اجرای پرفورمنس به چشم میخورد. در پایان، ابوالفضل قدیانی طی سخنانی به کشته شدن هزاران نفر اشاره کرد و اظهار امیدواری نمود که عاملان این جنایت بزرگ و کمنظیر در تاریخ، هرچه زودتر و در نبود جمهوری اسلامی، در دادگاهی صالح محاکمه و مجازات شوند.
بسیاری از زندانیان بهشدت تحت تأثیر این فضا قرار گرفته بودند. برخی با بغض و برخی با چشمانی پر از اشک گفتند که این کار برایشان بسیار تکاندهنده بوده و عمیقاً آنها را متأثر کرده است. یکی از زندانیان سیاسی گفت: «بغض راه نفسم را بسته بود و در داخل کیسهها عزیزی را میدیدم که پیشتر کشته شده است.» زندانی دیگری میگفت: «میتوانستم تکتک عزیزانم را در داخل آنها تجسم کنم؛ شاید روزی نوبت ما شود.»
با فرا رسیدن شب و پایان برنامه، با وجود غم و اندوه و خشمی که در وجود زندانیان بود، آنها به آیندهای روشن امیدوار بودند؛ آیندهای که در آن نه حرمتشان شکسته شود و نه کرامتشان نادیده گرفته شود.
به امید ایرانی آزاد و آباد
رضا خندان - زندان اوین
منبع: اینستاگرام نسرین ستوده
#نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #بیانیه #رضا_خندان
@Tavaana_TavaanaTech
عصر جمعه ۱۷ بهمن، ما زندانیان سیاسی سالن ۱ بند ۷ پرفورمنسی را اجرا کردیم. اجرای این پرفورمنس در اعتراض به کشتار گسترده و بیرحمانه معترضان و مردم کوچه و خیابان صورت گرفت. این پرفورمنس با مشارکت عده زیادی از زندانیان سیاسی، در حضور نزدیک به ۹۰ نفر از زندانیان، اعم از سیاسی و غیرسیاسی، اجرا شد.
ابتدا در این چیدمان، تعدادی کیسهٔ زباله به شکل فیگور جسد که با زباله پر شده بود، توسط زندانیان سیاسی در سراسر کریدور پخش شد. به دنبال آن، ۹ تن از زندانیان سیاسی داوطلبانه در داخل کیسههایی که از قبل آماده شده بود قرار گرفتند. بدین ترتیب تمام طول سالن پر از کیسههای جسد شد که برخی از آنها با زباله و برخی حاوی زندانیان بودند.
در ادامه، بهسرعت کد چهاررقمی بر روی کیسهها نصب شد؛ اعدادی که بهطور اتفاقی بین ۶۰۰۰ تا ۷۰۰۰ برای هر جنازه در نظر گرفته شده بود. هر یک از زندانیان شرکتکننده در این پرفورمنس نقشی را به عهده گرفتند. پلاکاردی با عبارت «سپهر بابا کجایی؟» توسط نگارنده در طول کریدور و لابهلای جنازهها حمل شد.
پس از آن، ضمن سپاس صمیمانه از تمامی افراد و عوامل این اجرا و همکاری همهجانبهٔ آنان در خصوص این اثر و حرکت اعتراضی، توضیحات کوتاهی ارائه شد. در این هنگام، کیسهٔ بزرگی حاوی زباله توسط مرتضی پروین در وسط کریدور، میان اجساد، قرار داده شد. وی گفت که حکومت ایران کرامت انسانی معترضان را نادیده گرفته و در واقع مانند زباله با آنان رفتار کرده است.
نوشتههایی با عناوین «بدن میآشوبد» و «بدنها استعارهاند و معنا...» در محل اجرای پرفورمنس به چشم میخورد. در پایان، ابوالفضل قدیانی طی سخنانی به کشته شدن هزاران نفر اشاره کرد و اظهار امیدواری نمود که عاملان این جنایت بزرگ و کمنظیر در تاریخ، هرچه زودتر و در نبود جمهوری اسلامی، در دادگاهی صالح محاکمه و مجازات شوند.
بسیاری از زندانیان بهشدت تحت تأثیر این فضا قرار گرفته بودند. برخی با بغض و برخی با چشمانی پر از اشک گفتند که این کار برایشان بسیار تکاندهنده بوده و عمیقاً آنها را متأثر کرده است. یکی از زندانیان سیاسی گفت: «بغض راه نفسم را بسته بود و در داخل کیسهها عزیزی را میدیدم که پیشتر کشته شده است.» زندانی دیگری میگفت: «میتوانستم تکتک عزیزانم را در داخل آنها تجسم کنم؛ شاید روزی نوبت ما شود.»
با فرا رسیدن شب و پایان برنامه، با وجود غم و اندوه و خشمی که در وجود زندانیان بود، آنها به آیندهای روشن امیدوار بودند؛ آیندهای که در آن نه حرمتشان شکسته شود و نه کرامتشان نادیده گرفته شود.
به امید ایرانی آزاد و آباد
رضا خندان - زندان اوین
منبع: اینستاگرام نسرین ستوده
#نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #بیانیه #رضا_خندان
@Tavaana_TavaanaTech
🕊16💔11❤4
بیانیه ۴۱۶ امضایی؛ دعوت به مقاومت مدنی برای انتقال قدرت به مردم
۴۱۶ تن از کنشگران سیاسی و مدنی ایران با انتشار بیانیهای نسبت به سرکوبهای اخیر و بازداشت گسترده فعالان و منتقدان اعتراض کرده و آن را نشانهای از تداوم رویکرد امنیتی حاکمیت دانستهاند. این بیانیه که از سوی سایت «کلمه» منتشر شده، با اشاره به کشتهشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ تأکید میکند که «این کشتار فراموش نخواهد شد» و مطالبات مردم برای تغییرات اساسی در ساختار قدرت و بهبود وضعیت معیشتی همچنان پابرجاست.
امضاکنندگان ضمن محکومکردن بازداشتها، صدور احکام سنگین و فشار بر فعالان سیاسی، مدنی و دانشگاهی، خواستار آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی شدهاند. آنان همچنین بر ضرورت تشکیل کمیته حقیقتیاب مستقل، مخالفت با مجازات اعدام و جلوگیری از تحریف روایت رسمی از سرکوب اعتراضات تأکید کردهاند.
در میان امضاکنندگان این بیانیه نام چهرههایی چون هاشم آغاجری، حسن اسدیزیدآبادی، علیرضا بهشتیشیرازی، کمال جعفرییزدی، امیرخسرو دلیرثانی، علیرضا رجایی، احسان شریعتی، کیوان صمیمی و صالح نیکبخت دیده میشود.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
۴۱۶ تن از کنشگران سیاسی و مدنی ایران با انتشار بیانیهای نسبت به سرکوبهای اخیر و بازداشت گسترده فعالان و منتقدان اعتراض کرده و آن را نشانهای از تداوم رویکرد امنیتی حاکمیت دانستهاند. این بیانیه که از سوی سایت «کلمه» منتشر شده، با اشاره به کشتهشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ تأکید میکند که «این کشتار فراموش نخواهد شد» و مطالبات مردم برای تغییرات اساسی در ساختار قدرت و بهبود وضعیت معیشتی همچنان پابرجاست.
امضاکنندگان ضمن محکومکردن بازداشتها، صدور احکام سنگین و فشار بر فعالان سیاسی، مدنی و دانشگاهی، خواستار آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی شدهاند. آنان همچنین بر ضرورت تشکیل کمیته حقیقتیاب مستقل، مخالفت با مجازات اعدام و جلوگیری از تحریف روایت رسمی از سرکوب اعتراضات تأکید کردهاند.
در میان امضاکنندگان این بیانیه نام چهرههایی چون هاشم آغاجری، حسن اسدیزیدآبادی، علیرضا بهشتیشیرازی، کمال جعفرییزدی، امیرخسرو دلیرثانی، علیرضا رجایی، احسان شریعتی، کیوان صمیمی و صالح نیکبخت دیده میشود.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
👍19🕊3
بیانیهای از دل دانشگاه؛ صدایی علیه سرکوب
گروهی از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی با انتشار بیانیهای، کشتار، سرکوب و نقض گسترده حقوق مردم ایران را محکوم کردند و سکوت در برابر این روند را «مغایر با وجدان عمومی و اصول بنیادین حقوق انسانی» دانستند.
در این بیانیه با اشاره به سرکوب اعتراضات مسالمتآمیز، بازداشت گسترده دانشجویان، کنشگران و استادان، و استفاده از خشونت مرگبار علیه شهروندان، تأکید شده است که این اقدامات مصداق نقض فاحش کرامت انسانی و جنایت علیه مردم ایران است. امضاکنندگان همچنین مسئولیت مستقیم این وضعیت را متوجه ساختارهای تصمیمگیر و نهادهای امنیتی و اجرایی جمهوری اسلامی دانستهاند.
دانشجویان با یادآوری فشارهای مداوم بر دانشگاهها — از بازداشت و محرومیت از تحصیل تا اخراج — تأکید کردهاند که نهاد دانشگاه همچنان به نقش تاریخی خود در دفاع از آزادی، کرامت انسانی و حق تعیین سرنوشت ملت پایبند است.
در بخش پایانی این بیانیه، مسئولیت عالی و نهایی سرکوبها شخص علی خامنهای دانسته شده و بر اصل پاسخگویی فردی در چارچوب حقوق بینالملل تأکید شده است.
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
گروهی از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی با انتشار بیانیهای، کشتار، سرکوب و نقض گسترده حقوق مردم ایران را محکوم کردند و سکوت در برابر این روند را «مغایر با وجدان عمومی و اصول بنیادین حقوق انسانی» دانستند.
در این بیانیه با اشاره به سرکوب اعتراضات مسالمتآمیز، بازداشت گسترده دانشجویان، کنشگران و استادان، و استفاده از خشونت مرگبار علیه شهروندان، تأکید شده است که این اقدامات مصداق نقض فاحش کرامت انسانی و جنایت علیه مردم ایران است. امضاکنندگان همچنین مسئولیت مستقیم این وضعیت را متوجه ساختارهای تصمیمگیر و نهادهای امنیتی و اجرایی جمهوری اسلامی دانستهاند.
دانشجویان با یادآوری فشارهای مداوم بر دانشگاهها — از بازداشت و محرومیت از تحصیل تا اخراج — تأکید کردهاند که نهاد دانشگاه همچنان به نقش تاریخی خود در دفاع از آزادی، کرامت انسانی و حق تعیین سرنوشت ملت پایبند است.
در بخش پایانی این بیانیه، مسئولیت عالی و نهایی سرکوبها شخص علی خامنهای دانسته شده و بر اصل پاسخگویی فردی در چارچوب حقوق بینالملل تأکید شده است.
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
👍19❤5🕊3