نامه ۱۶ زن زندانی سیاسی از اوین:
کنار تمام کسانی که خطر حکم مرگ تهدیدشان می‌کند ایستاده‌ایم و خواهان توقف حکم اعدام هستیم

شریفه محمدی فعال کارگری پس از هفت ماه بازداشت موقت، تحمل شکنجه و بازجویی در بازداشتگاه‌های شهرهای مختلف در سناریویی نخ نما و با اتهاماتی بی پایه و اساس به اعدام محکوم شد. این نه فقط حکم اعدام شريفه بلکه حکم اعدام همه ی "ما" فعالین کارگری سیاسی مدنی حقوق بشری و فعالین حوزه‌ی زنان است. ما این حکم را خطری بالقوه می‌بینیم و پیش درآمدی برای صدور احکام سنگین بعدی آنچه بیش از پیش در این حکم مرگ دیده می‌شود، سیاست سرکوبی است که به واسطه‌ی آن می‌خواهند صدای اعتراض و مطالبه گری که با خیزش انقلابی ۱۴۰۱ به سطح قابل تاملی ارتقا یافته بود را خفه کرده و زنان را که با صدایی بلندتر از پیش به عرصه ی "حق" خواهی گام گذاشته‌اند مرعوب و وادار به عقب‌نشینی کنند. ما جمعی از زندانیان بند زنان زندان اوین صدای کمپین دفاع از شریفه محمدی که از همه‌ی وجدان‌های بیدار خواسته بود برای آزادی شریفه اقدام کنند را شنیده ایم. ما در کنار شریفه و تمام کسانی که خطر حکم مرگ تهدیدشان می‌کند، ایستاده‌ایم و خواهان توقف حکم اعدام هستیم.

سروناز احمدی آنیشا اسداللهی هستی ،امیری، ریحانه انصاری نژاد گلرخ ایرایی سکینه پروانه ناهید تقوی ناهید خداجو، نسرین خضری ، جوادی، ویدا ربانی محبوبه رضایی مهناز طراح سپیده قلیان نرگس محمدی، وریشه مرادی، مریم یحیوی


#شریفه_محمدی #آزادی_شریفه #نه_به_اعدام
#بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سهمیه‌ها نه تنها حذف نشد، بلکه به دبیرستان و رشته تجربی هم سرایت کرد!

سالهاست که داوطلبان ورود به دانشگاههای کشور نسبت به حق‌کشی و ضایع‌شدن نتیجه‌ی زحمات خود به خاطر وجود سهمیه‌های متنوع و متعدد در رشته‌های کلیدی معترض هستند. به عنوان مثال تعداد زیادی از قبولی‌های رشته‌های پزشکی از طریق سهمیه خانواده ایثارگر و جانباز و … موفق به کسب صندلی‌های دانشگاه می‌شوند.

بسیاری از صاحب‌نظران نیز با توجه به گذشت سالهای زیادی از جنگ ایران و عراق، تداوم وجود این سهمیه‌ها را غیرمنطقی و غیر منصفانه می‌دانند.

اما این اعتراضات نه تنها نتیجه‌ نداد و مورد اعتنا قرار نگرفت، بلکه اخیرا برای ورود به رشته علوم تجربی در دبیرستان هم سهمیه برقرار کرده‌اند!

به نظر شما چه عواقب و نتایجی از چنین رویکردی در انتظار کشور است؟

#کنکور #دانشگاه #سهمیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

فقدان آرد و کاهش سهمیه نانوایان و مردمی که نان هم ندارند

- خاش، روستای ده قلعه

بسیاری از مردم مخصوصا در روستاها و ‌مناطق محروم کشور به خاطر فقدان شغل و عدم توسعه منطقه در وضعیت بسیار بد اقتصادی قرار دارند و «قوت غالب» آنها نان است.

اما جمهوری اسلامی که در اهدای پولهای مردم ایران به تروریست‌های منطقه محدودیتی برای خود قائل نیست، سهمیه آرد دولتی نانوایان را در این مناطق هم کاهش داده و دسترسی مردم به نان خالی را هم دشوار کرده‌است!

#فقر_فساد_گرونی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

چهره خشن فقر را در گریه مرد دستفروش اردبیلی برای اموالش ببینید!

به درست یا غلط، هنوز هم بسیاری از مردم بر این باورند که مردها کمتر گریه می‌کنند. آن هم گریه در چنین موقعیتی. اما آنهایی که این تلقی خاص از «مردها» را جا انداختند، شاید چنین روزهایی را نمی‌دیدند و به مخیله‌ی آنها خطور نمی‌کرد که روزگاری در همین ایران، تامین لقمه‌ای نان برای بچه‌ها و دست خالی به خانه نرفتن، چقدر دشوار خواهدشد!

استخوان‌های مرد و زن و کوچک و بزرگ زیر آوار فقر و بیماری در حال خردشدن است.

- ارسالی همراهان

#فقر_فساد_گرونی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

۵۵ تن از زندانیان سیاسی زندان اوین روز پنج‌شنبه ۲۱ تیرماه در اعتراض به «صدور حکم ناعادلانه اعدام #شریفه_محمدی و در پیوستن به کمپین حمایت از شریفه محمدی» اعتصاب غذا خواهند کرد. ۳۰ زندانی از زنان بند زنان اوین هستند و ۲۵ تن دیگر از مردان زندانی بند ۴ اوین.

#آزادی_شریفه
#FreeSharifeh

#شریفه_محمدی #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

وطن گشته بی‌کس از این ناکسان

خامنه‌ای که این چنین بر مداحی ۱۴۰۰ سال پیش می‌گرید آیا می‌تواند به چشمان این کودکان و مادرانشان نگاه کند؟
از تیرباران بام مدرسه رفاه تا کنون تمام ایران دادخواه است.
صدای دادخواهی هم‌وطنان‌مان باشیم.

#یاری_مدنی_توانا
#محرم

@Tavaana_TavaanaTech

‌
بر مبنای اصول تربیتی، والدین مسئولیت دارند تا کودکان خود را از آسیب‌های روحی و روانی محافظت کنند.

مواجهه با مواردی مثل مراسم عزا و یا مراسم آیینی و مذهبی که کودکان و خردسالان درکی از مفاهیم آن ندارند باعث آزار روحی و قرار دادن کودکان در معرض آن، تأثیرات منفی بر سلامت روانی و عاطفی آنان خواهد داشت.

کودکان درچنین شرایطی دچار اضطراب، ترس، یا افسردگی می‌شوند و این تجربه‌ها تأثیرات بلندمدت بر رشد و توسعه آن‌ها خواهد داشت.

والدین باید محیطی امن و حمایت‌کننده برای کودکان فراهم کنند و از مواجهه کودکان با شرایط استرس‌زا یا تراژیک، جلوگیری کنند.

حال سوال اساسی اینجاست، با توجه به این که کودکان غالبا بدون اختیار و برمبنای تصمیم خانواده در معرض این آیین‌ها قرار می‌گیرند، و براساس نظر کارشناسان تربیت کودک این امر موجب آسیب روحی و روانی آنها می‌گردد،
آیا رفتار این والدین و قراردادن کودکان در معرض مراسم مذهبی مصداق کودک آزاری نیست؟

#آموزش_مذهبی #کودک_آزاری #گفتگو_توانا #ایدئولوژی

@Dialogue1402

با ما از کربلا می‌گویید؟!

اینهمه قتل و جنایت را نمی‌بینید؟ صدای مادران و پدران و برادران و خواهران دادخواه را نمی‌شنوید؟ اینهمه جوان زیبا را کشتید، بعد برای مظلومیت حسین سینه می‌زنید؟!

گمان نبرید که با یک نمایش انتخابات و می‌توانید جنایت‌تان را سفیدشویی کنید، جنایاتی که انجام دادید لکه‌های ننگی است که با هیچ چیزی شسته نمی‌شود.

ویدیو از پوریا افضلی

#محرم #تحریم_محرم #علیه_فراموشی #دادخواهی #مهسا_امینی #نیکا_شاکرمی #محمدحسن_تركمان #سارینا_اسماعیل_زاده #محسن_شکاری #مجیدرضا_رهنورد #محمدمهدی_کرمی #محمد_حسینی #یلدا_آقافضلی #جواد_حیدری #غزاله_چلابی #پژمان_قلی_پور .... #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

رد فتوا و چاقو؛ نوشته‌‌ای از پرستو فروهر درباره کتاب «چاقو» از سلمان رشدی

این نوشتار در وبسایت «آسو» منتشر شده است.

خانم پرستو فروهر که خود پدر و مادر خویش را در جریان قتل‌های زنجیره‌ای بر اثر ضربات پیاپی چاقو از دست دادند در دو بند آغازین این نوشتار خود می‌نویسد:

«این نوشتار برآمده از کاوش در "چاقو" است؛ جدیدترین کتاب سلمان رشدی که به تازگی منتشر شده و روایتِ او از سوءقصد به جانش در ۱۲ اوت ۲۰۲۲ در آمفی‌تئاتر شهر چاتاکوآ از سوی یک مسلمان متعصب را ارائه می‌دهد. در متن به تمامیِ کتاب نپرداخته‌ام بلکه تنها آن رشته‌هایی از روایت را پی گرفته‌ام که مرا به واکاویِ تجربه‌ها و برداشت‌هایم در عرصه‌ی دادخواهی واداشته‌اند.

در این کتاب نویسنده از مکان سوءقصد نوشته است، از رویارویی‌اش با ضارب و چاقویی که در دست داشته، از دریافت‌هایش‌ در هنگام ضربه‌های مهلک و تعلیق میان زندگی و مرگ، و نیز از تلاش حاضرانِ در صحنه برای مهار مهاجم. کتاب در ادامه، راویِ تعمق و پایداریِ اوست برای چیره شدن بر زخم‌هایی که بر تن‌ و روانِ وی نشسته، و نیز تلاش جانانه‌ی دنیای پیرامون برای نجات جانِ او، برای بهبودی و بزرگداشتش در جایگاه نویسنده‌ای که از قتلی جان به در برده که سال‌ها در کمین او بوده است».

پیشنهاد می‌کنیم این نوشتار را در سایت آسو بخوانید.

لینک:
https://www.aasoo.org/fa/articles/4850?tg_rhash=0abe239c827447


برای معرفی کتاب «چاقو» به صفحه‌ی گفت‌وشنود مراجعه کنید:

https://dialog.tavaana.org/knife-salman-rushdie/

#گفتگو_توانا #سلمان_رشدی #ترور_سلمان_رشدی

@Dialogue1402

غربت ۲۰ تیر تبریز

«مانند اینکه بوی خون و طعمه رسیده باشد کم‌کم به تعداد چماق به دستان افزوده می‌شد.افرادی با پیراهن سفید و انداخته بر روی شلوار و ریش انبوه و چماقی یک ونیم الی دو متری در دست. نیروی انتظامی تا فلکه دانشگاه عقب کشید و من توانستم داخل دانشگاه برگردم. با رفتن نیروی انتظامی میدان برای بسیجی ها و لباس شخصی‌ها باز شد و هر لحظه بر تعدادشان افزوده می‌شد  و شروع کرده بودند به طرف سنگ‌اندازی شدید به طرف دانشجویان و چون تراکم بچه‌ها مخصوصا در جلو و داخل در زیاد بود هر سنگی که از‌ طرف مقابل می‌امد لااقل سروروی یکی از دانشجویان را می‌شکافت».
این روایتی‌ست که «نادر ضامن» ارائه می‌دهد؛ از دانشجویان دانشگاه تبریز در سال ۱۳۷۸ و اتفاقات ۲۰ تیر آن سال. شنبه ۱۹ تیر بود که خبرهای تهران به تبریز رسید. خبر حمله گسترده نیروی انتظامی و انصار حزب‌الله به کوی دانشگاه تهران و به خاک‌وخون کشیده‌شدن کوی و مجروح و کشته‌شدن دانشجویان. انجمن‌اسلامی دانشگاه تبریز تصمیم گرفت تجمعی جهت محکومیت فاجعه کوی‌‌دانشگاه ترتیب دهد. زمان تجمع، ۱۱ صبح ۲۰ تیر تعیین شد؛ در محوطه ساختمان ریاست‌ دانشگاه تبریز. به روایت دانشجویان در صبح ۲۰ تیر در محوطه دانشگاه، جمعیتی چند صد نفری گرد آمده بودند.

به روایت «علیرضا رایگانی» اگرچه انجمن‌اسلامی سعی می‌کرد، شعارها در حمایت از خاتمی و دانشجویان تهران باشد اما بسیاری از دانشجویان خشمی فراتر از این مسائل داشتند. رایگانی که در آن مقطع دانشجو بود و در این تجمع حضور داشت می‌گوید: «خورشیدی، فرماندار تبریز به میان دانشجویان آمد تا آنان را به آرامش دعوت کند. اما سخنان او دانشجویان را جری‌تر کرد. دانشجویان به سمت در ورودی رفتند تا به خیابان بزنند. انجمنی‌ها دم در ورودی ایستادند و اجازه خروج نمی‌دادند. آن‌ها به دانشجویان معترض می‌گفتند نیروهای حزب‌الله و لباس‌شخصی بیرون در ایستاده‌اند و قصد درگیری دارند. علاوه بر لباس‌شخصی‌ها، طلبه‌ها هم آمده بودند. مدرسه طلاب با در اصلی دانشگاه تبریز فاصله ۷۰۰ متری دارد. آن‌ها نیز برای سرکوب دانشجویان آمده بودند».

روایت‌هایی وجود دارد که پس از پایان‌یافتن اعتراض خیابانی دانشجویان، نیروهای لباس‌شخصی دانشگاه را محاصره کردند و حتی وارد خوابگاه دانشجویان دختر شدند و آنان را مضروب کردند. این مسئله را ریاست وقت دانشگاه تبریز نیز تایید می‌کند. علیرضا رایگانی می‌گوید: «عصر آن روز وحشتناک‌ترین بخش داستان بود. پس از پایان اعتراض خیابانی در دانشگاه بسته شد و دانشجویان را به شدت کتک زدند و مجروح کردند. در غروب و آستانه شب، به‌شدت دانشجویان دختر و پسر مضروب شدند. صدای زنجیر و باتوم بر تن دانشجویان تن آدم را می‌لرزاند. لباس‌شخصی‌ها حتی جلوی ماشین‌های اورژانس را می‌گرفتند و دانشجویان مجروح را پیاده می‌کردند و سوار مینی‌بوس می‌کردند و می‌بردند. حتی به بیمارستان امام‌خمینی می‌رفتند و مجروحان را از خود بیمارستان بازداشت می‌کردند. اساسا خیلی از دانشجویان را بازداشت کردند اما پس از چند روز فله‌ای آزاد شدند ولی افراد اصلی همچنان در بازداشت ماندند».

«محمدعلی حسینی پورفیض» - رییس وقت دانشگاه تبریز - که به گفته برخی شواهد خود او نیز از نیروهای لباس‌شخصی کتک خورد، از «غربت» ۲۰ تیر تبریز می‌گوید. به گفته او: «در تبريز جنايت در روز روشن صورت گرفته است. روز روشن آمدند و زدند و تخريب كردند. مهاجمين در روز روشن وارد خوابگاه دانشجويان دختر شدند. اگر در پي احقاق حق هستيم، نبايد مثلاً به واقعه كوي تهران توجه و دانشگاه تبريز را از ياد ببريم، حادثه ۲۰ تير تبريز از غربت عجيبي برخوردار است و يادش به درشتي و وضوح بايد در كنار واقعه ۱۸ تير تهران ثبت و به آن پرداخته شود».

یکی از اعضای وقت انجمن اسلامی دانشگاه تبریز در گفتگویی در سال‌ها بعد، از سکوت نسبی رسانه‌ها پیرامون فاجعه ۲۰ تیر تبریز به شدت انتقاد کرد: «هنوز کسی پاسخ نداده چه کسی و با دستور چه کسانی دختری دانشجو را از خوابگاه دانشجویی به پایین پرت کرد. ما مدتها زندان بودیم و متهم به همه چیز شدیم اما کسی نگفت چه کسی دستور تیراندازی داده بود و چطور دانشجویان مظلومانه هدف گلوله قرار گرفتند... در سکوت کتک خوردیم، گلوله خوردیم و از روی تخت بیمارستان به زندان رفتیم و شکنجه شدیم...».

بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/students_protest_in_tabriz/

#دانشگاه_تبریز #علیه_فراموشی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سالگرد قتل زهرا کاظمی، خبرنگار ایرانی‌کانادایی

دوم تیرماه ۱۳۸۲، زهرا کاظمی، خبرنگار کانادایی ایرانی‌تبار هنگام گرفتن عکس از تجمع خانواده‌های تعدادی از زندانیان سیاسی که مقابل زندان اوین گرد آمده بودند بازداشت شد.
دوربین او به بهانه عکاسی از منطقه‌ «عکاسی ممنوع» توقیف شد و خودش هم کم‌تر از یک ساعت بعد، با حکم دادستان تهران به اتهام جاسوسی به زندان اوین منتقل شد.

چهاردهم تیرماه زهرا کاظمی به علت عوارض ناشی از ضربه مغزی به بیمارستان «بقیه‌الله اعظم» منتقل شد. چند ساعت بیش‌تر طول نکشید که زهرا کاظمی به کما رفت.

در نهایت امر این پرونده تنها یک متهم پیدا کرد و آن بازجوی وزارت اطلاعات به نام «محمدرضا اقدم احمدی» بود که اتهام قتل او در نهایت شبه عمد اعلام شد و در نهایت تبرئه شد.

شیرین عبادی یکی از وکلای پرونده در مورد مرگ زهرا کاظمی چنین می‌گوید: «وقتی زهرا کاظمی را کالبدشکافی کردند، در سرش دو شکاف ایجاد شده بود. ما از پزشک قانونی خواستیم که توضیح دهد که آیا این دو شکاف می‌تواند در اثر یک ضربه باشد یا دو ضربه و در دو زمان متفاوت؛ به این سئوال جواب داده نشد.

ما حدود ۱۵ شاهد به دادگاه معرفی کردیم که اگر از آن‌ها استماع شهادت می‌شد، حقیقت معلوم می‌شد ولیکن شهود ما را استماع نکردند. در همان زمان از سوی مجلس ششم هیأتی تعیین شد که به این پرونده رسیدگی شود و گزارش مفصلی دال بر جلوگیری از تحقیقات و دخالت‌های غیرقانونی سعید مرتضوی در این پرونده داده شد که به گزارشات مجلس هم توجهی نکردند».

سعید مرتضوی در آن زمان کسی نبود که بشود پایش را به پرونده باز کرد و بابت قتل محاکمه‌اش کرد. او قاضی‌ای پر نفوذ و نظرکرده‌ی ارباب قدرت بود.

در مورد قتل زهرا کاظمی بیش‌تر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/Zahra_Kazemi

#سعید_مرتضوی #زهرا_کاظمی #ایران #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

امروز زادروز جاویدنام مینو مجیدی است. مهسا پیرایی نوشت:
مینوی بهشتی من، رفیقم، مادرم
زادروزت خجسته‌ترین روز زندگی ماست.

از تو بیش باد و راهت ادامه‌دار!
زن_زندگی_آزادی

۱۴۰۱/۰۶/۲۹-۱۳۳۹/۰۴/۲۰

- مینو مجیدی زن ۶۲ ساله، مادر ۳ فرزند، در ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ در شهر کرمانشاه به ضرب گلوله‌های نیروهای حکومتی کشته شد. به بدن او ۱۶۷ ساچمه اصابت کرده بود. فرزندان مینو مجیدی حالا دادخواه مادرشان هستند. خانواده‌ای که تصورش را نمی‌کردند مادرشان کشته شود.
دادخواهی برای رسیدن به عدالت، از موتورهای محرکه جنبش آزادی‌خواهانه مردم ایران است. عدالتی که محقق خواهد شد و کشورمان به سوی نیک‌روزی و سعادت و خیر جمعی رهسپار خواهند شد.

#مینو_مجیدی #یادمون_نمیره #زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

صبح روز ۲۰ تیر هشتاد و هشت : مکان بازداشتگاه مخوف کهریزک، جایی که خدا هم آنتن نمیداد

صبح شده و همگی ما شب از شدت ترس و وحشت که قرار است قتلگاه چه بلایی سرمان بیاید شب را تا صبح نخوابیده بودیم، اصلا جایی برای خواب هم نبود که بتوانیم بخوابیم، اگر بغل به بغل یکدیگر هم می‌خوابیدیم باز هم جایی برای خوابیدن نبود، به گفته عادل ترکه وکیل بند قرنطینه ما که از مجرمان خطرناک بود به این نوع خوابیدن می‌گفت کتابی خوابیدن و ما هر شب می‌بایست کتابی می‌خوابیدیم تا شاید ایستاده‌ها هم بتوانند بخوابند، البته اگر خواب به چشم‌هایمان می‌آمد. حدود ساعت ۱۰ الی ۱۱ صبح بود، مجرمان خطرناک همگی از شدت گرمای شدید قرنطینه برهنه بودند و بیشتر حواسشون به بچه‌های کم سن و سال بین ما بود، در داخل دست‌شویی داشتند نوبتی به یک پیرمرد تجاوز می‌کردند، پیرمردی که حکم پدر آن‌ها را داشت، این عمل مجرمان خطرناک برای ما بسیار وحشت‌آور و ناراحت‌کننده بود که چرا این آدم‌ها حس انسانیت خودشان را از دست داده‌اند.

همبندی‌های‌مان می‌خواستند به دست‌شویی بروند ولی شرم و حیا اجازه نمی‌داد و منتظر بودند کار آن‌ها با آن پیرمردی که فقط پوست و استخوان بود تمام بشود. هوا داشت گرم و گرم‌تر می‌شد و همه ما بی‌تاب‌تر می‌شدیم و نفس‌کشیدن داشت کم کم برایمان سختر می‌شد، یک ساعتی گذشت که چند نفر از مجرمان خطرناک پشت درب قرنطینه با لوله‌های پی‌وی‌سی، چوب و شیلنگ ایستاده بودند و به ما گفتند: تا سه شماره می‌شماریم و باید همگی خیلی سریع به حیاط بروید، وقتی از درب کوچک قرنطینه با فشاردادن به یکدیگر خارج می‌شدیم با لوله پی‌وی‌سی، چوب و غیره بر سر و صورت‌مان می‌زدند، وارد حیاط بازداشتگاه کهریزک شدیم و همگی پا برهنه بر کف آسفالت داغ سوزان برای آمارگیری نشستیم، پا‌های‌مان از شدت گرمای آسفالت هر لحظه بیش‌تر می‌سوخت ولی از ترس اینکه کتک بخوریم نمی‌توانستیم اعتراضی کنیم، هر کسی هم اعتراض می‌کرد به بیرون از صف برده می‌شد و به شدت با لوله پی‌وی‌سی چوب و لوله کتک می‌خورد… حدود نیم ساعت از آمارگیری می‌گذشت و شکنجه‌ها داشت بیشتر و بیشتر می‌شد.

افسر نگهبان محمدیان دستور داد بر روی آسفالت داغ بالای ۴۰ درجه ظهر تابستان چهار دست و پا راه برویم و سوار یکدیگر شویم ، باورش برای‌مان خیلی سخت بود که به کدامین گناه باید این همه شکنجه شویم ولی مجبور بودیم تن به شکنجه‌های بی‌رحمانه افسرنگهبان‌ها بدهیم.

همگی چهار دست و پا روی آسفالت‌های داغ و سوزان می‌رفتیم، از نوجوان ۱۷ ساله تا پیرمرد ۶۰ ساله‌ای که بین ما بودند که در اعتراضات دستگیر شده بودند. کف دست‌های‌مان و زانو‌های‌مان از شدت گرمای شدید و کشیده شدن روی آسفالت داغ می‌سوخت و زخم شده بود و آن زخم‌ها بیشتر و بیشتر می‌شد. من چون از قبل مچ پایم شکسته بود نتوانستم زیاد چهار دست و پا روی آسفالت بروم و استوار محمدیان گفت کسانی که نمی‌توانند چهار دست و پا برن باید حدود پنج ضربه بر روی کف دست‌های‌شان لوله پی‌وی‌سی بزنم.
افسر نگهبان حدود پنج ضربه بر روی کف دست‌های‌مان زد؛ بیشرف آن‌قدر محکم میزد ضربه ها را که از کف‌ دست‌هایمان خون می‌آمد؛ شخص افسر نگهبان از نظر من یک بیمار روانی بود و هیچ رحم و انسانیتی نداشت و از شکنجه‌های ما خودش را ارضاء می‌کرد. همه گرسنه، تشنه و بی‌جان در داخل حیاط در زیر آن آفتاب سوزان شکنجه می‌شدیم؛ جوان‌ها را سوار پیرمردها می‌کردند و پیرمردها را سوار جوان‌ها، دیگر هیچ طاقتی نداشتیم ولی مجبور بودیم برای زنده‌ماندن طاقت بیاوریم. افسر نگهبان سر صف یک شعار معروف می‌داد که باید با صدای بلند آن شعارها را فریاد می‌زدیم که دیوارهای بازداشتگاه کهریزک به لرزه بیوفته. محمدیان بلند فریاد می‌زد این‌جا کجاست؟؟ ما می‌گفتیم کهریزک… کهریزک کجاست؟؟؟ آخر دنیا… از غذا راضی هستید؟؟ بله قربان؟؟؟ آدم شدید؟؟؟ بله قربان.

بعد از شکنجه‌ها همگی زخمی و‌‌ بی‌جان بودیم و از دوباره باید با سه شماره وارد قرنطینه می‌شدیم، حدود یک‌ساعتی گذشت، همه از درد داشتیم ناله می‌کردیم و زخم‌هایمان بخاطر شرایط غیر بهداشتی قرنطینه عفونت کرده بود، امیر جوادی‌فر حالش بر اثر ضرب و شتم قبل از بازداشت داشت وخیم‌تر می‌شد، بعد از ۲۴ ساعت گرسنگی ناهار آوردند، ناهار چی بود؟؟!! یک کف دست نان کپک زده و یک پنجم سیب‌زمینی گندیده که مجرمان خطرناک با دست‌های آلوده و زخمی بین ما تقسیم می‌کردند، برای این‌که زنده بمانیم مجبور بودیم آن غذای بسیار کم و فاسد را بخوریم،....

ادامه در لینک زیر
https://tinyurl.com/Kahrizak20

از صفحه اینستاگرام مسعود علیزاده از شاهدان جنایت کهریزک


#کهریزک #جنایت_کهریزک #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

مقاومت مدنی مردم ایران همچنان ادامه دارد...


پاک‌کردن هویت تحمیلی‎

https://dialog.tavaana.org/women-against-forced-hijab/

طرح از شاهرخ حیدری

#یاری_مدنی_توانا
#زن_زندگی_آزادی
#کارتون
@Tavaana_TavaanaTech

رضا شهابی، فعال حقوق کارگری در زندان اوین، دست به اعتصاب غذا زده است.

به گزارش سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، رضا شهابی در اعتراض به محرومیت از حق درمان و همچنین تهدید مسئولان زندان از روز دوشنبه ۱۸ تیر دست به اعتصاب غذا زده است.

با وجود این‌که کمیسیون پزشکی پیش‌تر اعلام کرده بود، این فعال کارگری به دلیل وخامت وضع سلامتی که از درد شدید گردن، مهره‌ها، دیسک کمر و پا رنج می‌برد و باید به بیمارستان اعزام شود، این فعال کارگری به دلیل کارشکنی مسئولان بند ۴ زندان اوین از اعزام به بیمارستان محروم مانده است.

رضا شهابی به دلیل جراحی‌ مهره‌های گردن و کمر در دوره حبس قبلی و علیرغم تایید پزشکان زندان و بیمارستان طالقانی مبنی بر ضرورت جراحی فوری و اورژانسی گردن، دوران محکومیت خود را بدون یک روز مرخصی در زندان اوین می‌گذراند. آقای شهابی از فشار خون بالا و درد شدید در ناحیه گردن هم رنج می‌برد، او تا کنون با بهانه‌تراشی مسئولان همچنان از طی‌کردن مراحل درمان خود محروم بوده است.
جمهوری اسلامی تعداد زیادی از زندانیان سیاسی را به عمد از رسیدگی و درمان محروم کرده است۔
رضا شهابی، در تاریخ ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت شد و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.
آقای شهابی توسط دادگاه بدوی، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام و اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» مجموعا به ۶ سال حبس تعزیری و از بابت مجازات تکمیلی به ممنوعیت خروج از کشور، عضویت در احزاب و فعالیت در شبکه‌های اجتماعی و منع اقامت در تهران و استان‌های مجاور به مدت ۲ سال محکوم شده بود. این حکم در اواخر دی ماه سال گذشته، در دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد.
وی پیش از این هم به دلیل فعالیت‌های صنفی سابقه بازداشت و محکومیت داشته است.

#نه_به_جمهورى_اسلامى
#یاری_حقوقی_توانا
#رضا_شهابی
@Tavaana_TavaanaTech

آموزشکده توانا دانشجو می‌پذیرد

امروز پنج‌شنبه ۲۱ تیرماه ۱۱ جولای،
دوره آموزشی رایگان و آنلاین
الفبای امنیت در اعتراضات و کنش‌گری
آغاز خواهد شد.

اگر هنوز ثبت‌نام نکرده‌اید همین الان ثبت‌نام کنید و در کانال تلگرام دوره عضو شوید.

اگر یک کنشگر سیاسی و مدنی یا حتی یک شهروند معترض هستید که در گروه‌های سیاسی و معترض حضور دارید یا در اعتراضات و اعتصاب‌ها و تجمع‌ها شرکت می‌کنید، این دوره آموزشی برای افزایش دانش شما در زمینه حفظ امنیت‌تان طراحی شده است.

امروزه حفظ حریم خصوصی و امنیت دیجیتال و استفاده امن و صحیح از دستگاه‌های هوشمند برای همه ضروری است؛ به‌ویژه برای کنشگران و شهروندانی که در اعتراض به حکومت تمامیت‌خواهی همچون جمهوری اسلامی فعالیت می‌کنند و همواره خطر بازداشت و دستگیری آن‌ها را تهدید می‌کند.
در این شرایط آگاهی شهروندان و کنشگران از نحوه فعالیت امن و همچنین آگاهی از حقوق طبق قوانین موجود، می‌تواند تا حدود زیادی از آنان محافظت کند و اثرگذاری و کارآیی فعالیت‌هایشان را افزایش دهد.
در این دوره آموزشی نکات مهم و اساسی برای حفظ امنیت در اعتراضات و کنشگری مطرح می‌شود و همچنین به نکاتی درباره شرایط بازداشت، دستگیری، بازجویی، حقوق متهم در روند قضائی و اتهاماتی که به معترضان و کنشگران وارد می‌شود پرداخته می‌شود.

برای شرکت در این دوره از طریق فرم، ثبت‌نام کنید. در کانال تلگرامی و واتس‌اپی دوره نیز می‌توانید عضو شوید.

فرم ثبت نام:
https://docs.google.com/forms/d/19gU-6REBbSqB3KJBUbHH-mgbAv83bxkaONEaVMEWJwc/viewform?edit_requested=true

کانال تلگرام دوره:
https://t.me/secure_protest_activism

کانال واتس‌اپ دوره:
https://whatsapp.com/channel/0029VaiJfOE8F2pGSwok5u2Z

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی

زهرا موسوی‌خامنه، دختر میرحسین موسوی، استاد دانشگاه اخراج شد.
زهرا موسوی چند استوری در حساب اینستاگرام خود منتشر کرد که نشان می‌دهد به دلیل پرونده‌سازی از دانشگاه الزهرا اخراج شده است.

پیشتر او با انتشار پیامی خبر از عدم شرکت خود و خانواده‌اش در انتخابات جمهوری اسلامی داده بود.

لازم به ذکر است، میرحسین موسوی و زهرا رهنورد، بدون محاکمه و بدون برخورداری از حق دادرسی عادلانه توسط حکومت به حصر محکوم شدند و بیش از ۱۴ سال است که در حصر خانگی به سر می‌برند.

میرحسین موسوی پیشتر هم با انتشار بیانیه‌ای، اصلاح جمهوری اسلامی را ناممکن دانسته بود و گفته بود:
«"اجرای بدون تنازل قانون اساسی"، به عنوان شعاری که سیزده سال پیش بدان امید می‌رفت، دیگر کارساز نیست.»

او خواستار عبور از نظام جمهوری اسلامی و تشکیل مجلس مؤسسان برای تعیین یک نظام مبتنی بر آرای مردم شده بود.


#نه_به_جمهورى_اسلامى
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

شریفه محمدی، فعال کارگری محبوس در زندان لاکان رشت، روز چهاردهم تیرماه توسط شعبه اول دادگاه انقلاب رشت از بابت اتهام بغی به اعدام محکوم شد.


این فعال کارگری دختری ۱۲ ساله دارد به نام آیدین.

شریفه محمدی فعال کارگری اهل کردستان و ساکن رشت، روز ۱۴ آذر سال ۱۴۰۲ به دست ماموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در رشت بازداشت و پس از ۲۰ روز به اداره اطلاعات سنندج منتقل شد. در مدتی که شریفه محمدی در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج زندانی بود، اخباری در مورد ضرب و جرح و شکنجه جسمی وی منتشر شد. خانم محمدی روز ۱۰ اسفند دوباره به زندان لاکان رشت بازگردانده شد.

پیش از این نامه‌هایی از خانم محمدی منتشر کرده‌ایم که او در آن نامه‌ها به ضرب و جرح در دوران بازداشت، حبس در سلول انفرادی، رنج دوری از فرزند و محرومیت از ملاقات حضوری با خانواده‌اش اشاره کرده بود.

به خانم محمدی اتهام ارتباط با حزب کومله نسبت داده شده است، اما همسرش هر گونه ارتباط او با سازمان‌های مخالف جمهوری اسلامی را رد کرده بود.
این روش معمول جمهوری اسلامی است که فعالان مدنی را به گروه‌های سیاسی مخالف و کشورهای دیگر منتسب می‌کند تا بتواند بیشتر تحت فشار قرار دهد و جلوی حمایت از آن‌ها را بگیرد.

حکم اعدام شریفه محمدی
طرح از مانا نیستانی

#زن_زندگی_آزادی
#یاری_مدنی_توانا
#شریفه_محمدی #اعدام #نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_اعدام
@mananey
@Farsi_Iranwire
@Tavaana_TavaanaTech