تصویر سمت راست، #اسماعیل_عبدی، معلم، به جرم پیگیری مطالبات صنفی بیش از ۸ سال است که زندانی است.
تصویر سمت چپ، #اکبر_طبری، معاون اجرایی پیشین قوه قضاییه، به جرم فساد مالی فوق سنگین به ۵۸ سال زندان محکوم شد و اکنون آزاد است!
- ارسالی مخاطبان
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
تصویر سمت چپ، #اکبر_طبری، معاون اجرایی پیشین قوه قضاییه، به جرم فساد مالی فوق سنگین به ۵۸ سال زندان محکوم شد و اکنون آزاد است!
- ارسالی مخاطبان
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🔥68👍11💔9🕊3❤1
نامه رسول بداقی معلم زندانی از زندان اوین برای توماج صالحی
«زندهباد هنر، زندهباد ایستادگی، زندهباد اندیشه
زندهباد هنر ایستادگی در میدان اندیشه، زنده باد توماج
توماجِ دلاور، سالهاست دریچه ای به روی اندیشه ی من باز شده، اندیشه ای که هیچ میز و نیمکت و تخته سیاهی ندارد، و آن “آموزگاری ارادههاست “.
آموزگاری باورهای انسانی، آموزگاریِ ارزشی به نام “بیارزشی باورهای کور”.
بی ارزشیِ برتریجویی، تکبر، خودستایی، خودکامگی، بدتر از همه “بیارزشیِ تقلید و مداحی، برای شکم بارگی و مداحی برای نان”.
توماجِ دلاور، بسیار دیدهام، دانش آموزانی که معلم، معلمان خود بودهاند.
در میان شاگردان خود آموزگاران بسیاری دیدهام که نه با زبان، نه با کتاب، نه با فیلم و نمایش، بلکه با نگاه، با نظم، با عزت نفس، با اراده، حتی با اشک، به هزاران شیوه آموزگارم بودند. اما تو بدون تخته سیاه، بدون مدرسه و میز و نیمکت، آموزگار اراده بوده ای، برای من و برای هزاران آدم باانصاف.
توماجِ عزیز
سرزمین ما هنوز پرورش دهنده میلیون ها آزاده جان برکف است، که مرگ را به بردگی ترجیح میدهند.
دیر نیست روزی که ابرهای سیاه خودکامگی، از آسمان ایران زدوده شود.
همزاد توفان، پنجه در پنجه این بیدادیم
در بزم ستم، حنجره تا حنجره فریادیم»
یادداشت اسماعیل عبدی درباره توماج صالحی
توماج صالحی تندیس شجاعت و شرف اهل هنر است، صدای ما بود صدایش باشیم…
توماج صالحی قدرت ایجاد حرکت اعتراضی اجتماعی و فضیلت اخلاقی و انسانی هنر را در زمانه ما متجلی کرد. در بیشتر آثار او آرزوی برساختن تصویری عادلانه و آزادانه از جهان پیرامونش موج میزند از همین رو توماج دغدغه اصلیش را فرزندان محروم ایران و کودکان کار میداند و آرزویش این است که اگر روزی کنسرتی برگزار کرد، ردیف اول و دوم سالن کنسرت را نه چهرههای مشهور جامعه که دردمندان و محرومان بنشینند.
در روزگاری که هنر برای بسیاری از اهالی هنر امری تفننی و تنقلی به حساب میآمد، توماج صالحی در رگ هنر، غیرت را تزریق کرد. او به جای درآمدزایی از هنر، موتور و وسایل خانهاش را میفروشد تا بتواند کلیپ اعتراضیش را بسازد و جایزه ۲۵۰۰ پوندی آزادی بیان را برای سیل بلوچستان میبخشد.
توماج صالحی درد و رنج مردم از معلم، کارگر، پرستار و محرومان بلوچ، کرد، ترک، فارس، عرب و همه اقوام را درآثار خود فریاد کرد.
توماج صالحی تندیس شجاعت و شرف اهل هنر است، صدای ما بود صدایش باشیم…
#توماج_صالحى #اسماعیل_عبدی #رسول_بداقی #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
«زندهباد هنر، زندهباد ایستادگی، زندهباد اندیشه
زندهباد هنر ایستادگی در میدان اندیشه، زنده باد توماج
توماجِ دلاور، سالهاست دریچه ای به روی اندیشه ی من باز شده، اندیشه ای که هیچ میز و نیمکت و تخته سیاهی ندارد، و آن “آموزگاری ارادههاست “.
آموزگاری باورهای انسانی، آموزگاریِ ارزشی به نام “بیارزشی باورهای کور”.
بی ارزشیِ برتریجویی، تکبر، خودستایی، خودکامگی، بدتر از همه “بیارزشیِ تقلید و مداحی، برای شکم بارگی و مداحی برای نان”.
توماجِ دلاور، بسیار دیدهام، دانش آموزانی که معلم، معلمان خود بودهاند.
در میان شاگردان خود آموزگاران بسیاری دیدهام که نه با زبان، نه با کتاب، نه با فیلم و نمایش، بلکه با نگاه، با نظم، با عزت نفس، با اراده، حتی با اشک، به هزاران شیوه آموزگارم بودند. اما تو بدون تخته سیاه، بدون مدرسه و میز و نیمکت، آموزگار اراده بوده ای، برای من و برای هزاران آدم باانصاف.
توماجِ عزیز
سرزمین ما هنوز پرورش دهنده میلیون ها آزاده جان برکف است، که مرگ را به بردگی ترجیح میدهند.
دیر نیست روزی که ابرهای سیاه خودکامگی، از آسمان ایران زدوده شود.
همزاد توفان، پنجه در پنجه این بیدادیم
در بزم ستم، حنجره تا حنجره فریادیم»
یادداشت اسماعیل عبدی درباره توماج صالحی
توماج صالحی تندیس شجاعت و شرف اهل هنر است، صدای ما بود صدایش باشیم…
توماج صالحی قدرت ایجاد حرکت اعتراضی اجتماعی و فضیلت اخلاقی و انسانی هنر را در زمانه ما متجلی کرد. در بیشتر آثار او آرزوی برساختن تصویری عادلانه و آزادانه از جهان پیرامونش موج میزند از همین رو توماج دغدغه اصلیش را فرزندان محروم ایران و کودکان کار میداند و آرزویش این است که اگر روزی کنسرتی برگزار کرد، ردیف اول و دوم سالن کنسرت را نه چهرههای مشهور جامعه که دردمندان و محرومان بنشینند.
در روزگاری که هنر برای بسیاری از اهالی هنر امری تفننی و تنقلی به حساب میآمد، توماج صالحی در رگ هنر، غیرت را تزریق کرد. او به جای درآمدزایی از هنر، موتور و وسایل خانهاش را میفروشد تا بتواند کلیپ اعتراضیش را بسازد و جایزه ۲۵۰۰ پوندی آزادی بیان را برای سیل بلوچستان میبخشد.
توماج صالحی درد و رنج مردم از معلم، کارگر، پرستار و محرومان بلوچ، کرد، ترک، فارس، عرب و همه اقوام را درآثار خود فریاد کرد.
توماج صالحی تندیس شجاعت و شرف اهل هنر است، صدای ما بود صدایش باشیم…
#توماج_صالحى #اسماعیل_عبدی #رسول_بداقی #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
InstaFix
@tavaana
نامه رسول بداقی معلم زندانی از زندان اوین برای توماج صالحی
«زندهباد هنر، زندهباد ایستادگی، زندهباد اندیشه
زندهباد هنر ایستادگی در میدان اندیشه، زنده باد توماج
توماجِ دلاور، سالهاست دریچه ای به روی اندیشه ی من باز شده، اندیشه ای که هیچ میز و نی...
نامه رسول بداقی معلم زندانی از زندان اوین برای توماج صالحی
«زندهباد هنر، زندهباد ایستادگی، زندهباد اندیشه
زندهباد هنر ایستادگی در میدان اندیشه، زنده باد توماج
توماجِ دلاور، سالهاست دریچه ای به روی اندیشه ی من باز شده، اندیشه ای که هیچ میز و نی...
👍40❤11
«"نوری بر تاریکی"
در خبرها آمده به درخواست غلامعباس ترکی معاون دادستان کل کشور، پروندهای قضایی به اتهام «توهین به جایگاه معلم» برای عوامل سریال «افعی تهران» تشکیل شده است.
به اسامی که در ادامه میآید دقت کنید
هاشم خواستار، جواد لعلمحمدی، محمدحسین سپهری، رسول بداقی، عزیز قاسمزاده، اصغر امیرزادگان، طاهر اصغرپور، ناهید شیرپیشه، محمد صادقی، حجتالله رافعی، امان جلالینژاد...
افراد نام برده تنها بخش کوچکی از معلمین زندانی محبوس در زندانهای جمهوری اسلامی هستند.
جمهوری اسلامی، تصمیمات و اقدامات مسئولان و دستاندرکارانش، جمع اضداد است. در کشوری که معلمان تنها به جرم حق و آزادیخواهی بازداشت، شکنجه و محبوس میشوند، معاون دادستان سکانسی از یک سریال که در آن به معضل تنبیه بدنی دانش آموزان، که مختص به گذشته نیست، و متاسفانه هر از چند گاهی به تیتر خبری بدل میگردد، پرداخته شده، مصداق توهین به شأن معلم مینامد!
شأن معلم چیست و چه کسی آن را تعیین میکند؟ ثبت شکایت از عوامل سریال «افعی تهران» بیانگر این نکته است که این عبارت تهی از بار معنایی است و بسته به شرایط و به دلخواه متغیر است.
شأن معلم چگونه مخدوش میشود با حضور به عنوان کاراکتر منفی در یک قصه یا پشت میلههای زندان با حکمی که مهر اخراج خورده؟
این اتفاق ماکت کوچکی از ناکارآمدی حکومت جمهوری اسلامی و مسئولان آن است، همیشه اشتباه و خلاف موج و خواست جامعه.
در حالی که ایرانیان در فضای مجازی از خاطرات تلخ خود درباره تنبیه بدنی و اثرات مخرب این خاطرات بر روح و روانشان میگویند، مسئولان به روال معمول، به جای حل مسئله، صورت مسئله را پاک میکنند...
پیشتر هم شاهد همچنین تصمیماتی بودهایم. پس از شلیک به پرواز ۷۵۲، تصویربرداری که لحظه سقوط را در آسمان ثبت کرده بود بازداشت شد، نه فرد شلیک کننده به هواپیما! فردی که دعوای مادر قمی با آخوند هرزهچشم را منتشر کرد، مورد پیگرد قانونی قرار گرفت... از این دست نمونهها بسیار است.
و حال بیتوجه به آمار معلمان زندانی و روایات متعدد تنبیه بدنی دانشآموزان، علیه یک گروه فیلمسازی بابت افکندن نور بر ور تاریک آموزش و پرورش و یک معضل اجتماعی مهم، اعلام جرم شده است!»
✍️سپیده حجامی
#افعی_تهران #معلم #رسول_بداقی #اسماعیل_عبدی #هاشم_خواستار #محمدحسین_سپهری #ناهید_شیرپیشه #طاهر_اصغرپور #عزیز_قاسم_زاده #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
در خبرها آمده به درخواست غلامعباس ترکی معاون دادستان کل کشور، پروندهای قضایی به اتهام «توهین به جایگاه معلم» برای عوامل سریال «افعی تهران» تشکیل شده است.
به اسامی که در ادامه میآید دقت کنید
هاشم خواستار، جواد لعلمحمدی، محمدحسین سپهری، رسول بداقی، عزیز قاسمزاده، اصغر امیرزادگان، طاهر اصغرپور، ناهید شیرپیشه، محمد صادقی، حجتالله رافعی، امان جلالینژاد...
افراد نام برده تنها بخش کوچکی از معلمین زندانی محبوس در زندانهای جمهوری اسلامی هستند.
جمهوری اسلامی، تصمیمات و اقدامات مسئولان و دستاندرکارانش، جمع اضداد است. در کشوری که معلمان تنها به جرم حق و آزادیخواهی بازداشت، شکنجه و محبوس میشوند، معاون دادستان سکانسی از یک سریال که در آن به معضل تنبیه بدنی دانش آموزان، که مختص به گذشته نیست، و متاسفانه هر از چند گاهی به تیتر خبری بدل میگردد، پرداخته شده، مصداق توهین به شأن معلم مینامد!
شأن معلم چیست و چه کسی آن را تعیین میکند؟ ثبت شکایت از عوامل سریال «افعی تهران» بیانگر این نکته است که این عبارت تهی از بار معنایی است و بسته به شرایط و به دلخواه متغیر است.
شأن معلم چگونه مخدوش میشود با حضور به عنوان کاراکتر منفی در یک قصه یا پشت میلههای زندان با حکمی که مهر اخراج خورده؟
این اتفاق ماکت کوچکی از ناکارآمدی حکومت جمهوری اسلامی و مسئولان آن است، همیشه اشتباه و خلاف موج و خواست جامعه.
در حالی که ایرانیان در فضای مجازی از خاطرات تلخ خود درباره تنبیه بدنی و اثرات مخرب این خاطرات بر روح و روانشان میگویند، مسئولان به روال معمول، به جای حل مسئله، صورت مسئله را پاک میکنند...
پیشتر هم شاهد همچنین تصمیماتی بودهایم. پس از شلیک به پرواز ۷۵۲، تصویربرداری که لحظه سقوط را در آسمان ثبت کرده بود بازداشت شد، نه فرد شلیک کننده به هواپیما! فردی که دعوای مادر قمی با آخوند هرزهچشم را منتشر کرد، مورد پیگرد قانونی قرار گرفت... از این دست نمونهها بسیار است.
و حال بیتوجه به آمار معلمان زندانی و روایات متعدد تنبیه بدنی دانشآموزان، علیه یک گروه فیلمسازی بابت افکندن نور بر ور تاریک آموزش و پرورش و یک معضل اجتماعی مهم، اعلام جرم شده است!»
✍️سپیده حجامی
#افعی_تهران #معلم #رسول_بداقی #اسماعیل_عبدی #هاشم_خواستار #محمدحسین_سپهری #ناهید_شیرپیشه #طاهر_اصغرپور #عزیز_قاسم_زاده #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍26
🔴بیانیه مشترک اسماعیل عبدی و عزیز قاسم زاده پیرامون دور دوم انتخابات ریاست جمهوری
به نام خداوند جان و خرد!
🔸جامعه ایران در دورههای مختلف تاریخی و به طور خاص از زمانی که مراد از مفهوم «جامعه» به معنی مدرن آن مد نظر تجدد خواهان نو اندیش بوده و مشخصا از انقلاب مشروطه تا به امروز،به کرات دورههای رکود متعدد را تجربه کرده بسیاری از پیروزی ها و دستاوردها امری موقتی بوده و استبداد دیگر بار، دوره طولانی خود را از سر گرفته و امتداد یافته است. اما چنین نیست که رکود و استبداد را پایانی نباشد و زمستان و سرما را به ابدیت پیوندی همیشگی باشد.اما دلایل رکود امروز که با آن درگیریم، عوامل متعددی دارد که دو مورد اصلی آن چنین است:
🔸یکم: برخوردهای سنگین امنیتی و قضایی با اقشار مختلف مردم از فرودستان و تهیدستان تا کارگران و معلمان از جوانان و زنان تا روشنفکران و هنرمندان و نویسندگان موجب شده که دیگر هیچ امیدی به «روزنه گشایی» وجود نداشته باشد باساختار کنونی تصور اصلاح به شیوههای معمول و مرسوم به امتناع ذاتی تبدیل شده و شاید تنها دفع افسد به فساد واقع بینانه ترین نتیجه چنین انتخابی باشد که اخلاقا و عرفا و شرعا نمیتوان از چنین نتیجه ای دفاع کرد. حضور گشتهای ارشاد، برخورد بسیار قهرآمیز با زنان، و تداوم بازداشت و احضار فعالین منتقد تنها بخش کوچکی از شرایطی است که حضور دولتها با عناوین اصلاحی و اعتدالی و اصولگرایی، تغییری در شرایط حاکم بر آن تا کنون نداشته است.
🔸دوم :عدم توان سازماندهی در بین جریانهای اجتماعی شناسنامهدار است که ضروری است جنبش های اجتماعی موجود از جنبش زنان، جنبش کارگری، جنبش معلمان، جنبش روشنفکری و دیگر جریان ها دست به خودانتقادی بنیادی بزنند و راهی را برای پیوند عمیق خود با لایههای مختلف اجتماعی ایجاد نمایند.
🔸«ناامیدی و استیصال » بدیهیترین نتیجهی رکود اجتماعی است.برخی از تصمیمهای ناصواب و اشتباهات از همین دو امر نشات میگیرد. ما به تک تک کسانی که تصور میکنند با حضور در انتخابات میتوانند «تغییری» رقم بزنند، به ویژه همکاران معلممان، احترام میگذاریم اما خطاب به همه معلمان شریف و آگاه میگوییم، دستاوردهای اجتماعی که از مشروطه تا امروز کسب شده، نتیجهی فعل و انفعالات درون جامعه بوده است، نه هدیهی دولتها و حاکمیتهای گوناگون.
🔸بیایید به روزهای اوج جنبش معلمان نگاه کنیم. معلمان جنبشی بیبدیل خلق کردند. «معلم» را از نو برای مردم تعریف کردند، مدرسه و جامعه را به یکدیگر پیوند دادند.آیا این نتیجهی مبارک، محصول لطف دولتهای موجود اعم از اصلاحطلب و اصولگرا بود یا نتیجهی همبستگی و سازماندهی معلمان؟
🔸آن ظرفیت بزرگ، آن توان بزرگ در همبستگی باید در متن جامعه، در کلاسهای درس، در میان مردم کوچه و بازار، هزینه شود، نه در ستادهای انتخاباتی آقایان پزشکیان یا جلیلی.
🔸تردیدی نیست که این دوره رکود نیز خواهد گذشت اما فراموش نکنیم بخش بزرگی از آسیب دیدگان دی ۹۶، آبان ۹۸ از بلوچستان تا تهران و کردستان و دیگر نقاط ایران، به حسن روحانی رای داده بودند که دولت اعتدالی و اصلاحی بود و در سال ۱۴۰۱ نیز این تجربه تلخ و سنگین در دولت موسوم به اصولگرایان هم تکرار شد.به گمان ما «انتخابات» زمین بازی فعالین صنفی و مدنی نیست. میبایست با «خود انتقادی» و در عین حال حفظ امید، برای فرداهای روشن خود را آماده کنیم.
اسماعیل عبدی
عزیز قاسمزاده
چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۴۰۳
#عزیز_قاسم_زاده #اسماعیل_عبدی #بیانیه #رای_بی_رای #سیرک_انتخابات #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
به نام خداوند جان و خرد!
🔸جامعه ایران در دورههای مختلف تاریخی و به طور خاص از زمانی که مراد از مفهوم «جامعه» به معنی مدرن آن مد نظر تجدد خواهان نو اندیش بوده و مشخصا از انقلاب مشروطه تا به امروز،به کرات دورههای رکود متعدد را تجربه کرده بسیاری از پیروزی ها و دستاوردها امری موقتی بوده و استبداد دیگر بار، دوره طولانی خود را از سر گرفته و امتداد یافته است. اما چنین نیست که رکود و استبداد را پایانی نباشد و زمستان و سرما را به ابدیت پیوندی همیشگی باشد.اما دلایل رکود امروز که با آن درگیریم، عوامل متعددی دارد که دو مورد اصلی آن چنین است:
🔸یکم: برخوردهای سنگین امنیتی و قضایی با اقشار مختلف مردم از فرودستان و تهیدستان تا کارگران و معلمان از جوانان و زنان تا روشنفکران و هنرمندان و نویسندگان موجب شده که دیگر هیچ امیدی به «روزنه گشایی» وجود نداشته باشد باساختار کنونی تصور اصلاح به شیوههای معمول و مرسوم به امتناع ذاتی تبدیل شده و شاید تنها دفع افسد به فساد واقع بینانه ترین نتیجه چنین انتخابی باشد که اخلاقا و عرفا و شرعا نمیتوان از چنین نتیجه ای دفاع کرد. حضور گشتهای ارشاد، برخورد بسیار قهرآمیز با زنان، و تداوم بازداشت و احضار فعالین منتقد تنها بخش کوچکی از شرایطی است که حضور دولتها با عناوین اصلاحی و اعتدالی و اصولگرایی، تغییری در شرایط حاکم بر آن تا کنون نداشته است.
🔸دوم :عدم توان سازماندهی در بین جریانهای اجتماعی شناسنامهدار است که ضروری است جنبش های اجتماعی موجود از جنبش زنان، جنبش کارگری، جنبش معلمان، جنبش روشنفکری و دیگر جریان ها دست به خودانتقادی بنیادی بزنند و راهی را برای پیوند عمیق خود با لایههای مختلف اجتماعی ایجاد نمایند.
🔸«ناامیدی و استیصال » بدیهیترین نتیجهی رکود اجتماعی است.برخی از تصمیمهای ناصواب و اشتباهات از همین دو امر نشات میگیرد. ما به تک تک کسانی که تصور میکنند با حضور در انتخابات میتوانند «تغییری» رقم بزنند، به ویژه همکاران معلممان، احترام میگذاریم اما خطاب به همه معلمان شریف و آگاه میگوییم، دستاوردهای اجتماعی که از مشروطه تا امروز کسب شده، نتیجهی فعل و انفعالات درون جامعه بوده است، نه هدیهی دولتها و حاکمیتهای گوناگون.
🔸بیایید به روزهای اوج جنبش معلمان نگاه کنیم. معلمان جنبشی بیبدیل خلق کردند. «معلم» را از نو برای مردم تعریف کردند، مدرسه و جامعه را به یکدیگر پیوند دادند.آیا این نتیجهی مبارک، محصول لطف دولتهای موجود اعم از اصلاحطلب و اصولگرا بود یا نتیجهی همبستگی و سازماندهی معلمان؟
🔸آن ظرفیت بزرگ، آن توان بزرگ در همبستگی باید در متن جامعه، در کلاسهای درس، در میان مردم کوچه و بازار، هزینه شود، نه در ستادهای انتخاباتی آقایان پزشکیان یا جلیلی.
🔸تردیدی نیست که این دوره رکود نیز خواهد گذشت اما فراموش نکنیم بخش بزرگی از آسیب دیدگان دی ۹۶، آبان ۹۸ از بلوچستان تا تهران و کردستان و دیگر نقاط ایران، به حسن روحانی رای داده بودند که دولت اعتدالی و اصلاحی بود و در سال ۱۴۰۱ نیز این تجربه تلخ و سنگین در دولت موسوم به اصولگرایان هم تکرار شد.به گمان ما «انتخابات» زمین بازی فعالین صنفی و مدنی نیست. میبایست با «خود انتقادی» و در عین حال حفظ امید، برای فرداهای روشن خود را آماده کنیم.
اسماعیل عبدی
عزیز قاسمزاده
چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۴۰۳
#عزیز_قاسم_زاده #اسماعیل_عبدی #بیانیه #رای_بی_رای #سیرک_انتخابات #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍49
تشکیل دوباره پرونده علیه اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان، توسط هیئت اداری تخلفات آموزش و پرورش
کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران گزارش داده، هیئت اداری تخلفات آموزش و پرورش استان تهران، مجددا با تشکیل یک پرونده، اتهاماتی را که اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان، پیشتر برای آنها مجازات شده، به او منتسب کرده است.
به گزارش این کانال، هیئت بدوی رسیدگی به تخلفات اداری آموزش و پرورش شهرستانهای استان تهران با ارسال یک ابلاغیه، اسماعیل عبدی را به «شرکت در تحصن، اعتصاب و تظاهرات غیر قانونی، اعمال فشارهای گروهی برای تحصیل به مقاصد غیر قانونی از طریق عضویت در کانون صنفی معلمان، سرپرستی اعتراضات کشوری معلمان و حضور در تحصن و تجمع منجر به بازداشت و محکومیت» متهم کرده است.
آنطور که این رسانه حوزه صنفی معلمان نوشته، انتساب مجدد این اتهامات به اسماعیل عبدی در حالی است که او پیشتر در فاصله سالهای ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۴ به دلیل این اتهامات در زندان بوده است.
انتساب مجدد این اتهامات علیه اسماعیل عبدی در حالی است که قانونا نمیتوان فردی را به دلیل یک اتهام چندین بار محاکمه و مجازات کرد. از سوی دیگر بنا بر قوانین موضوعه داخلی، عضویت در کانون صنفی معلمان و فعالیت صنفی جرم نیست و قانونا نمیتوان فردی را به دلیل فعالیت صنفی مجازات کرد.
#یاری_مدنی_توانا
#معلم
#اسماعیل_عبدی
#حقوق_صنفی_معلمان
#فعالان_صنفی_معلمان
@Tavaana_TavaanaTech
کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران گزارش داده، هیئت اداری تخلفات آموزش و پرورش استان تهران، مجددا با تشکیل یک پرونده، اتهاماتی را که اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان، پیشتر برای آنها مجازات شده، به او منتسب کرده است.
به گزارش این کانال، هیئت بدوی رسیدگی به تخلفات اداری آموزش و پرورش شهرستانهای استان تهران با ارسال یک ابلاغیه، اسماعیل عبدی را به «شرکت در تحصن، اعتصاب و تظاهرات غیر قانونی، اعمال فشارهای گروهی برای تحصیل به مقاصد غیر قانونی از طریق عضویت در کانون صنفی معلمان، سرپرستی اعتراضات کشوری معلمان و حضور در تحصن و تجمع منجر به بازداشت و محکومیت» متهم کرده است.
آنطور که این رسانه حوزه صنفی معلمان نوشته، انتساب مجدد این اتهامات به اسماعیل عبدی در حالی است که او پیشتر در فاصله سالهای ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۴ به دلیل این اتهامات در زندان بوده است.
انتساب مجدد این اتهامات علیه اسماعیل عبدی در حالی است که قانونا نمیتوان فردی را به دلیل یک اتهام چندین بار محاکمه و مجازات کرد. از سوی دیگر بنا بر قوانین موضوعه داخلی، عضویت در کانون صنفی معلمان و فعالیت صنفی جرم نیست و قانونا نمیتوان فردی را به دلیل فعالیت صنفی مجازات کرد.
#یاری_مدنی_توانا
#معلم
#اسماعیل_عبدی
#حقوق_صنفی_معلمان
#فعالان_صنفی_معلمان
@Tavaana_TavaanaTech
👍21💔8
اسماعیل عبدی، از فعالان صنفی معلم، که مدتها زندانی بود و اکنون با وثیقه به صورت موقت آزاد شده است، به بازخرید از خدمت محکوم شده است. او نوشت:
«در روز جهانی معلم با رأی هیأت تخلفات اداری آ.پ شهرستانهای تهران، بعد از ۲۴ سال خدمت به دلیل فعالیت صنفی در چهارچوب قانون و با همان اتهامات سیاسی- امنیتی کذبی که هشت سال زندانی شده بودم، از حرفهی معلمی که عاشقانه دوست دارم اخراج شدم.»
اسماعیل عبدی درباره وضعیت معلمان در ایران در حساب ایکس خود نوشت:
«مهمترین چالش معلمان ایران، همانند سایر مزدبگیران، کمبود و متناسب نبودن دستمزد است. سرکوب مزدی مانند سرکوب سیاسی- امنیتی مانع رشد و بالندگی #معلم میشود.
متأسفانه وزارت آموزش و پرورش به جای اینکه حامی و مدافع حقوق حرفهای فرهنگیان باشد، خود ناقض آن شده است.»
در حالیکه بنا بر قوانین موضوعه داخلی، عضویت در کانون صنفی معلمان و فعالیت صنفی جرم نیست و قانونا نمیتوان فردی را به دلیل فعالیت صنفی مجازات کرد، معلمان بسیاری به جرم! فعال صنفیبودن در زندان هستند.
معلمان و آزادیخواهان البته بارها تاکید کردهاند که احکام قضایی و سرکوب، مانع حقطلبی آنان نخواهد شد، بلکه بیتوجهی جمهوری اسلامی به خواستههای معیشتی، و اصل آزادی درجنبههای مختلف سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و نادیدهانگاری مردم، در نهایت منجر به فروپاشی دیکتاتور خواهد شد.
#اسماعیل_عبدی #روز_جهانی_معلم
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
«در روز جهانی معلم با رأی هیأت تخلفات اداری آ.پ شهرستانهای تهران، بعد از ۲۴ سال خدمت به دلیل فعالیت صنفی در چهارچوب قانون و با همان اتهامات سیاسی- امنیتی کذبی که هشت سال زندانی شده بودم، از حرفهی معلمی که عاشقانه دوست دارم اخراج شدم.»
اسماعیل عبدی درباره وضعیت معلمان در ایران در حساب ایکس خود نوشت:
«مهمترین چالش معلمان ایران، همانند سایر مزدبگیران، کمبود و متناسب نبودن دستمزد است. سرکوب مزدی مانند سرکوب سیاسی- امنیتی مانع رشد و بالندگی #معلم میشود.
متأسفانه وزارت آموزش و پرورش به جای اینکه حامی و مدافع حقوق حرفهای فرهنگیان باشد، خود ناقض آن شده است.»
در حالیکه بنا بر قوانین موضوعه داخلی، عضویت در کانون صنفی معلمان و فعالیت صنفی جرم نیست و قانونا نمیتوان فردی را به دلیل فعالیت صنفی مجازات کرد، معلمان بسیاری به جرم! فعال صنفیبودن در زندان هستند.
معلمان و آزادیخواهان البته بارها تاکید کردهاند که احکام قضایی و سرکوب، مانع حقطلبی آنان نخواهد شد، بلکه بیتوجهی جمهوری اسلامی به خواستههای معیشتی، و اصل آزادی درجنبههای مختلف سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و نادیدهانگاری مردم، در نهایت منجر به فروپاشی دیکتاتور خواهد شد.
#اسماعیل_عبدی #روز_جهانی_معلم
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔26❤4💯1
تداوم سرکوب فعالان صنفی: ممنوعالخروجی اسماعیل عبدی با شکایت سپاه
بنا به اطلاع آقای #فرامرز_خداشناس وکیل کاری #اسماعیل_عبدی در جدیدترین اقدام سرکوبگرانه، سپاه شکایتی علیه اسماعیل عبدی، تنظیم کرده و موجب ممنوعالخروجی این معلم شده است.این خبر ابتدا در اداره گذرنامه مرکزی تهران به آقای خداشناس گفته شده و سپس در دادسرا تایید شده است.
اسماعیل عبدی، که پیشتر ۸ سال و ۸ ماه از عمر خود را به جرم دفاع از حقوق فرهنگیان در زندان گذرانده بود، پس از نقض حکم در دیوان عدالت و با وثیقهای سنگین به مبلغ ۲ میلیارد تومان آزاد شد. اما این آزادی کوتاهمدت با پروندهسازی جدید سپاه، بار دیگر به چالشی برای وی تبدیل شده است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، ضمن انتشار خبر فوق نوشت: «عبدی، بهعنوان یکی از فعالین جنبش صنفی معلمان، همواره هدف فشارهای امنیتی و سرکوب سیستماتیک قرار داشته است. این اقدامات در حالی ادامه دارد که حاکمیت با پروندهسازی، وثیقههای سنگین، و محرومیتهای متعدد، تلاش میکند تا صدای معلمان آگاه و مبارز را خاموش کند.»
ـ آقای اسماعیل عبدی از خوشنامترین فعالان مدنی ایران است، زندانیان سیاسی از گرایشهای مختلف فکری همواره از او به نیکی یاد کردهاند.
موقعی که آقای عبدی در زندان بود، برنامهای در کلابهاوس درباره ایشان برگزار کرده بودیم.
میتوانید ان را در یوتیوب بشنوید:
https://youtu.be/7fCupMGjYcA
یا در ساندکلاد:
https://soundcloud.com/tavaana/club-t-jail-case-32
#اسماعیل_عبدی #سرکوب_معلمان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
بنا به اطلاع آقای #فرامرز_خداشناس وکیل کاری #اسماعیل_عبدی در جدیدترین اقدام سرکوبگرانه، سپاه شکایتی علیه اسماعیل عبدی، تنظیم کرده و موجب ممنوعالخروجی این معلم شده است.این خبر ابتدا در اداره گذرنامه مرکزی تهران به آقای خداشناس گفته شده و سپس در دادسرا تایید شده است.
اسماعیل عبدی، که پیشتر ۸ سال و ۸ ماه از عمر خود را به جرم دفاع از حقوق فرهنگیان در زندان گذرانده بود، پس از نقض حکم در دیوان عدالت و با وثیقهای سنگین به مبلغ ۲ میلیارد تومان آزاد شد. اما این آزادی کوتاهمدت با پروندهسازی جدید سپاه، بار دیگر به چالشی برای وی تبدیل شده است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، ضمن انتشار خبر فوق نوشت: «عبدی، بهعنوان یکی از فعالین جنبش صنفی معلمان، همواره هدف فشارهای امنیتی و سرکوب سیستماتیک قرار داشته است. این اقدامات در حالی ادامه دارد که حاکمیت با پروندهسازی، وثیقههای سنگین، و محرومیتهای متعدد، تلاش میکند تا صدای معلمان آگاه و مبارز را خاموش کند.»
ـ آقای اسماعیل عبدی از خوشنامترین فعالان مدنی ایران است، زندانیان سیاسی از گرایشهای مختلف فکری همواره از او به نیکی یاد کردهاند.
موقعی که آقای عبدی در زندان بود، برنامهای در کلابهاوس درباره ایشان برگزار کرده بودیم.
میتوانید ان را در یوتیوب بشنوید:
https://youtu.be/7fCupMGjYcA
یا در ساندکلاد:
https://soundcloud.com/tavaana/club-t-jail-case-32
#اسماعیل_عبدی #سرکوب_معلمان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍15💔8❤2
تشدید فشارهای امنیتی برای حضور اسماعیل عبدی در دادسرای اسلامشهر
🔸شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب اسلامشهر پس از آنکه #اسماعیل_عبدی عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان تهران در ۱۷ دیماه برای جلسه تفهیم اتهام مراجعه نکرد، یکی از وکلای پرونده را برای حضور در دادسرا دعوت کرد.
🔸در این جلسه رامین صفرنیا به سئوالات بازپرس پاسخ داد. این وکیل از تشدید فشارهای امنیتی به بازپرسی برای الزام به حضور اسماعیل عبدی در دادسرا خبر داد.
🔸این معلم پس از گذراندن ۸ سال و ۸ ماه زندان با پذیرش اعاده دادرسی توسط شعبه ۹ دیوان عالی کشور با تودیع وثیقه آزاد شد.
🔸پیشتر فرامرز خداشناس وکیل کاری اسماعیل عبدی گفته بود که با حکم هیات تخلفات اداری آموزش و پرورش شهرستانهای تهران موکلش از کار اخراج و پس از آن با شکایت سپاه پاسداران ممنوع الخروج شده است.
#شورای_هماهنگی_تشکل_های_صنفی_فرهنگیان_ایران ضمن حمایت قاطعانه از این معلم اعلام می کند زندان و سرکوب، هرگز معلمان را از پیگیری مطالبات قانونی خود باز نمی دارد.
🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
منبع: کانال تلگرامی شورا:
T.me/kashowra
#اسماعیل_عبدی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🔸شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب اسلامشهر پس از آنکه #اسماعیل_عبدی عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان تهران در ۱۷ دیماه برای جلسه تفهیم اتهام مراجعه نکرد، یکی از وکلای پرونده را برای حضور در دادسرا دعوت کرد.
🔸در این جلسه رامین صفرنیا به سئوالات بازپرس پاسخ داد. این وکیل از تشدید فشارهای امنیتی به بازپرسی برای الزام به حضور اسماعیل عبدی در دادسرا خبر داد.
🔸این معلم پس از گذراندن ۸ سال و ۸ ماه زندان با پذیرش اعاده دادرسی توسط شعبه ۹ دیوان عالی کشور با تودیع وثیقه آزاد شد.
🔸پیشتر فرامرز خداشناس وکیل کاری اسماعیل عبدی گفته بود که با حکم هیات تخلفات اداری آموزش و پرورش شهرستانهای تهران موکلش از کار اخراج و پس از آن با شکایت سپاه پاسداران ممنوع الخروج شده است.
#شورای_هماهنگی_تشکل_های_صنفی_فرهنگیان_ایران ضمن حمایت قاطعانه از این معلم اعلام می کند زندان و سرکوب، هرگز معلمان را از پیگیری مطالبات قانونی خود باز نمی دارد.
🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
منبع: کانال تلگرامی شورا:
T.me/kashowra
#اسماعیل_عبدی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍16🕊8❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اعتراض اسماعیل عبدی به تفاهمنامه وزارت آموزشوپرورش با پلیس: شکست آموزشی و فرهنگی جمهوری اسلامی
اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان، در ویدیویی که توسط رسانه «یک کلمه» منتشر شده، به شدت از تفاهمنامه اخیر میان وزارت آموزشوپرورش و نیروی انتظامی انتقاد کرد و آن را نشانهای از «شکست آموزشی و فرهنگی جمهوری اسلامی» دانست.
عبدی با اشاره به شرایط نامطلوب معلمان و دانشآموزان در کشور، گفت: «در حالیکه ۱۰۰ درصد معلمان ایران زیر خط فقر قرار دارند و دانشآموزان در آزمونهای بینالمللی تیمز و پرلز پایینترین رتبهها را کسب کردهاند، و آمار بازماندگان از تحصیل به بیش از یک میلیون نفر رسیده، وزیر آموزشوپرورش بهجای حل این بحرانها، اعلام سرسپردگی به پلیس کرده است.»
او در ادامه افزود: «این وزیر که سابقه تحصیل در حوزه علمیه و فعالیت امنیتی دارد، بارها تلاش کرده تا روحانیون را وارد مدارس کند و اکنون نیز با امضای این تفاهمنامه، عملاً دستگاه نظامی را بالاتر از دستگاه تعلیم و تربیت قرار داده است.»
عبدی این اقدام را یادآور سرکوبهای گذشته دانست و تأکید کرد: «این نگاه امنیتی همان نگاهی است که دانشآموزان را به جبههها فرستاد و در سرکوب خیزشهای ۸۸، ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۱ مشارکت داشت؛ خیزشهایی که در جریان آنها شریفترین جوانان کشور جان باختند یا دچار آسیبهای جدی چون نابینایی شدند.»
او همچنین گفت: «این تفکر نمایانگر حملات شیمیایی به مدارس دخترانه و بیحرمتی به نهاد دانشگاه است.»
در پایان، عبدی از معلمان، دانشآموزان و مردم خواست تا با صدای بلند به این وزیر «بیکفایت» نه بگویند و با لغو این تفاهمنامه، مانع از ورود رویکردهای امنیتی به فضای آموزشی کشور شوند.
#اسماعیل_عبدی #مدرسه_جای_پلیس_نیست #مدرسه_پادگان_نیست #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان، در ویدیویی که توسط رسانه «یک کلمه» منتشر شده، به شدت از تفاهمنامه اخیر میان وزارت آموزشوپرورش و نیروی انتظامی انتقاد کرد و آن را نشانهای از «شکست آموزشی و فرهنگی جمهوری اسلامی» دانست.
عبدی با اشاره به شرایط نامطلوب معلمان و دانشآموزان در کشور، گفت: «در حالیکه ۱۰۰ درصد معلمان ایران زیر خط فقر قرار دارند و دانشآموزان در آزمونهای بینالمللی تیمز و پرلز پایینترین رتبهها را کسب کردهاند، و آمار بازماندگان از تحصیل به بیش از یک میلیون نفر رسیده، وزیر آموزشوپرورش بهجای حل این بحرانها، اعلام سرسپردگی به پلیس کرده است.»
او در ادامه افزود: «این وزیر که سابقه تحصیل در حوزه علمیه و فعالیت امنیتی دارد، بارها تلاش کرده تا روحانیون را وارد مدارس کند و اکنون نیز با امضای این تفاهمنامه، عملاً دستگاه نظامی را بالاتر از دستگاه تعلیم و تربیت قرار داده است.»
عبدی این اقدام را یادآور سرکوبهای گذشته دانست و تأکید کرد: «این نگاه امنیتی همان نگاهی است که دانشآموزان را به جبههها فرستاد و در سرکوب خیزشهای ۸۸، ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۱ مشارکت داشت؛ خیزشهایی که در جریان آنها شریفترین جوانان کشور جان باختند یا دچار آسیبهای جدی چون نابینایی شدند.»
او همچنین گفت: «این تفکر نمایانگر حملات شیمیایی به مدارس دخترانه و بیحرمتی به نهاد دانشگاه است.»
در پایان، عبدی از معلمان، دانشآموزان و مردم خواست تا با صدای بلند به این وزیر «بیکفایت» نه بگویند و با لغو این تفاهمنامه، مانع از ورود رویکردهای امنیتی به فضای آموزشی کشور شوند.
#اسماعیل_عبدی #مدرسه_جای_پلیس_نیست #مدرسه_پادگان_نیست #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍35❤3🕊2💯1
🔴نامهای به یاران، از تبعیدی که تن را برد اما دل را نه
✍ اسماعیل عبدی
اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان و زندانی سیاسی سابق، که بیش از نه سال را در زندان گذراند و به ناچار به دلیل فشارهای حکومت مهاجرت کرد و فعالبتهایش را فعلا در تبعید ادامه میدهد، نامهای احساسی برای همکاران خود نوشته که در کانال تلگرام شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان، منتشر شده است. متن این نامه به شرح زیر است:
🔸یاران و همکاران عزیزم،
همقطاران وفادارم که هنوز، در دل خاکی ایستادهاید که سرشار از رنج است، و در عین حال، لبریز از عظمت و شکوه.
🔸از آنسوی مرزها، از جایی که آسمانش آبیست اما بیروح، برایتان مینویسم؛
نه از سر شکایت، که از سر تعهد؛
از سر آن درد بزرگی که چون عشقی ناگسستنی، در رگهایم جاریست.
🔸 از وطن رفتم…
اما حقیقت آن است که وطن از من نرفت.
تنم را بردند، اما دلم،
در جای جای ایران، در خیابانهای خسته تهران،
در سکوت سرد سلولهای اوین،
در صدای شکستهی معلمی که در کلاس بی میز و صندلی هم روشنی می آفریند،
بر جای ماند.
🔸من نه مهاجرم، نه جدا افتاده؛
من عضوی از پیکره ملتی هستم که قرنها ایستادگی را در استخوان دارد. ملتی که در سوگ و ستم زیسته، اما شعر آفریده،
در فقر، نانش را با همسایه تقسیم کرده،
و در زندان، آزادی را از یاد نبرده است.
🔸یاران،
ما از نسل آنانیم که خاک را نه تنها جغرافیا، که میراث میدانند؛
خاکی که با خون بزرگانی سیراب شده،
و با الهام گرفتن از حماسه شعر فردوسی، با حکمت سعدی، با شوریدگی مولانا و حافظ و بیداری شاملو جان گرفته است.
🔸در سالهای گذشته، من با مردمی نفس کشیدم که زیر فشار سنگین نابرابری،
همچنان شریف ماندند. مردمی که نانشان خشک بود، اما نگاهشان نرم.
که در جنگ، آوار، بیکاری و سانسور،
هنوز لبخند داشتند و صداقت.
آری، من عاشق شدم…
نه تنها به چهرهای، که به وطنم،
به زبانم، به تاریخم …
به عزیزی که نگاهش، برایم خود ایران بود.
او که وقتی رفتم، نگاهش را در چمدانم پنهان کردم،
تا فراموش نکنم برای چه باید بازگردم.
این عشق،
همان آتشیست که در دل می سوزد، اما خاکستر نمیشود. و این شوق بازگشت، نه خیالپردازی، بلکه رسالتیست ناگزیر.
🔸یاران،
من باز خواهم گشت.
نه برای خشم،
که برای ساختن.
نه برای انتقام،
که برای آموزش،
برای عدالت،
برای روییدن امید در کلاسهای خاموششده.
🔸وطن را دوباره خواهیم ساخت، با واژه، با مهر، با ایستادگی. نه برای خود، که برای نسلهایی که باید وطن را زندگی کنند، نه تحمل.
با ارادت و مهر، با آگاهی و اندیشه، و با دلی که هنوز عاشقانه می تپد.
ـ امیدواریم ایران با همبستگی همه ایرانیان آزادیخواه داخل و خارج، آزاد شود و اسماعیل عبدی و سایر عزیزان در. تبعید، به ایران بازگردند و برای رفاه و آبادی و آزادی میهن تلاش کنند.
#اسماعیل_عبدی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
✍ اسماعیل عبدی
اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان و زندانی سیاسی سابق، که بیش از نه سال را در زندان گذراند و به ناچار به دلیل فشارهای حکومت مهاجرت کرد و فعالبتهایش را فعلا در تبعید ادامه میدهد، نامهای احساسی برای همکاران خود نوشته که در کانال تلگرام شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان، منتشر شده است. متن این نامه به شرح زیر است:
🔸یاران و همکاران عزیزم،
همقطاران وفادارم که هنوز، در دل خاکی ایستادهاید که سرشار از رنج است، و در عین حال، لبریز از عظمت و شکوه.
🔸از آنسوی مرزها، از جایی که آسمانش آبیست اما بیروح، برایتان مینویسم؛
نه از سر شکایت، که از سر تعهد؛
از سر آن درد بزرگی که چون عشقی ناگسستنی، در رگهایم جاریست.
🔸 از وطن رفتم…
اما حقیقت آن است که وطن از من نرفت.
تنم را بردند، اما دلم،
در جای جای ایران، در خیابانهای خسته تهران،
در سکوت سرد سلولهای اوین،
در صدای شکستهی معلمی که در کلاس بی میز و صندلی هم روشنی می آفریند،
بر جای ماند.
🔸من نه مهاجرم، نه جدا افتاده؛
من عضوی از پیکره ملتی هستم که قرنها ایستادگی را در استخوان دارد. ملتی که در سوگ و ستم زیسته، اما شعر آفریده،
در فقر، نانش را با همسایه تقسیم کرده،
و در زندان، آزادی را از یاد نبرده است.
🔸یاران،
ما از نسل آنانیم که خاک را نه تنها جغرافیا، که میراث میدانند؛
خاکی که با خون بزرگانی سیراب شده،
و با الهام گرفتن از حماسه شعر فردوسی، با حکمت سعدی، با شوریدگی مولانا و حافظ و بیداری شاملو جان گرفته است.
🔸در سالهای گذشته، من با مردمی نفس کشیدم که زیر فشار سنگین نابرابری،
همچنان شریف ماندند. مردمی که نانشان خشک بود، اما نگاهشان نرم.
که در جنگ، آوار، بیکاری و سانسور،
هنوز لبخند داشتند و صداقت.
آری، من عاشق شدم…
نه تنها به چهرهای، که به وطنم،
به زبانم، به تاریخم …
به عزیزی که نگاهش، برایم خود ایران بود.
او که وقتی رفتم، نگاهش را در چمدانم پنهان کردم،
تا فراموش نکنم برای چه باید بازگردم.
این عشق،
همان آتشیست که در دل می سوزد، اما خاکستر نمیشود. و این شوق بازگشت، نه خیالپردازی، بلکه رسالتیست ناگزیر.
🔸یاران،
من باز خواهم گشت.
نه برای خشم،
که برای ساختن.
نه برای انتقام،
که برای آموزش،
برای عدالت،
برای روییدن امید در کلاسهای خاموششده.
🔸وطن را دوباره خواهیم ساخت، با واژه، با مهر، با ایستادگی. نه برای خود، که برای نسلهایی که باید وطن را زندگی کنند، نه تحمل.
با ارادت و مهر، با آگاهی و اندیشه، و با دلی که هنوز عاشقانه می تپد.
ـ امیدواریم ایران با همبستگی همه ایرانیان آزادیخواه داخل و خارج، آزاد شود و اسماعیل عبدی و سایر عزیزان در. تبعید، به ایران بازگردند و برای رفاه و آبادی و آزادی میهن تلاش کنند.
#اسماعیل_عبدی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤39🕊8👌5👎2👍1
اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان و زندانی سیاسی سابق، در یادداشتی با عنوان «مردم ایران: سوژههای تغییر، نه ابژههای سلطه» مینویسد: «مردم ایران، در دل یکی از پیچیدهترین بحرانهای سیاسی قرن، بار دیگر در حال بازتعریف مفاهیم اراده، عاملیت و کنشگری جمعی هستند.» او با اشاره به پیشینه تاریخی ایستادگی مردم در برابر استبداد، از مزدک و بابک خرمدین تا مشروطه و خیزش ژینا میافزاید: «ملت ایران نشان داده است که میخواهد فاعلیت تغییر را، حتی به قیمت هزینههای گزاف دادهشده، هرگز دست استعمارگران بیرونی نسپارد.»
عبدی مینویسد: «مردم ایران هرگز در حاشیه تاریخ نایستادهاند» و در بزنگاههای تاریخی برای بازپسگیری سرنوشت خود، کنشگری فعال داشتهاند. او تأکید میکند جمهوری اسلامی، از همان آغاز، «خط بقای خود را در سرکوب یافت» و کوشیده با ایدئولوژی، نظارت تمامنگر و سرکوب ساختاری، مردم را از سوژههای سیاسی به ابژههای انقیاد بدل کند.
به باور او، «تکثر فرصتطلبی و فرصتطلبان مهمترین دستاورد گفتمانهای دروغین اصلاحی در نظامهای توتالیتر است» و اصلاحطلبی در نظام جمهوری اسلامی از نظر ساختاری بینتیجه بوده است.
این فعال صنفی به نقش مهم لایههای مختلف جامعه، از معلمان و کارگران تا زنان و دانشجویان در بر هم زدن نظم سرکوب اشاره کرده و مینویسد: «جنبشهایی که در آن مردم از مرز اعتراض عبور کرده و پروژه عبور از جمهوری اسلامی را بهصورت عینی چه در اعتراض خیابانی و چه در اعتصابات سراسری به نمایش گذاردهاند.»
عبدی باور دارد «تغییر دموکراتیک زمانی پایدار میشود که از دل همبستگی اجتماعی و سرمایههای فرهنگی، نهادهای مدنی متولد شود نه از طریق جنگ و مداخلات خارجی.» او با تأکید بر بازسازی قدرت از پایین مینویسد: «ایرانیان با جسارت در حال بازسازی عاملیت سیاسی خود هستند. این یک جنبش رهاییبخش مدرن است که ابزارش نه خشونت، که آگاهی، سازمانیابی و همبستگی پایدار است.»
آقای عبدی در پایان تأکید میکند: «هیچ جریانی در این کشور نباید تجربه دیکتاتوری را در قالب رهایی از وضع موجود دوباره بر ما تحمیل کند… اینبار، تاریخ را مردم ایران نه فقط بازنویسی، بلکه بازتملک میکنند.»
📎 متن کامل یادداشت را در لینک زیر بخوانید:
https://tinyurl.com/y5e6ypdz
#اسماعیل_عبدی #ایران #آزادی #دموکراسی #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
عبدی مینویسد: «مردم ایران هرگز در حاشیه تاریخ نایستادهاند» و در بزنگاههای تاریخی برای بازپسگیری سرنوشت خود، کنشگری فعال داشتهاند. او تأکید میکند جمهوری اسلامی، از همان آغاز، «خط بقای خود را در سرکوب یافت» و کوشیده با ایدئولوژی، نظارت تمامنگر و سرکوب ساختاری، مردم را از سوژههای سیاسی به ابژههای انقیاد بدل کند.
به باور او، «تکثر فرصتطلبی و فرصتطلبان مهمترین دستاورد گفتمانهای دروغین اصلاحی در نظامهای توتالیتر است» و اصلاحطلبی در نظام جمهوری اسلامی از نظر ساختاری بینتیجه بوده است.
این فعال صنفی به نقش مهم لایههای مختلف جامعه، از معلمان و کارگران تا زنان و دانشجویان در بر هم زدن نظم سرکوب اشاره کرده و مینویسد: «جنبشهایی که در آن مردم از مرز اعتراض عبور کرده و پروژه عبور از جمهوری اسلامی را بهصورت عینی چه در اعتراض خیابانی و چه در اعتصابات سراسری به نمایش گذاردهاند.»
عبدی باور دارد «تغییر دموکراتیک زمانی پایدار میشود که از دل همبستگی اجتماعی و سرمایههای فرهنگی، نهادهای مدنی متولد شود نه از طریق جنگ و مداخلات خارجی.» او با تأکید بر بازسازی قدرت از پایین مینویسد: «ایرانیان با جسارت در حال بازسازی عاملیت سیاسی خود هستند. این یک جنبش رهاییبخش مدرن است که ابزارش نه خشونت، که آگاهی، سازمانیابی و همبستگی پایدار است.»
آقای عبدی در پایان تأکید میکند: «هیچ جریانی در این کشور نباید تجربه دیکتاتوری را در قالب رهایی از وضع موجود دوباره بر ما تحمیل کند… اینبار، تاریخ را مردم ایران نه فقط بازنویسی، بلکه بازتملک میکنند.»
📎 متن کامل یادداشت را در لینک زیر بخوانید:
https://tinyurl.com/y5e6ypdz
#اسماعیل_عبدی #ایران #آزادی #دموکراسی #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤34👌7👎3💯1
🔴 فریادهای خاموش، مقاومتهای زنده
(به کارزار حمایت از زندانیان سیاسی بپیوندیم)
✍️ #اسماعیل_عبدی
مقدمه: مقاومت در عصر پاکسازی حافظه
در تحلیلهای معاصر علوم اجتماعی، زندان صرفاً مکان سلب آزادی فردی نیست؛ بلکه نهادی سیاسی و نمادین است که به مهندسی حافظه جمعی و بازتولید روابط قدرت میپردازد. در جوامعی که شکاف طبقاتی و اقتدارگرایی ساختاری تثبیت شده، زندان به آینهای بدل میشود که میزان تحمل نظام سیاسی در برابر مقاومت مدنی را آشکار میکند.
حوادث اخیر پیرامون زندان اوین – از حمله موشکی و آوار سنگین بر جان انسانها تا انتقال تحقیرآمیز زندانیان به مکانهایی فاقد حداقل استانداردهای بهداشتی و امنیتی – مصداقی روشن از پروژهای عمیقتر است: تلاش برای پاکسازی نمادهای مقاومت، حذف حافظه مبارزات جمعی و بازنویسی تاریخ بر اساس منطق قدرت.
وقتی زمزمههای تغییر کاربری اوین به مراکز تجاری و تفریحی شنیده میشود، پیام روشن است: «مقاومت را فراموش کنید، تاریخ را خاموش کنید». اما جامعهای که حافظه خود را از دست بدهد، قدرت مقاومت و بازسازی خود را نیز از دست خواهد داد. پایداری تاریخی، همان بازداشتن قدرت از حذف حافظه است.
چارچوب حقوقی: قوانین چه میگویند؟
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اصل ۳۹: «هتک حرمت و حیثیت کسی که به حکم قانون دستگیر، بازداشت، زندانی یا تبعید شده باشد، به هر صورت که باشد ممنوع و موجب مجازات است.»
آییننامه سازمان زندانها، ماده ۱۱۳: «زندانها باید مجهز به امکانات بهداشتی و درمانی کافی بوده و شرایط زندگی زندانیان به نحوی باشد که کرامت انسانی آنان محفوظ بماند.»
اعلامیه جهانی حقوق بشر، ماده ۵: «هیچکس نباید مورد شکنجه یا رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.»
میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، ماده ۱۰: «با همه اشخاصی که از آزادی محروم شدهاند باید با انسانیت و احترام به شأن ذاتی شخص انسانی رفتار شود.»
انتقال زندانیان در شرایط غیرانسانی، محرومیت از خدمات درمانی، زنجیر کردن انسانها و قطع تماس آنان با خانواده، نقض آشکار این قوانین داخلی و تعهدات بینالمللی است. این وضعیت نشان میدهد که دفاع از زندانیان، نه فقط یک امر اخلاقی بلکه وظیفهای حقوقی و مدنی است.
چرا امروز باید بایستیم؟
زندانیان سیاسی، صنفی و مدنی نمایندگان همان ارزشهاییاند که هر جامعهای برای زیست شرافتمندانه بدان نیاز دارد: عدالت، آزادی، برابری و کرامت انسانی. آنان معلمان، کارگران، زنان، دانشجویان و فعالانی هستند که بهجای سکوت، انتخاب کردند که بایستند و سخن بگویند؛ و اکنون به دلیل همین انتخاب، در زنجیر و زیر آوار تحقیر قرار دارند.
بیتفاوتی در برابر رنج آنان، یعنی پذیرش این پیام که «اعتراض جرم است و عدالتخواهی خطرناک». سکوت، فقط زندان را تنگتر نمیکند؛ سکوت، تاریخ را پاک میکند و آینده را به اسارت میبرد.
مطالبات ما در فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران:
۱. توقف فوری هرگونه تغییر کاربری زندان اوین بهعنوان بخشی از حافظه تاریخی مقاومت مردم ایران.
۲. انتقال زندانیان به محلهایی ایمن و انسانی، در چارچوب اصل تفکیک جرائم و رعایت آییننامه سازمان زندانها.
۳. تشکیل هیأتی مستقل و مردمی برای بررسی وقایع حمله و نحوه انتقال زندانیان.
۴. تضمین حقوق اولیه زندانیان، از جمله دسترسی به خدمات درمانی، وکیل و تماس با خانواده.
۵. آزادی فوری زندانیان بیمار و سالخورده، براساس اصل عدم تحمل کیفر (ماده ۵۰۲ آیین دادرسی کیفری).
۶. آزادی بیقید و شرط تمامی زندانیان سیاسی، صنفی و مدنی که صرفاً به دلیل تلاش برای آزادی و عدالت در بند هستند.
فراخوان انسانی
من، اسماعیل عبدی، معلم و کنشگر صنفی، که خود تجربه زندان را از سر گذراندهام، بهخوبی میدانم که رنج زندانی، فقط رنج او نیست؛ این زخم، زخمی بر پیکر جامعه است.
با توجه به اعدامهای اخیر، آزار سیستماتیک زندانیان و فرستادن آنها به انفرادی همراه با ضرب و شتم و انتقالهای ناعادلانه، بدیهی است اگر امروز از کرامت آنان دفاع نکنیم، فردا کرامت همه ما زیر سؤال خواهد رفت.
از شما مردم شریف، فعالان صنفی، دانشجویان، کارگران، زنان و همه آنان که باور دارند «انسان شایسته زندگی در کرامت است» میخواهم با امضای این کارزار، صدای جمعی ما را بلندتر و رساتر کنید.
یادمان باشد: مقاومت با اتحاد زنده میماند و فراموشی، بزرگترین پیروزی استبداد است.
با احترام و همبستگی
اسماعیل عبدی – معلم و کنشگر صنفی
📎 متن این یادداشت را میتوانید در لینک زیر نیز بخوانید:
https://tinyurl.com/33fhzae9
لینک امضا:
https://forms.gle/QksTfqtabigYm5zbA
#زندانی_سیاسی #حقوق_بشر #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
(به کارزار حمایت از زندانیان سیاسی بپیوندیم)
✍️ #اسماعیل_عبدی
مقدمه: مقاومت در عصر پاکسازی حافظه
در تحلیلهای معاصر علوم اجتماعی، زندان صرفاً مکان سلب آزادی فردی نیست؛ بلکه نهادی سیاسی و نمادین است که به مهندسی حافظه جمعی و بازتولید روابط قدرت میپردازد. در جوامعی که شکاف طبقاتی و اقتدارگرایی ساختاری تثبیت شده، زندان به آینهای بدل میشود که میزان تحمل نظام سیاسی در برابر مقاومت مدنی را آشکار میکند.
حوادث اخیر پیرامون زندان اوین – از حمله موشکی و آوار سنگین بر جان انسانها تا انتقال تحقیرآمیز زندانیان به مکانهایی فاقد حداقل استانداردهای بهداشتی و امنیتی – مصداقی روشن از پروژهای عمیقتر است: تلاش برای پاکسازی نمادهای مقاومت، حذف حافظه مبارزات جمعی و بازنویسی تاریخ بر اساس منطق قدرت.
وقتی زمزمههای تغییر کاربری اوین به مراکز تجاری و تفریحی شنیده میشود، پیام روشن است: «مقاومت را فراموش کنید، تاریخ را خاموش کنید». اما جامعهای که حافظه خود را از دست بدهد، قدرت مقاومت و بازسازی خود را نیز از دست خواهد داد. پایداری تاریخی، همان بازداشتن قدرت از حذف حافظه است.
چارچوب حقوقی: قوانین چه میگویند؟
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اصل ۳۹: «هتک حرمت و حیثیت کسی که به حکم قانون دستگیر، بازداشت، زندانی یا تبعید شده باشد، به هر صورت که باشد ممنوع و موجب مجازات است.»
آییننامه سازمان زندانها، ماده ۱۱۳: «زندانها باید مجهز به امکانات بهداشتی و درمانی کافی بوده و شرایط زندگی زندانیان به نحوی باشد که کرامت انسانی آنان محفوظ بماند.»
اعلامیه جهانی حقوق بشر، ماده ۵: «هیچکس نباید مورد شکنجه یا رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.»
میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، ماده ۱۰: «با همه اشخاصی که از آزادی محروم شدهاند باید با انسانیت و احترام به شأن ذاتی شخص انسانی رفتار شود.»
انتقال زندانیان در شرایط غیرانسانی، محرومیت از خدمات درمانی، زنجیر کردن انسانها و قطع تماس آنان با خانواده، نقض آشکار این قوانین داخلی و تعهدات بینالمللی است. این وضعیت نشان میدهد که دفاع از زندانیان، نه فقط یک امر اخلاقی بلکه وظیفهای حقوقی و مدنی است.
چرا امروز باید بایستیم؟
زندانیان سیاسی، صنفی و مدنی نمایندگان همان ارزشهاییاند که هر جامعهای برای زیست شرافتمندانه بدان نیاز دارد: عدالت، آزادی، برابری و کرامت انسانی. آنان معلمان، کارگران، زنان، دانشجویان و فعالانی هستند که بهجای سکوت، انتخاب کردند که بایستند و سخن بگویند؛ و اکنون به دلیل همین انتخاب، در زنجیر و زیر آوار تحقیر قرار دارند.
بیتفاوتی در برابر رنج آنان، یعنی پذیرش این پیام که «اعتراض جرم است و عدالتخواهی خطرناک». سکوت، فقط زندان را تنگتر نمیکند؛ سکوت، تاریخ را پاک میکند و آینده را به اسارت میبرد.
مطالبات ما در فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران:
۱. توقف فوری هرگونه تغییر کاربری زندان اوین بهعنوان بخشی از حافظه تاریخی مقاومت مردم ایران.
۲. انتقال زندانیان به محلهایی ایمن و انسانی، در چارچوب اصل تفکیک جرائم و رعایت آییننامه سازمان زندانها.
۳. تشکیل هیأتی مستقل و مردمی برای بررسی وقایع حمله و نحوه انتقال زندانیان.
۴. تضمین حقوق اولیه زندانیان، از جمله دسترسی به خدمات درمانی، وکیل و تماس با خانواده.
۵. آزادی فوری زندانیان بیمار و سالخورده، براساس اصل عدم تحمل کیفر (ماده ۵۰۲ آیین دادرسی کیفری).
۶. آزادی بیقید و شرط تمامی زندانیان سیاسی، صنفی و مدنی که صرفاً به دلیل تلاش برای آزادی و عدالت در بند هستند.
فراخوان انسانی
من، اسماعیل عبدی، معلم و کنشگر صنفی، که خود تجربه زندان را از سر گذراندهام، بهخوبی میدانم که رنج زندانی، فقط رنج او نیست؛ این زخم، زخمی بر پیکر جامعه است.
با توجه به اعدامهای اخیر، آزار سیستماتیک زندانیان و فرستادن آنها به انفرادی همراه با ضرب و شتم و انتقالهای ناعادلانه، بدیهی است اگر امروز از کرامت آنان دفاع نکنیم، فردا کرامت همه ما زیر سؤال خواهد رفت.
از شما مردم شریف، فعالان صنفی، دانشجویان، کارگران، زنان و همه آنان که باور دارند «انسان شایسته زندگی در کرامت است» میخواهم با امضای این کارزار، صدای جمعی ما را بلندتر و رساتر کنید.
یادمان باشد: مقاومت با اتحاد زنده میماند و فراموشی، بزرگترین پیروزی استبداد است.
با احترام و همبستگی
اسماعیل عبدی – معلم و کنشگر صنفی
📎 متن این یادداشت را میتوانید در لینک زیر نیز بخوانید:
https://tinyurl.com/33fhzae9
لینک امضا:
https://forms.gle/QksTfqtabigYm5zbA
#زندانی_سیاسی #حقوق_بشر #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍20🕊11💯4❤3
اسماعیل عبدی، فعال مدنی:
اعدام، مکانیسم استمرار سلطه است، نه عدالت
اسماعیل عبدی، فعال مدنی، زندانی سیاسی سابق و از چهرههای برجسته صنفی معلمان، در یادداشتی تحلیلی، اعدام را نه ابزار قضایی، بلکه سازوکار قدرت در جمهوری اسلامی دانست. او با تکیه بر چند دهه تجربه زیسته و کنشگری صنفی، تأکید میکند که «اعدام، نشانهی شکست نهادی و بحران مشروعیت است» و همبستگی با زندانیان اعتصابی را «نه صرفاً اقدامی انسانی، بلکه کنشی سیاسی و رهاییبخش» میخواند.
متن کامل این یادداشت که در. صفحه اینستاگرام آقای عبدی منتشر شده، به شرح زیر است:
«بهعنوان معلم و کنشگر صنفی، نقد خود را بر پایه تحلیل ساختاری و تجربه زیسته از چهار دهه حیات جمهوری اسلامی بیان میکنم. اعدام در این نظام نه ابزار قضایی، بلکه بخشی از سازوکار قدرت است؛ سازوکاری که حذف فیزیکی را جایگزین پاسخگویی، اصلاح و مشارکت اجتماعی کرده است و مشروعیت حکومت را از عدالت میگیرد.
جمهوری اسلامی مبتنی بر تمرکز قدرت، طرد مخالفان و تبعیض سیستماتیک است. اعدام نه استثناء بلکه مکانیسم استمرار سلطه است. این نظام بهجای رفع نابرابری، اعتراض و فقر، صورت مسأله را با حذف انسان پاک میکند و آن را «اجرای حکم» مینامد.
عدالت معنا و ابعادش در بازتوزیع قدرت و برابری حقوقی است؛ نه در ترس و حذف. وقتی زندان و اعدام ابزار حکمرانی میشوند، جامعه از اصلاح تهی میگردد و قانون وسیله تحمیل اراده قدرت میشود. اعدام، نشانه شکست نهادی و بحران مشروعیت است، نه راهحل.
همبستگی با خانوادههای زندانیان و خود زندانیان اعتصابی حیاتی است. آنان نه فقط قربانی، بلکه حاملان اعتراض مدنی علیه مرگاندیشی دولتاند. زندانیانی که با اعتصاب غذا یا مقاومت ایستادهاند، نه فقط برای خود، بلکه برای کرامت و حق زیستن همه ما مقاومت میکنند. سکوت در برابر وضعیت آنان، مشروعیتبخشی به خشونت دولتی است.
جنبشهای دادخواهی، سهشنبههای اعتراضی و شبکههای همبستگی، واکنش احساسی نیستند؛ آنها کنشهای سیاسی و رهاییبخشاند. جمهوری اسلامی با تهدید، بازداشت و اعدام تلاش میکند این حلقههای مقاومت را از هم بپاشد، اما همبستگی اجتماعی اکنون مطالبهای سیاسی و اخلاقی است.
به صراحت اعلام میکنم:
نه به اعدام، نه به بازتولید خشونت و نه به حکومتی که مرگ را به جای عدالت مینشاند.
حق زیستن، حق اعتراض و حق رهایی، بنیاد انسانیت است و امتیاز هیچ قدرتی نیست.
عبور از منطق مرگ، نیازمند چالش ساختاری با خشونت حکومت جمهوری اسلامی است. همبستگی با زندانیان اعتصابی و خانوادههای آنان نه فقط اخلاقی، بلکه اقدامی سیاسی و آیندهساز است. تا وقتی اعدام ابزار حکومت است، هیچکس در امان نیست. مقاومت و همبستگی، شکل مدرن کنش رهاییبخش است؛ صدای خانوادهها و زندانیان باید تقویت شود و امر دادخواهی به جنبشی فراگیر بدل گردد.
زندگی را باید به سیاست برگرداند؛ و این تنها از مسیر همبستگی ممکن است.
اسماعیل عبدی»
#نه_به_اعدام #از_قزلحصار_بگو #اسماعیل_عبدی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
اعدام، مکانیسم استمرار سلطه است، نه عدالت
اسماعیل عبدی، فعال مدنی، زندانی سیاسی سابق و از چهرههای برجسته صنفی معلمان، در یادداشتی تحلیلی، اعدام را نه ابزار قضایی، بلکه سازوکار قدرت در جمهوری اسلامی دانست. او با تکیه بر چند دهه تجربه زیسته و کنشگری صنفی، تأکید میکند که «اعدام، نشانهی شکست نهادی و بحران مشروعیت است» و همبستگی با زندانیان اعتصابی را «نه صرفاً اقدامی انسانی، بلکه کنشی سیاسی و رهاییبخش» میخواند.
متن کامل این یادداشت که در. صفحه اینستاگرام آقای عبدی منتشر شده، به شرح زیر است:
«بهعنوان معلم و کنشگر صنفی، نقد خود را بر پایه تحلیل ساختاری و تجربه زیسته از چهار دهه حیات جمهوری اسلامی بیان میکنم. اعدام در این نظام نه ابزار قضایی، بلکه بخشی از سازوکار قدرت است؛ سازوکاری که حذف فیزیکی را جایگزین پاسخگویی، اصلاح و مشارکت اجتماعی کرده است و مشروعیت حکومت را از عدالت میگیرد.
جمهوری اسلامی مبتنی بر تمرکز قدرت، طرد مخالفان و تبعیض سیستماتیک است. اعدام نه استثناء بلکه مکانیسم استمرار سلطه است. این نظام بهجای رفع نابرابری، اعتراض و فقر، صورت مسأله را با حذف انسان پاک میکند و آن را «اجرای حکم» مینامد.
عدالت معنا و ابعادش در بازتوزیع قدرت و برابری حقوقی است؛ نه در ترس و حذف. وقتی زندان و اعدام ابزار حکمرانی میشوند، جامعه از اصلاح تهی میگردد و قانون وسیله تحمیل اراده قدرت میشود. اعدام، نشانه شکست نهادی و بحران مشروعیت است، نه راهحل.
همبستگی با خانوادههای زندانیان و خود زندانیان اعتصابی حیاتی است. آنان نه فقط قربانی، بلکه حاملان اعتراض مدنی علیه مرگاندیشی دولتاند. زندانیانی که با اعتصاب غذا یا مقاومت ایستادهاند، نه فقط برای خود، بلکه برای کرامت و حق زیستن همه ما مقاومت میکنند. سکوت در برابر وضعیت آنان، مشروعیتبخشی به خشونت دولتی است.
جنبشهای دادخواهی، سهشنبههای اعتراضی و شبکههای همبستگی، واکنش احساسی نیستند؛ آنها کنشهای سیاسی و رهاییبخشاند. جمهوری اسلامی با تهدید، بازداشت و اعدام تلاش میکند این حلقههای مقاومت را از هم بپاشد، اما همبستگی اجتماعی اکنون مطالبهای سیاسی و اخلاقی است.
به صراحت اعلام میکنم:
نه به اعدام، نه به بازتولید خشونت و نه به حکومتی که مرگ را به جای عدالت مینشاند.
حق زیستن، حق اعتراض و حق رهایی، بنیاد انسانیت است و امتیاز هیچ قدرتی نیست.
عبور از منطق مرگ، نیازمند چالش ساختاری با خشونت حکومت جمهوری اسلامی است. همبستگی با زندانیان اعتصابی و خانوادههای آنان نه فقط اخلاقی، بلکه اقدامی سیاسی و آیندهساز است. تا وقتی اعدام ابزار حکومت است، هیچکس در امان نیست. مقاومت و همبستگی، شکل مدرن کنش رهاییبخش است؛ صدای خانوادهها و زندانیان باید تقویت شود و امر دادخواهی به جنبشی فراگیر بدل گردد.
زندگی را باید به سیاست برگرداند؛ و این تنها از مسیر همبستگی ممکن است.
اسماعیل عبدی»
#نه_به_اعدام #از_قزلحصار_بگو #اسماعیل_عبدی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💯16❤4👌1🕊1💔1