گسترش کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به ۳۰ زندان مختلف
پیوستن زندان سپیدار اهواز و زندان رامهرمز در پنجاهمین هفته
به سنت دیرینه در همه جای دنیا، حتی در زمان جنگها و درگیریهای دو ملت یا دو کشور، در روزهای عید و مناسبتهای خاص، آتشبس صورت میگرفت و یا حاکمان اسیران و زندانیان را آزاد میکردند.
اما اکنون، در ایرانِ تحت حاکمیت مستبدان دینی، گویی در یک جهان موازی هستیم و تمام سنتها و ارزشها پایمال و ضد ارزشها ارزش شدهاند.
این حکومت، تنها در روز ۱۲ دیماه، همزمان با سال نو میلادی، ۲۱ تن از شهروندان این سرزمین را به دار آویخت و از ابتدای دیماه تاکنون بیش از ۸۰ تن اعدام شدهاند. اعدام ۱۰۰۰ تن در سال میلادی ۲۰۲۴ رکورد دیگری از جنایات این حکومت است.
این در حالی است که بسیاری از دولتهای دیگر در جهان در حال توقف و لغو اعدام در کشور خود هستند. تاکنون ۱۲۸ کشور این حکم قرونوسطایی را لغو کردهاند. در همین راستا، چند روز پیش کشور زیمبابوه بهعنوان هدیه سال نو، حکم اعدام را بهطور کامل لغو کرد. اما در ایران اشغالشده، هر روز شاهد افزایش اعدام، سرکوب و شکنجه هستیم.
مردم آزاده و مقاوم ایران برای دفاع از ارزشها و آزادیهای خود ثابت کردهاند که هرگز مرعوب نخواهند شد و با وجود از دست دادن جان خود، از حقوق انسانی و خواستههای بهحق خود دفاع خواهند کرد. اکنون نیز که حکومت برای ایجاد رعب و وحشت در جامعه و پیشگیری از خیزشهای مردم، سرکوب و اعدام میکند، کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" در حال گسترش است.
در چند روز گذشته، تعدادی از زندانیان در زندانهای سپیدار اهواز و رامهرمز اعلام کردند در اعتراض به حکم اعدام به این کارزار میپیوندند و در اعتصاب غذا خواهند بود.
اعضای کارزار "سهشنبههای نه به اعدام"، روز سهشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۳، در اعتصاب غذا هستند؛ همزمان با سالگرد شلیک جنایتکارانه به هواپیمای اوکراینی. خوشبختانه، امروز شاهد اتحاد و همبستگی تمام دادخواهان با خانواده جانباختگان این فاجعه هستیم. این اتحاد و همبستگی بسیار ارزشمند است و باید به اتحاد با خانواده اعدامشدگان، از جمله زندانیان جرایم اجتماعی و عمومی منجر گردد.
ما ضمن تسلیت به خانواده تمام جانباختگان راه آزادی و برابری، یاد و خاطره جانباختگان سقوط هواپیمای اوکراینی را گرامی میداریم و تأکید میکنیم که دادخواهان و قربانیان جنایات حکومت باید با حکم اعدام مخالفت کنند. از آنان میخواهیم از «کارزار سهشنبههای نه به اعدام» حمایت کنند.
ضمن قدردانی از تمام فعالان داخلی و خارجی در حوزههای مختلف که از کارزار حمایت کردهاند، مجدداً از مردم ایران و جهان میخواهیم برای نهادینه شدن خواسته بهحق "نه به اعدام" در جامعه تلاش کرده و در مقابل این حکم غیرانسانی مقاومت کنند. یقین داشته باشید که پیروزی در دسترس است.
کارزار "سهشنبههای نه به اعدام"، با پیوستن زندان سپیدار اهواز و رامهرمز به ۳۰ زندان مختلف گسترش یافته است. اعضای کارزار در هفته پنجاهم، در زندانهای زیر در اعتصاب غذا خواهند بود:
زندان اوین (بند زنان، بند چهار و هشت)، قزلحصار (واحد دو و چهار)، مرکزی کرج، تهران بزرگ، خورین ورامین، اراک، خرمآباد، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، نظام شیراز، بم، کهنوج، طبس، مشهد، قائمشهر، رشت (بند مردان و زنان)، رودسر، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، سقز، بانه، مریوان، کامیاران، سپیدار اهواز، زندان رامهرمز
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
هفته ۵۰
سهشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۳
#نه_به_اعدام #بیانبه #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
پیوستن زندان سپیدار اهواز و زندان رامهرمز در پنجاهمین هفته
به سنت دیرینه در همه جای دنیا، حتی در زمان جنگها و درگیریهای دو ملت یا دو کشور، در روزهای عید و مناسبتهای خاص، آتشبس صورت میگرفت و یا حاکمان اسیران و زندانیان را آزاد میکردند.
اما اکنون، در ایرانِ تحت حاکمیت مستبدان دینی، گویی در یک جهان موازی هستیم و تمام سنتها و ارزشها پایمال و ضد ارزشها ارزش شدهاند.
این حکومت، تنها در روز ۱۲ دیماه، همزمان با سال نو میلادی، ۲۱ تن از شهروندان این سرزمین را به دار آویخت و از ابتدای دیماه تاکنون بیش از ۸۰ تن اعدام شدهاند. اعدام ۱۰۰۰ تن در سال میلادی ۲۰۲۴ رکورد دیگری از جنایات این حکومت است.
این در حالی است که بسیاری از دولتهای دیگر در جهان در حال توقف و لغو اعدام در کشور خود هستند. تاکنون ۱۲۸ کشور این حکم قرونوسطایی را لغو کردهاند. در همین راستا، چند روز پیش کشور زیمبابوه بهعنوان هدیه سال نو، حکم اعدام را بهطور کامل لغو کرد. اما در ایران اشغالشده، هر روز شاهد افزایش اعدام، سرکوب و شکنجه هستیم.
مردم آزاده و مقاوم ایران برای دفاع از ارزشها و آزادیهای خود ثابت کردهاند که هرگز مرعوب نخواهند شد و با وجود از دست دادن جان خود، از حقوق انسانی و خواستههای بهحق خود دفاع خواهند کرد. اکنون نیز که حکومت برای ایجاد رعب و وحشت در جامعه و پیشگیری از خیزشهای مردم، سرکوب و اعدام میکند، کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" در حال گسترش است.
در چند روز گذشته، تعدادی از زندانیان در زندانهای سپیدار اهواز و رامهرمز اعلام کردند در اعتراض به حکم اعدام به این کارزار میپیوندند و در اعتصاب غذا خواهند بود.
اعضای کارزار "سهشنبههای نه به اعدام"، روز سهشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۳، در اعتصاب غذا هستند؛ همزمان با سالگرد شلیک جنایتکارانه به هواپیمای اوکراینی. خوشبختانه، امروز شاهد اتحاد و همبستگی تمام دادخواهان با خانواده جانباختگان این فاجعه هستیم. این اتحاد و همبستگی بسیار ارزشمند است و باید به اتحاد با خانواده اعدامشدگان، از جمله زندانیان جرایم اجتماعی و عمومی منجر گردد.
ما ضمن تسلیت به خانواده تمام جانباختگان راه آزادی و برابری، یاد و خاطره جانباختگان سقوط هواپیمای اوکراینی را گرامی میداریم و تأکید میکنیم که دادخواهان و قربانیان جنایات حکومت باید با حکم اعدام مخالفت کنند. از آنان میخواهیم از «کارزار سهشنبههای نه به اعدام» حمایت کنند.
ضمن قدردانی از تمام فعالان داخلی و خارجی در حوزههای مختلف که از کارزار حمایت کردهاند، مجدداً از مردم ایران و جهان میخواهیم برای نهادینه شدن خواسته بهحق "نه به اعدام" در جامعه تلاش کرده و در مقابل این حکم غیرانسانی مقاومت کنند. یقین داشته باشید که پیروزی در دسترس است.
کارزار "سهشنبههای نه به اعدام"، با پیوستن زندان سپیدار اهواز و رامهرمز به ۳۰ زندان مختلف گسترش یافته است. اعضای کارزار در هفته پنجاهم، در زندانهای زیر در اعتصاب غذا خواهند بود:
زندان اوین (بند زنان، بند چهار و هشت)، قزلحصار (واحد دو و چهار)، مرکزی کرج، تهران بزرگ، خورین ورامین، اراک، خرمآباد، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، نظام شیراز، بم، کهنوج، طبس، مشهد، قائمشهر، رشت (بند مردان و زنان)، رودسر، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، سقز، بانه، مریوان، کامیاران، سپیدار اهواز، زندان رامهرمز
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
هفته ۵۰
سهشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۳
#نه_به_اعدام #بیانبه #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊12👍11❤3
اعلام نگرانی احمدرضا حائری فعال حقوقبشر زندانی از توافق حاکمیت بر قربانی کردن زندانیان پس از حادثه ترور در دیوانعالی
ازطریق اخبار صداوسیمای جمهوری اسلامی مطلع شدم که درخصوص حادثه روز گذشته دیوان عالی کشور، آقای مسعود پزشکیان گفتهاند: «... بیشک راه و مسیر روشن این قضات پرتلاش و باسابقه دیوان عالی کشور که همه عمر خود را وقف تحقق مقابله با جرایم گوناگون علیه امنیت ملی و دفاع از حقوق ملت کردند، با قوت تداوم خواهد یافت و خللی در روند اجرای عدالت در کشور ایجاد نخواهد شد.»
آقای پزشکیان خود بهخوبی مستحضر هستند که، بنا بر آموختههای دینی ما «عدالت پایه و اساس مملکتداری است» و اگر در چند دهه گذشته عدالتی در کار بود و حقوق ملت مندرج در فصل سوم همین قانون اساسی رعایت میشد، دیگر کار به اینجا نمیرسید که اکثریت از ساختار سیاسی موجود ناامید شده و از آن گذر کرده و ایشان با رأی یکچهارم ایرانیان «رئیسجمهور» نام بگیرند.
اینجانب که پس از کودتای انتخاباتی ۸۸ بسیاری از دوستان و اعضای خانوادهام، توسط قاضی مقیسه بهدلیل دفاع از حقوق ملت و حقوق بشر محاکمه شدند، شهادت میدهم که آنچه پزشکیان «راه روشن» میخواندش، چیزی جز «برگزاری دادگاههایی چند دقیقهای و هتاکی و فحاشی به متهمان و خانوادههای آنان و در آخر تأیید خواسته ضابط امنیتی و صدور احکام ناعادلانه و بدون پشتوانه حقوقی» نبوده است.
پرواضح است که بهعنوان مدافع حقوقبشر و اصل «عدالت انتقالی» در زمان گذار به دموکراسی، هر نوع خشونتی را محکوم میکنم؛ اما این واقعیت را هم در نظر میگیرم که این حاکمیت است که آغازگر خشونت و بهرهبردار اصلی از آن است، چه بهصورت سرکوب خشونتبار اعتراضات خیابانی مردم و چه خشونت حکومتی بیشرمانهای که در قالب صدور و اجرای احکام گسترده اعدام و زندانهای طولانیمدت برای زندانیان سیاسی و غیرسیاسی صورت میگیرد و مهمتر از همه با گسترش بیسابقه فقر در جامعه ایرانی و پیامدهای ناگوار آن!
پس از حادثه دیروز، نگرانی اینجانب برای زندانیان زیر حکم اعدام صدچندان شده و با خواندن اظهاراتی چون اظهارات مورد اشاره از سوی آقای پزشکیان، این نگرانی بیشتر شده است؛ نگرانی از اینکه مدعیان وفاق در دولت با قوه قضائیه و نهادهای امنیتی "توافق" کنند بر سر قربانی کردن زندانیان و به بهانه "امنیت" حق زندگی زندانیان را به تاراج برند.
اکنون که چند هزار زندانی جرائمی چون مواد مخدر در معرض خطر اعدام هستند و در کنار آن دستکم ۶۰ زندانی سیاسی با نام و قطعاً دهها نفر گمنام نیز در معرض خطر اعدام هستند، آنهم بدون برخورداری از حق دادرسی منصفانه و با طی مسیرهایی که پزشکیان «روشن» مینامدش و ما بر اساس تجربه نزدیک آن را «تاریک» دیدهایم.
در هفتههای اخیر شاهد موج فزایندهای از مخالفت اقشار و گروههای مختلف جامعه با احکام اعدام بودهایم و شاید حتی بخشی از صاحبان باندها و محافل قدرت هم برای تسهیل در روند مذاکره با غرب، برای تأخیر در اجرای احکام اعدامها تذکراتی میدادند؛ اما اکنون دستگاه اعدامدرمانی حاکمیت و باورمندان به «النصر بالرعب» در نهادهای امنیتی، فرصت "جولان" دارند، و چه کسانی دمدستتر از زندانیان برای انتقامجویی!؟
چهبسا با اوجگیری اعتراضات علیه اعدام در روزها و هفتههای اخیر، آن بخش «آتشبهاختیار» نیازمند چنین حادثهای بودند که با موج رو به افزایش علیه اعدام در جامعه مقابله کرده و زمینه استفاده از این ابزار سرکوب را برای زندانیان سیاسی نیز چون دیگر زندانیان فراهم بیاورند. وگرنه همه میدانند جنبش دموکراسیخواه و دادخواهی در ایران مبتنی بر اصل خشونتپرهیزی و عدالت انتقالی است.
این ترورها که در چند سال اخیر سابقه دارد و هیچ گروه سیاسی در اپوزیسیون مسئولیت آن را بر عهده نگرفته است، اگر با ذرهای تعقل در آن نگریسته شود، نشانه شکاف عمیق میان حاکمیت با مردم و خشم و عصیان انباشته میان اکثریتی از مردم است که سیاستهای چند دهساله حاکمیت آنها را گرفتار فقر و فلاکت کرده و در مقابل اعتراض مسالمتآمیز نیز جز مشت آهنین و همان برخوردی که در کمال تأسف کسانی چون پزشکیان "راه روشن!" توصیفش میکنند، نمیبینند.
اینجانب به مقامات مختلف جمهوری اسلامی در خصوص سوءاستفاده از حادثه دیوان عالی و نقض حقوق زندانیان زیر حکم اعدام هشدار جدی میدهم و از همه نهادها و سازمانهای مدافع حقوقبشر، اصحاب رسانه و عموم مردم میخواهم با دقت بیشتری وضعیت زندانیان بهخصوص زندانیان زیر احکام غیرانسانی اعدام را رصد کنند و مانع از بهرهبرداری دستگاه اعدامدرمانی استبداد حاکم از موضوع ترور اخیر برای تسریع در نقض "حق زندگی" زندانیان سیاسی و غیرسیاسی شوند.
احمدرضا حائری
عضو کارزار سهشنبههای نه به اعدام
زندان قزلحصار
۳۰ بهمن ۱۴۰۳
#بیانبه #احمدرضا_حائری #نه_به_اعدام #محمد_مقیسه #علی_رازینی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
ازطریق اخبار صداوسیمای جمهوری اسلامی مطلع شدم که درخصوص حادثه روز گذشته دیوان عالی کشور، آقای مسعود پزشکیان گفتهاند: «... بیشک راه و مسیر روشن این قضات پرتلاش و باسابقه دیوان عالی کشور که همه عمر خود را وقف تحقق مقابله با جرایم گوناگون علیه امنیت ملی و دفاع از حقوق ملت کردند، با قوت تداوم خواهد یافت و خللی در روند اجرای عدالت در کشور ایجاد نخواهد شد.»
آقای پزشکیان خود بهخوبی مستحضر هستند که، بنا بر آموختههای دینی ما «عدالت پایه و اساس مملکتداری است» و اگر در چند دهه گذشته عدالتی در کار بود و حقوق ملت مندرج در فصل سوم همین قانون اساسی رعایت میشد، دیگر کار به اینجا نمیرسید که اکثریت از ساختار سیاسی موجود ناامید شده و از آن گذر کرده و ایشان با رأی یکچهارم ایرانیان «رئیسجمهور» نام بگیرند.
اینجانب که پس از کودتای انتخاباتی ۸۸ بسیاری از دوستان و اعضای خانوادهام، توسط قاضی مقیسه بهدلیل دفاع از حقوق ملت و حقوق بشر محاکمه شدند، شهادت میدهم که آنچه پزشکیان «راه روشن» میخواندش، چیزی جز «برگزاری دادگاههایی چند دقیقهای و هتاکی و فحاشی به متهمان و خانوادههای آنان و در آخر تأیید خواسته ضابط امنیتی و صدور احکام ناعادلانه و بدون پشتوانه حقوقی» نبوده است.
پرواضح است که بهعنوان مدافع حقوقبشر و اصل «عدالت انتقالی» در زمان گذار به دموکراسی، هر نوع خشونتی را محکوم میکنم؛ اما این واقعیت را هم در نظر میگیرم که این حاکمیت است که آغازگر خشونت و بهرهبردار اصلی از آن است، چه بهصورت سرکوب خشونتبار اعتراضات خیابانی مردم و چه خشونت حکومتی بیشرمانهای که در قالب صدور و اجرای احکام گسترده اعدام و زندانهای طولانیمدت برای زندانیان سیاسی و غیرسیاسی صورت میگیرد و مهمتر از همه با گسترش بیسابقه فقر در جامعه ایرانی و پیامدهای ناگوار آن!
پس از حادثه دیروز، نگرانی اینجانب برای زندانیان زیر حکم اعدام صدچندان شده و با خواندن اظهاراتی چون اظهارات مورد اشاره از سوی آقای پزشکیان، این نگرانی بیشتر شده است؛ نگرانی از اینکه مدعیان وفاق در دولت با قوه قضائیه و نهادهای امنیتی "توافق" کنند بر سر قربانی کردن زندانیان و به بهانه "امنیت" حق زندگی زندانیان را به تاراج برند.
اکنون که چند هزار زندانی جرائمی چون مواد مخدر در معرض خطر اعدام هستند و در کنار آن دستکم ۶۰ زندانی سیاسی با نام و قطعاً دهها نفر گمنام نیز در معرض خطر اعدام هستند، آنهم بدون برخورداری از حق دادرسی منصفانه و با طی مسیرهایی که پزشکیان «روشن» مینامدش و ما بر اساس تجربه نزدیک آن را «تاریک» دیدهایم.
در هفتههای اخیر شاهد موج فزایندهای از مخالفت اقشار و گروههای مختلف جامعه با احکام اعدام بودهایم و شاید حتی بخشی از صاحبان باندها و محافل قدرت هم برای تسهیل در روند مذاکره با غرب، برای تأخیر در اجرای احکام اعدامها تذکراتی میدادند؛ اما اکنون دستگاه اعدامدرمانی حاکمیت و باورمندان به «النصر بالرعب» در نهادهای امنیتی، فرصت "جولان" دارند، و چه کسانی دمدستتر از زندانیان برای انتقامجویی!؟
چهبسا با اوجگیری اعتراضات علیه اعدام در روزها و هفتههای اخیر، آن بخش «آتشبهاختیار» نیازمند چنین حادثهای بودند که با موج رو به افزایش علیه اعدام در جامعه مقابله کرده و زمینه استفاده از این ابزار سرکوب را برای زندانیان سیاسی نیز چون دیگر زندانیان فراهم بیاورند. وگرنه همه میدانند جنبش دموکراسیخواه و دادخواهی در ایران مبتنی بر اصل خشونتپرهیزی و عدالت انتقالی است.
این ترورها که در چند سال اخیر سابقه دارد و هیچ گروه سیاسی در اپوزیسیون مسئولیت آن را بر عهده نگرفته است، اگر با ذرهای تعقل در آن نگریسته شود، نشانه شکاف عمیق میان حاکمیت با مردم و خشم و عصیان انباشته میان اکثریتی از مردم است که سیاستهای چند دهساله حاکمیت آنها را گرفتار فقر و فلاکت کرده و در مقابل اعتراض مسالمتآمیز نیز جز مشت آهنین و همان برخوردی که در کمال تأسف کسانی چون پزشکیان "راه روشن!" توصیفش میکنند، نمیبینند.
اینجانب به مقامات مختلف جمهوری اسلامی در خصوص سوءاستفاده از حادثه دیوان عالی و نقض حقوق زندانیان زیر حکم اعدام هشدار جدی میدهم و از همه نهادها و سازمانهای مدافع حقوقبشر، اصحاب رسانه و عموم مردم میخواهم با دقت بیشتری وضعیت زندانیان بهخصوص زندانیان زیر احکام غیرانسانی اعدام را رصد کنند و مانع از بهرهبرداری دستگاه اعدامدرمانی استبداد حاکم از موضوع ترور اخیر برای تسریع در نقض "حق زندگی" زندانیان سیاسی و غیرسیاسی شوند.
احمدرضا حائری
عضو کارزار سهشنبههای نه به اعدام
زندان قزلحصار
۳۰ بهمن ۱۴۰۳
#بیانبه #احمدرضا_حائری #نه_به_اعدام #محمد_مقیسه #علی_رازینی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍41🕊1
دموکراسی در حصر ۴۶ ساله حاکمیت تمامیتخواه دینی
✍️مطهرهگونهای
مطهره گونهای، فعال دانشجویی و زندانی
سیاسی، در جستاری تحلیلی به تشریح خیزش «زن، زندگی، آزادی» که توسط ایران اینترنشنال منتشر شده است، تبعات سرکوبهای سیستماتیک جمهوری اسلامی و ضرورت گذار به دموکراسی پرداخته است. او با اشاره به خشمی اصیل و انباشته از سالها دروغ، پنهانکاری و حذف کرامت انسانی از سوی حکومت، این خشم را محور اصلی جنبشهای مدنی و اجتماعی میداند.
گونهای با نقد ساختار تمامیتخواه دینی جمهوری اسلامی و تشریح سرکوبهای دهه ۶۰ و سیاستهای ایدئولوژیک، به ضرورت ایجاد «میز دموکراسی» با مشارکت گروههای متکثر اپوزیسیون تأکید میکند و بر لزوم شفافیت، خشونتپرهیزی، و اتحاد در راستای گذار به دموکراسی اصرار دارد.
او با تحلیل تاریخی انقلاب ۵۷ و حوادث پس از آن، تأکید میکند که اصلاحات در حکومت ولایت مطلقه فقیه به سرکوب بیشتر منجر شده و تنها راهحل، سرنگونی کامل این نظام و ایجاد حکومتی بر پایه دموکراسی، سکولاریسم و حقوق بشر است.
مطهره گونهای با تجربه شخصی خود از سرکوب حکومتی، به اهمیت نافرمانی مدنی و آگاهیبخشی برای تقویت جامعه مدنی اشاره میکند و بر توانایی مردم ایران در عبور از استبداد و نیل به آزادی تأکید دارد.
او در مقدمه این یادداشت نوشته:
«آزادی، رایگان نیست!» به یاد ندارم این جمله دقیقا از کیست اما همیشه در ذهنم به مثابه شمعی پرفروغ که به راهی مبهم و مهآلود جان تازه میبخشد، روشن است؛ خاصه این روزها که حکم غیرانسانی قتل حکومتی (اعدام) دو همبندیام، پخشان عزیزی و وریشه مرادی و دهها جان عزیز دیگر صادر شده است
با تایید حکم اعدام پخشان در دیوان عالی قضایی و ابلاغ آن به اجرای احکام طبق پروندهسازیها و کیفرخواستی واهی و در راستای انتقام گرفتن جمهوری اسلامی از خیزش «زن، زندگی، آزادی» و تضعیف موقعیتش در منطقه و جوامع بینالمللی، بیش از همیشه بر عهد خود استوار شدهام که برای سرنگونی این حکومت و پایان تاریخ رعب و وحشت و سیاهی، با امید به ایران آگاه، آزاد و آباد تا پای جان از هیچ تلاشی فروگذار نکنم.
متن کامل نوشته مطهره گونهای را در سایت آموزشکده توانا بخوانید:
https://tavaana.org/democracy-and-totalitarianism-iran
#مطهره_گونه_ای #نه_به_جمهوری_اسلامی #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
✍️مطهرهگونهای
مطهره گونهای، فعال دانشجویی و زندانی
سیاسی، در جستاری تحلیلی به تشریح خیزش «زن، زندگی، آزادی» که توسط ایران اینترنشنال منتشر شده است، تبعات سرکوبهای سیستماتیک جمهوری اسلامی و ضرورت گذار به دموکراسی پرداخته است. او با اشاره به خشمی اصیل و انباشته از سالها دروغ، پنهانکاری و حذف کرامت انسانی از سوی حکومت، این خشم را محور اصلی جنبشهای مدنی و اجتماعی میداند.
گونهای با نقد ساختار تمامیتخواه دینی جمهوری اسلامی و تشریح سرکوبهای دهه ۶۰ و سیاستهای ایدئولوژیک، به ضرورت ایجاد «میز دموکراسی» با مشارکت گروههای متکثر اپوزیسیون تأکید میکند و بر لزوم شفافیت، خشونتپرهیزی، و اتحاد در راستای گذار به دموکراسی اصرار دارد.
او با تحلیل تاریخی انقلاب ۵۷ و حوادث پس از آن، تأکید میکند که اصلاحات در حکومت ولایت مطلقه فقیه به سرکوب بیشتر منجر شده و تنها راهحل، سرنگونی کامل این نظام و ایجاد حکومتی بر پایه دموکراسی، سکولاریسم و حقوق بشر است.
مطهره گونهای با تجربه شخصی خود از سرکوب حکومتی، به اهمیت نافرمانی مدنی و آگاهیبخشی برای تقویت جامعه مدنی اشاره میکند و بر توانایی مردم ایران در عبور از استبداد و نیل به آزادی تأکید دارد.
او در مقدمه این یادداشت نوشته:
«آزادی، رایگان نیست!» به یاد ندارم این جمله دقیقا از کیست اما همیشه در ذهنم به مثابه شمعی پرفروغ که به راهی مبهم و مهآلود جان تازه میبخشد، روشن است؛ خاصه این روزها که حکم غیرانسانی قتل حکومتی (اعدام) دو همبندیام، پخشان عزیزی و وریشه مرادی و دهها جان عزیز دیگر صادر شده است
با تایید حکم اعدام پخشان در دیوان عالی قضایی و ابلاغ آن به اجرای احکام طبق پروندهسازیها و کیفرخواستی واهی و در راستای انتقام گرفتن جمهوری اسلامی از خیزش «زن، زندگی، آزادی» و تضعیف موقعیتش در منطقه و جوامع بینالمللی، بیش از همیشه بر عهد خود استوار شدهام که برای سرنگونی این حکومت و پایان تاریخ رعب و وحشت و سیاهی، با امید به ایران آگاه، آزاد و آباد تا پای جان از هیچ تلاشی فروگذار نکنم.
متن کامل نوشته مطهره گونهای را در سایت آموزشکده توانا بخوانید:
https://tavaana.org/democracy-and-totalitarianism-iran
#مطهره_گونه_ای #نه_به_جمهوری_اسلامی #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍22
سالگرد کارزار سهشنبههای نه به اعدام؛ چگونه میتوان از سوره حجرات به حکم اعدام رسید؟
حورا نیکبخت
ناشر، فعال حقوق زنان و زندانی سیاسی
ماده ۲۸۷ قانون مجازات اسلامی بیانگر عنوان مجرمانهای است که اولین بار در سال ۱۳۹۲ وارد مقررات جزایی کشور شده است. مهمترین مستند شرعی آن آیه ۹ سوره حجرات است. چطور میتوان از محتوای این سوره به حکم اعدام رسید؟
به نام خداوند «بخشنده مهربان»
«و اگر دو گروه از مومنان کارزار کردند، پس آشتی افکنید میان آنها و اگر ستم کرد یکیشان بر دیگری، پس نبرد کنید با آنکه ستمگر است تا برگردد به سوی فرمان خدا واگر بازگشت، پس آشتی افکنید میان آنان به داد و دادگستری کنید که خدا دوست دارد دادگران را.»
سوره مبارکه حجرات، آِیه شریفه ۹
در ماده ۲۸۷ قانون مجازات اسلامی گفته شد «گروهی که در برابر اساس نظام جمهوری اسلامی ایران قیام مسلحانه کند باغی محسوب میشود و در صورت استفاده از سلاح، اعضای آن با مجازات اعدام محکوم میشوند». مهمترین مستند عنوان مجرمانه باغی، که اولینبار در سال ۱۳۹۲ وارد مقررات جزایی کشور شده است، آیه ۹ سوره حجرات است.
با توجه به ترجمه آیه، سوالاتی مطرح است. این سوالات را کسی طرح میکند که فقط شرارههای فربهی فقه دامنش را گرفته است، اما جوابشان را از کسانی میخواهد که دیدهاند فربهی فقه چه آتشهایی بهپا کرده و جمهوری اسلامی صرفا برای بقایش، با فربه کردن فقه و در عین حال تلاش برای شرعیسازی قانون، چه خاکسترهایی به جا گذاشته است.
توجه به این نکته مهم است: سوالات ذیل، با توجه به فقط چند منبع کاغذی در زندان به ذهن آمده است و مسلما منابع بیشتر، شمار انقُلتها را بیشتر میکند.
اول: چطور میتوان از محتوای سوره حجرات به حکم اعدام رسید؟ حتی اگر اکثرا شان نزولش را نمیدانستیم، که میدانیم، سورهای که سراسر آیاتش توصیهها و دستورالعملهای اخلاقی است و از تنوع و تکثر گونههای بشری میگوید، چگونه مخاطبانش را به «قتل عمد» رهنمون میکند؟
دوم: جرائم مستوجب حد از ابتدا در آیات، روایات و متون فقهی تعیین شدهاند و در هیچکدام از منابع، حتی نشانی از «بغی» به عنوان جرم مستوجب حد دیده نمیشود؛ حتی در کتاب مشهور روحالله خمینی، تحریرالوسیله، که مبلغ اصلی قانون مجارات است، به «بغی» اشارهای نشده، این مسلمانتر بودن از پیامبر و ائمه از کجا نشات میگیرد؟
ظاهرا برای دانش فقهی بنیانگذار این حکومت هم اهمیت و احترامی قائل نشدهاند؛ غیر از این است؟
سوم: در آیه مذکور، به صراحت چنین آمده است: «با آنکه ستمگر است نبرد کنید تا برگردد به سوی فرمان خدا.»
خداوند از بازگشت به سوی فرمانش گفته است یا خودش؟ در کجای آیه به بازگرداندن انسانها به ذات اقدس الله اشاره شده است؟
چهارم: خداوند در آیه ۹ سوره حجرات از بازگشت باغی سخن گفته و از صلح و آشتی و دادگری آیا بخشی که برگشتن او و حکمش را بیان کرده است، فقط در قرآن قانونگذاران جمهوری اسلامی آمده؟ چرا ما این بخش را نمیبینیم؟
پنجم: بر اساس فرمان خداوند در این آیه باید با ستمگر نبرد کرد؛ آیا از روش و وسیله نبرد چیزی گفته شده است؟
قانونگذاری که از اتومبیل، تلفن هوشمند و هواپیما استفاده میکند، نه از شتر، اسب، شمشیر و غیره، چرا با اندیشه باغی مبارزه نمیکند؟ با کسی که با اندیشهاش مبارزه میکند نباید با اندیشه مبارزه کرد؟
ششم: در کدام بخش از آیه، از قتل عمد باغیانی صحبت کرده است که در موقعیت دفاعاند نه حمله اولیه و ابتدا به ساکن؟ از باغیان در آتشبس چطور؟
هفتم: قانونگذار میداند که دولتمردان، نظام جمهوری اسلامی را هم در نبرد با «زنان» قرار داده است؟ مگر بنا بر باور خودشان، زنان ذاتا ریحانه و ظریف و ضعیف نیستند؟
به مسئولانی از این دست زمانی میتوان با قطعیت پرداخت که حکومت ایران را حکومت اسلامی دانست و دلیلی برای ولایت فقها در عصر غیبت داشت، وگرنه پرسشهای ابتداییتری هم وجود دارد:
چرا آقای خویی ولایت را مختص پیامبر (ص) و امام معصوم (ع) میدانست؟
چرا آقایان عبدالکریم حائری یزدی و اراکی بر این باورند که ادله فقهی نحوه خاص از حکومت را برای زمان غیبت معصوم به دست نمیدهند؟
و در نهایت چرا بسیاری از فقهای موید حاکمیت فقها در عصر غیبت، مشروعیت حاکم اسلامی را ناشی از رای و نظر مردم میدانند؟
https://tavaana.org/execution-in-iran-houra-nikbakht/
#حورا_نیکبخت #بیانبه #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
حورا نیکبخت
ناشر، فعال حقوق زنان و زندانی سیاسی
ماده ۲۸۷ قانون مجازات اسلامی بیانگر عنوان مجرمانهای است که اولین بار در سال ۱۳۹۲ وارد مقررات جزایی کشور شده است. مهمترین مستند شرعی آن آیه ۹ سوره حجرات است. چطور میتوان از محتوای این سوره به حکم اعدام رسید؟
به نام خداوند «بخشنده مهربان»
«و اگر دو گروه از مومنان کارزار کردند، پس آشتی افکنید میان آنها و اگر ستم کرد یکیشان بر دیگری، پس نبرد کنید با آنکه ستمگر است تا برگردد به سوی فرمان خدا واگر بازگشت، پس آشتی افکنید میان آنان به داد و دادگستری کنید که خدا دوست دارد دادگران را.»
سوره مبارکه حجرات، آِیه شریفه ۹
در ماده ۲۸۷ قانون مجازات اسلامی گفته شد «گروهی که در برابر اساس نظام جمهوری اسلامی ایران قیام مسلحانه کند باغی محسوب میشود و در صورت استفاده از سلاح، اعضای آن با مجازات اعدام محکوم میشوند». مهمترین مستند عنوان مجرمانه باغی، که اولینبار در سال ۱۳۹۲ وارد مقررات جزایی کشور شده است، آیه ۹ سوره حجرات است.
با توجه به ترجمه آیه، سوالاتی مطرح است. این سوالات را کسی طرح میکند که فقط شرارههای فربهی فقه دامنش را گرفته است، اما جوابشان را از کسانی میخواهد که دیدهاند فربهی فقه چه آتشهایی بهپا کرده و جمهوری اسلامی صرفا برای بقایش، با فربه کردن فقه و در عین حال تلاش برای شرعیسازی قانون، چه خاکسترهایی به جا گذاشته است.
توجه به این نکته مهم است: سوالات ذیل، با توجه به فقط چند منبع کاغذی در زندان به ذهن آمده است و مسلما منابع بیشتر، شمار انقُلتها را بیشتر میکند.
اول: چطور میتوان از محتوای سوره حجرات به حکم اعدام رسید؟ حتی اگر اکثرا شان نزولش را نمیدانستیم، که میدانیم، سورهای که سراسر آیاتش توصیهها و دستورالعملهای اخلاقی است و از تنوع و تکثر گونههای بشری میگوید، چگونه مخاطبانش را به «قتل عمد» رهنمون میکند؟
دوم: جرائم مستوجب حد از ابتدا در آیات، روایات و متون فقهی تعیین شدهاند و در هیچکدام از منابع، حتی نشانی از «بغی» به عنوان جرم مستوجب حد دیده نمیشود؛ حتی در کتاب مشهور روحالله خمینی، تحریرالوسیله، که مبلغ اصلی قانون مجارات است، به «بغی» اشارهای نشده، این مسلمانتر بودن از پیامبر و ائمه از کجا نشات میگیرد؟
ظاهرا برای دانش فقهی بنیانگذار این حکومت هم اهمیت و احترامی قائل نشدهاند؛ غیر از این است؟
سوم: در آیه مذکور، به صراحت چنین آمده است: «با آنکه ستمگر است نبرد کنید تا برگردد به سوی فرمان خدا.»
خداوند از بازگشت به سوی فرمانش گفته است یا خودش؟ در کجای آیه به بازگرداندن انسانها به ذات اقدس الله اشاره شده است؟
چهارم: خداوند در آیه ۹ سوره حجرات از بازگشت باغی سخن گفته و از صلح و آشتی و دادگری آیا بخشی که برگشتن او و حکمش را بیان کرده است، فقط در قرآن قانونگذاران جمهوری اسلامی آمده؟ چرا ما این بخش را نمیبینیم؟
پنجم: بر اساس فرمان خداوند در این آیه باید با ستمگر نبرد کرد؛ آیا از روش و وسیله نبرد چیزی گفته شده است؟
قانونگذاری که از اتومبیل، تلفن هوشمند و هواپیما استفاده میکند، نه از شتر، اسب، شمشیر و غیره، چرا با اندیشه باغی مبارزه نمیکند؟ با کسی که با اندیشهاش مبارزه میکند نباید با اندیشه مبارزه کرد؟
ششم: در کدام بخش از آیه، از قتل عمد باغیانی صحبت کرده است که در موقعیت دفاعاند نه حمله اولیه و ابتدا به ساکن؟ از باغیان در آتشبس چطور؟
هفتم: قانونگذار میداند که دولتمردان، نظام جمهوری اسلامی را هم در نبرد با «زنان» قرار داده است؟ مگر بنا بر باور خودشان، زنان ذاتا ریحانه و ظریف و ضعیف نیستند؟
به مسئولانی از این دست زمانی میتوان با قطعیت پرداخت که حکومت ایران را حکومت اسلامی دانست و دلیلی برای ولایت فقها در عصر غیبت داشت، وگرنه پرسشهای ابتداییتری هم وجود دارد:
چرا آقای خویی ولایت را مختص پیامبر (ص) و امام معصوم (ع) میدانست؟
چرا آقایان عبدالکریم حائری یزدی و اراکی بر این باورند که ادله فقهی نحوه خاص از حکومت را برای زمان غیبت معصوم به دست نمیدهند؟
و در نهایت چرا بسیاری از فقهای موید حاکمیت فقها در عصر غیبت، مشروعیت حاکم اسلامی را ناشی از رای و نظر مردم میدانند؟
https://tavaana.org/execution-in-iran-houra-nikbakht/
#حورا_نیکبخت #بیانبه #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔20👍2❤1
جمعی از فعالان مدنی استان کردستان طی بیانیهای خواستار لغو حکم اعدام پخشان عزیزی شدند
جمعی از فعالان مدنی استان کردستان با انتشار بیانیهای اعتراضی، ضمن محکوم کردن تأیید حکم اعدام پخشان عزیزی، از حاکمیت خواستند که دست از اقدامات غیرانسانی و سرکوبگرانه برداشته و به خواستههای برحق مردم توجه کند.
در این بیانیه آمده است:
"در هفتههای گذشته، خبر تأیید حکم اعدام پخشان عزیزی موجی از خشم را در میان فعالان حقوق بشر ایرانی داخل و خارج از کشور و نهادهای بینالمللی برانگیخت. در این راستا و بهصورت کاملاً متمدنانه و مدنی، کمپینی با چند هزار امضا جهت درخواست لغو این حکم ناروا توسط فعالان مدنی راهاندازی شد و پیرو آن تجمعی اعتراضی نیز مقابل استانداری استان کردستان، بهعنوان عالیترین مقام سیاسی استان، برگزار گردید."
فعالان مدنی در این بیانیه با اشاره به جلسات برگزارشده با نمایندهی علی خامنهای، مسئولان ادارهی اطلاعات، استاندار و معاون سیاسی امنیتی، تأکید کردهاند که "با توجه به سابقهی بدقولیها و بدعهدیهای حاکمیت، هیچ اعتماد و اطمینانی به وعدهها و گفتههای مسئولان جمهوری اسلامی وجود ندارد". به همین دلیل، جامعهی مدنی کردستان برای جلوگیری از اجرای این حکم، با اعتصاب گستردهی اصناف و بازاریان در شهرهای مختلف استان، مخالفت خود را به شکلی مدنی و خشونتپرهیز اعلام کرد.
اما در ادامه، نهادهای امنیتی بهجای پاسخگویی به مطالبات مدنی، اقدام به احضار، تهدید و بازداشت تعدادی از فعالان و تشکیل پروندههای قضایی علیه آنان کردند.
بیاعتنایی حاکمیت به اعتراضات مدنی و بازگشت به سیاست سرکوب
در این بیانیه با اشاره به تصمیم اولیهی شورای عالی امنیت ملی مبنی بر تعویق اجرای حکم و قبول اعادهی دادرسی آمده است:
"این موضوع بذر امیدی را در دل جامعهی مدنی ایران و کردستان کاشت. اما متأسفانه حاکمیت بدون درک صحیح از شرایط داخلی، منطقهای و جهانی، مجدداً بر طبل ناعدالتی و عدم توجه به خواستهی برحق و انسانی جامعه کوبید و، همانگونه که پیشبینی میشد، تنها چند روز بعد خبر رد اعادهی دادرسی پخشان عزیزی از سوی قوهی قضائیه منتشر گردید."
هشداری به حاکمیت: در برابر ارادهی مردم تسلیم شوید
فعالان مدنی استان کردستان در پایان این بیانیه، با هشدار نسبت به پیامدهای تداوم سیاستهای سرکوبگرانه، از حاکمیت خواستهاند که به خواستههای مردم توجه کند. در بخش پایانی این بیانیه آمده است:
"اگرچه در ۴۶ سال حاکمیت جمهوری اسلامی، هیچگاه منافع و حقوق مردم ایران را محترم نشمردهاید و همواره بهطور سیستماتیک آن را ضایع و پایمال کردهاید، این بار، حداقل برای حفظ منافع و جان خود، یکبار برای همیشه دست از برخوردها و اقدامات غیرانسانی و مقابله با حقوق بشر این ملت به ستوه آمده بردارید و با لغو احکام اعدام در کلیت آن، و بهویژه زندانیان سیاسی، از بروز خشونت و ناامنی و ریخته شدن خونها در خیابانهای ایران پیشگیری نمایید."
در پایان، فعالان مدنی هشدار دادهاند که "در تاریخ، همیشه حاکمیتهای مستبد در آتش خشم مردم سوختهاند و شک نداشته باشید که این بار نوبت شماست. آنان که ماندگار و سربلند خواهند ماند، مردم و صاحبان اصلی این سرزمیناند، نه شما."
#پخشان_عزیزی #نه_به_اعدام #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
جمعی از فعالان مدنی استان کردستان با انتشار بیانیهای اعتراضی، ضمن محکوم کردن تأیید حکم اعدام پخشان عزیزی، از حاکمیت خواستند که دست از اقدامات غیرانسانی و سرکوبگرانه برداشته و به خواستههای برحق مردم توجه کند.
در این بیانیه آمده است:
"در هفتههای گذشته، خبر تأیید حکم اعدام پخشان عزیزی موجی از خشم را در میان فعالان حقوق بشر ایرانی داخل و خارج از کشور و نهادهای بینالمللی برانگیخت. در این راستا و بهصورت کاملاً متمدنانه و مدنی، کمپینی با چند هزار امضا جهت درخواست لغو این حکم ناروا توسط فعالان مدنی راهاندازی شد و پیرو آن تجمعی اعتراضی نیز مقابل استانداری استان کردستان، بهعنوان عالیترین مقام سیاسی استان، برگزار گردید."
فعالان مدنی در این بیانیه با اشاره به جلسات برگزارشده با نمایندهی علی خامنهای، مسئولان ادارهی اطلاعات، استاندار و معاون سیاسی امنیتی، تأکید کردهاند که "با توجه به سابقهی بدقولیها و بدعهدیهای حاکمیت، هیچ اعتماد و اطمینانی به وعدهها و گفتههای مسئولان جمهوری اسلامی وجود ندارد". به همین دلیل، جامعهی مدنی کردستان برای جلوگیری از اجرای این حکم، با اعتصاب گستردهی اصناف و بازاریان در شهرهای مختلف استان، مخالفت خود را به شکلی مدنی و خشونتپرهیز اعلام کرد.
اما در ادامه، نهادهای امنیتی بهجای پاسخگویی به مطالبات مدنی، اقدام به احضار، تهدید و بازداشت تعدادی از فعالان و تشکیل پروندههای قضایی علیه آنان کردند.
بیاعتنایی حاکمیت به اعتراضات مدنی و بازگشت به سیاست سرکوب
در این بیانیه با اشاره به تصمیم اولیهی شورای عالی امنیت ملی مبنی بر تعویق اجرای حکم و قبول اعادهی دادرسی آمده است:
"این موضوع بذر امیدی را در دل جامعهی مدنی ایران و کردستان کاشت. اما متأسفانه حاکمیت بدون درک صحیح از شرایط داخلی، منطقهای و جهانی، مجدداً بر طبل ناعدالتی و عدم توجه به خواستهی برحق و انسانی جامعه کوبید و، همانگونه که پیشبینی میشد، تنها چند روز بعد خبر رد اعادهی دادرسی پخشان عزیزی از سوی قوهی قضائیه منتشر گردید."
هشداری به حاکمیت: در برابر ارادهی مردم تسلیم شوید
فعالان مدنی استان کردستان در پایان این بیانیه، با هشدار نسبت به پیامدهای تداوم سیاستهای سرکوبگرانه، از حاکمیت خواستهاند که به خواستههای مردم توجه کند. در بخش پایانی این بیانیه آمده است:
"اگرچه در ۴۶ سال حاکمیت جمهوری اسلامی، هیچگاه منافع و حقوق مردم ایران را محترم نشمردهاید و همواره بهطور سیستماتیک آن را ضایع و پایمال کردهاید، این بار، حداقل برای حفظ منافع و جان خود، یکبار برای همیشه دست از برخوردها و اقدامات غیرانسانی و مقابله با حقوق بشر این ملت به ستوه آمده بردارید و با لغو احکام اعدام در کلیت آن، و بهویژه زندانیان سیاسی، از بروز خشونت و ناامنی و ریخته شدن خونها در خیابانهای ایران پیشگیری نمایید."
در پایان، فعالان مدنی هشدار دادهاند که "در تاریخ، همیشه حاکمیتهای مستبد در آتش خشم مردم سوختهاند و شک نداشته باشید که این بار نوبت شماست. آنان که ماندگار و سربلند خواهند ماند، مردم و صاحبان اصلی این سرزمیناند، نه شما."
#پخشان_عزیزی #نه_به_اعدام #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍27❤3
نامه سکینه پروانه، زندانی سیاسی: وقتی کسی زیر حکم اعدام است نمیپرسیم چه کار کرده بود؟ به جای این سوال برای لغو مجازات اعدام یکصدا میشویم و در کنار خانوادههای محکومان، بدون در نظر گرفتن اتهامشان «نه به اعدام» را فریاد میکنیم.
من سکینه پروانه، زندانی سیاسی که تا کنون حدود هشت سال از عمر خود را در زندانهای مختلف جمهوری اسلامی و با زندانیانی با جرائم مختلف محبوس بودهام، برای شما روایتی دارم از اجرای احکام مرگ و تاثیراتی که میتواند تا سالها بعد حتا بر اطرافیان و آشنایانِ محکوم بر جای بگذارد.
طی این سالها با محکومان به مرگ بسیاری با اتهامات سیاسی و غیرسیاسی زندگی کردهام که بسیاریشان سربهدار شدند و بسیاری دیگر نیز هنوز در زندان هستند با سایهی مرگ بر سرشان تحمل حبس میکنند.
یک زندانیِ محکوم به مرگ در تمام لحظات با تصور اینکه برای اجرای حکم صدایش بزنند زندگی میکند. هر بار که برای کاری به بیرون از بند صدایش میزنند، طناب دار را بر گردن خود میبیند. اگر دقایقی طولانیتر از حد معمول به بند برگردد، همبندیان تصور میکنند شاید قرار است دیگر برنگردد و برای اجرای حکم منتقل شده باشد.
ما هر روز و هر لحظه با سایهی مرگ بر سرمان زندگی میکردیم. جمهوری اسلامی با برپا کردن چوبههای دار برای مخالفان سیاسی شروع به کار کرد و در سالهای بعد که قدرت را بهطور کامل در دست گرفت، افراد زیادی را با اتهامات غیرسیاسی به اعدام محکوم و سربهدار کرد.
در مرور تاریخچهی جمهوری اسلامی شاهدیم صدها هزار نفر با اتهامات سیاسی و غیرسیاسی همچون مواد، قتل، سرقت، تجاوز و ... کشته شدند.
اعدام مجازاتیست که حتا برای کسی که واقعا جرمی مرتکب شده است نیز باید متوقف شود. مجازات اعدام هرگز بازدارنده نبود. اما حکومتهایی که دچار فساد هستند و مشروعیتی ندارند، با استفاده از مجازات اعدام و مشروع نشان دادن آن، مخالفان سیاسی خود را نیز به راحتی حذف میکنند.
همانطور که در ایران شاهدیم، سالانه هزاران نفر با اتهامات مختلفِ غیرسیاسی کشته و سربهدار میشوند و این راه را برای کشتن مخالفان سیاسی نیز هموار میکند.
من هماکنون در بند زنان زندان اوین با دو زندانی محکوم به اعدام همبند هستم. وریشه مرادی و پخشان عزیزی که با سناریوسازی رژیم با حکم مرگ مواجه شدهاند.
اخیرا احکام شریفه محمدی، مهدی حسنی و بهروز احسانی نیز در دیوان عالی کشور تایید شد و بسیاری دیگر مثل محمدجواد وفاییثانی هر لحظه در خطر اجرای حکم هستند.
شنیدن این اخبار تکاندهنده باعث شد خاطرات زندگی با زنان محکوم به مرگ در ذهنم مرور شود.
سال گذشته و قبل از انتقال به اوین، یکی از همبندیهایم به نام منیره نوریکیا (زنی حدودا ۳۰ ساله) را بعد از حدود چهار سال تحمل حبس از بند خارج کردند. منیره متهم به قتل بود و «باید» مجازات میشد. اما چرا اعدام؟ یعنی جمهوری اسلامی نمیتواند انسانهایی را که مجرم هستند، بدون آنکه به قتل برساند، محاکمه و مجازات کند!؟
منیره در ماههای آخر زندگی در تلاش بود از خانواده شاکی رضایت بگیرد اما به دلیل تخلفات کوچکی که در زندان داشت از حق تماس محروم بود و نهایتا بدون آنکه بتواند با شاکی پروندهاش تماس بگیرد، سربهدار شد.
محبوبه روشندل نیز هنوز ۳۰ سالش نشده بود که سحرگاه یکی از روزهای شهریور ۱۴۰۲ درحالیکه از ترس زبانش بند آمده بود و گردنش کج و قفل شده بود، کشانکشان از بند یک زندان وکیلآباد مشهد به سمت جایگاه اعدام برده شد.
بعد از رفتن منیره و محبوبه که دو نمونهی اخیر از ده ها تجربه همزیستیام با محکومان به مرگ است، فشارهای زیادی بر همهمان وارد شد که تاثیرات آن هرگز از ذهنمان پاک نشد و آجری دیگر بر دیوار بلند خشم و کینهمان نسبت به حکومتهای جبار که با سرکوب و کشتن انسانها قدرت خود را حفظ میکنند ایجاد شد.
برای لغو مجازات اعدام باید دست به دست هم بدهیم. مهم نیست محکوم به اعدام با چه جرمی و از چه نژاد و ملیتی است. ما باید برای لغو مجازات اعدام در برابر هر حکم مرگی بایستیم. ما باید با هم و یکصدا، در کنار خانوادههای محکومان، بدون در نظر گرفتن جرمشان «نه به اعدام» را فریاد کنیم.
وقتی کسی زیر حکم اعدام است، نمیپرسیم چه کار کرده بود؟ به جای این سوال برای لغو مجازات اعدام یکصدا میشویم.
سکینه پروانه
زندان اوین
اسفند ۱۴۰۳
#سکینه_پروانه #نه_به_اعدام #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
من سکینه پروانه، زندانی سیاسی که تا کنون حدود هشت سال از عمر خود را در زندانهای مختلف جمهوری اسلامی و با زندانیانی با جرائم مختلف محبوس بودهام، برای شما روایتی دارم از اجرای احکام مرگ و تاثیراتی که میتواند تا سالها بعد حتا بر اطرافیان و آشنایانِ محکوم بر جای بگذارد.
طی این سالها با محکومان به مرگ بسیاری با اتهامات سیاسی و غیرسیاسی زندگی کردهام که بسیاریشان سربهدار شدند و بسیاری دیگر نیز هنوز در زندان هستند با سایهی مرگ بر سرشان تحمل حبس میکنند.
یک زندانیِ محکوم به مرگ در تمام لحظات با تصور اینکه برای اجرای حکم صدایش بزنند زندگی میکند. هر بار که برای کاری به بیرون از بند صدایش میزنند، طناب دار را بر گردن خود میبیند. اگر دقایقی طولانیتر از حد معمول به بند برگردد، همبندیان تصور میکنند شاید قرار است دیگر برنگردد و برای اجرای حکم منتقل شده باشد.
ما هر روز و هر لحظه با سایهی مرگ بر سرمان زندگی میکردیم. جمهوری اسلامی با برپا کردن چوبههای دار برای مخالفان سیاسی شروع به کار کرد و در سالهای بعد که قدرت را بهطور کامل در دست گرفت، افراد زیادی را با اتهامات غیرسیاسی به اعدام محکوم و سربهدار کرد.
در مرور تاریخچهی جمهوری اسلامی شاهدیم صدها هزار نفر با اتهامات سیاسی و غیرسیاسی همچون مواد، قتل، سرقت، تجاوز و ... کشته شدند.
اعدام مجازاتیست که حتا برای کسی که واقعا جرمی مرتکب شده است نیز باید متوقف شود. مجازات اعدام هرگز بازدارنده نبود. اما حکومتهایی که دچار فساد هستند و مشروعیتی ندارند، با استفاده از مجازات اعدام و مشروع نشان دادن آن، مخالفان سیاسی خود را نیز به راحتی حذف میکنند.
همانطور که در ایران شاهدیم، سالانه هزاران نفر با اتهامات مختلفِ غیرسیاسی کشته و سربهدار میشوند و این راه را برای کشتن مخالفان سیاسی نیز هموار میکند.
من هماکنون در بند زنان زندان اوین با دو زندانی محکوم به اعدام همبند هستم. وریشه مرادی و پخشان عزیزی که با سناریوسازی رژیم با حکم مرگ مواجه شدهاند.
اخیرا احکام شریفه محمدی، مهدی حسنی و بهروز احسانی نیز در دیوان عالی کشور تایید شد و بسیاری دیگر مثل محمدجواد وفاییثانی هر لحظه در خطر اجرای حکم هستند.
شنیدن این اخبار تکاندهنده باعث شد خاطرات زندگی با زنان محکوم به مرگ در ذهنم مرور شود.
سال گذشته و قبل از انتقال به اوین، یکی از همبندیهایم به نام منیره نوریکیا (زنی حدودا ۳۰ ساله) را بعد از حدود چهار سال تحمل حبس از بند خارج کردند. منیره متهم به قتل بود و «باید» مجازات میشد. اما چرا اعدام؟ یعنی جمهوری اسلامی نمیتواند انسانهایی را که مجرم هستند، بدون آنکه به قتل برساند، محاکمه و مجازات کند!؟
منیره در ماههای آخر زندگی در تلاش بود از خانواده شاکی رضایت بگیرد اما به دلیل تخلفات کوچکی که در زندان داشت از حق تماس محروم بود و نهایتا بدون آنکه بتواند با شاکی پروندهاش تماس بگیرد، سربهدار شد.
محبوبه روشندل نیز هنوز ۳۰ سالش نشده بود که سحرگاه یکی از روزهای شهریور ۱۴۰۲ درحالیکه از ترس زبانش بند آمده بود و گردنش کج و قفل شده بود، کشانکشان از بند یک زندان وکیلآباد مشهد به سمت جایگاه اعدام برده شد.
بعد از رفتن منیره و محبوبه که دو نمونهی اخیر از ده ها تجربه همزیستیام با محکومان به مرگ است، فشارهای زیادی بر همهمان وارد شد که تاثیرات آن هرگز از ذهنمان پاک نشد و آجری دیگر بر دیوار بلند خشم و کینهمان نسبت به حکومتهای جبار که با سرکوب و کشتن انسانها قدرت خود را حفظ میکنند ایجاد شد.
برای لغو مجازات اعدام باید دست به دست هم بدهیم. مهم نیست محکوم به اعدام با چه جرمی و از چه نژاد و ملیتی است. ما باید برای لغو مجازات اعدام در برابر هر حکم مرگی بایستیم. ما باید با هم و یکصدا، در کنار خانوادههای محکومان، بدون در نظر گرفتن جرمشان «نه به اعدام» را فریاد کنیم.
وقتی کسی زیر حکم اعدام است، نمیپرسیم چه کار کرده بود؟ به جای این سوال برای لغو مجازات اعدام یکصدا میشویم.
سکینه پروانه
زندان اوین
اسفند ۱۴۰۳
#سکینه_پروانه #نه_به_اعدام #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍28🕊5💔2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
زرتشت احمدیراغب، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار، به مناسبت روز جهانی زن، در پیامی صوتی ضمن یاد کردن از مادران دادخواه به ویژه ناهید شیرپیشه، زنان ایران را پیشرو در مبارزه علیه ظلم و ستم دانست.
او در ادامه به دومین سال بازداشت خود و شکنجهشدن و شکایتی که رسیدگی نشد اشاره کرد و به تداوم کارزار سهشنبههای نه به اعدام پرداخت و در خصوص موضوعات مختلف کشور اظهار نظر نمود.
#زرتشت_احمدی_راغب #روز_جهانی_زن #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
او در ادامه به دومین سال بازداشت خود و شکنجهشدن و شکایتی که رسیدگی نشد اشاره کرد و به تداوم کارزار سهشنبههای نه به اعدام پرداخت و در خصوص موضوعات مختلف کشور اظهار نظر نمود.
#زرتشت_احمدی_راغب #روز_جهانی_زن #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤20👍6
نامهی سیامک مسیحپور، زندانی سیاسی، خطاب به علی خامنهای
سیامک مسیحپور، زندانی سیاسی محبوس در بند ۴ زندان اوین، در نامهای سرگشاده خطاب به علی خامنهای، از دههها سرکوب، فساد، و ناکارآمدی سیستم تحت حاکمیت او انتقاد کرد. او با اشاره به سیاستهای تخریبی نظام، از جمله سرکوب اعتراضات ۱۳۸۸، کشتار آبان ۱۳۹۸، و فساد گسترده در دولتهای مختلف، تأکید کرد که حاکمیت جمهوری اسلامی، نهتنها ایران را به فقر و سقوط اقتصادی کشانده، بلکه موقعیت بینالمللی آن را نیز نابود کرده است.
مسیحپور در این نامه مینویسد: «در سخنان و بیاناتتان، واژهی دشمن بیش از هر واژهی دیگری تکرار شده است و اتخاذ شیوهی دشمنی علنی با بخش عمدهی کشورهای پیشرو—که آنها را تحت عنوان "غرب" خلاصه میکنید—همواره ترجیعبند سیاستهای دیکتهشدهی شما به کارگزارانتان بوده است.»
او با اشاره به فساد گسترده در دولتهای تحت حمایت رهبر جمهوری اسلامی، از جمله اختلاس ۱۶۰ میلیارد دلاری در دولت احمدینژاد و چپاول عواید برجام برای تجهیز نیروهای سرکوبگر و گروههای نیابتی منطقه، خطاب به خامنهای مینویسد: «در حالی که ارزش نفت صادراتی در دو دورهی ریاست احمدینژاد، بیش از مجموع عواید فروش نفت در تمام سالهای پیش از آن بوده، بیشتر این مبلغ پیش از رسیدن به خزانهی دولت، از راههایی که همه میدانیم ناپدید شده است.»
او همچنین کشتار آبان ۹۸ و سرنگونی هواپیمای اوکراینی را از بزرگترین جنایات جمهوری اسلامی میداند و مینویسد: «در جنگ کلاسیک بین دو کشور روسیه و اوکراین، تلفات غیرنظامیان ماهها طول کشید تا به شمار ۴۰۰۰ نفر برسد، اما شما این تعداد را در عرض تنها چهار روز قتلعام کردید! این همان چیزی است که خودتان از آن با افتخار یاد کردید و گفتید: "ما رکورد زدیم".»
مسیحپور، که به دلیل شرکت در مراسم تشییع آرمیتا گراوند و تسلیتگویی به خانوادهی او به دو سال زندان محکوم شده است، در این نامه از خامنهای میخواهد که پیش از آنکه کشور را به جنگ خارجی و نابودی بکشاند، از قدرت کنارهگیری کند: «ما شاهد چهار دهه شکستهای پیاپی شما بودهایم. اکنون، اگر هنوز اندکی عقلانیت در شما باقی مانده، پیش از آنکه ایران را به ورطهی جنگ خارجی و نابودی تمدنی بکشانید، از قدرت کنارهگیری کنید و اجازه دهید کشور با اصلاح قانون اساسی، به حاکمیت مردم بازگردد. در غیر این صورت، همانطور که بسیاری از دلسوزان هشدار دادهاند، سرنوشت قذافی از آنچه تصور میکنید، به شما نزدیکتر است.»
متن کامل نامه را در لینک زیر بخوانید:
https://tinyurl.com/4crnv32m
#سیامک_مسیح_پور #خامنهای_به_پایان_سلام_کن #خامنهای #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
سیامک مسیحپور، زندانی سیاسی محبوس در بند ۴ زندان اوین، در نامهای سرگشاده خطاب به علی خامنهای، از دههها سرکوب، فساد، و ناکارآمدی سیستم تحت حاکمیت او انتقاد کرد. او با اشاره به سیاستهای تخریبی نظام، از جمله سرکوب اعتراضات ۱۳۸۸، کشتار آبان ۱۳۹۸، و فساد گسترده در دولتهای مختلف، تأکید کرد که حاکمیت جمهوری اسلامی، نهتنها ایران را به فقر و سقوط اقتصادی کشانده، بلکه موقعیت بینالمللی آن را نیز نابود کرده است.
مسیحپور در این نامه مینویسد: «در سخنان و بیاناتتان، واژهی دشمن بیش از هر واژهی دیگری تکرار شده است و اتخاذ شیوهی دشمنی علنی با بخش عمدهی کشورهای پیشرو—که آنها را تحت عنوان "غرب" خلاصه میکنید—همواره ترجیعبند سیاستهای دیکتهشدهی شما به کارگزارانتان بوده است.»
او با اشاره به فساد گسترده در دولتهای تحت حمایت رهبر جمهوری اسلامی، از جمله اختلاس ۱۶۰ میلیارد دلاری در دولت احمدینژاد و چپاول عواید برجام برای تجهیز نیروهای سرکوبگر و گروههای نیابتی منطقه، خطاب به خامنهای مینویسد: «در حالی که ارزش نفت صادراتی در دو دورهی ریاست احمدینژاد، بیش از مجموع عواید فروش نفت در تمام سالهای پیش از آن بوده، بیشتر این مبلغ پیش از رسیدن به خزانهی دولت، از راههایی که همه میدانیم ناپدید شده است.»
او همچنین کشتار آبان ۹۸ و سرنگونی هواپیمای اوکراینی را از بزرگترین جنایات جمهوری اسلامی میداند و مینویسد: «در جنگ کلاسیک بین دو کشور روسیه و اوکراین، تلفات غیرنظامیان ماهها طول کشید تا به شمار ۴۰۰۰ نفر برسد، اما شما این تعداد را در عرض تنها چهار روز قتلعام کردید! این همان چیزی است که خودتان از آن با افتخار یاد کردید و گفتید: "ما رکورد زدیم".»
مسیحپور، که به دلیل شرکت در مراسم تشییع آرمیتا گراوند و تسلیتگویی به خانوادهی او به دو سال زندان محکوم شده است، در این نامه از خامنهای میخواهد که پیش از آنکه کشور را به جنگ خارجی و نابودی بکشاند، از قدرت کنارهگیری کند: «ما شاهد چهار دهه شکستهای پیاپی شما بودهایم. اکنون، اگر هنوز اندکی عقلانیت در شما باقی مانده، پیش از آنکه ایران را به ورطهی جنگ خارجی و نابودی تمدنی بکشانید، از قدرت کنارهگیری کنید و اجازه دهید کشور با اصلاح قانون اساسی، به حاکمیت مردم بازگردد. در غیر این صورت، همانطور که بسیاری از دلسوزان هشدار دادهاند، سرنوشت قذافی از آنچه تصور میکنید، به شما نزدیکتر است.»
متن کامل نامه را در لینک زیر بخوانید:
https://tinyurl.com/4crnv32m
#سیامک_مسیح_پور #خامنهای_به_پایان_سلام_کن #خامنهای #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍36❤4
پیام نوروزی مهناز طراح، از زندان اوین
سال ۲۵۸۴ شاهنشاهی را گرامی میداریم، به نام نامی ایران و شاهان ایرانزمین، و به یاد آنان که مظلومانه رفتند، بیآنکه در پی نام و نشان باشند. گرامی میداریم تاریخ این سرزمین را، فرهنگ مردمانش را، و هویتی را که ما را در این روزهای پراندوه یاری رساند تا بگذریم از شبِ مستولی بر این زمانِ پرستم و پرنیرنگ.
باشد تا سال نو، ارمغانی باشد از تاریخی نو، زیر پرچم جاودانهی شیر و خورشید.
مهناز طراح
زندان اوین
#مهناز_طراح #زندانی_سیاسی #بند_زنان_اوین #بیانبه #پیام_نوروزی #نوروز۱۴۰۴ #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
سال ۲۵۸۴ شاهنشاهی را گرامی میداریم، به نام نامی ایران و شاهان ایرانزمین، و به یاد آنان که مظلومانه رفتند، بیآنکه در پی نام و نشان باشند. گرامی میداریم تاریخ این سرزمین را، فرهنگ مردمانش را، و هویتی را که ما را در این روزهای پراندوه یاری رساند تا بگذریم از شبِ مستولی بر این زمانِ پرستم و پرنیرنگ.
باشد تا سال نو، ارمغانی باشد از تاریخی نو، زیر پرچم جاودانهی شیر و خورشید.
مهناز طراح
زندان اوین
#مهناز_طراح #زندانی_سیاسی #بند_زنان_اوین #بیانبه #پیام_نوروزی #نوروز۱۴۰۴ #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤36
رضا ولیزاده، روزنامهنگار زندانی:
جاسوس اطلاعات سپاه، روزنامهنگار و همشهریام، برایم دام پهن کرد
رضا ولیزاده، روزنامهنگار و خبرنگار دو تابعیتی ایرانی-آمریکایی، در پیام نوروزی خود از زندان اوین که در صفحه اینستاگرام برادرش منتشر شده، ضمن شادباش سال نو، با هدف هشدار به همکارانش نوشته است:
«رابط سازمان اطلاعات سپاه به مدت دو سال تلاش کرد به من اطمینان دهد که اگر بخواهم به ایران بازگردم و چهارشنبهسوری و نوروز را در کنار خانواده جشن بگیرم، هرگز برخورد قضایی و امنیتی، جشن ما را بر هم نخواهد زد.
من هم پس از ۱۵ سال زندگی در خارج از ایران، درست روز چهارشنبهسوری ۱۴۰۲، خودم را به خانه پدری رساندم؛ نه اینکه ندانم این وعده دروغ است و جاسوس سازمان اطلاعات سپاه، که از قضا روزنامهنگار، همشهری و دوست دوران دبیرستانم بود، برایم دام پهن کرده است.
نه اینکه باور کنم تغییری در ماهیت جمهوری اسلامی رخ داده، بلکه برای دیدار پدر و مادر پیرم که به دلیل بیماری امکان سفر به کشوری دیگر را نداشتند و همچنین برای کشف حقیقت در مورد پروژه دروغین سازمانهای امنیتی-اطلاعاتی کشور درباره پرونده اعتراضات سال ۸۸ به ایران برگشتم. البته، فراتر از اینها، به دلیل بزرگی که اکنون زمان سخن گفتن از آن نیست.
من با شادباش نوروز به همکاران خبرنگارم در رسانههای خارج از ایران هشدار میدهم که مراقب پروژههای شکار هیبریدی باشید. هیچ بعید نیست که به دلایلی نظیر دلتنگی برای خانواده یا دلایل دیگر، انگیزه بازگشت به ایران داشته باشید و از قضا، سازمانهای اطلاعاتی کشور صمیمیترین دوستانتان را به کار بگیرند تا متقاعدتان کنند بازگردید؛ بهویژه اکنون که به دلیل وقفه در فعالیت رادیو فردا و صدای آمریکا، فصل شکار سازمانهای اطلاعاتی محسوب میشود. آنها با ترکیب همزمان چند روش و بهکارگیری چند تن از دوستان شما در زمینههای مختلف، میکوشند متقاعدتان کنند که بازگشت به ایران بهترین تصمیم است و هیچ خطری شما را تهدید نمیکند.
فارغ از این توضیح، بگذارید اعتراف کنم که من ۱۵ سال در کشورهای مختلف زندگی کردهام و در هیچ کشوری به اندازه ایران احساس غربت نداشتم. نگذارید دلتنگی و دوری از وطن در غربت، شما را به زانو درآورد.
نوروز پیروز.»
ـ از صفحه فرزاد فتاحی، خبرنگار
#رضا_ولیزاده #نوروز #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
جاسوس اطلاعات سپاه، روزنامهنگار و همشهریام، برایم دام پهن کرد
رضا ولیزاده، روزنامهنگار و خبرنگار دو تابعیتی ایرانی-آمریکایی، در پیام نوروزی خود از زندان اوین که در صفحه اینستاگرام برادرش منتشر شده، ضمن شادباش سال نو، با هدف هشدار به همکارانش نوشته است:
«رابط سازمان اطلاعات سپاه به مدت دو سال تلاش کرد به من اطمینان دهد که اگر بخواهم به ایران بازگردم و چهارشنبهسوری و نوروز را در کنار خانواده جشن بگیرم، هرگز برخورد قضایی و امنیتی، جشن ما را بر هم نخواهد زد.
من هم پس از ۱۵ سال زندگی در خارج از ایران، درست روز چهارشنبهسوری ۱۴۰۲، خودم را به خانه پدری رساندم؛ نه اینکه ندانم این وعده دروغ است و جاسوس سازمان اطلاعات سپاه، که از قضا روزنامهنگار، همشهری و دوست دوران دبیرستانم بود، برایم دام پهن کرده است.
نه اینکه باور کنم تغییری در ماهیت جمهوری اسلامی رخ داده، بلکه برای دیدار پدر و مادر پیرم که به دلیل بیماری امکان سفر به کشوری دیگر را نداشتند و همچنین برای کشف حقیقت در مورد پروژه دروغین سازمانهای امنیتی-اطلاعاتی کشور درباره پرونده اعتراضات سال ۸۸ به ایران برگشتم. البته، فراتر از اینها، به دلیل بزرگی که اکنون زمان سخن گفتن از آن نیست.
من با شادباش نوروز به همکاران خبرنگارم در رسانههای خارج از ایران هشدار میدهم که مراقب پروژههای شکار هیبریدی باشید. هیچ بعید نیست که به دلایلی نظیر دلتنگی برای خانواده یا دلایل دیگر، انگیزه بازگشت به ایران داشته باشید و از قضا، سازمانهای اطلاعاتی کشور صمیمیترین دوستانتان را به کار بگیرند تا متقاعدتان کنند بازگردید؛ بهویژه اکنون که به دلیل وقفه در فعالیت رادیو فردا و صدای آمریکا، فصل شکار سازمانهای اطلاعاتی محسوب میشود. آنها با ترکیب همزمان چند روش و بهکارگیری چند تن از دوستان شما در زمینههای مختلف، میکوشند متقاعدتان کنند که بازگشت به ایران بهترین تصمیم است و هیچ خطری شما را تهدید نمیکند.
فارغ از این توضیح، بگذارید اعتراف کنم که من ۱۵ سال در کشورهای مختلف زندگی کردهام و در هیچ کشوری به اندازه ایران احساس غربت نداشتم. نگذارید دلتنگی و دوری از وطن در غربت، شما را به زانو درآورد.
نوروز پیروز.»
ـ از صفحه فرزاد فتاحی، خبرنگار
#رضا_ولیزاده #نوروز #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔34👍5❤2
بیانیه حمایت از دکتر مصطفی مهرآیین و اعتراض به احضار ایشان به دادسرا
جمعی از اساتید دانشگاههای کشور با انتشار بیانیهای، مراتب اعتراض خود را نسبت به احضار دکتر مصطفی مهرآیین، جامعهشناس و استاد دانشگاه، به دادسرا اعلام کردند و این اقدام را تهدیدی جدی علیه آزادی بیان و فضای علمی کشور دانستند.
در این بیانیه آمده است: «ما، اساتید دانشگاههای کشور، اعتراض شدید خود را به احضار دکتر مصطفی مهرآیین اعلام میداریم. این اقدام، نه تنها نقض آشکار آزادی اندیشه و بیان، بلکه تهدیدی برای زیست علمی، فکری و فرهنگی کشور است. دکتر مهرآیین همواره بر اهمیت تفکر انتقادی، گفتوگو و آزادی اندیشه تأکید داشتهاند.»
اساتید امضاکننده این بیانیه تأکید کردهاند که در شرایط بحرانی امروز، کشور بیش از هر زمان دیگری به فضای باز برای نقد و تبادل آزاد اندیشه نیاز دارد، و برخورد با استادان دانشگاه بهدلیل دیدگاههای انتقادیشان، پیامدهایی ویرانگر برای دانشگاه و جامعه بههمراه خواهد داشت.
در پایان این بیانیه، از تمامی نهادهای مسئول خواسته شده است که بهجای سرکوب آزادی اندیشه، زمینهساز رشد گفتوگوی آزاد و اندیشهورزی در کشور باشند، و هشدار دادهاند که سکوت در برابر چنین اقداماتی، به تضعیف هرچه بیشتر حقوق فردی و اجتماعی خواهد انجامید.
این بیانیه توسط بیش از ۱۰۰ تن از استادان دانشگاههای مختلف از جمله دانشگاه تهران، صنعتی شریف، شهید بهشتی، علم و صنعت، شیراز، فردوسی مشهد، خلیج فارس، سیستان و بلوچستان، تربیت مدرس، حکیم سبزواری، خواجه نصیر، دانشگاههای آزاد و پژوهشگاههای علمی کشور امضا شده است.
ـ ابن که اعضای هر صنف از یکدیگر حمایت کنند، یک فعالیت مدنی موثر و نشانگر وجود همبستگی است.
فراموش نکنیم که حکومت بارها استادان دانشگاهها را از فیلترهای مختلف رد میکند و بسیاری را اخراج، تعلیق و بازنشسته زودهنگام کرده است و تلاش کرده افراد بسیجی را عضو هیئت علمی کند، با اینحال هنوز استادانی که از حکومت انتقاد کرده و از همکارانشان حمایت کنند، کم نیستند.
اسامی امضاکنندگان در قسمت کامنت.های این پست اینستاگرام توانا آمده تست
#مصطفی_مهرآیین #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
جمعی از اساتید دانشگاههای کشور با انتشار بیانیهای، مراتب اعتراض خود را نسبت به احضار دکتر مصطفی مهرآیین، جامعهشناس و استاد دانشگاه، به دادسرا اعلام کردند و این اقدام را تهدیدی جدی علیه آزادی بیان و فضای علمی کشور دانستند.
در این بیانیه آمده است: «ما، اساتید دانشگاههای کشور، اعتراض شدید خود را به احضار دکتر مصطفی مهرآیین اعلام میداریم. این اقدام، نه تنها نقض آشکار آزادی اندیشه و بیان، بلکه تهدیدی برای زیست علمی، فکری و فرهنگی کشور است. دکتر مهرآیین همواره بر اهمیت تفکر انتقادی، گفتوگو و آزادی اندیشه تأکید داشتهاند.»
اساتید امضاکننده این بیانیه تأکید کردهاند که در شرایط بحرانی امروز، کشور بیش از هر زمان دیگری به فضای باز برای نقد و تبادل آزاد اندیشه نیاز دارد، و برخورد با استادان دانشگاه بهدلیل دیدگاههای انتقادیشان، پیامدهایی ویرانگر برای دانشگاه و جامعه بههمراه خواهد داشت.
در پایان این بیانیه، از تمامی نهادهای مسئول خواسته شده است که بهجای سرکوب آزادی اندیشه، زمینهساز رشد گفتوگوی آزاد و اندیشهورزی در کشور باشند، و هشدار دادهاند که سکوت در برابر چنین اقداماتی، به تضعیف هرچه بیشتر حقوق فردی و اجتماعی خواهد انجامید.
این بیانیه توسط بیش از ۱۰۰ تن از استادان دانشگاههای مختلف از جمله دانشگاه تهران، صنعتی شریف، شهید بهشتی، علم و صنعت، شیراز، فردوسی مشهد، خلیج فارس، سیستان و بلوچستان، تربیت مدرس، حکیم سبزواری، خواجه نصیر، دانشگاههای آزاد و پژوهشگاههای علمی کشور امضا شده است.
ـ ابن که اعضای هر صنف از یکدیگر حمایت کنند، یک فعالیت مدنی موثر و نشانگر وجود همبستگی است.
فراموش نکنیم که حکومت بارها استادان دانشگاهها را از فیلترهای مختلف رد میکند و بسیاری را اخراج، تعلیق و بازنشسته زودهنگام کرده است و تلاش کرده افراد بسیجی را عضو هیئت علمی کند، با اینحال هنوز استادانی که از حکومت انتقاد کرده و از همکارانشان حمایت کنند، کم نیستند.
اسامی امضاکنندگان در قسمت کامنت.های این پست اینستاگرام توانا آمده تست
#مصطفی_مهرآیین #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍45
پاسخ فاطمه و محمدحسین سپهری به فائزه هاشمی:
وقتی تنها امید دلباختگانِ ۵۷، پسر خامنهای است!
در دو سال گذشته، فهرست قتلها، مرگهای مشکوک، و اعدامهای پنهانی در ایران بهطرزی نگرانکننده گسترش یافته و هیچ نشانی از توقف ندارد. از قتل مشکوک کیومرث پوراحمد و داریوش مهرجویی، تا جانباختن پرابهام ابوالفضل عابدینی نصر، برزان محمدی، بیژن اشتری، و قتل حکومتی جمشید شارمهد، محسن لنگرنشین، پدرام مدنی و عباس کورکوری (مجاهد کورکور) — وجه مشترک تمام این پروندهها، انکار حقیقت، نبود دادگاه علنی و عادلانه، و تحمیل سکوت از طریق تهدید و خشونت است.
این مرگها تصادفی نیستند؛ نشانهای هستند از ورود جمهوری اسلامی به واپسین مرحله بقای امنیتیاش — مرحلهای که در آن نه مشروعیتی مانده، نه ابزار اقناع، و نه حتی ظاهری از عدالت. تنها گزینه باقیمانده، سرکوب عریان و حذف فیزیکی است. اما این مسیر پایدار نیست. هیچ حکومتی با طنابدار و ترور دوام نیاورده. مردم ایران امروز بهتر از همیشه میدانند: تنها راه پایان دادن به این چرخه جنایت، براندازی کامل این رژیم سرکوبگر و جایگزینی آن با ساختاری آزاد، پاسخگو و انسانی است.
در چنین شرایطی، فائزه هاشمی، دختر یکی از معماران اصلی جمهوری اسلامی، در گفتوگویی تازه با حمله به شاهزاده رضا پهلوی، اظهار میدارد که مجتبی خامنهای میتواند همان نقشی را ایفا کند که محمد بنسلمان در عربستان بازی کرده است — چهرهای برخاسته از همان نهاد امنیتی که دهههاست مردم ایران را سرکوب، تحقیر و سر بهنیست کرده. او همچنین میگوید با براندازی مخالف است و میافزاید: «هیچ انقلابی به نتیجه مثبتی نرسیده است.»
پاسخ ما روشن است:
شما و همنسلانتان که در سال ۵۷، با حماقتی تاریخی به دنبال خمینی افتادید، ایرانِ در حال توسعه و آزادی را به باتلاق فقر، ترور و تحقیر کشاندید. کشوری با پیشرفت صنعتی، علمی و اجتماعی را به اولین حامی تروریسم در منطقه تبدیل کردید. و امروز، پس از چهار دهه سرکوب و خیانت، نهایت ابتکار سیاسیتان این است که فرزند علی خامنهای را ناجی آینده ایران معرفی کنید. این یعنی اعتراف به ورشکستگی فکری و سیاسی کامل انقلاب ۵۷؛ انقلابی که پدر جنایتکارتان، هاشمی رفسنجانی، از معماران اصلی آن بود.
ملت ایران نه فراموش کرده و نه خواهد بخشید. نه فریب چهرههای بازیافتی را میخورد، و نه وارثان آن خیانت را ناجی میداند. شما از نکبت ۵۷ آمدهاید و هنوز هم امیدتان به نجات همان ساختار پوسیده است. نسلی که حالا حتی برای نجات خود، جز مجتبی خامنهای گزینهای ندارد.
آینده ایران از دل همین ملت بیرون خواهد آمد — از دل مردمی که امروز با آگاهی، تجربه، و خاطرهی شکوه ایرانِ پیش از فتنه ۵۷، رهبری شاهزاده رضا پهلوی را پذیرفتهاند. آینده را شفافیت، شجاعت، و گسست کامل از چهرههایی خواهد ساخت که در رأس قدرت یا در سایهی این رژیم سرکوبگر زیستهاند.
ـ از صفحه اینستاگرام علی سپهری
#فاطمه_سپهری #محمدحسین_سپهری #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
وقتی تنها امید دلباختگانِ ۵۷، پسر خامنهای است!
در دو سال گذشته، فهرست قتلها، مرگهای مشکوک، و اعدامهای پنهانی در ایران بهطرزی نگرانکننده گسترش یافته و هیچ نشانی از توقف ندارد. از قتل مشکوک کیومرث پوراحمد و داریوش مهرجویی، تا جانباختن پرابهام ابوالفضل عابدینی نصر، برزان محمدی، بیژن اشتری، و قتل حکومتی جمشید شارمهد، محسن لنگرنشین، پدرام مدنی و عباس کورکوری (مجاهد کورکور) — وجه مشترک تمام این پروندهها، انکار حقیقت، نبود دادگاه علنی و عادلانه، و تحمیل سکوت از طریق تهدید و خشونت است.
این مرگها تصادفی نیستند؛ نشانهای هستند از ورود جمهوری اسلامی به واپسین مرحله بقای امنیتیاش — مرحلهای که در آن نه مشروعیتی مانده، نه ابزار اقناع، و نه حتی ظاهری از عدالت. تنها گزینه باقیمانده، سرکوب عریان و حذف فیزیکی است. اما این مسیر پایدار نیست. هیچ حکومتی با طنابدار و ترور دوام نیاورده. مردم ایران امروز بهتر از همیشه میدانند: تنها راه پایان دادن به این چرخه جنایت، براندازی کامل این رژیم سرکوبگر و جایگزینی آن با ساختاری آزاد، پاسخگو و انسانی است.
در چنین شرایطی، فائزه هاشمی، دختر یکی از معماران اصلی جمهوری اسلامی، در گفتوگویی تازه با حمله به شاهزاده رضا پهلوی، اظهار میدارد که مجتبی خامنهای میتواند همان نقشی را ایفا کند که محمد بنسلمان در عربستان بازی کرده است — چهرهای برخاسته از همان نهاد امنیتی که دهههاست مردم ایران را سرکوب، تحقیر و سر بهنیست کرده. او همچنین میگوید با براندازی مخالف است و میافزاید: «هیچ انقلابی به نتیجه مثبتی نرسیده است.»
پاسخ ما روشن است:
شما و همنسلانتان که در سال ۵۷، با حماقتی تاریخی به دنبال خمینی افتادید، ایرانِ در حال توسعه و آزادی را به باتلاق فقر، ترور و تحقیر کشاندید. کشوری با پیشرفت صنعتی، علمی و اجتماعی را به اولین حامی تروریسم در منطقه تبدیل کردید. و امروز، پس از چهار دهه سرکوب و خیانت، نهایت ابتکار سیاسیتان این است که فرزند علی خامنهای را ناجی آینده ایران معرفی کنید. این یعنی اعتراف به ورشکستگی فکری و سیاسی کامل انقلاب ۵۷؛ انقلابی که پدر جنایتکارتان، هاشمی رفسنجانی، از معماران اصلی آن بود.
ملت ایران نه فراموش کرده و نه خواهد بخشید. نه فریب چهرههای بازیافتی را میخورد، و نه وارثان آن خیانت را ناجی میداند. شما از نکبت ۵۷ آمدهاید و هنوز هم امیدتان به نجات همان ساختار پوسیده است. نسلی که حالا حتی برای نجات خود، جز مجتبی خامنهای گزینهای ندارد.
آینده ایران از دل همین ملت بیرون خواهد آمد — از دل مردمی که امروز با آگاهی، تجربه، و خاطرهی شکوه ایرانِ پیش از فتنه ۵۷، رهبری شاهزاده رضا پهلوی را پذیرفتهاند. آینده را شفافیت، شجاعت، و گسست کامل از چهرههایی خواهد ساخت که در رأس قدرت یا در سایهی این رژیم سرکوبگر زیستهاند.
ـ از صفحه اینستاگرام علی سپهری
#فاطمه_سپهری #محمدحسین_سپهری #بیانبه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💯37👍11❤8🕊2
بیانیه جمعی از فعالان سیاسی و مدنی: توقف فوری اعدامها و آزادی بیقید و شرط زندانیان سیاسی در ایران
گروهی از کنشگران، هنرمندان، و فعالان حقوق بشر با انتشار بیانیهای مشترک نسبت به تشدید سرکوبها، بازداشتهای گسترده و شرایط نامعلوم زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران هشدار دادند و خواستار توقف فوری اعدامها و آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی شدند.
در این بیانیه تأکید شده است که حکومتهای استبدادی در شرایط جنگی یا بحرانهای خارجی، غالباً سرکوب مردم خود را تشدید میکنند و جنگها همواره ویرانی و نقض حقوق بشر را بهدنبال دارند.
امضاکنندگان، حمله اخیر اسرائیل به زندان اوین را که در روز روشن و در حضور خانوادهها و مراجعان انجام شده است، محکوم کردند و در عین حال نسبت به موج تازه و گسترده بازداشت شهروندان در ایران ابراز نگرانی کردهاند.
به گفته این بیانیه، بسیاری از این بازداشتها بدون رعایت اصول قانونی و بدون ارائه دلیل یا مدارک مشخص صورت میگیرد و اتهام رایج علیه بازداشتشدگان «جاسوسی» عنوان میشود؛ در حالی که شواهد تاریخی و حتی اعترافات برخی مقامهای پیشین و فعلی جمهوری اسلامی نشان میدهد که نفوذ اطلاعاتی بیگانگان بیشتر در لایههای قدرت متمرکز بوده تا میان مردم عادی.
بیانیه همچنین به وضعیت نامعلوم بسیاری از زندانیان سیاسی اشاره میکند که خانوادههایشان از سرنوشت و محل نگهداری آنها بیخبر هستند.
بر اساس این گزارش، زندانیان بندهای عمومی زندان اوین به زندانهایی در اطراف تهران منتقل شدهاند و در شرایط دشوار و غیرانسانی نگهداری میشوند؛ در حالی که هیچ اطلاعرسانی رسمی درباره وضعیت زندانیانی که در بندهای امنیتی یا سلولهای انفرادی بودهاند، منتشر نشده است.
امضاکنندگان این بیانیه، با ابراز نگرانی عمیق نسبت به وضعیت مبهم، ناعادلانه و غیرانسانی زندانیان سیاسی و عقیدتی، خواستار توقف فوری اعدامها، پایان دادن به رویکردهای امنیتی و آزادی بیقید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی در سراسر کشور شدهاند.
اسامی امضاکنندگان این بیانیه عبارت است از: ارس امیری، مهناز پراکند، جعفر پناهی، ناهید تقوی، محمد حبیبی، آتنا دائمی، ویدا ربانی، محمد رسولاف، امیر رئیسیان، نازنین زاغری، عبدالفتاح سلطانی، محمد سیفزاده، عطاالله شیرازی، شیرین عبادی، محمد کریمبیگی (پدر مصطفی کریمبیگی)، مریم کلارن، نرگس محمدی، فاطمه ملکی (همسر محمد نوریزاد)، اکرم نقابی (مادر سعید زینالی)، پوران ناظمی و فرزانه ناظرانپور.
#بیانبه #ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
گروهی از کنشگران، هنرمندان، و فعالان حقوق بشر با انتشار بیانیهای مشترک نسبت به تشدید سرکوبها، بازداشتهای گسترده و شرایط نامعلوم زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران هشدار دادند و خواستار توقف فوری اعدامها و آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی شدند.
در این بیانیه تأکید شده است که حکومتهای استبدادی در شرایط جنگی یا بحرانهای خارجی، غالباً سرکوب مردم خود را تشدید میکنند و جنگها همواره ویرانی و نقض حقوق بشر را بهدنبال دارند.
امضاکنندگان، حمله اخیر اسرائیل به زندان اوین را که در روز روشن و در حضور خانوادهها و مراجعان انجام شده است، محکوم کردند و در عین حال نسبت به موج تازه و گسترده بازداشت شهروندان در ایران ابراز نگرانی کردهاند.
به گفته این بیانیه، بسیاری از این بازداشتها بدون رعایت اصول قانونی و بدون ارائه دلیل یا مدارک مشخص صورت میگیرد و اتهام رایج علیه بازداشتشدگان «جاسوسی» عنوان میشود؛ در حالی که شواهد تاریخی و حتی اعترافات برخی مقامهای پیشین و فعلی جمهوری اسلامی نشان میدهد که نفوذ اطلاعاتی بیگانگان بیشتر در لایههای قدرت متمرکز بوده تا میان مردم عادی.
بیانیه همچنین به وضعیت نامعلوم بسیاری از زندانیان سیاسی اشاره میکند که خانوادههایشان از سرنوشت و محل نگهداری آنها بیخبر هستند.
بر اساس این گزارش، زندانیان بندهای عمومی زندان اوین به زندانهایی در اطراف تهران منتقل شدهاند و در شرایط دشوار و غیرانسانی نگهداری میشوند؛ در حالی که هیچ اطلاعرسانی رسمی درباره وضعیت زندانیانی که در بندهای امنیتی یا سلولهای انفرادی بودهاند، منتشر نشده است.
امضاکنندگان این بیانیه، با ابراز نگرانی عمیق نسبت به وضعیت مبهم، ناعادلانه و غیرانسانی زندانیان سیاسی و عقیدتی، خواستار توقف فوری اعدامها، پایان دادن به رویکردهای امنیتی و آزادی بیقید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی در سراسر کشور شدهاند.
اسامی امضاکنندگان این بیانیه عبارت است از: ارس امیری، مهناز پراکند، جعفر پناهی، ناهید تقوی، محمد حبیبی، آتنا دائمی، ویدا ربانی، محمد رسولاف، امیر رئیسیان، نازنین زاغری، عبدالفتاح سلطانی، محمد سیفزاده، عطاالله شیرازی، شیرین عبادی، محمد کریمبیگی (پدر مصطفی کریمبیگی)، مریم کلارن، نرگس محمدی، فاطمه ملکی (همسر محمد نوریزاد)، اکرم نقابی (مادر سعید زینالی)، پوران ناظمی و فرزانه ناظرانپور.
#بیانبه #ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍41❤8👎1
سیدمصطفی تاجزاده، فعال سیاسی و زندانی سیاسی، در بیانیهای تفصیلی از زندان تهران بزرگ، با انتقاد شدید از عملکرد رهبر جمهوری اسلامی، راهکارهایی برای عبور کشور از وضعیت بحرانی کنونی ارائه کرده و تأکید کرده است که آیتالله خامنهای باید یا به خواست ملت تمکین کند یا استعفا دهد.
او در ابتدای این بیانیه، با اشاره به بحرانهای چندلایه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و بینالمللی، نوشته است:
«راهبردهای اشتباه رهبر و خطاهای محاسباتی وی، جمهوری اسلامی را در ضعیفترین و شکنندهترین وضعیت خود قرار داده است. گرانی و تورم و نیز رکود و بیکاری کمر قشرهای وسیعی را خم کرده؛ ارائه خدمات به شهروندان روزبهروز وخیمتر گشته؛ تحریمهای اقتصادی دستوپای کشور را بسته و ترسیم چشماندازی روشن را ناممکن کرده است. بلاتکلیفی و تعلیق در بسیاری از زمینهها یکهتازی میکند.»
تاجزاده در ادامه، وضعیت سیاست خارجی کشور و بهویژه گفتوگوهای احیای برجام را مورد نقد قرار داده و نوشته است:
«درحالحاضر احتمال کسب امتیازات متقابل و متناسب با دستاوردهای طرف مقابل، در مذاکره با آمریکا شدیداً کاهش یافته و لغو مؤثر تحریمها تقریباً منتفی است. بهویژه آنکه طرف مذاکره بهتازگی علاوه بر غنیسازی صفر، زمزمه محدودکردن برنامه موشکی ایران را سر داده است.»
او هشدار داده که ترک میز مذاکره نیز بهانهای برای حمله نظامی خواهد بود و مینویسد:
«بدون مذاکره، تحریمها ادامه مییابد و مشکلات میهن و مردم تشدید میشود.»
تاجزاده در این بیانیه با اشاره مستقیم به عملکرد رهبری جمهوری اسلامی، مینویسد:
«دنیاناشناسی رهبر و تعیین اهداف غیرواقعبینانه و نامناسب با ظرفیت و جایگاه نظام ازیکسو، و بستن فضای گفتوگو و نقد، حذف شایستگان و برکشیدن "بلهقربان"گویان ازسویدیگر، ایران را چنان آسیبپذیر کرده است که افزون بر تحریمهای کمرشکن، به آمریکا و اسرائیل مجال داد تا به کشورمان حمله کنند.»
او نوشت:
«نتیجه آمریکاستیزی غیرضرور و پرهزینه و نیز ستیز با خواست اکثریت ملت، چیزی جز اقتصاد ورشکسته، افق تیره و سرگشتگی رهبر و دیگر مقامات متوهمی نبوده است که فکر میکردند قادرند در تهران سوار خودرو شده و در بیروت پیاده شوند.»
تاجزاده معتقد است که تنها راهحل ممکن، مشارکت فعال مردم در تعیین سرنوشت خویش است:
«فقط با واردکردن ملت به صحنه میتوان توازن نابرابر قوا را تغییر داد، لغو تحریمها را دسترسپذیر کرد و به دورکردن شبح جنگ از آسمان ایران امید بست. تنها با مشارکت فعال ملت میتوان از بحرانها و درحقیقت بنبست کنونی بهسلامت گذشت.»
این فعال سیاسی در فراز مهمی از نامهاش، خواستار تغییرات بنیادین در ساختار سیاسی کشور شد و نوشت:
«در چنین اوضاع خطیری، آقای خامنهای راهی ندارد جز اینکه عذر تقصیر به پیشگاه ملت ایران ببرد و به انجام تغییرات بنیادین متناسب با مطالبات ملی تن دهد؛ از جمله با تشکیل مجلس مؤسسان، براساس انتخاباتی کاملاً آزاد و منصفانه، تغییر قانون اساسی را به روش مسالمتآمیز و مدنی ممکن کند؛ و یا اینکه استعفاء داده و کنارهگیرد تا انجام تغییرات بزرگ به سود ملت در غیاب وی ممکن شود، تا ایرانیان در چاه ویل بیدولتی نیفتند.»
تاجزاده در ادامه با اشاره به مخالفت رهبری با همهپرسی در سالهای گذشته نوشت:
«اگر رهبر کمترین تردیدی در شکست حکومت دینی و عبور اکثریت ایرانیان از نظام مبتنی بر ولایت فقیه دارد، با برگزاری رفراندوم موافقت کند تا ملت خود درباره سرنوشت خویش تصمیم بگیرد.»
او تصریح کرد که برگزاری همهپرسی و تشکیل مجلس مؤسسان، نهتنها تهدیدی برای امنیت ملی نیست، بلکه راهی است برای خروج از بحران به شکلی مسالمتآمیز.
در پایان بیانیه، تاجزاده با تکیه بر حق ملت برای تعیین سرنوشت خود تأکید میکند:
«اراده ملت ایران بر تعیین سرنوشت خویش مطابق میل و مصلحت خود تعلق گرفته است و به یاری خداوند آنرا تحقق خواهد بخشید و "ایران برای همه ایرانیان" خواهد شد؛ چه آقای خامنهای به این حق مسلم تمکین کند و چه مقابل آن بایستد.»
او هشدار داد که مقاومت در برابر خواست مردم، خطر بیثباتی و فروپاشی را افزایش میدهد:
«ایستادن رهبر مقابل خواست ملت، هزینهها و خطرهای تحولات اجتنابناپذیر را افزایش داده و احتمال سوءاستفاده بیگانگان را از شکاف حاکمیت با ملت بیشتر میکند. لجاجت حاکمیت با ملت میتواند ایران و ایرانی را گرفتار وضعیت فاجعهبار بیدولتی کند، بدون آنکه قادر به تثبیت استبداد دینی و جلوگیری از تغییرات اساسی مبتنی بر خواست ملت باشد.»
تاجزاده حمله اسرائیل و آمریکا به جمهوری اسلامی را محکوم کرده و آن را خلاف موازین بینالمللی و تجاوز دانسته، هرچند زمینهساز چنین اتفاقی را سیاستهای جمهوری اسلامی قلمداد کرده است.
متن کامل:
tinyurl.com/mseju8kk
#بیانبه #تاجزاده #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
او در ابتدای این بیانیه، با اشاره به بحرانهای چندلایه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و بینالمللی، نوشته است:
«راهبردهای اشتباه رهبر و خطاهای محاسباتی وی، جمهوری اسلامی را در ضعیفترین و شکنندهترین وضعیت خود قرار داده است. گرانی و تورم و نیز رکود و بیکاری کمر قشرهای وسیعی را خم کرده؛ ارائه خدمات به شهروندان روزبهروز وخیمتر گشته؛ تحریمهای اقتصادی دستوپای کشور را بسته و ترسیم چشماندازی روشن را ناممکن کرده است. بلاتکلیفی و تعلیق در بسیاری از زمینهها یکهتازی میکند.»
تاجزاده در ادامه، وضعیت سیاست خارجی کشور و بهویژه گفتوگوهای احیای برجام را مورد نقد قرار داده و نوشته است:
«درحالحاضر احتمال کسب امتیازات متقابل و متناسب با دستاوردهای طرف مقابل، در مذاکره با آمریکا شدیداً کاهش یافته و لغو مؤثر تحریمها تقریباً منتفی است. بهویژه آنکه طرف مذاکره بهتازگی علاوه بر غنیسازی صفر، زمزمه محدودکردن برنامه موشکی ایران را سر داده است.»
او هشدار داده که ترک میز مذاکره نیز بهانهای برای حمله نظامی خواهد بود و مینویسد:
«بدون مذاکره، تحریمها ادامه مییابد و مشکلات میهن و مردم تشدید میشود.»
تاجزاده در این بیانیه با اشاره مستقیم به عملکرد رهبری جمهوری اسلامی، مینویسد:
«دنیاناشناسی رهبر و تعیین اهداف غیرواقعبینانه و نامناسب با ظرفیت و جایگاه نظام ازیکسو، و بستن فضای گفتوگو و نقد، حذف شایستگان و برکشیدن "بلهقربان"گویان ازسویدیگر، ایران را چنان آسیبپذیر کرده است که افزون بر تحریمهای کمرشکن، به آمریکا و اسرائیل مجال داد تا به کشورمان حمله کنند.»
او نوشت:
«نتیجه آمریکاستیزی غیرضرور و پرهزینه و نیز ستیز با خواست اکثریت ملت، چیزی جز اقتصاد ورشکسته، افق تیره و سرگشتگی رهبر و دیگر مقامات متوهمی نبوده است که فکر میکردند قادرند در تهران سوار خودرو شده و در بیروت پیاده شوند.»
تاجزاده معتقد است که تنها راهحل ممکن، مشارکت فعال مردم در تعیین سرنوشت خویش است:
«فقط با واردکردن ملت به صحنه میتوان توازن نابرابر قوا را تغییر داد، لغو تحریمها را دسترسپذیر کرد و به دورکردن شبح جنگ از آسمان ایران امید بست. تنها با مشارکت فعال ملت میتوان از بحرانها و درحقیقت بنبست کنونی بهسلامت گذشت.»
این فعال سیاسی در فراز مهمی از نامهاش، خواستار تغییرات بنیادین در ساختار سیاسی کشور شد و نوشت:
«در چنین اوضاع خطیری، آقای خامنهای راهی ندارد جز اینکه عذر تقصیر به پیشگاه ملت ایران ببرد و به انجام تغییرات بنیادین متناسب با مطالبات ملی تن دهد؛ از جمله با تشکیل مجلس مؤسسان، براساس انتخاباتی کاملاً آزاد و منصفانه، تغییر قانون اساسی را به روش مسالمتآمیز و مدنی ممکن کند؛ و یا اینکه استعفاء داده و کنارهگیرد تا انجام تغییرات بزرگ به سود ملت در غیاب وی ممکن شود، تا ایرانیان در چاه ویل بیدولتی نیفتند.»
تاجزاده در ادامه با اشاره به مخالفت رهبری با همهپرسی در سالهای گذشته نوشت:
«اگر رهبر کمترین تردیدی در شکست حکومت دینی و عبور اکثریت ایرانیان از نظام مبتنی بر ولایت فقیه دارد، با برگزاری رفراندوم موافقت کند تا ملت خود درباره سرنوشت خویش تصمیم بگیرد.»
او تصریح کرد که برگزاری همهپرسی و تشکیل مجلس مؤسسان، نهتنها تهدیدی برای امنیت ملی نیست، بلکه راهی است برای خروج از بحران به شکلی مسالمتآمیز.
در پایان بیانیه، تاجزاده با تکیه بر حق ملت برای تعیین سرنوشت خود تأکید میکند:
«اراده ملت ایران بر تعیین سرنوشت خویش مطابق میل و مصلحت خود تعلق گرفته است و به یاری خداوند آنرا تحقق خواهد بخشید و "ایران برای همه ایرانیان" خواهد شد؛ چه آقای خامنهای به این حق مسلم تمکین کند و چه مقابل آن بایستد.»
او هشدار داد که مقاومت در برابر خواست مردم، خطر بیثباتی و فروپاشی را افزایش میدهد:
«ایستادن رهبر مقابل خواست ملت، هزینهها و خطرهای تحولات اجتنابناپذیر را افزایش داده و احتمال سوءاستفاده بیگانگان را از شکاف حاکمیت با ملت بیشتر میکند. لجاجت حاکمیت با ملت میتواند ایران و ایرانی را گرفتار وضعیت فاجعهبار بیدولتی کند، بدون آنکه قادر به تثبیت استبداد دینی و جلوگیری از تغییرات اساسی مبتنی بر خواست ملت باشد.»
تاجزاده حمله اسرائیل و آمریکا به جمهوری اسلامی را محکوم کرده و آن را خلاف موازین بینالمللی و تجاوز دانسته، هرچند زمینهساز چنین اتفاقی را سیاستهای جمهوری اسلامی قلمداد کرده است.
متن کامل:
tinyurl.com/mseju8kk
#بیانبه #تاجزاده #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
❤21👍6👎5💔2
عباس واحدیان از زندان وکیلآباد: فقط اتحاد میتواند رژیم را زمینگیر کند
عباس واحدیان شاهرودی، از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ و زندانی سیاسی محبوس در بند ۶/۱ زندان وکیلآباد مشهد، در پیامی سرگشاده بار دیگر بر ضرورت «همبستگی ملی برای نجات ایران» تأکید کرد و نسبت به «فریبکاری اصلاحطلبان» و «اتاقهای فکر رژیم» هشدار داد.
او با اشاره به بیانیهی اخیر میرحسین موسوی نوشت: «مطالبی که ایشان با لکنت بسیار و لفافهپیچی، قصد تبییناش را داشتند، سال ۱۳۹۸ توسط اعضای بیانیه ۱۴ تن نخست و ۱۴ شیرزن با صراحت کامل بیان شد و هنوز هم در حال تاوان دادن آن گفتهها هستند.»
واحدیان نسبت به پروژهی بازسازی چهرهی برخی چهرههای سیاسی هشدار داده و نوشته است: «ترس اینجانب، از بازی پشت پرده اصلاحطلبان بود؛ کسانی که میخواهند با کمک اتاق فکر رژیم... خود را مهیای فریب بزرگ دیگری نمایند.»
او بار دیگر بر این نکته تأکید کرد که هیچ گروه سیاسی بهتنهایی قادر به سرنگونی جمهوری اسلامی نیست و نوشت: «بیانیهی ۱۴ ثابت کرد که هرگاه نجات ایران را محور مبارزهی خود قرار دهیم... میتوانیم با همین دستان خالی، قلمها و ارادهها، رژیم را با همه ابزارهای سرکوبش مقهور قدرت همبستگی کنیم.»
او از اپوزیسیون خواسته است: «متمرکز کردن فعالیتهای مبارزاتی بر دشمن اصلی یعنی رژیم آخوندی، و تلاش جهت ایجاد همکاری ملی برای نجات ایران.»
واحدیان تأکید میکند: «زمانی دنیا به ما کمک خواهد کرد که بداند ما دارای یک آلترناتیو ملی هستیم... نه مداخله نظامی، نه سیاسی؛ همین که باور کنند ما توان خلق بدیلی واقعی برای رژیم داریم، کافی است.»
او با اشاره به وضعیت وخیم داخل کشور و خستگی نسل جوان از «شعارهای توخالی و رهبران بیعمل»، تأکید میکند: «بیایید همه با هم، با ادای سوگند به والاترین و عزیزترین باوری که داریم، به نام آفریدگار و مام میهن، دوشادوش یکدیگر تا نابودی این رژیم ویرانگر بکوشیم.»
متن کامل نامه را اینجا بخوانید:
https://tinyurl.com/yra5r34b
#عباس_واحدیان_شاهرودی #بیانبه #همبستگی #اتحاد_رمز_پیروزی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
عباس واحدیان شاهرودی، از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ و زندانی سیاسی محبوس در بند ۶/۱ زندان وکیلآباد مشهد، در پیامی سرگشاده بار دیگر بر ضرورت «همبستگی ملی برای نجات ایران» تأکید کرد و نسبت به «فریبکاری اصلاحطلبان» و «اتاقهای فکر رژیم» هشدار داد.
او با اشاره به بیانیهی اخیر میرحسین موسوی نوشت: «مطالبی که ایشان با لکنت بسیار و لفافهپیچی، قصد تبییناش را داشتند، سال ۱۳۹۸ توسط اعضای بیانیه ۱۴ تن نخست و ۱۴ شیرزن با صراحت کامل بیان شد و هنوز هم در حال تاوان دادن آن گفتهها هستند.»
واحدیان نسبت به پروژهی بازسازی چهرهی برخی چهرههای سیاسی هشدار داده و نوشته است: «ترس اینجانب، از بازی پشت پرده اصلاحطلبان بود؛ کسانی که میخواهند با کمک اتاق فکر رژیم... خود را مهیای فریب بزرگ دیگری نمایند.»
او بار دیگر بر این نکته تأکید کرد که هیچ گروه سیاسی بهتنهایی قادر به سرنگونی جمهوری اسلامی نیست و نوشت: «بیانیهی ۱۴ ثابت کرد که هرگاه نجات ایران را محور مبارزهی خود قرار دهیم... میتوانیم با همین دستان خالی، قلمها و ارادهها، رژیم را با همه ابزارهای سرکوبش مقهور قدرت همبستگی کنیم.»
او از اپوزیسیون خواسته است: «متمرکز کردن فعالیتهای مبارزاتی بر دشمن اصلی یعنی رژیم آخوندی، و تلاش جهت ایجاد همکاری ملی برای نجات ایران.»
واحدیان تأکید میکند: «زمانی دنیا به ما کمک خواهد کرد که بداند ما دارای یک آلترناتیو ملی هستیم... نه مداخله نظامی، نه سیاسی؛ همین که باور کنند ما توان خلق بدیلی واقعی برای رژیم داریم، کافی است.»
او با اشاره به وضعیت وخیم داخل کشور و خستگی نسل جوان از «شعارهای توخالی و رهبران بیعمل»، تأکید میکند: «بیایید همه با هم، با ادای سوگند به والاترین و عزیزترین باوری که داریم، به نام آفریدگار و مام میهن، دوشادوش یکدیگر تا نابودی این رژیم ویرانگر بکوشیم.»
متن کامل نامه را اینجا بخوانید:
https://tinyurl.com/yra5r34b
#عباس_واحدیان_شاهرودی #بیانبه #همبستگی #اتحاد_رمز_پیروزی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤31👍9
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، به مناسبت سالگرد جانباختن مهسا امینی، بیانیهای به شرح زیر صادر کرد :
.
بیستودو شهریور فرا رسید؛
روزی که چشمان مهسا (ژینا) امینی به دست ظالم بسته شد، اما چشمان جهان را به روی تبعیض و ستم و سرکوب جمهوری اسلامی علیه مردم ایران، بهویژه زنان و جوانان، گشود.
سه سال گذشت؛
سه سال از کشتار، زندان، شکنجه و اعدام جوانان،
سه سال از زندگی، پویایی و امید مردم ایران
سه سال سرشار از مقاومت و مبارزه.
به یاد کشته شدگان، به یاد اعدامشدگان و به یاد زندانیان
بیایید همصدا، همراه و همدل شویم برای زن، زندگی، آزادی…
نرگس محمدی
۲۲ شهریور ۱۴۰۴
تهران ایران
#مهسا_امینی #ژینا_امینی #زن_زندگی_آزادی #حقوق_بشر #نه_به_جمهوری_اسلامی #بیانبه #نرگس_محمدی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
.
بیستودو شهریور فرا رسید؛
روزی که چشمان مهسا (ژینا) امینی به دست ظالم بسته شد، اما چشمان جهان را به روی تبعیض و ستم و سرکوب جمهوری اسلامی علیه مردم ایران، بهویژه زنان و جوانان، گشود.
سه سال گذشت؛
سه سال از کشتار، زندان، شکنجه و اعدام جوانان،
سه سال از زندگی، پویایی و امید مردم ایران
سه سال سرشار از مقاومت و مبارزه.
به یاد کشته شدگان، به یاد اعدامشدگان و به یاد زندانیان
بیایید همصدا، همراه و همدل شویم برای زن، زندگی، آزادی…
نرگس محمدی
۲۲ شهریور ۱۴۰۴
تهران ایران
#مهسا_امینی #ژینا_امینی #زن_زندگی_آزادی #حقوق_بشر #نه_به_جمهوری_اسلامی #بیانبه #نرگس_محمدی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊35💔11❤6👎5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
پیام تسلیت عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیلآباد مشهد و یکی از اعضای بیانیه۱۴ موکل زندهیاد خسرو علیکردی وکیل شریف، به خانواده علیکردی در پی مرگ مشکوک خسرو علیکردی
آقای خسرو علیکردی، وکالت عده زیادی از زندانیان سیاسی را بر عهده داشت و همواره با شهامت از آنها دفاع میکرد. به همین دلیل با پروندهسازیهای متعدد و احکام حبس و تبعید مواجه شد و بسیار تحت فشار قرار گرفت.
.
#عباس_واحدیان_شاهرودی
#نه_به_جمهورى_اسلامى #بیانبه #بیانیه۱۴
#خسرو_علیکردی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
.
پیام تسلیت عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیلآباد مشهد و یکی از اعضای بیانیه۱۴ موکل زندهیاد خسرو علیکردی وکیل شریف، به خانواده علیکردی در پی مرگ مشکوک خسرو علیکردی
آقای خسرو علیکردی، وکالت عده زیادی از زندانیان سیاسی را بر عهده داشت و همواره با شهامت از آنها دفاع میکرد. به همین دلیل با پروندهسازیهای متعدد و احکام حبس و تبعید مواجه شد و بسیار تحت فشار قرار گرفت.
.
#عباس_واحدیان_شاهرودی
#نه_به_جمهورى_اسلامى #بیانبه #بیانیه۱۴
#خسرو_علیکردی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤23💔3
نامه رضا خندان از زندان اوین به رئیس قوه قضاییه؛ هشدار درباره خطر مرگ زندانیان در پی حملات و درخواست آزادی فوری
رضا خندان، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در نامهای خطاب به رئیس قوه قضاییه با اشاره به شرایط جنگی و خطر بمباران، خواستار آزادی فوری زندانیان شد. او با یادآوری کشته شدن دهها زندانی، کارکنان و خانوادهها در جریان «جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل» و عدم اجرای مصوبه آزادی موقت زندانیان در مناطق جنگی، تأکید کرد که مسئولیت مستقیم جان زندانیان بر عهده قوه قضاییه و سازمان زندانهاست و هشدار داد که تکرار چنین فاجعهای پیامدهای سنگینی در پی خواهد داشت.
متن نامه به شرح زیر است:
«رییس قوه قضاییه
همانگونه که در جریان بوده اید با وجود نامه نگاری ها و تذکرات متعدد اینجانب رضا خندان و سایر هم بندیانم در جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل در خصوص اجرای مصوبه شماره ۲۱۱ مورخ ۲۲ دی ۱۳۶۵ و آزادی موقت زندانیان در مناطق جنگی با کمال تأسف از آزادی زندانیان اوین جلوگیری شد و فاجعه کشته شدن ده ها تن از زندانیان ،کارکنان خانواده ها و ... رقم خورد. شما نیز به عنوان مقامی که با نقض صریح قانون این فاجه را رقم زدید مسئولیت این اقدام را بر عهده گرفتید.
اکنون چهار روز از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران سپری می شود و امروز هشدارها و تذکرات ما مانند جنگ ۱۲ روزه نتیجه بخش نبوده و هزاران زندانی بی دلیل و غیر قانونی در زندانها زیر خطر بمباران شبانهروزی محبوسند بسیاری از خدمات به زندانیان قطع شده است. در صورت تداوم جنگ احتمال کمبود یا نایاب شدن جیره غذایی و بهداشتی قابل پیش بینی است.
این بار دیگر هیچ عذر و بهانهای پذیرفتنی نیست. مسئولیت مستقیم جان زندانیان با قوه قضاییه و سازمان زندانهاست؛ زندانیانی که هنوز عزادار هم بندیان و خانوادهها و پرسنلی که عزادار همکارانشان هستند.
چنانچه اقدام فوری در خصوص آزادی زندانیان صورت نگیرد و اتفاق هولناک و جنایتکارانه جنگ ۱۲ روزه یا بدتر و شدیدتر از آن رخ دهد تاریخ در مورد شما بدترین قضاوت ممکن را خواهد کرد و هیچ عذر و بهانهای مقبول نخواهد بود و شما در پیشگاه عدالت باید پاسخگو باشید.
رضا خندان
زندان اوین
۱۲ اسفند ۱۴۰۴»
ـ لازم به ذکر است، هنوز اسامی زندانیان کشته شده احتمالی، در جریان حمله موشکی در تابستان ۱۴۰۴ به بخش اداری اوین منتشر نشده است و تنها اسامی کادر اداری و سربازان و چند نفر از مسئولان دادسرای اوین انتشار یافته است.
#بیانبه #رضا_خندان #جنگ #زندان_اوین
@Tavaana_TavaanaTech
رضا خندان، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در نامهای خطاب به رئیس قوه قضاییه با اشاره به شرایط جنگی و خطر بمباران، خواستار آزادی فوری زندانیان شد. او با یادآوری کشته شدن دهها زندانی، کارکنان و خانوادهها در جریان «جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل» و عدم اجرای مصوبه آزادی موقت زندانیان در مناطق جنگی، تأکید کرد که مسئولیت مستقیم جان زندانیان بر عهده قوه قضاییه و سازمان زندانهاست و هشدار داد که تکرار چنین فاجعهای پیامدهای سنگینی در پی خواهد داشت.
متن نامه به شرح زیر است:
«رییس قوه قضاییه
همانگونه که در جریان بوده اید با وجود نامه نگاری ها و تذکرات متعدد اینجانب رضا خندان و سایر هم بندیانم در جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل در خصوص اجرای مصوبه شماره ۲۱۱ مورخ ۲۲ دی ۱۳۶۵ و آزادی موقت زندانیان در مناطق جنگی با کمال تأسف از آزادی زندانیان اوین جلوگیری شد و فاجعه کشته شدن ده ها تن از زندانیان ،کارکنان خانواده ها و ... رقم خورد. شما نیز به عنوان مقامی که با نقض صریح قانون این فاجه را رقم زدید مسئولیت این اقدام را بر عهده گرفتید.
اکنون چهار روز از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران سپری می شود و امروز هشدارها و تذکرات ما مانند جنگ ۱۲ روزه نتیجه بخش نبوده و هزاران زندانی بی دلیل و غیر قانونی در زندانها زیر خطر بمباران شبانهروزی محبوسند بسیاری از خدمات به زندانیان قطع شده است. در صورت تداوم جنگ احتمال کمبود یا نایاب شدن جیره غذایی و بهداشتی قابل پیش بینی است.
این بار دیگر هیچ عذر و بهانهای پذیرفتنی نیست. مسئولیت مستقیم جان زندانیان با قوه قضاییه و سازمان زندانهاست؛ زندانیانی که هنوز عزادار هم بندیان و خانوادهها و پرسنلی که عزادار همکارانشان هستند.
چنانچه اقدام فوری در خصوص آزادی زندانیان صورت نگیرد و اتفاق هولناک و جنایتکارانه جنگ ۱۲ روزه یا بدتر و شدیدتر از آن رخ دهد تاریخ در مورد شما بدترین قضاوت ممکن را خواهد کرد و هیچ عذر و بهانهای مقبول نخواهد بود و شما در پیشگاه عدالت باید پاسخگو باشید.
رضا خندان
زندان اوین
۱۲ اسفند ۱۴۰۴»
ـ لازم به ذکر است، هنوز اسامی زندانیان کشته شده احتمالی، در جریان حمله موشکی در تابستان ۱۴۰۴ به بخش اداری اوین منتشر نشده است و تنها اسامی کادر اداری و سربازان و چند نفر از مسئولان دادسرای اوین انتشار یافته است.
#بیانبه #رضا_خندان #جنگ #زندان_اوین
@Tavaana_TavaanaTech
❤18🕊5
⭕️ تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته صدوبیستوچهارم در ۵۶ زندان مختلف
🔴 آزادی و عدالت از مسیر احترام به حقوق بشر به دست میآید، نه مرگ و سلب حق حیات
در هفته گذشته دانشآموزان آگاه برای دفاع از حقوق خود در شهرهای مختلف به خیابان آمدند تا نشان دهند از سیاستهای حاکمیتی در عرصه آموزش که در تضاد آشکار با عدالت آموزشی است به تنگ آمدهاند. کارزار سهشنبههای نه به اعدام از دانشآموزان شجاع و آگاه حمایت میکند. بیشک آینده ایران با چنین افراد پرشوری درخشان خواهد بود.
حکومت اعدامی از ابتدای خرداد تاکنون دستکم ۴۹ تن را به دار آویخته است و در ادامه موج ارعاب و سرکوب خود، حکم اعدام زندانی سیاسی یعقوب درخشان در زندان لاکان رشت را مجدداً تایید کرده و برای زندانیان سیاسی دیگر یاسین شهبخش، حسن مصلاوی و علی کمالی حکم اعدام صادر کرده است.
همچنین چهار زندانی سیاسی به نامهای فرشاد اعتمادیفر، علیرضا مرداسی، مسعود جامعی و رضا عبدالی نیز در زندان شیبان اهواز در معرض اجرای قریبالوقوع حکم اعدام قرار دارند و جانشان در خطر است.
اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» که برای صدوبیستوچهارمین هفته پیاپی در برابر این اعدامهای غیر انسانی ایستادگی کرده و تعدادی از اعضای آن اعدام و یا به اشکال مختلف تحت فشار زندان و نهادهای امنیتی قرار گرفتهاند، بیش از همیشه و بار دیگر صدای خود را در دفاع از حق بنیادین زندگی بلند میکنند، حقی که سرچشمه همه حقوق انسانی است و پاسداری از آن ،نشانه بلوغ، برابری، آزادی و انسانیت هر جامعه به شمار میآید. بنابراین از همه اقشار و هموطنان عزیز میخواهند که صدای دادخواهی خود را علیه صدور و اجرای احکام ظالمانه اعدام بلند کرده و به شدیدترین وجه ممکن اعتراض خود را بیان کنند.
آزادی و عدالت حق هر انسانی است و عدالت واقعی نه از مسیر مرگ و سلب حق حیات بلکه از مسیر احترام به حقوق بشر به دست میآید. در نتیجه برای به دست آوردن آن از دست حاکمان ستمکار و مستبد باید مبارزه و مقاومت کرد.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» سهشنبه ۱۹ خرداد ۱۴۰۵ در هفته صدوبیستوچهارم در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشد:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد(بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
هفته صدوبیستوچهارم
۱۹ خرداد ۱۴۰۵
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام #نه_به_اعدام
#بیانبه
@Tavaana_TavaanaTech
🔴 آزادی و عدالت از مسیر احترام به حقوق بشر به دست میآید، نه مرگ و سلب حق حیات
در هفته گذشته دانشآموزان آگاه برای دفاع از حقوق خود در شهرهای مختلف به خیابان آمدند تا نشان دهند از سیاستهای حاکمیتی در عرصه آموزش که در تضاد آشکار با عدالت آموزشی است به تنگ آمدهاند. کارزار سهشنبههای نه به اعدام از دانشآموزان شجاع و آگاه حمایت میکند. بیشک آینده ایران با چنین افراد پرشوری درخشان خواهد بود.
حکومت اعدامی از ابتدای خرداد تاکنون دستکم ۴۹ تن را به دار آویخته است و در ادامه موج ارعاب و سرکوب خود، حکم اعدام زندانی سیاسی یعقوب درخشان در زندان لاکان رشت را مجدداً تایید کرده و برای زندانیان سیاسی دیگر یاسین شهبخش، حسن مصلاوی و علی کمالی حکم اعدام صادر کرده است.
همچنین چهار زندانی سیاسی به نامهای فرشاد اعتمادیفر، علیرضا مرداسی، مسعود جامعی و رضا عبدالی نیز در زندان شیبان اهواز در معرض اجرای قریبالوقوع حکم اعدام قرار دارند و جانشان در خطر است.
اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» که برای صدوبیستوچهارمین هفته پیاپی در برابر این اعدامهای غیر انسانی ایستادگی کرده و تعدادی از اعضای آن اعدام و یا به اشکال مختلف تحت فشار زندان و نهادهای امنیتی قرار گرفتهاند، بیش از همیشه و بار دیگر صدای خود را در دفاع از حق بنیادین زندگی بلند میکنند، حقی که سرچشمه همه حقوق انسانی است و پاسداری از آن ،نشانه بلوغ، برابری، آزادی و انسانیت هر جامعه به شمار میآید. بنابراین از همه اقشار و هموطنان عزیز میخواهند که صدای دادخواهی خود را علیه صدور و اجرای احکام ظالمانه اعدام بلند کرده و به شدیدترین وجه ممکن اعتراض خود را بیان کنند.
آزادی و عدالت حق هر انسانی است و عدالت واقعی نه از مسیر مرگ و سلب حق حیات بلکه از مسیر احترام به حقوق بشر به دست میآید. در نتیجه برای به دست آوردن آن از دست حاکمان ستمکار و مستبد باید مبارزه و مقاومت کرد.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» سهشنبه ۱۹ خرداد ۱۴۰۵ در هفته صدوبیستوچهارم در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشد:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد(بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
هفته صدوبیستوچهارم
۱۹ خرداد ۱۴۰۵
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام #نه_به_اعدام
#بیانبه
@Tavaana_TavaanaTech
❤7🕊2💔2
🔴 تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته صدوسیویکم در ۵۹ زندان
⭕️ حمایت از اعتصاب ۱۵۰۰ زندانی واحد دو زندان قزلحصار
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» سالگرد سربهدار شدن بهروز احسانی و مهدی حسنی دو زندانی سیاسی و از اعضای کارزار نه به اعدام را گرامی میدارد. این دو زندانی سیاسی روز ۴ مرداد ۱۴۰۴ در حمله گارد زندان به بند زندانیان سیاسی زندان قزلحصار، با ضرب و شتم برای اجرای حکم اعدام منتقل شدند. سایر زندانیان سیاسی نیز در این بند مورد وحشیانهترین حمله و هجوم قرار گرفتند و هنوز خانوادههای آنان از محل دفن این دو زندانیِ اعدام شده بیخبرند.
حکومت سرمایهسالار ولایت فقیه همچنان بیتوجه به اعتراضات علیه اعدام، روزانه چوبههای دار را برپا میکند و جان شهروندان را میگیرد.
در هفته گذشته علاوه بر دهها زندانیِ جرایم عمومی، زندانی سیاسی مهدی خانکی نیز در بیخبری کامل و بدون برخورداری از حق دادرسی عادلانه به دار آویخته شد.
همچنین در ادامه همین سرکوبها برای زندانیان سیاسی عیسی چاری، امیرحسن اکبریمنفرد، سپهر امیرزاده، اکبر عربزاده و مهدی عربزاده نیز حکم غیرانسانی اعدام صادر شده است. آمار اعدامها از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون دستِ کم به ۳۰۳ تن رسیده است.
در واکنشهای بین المللی به اعدامها و احکام صادره ، در هفته اخیر کمیته حقیقتیاب سازمان ملل نسبت به حکم اعدام زندانیان پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان هشدار داده و خواستار توقف آن شده است.
اتحادیه اروپا نیز ۵ قاضی که در صدور احکام اعدام و مجازاتهای غیرانسانی دیگر دست داشتند را تحریم کرده است. اسامی این قضات به ترتیب زیر است:
-مصطفی نریمانی، رئیس شعبه سوم دادگاه انقلاب کرج؛
- ابوالفضل عامری شهرابی، رئیس شعبه ۱۱۹۱ دادگاه کیفری دو تهران؛
- مهدی راسخی، قاضی شعبه سوم دادگاه انقلاب رشت؛
- محمدرضا عموزاد، رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران و قاضی مستشار شعبه ۱۵ همین دادگاه؛
- محمدرضا توکلی، رئیس شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان.
در کارزار اعتراضی دیگر، اعتصاب ۱۵۰۰ نفر از زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار دو هفته است که ادامه دارد، ولی همچنان عوامل این زندان و هیچ مسئول دیگری در این حاکمیت اعدامی، پاسخگوی خواسته آنها نشده است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در کنار زندانیان واحد ۲ ایستاده است و از خواسته و اعتصاب به حق آنان حمایت میکند و از وجدانهای بیدار و جامعه بینالملل میخواهد صدای این زندانیان و همچنین تمامی محکومان به اعدام باشند:
به امید آزادی و برقراری برابری برای مردم ستمدیده و مقاوم ایران.
اعضای کارزار «سهشنبه های نه به اعدام» روز سهشنبه ۶ مرداد ۱۴۰۵ در هفته صدوسیویکم در ۵۹ زندان زیر در اعتصاب غذا هستند:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام ، زندان کرمان، زندان بروجن و زندان نیشابور.
هفته صدوسی و یکم
۶ مرداد ۱۴۰۵
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانبه
@Tavaana_TavaanaTech
⭕️ حمایت از اعتصاب ۱۵۰۰ زندانی واحد دو زندان قزلحصار
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» سالگرد سربهدار شدن بهروز احسانی و مهدی حسنی دو زندانی سیاسی و از اعضای کارزار نه به اعدام را گرامی میدارد. این دو زندانی سیاسی روز ۴ مرداد ۱۴۰۴ در حمله گارد زندان به بند زندانیان سیاسی زندان قزلحصار، با ضرب و شتم برای اجرای حکم اعدام منتقل شدند. سایر زندانیان سیاسی نیز در این بند مورد وحشیانهترین حمله و هجوم قرار گرفتند و هنوز خانوادههای آنان از محل دفن این دو زندانیِ اعدام شده بیخبرند.
حکومت سرمایهسالار ولایت فقیه همچنان بیتوجه به اعتراضات علیه اعدام، روزانه چوبههای دار را برپا میکند و جان شهروندان را میگیرد.
در هفته گذشته علاوه بر دهها زندانیِ جرایم عمومی، زندانی سیاسی مهدی خانکی نیز در بیخبری کامل و بدون برخورداری از حق دادرسی عادلانه به دار آویخته شد.
همچنین در ادامه همین سرکوبها برای زندانیان سیاسی عیسی چاری، امیرحسن اکبریمنفرد، سپهر امیرزاده، اکبر عربزاده و مهدی عربزاده نیز حکم غیرانسانی اعدام صادر شده است. آمار اعدامها از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون دستِ کم به ۳۰۳ تن رسیده است.
در واکنشهای بین المللی به اعدامها و احکام صادره ، در هفته اخیر کمیته حقیقتیاب سازمان ملل نسبت به حکم اعدام زندانیان پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان هشدار داده و خواستار توقف آن شده است.
اتحادیه اروپا نیز ۵ قاضی که در صدور احکام اعدام و مجازاتهای غیرانسانی دیگر دست داشتند را تحریم کرده است. اسامی این قضات به ترتیب زیر است:
-مصطفی نریمانی، رئیس شعبه سوم دادگاه انقلاب کرج؛
- ابوالفضل عامری شهرابی، رئیس شعبه ۱۱۹۱ دادگاه کیفری دو تهران؛
- مهدی راسخی، قاضی شعبه سوم دادگاه انقلاب رشت؛
- محمدرضا عموزاد، رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران و قاضی مستشار شعبه ۱۵ همین دادگاه؛
- محمدرضا توکلی، رئیس شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان.
در کارزار اعتراضی دیگر، اعتصاب ۱۵۰۰ نفر از زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار دو هفته است که ادامه دارد، ولی همچنان عوامل این زندان و هیچ مسئول دیگری در این حاکمیت اعدامی، پاسخگوی خواسته آنها نشده است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در کنار زندانیان واحد ۲ ایستاده است و از خواسته و اعتصاب به حق آنان حمایت میکند و از وجدانهای بیدار و جامعه بینالملل میخواهد صدای این زندانیان و همچنین تمامی محکومان به اعدام باشند:
به امید آزادی و برقراری برابری برای مردم ستمدیده و مقاوم ایران.
اعضای کارزار «سهشنبه های نه به اعدام» روز سهشنبه ۶ مرداد ۱۴۰۵ در هفته صدوسیویکم در ۵۹ زندان زیر در اعتصاب غذا هستند:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام ، زندان کرمان، زندان بروجن و زندان نیشابور.
هفته صدوسی و یکم
۶ مرداد ۱۴۰۵
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانبه
@Tavaana_TavaanaTech
❤26🕊8👍1