یگانه آگاهی، یگانه روح‌بخش، نگین خادمی، شانا شوقی‌فر، مژگان شاه‌رضایی، پرستو حکیم، آرزو سبحانیان، ندا بدخش، ندا عمادی و بهاره لطفی، ۱۰ زن بهائی، مجموعا به ۹۰ سال حبس، ۹۰۰ میلیون تومان جزای نقدی، ۲۰ سال ممنوع‌الخروجی و ۲۰ سال ممنوعیت از حضور در فضای مجازی محکوم شدند.
رضا اکوانیان، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر، در متنی که در شبکه اکس، توییتر سابق، جزئیات حکم این شهروندان را بدین شرح منتشر کرده است:
«این احکام در پرونده‌ای مشترک و از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان به ریاست قاضی توکلی صادر شده و طبق حکم صادر شده، تمام گوشی‌ها، لپ‌تاپ‌ها، وسایل دیجیتال، طلا‌ها، گردنبند‌ها، انگشترها، دلارهای آمریکا و استرالیا که از خانه‌های این شهروندان ضبط شده، به نفع «صندوق مسلمین» ضبط شده است.
یگانه آگاهی: ۱۰ سال حبس (یک سوم تعلیقی)، ۱۰۰ میلیون تومان جریمه نقدی، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال ممنوعیت از استفاده از فضای مجازی
یگانه روح‌بخش: ۱۰ سال حبس (یک سوم تعلیقی)، ۱۰۰ میلیون تومان جریمه نقدی، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال ممنوعیت از استفاده از فضای مجازی
نگین خادمی: ۱۰ سال حبس (یک سوم تعلیقی)، ۱۰۰ میلیون تومان جریمه نقدی، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال ممنوعیت از استفاده از فضای مجازی
شانا شوقی‌فر: ۱۰ سال حبس (نیمی از حبس تعلیقی)، ۱۰۰ میلیون تومان جریمه نقدی، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال ممنوعیت از استفاده از فضای مجازی
مژگان شاهرضایی: ۱۰ سال حبس (نیمی از حبس تعلیقی)، ۱۰۰ میلیون تومان جریمه نقدی، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال ممنوعیت از استفاده از فضای مجازی
پرستو حکیم: ۱۰ سال حبس (نیمی از حبس تعلیقی)، ۱۰۰ میلیون تومان جریمه نقدی، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال ممنوعیت از استفاده از فضای مجازی
آرزو سبحانیان: ۱۰ سال حبس (نیمی از حبس تعلیقی)، ۱۰۰ میلیون تومان جریمه نقدی، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال ممنوعیت از استفاده از فضای مجازی
ندا بدخش: ۱۰ سال حبس (یک سوم تعلیقی)، ۱۰۰ میلیون تومان جریمه نقدی، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال ممنوعیت از استفاده از فضای مجازی
ندا عمادی: پنج سال حبس (چهار سال تعلیقی، ۵۰ میلیون تومان جزای نقدی، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال ممنوعیت از استفاده از فضای مجازی
بهاره لطفی: پنج سال حبس (چهار سال تعلیقی)، ۵۰ میلیون تومان جزای نقدی، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال ممنوعیت از استفاده از فضای مجازی
این ۱۰ زن بهائی، روز اول آبان ۱۴۰۲ به دست نیروهای امنیتی بازداشت و پس از تحمل شکنجه‌های بسیار و طی بازه زمانی دو ماهه در تاریخ‌های متفاوت با تودیع وثیقه از زندان دولت‌آباد اصفهان آزاد شدند.»
نباید نسبت به تضییع حقوق شهروندان توسط جمهوری اسلامی بی‌تفاوت باشیم.
#داستان_ما_یکیست
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#بهائی

@Tavaana_TavaanaTech

طباطبایی‌نژاد امام جمعه اصفهان:

آنهایی که از جنگ با اسرائیل می ترسند بزدل هستند

به نظر شما اگر جنگی فراگیر آغاز شود، آیا این معمم‌ها خود به جنگ می‌روند و یا طبق معمول خود را سرباز جبهه تبلیغاتی می‌نامند و جوانان مردم را به میدان واقعی می‌فرستند؟

چرا یک مبلغ مذهبی که قاعدتا باید مانند کشیش‌ها در دوران کنونی همواره تبلیغ‌کننده صلح و مدارا باشد، چنین بر طبل نفرت و جنگ می‌کوبد؟!

#صلح #مذهب #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

کتایون ریاحی، هنرمند مردمی، به کارزار «در خواست توقف اجرای حکم ۵ سال حبس الهه محمدی و نیلوفر حامدی» پیوست.
کتایون ریاحی، از هنرمندانی است که با شرافتمندانه و با شهامت و تمام قد در کنار مردم مبارز ایران ایستاد. او در برابر ستم سکوت نکرد، هزینه‌اش را هم پرداخت.
او درباره این کارزار نوشت:
«شرح ماوقع یک روز معمولی
از اطلاعات زنگ زدن گفتن هشتک زن زندگی آزادی استوری کردی... گفتم ببخشید یادم رفت هشتک کنم. گفت : شعار اغتشاشات را نوشتید. گفتم اغتشاش نه جنبش. گفت : اغتشاش بود. گفتم : جنبشه. گفت : من دارم میگم اغتشاش... گفتم : خب شما دارید اشتباه می کنید. گفت : من به شما نباید توضیح بدم... استوری را پاک کنید. گفتم : اتفاقا شما باید بمن توضیح بدید چون حقوق و دستمزدتان از مالیات من و بقیه مردم تأمین می‌شود. گفت : همین که میگم... و خوش‌بختانه تلفن قطع شد وگرنه....
. من امضا کردم 💚🤍❤️»
لینک کارزار:
https://www.karzar.net/164438
#کتایون_ریاحی #مهسا_امینی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

جلیل ناصری، در صفحه شخصی خود در اینستاگرام از دوومیدانی خداحافظی کرد.
او درباره این تصمیم خود به «ایسنا» گفت:
«به‌خاطر بی‌توجهی مسئولان خداحافظی کردم. در منطقه محروم استان ایلام هستم. ۱۵ سال است که برای دوومیدانی زجر می‌کشم، الان شغل و درآمدی ندارم و مجبورم کارگری کنم. با چه امیدی ادامه بدهم؟ به چه دردم می‌خورد که دوومیدانی را پنج سال دیگر هم ادامه بدهم؟ از زندگی عقب می‌افتم.» او در ادامه گفته است که تازه ازدواج کرده اما زندگی‌ خصوصی‌اش به دلیل نداشتن شغل و آینده در حال از‌هم‌پاشیدن است. او بار دیگر تاکید کرده که:
«هیچ امیدی برای ادامه‌دادن ندارم. کاش زودتر ورزش را کنار می‌گذاشتم.»
اظهارات تکان‌دهنده ملی‌پوش دوومیدانی:
«با یک گونی مدال شب‌ها نگهبانی می‌دهم، روزها جوشکارم!»
جلیل ناصری، ۶ مدال آسیایی، ۱۲ مدال بین‌المللی و به گفته خودش، یک گونی مدال مختلف، دارد اما وزارت ورزش، فدراسیون دوومیدانی، استانداری و فرمانداری، نمایندگان مجلس شورای اسلامی همگی به او پاسخ رد داده‌اند.
او می‌گوید: «آن‌ها فقط بلدند شعار بدهند و موقع مدال‌گرفتن با من عکس یادگاری بگیرند.»
در سال‌های اخیر مهاجرت ورزشکاران از ایران خبرساز بوده. پناهندگی یا مهاجرت ورزشکاران ایرانی و قبول تابعیت کشورهای دیگر از معضل‌‌های بزرگ در ورزش ایران زیر سایه حاکمیت جمهوری اسلامی است.
این است حاصل ۴۶ سال حکومت رژیم جمهوری اسلامی. یادآور می‌شویم ایران بیشترین تعداد نفرات در تیم پناهندگان المپیک پاریس را داشت، پناهندگانی که برای رهایی از ایدئولوژی و اجبار یا فقر تحمیلی از ایران رفته‌اند.
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#ورزش
@Tavaana_TavaanaTech

فاطمه مجتبایی با این ویدیو روز کوهنورد را به فرزند دلیرش تبریک گفت.

۱۴۰۳/۷/۲۹ روز کوهنورد

جان مادر روزت مباارک 💔


آخرین کلام غزاله چلابی پیش از جاودانه شدن این بود: «نترسید، نترسید»

در روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، در حالی که در خیابان فیلم می‌گرفت، ناگهان، گلوله‌ای به سمت غزاله چلابی شلیک شد و بر زمین افتاد. تلفنش هنوز در دستش بود و در حال ضبط تصویر مردمی که بهت‌زده و حیران بالای سر غزاله جمع شده بودند و فریاد می‌زدند: «یکی رو کشتند.»

غزاله چلابی، ۳۳ ساله، فارغ‌التحصیل رشته‌ «امور بانکی» و حسابدار یک شرکت خصوصی بود. او عاشق سفر‌های هیچهایکی و طبیعت‌گردی بود و همیشه رمان‌های تازه را دنبال می‌کرد، با همه مهربان بود و برای شنیدن حرف‌های آدم‌های اطرافش گوشی شنوا داشت. غزاله از سگ‌های بیمار و گرسنه‌ خیابانی حمایت می‌کرد و چند سالی بود که هر جمعه ساعت چهار صبح راهی یکی از کوه‌های اطراف آمل می‌شد. علَم‌کوه و دماوند و خیلی از قله‌های معروف ایران را فتح کرده بود و هر روز می‌دوید که برای کوهنوردی آماده باشد. غزاله یکی از همان زن‌هایی بود که در سال‌های اخیر هرجا که می‌توانست روسری‌اش را برمی‌داشت.

غزاله پس از اصابت تیر، پنج روز در کما بود. چنانکه خاله‌اش می‌گوید یک گلوله جنگی به پیشانی‌‌اش شلیک شده بود، پیشانی‌اش را سوراخ کرده بود و به حالت انفجار از سرش بیرون رفته بود. طوری که پشت سرش به اندازه یک نارنگی سوراخ شده بود. دکترهایش گفته بودند بصل‌‌النخاعش آسیب ندیده بود و برای همین با اینکه دچار مرگ مغزی شده بود اما حرکات غیرارادی بدنش مثل تپش قلب و عملکرد شُش‌ها ادامه داشت. غزاله می‌خواست که در صورت مرگ مغزی اعضای بدنش اهدا شود. دوبار هم در سال‌های گذشته کارت‌های اهدای عضو را پر کرده بود. وقتی که دکترها اعلام کردند راهی برای زنده نگه‌داشتنش نیست، هنوز ۹ عضو بدنش سالم بود و می‌شد که برای پیوند به دیگران اهدا شود. ولی مأموران امنیتی به خانواده‌اش اجازه‌ی این کار را ندادند و گفتند که «با این کار از غزاله اسطوره‌سازی می‌شود.»

اما او اسطوره شد، چون دماوند سرفراز و استوار.

#کوهنوردی🗻
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#شجاعت_را_تکثیر_کنیم
#اتحاد_رمز_پیروزی

#غزاله_چلابی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

پنج زندانی زن محبوس در زندان اوین، به دلیل اعتراض به اعدام‌ها به حبس محکوم شدند.
پخشان عزیزی، محبوبه رضایی، نرگس محمدی، وریشه مرادی، هر کدام به شش ماه حبس و
پریوش مسلمی هم به سه ماه و یک روز حبس محکوم شده است.
اتهام این زندانیان، اعتراض به اعدام و درگیری با مامور و تمرد اعلام شده است.
پخشان عزیزی زندانی سیاسی محکوم به اعدام است.
وریشه مرادی زندانی سیاسی متهم به «بغی» است که هنوز حکم این زندانی صادر نشده است.
محبوبه رضایی، زندانی سیاسی محکوم به ۶ سال و اندی حبس است.
نرگس محمدی زندانی سیاسی فعال حقوق‌بشر و برنده جایزه صلح نوبل است.
پریوش مسلمی زندانی سیاسی که به ۳ سال و اندی حبس محکوم شده است.

این پرونده به دلیل اعتراض زندانیان بند زنان اوین، پس از اجرای حکم اعدام رضا رسایی و درگیری با گارد زندان، علیه آنان گشوده شده است.

صدای زندانیان باشیم.

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

وقتی نه حماس داری نه حزب‌الله!!

رائفی‌پور که در این سخنرانی ادعا می‌کند حزب الله لبنان و حوثی‌های یمن و حماس و ... قدرت نظامی جمهوری اسلامی هستند، حالا این سخنان او دستمایه طنز کاربران در فضای مجازی شده است.

کاربری نوشته:
«گفت تا وقتی حماس و حزب الله داریم نمی‌تونن کاری کنن. الان نه حماس دارن نه حزب‌الله!!»

کاربر دیگری نوشت:
«حالا اسراییل هم نگفت ۲۰۰۰ کیلومتر میخواد سرباز بفرسته که تو براش نعره حیدری بزنی. وقتی موشک داره میاد پایین شجاعت شما چه فایده‌ای داره؟»

#فضای_مجازی

@tavaanatech

مهدی نصیری خطاب به حامیان حکومت: این موجود در حال مرگ را نمی‌توانید نجات دهید.

مهدی نصیری از چهره‌های مهم اصولگرا در جمهوری اسلامی بود. وی سالها پیش سردبیر کیهان و مدیر مجله صبح بود که از مجلات تندروی انقلابی در زمان خود محسوب می‌شد. او همچنین از حوزویان بوده و تحصیلات دینی و حوزوی دارد.

مهدی نصیری چند سالی است که به منتقد و حتی مخالف جمهوری اسلامی تبدیل شده و سخنان صریحی علیه حکومت بر زبان می‌آورد و خواهان اتحاد جریانهای سیاسی برای عبور از این حکومت است.

وی این سخنان را روز گذشته و در گفتگو با نجات بهرامی بیان کرده‌است.

#مهدی_نصیری #جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«روز گذشته در میدان مل لستمن تورنتو گرد هم آمدیم، تا به دستگیری #نسرین_شاکرمی اعتراض کنیم و خواهان آزادی همه دادخواهان دربند ناهید شیرپیشه، ماشالله کرمی، منوچهر بختیاری ، رضا سلمان زاده، کمال لطفی باشیم ..

آمدیم که بگوییم جنبش همبستگی دادخواهی ایرانیان ، جنبشی فراجناحی و فراحزبی است و در کنار همه دادخواهان می ایستد تا حلقه های همبستگی را به هم پیوند زند.

ما دادخواه تمام رنجها و دردهایی هستیم که به ایرانیان رفته است و عزیزانشان در رژیم مرگبار اسلامی یا به گلوله بسته شدند، یا به چوبه های دار سپرده شدند.

ما برای پایان این درد و رنج ، جز در کنار هم ایستادن راه دیگری نداریم ... دستهایمان را چون پلی به هم پیوند زنیم...»

متن و ویدیو ارسالی مخاطبان توانا

#نسرین_شاکرمی #شهریار_محمدی #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
برادر جاویدنام عباس شفیعی، ضمن انتشار این ویدیو نوشت:

«به اون روزای لعنتی داریم نزدیک میشیم لعنت به تو که عزیزم رو گرفتی داغ عزیزتون ببینید اوباش خامنه‌ای قاتل»


عباس شفیعی ۱۲ آبان ۱۴۰۱، در چهلم حدیث نجفی، با ضربات باتوم و پوتین ماموران در کرج زخمی شد و دو روز بعد جان باخت ماموران یک هفته پیکر عباس را گروگان گرفتند و بعد به خانواده تحویل دادند برادر عباس با انتشار ویدیویی در شبکه‌های اجتماعی گفت: با صدای بلند نام عباس را که برای ایران جان باخت، فریاد بزنید ویدیویی از رقصیدن عباس در خانه در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است آذر ۱۴۰۱، تولد ۴۲سالگی عباس شفیعی بود.
دخترش با کیکی بر مزار پدر، برایش جشن تولد گرفت.

#عباس_شفیعی #حدیث_نجفی #مهسا_امینی #نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«دومین سالگرد جانباخته‌ی راه آزادی، رامین فاتحی، در آرامستان شهر سنندج با حضور خانواده‌های داغدار و مادران داغدیده برگزار شد. این مراسم، که در فضایی آکنده از غم و افتخار بر سر مزار این قهرمان بزرگ برپا شد، نمادی بود از ایستادگی و مقاومت مردمی که همواره در پی دستیابی به آزادی و عدالت بوده‌اند.

مردم سنندج و خانواده‌های داغدار در این روز بار دیگر با هم تجدید پیمان کردند. آنان با قلب‌هایی پر از اندوه و امید، عهد بستند که راه عزیزان از دست‌رفته‌شان را ادامه دهند. این مراسم، فراتر از یادآوری یک جانباخته بود؛ بلکه تجلی باور به آرمان‌هایی چون آزادی، برابری و کرامت انسانی بود که رامین و دیگر قهرمانان برای آن‌ها ایستادند و جان خود را فدا کردند.

در این روز، خانواده‌ها و حاضران یک‌بار دیگر عهد کردند که تا تحقق کامل این آرمان‌ها، در کنار یکدیگر بایستند و با هر دشواری‌ای مقابله کنند. راه رامین و دیگر عزیزانشان ادامه دارد، چرا که شعلۀ مبارزه برای آزادی در دل مردم این سرزمین زنده است و خاموش نخواهد شد.»

از اینستاگرام رادا فاتحی

#ژن_ژیان_ئازادی #زن_زندگی_آزادی
#دادخواهی
#رامین_فاتحی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

برای منوچهر فلاح

✍️ هومن طاهری
با پرتره‌ای از منوچهر فلاح اثر عیسی چولاندیم

🔸 روز سوم بازداشتی که تمام مدت، دستبند و پابند داشتم و ضرب‌وشتم با تأیید بازپرس پرونده، محسن سلطانی‌فر انجام می‌شد: دستبند را از پشت به پابند زنجیر کرده‌بودند و چون توانایی نشستن نداشتم، به صندلی عقب ماشین پرتاب شدم. به محض خروج ماشین از اداره اطلاعات، ضرب‌و‌شتم و توهین و تعرض شروع شد و با منحرف شدن در جاده‌های روستایی تا یک ساعت بعد ادامه یافت.
با ورود به زندان، به اتاق انفرادی که در کنار تعدادی اتاق چند نفره قرار داشت منتقل شدم. اینجا که تازه از شوک بیرون آمده و متوجه کبودی گردن و شکستگی دندان نیش راستم شدم، دو نفر از زندانیان که در حال پیاده‌روی در راهرو مشترک بودند توجهم را جلب کردند. در اولین ارتباط چشمی، یکیشان می‌پرسد جرمت چیست؟ و همین زندانی در مسیر برگشت، یک بسته پیچیده در دستمال کاغذی به داخل پرتاب می‌کند. داخل دستمال، یک بسته سیگار بیستون و فندک است.

🔸 حتی همین اتفاق هم می‌توانست خاطره‌ی منوچهر را برایم ابدی کند. مواجهات بعدی در بند عمومی و آشنایی بیشتر با او، به این ابدیت عمق بیشتری بخشید.
منوچهر از آن دست دهه‌شصتی‌هایی است - البته مانند اغلب آنها - که کودکی‌اش در سال‌های وحشت دهه‌ی شصت سپری شد؛ در کلاس‌های بی امکانات چهل پنجاه نفره پایین شهر درس خواند، وقتی به سن دانشگاه رسید با خیل عظیم داوطلبان و ظرفیت پایین دانشگاه‌ها و امکانات پایین‌تر خود نسبت به همسالانش مواجه شد و از تحصیل باز ماند و بدون پشتوانه‌ی خانوادگی و بهره‌مندی از رانت حکومتی که اغلب شرط کافی هر ترقی است، سال‌ها کارگری کرد و جبر جغرافیایی زمانه و این سیر مداوم دویدن و نرسیدن بر تمام زندگی‌اش سایه انداخت.

🔸منوچهر فلاح شاید نتواند ساعت‌ها درباره شکل مطلوب حکومت و یا مزایای دموکراسی، عدالت و آزادی سخنرانی کند؛ اما شرایط پرپیچ و خم زندگی و آگاهی به هم‌سرنوشتی با میلیون‌ها نفری که از آموزش، بهداشت، کار و زندگی آبرومندانه محروم بوده‌اند به او بهتر از خیلی از ماها - در درجه اول خودم - آموخته است که رهایی فردی ممکن نیست.
این تجربه زیسته‌ی غنی به منوچهر یاد داده که برای تغییر سرنوشت تنها دخترش، صرفاً تلاش فردی برای فرزندش نه امکان پذیر و نه مطلوب است و از پی آن دست به عمل برای تغییر سرنوشت جامعه زده است.

🔸 منوچهر کارگر زندانی‌ای که محروم از پدر و مادر و بیش از ۱۵ ماه بی ملاقات و بلاتکلیف در زندان به سر می‌برد، در زندان هم به این شکل به زندگی متعهدانه خود ادامه داده است.
با توجه به اینکه بخش بزرگی از زندانیان جنبش ژینا افراد کم سن و سالی بودند که اغلب تجربه‌ی زندگی مستقل کمی داشتند، منوچهر با سخت گرفتن بر خودش سعی در آسایش این زندانیان داشت. قبول مسئولیت آشپزی، خیاطی، اصلاح مو و... در کنار پشتیبانی‌ روحی و روانی آن‌ها، تنها بخش کوچکی از کارهایی است که باعث ماندگاری تصویر منوچهر در ذهن هم بندی‌هایش شده است.
اگر اینجا هم حکومت سعی می‌‌کرد با محرومیت منوچهر از مهر پدری نسبت به هم دخترش او را مجازات کند، او همین مهر را با ابراز بی دریغ به هم‌بندی‌هایش تبدیل به سلاح موثری علیه وضعیت می‌کرد.

🔸 منوچهر فلاح فرزند مردم است و در داخل و خارج زندان وظیفه فرزندی خود را نسبت به مردم به کمال به جا آورده است؛ اینک وظیفه ما در داخل زندان و شما در بیرون است تا به وظیفه خود عمل کنیم و صدای منوچهر باشیم.

بند میثاق زندان لاکان رشت
این یادداشت در زمان اعتصاب غذای منوچهر نوشته شده و اکنون در حالی  انتشار می‌یابد که این کارگر زندانی همچنان بلاتکلیف در زندان لاکان رشت به سر می‌برد.


#هومن_طاهری #منوچهر_فلاح #عیسی_چولاندیم #زندان_لاکان_رشت #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

محمد خوش‌بیان روحانی سابق: آن‌ها که بر منبرهای قدرت در امن‌ترین مکان دور از خطر نشسته‌اند، مردم را به جنگ و فداکاری فرامی‌خوانند

در نظام‌های خودکامه و اقتدارگرا، بسیاری از سیاست‌مداران و مقامات دینی و نظامی به‌عنوان ابزارهایی برای تحکیم قدرت استفاده می‌شوند. اظهارات طباطبایی‌نژاد در مورد (بزدلی)کسانی که از جنگ می‌ترسند، نمونه‌ی بارزی از این الگوی رفتاری است؛ اظهاراتی که نه‌تنها از عمق بی‌تفاوتی این مقامات نسبت به رنج مردم پرده برمی‌دارد، بلکه به‌روشنی نشان‌دهنده‌ی رویکردی است که همیشه مسئولیت فداکاری و تحمل درد و رنج را بر دوش مردم گذاشته و خود از این مسئولیت شانه خالی می‌کنند.طباطبایی‌نژاد به‌عنوان نماینده‌ی خامنه‌ای در اصفهان، به‌وضوح سخن از جنگ می‌گوید، اما آیا او و هم‌مسلکانش حاضرند خود و خانواده‌هایشان را به جبهه‌های جنگ بفرستند؟ پاسخ روشن است: نه. آن‌ها که پشت منبرهای قدرت نشسته‌اند و با سخنرانی‌های آتشین خواهان خون و شهادت مردم می‌شوند، خود هرگز دست در آتش جنگ نمی‌گذارند. این اظهارات یادآور دستورات حاکمانی است که همواره در ادوار مختلف تاریخ، مردم را به جنگ و فداکاری فراخوانده‌اند، اما خود در امن‌ترین مکان‌ها دور از هرگونه خطر و آسیب قرار داشته‌اند.این موضع‌گیری گستاخانه و بی‌پروایانه، به‌ویژه در شرایطی که مردم ایران با مشکلات اقتصادی و اجتماعی بی‌شماری مواجه هستند، تنها به بی‌اعتمادی بیشتر مردم نسبت به نظام و رهبران آن دامن می‌زند. مردمی که به‌خاطر فساد گسترده، نابرابری اقتصادی و سیاسی، و نقض مداوم حقوق بشر در کشور، اعتماد خود را نسبت به حاکمان از دست داده‌اند، اکنون با این‌گونه اظهارات روبرو می‌شوند که به‌وضوح نشان از عدم احساس مسئولیت این افراد دارد.نظام جمهوری اسلامی ایران در طول دهه‌های اخیر به‌طور مکرر حقوق مردم را نقض کرده است. از سرکوب معترضان در خیابان‌ها گرفته تا دستگیری و شکنجه‌ی فعالان سیاسی، دانشجویان، و روزنامه‌نگاران، همواره شاهد رویکردی قهری و خشونت‌آمیز از سوی حکومت بوده‌ایم. اما این تنها یک بخش از داستان است. حالا وقتی فردی چون طباطبایی‌نژاد با چنین بی‌پروایی درباره‌ی جنگ سخن می‌گوید، بدون شک بی‌اعتنایی به جان و مال مردم را به‌نمایش می‌گذارد.از دیگر مصادیق این رویکرد دوگانه، نقش فرزندان و وابستگان مقامات حکومتی در ساختارهای اقتصادی و اجتماعی است.  به اصطلاح(آقازاده‌ها)که در شرایطی کاملاً متفاوت از مردم عادی زندگی می‌کنند، اغلب به‌دور از واقعیت‌های جاری کشور، در خارج از ایران زندگی لوکسی دارند و از فرصت‌های اقتصادی و سیاسی بهره‌مند می‌شوند که از هرگونه پاسخگویی و مسئولیت‌پذیری معاف هستند. در حالی که طباطبایی‌نژاد و هم‌مسلکانش مردم را به جنگ و تحمل رنج فرا می‌خوانند، فرزندان آن‌ها در دانشگاه‌های خارجی تحصیل می‌کنند و از رفاه و آسایش کامل برخوردارند.حاکمیت جمهوری اسلامی با چنین مواضع گستاخانه‌ای سالهاست که  مشروعیت خودرا از دست داده است. مردم ایران به‌خوبی می‌دانند که این نظام، که از آغاز تأسیس خود تا کنون با شعارهای عدالت‌خواهانه و دینی سعی در تحکیم پایه‌های قدرت داشته، نه‌تنها به آن شعارها پایبند نبوده، بلکه با فساد، تبعیض و نقض حقوق بشر خود به‌عنوان یکی از حکومت‌های بی‌رحم و غیرمردمی شناخته می‌شود.در نهایت، آنچه امروز در ایران می‌گذرد، نبردی است میان مردم و حاکمیتی که نه‌تنها به نیازها و خواسته‌های آن‌ها بی‌توجه است، بلکه با گستاخی تمام، آن‌ها را به مسیرهای پرمخاطره و خشونت‌بار فرا می‌خواند، بی‌آن‌که خود را در این فداکاری شریک بداند. در این میان، مردم ایران با آگاهی و تجربه‌ی طولانی از دهه‌ها سرکوب و بحران، دیگر فریب این شعارهای تهی از محتوا را نمی‌خورند.

محمد خوش بیان


#جنگ #محمد_خوش_بیان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402

مادران ِ آبان

🔸️ترانه سرا و آهنگساز : مهدی کرباسیان
🔸️خواننده : وحید یگانه
🔸️تنظیم : کیان

🔸️تهیه کننده : مُراد معلم

🔸️به یاد مادرانی که دلشان شکست
و
به یاد ایران

یکی از مخاطبان توانا این ویدئو را روی این ترانه ساخته است.

#مادران_دادخواه #مادران_آبان #آبان_ادامه_دارد #آبان_۹۸ #فریاد_آبانیم #آبان_خونین #دیکتاتور_به_پایان_سلام_کن
#هنر_اعتراض
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سروده‌ تازه شیدای همدانی با صدای گرم خودش از زندان زاهدان

شیدای ایران‌مان این قطعه را تلفنی از زندان برای دوستانش زمزمه کرده است.
هم شعرش و هم آهنگش در مایه شوشتری ساخته خودش است،
اینبار شیدا به شکلی متفاوت صدای اعتراض و مبارزه‌اش رو به گوش می‌رساند.

شده‌ام در صدف سرد تنم زندانی
در میان قفس پیرهنم زندانی
شاعر شهر خموشانم و اکنون
شده‌ام در سیه‌چال شب انجمنم زندانی
آن عقابم که ز بس اوج گرفتم روزی
شدم اندر دل بیت‌الحزنم زندانی
در دل خاک غریب وطن خویش، دریغ
مثل تو ای گُل سرگشته، منم زندانی
گر بمیرم به ره عشق، نگردم هرگز
پشت دیوار بلند کفنم زندانی

جهل بارید و خرد مُرد و جهالت گُل کرد
گشت اندیشه و شعر و سخنم زندانی
همچو پاهای ترک‌خورده‌ی در زنجیرم
چشم و گوش و دل و دست و دهنم زندانی
شدم آزاد ز بند و شده‌ام اما چو تنم
روح در جسم و خودم در بدنم زندانی
منم آن شاعر آزاده و شیدای وطن
که شدم با قلمم در وطنم زندانی

به امید آزادی خاک عزیزمان، ایران
شیدای همدانی
زندان زاهدان
مهرماه ۱۴۰۳


قاسم بهرامی با تخلص شعری، شیدای همدانی، شاعر، نوازنده و هنرمند زندانی است.
شیدای همدانی در یکی از کلیپ‌های خود در مورد جمهوری اسلامی گفته است:
«این‌ها برای آبادی نیامدند. این‌ها برای نابودی ایران آمدند؛ ولی ما فرزندان کوروش اجازه نمی‌دهیم و راه را بر تجاوز آنان می‌بندیم».
شیدای همدانی، شاعر، خواننده و نوازنده است که آثار و اشعار سیاسی و حماسی او در سال‌های گذشته، مورد توجه بسیاری قرار گرفته است. شیدای همدانی، از شاگردان زنده‌یاد استاد فرهنگ شریف در تارنوازی و موسیقی است.

بر اساس اطلاعات رسیده به «توانا»، شیدای همدانی، اکنون با حکم ۱۶ سال حبس (۷ سال قابل اجرا)، بدون هیچ‌گونه حق مرخصی، در سکوت رسانه‌ای و خبری، به دور از همدان، شهر زادگاه و خانوده خود، با اتهام‌های انتسابی دیگری که هنوز برایشان حکمی صادر نشده، در حبس به سر می‌برد.

آموزشکده توانا پیشتر در یکی از قسمت‌های مجموعه برنامه «روایت یک پرونده» به بررسی پرونده شیدای همدانی، شاعر زندانی، پرداخته بود.

https://youtu.be/BsSwkuzJDxw

#شیدای_همدانی #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مهبانو (کوثر) خشنودی‌کیا، از مصدومان شلیک عامدانه به چشم‌ها، در متنی که در صفحه اینستاگرامش منتشر کرد، نوشت که بر خلاف انتظار ظالمان، ستمی که توسط حکومت بر مردم روا داشته شده، باعث همدلی و همبستگی قربانیان شده و آن‌ها را تبدیل به یک خانواده کرده است.

متن نوشته خانم خشنودی‌کیا به شرح زیر است:

«ظلم نشأت گرفته از ضعفه و ظالم در توهم قدرت قرار میگیره، انتظار میره ثمره ظلم خمودگی، تاریکی و خفقان درونی و بیرونی باشه اما ظالم بی‌خبر از اینکه نتیجه ظلمش همبستگی و لبخند توأم با احساس در آغوش گرفتن باشه کماکان به ظلم روا داشتنش ادامه داده.

اینو وقتی فهمیدم که دیدم چطوری با یه سری آدم‌ها از غریبه تبدیل به آشنا شدیم. کسایی که از یه سنگر بودیم‌ اما دور از هم، کسایی که برای در آغوش کشیدن هم لحظه شماری می‌کنیم، کسایی که همه با هم از دست دادیم؛ یکی سلامتیش رو، یکی عزیزش رو، یکی گذر روزهای زندگیش رو، و همه با هم تاب آوردیم. اینو وقتی فهمیدم که کنار هم بودنمون باعث شد درد زخم‌هامون کمتر بشه. وقتی که من از چشمم گفتم و خواهر از برادرش، مادر از پسرش، دختر از مادرش و برادر از برادرش... ظلمِ ظالم ما رو یک خانواده کرد. مگر نه اینکه عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد؟ وگرنه چطور می‌شد تنها ادامه داد!»


- کوثر (مهبانو) خشنودی‌کیا، مهندس عمران و نایب قهرمان تیراندازی با کمان آسیا از جمله افرادی است که در جریان خیزش انقلابی مردم ایران از ناحیه چشم آسیب دیده است.

این ورزشکار کرمانشاهی، روز ۱۸ آذر ۱۴۰۱ در بلوار طاق بستان کرمانشاه از ناحیه چشم چپ هدف تیراندازی نیروهای یگان ویژه قرار گرفت.

مهندس مهبانو خشنودی‌کیا، عضو تیم ملی کامپوند زنان ایران و نایب قهرمان مسابقات تیراندازی با کمان آسیا در سال ۱۴۰۰ است که در سال ۱۴۰۱ از تیم ملی انصراف داده بود.

مهبانو، دختر با شهامتی است که می‌گوید: «بمیرد دلی که بترسد»
مهبانو، اسم چشم مصنوعی‌اش را سوفیا گذاشته است.

#سوفیا💙 #مهبانو_خشنودی_کیا #کوثر_خشنودی_کیا #بمیرد_دلی_که_بترسد #چشم_برای_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech