تداوم بازداشت و بی‌خبری مطلق از وضعیت حسین افراسیاب، رپر منتقد

خواهر حسین افراسیاب، خواننده رپ اعتراضی که حدود هشت روز پیش بازداشت شده است، با انتشار متنی در صفحه اینستاگرام خود از بی‌اطلاعی کامل خانواده از وضعیت او خبر داد و خواستار اطلاع‌رسانی فوری درباره شرایط برادرش شد.
او در این متن با اشاره به هم‌زمانی بازداشت برادرش با نوروز نوشت که حسین باید در کنار خانواده و بر سر سفره هفت‌سین می‌بود، اما اکنون در بازداشت به‌سر می‌برد و خانواده‌اش هیچ اطلاعی از وضعیت جسمی و روحی او ندارند.
به گفته او، از زمان بازداشت تاکنون هیچ تماس یا خبری از حسین افراسیاب دریافت نشده و پیگیری‌های خانواده از مراجع مسئول نیز بی‌نتیجه مانده است. به‌گفته این منبع، تنها پاسخی که در این مدت به خانواده داده شده، جمله «با شما تماس خواهیم گرفت» بوده که بدون ارائه هیچ توضیح مشخصی تکرار شده است.
خواهر این خواننده رپ اعتراضی همچنین با ابراز نگرانی عمیق، ادامه این بی‌خبری را «غیرقابل‌تحمل» توصیف کرده و خواستار اعلام فوری وضعیت برادرش، برقراری امکان تماس و رعایت حقوق قانونی و انسانی او شده است.
او در بخش دیگری از این متن به وضعیت دیگر زندانیان نیز اشاره کرده و نوشته است که بسیاری از جوانان ایرانی، مانند حسین افراسیاب، نوروز را پشت میله‌های زندان و دور از خانواده‌های خود سپری می‌کنند.
در پایان، وی از مخاطبان خواسته است که صدای حسین افراسیاب و دیگر زندانیان باشند؛ کسانی که به گفته او «همیشه صدای دیگران بودند و برای آزادی تلاش کردند.»

#حسین_افراسیاب #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

دست‌کم ۲۴۸۸ اعدام در سال ۱۴۰۴؛ یعنی به‌طور میانگین بیش از ۶ اعدام در هر روز.

بر اساس گزارش مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در سال گذشته دست‌کم ۲۴۸۸ نفر را اعدام کرده است؛ در میان اعدام‌شدگان، ۶۳ زن و ۲ کودک‌-مجرم نیز دیده می‌شوند. آماری تکان‌دهنده که نشان می‌دهد ایران همچنان در شمار کشورهایی با بالاترین نرخ اعدام در جهان قرار دارد.

این گزارش همچنین از بازداشت نزدیک به ۸۰ هزار شهروند در سال ۱۴۰۴، عمدتاً به دلایل سیاسی و عقیدتی، خبر می‌دهد. همزمانی بازداشت‌های گسترده با اجرای مداوم احکام اعدام، نشان‌دهنده تشدید سیاست‌های سرکوبگرانه و استفاده سیستماتیک از ابزارهای قضایی برای ایجاد ترس و کنترل جامعه است.

اجرای حکم اعدام، به‌ویژه در مورد کودک‌-مجرمان و در برخی موارد در ملأعام، نقض آشکار تعهدات بین‌المللی ایران، از جمله میثاق حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون حقوق کودک محسوب می‌شود.


جمهوری اسلامی حتی در واپسین ساعات سال و تنها چند ساعت مانده به نوروز نیز از اجرای احکام اعدام دست نکشید.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

نماز عید فطر در ایران در حالی صبح شنبه اول فروردین‌ماه در شهرهای مختلف از جمله تهران، قم و مشهد برگزار شد که امسال با حاشیه‌ها و ابهامات قابل‌توجهی همراه بود.

نماز عید فطر پایتخت در مصلای بزرگ تهران و به امامت محمدجواد حاج‌علی‌اکبری، امام جمعه موقت تهران، برگزار شد. این در حالی است که نماز عید فطر یکی از مهم‌ترین مناسک مذهبی در اسلام به‌شمار می‌رود و در جمهوری اسلامی ایران، به‌ویژه در تهران، معمولاً با حضور و امامت رهبر جمهوری اسلامی برگزار می‌شده است.

با این حال، در مراسم امسال، به‌دلیل نامشخص بودن وضعیت مجتبی خامنه‌ای به عنوان رهبر جدید جمهوری اسلامی، توجه‌ها بیش از پیش به این مراسم جلب شده بود.

این در شرایطی است که سه هفته پس از کشته‌شدن علی خامنه‌ای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی، هنوز مراسم رسمی نماز میت، تشییع و تدفین او برگزار نشده و همین موضوع بر ابهامات سیاسی و مذهبی پیرامون شرایط کنونی افزوده است.

#عید_فطر #پایان_جمهوری_اسلامی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

پیش از تحویل سال، همراهان توانا با حضور بر مزار جاویدنام نازلی جان‌پرور، یاد و نام او را گرامی داشتند؛ جوانی که آرزوی آزادی را با جان خود پرداخت.

نازلی جان‌پرور در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، بر اثر شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی جان باخت؛ دختری که برای آزادی به خیابان آمده بود و صدایش، صدای نسل معترض ایران بود.

او پیش‌تر، در سال ۱۴۰۱، در پیامی به آموزشکده توانا از آرزوی ایرانی گفته بود که در آن همه، فارغ از تفاوت‌ها—از هر قوم، باور و سبک زندگی—در کنار هم و در آزادی زندگی کنند. تأکید او بر اتحاد و یکپارچگی، بازتاب خواست بسیاری از جوانانی بود که آزادی را فراتر از هر اختلافی می‌دیدند.

یاد او و دیگر جان‌باختگان راه آزادی، نه فقط یادآور فقدانی دردناک، بلکه نشانه‌ای از مسیری است که همچنان ادامه دارد.

در فردای آزادی ایران، نام نازلی جان‌پرور در حافظه جمعی ما زنده خواهد ماند.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

تصاویر منتشر شده نشان می‌دهند مسلمانان در بیرمنگام دومین شهر بزرگ و پر جمعیت بریتانیا نماز عید فطر را در فضای عمومی شهری و بصورت گسترده برگزار کردند.

پرسش اینجاست که آیا همین مسلمانان اجازه برگزاری آزادانه مراسم مذهبی دیگر ادیان مثلا یهودی و مسیحی را در کشورهای خود می‌دهند.

شما چطور فکر می‌کنید؟

#عید_فطر #رواداری #آزادی_دینی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

«رضا محمدحسینی عزیز،
نوروز را به تو شادباش می‌گویم. شجاعتت را از پس کلماتت دیده‌ام و می‌ستایم؛ کلماتی که حتی از پشت میله‌های زندان خاموش نشدند. تو از آن‌هایی هستی که سکوت نمی‌کنند—نه در آزادی و نه در بند.
آن‌جا که نوشتی «دادخواهی ادامه دارد» و «امید، با وجود همه تاریکی‌ها، ادامه خواهد داشت»، نشان دادی که حتی زندان هم نمی‌تواند صدای تو را خاموش کند.

جامعه به انسان‌هایی چون تو نیاز دارد؛ به صداهایی که حقیقت را می‌گویند و کنار مردم می‌ایستند. و همین است که دیکتاتور از تو می‌ترسد و تو را به زندان انداخته است.
امید که سال نو، سال آزادی تو و همه زندانیان سیاسی باشد.»

پیام ارسالی از همراهان توانا

رضا محمدحسینی، فعال سیاسی و زندانی سیاسی، از سال ۱۳۹۸ در زندان به‌سر می‌برد و اکنون در زندان قزل‌حصار دوران محکومیت خود را می‌گذراند. او به دلیل فعالیت‌های مدنی و اعتراضی، از جمله شعارنویسی، بازداشت و به سال‌ها حبس محکوم شد. با این حال، در تمام این سال‌ها، با انتشار بیانیه‌ها و موضع‌گیری‌های صریح، صدای زندانیان و خانواده‌های دادخواه باقی مانده است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

نوروز در حالی از راه رسید که شماری از هم‌وطنان‌مان به دلیل دفاع از حقوق بشر و اعتراض به ستم و همچنین بیان باورها و دیدگاه‌هایشان پشت میله‌های زندان هستند و محروم از این‌که کنار عزیزانشان پای سفره هفت‌سین، نوروز را جشن بگیرند.
در این لحظه‌ها، بیش از همیشه باید به یادشان باشیم؛ نامشان را تکرار کنیم، صدایشان شویم و نگذاریم در سکوت و بی‌خبری فراموش شوند.
امید آن‌که نوروز آینده، همه زندانیان سیاسی در کنار خانواده‌هایشان، در آزادی، این جشن را برگزار کنند.
طرح از شاهرخ حیدری

#نه_به_جمهوری_اسلامی #زندانیان_سیاسی #نوروز

@Tavaana_TavaanaTech

یادنامه‌ای برای بهرام بیضایی

سالی که گذشت، سالِ خاموشیِ یکی از بلندترین صداهای فرهنگ این سرزمین بود؛
۵ دی ۱۴۰۴، روزی که بهرام بیضایی، درست در زادروز خود، چشم از جهان فروبست و ایران، یکی از عمیق‌ترین روایت‌گرانش را از دست داد.

بیضایی فقط یک نویسنده یا فیلمساز نبود؛ او حافظِ حافظه‌ی ایران بود. هنرمندی که در میان ویرانیِ فراموشی، ایستاد و با واژه و تصویر، از ریشه‌ها نگهبانی کرد. خودش بارها گفته بود: «موطن من عالم فرهنگ است»؛ و این جمله، خلاصه‌ی تمام زیست اوست؛زیستی که در آن، ایران نه یک جغرافیا، که یک معنا بود.

او از قله‌های بی‌بدیل هنر و ادبیات نمایشی ایران بود؛ خالق جهانی که در آن اسطوره، تاریخ و انسان معاصر به هم می‌رسند. از «مرگ یزدگرد» تا «باشو غریبه کوچک»، روایت‌هایش نه فقط داستان، که بازخوانیِ هویت ما بودند. بیضایی هشدار می‌داد: «اگر گذشته‌مان را نشناسیم، محکوم به تکرار آنیم» و این، نه یک جمله، که وصیت این اندیشمند بود.

اما این قله، در سرزمین خود، همیشه در مهِ بی‌مهری پنهان ماند. به‌سبب تعلقش به جامعه بهایی و نیز استقلال فکری‌اش، سال‌ها با سانسور، محدودیت و ممنوعیت روبه‌رو شد؛ تا جایی که ناچار شد ایران را ترک کند و در غربت، به خلق ادامه دهد.

با این‌همه، او هرگز از ایران جدا نشد. ایران در زبانش جاری بود، در اسطوره‌هایش زنده، و در سکوتش فریاد می‌زد. بیضایی، حتی در دورترین فاصله‌ها، پاسدار فرهنگ ایران ماند.

اکنون که او رفته است، نه فقط یک هنرمند، که یک حافظِ بزرگِ معنا از میان ما رفته است.
اما قله‌ها فرو نمی‌ریزند؛
آن‌ها می‌مانند، تا ما هنوز بتوانیم راه را پیدا کنیم.

#بهرام_بیضایی #سانسور #نوروز #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

در خطبه‌های نماز عید فطر روز جمعه ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ در مصلای بزرگ زاهدان، مولوی عبدالحمید با اشاره به شرایط کشور، بر ضرورت شنیدن مطالبات مردم، جلوگیری از تداوم خسارات و تقویت همزیستی قومی و مذهبی تاکید کرد.

وی با توصیف وضعیت کنونی به‌عنوان «آزمونی سخت» برای کشور، گفت که اگرچه بیان دیدگاه‌ها دشوار شده، اما اندیشمندان باید سخن بگویند تا از آسیب بیشتر به زندگی و دارایی مردم جلوگیری شود. او تأکید کرد تحولات اخیر نشان می‌دهد اکثریت مردم خواهان آزادی‌های دینی و مدنی هستند و لازم است حاکمیت صدای آنان را شنیده و با مردم به‌عنوان صاحبان کشور گفت‌وگو کند. به گفته او، بی‌توجهی به این مطالبات، کشور را با مشکلات کنونی مواجه کرده و توجه به خواست اکثریت می‌تواند زمینه‌ساز آشتی ملی و انسجام در کشور باشد.

امام جمعه اهل سنت زاهدان در بخش دیگری از سخنان خود بر ضرورت همزیستی مسالمت‌آمیز میان اقوام و مذاهب تأکید کرد و گفت افراد با دیدگاه‌های مختلف باید مورد احترام قرار گیرند و نباید به‌خاطر اختلاف نظر، با کسی برخورد یا او را سرزنش کرد. وی افزود حتی در یک خانواده نیز تفاوت دیدگاه طبیعی است و دین نیز آزادی در اعتقادات را به رسمیت شناخته است.

عبدالحمید همچنین با اشاره به شرایط استان سیستان و بلوچستان تأکید کرد که برخلاف برخی ادعاها، مشکل مذهبی یا قومی در این منطقه وجود ندارد و همگان باید با رعایت حقوق یکدیگر، مانع سوءاستفاده و ایجاد تنش در جامعه شوند.

#همزیستی #آزادی_مذهبی #گفتگو_توانا


@Dialogue1402

پیام نوروزی عباس واحدیان شاهرودی، از زندان وکیل‌آباد مشهد:
هیچ دیواری نمی‌تواند امید به آزادی را در دل‌های ما زندانی کند

عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، در پنجمین نوروزی که در بازداشت سپری می‌کند، با انتشار پیامی ضمن تبریک سال نو، بر تداوم امید به آزادی، ضرورت همبستگی ملی و تلاش برای گذار از جمهوری اسلامی تأکید کرد و وضعیت کنونی ایران را نتیجه سیاست‌های حکومت دانست، نه خواست مردم.

متن این پیام به شرح زیر است:

«نوروز ۲۵۸۵ بر همه هم‌میهنانم مبارک باد،
در حالی به استقبال بهار می‌رویم که برای پنجمین سال پیاپی، نوروز را در پشت میله‌های زندان وکیل‌آباد مشهد سپری می‌کنم. اما باور دارم که هیچ دیواری نمی‌تواند امید به آزادی را در دل‌های ما زندانی کند. بهار، یادآور این حقیقت است که پس از هر زمستانی، رویش و رهایی در راه است.
در این روزها، سرزمین‌مان درگیر تنش‌ها و خطر جنگی است که به نام ایران، اما نه برای مردم ایران رقم خورده است. این، جنگ مردم ایران نیست؛ بلکه حاصل سیاست‌های حکومتی تمامیت‌خواه است که سال‌هاست بقای خود را بر جان و سرنوشت ملت ترجیح داده و مردم را به‌مثابه سپر انسانی در مسیر اهدافش قرار داده است. ملت ایران، ملتی صلح‌طلب است که شایسته زندگی در آرامش، رفاه و آزادی است، نه گرفتار شدن در بازی‌های خطرناک قدرت.
ایران عزیز ما سال‌هاست در بند است، اما اراده مردم برای رهایی هرگز خاموش نشده است. امروز، بیش از هر زمان دیگری، نیازمند همبستگی و اتحاد هستیم. از همه نیروهای دلسوز، از همه صداهای آزادی‌خواه در داخل و خارج از کشور می‌خواهم که ایران‌خواهی را محور قرار دهند و با کنار گذاشتن اختلافات، دست در دست هم برای گذار از جمهوری اسلامی و ساختن آینده‌ای آزاد و انسانی تلاش کنند.
در این لحظه‌های آغازین سال نو، سر تعظیم فرود می‌آورم در برابر جان‌باختگان راه آزادی؛ آنان که با خون خود بذر این امید را کاشتند. یادشان زنده و راهشان پررهرو باد. ما ادامه‌دهندگان همان مسیر هستیم و مسئولیتی تاریخی بر دوش داریم.
به مردم شریف ایران می‌گویم: تاریکی ماندگار نیست. آینده‌ای روشن در انتظار ماست، اگر به نیروی خود ایمان داشته باشیم و در کنار یکدیگر بایستیم.
با امید به روزی که نوروز را در ایرانی آزاد، در کنار هم جشن بگیریم.

عباس واحدیان شاهرودی
زندان وکیل‌آباد مشهد
نوروز ۲۵۸۵»
.
#عباس_واحدیان_شاهرودی
#بیانیه
#نه_به_جمهورى_اسلامى
#همبستگی #نوروز

@Tavaana_TavaanaTech

‌
اسماعیل شکری، پدر جاویدنام سپهر شکری، از جانباختگان اعتراضات دی ماه خونین ۱۴۰۴ در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

پس از جنایت حکومت و قتل عام معترضان در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، ویدیویی از پدر جاویدنام سپهر شکری توسط وحیدآنلاین پخش شد که در آن او در میان انبوه پیکرهای جان‌باختگان در کهریزک به‌دنبال پسرش می‌گشت و با صدایی لرزان در سردخانه‌های پزشکی قانونی می‌گفت: «سپهر بابا… کجایی؟»
این ویدیو بازتاب گسترده‌ای در ایران و جهان یافت و خشم و اندوه مردم ایران را برانگیخت.

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این شهروند با تایید این خبر به هرانا گفت: «بازداشت آقای شکری، بعدازظهر امروز در بهشت زهراي تهران و بر سر مزار فرزندش، سپهر شکری از جانباختگان دی ۱۴۰۴، با اعمال خشونت صورت گرفته است.»

#سپهر_شکری #اسماعیل_شکری #از_بازداشتیها_بگو #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

بر اساس گزارش‌های منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی، عبدالرحیم سلیمانی اردستانی، روحانی منتقد، امروز در پی یورش نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به منزل خانوادگی‌اش در روستای پدری، به‌صورت خشونت‌آمیز بازداشت شد.

در این گزارش‌ها آمده است که ماموران با ورود به منزل، او و خواهرش را با ضرب‌وشتم و الفاظ توهین‌آمیز بازداشت کرده و سپس به مکان نامعلومی منتقل کرده‌اند.

تا لحظه تنظیم این خبر، اطلاعات رسمی درباره دلایل بازداشت یا محل نگهداری این دو نفر منتشر نشده است.

عبدالرحیم سلیمانی اردستانی از روحانیون منتقد در ایران است که در سال‌های اخیر با موضع‌گیری‌های صریح در مسائل دینی و اجتماعی شناخته شده و دیدگاه‌های او، به‌ویژه در حوزه نقد قرائت رسمی از دین، بازتاب گسترده‌ای در میان کاربران شبکه‌های اجتماعی داشته است.

#سلیمانی_اردستانی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا در ساعت ۱۹:۴۴ دقیقه روز شنبه به وقت واشنگتن در شبکه اجتماعی تروث سوشال نوشت:
«اگر [جمهوری اسلامی] ایران ظرف ۴۸ ساعت از همین لحظه، تنگه هرمز را به‌طور کامل و بدون تهدید باز نکند، ایالات متحده آمریکا به نیروگاه‌های (برق) مختلف آنها حمله کرده و آنها را از بین خواهد برد، و ابتدا از بزرگترین آنها شروع خواهد کرد! از توجه شما به این موضوع متشکرم. رئیس جمهور دونالد جی. ترامپ»


ـ لازم به ذکر هست تاکنون آقای ترامپ آنچه که اعلام کرده است طبق زمانی که گفته انجام داده است و این هشدار بزرگیست برای جمهوری اسلامی که زندگی مردم ایران را به گروگان گرفته است.
اگر جمهوری اسلامی تسلیم نشود هم کشته‌های بیشتری خواهد داد و و هم متاسفانه ایران و مردم ایران هزینه‌های زیادی را پرداخت خواهند کرد.
برای رژیم جمهوری اسلامی منافع ملی ارجحیت ندارد، چون اصولاً حکومت ملی نیست و حاضر است برای دو روز بقای بیشتر نسان‌های بیشتری را به کشتن دهد و خسارت جبران ناپذیری به ایران برساند.

#نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech

"روزای روشن"
هنرمندان ناشناس ایران

روزای روشن، میان دوباره
سرزمین من، آخر کاره
روزای روشن، میان دوباره

میونِ ما و لشگر ضحاک
دریای خونِ جاریه رو خاک

این‌همه کُشته تَهِ قصه نیست
لبریزِ خشمیم وقتِ غصه نیست

چشامون خیسه، دلامون خونه
اما محاله این‌جور بمونه

سَر می‌ره شب از نور و ستاره
بارونِ شادی از ابر می‌باره
روزای روشن، میان دوباره

عاشقِ دل‌خون! مادرِ غم‌دار!
با مُشتِ بسته خشمتُ بردار

فردای میهن، روشنه! روشن
پشتِ ما به هم، گرمه هم‌وطن

تو همین روزا دلم روشنه
آزادی به ما لبخند می‌زنه

من و تو بازم، رد می‌شیم از غم
ایرانمونُ می‌سازیم با هم

روزای روشن میان دوباره
سرزمینِ من، آخرِ کاره
روزای روشن میان دوباره


ارسالی مخاطبان توانا

#ایران #امید #نوروز #جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام ‎اشکان بستار، ۳۵ ساله بود و در جریان اعتراضات دی ماه، در روز ۱۹ دی در فردیس کرج کشته شد.

پیکر او در امام‌زاده ابراهیم ملارد به خاک سپرده شد.

شرحی از زبان شاهدی در زمان کشته شدن اشکان به شرح زیر در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است:
«جمعه ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴ وقتی از دست ماموران فرار می‌کردیم دویدیم. ته یک کوچه بن‌بست، یه پسربچه در پارکینگ رو باز کرد. پنجاه نفر رفتیم‌ تو پارکینگ برقا رو خاموش کردیم. تو کوچه صدای تیراندازی بیشتر شد
بعد از چند ثانیه در را باز کردیم. نامزد اشکان، پیکر اشکان رو تو بغلش گرفته بود. هر دوشون رو آوردیم تو ولی دیگه اشکان پر کشیده بود. بعد از یه مدت که از اونجا اومدیم بیرون دیدیم رو زمین جوی خونه»


#اشکان_بستار #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

باورهای آماده، اطاعت‌های ناخواسته؛
زندگی زیر سقف ایدئولوژی

پیام همراهان

اگر بخواهیم ساده بگوییم، ایدئولوژی یعنی «عینکی ذهنی» که با آن دنیا را می‌بینیم. مجموعه‌ای از باورها، ارزش‌ها و جهت‌گیری‌ها که به ما می‌گوید چه چیزی درست است، چه کسی دشمن است، به کجا باید برویم و چگونه باید زندگی کنیم.

اما آن‌چه ایدئولوژی را از یک فکر یا سلیقه معمولی متمایز می‌کند، قداست، قطعیت، و جهان‌بینی مطلق‌گرایانه آن است. ایدئولوژی وانمود می‌کند که «تنها حقیقت ممکن» را در اختیار دارد و هر اندیشه بیرون از خود را گمراه، خطرناک یا دشمن می‌بیند.

چرا نظام‌های تمامیت‌خواه، شیفته ایدئولوژی‌اند؟

نظام‌های توتالیتر مانند نازیسم، فاشیسم یا کمونیسم استالینی به‌خوبی می‌دانستند که کنترل ذهن‌ها بسیار مؤثرتر از کنترل بدن‌هاست.

ایدئولوژی به آن‌ها اجازه می‌داد مردمان را نه فقط با زور، بلکه با ایمان و باور درونی وادار به اطاعت کنند.

در چنین نظام‌هایی، حاکمیت با تکیه بر ایدئولوژی می‌تواند خود را «حق مطلق» و مخالفان را «شر مطلق» معرفی کند؛ و با بهره‌گیری از رسانه، آموزش، مراسم و حتی سرگرمی‌ها، طرز فکر مردم را از کودکی شکل دهد.

نشانه‌های زندگی ایدئولوژیک در زندگی روزمره

وقتی شعارهای رسمی، بدون امکان نقد یا پرسش، در مدرسه یا محل کار تکرار می‌شود.
وقتی انتخاب‌های شخصی از پوشش و موسیقی تا سبک زندگی به‌عنوان معیار وفاداری سیاسی یا عقیدتی سنجیده می‌شود.
وقتی تنها یک روایت از تاریخ و واقعیت در رسانه‌ها و کتاب‌های درسی ارائه می‌شود.
وقتی حتی جشن‌ها، عزاداری‌ها یا مسابقات ورزشی با بار سیاسی و ایدئولوژیک همراه می‌شوند.

جمهوری اسلامی و مهندسی ایدئولوژی

در جمهوری اسلامی، ایدئولوژی مذهبی سیاسی بر پایه ترکیبی از دین شیعه، انقلاب ۵۷، و مفاهیمی چون «شهید»، «دشمن» و «استکبار» بنا شده است.

در مدرسه: کتاب‌های درسی آکنده از روایت رسمی درباره انقلاب، جنگ و دشمنی با غرب‌اند.
در رسانه: تنها صدای حکومت شنیده می‌شود؛ روایت‌های دیگر یا سانسور می‌شوند یا تحقیر.
در محل کار: مناسبت‌های مذهبی و انقلابی (مثل دهه فجر، روز قدس) نه به‌عنوان انتخاب، بلکه تحت فشار اجرا می‌شوند.
در دین: دینداری از یک انتخاب فردی به ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به حکومت بدل شده؛ گویی حاکمیت، نماینده خداست.
ایدئولوژی در این فضا مانند هواست: چنان فراگیر و همیشگی است که اغلب فراموش می‌کنیم زندگی و تفکر می‌تواند شکل دیگری هم داشته باشد. پرسشگری، آزادی فکر، و تنوع دیدگاه‌ها، دقیقا همان چیزهایی هستند که ایدئولوژی از آن‌ها واهمه دارد.

#گفتگو_توانا

@Dialogue1402

در سال ۱۴۰۴ جمهوری اسلامی دست‌کم ۲۴۸۸ نفر را اعدام‌کرد از این میان بی‌گناهانی بودند که به اتهام «جاسوسی» اعدام شدند.
نوروز، یاد علی اردستانی، حمیدرضا ثابت‌اسمعیل‌پور، بابک شهبازی، مهران بهرامیان و بهرام چوبی‌اصل را گرامی می‌داریم؛ افرادی که در سال ۱۴۰۴ با اتهاماتی سنگین و اثبات‌نشده همچون «جاسوسی» اعدام شدند.

این در حالی است که تحولات و رخدادهای بعدی نشان داد دسترسی به اطلاعات حساس و محرمانه در سطوح بالای حاکمیت، از مسیرهایی کاملاً متفاوت صورت گرفته و حتی جزئیات جلسات خصوصی، زمان و مکان آن‌ها نیز برای طرف‌های خارجی قابل دستیابی بوده است. با این‌حال، افرادی از میان شهروندان عادی—کارگر، عکاس و کسانی که اساساً دسترسی به اطلاعات طبقه‌بندی‌شده نداشتند—به عنوان «عامل» معرفی و با احکامی سنگین روبه‌رو شدند.

این تناقض، بیش از پیش پرسش‌هایی جدی درباره روندهای قضایی، نحوه رسیدگی به پرونده‌ها و استفاده از اتهامات امنیتی برای حذف و سرکوب شهروندان مطرح می‌کند.

در آستانه سال نو، یاد این جان‌باختگان را گرامی می‌داریم و خانواده‌هایشان را که بار این فقدان و بی‌عدالتی را به دوش می‌کشند، تنها نمی‌گذاریم.
@Tavaana_TavaanaTech