جنگ از بیت آغاز شد یا از تل‌آویو؟
از شعارها شروع شد، یا از مرزها؟
مسئولیت خون‌های ریخته با کیست؟

✍حسن باقری‌نیا

جنگی که این روزها میان جمهوری اسلامی و اسرائیل شعله‌ور شده، اگرچه در ظاهر میان دو قدرت نظامی جریان دارد، اما قربانیان واقعی‌اش مردمی‌اند که نه سلاحی به دست داشته‌اند، نه تصمیمی گرفته‌اند. اسرائیل، مراکز نظامی و هسته‌ای ایران را هدف قرار داده، اما در میان دود و آوار، پیکر بی‌جان غیرنظامیان نیز به چشم می‌خورد. خون این بی‌گناهان، تنها بر دوش اسرائیل نیست؛ بخشی از آن بر دست رهبر جمهوری اسلامی، نیز سنگینی می‌کند.

آقای خامنه‌ای سال‌هاست کشور را با سیاست‌های خصمانه، ماجراجویانه و متوهمانه در مسیر تقابل و تنش دائمی با جهان قرار داده است. مردی که با قاطعیت می‌گفت: «نه مذاکره می‌کنیم، نه جنگ می‌شود»، امروز نه‌تنها باخفت در حال مذاکراه است، بلکه جنگی تمام‌عیار نیز بر ملت تحمیل کرده است. این، نه نتیجه‌ی شرایط خارجی، بلکه محصول لجاجت و خودکامگی در بالاترین سطح تصمیم‌گیری است؛ محصول حاکمی که توهم نابودی اسرائیل را به ایدئولوژی رسمی کشور بدل کرده و آن را با هزینه مردم پیش برده است.

سال‌هاست که آقای خامنه‌ای و سپاه پاسداران، با تبلیغ نابودی اسرائیل، فضای ایران را به میدان رجزخوانی تبدیل کرده‌اند. بیلبوردهای عظیم در شهرها با شعار «اسرائیل ۲۵ سال آینده را نخواهد دید»، تنها نشانه‌ای از این توهم است. این نمایش‌ها، نه‌فقط سخیف که خطرناک‌اند؛ و در ادبیات جهانی، مصداق روشن تهدید به نسل‌کشی محسوب می‌شوند.

در کنار این رجزخوانی‌ها، سپاه پاسداران با دخالت نظامی در لبنان، سوریه، یمن و غزه، عملاً ایران را به بازیگری مخرب در منطقه بدل کرده است. همه این اقدامات، تحت حمایت مستقیم رهبر جمهوری اسلامی انجام شده؛ رهبری که منافع مردم ایران را قربانی بلندپروازی‌های ایدئولوژیک و توهم رهبری امت اسلامی کرده است.

امروز، موشکی که بر سر مردم فرود می‌آید، سایه‌اش سال‌ها پیش در خطبه‌ها و شعارهای آقای خامنه‌ای افتاده بود. او جنگ را، پیش از آنکه نخستین موشک شلیک شود، با کلماتش آغاز کرده بود.

این جنگ، جنگ مردم ایران نیست. این میدان، میدان خواست ملت نیست. این آتش، از درون خانه‌ای زبانه کشیده که با ایشان آغاز می‌شود و با سپاه ادامه می‌یابد. و در مرگ هر غیرنظامی، در رنج هر کودک، در اشک هر مادری که عزیزش را از دست داده، آقای خامنه‌ای شریک جرم است.

#استبداد_دینی #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنگ #نه_به_جنگ #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

جمهوری اسلامی مسئول اصلی کشته شدن شهروندانی همچون پرنیا عباسی است

پرنیا، شاعر جوان و خوش‌قریحه ایرانی، نه در میدان جنگ یا پایگاه نظامی، بلکه همراه خانواده‌اش در خانه‌ای مسکونی در محله ستارخان تهران جان باخت؛ قربانی حمله‌ای که اگرچه از سوی یک قدرت خارجی انجام شد، اما مسئولیت ریشه‌ای آن متوجه حکومتی‌ست که سال‌ها با سیاست‌های ماجراجویانه، ایران را به لبه پرتگاه امنیتی رسانده است.

جمهوری اسلامی با تاکید همیشگی بر قصدش برای نابودسازی اسرائیل، حمایت از گروه‌های نیابتی، دامن زدن به تنش‌های منطقه‌ای، و مخفی‌کاری در برنامه‌های هسته‌ای، ایران را عملاً به هدفی نظامی تبدیل کرده است. اسرائیل ممکن است ادعای «حمله پیش‌دستانه» برای دفاع از خود داشته باشد، اما فضای تهدیدآمیز امروز نتیجه سیاست‌های جمهوری اسلامی‌ست؛ حکومتی که نه تنها امنیت منطقه، بلکه امنیت شهروندان خودش را نیز نابود کرده است.

اکنون همان حاکمیت با سوار شدن بر موج احساسات ناشی از مرگ پرنیا و سایر اعضای خانواده او و چند نفر از غیرنظامیان که متاسفانه کشته شدند، تلاش می‌کند نقش قربانی به خود بگیرد، در حالی‌ که خود عامل اصلی فاجعه است.
واقعیت را نمی‌توان وارونه جلوه داد: پرنیا عباسی و سایر هموطنان جان‌باخته این روزها به‌خاطر جنگ‌افروزی و بی‌تدبیری حکومت جان باختند.
حکومتی که نه پناهگاهی ساخته برای مردم، نه سیستم هشدار و سیستم پدافند درست و درمانی دارد، ولی برای جهان رجزخوانی می‌کند!

نام او باید در کنار دیگر قربانیان سیاست‌هایی ثبت شود که مردم را گروگان گرفته‌اند؛ سیاست‌هایی که نه از رأی مردم برآمده‌اند، نه به خواست آن‌ها پاسخ داده‌اند، اما جانشان را گرفته‌اند.

#پرنیا_عباسی #ایران_بی‌پناه
#نه_به_جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت مصطفی مهرآیین، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه، در پی انتشار نامه‌ای سرگشاده به علی خامنه‌ای

بنابر گزارش‌های رسیده، مصطفی مهرآیین، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه، روز یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۴ بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.

این بازداشت کمتر از ۲۴ ساعت پس از انتشار نامه‌ای سرگشاده از سوی او خطاب به علی خامنه‌ای و مقامات سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی صورت گرفت.

مهرآیین در این نامه‌ با لحنی صریح و مستند، خواستار پایان فوری جنگ، بازگشت به مذاکرات، و کناره‌گیری رهبر جمهوری اسلامی از قدرت شده بود. او تأکید کرده بود که جمهوری اسلامی دیگر نماینده مشروع مردم ایران نیست و ادامه‌ی حضور آن تنها بر شدت بحران‌های داخلی خواهد افزود.

در بخشی از این نامه، او مردم را نیز مخاطب قرار داده و از آنان خواسته بود با در دست داشتن پرچم‌های سفید و شعار «صلح با جهان»، به خیابان‌ها بیایند و خواستار پایان جنگ و آغاز نظمی نوین برای ایران شوند.

آقای مهرآئین پیش‌تر چندین نامه سرگشاده خطاب به خامنه‌ای نوشته و متعاقب آن علاوه بر پرونده‌سازی و احضار، اخیرا در تماس‌های تلفنی تهدید به مرگ شده بود.

#مصطفی_مهرآیین #نه_به_جمهوری_اسلامی #آزادی_بیان #نه_به_جنگ #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

دکتر حسن باقری‌نیا: صدای نقد حتی در میان آژیر جنگ خاموش نمی‌شود

دکتر حسن باقری‌نیا در ویدئویی تازه با انتقاد از فضای امنیتی و فشار برای سکوت، تأکید کرد که مردم ایران نباید فریب تکرار واژه «برهه حساس کنونی» را بخورند. او گفت: «۴۷ سال است که جمهوری اسلامی در هر بحران، منتقدان را به سکوت واداشته؛ از اشغال سفارت و جنگ ۸ ساله تا قتل‌های زنجیره‌ای، پرونده هسته‌ای، سرکوب آبان ۹۸ و خیزش مهسا.»

او افزود: «حالا در سایه جنگ با اسرائیل، دوباره همان روایت تکرار می‌شود: الان وقت انتقاد نیست، باید پشت نظام بود. اما حقیقت این است که ما دقیقاً همین حالا باید حرف بزنیم. چون این حکومت سال‌هاست خودش با مردمش در جنگ است؛ از گلوله‌های آبان تا فقر و شکنجه.»

باقری‌نیا تأکید کرد: «سکوت در چنین لحظه‌ای یعنی تأیید سرکوب و جنگ‌طلبی. یعنی حکومت مجاز است هر کاری بخواهد انجام دهد چون کشور در خطر است. اما جمهوری اسلامی هیچ‌گاه ما را به صلح نرسانده، فقط از بحران برای بقا استفاده کرده است.»

او در پایان گفت: «دموکراسی با سکوت ساخته نمی‌شود، با شجاعت ساخته می‌شود؛ شجاعت اینکه حتی زیر آژیر جنگ بگوییم نه، ما با استبداد و جنگ نیستیم. نه برچسب خائن ما را ساکت می‌کند، نه ترس از بحران. ما صدای نقدیم، حتی در صدای آژیر.»


#حسن_باقری_نیا #نه_به_جمهورى_اسلامى #نه_به_جنگ #استبداد #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مریم ابراهیم‌وند، بازیگر و کارگردان در تبعید، در ابن ویدیو ضمن ابراز نگرانی از شرایط ایران و آسیبی که به کشورمان در اثر بی‌خردی سردمداران رژیم به ویژه علی خامنه‌ای تحمیل شده، از خامنه‌ای می‌خواهد که قدرت را رها کند و بیش از این به ایران صدمه وارد نکند.

او همچنین یک کتاب به نام «امید در عصر اضطراب» را معرفی می‌کند.
خانم ابراهیم‌وند نوشته:

هنری بیلر و آنتونی اسکیولی در کتاب «امید در عصر اضطراب» نشان‌مان می‌دهند که
امید، فقط یک حس نیست—مهارتی‌ست که باید آموخت، تمرین کرد، و با آن زنده ماند.

در ایرانِ امروز، امید یعنی:
پیوستگی، معنا، بقا، و ایستادن حتی در دل ویرانی.

امید را باید ساخت—نه خرید، نه گدایی کرد.
لینک کامل در یوتیوب:

maryamebrahimvand.official

#امید #کتابخوانی_در_بحران #هنری_بیلر #ایران_بدون_ترس #مقاومت_مدنی #نه_به_جنگ#ایران#جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech