انتشار نامه‌ای طنزآمیز درباره غیبت دادیار ناظر زندان اوین

جمعی از زندانیان محبوس در زندان اوین با انتشار متنی طنزآمیز که نسخه‌ای از آن به دست آموزشکده توانا رسیده، نسبت به غیبت طولانی‌مدت دادیار ناظر بر امور زندانیان ابراز نگرانی کرده‌اند.
در این متن که در اختیار آموزشکده توانا قرار گرفته، آمده است:
«توجه، توجه! گمشده‌ای به نام پوریا نیری!

ما جمعی از زندانیان محبوس در زندان اوین ضمن ابراز نگرانی بابت مفقود شدن دادیار ناظر بر امور زندانیان از یابنده وی تقاضامندیم که ایشان را هرچه سریع‌تر به آدرس اتوبان یادگار امام جنب مجموعه دشت بهشت زندان اوین تحویل دهد و مژدگانی دریافت نماید.»

لازم به ذکر است، بر اساس اطلاعات رسیده، از ابتدای آغاز جنگ و از روز نهم اسفند ماه، پوریا نیری، دادیار ناظر بر امور زندانیان، در محل کار خود حاضر نشده است. در پی این غیبت، ارائه بسیاری از خدمات اداری و قضایی به زندانیان و خانواده‌های آنان متوقف شده و روند رسیدگی به امور جاری با اختلال مواجه شده است.
تا زمان تنظیم این گزارش، توضیح رسمی درباره علت غیبت این مقام قضایی منتشر نشده است.

#زندانیان #زندان_اوین #بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech

بی‌خبری از وضعیت نسرین ستوده نگرانی بابت سلامتی او با توجه به قطع خدمات درمانی در زندان اوین

مهراوه خندان با انتشار متنی در اینستاگرام، از بی‌خبری از وضعیت نگهداری مادرش، نسرین ستوده، و نگرانی از سلامت او با توجه به وخامت شرایط درمانی در زندان اوین خبر داده است.

بر اساس این نوشته، از زمان آغاز «جنگ ۱۲ روزه»، بهداری زندان اوین تخریب شده و دیگر قابل استفاده نیست. به گفته او به نقل از پدرش، رضا خندان زندانی سیاسی، پس از بازگرداندن زندانیان به این زندان، یک اتاق موقت به‌عنوان بهداری در بند ۷ ایجاد شده بود، اما با شروع مجدد درگیری‌ها، همان فضای محدود نیز تعطیل شده و زندانیان در حال حاضر به هیچ‌گونه خدمات پزشکی و درمانی دسترسی ندارند.

مهراوه خندان در ادامه با اشاره به وضعیت جسمی نسرین ستوده نوشته است که این وکیل دادگستری از سال ۱۴۰۱ به دلیل مشکلات قلبی، به‌صورت ماهانه از مرخصی درمانی استفاده می‌کرده و این مرخصی تا چند روز پیش نیز تمدید می‌شده است. با این حال، پس از بازداشت مجدد، در صورت نیاز، دسترسی او به خدمات درمانی با ابهام جدی مواجه است.
او همچنین تأکید کرده که هنوز مشخص نیست نسرین ستوده به زندان اوین منتقل شده یا در یکی از زندان‌های دیگر نگهداری می‌شود. به گفته وی، مراجعات خانواده به دادسرا و نهادهای مسئول طی روزهای اخیر بی‌نتیجه بوده و هیچ اطلاعی از محل نگهداری این زندانی در دست نیست.

نسرین ستوده، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر، سه روز پیش بازداشت شده بود.

او چند روز پیش از بازداشت در گفت‌وگو با ایران‌وایر و در اشاره به شرایط جنگی کشور گفته بود:
«حکومتی که نیم قرن شعار مرگ بر این کشور و آن کشور سر داد، ما را در معرض مرگ قرار داده است.»

«سوال این است که آیا جلب اعتماد جهان راحت تر از این همه درگیری نیست؟ آنچنان که بسیاری از کشورها پس از جنگ جهانی دوم به تصمیم کشورهای دیگر برای جلب اعتمادشان تمکین کردند.»

خانم ستوده بعد از جنایت دی ماه ۱۴۰۴ نیز به تندی و صراحت در مورد این جنایت نوشته و به آن اعتراض کرده بود.

#نسرین_ستوده #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

‌
روایت مهرزاد زارعی از یک داغ تازه؛ «پسرم را در آسمان کشتند، برادرم را در زمین»
‌
مهرزاد زارعی، از خانواده‌های دادخواه جان‌باختگان هواپیمای اوکراینی و پدر آراد زارعی، با انتشار یک ویدیو در شبکه‌های اجتماعی، از کشته‌شدن برادرش، صادق زارعی، در یک ایست‌ بازرسی توسط نیروهای بسیج خبر داده است.

او در این ویدیو، با اشاره به تجربه پیشین خود در از دست دادن فرزندش در جریان سرنگونی پرواز PS752، می‌گوید: «پسرم را در آسمان کشتند و برادرم را در زمین.»

زارعی در توضیح این ویدیو نوشته است که صادق زارعی در تاریخ ۳۰ مارس در شیراز و با شلیک نیروهای مستقر در ایست‌ بازرسی کشته شده است. به گفته او، با گذشت هفت روز از این واقعه، پیکر برادرش همچنان به خانواده تحویل داده نشده و حتی مشخص نیست که چه زمانی یا تحت چه شرایطی تحویل داده خواهد شد.

او همچنین از اعمال فشار بر خانواده‌اش خبر داده و نوشته است که از آن‌ها خواسته شده علت مرگ را به‌جای اصابت گلوله، مواردی مانند بیماری ثبت کنند.

مهرزاد زارعی در ادامه با لحنی اعتراضی تأکید کرده است: «این خون‌ها نه گم می‌شود و نه فراموش؛ نام قاتلان و آمران این جنایت ثبت خواهد شد و روز حساب آن‌ها خواهد رسید. ما نه می‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم.»

آقای زارعی پیش‌تر در جریان سرنگونی هواپیمای اوکراینی با موشک‌های سپاه پاسداران، فرزند دلبندش آراد را از دست داده بود.

این نخستین بار نیست که شهروندان ایرانی با شلیک بی ضابطه ماموران در ایست بازرسی‌ها کشته می‌شوند. به دلیل قطع اینترنت اخبار مربوط به چنین وقایعی دیر مخابره می‌شود. با توجه به آنکه در جنگ ۱۲ روزه هم تعداد نسبتا زیادی از هموطنان اینگونه جانشان را از دست دادند، بعید نیست که در جنگ اخیر هم که حالا ۳۸ روز از آن گذشته، تعداد زیادی از هم‌میهنان توسط نیروهای بسیجی در لیست‌های بازرسی کشته شده باشند.

به مهرزاد عزیز، صمیمانه تسلیت می‌گوییم.

#جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech

اعدام چهارمین متهم پرونده «پایگاه بسیج کاوه»؛ حکم علی فهیم اجرا شد

خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه اعلام کرد حکم اعدام علی فهیم، از معترضان بازداشتی دی‌ماه و چهارمین متهم پرونده آتش‌سوزی پایگاه بسیج کاوه، اجرا شده است.
پیش‌تر حکم اعدام امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست، سه تن دیگر از متهمان این پرونده اجرا شده بود.
پرونده این معترضان به آتش‌سوزی پایگاه بسیج ۱۸۵ «شهید محمود کاوه» در شرق تهران در شامگاه ۱۸ دی مربوط بود که در پی آن هفت نفر بازداشت و همگی به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شدند.
قوه قضاییه جمهوری اسلامی، صبح امروز یکشنبه ۱۶ فروردین ۱۴۰۵، اعلام کرد محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست، دو معترض بازداشت‌شده در اعتراضات دی‌ماه خونین ۱۴۰۴،
که در پرونده آتش‌سوزی پایگاه بسیج کاوه در خیابان دماوند تهران، در روندی ناعادلانه محکوم شده بودند، اعدام شدند.

حدود ده روز پیش پنج زندانی معترض در این پرونده از بند عمومی زندان قزلحصار خارج و به مکانی نامعلوم برای اجرای حکم منتقل شده‌ بودند.

حالا فقط ابوالفضل صالحی سیاوشانی از این پرونده باقی مانده و جان او در خطر است.

پرونده این افراد در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی رسیدگی و حکم اعدام آنها ۱۸ بهمن‌ماه صادر شده بود.

بر اساس روایت رسمی، این افراد به آتش‌زدن یک پایگاه بسیج در شرق تهران متهم شده‌اند. اما وکلای پرونده با استناد به ویدیوهای موجود، روایت کاملا متفاوتی ارائه می‌دهند: در این تصاویر، نیروهای لباس‌شخصی دیده می‌شوند که مردم را به داخل ساختمان هل داده، درها را قفل می‌کنند و سپس محل را به آتش می‌کشند. صدای فریاد «هل نده» و درخواست بازکردن در، در این ویدیوها به‌وضوح شنیده می‌شود.

افرادی که داخل ساختمان گرفتار شده بودند، پس از مهار آتش توسط نیروهای آتش‌نشانی، بازداشت شدند.

این پرونده به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی بدنام، ابوالقاسم صلواتی، ارجاع شده و تنها یک ماه پس از بازداشت، حکم اعدام برای متهمان صادر شده است. به گفته وکیل، در این مرحله، متهمان عملا از داشتن وکیل مستقل محروم بوده و اعترافات تحت شکنجه از آن‌ها گرفته شده است.

با ورود وکلای حقوق بشری، پرونده به دیوان عالی کشور رفت و یکی از قضات با استناد به شواهد، حکم را تأیید نکرد. با این حال، گزارش‌ها حاکی است که با فشار نهادهای امنیتی، تلاش برای گرفتن تأیید حکم اعدام از مسیرهای دیگر ادامه یافته بود.

با وجود اعتراض عفو بین‌الملل و هشدار گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران (مای ساتو)، این معترضان اعدام شدند.

#علی_فهیم #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

در دوران جنگ، سالمندان، معلولان و کودکان (به خصوص کودکان با شرایط خاص مثل اوتیستیک) آسیب‌پذیرترین اقشار هستند.
افرادی که نباید فراموششان کنیم.

گلشن فتحی، در اقدامی زیبا، ساندویچ الویه درست کرده، کیک تهیه کرده و رفته به آسایشگاه معلولان

او ضمن انتشار این ویدیو نوشت:

«اگر #جنگ سنگین‌تر شد، اگر برق‌ها رفت،
اگر صداها بلندتر و تاریکی عمیق‌تر شد،
اگر همه‌چیز در هیاهوی بقا گم شد…

فراموش نکنید فراموش‌شده‌ترین‌ها را.

آن‌هایی که حتی پیش از جنگ هم در حاشیه‌ی جهان ایستاده بودند
کودکان و بزرگسالانی با معلولیت‌های ذهنی،
که جهان را ساده‌تر، بی‌واسطه‌تر، و گاهی ترسناک‌تر از ما تجربه می‌کنند.

برای آن‌ها، هر صدای ناگهانی یک فروپاشی‌ست،
هر خاموشی، گم شدنِ کامل جهان، و هر نبودِ آغوش، یک تنهایی بی‌انتها.

آن‌هابیش از نان و دارو، تشنه‌ی امنیت‌اند،
تشنه‌ی لمسِ آرام،تشنه‌ی مهربانیِ بی‌دلیل.

در جهان ما امنیت به آنی فرو می‌ریزد،این ما هستیم که معنا را نگه می‌داریم با یک نگاه،با یک دست گرفتن، با یادآوریِ اینکه هیچ انسانی نباید از دایره‌ی توجه حذف شود.

اگر همه‌چیز از بین رفت، اگر حتی نام‌ها و نشانه‌ها محو شدند، بگذارید یک چیز باقی بماند
اینکه ما کسی را تنها نگذاشتیم.

معلولین ذهنیِ این سرزمین قربانیانِ بی‌صدای این بحران‌اند
این جهان کمتر صدایشان را شنیده است.

یادشان کنید، کنارشان بمانید، و نگذارید در تاریکی، بی‌پناه‌تر از همیشه، گم شوند.»


ـ اگر برایتان مقدور است، حتی با دست خالی هم شده به دیدار سالمندان و معلولان بروید، با آن‌ها حرف بزنید، آغوشی باز برایشان داشته باشید.
حواستان به افرادی که کار و درآمد خود را از دست داده‌اند، باشد و به آن‌ها کمک برسانید. به خصوص به کارگران و افراد زحمتکش ...
خانواده‌های دادخواه و خانواده‌های کشته‌شده‌‌های غیر نظامی جنگ هم سر بزنید. هوای همدیگر را داشته باشیم.
#تهران #ایران⁩

@Tavaana_TavaanaTech

حسین شریعتمداری، نماینده علی خامنه‌ای، رهبر کشته‌شده جمهوری اسلامی در روزنامه کیهان نوشت: «ممکن است عربستان سعودی در مراسم حج امسال، زائران ایرانی را گروگان بگیرد. سرزمین وحی تحت حاکمیت نظامی است که دست‌نشانده آمریکاست و در جنگ اخیر نقش کارگزار داشته است.»

او افزود: «آمریکا و اسرائیل قابل اعتماد نیستند و دولت عربستان سعودی نیز به‌دلیل وابستگی به آنها توان ارائه تضمین واقعی ندارد.»

شریعتمداری ادامه داد: «در برخی شرایط ممکن است به دلایل مصلحتی حتی حج واجب نیز موقتا متوقف شود.»
#حج #شریعتمداری #گفتگو_توانا


@Dialogue1402

روابط عمومی سپاه اعلام کرد مجید خادمی، رییس سازمان اطلاعات سپاه پاسداران، در حملات بامداد دوشنبه ۱۷ فروردین کشته شده است.

مجید خادمی پس از کشته شدن محمد کاظمی در جنگ ۱۲ روزه، به ریاست سازمان اطلاعات سپاه منصوب شده بود.
وی پیش از این رئیس‌ سازمان حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و پیشتر از آن رئیس سازمان حفاظت اطلاعات وزارت دفاع بود.

او در رسانه‌ها گاهی به نام مجید خادمی و گاهی با نام مجید حسینی ظاهر شده است.
پس از تأسیس سازمان اطلاعات سپاه پاسداران، دستکم تا سال ۱۳۹۳ از مجید خادمی به عنوان جانشین حسین طائب، رئیس وقت سازمان اطلاعات سپاه یاد می‌شد. او مدتی هم جانشینی سازمان حفاظت اطلاعات سپاه را بر عهده داشت.

از ابتدای جنگ تا کنون بسیاری از فرماندهان و اعضای رده بالای سپاه پاسداران و نهادهای امنیتی کشته شده‌اند.

سازمان اطلاعات سپاه، که مدت‌ها از آن به عنوان اطلاعات موازی یاد می‌شد در دهه‌های گذشته نقش پر رنگی در بازداشت و پرونده‌سازی و سرکوب منتقدان و مخالفان رژیم جمهوری اسلامی داشته است.
این سازمان دارای خانه‌های امن و بازداشتگاه‌های مخفی بوده است و پس از قتل‌های زنجیره‌ای در سال ۱۳۷۷ نقش پر رنگتری در سیستم امنیتی و سرکوب رژیم ایفا کرده است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت و شکنجه یک معلم در گچساران؛ افزایش نگرانی‌ها درباره وضعیت بختیار رضوانی

به گزارش کانال تلگرام شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، بختیار رضوانی، معلم و از فعالان صنفی معلمان گچساران، در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ توسط نیروهای وزارت اطلاعات در یاسوج بازداشت و به زندان گچساران منتقل شده است.

بر اساس این گزارش، بازداشت این معلم با اتهاماتی فاقد شفافیت حقوقی صورت گرفته و وی همچنان با قرار بازداشت موقت در زندان نگهداری می‌شود. گفته شده است که او پس از انتقال، به مدت هشت روز در سلول انفرادی نگهداری شده و در این مدت تحت فشار و بدرفتاری شدید قرار داشته است.

در ادامه این گزارش آمده است که بختیار رضوانی از ناحیه مچ دست، کف پا و دنده‌ها دچار آسیب‌های جدی شده و وضعیت جسمی او نگران‌کننده توصیف شده است.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، این معلم در حالی بازداشت شده که قصد داشته برای پیگیری وضعیت برادرش، خشایار رضوانی، که پس از بازداشت به زندان تهران بزرگ منتقل شده، به تهران سفر کند. با این حال، مأموران امنیتی با مراجعه به منزل او در گچساران، وی را بازداشت کرده‌اند.

با گذشت نزدیک به یک ماه از زمان بازداشت، تداوم نگهداری او در شرایط نامعلوم و گزارش‌های مربوط به وضعیت جسمی‌اش، نگرانی‌ها درباره سلامت و امنیت این فعال صنفی را افزایش داده است.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، بازداشت و ادامه حبس بختیار رضوانی را نمونه‌ای از سرکوب سیستماتیک و نقض حقوق معلمان دانسته و خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط او، توقف روند برخوردهای امنیتی با فرهنگیان و پاسخگویی مسئولان در قبال این موارد شده است.

#بختیار_رضوانی #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

بر اساس گزارش منتشرشده در رسانه «مملکته»، به برخی از سرای محله‌های تهران دستور تخلیه کامل داده شده و واحدهایی که پیش‌تر در اختیار شهروندان عادی برای فعالیت‌های صنفی یا خدماتی بوده، از آنان پس گرفته شده است. در حالی که به مستأجران گفته شده این فضاها برای اسکان «آسیب‌دیدگان» در نظر گرفته شده، شواهد و روایت‌های محلی حاکی از استقرار نیروهای وابسته به نهادهای نظامی و شبه‌نظامی، از جمله بسیج و نیروهای همسو با آن‌ها در این مراکز است.

این اقدام در شرایطی انجام می‌شود که نگرانی جدی ساکنان اطراف این مراکز افزایش یافته است. حضور نیروهای امنیتی در بافت‌های مسکونی، خطر تبدیل این فضاها به نقاط درگیری یا هدف‌های احتمالی را بالا می‌برد و به‌طور مستقیم امنیت شهروندان را تهدید می‌کند.

چنین اقداماتی، در عمل به معنای قراردادن شهروندان در معرض خطر و استفاده از بافت‌های شهری به‌عنوان سپر انسانی است؛ رویکردی که پیامدهای جدی برای جان و امنیت مردم دارد و آسیب‌های جبران‌ناپذیری به همراه دارد.


@Tavaana_TavaanaTech

با افزایش موج بازداشت‌ها در نقاط مختلف ایران، گزارش‌های منتشرشده در منابع داخلی از بازداشت گسترده شهروندان در روزهای اخیر حکایت دارد.

بر اساس گزارش خبرگزاری‌های داخلی ۱۷ فروردین، تنها در غرب استان تهران دست‌کم ۲۳۵ نفر توسط نیروهای انتظامی بازداشت شده‌اند. در این گزارش‌ها ادعا شده که بازداشت‌شدگان به اتهاماتی چون «ارتباط با آمریکا و اسرائیل» یا «ارسال تصاویر و ویدیوها به رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور» تحت پیگرد قرار گرفته‌اند. هم‌زمان، گزارش‌هایی از بازداشت شهروندان در استان‌های کرمانشاه، خوزستان، آذربایجان شرقی و لرستان نیز منتشر شده.
در همین حال، گزارش‌ها از جان‌باختن یک شهروند در بازداشت نیز بر نگرانی‌ها افزوده است. حسین غاوی (سیلاوی)، از ساکنان زرگان اهواز، پس از بازداشت توسط نیروهای اطلاعاتی سپاه پاسداران، جان خود را از دست داده است. بر اساس اطلاعات منتشرشده، او به اتهام «فیلم‌برداری از مناطق بمباران‌شده» و «ارتباط با گروه‌های مخالف» بازداشت شده بود.
منابع مطلع اعلام کرده‌اند که او در دوران بازداشت تحت شکنجه قرار گرفته و در نهایت جان باخته .
@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت احسان قدیری، زندانی سیاسی سابق، در یک ایست بازرسی و انتقال او به زندان تهران بزرگ

احسان قدیری، کنشگر سیاسی ساکن تهران و زندانی سیاسی سابق، شامگاه پنجشنبه ۱۳ فروردین‌ماه در ایست بازرسی واقع در بلوار فداییان تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، وی در جریان بازداشت مورد ضرب‌وشتم شدید قرار گرفته و سپس به زندان تهران بزرگ منتقل شده است. گفته می‌شود که این کنشگر سیاسی هم‌اکنون در تیپ ۶ این زندان نگهداری می‌شود.
تا زمان تنظیم این گزارش، از اتهامات مطروحه علیه احسان قدیری اطلاعی در دست نیست و وی نیز تماسی با خانواده خود نداشته است.
همچنین گزارش‌ها حاکی از آن است که تلفن همراه و مدارک شناسایی او توسط نیروهای امنیتی ضبط شده است.

#احسان_قدیری #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

وخامت وضعیت یاشار تبریزی در پی اعتصاب غذا؛ محرومیت از رسیدگی پزشکی و قطع تماس با خانواده

یاشار تبریزی، که از ابتدای فروردین‌ماه در بند ویژه زندان تبریز نگهداری می‌شود، از روز دوشنبه دهم فروردین‌ماه دست به اعتصاب غذای خشک و تر زده و گزارش‌ دریافتی حاکی از وخامت شدید وضعیت جسمانی اوست.

بر اساس اطلاعات دریافتی، وضعیت جسمی این زندانی به‌گونه‌ای است که توان ایستادن روی پاهای خود را از دست داده و حتی قادر به صحبت کردن نیز نیست. همچنین گفته می‌شود یکی از چشمان او دچار عفونت شده، اما تاکنون هیچ‌گونه رسیدگی پزشکی به وی صورت نگرفته است.

همسر یاشار تبریزی پس از ملاقات با او،
با ابراز نگرانی از شرایط جسمی‌اش اعلام کرده که وضعیت وی به‌شدت بحرانی است و ادامه این روند می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری داشته باشد. آقای تبریزی آنطور که گفته شده به سختی قادر به حرف زدن هستند.

به گفته منابع نزدیک به خانواده، یاشار تبریزی مسئولیت هرگونه اتفاق احتمالی برای خود را متوجه رئیس زندان تبریز، آقای اکبریان، دانسته است.

در حال حاضر، این زندانی از برقراری تماس با خانواده نیز محروم است و شرایط او «بسیار وخیم و نگران‌کننده» توصیف شده است.

این خبر توسط یکی از فعالان داخل ایران برای توانا ارسال شده است.

#یاشار_تبریزی #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت رضا امانی‌فر؛ ادامه فشار بر فعالان صنفی در سایه سرکوب گسترده

روز شنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۵، رضا امانی‌فر، بازرس شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران و عضو کانون صنفی معلمان بوشهر، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران با انتشار بیانیه‌ای ضمن محکوم‌کردن این بازداشت، آن را نمونه‌ای از برخوردهای خودسرانه با فعالان صنفی دانسته و خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط او شده است.

این بازداشت در شرایطی صورت می‌گیرد که همزمان با افزایش تنش‌های نظامی، موجی از تهدید، بازداشت و سرکوب شهروندان در نقاط مختلف کشور شدت گرفته است. گزارش‌ها از بازداشت گسترده افراد با اتهام‌های مبهم و امنیتی حکایت دارد؛ روندی که نشان‌دهنده گسترش فضای ارعاب و کنترل در جامعه است.

در این میان، قطع و اختلال گسترده اینترنت نیز به یکی از ابزارهای اصلی سرکوب تبدیل شده است؛ ابزاری که با محدود کردن جریان آزاد اطلاعات، امکان اطلاع‌رسانی، پیگیری وضعیت بازداشت‌شدگان و ارتباط خانواده‌ها با عزیزانشان را به‌شدت مختل می‌کند.

@Tavaana_TavaanaTech

علیه فراموشی
مهرماه ۱۳۹۷، علی‌اکبر ولایتی، مشاور رهبر جمهوری اسلامی، در سخنانی از «مقاومت مردم یمن» مثال زد و گفت ایرانیان باید از آن‌ها یاد بگیرند؛ اینکه «به جای لباس، لُنگ می‌پوشند و با چند تکه نان خشک ایستادگی می‌کنند».

این اظهارنظر؛ بازتاب یک طرز فکر است. نگاهی که فقر، محرومیت و حداقل‌های معیشتی را نه یک بحران، بلکه یک «فضیلت» معرفی می‌کند. نگاهی که به‌جای پاسخ‌گویی درباره وضعیت اقتصادی مردم، از آن‌ها می‌خواهد سطح توقعات‌شان را پایین بیاورند و با حداقل‌ها کنار بیایند.

این در حالی‌ است که ایران، کشوری با منابع عظیم نفت و گاز، ظرفیت‌های انسانی گسترده و تاریخی طولانی، سال‌هاست با بحران‌های اقتصادی، تورم، بیکاری و کاهش سطح رفاه عمومی دست‌وپنجه نرم می‌کند.
این یادآوری، علیه فراموشی است. علیه عادی‌شدن فقر. علیه روایت‌هایی که به‌جای حل بحران، از مردم می‌خواهند با آن کنار بیایند.

شما چه فکر می‌کنید؟
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

«این دست انتقام الهی است که از آستین ترامپ درآمده؟»
نامه‌ای از یکی از هم‌میهنان مسلمان*

طرح پوستر حنیف بهاری

...در قرآن، داستان‌های اقوامی آمده که به خشم و قهرِ الهی دچار شدند. همه برادران و خواهران شیعه من، داستان قوم نوح و عاد و ثمود را خوانده‌اند که به دلیل لجاجت در ظلم و فساد و غرور نابود شدند. اما چگونه نابود شدند؟ مگر خدا خود آشکارا به زمین آمد و آنان را به قهر و غضب خود گرفت؟ خیر. یک‌بار باد فرستاد، یک‌بار سیل فرستاد، یک بار صدای گوشخراشی، شاید شبیه به انفجار. این درس عبرتی بود برای مومنین: خداوند اراده‌اش را از جایی جاری می‌کند که کسی گمان نمی‌برد. این سنت الهی است؛ و قرآن به ما آموخته: «لن تجدوا لسنت الله تبدیلا». [خدا روش خود را عوض نمی‌کند - سوره فاطر، آیه 43]

من کودک بودم که این داستان‌ها را برایم گفتند و از بزرگترهایم می‌پرسیدم یعنی آن‌ها حتی تا آخرین لحظه بر فساد و ظلم پافشاری کردند؟ چرا فکر نکردند که اشتباه بزرگی مرتکب می‌شوند؟ یک لحظه‌ هم فکر نکردند که شاید آن‌ها هستند که باید در افکار خود تجدیدنظر کنند؟ چرا به حرف خیرخواهان گوش ندادند؟ و چرا صبر خدا تمام شد؟ آنها به من خردسال میگفتند که خدا چند بار به انسان هشدار می‌دهد و اگر هدایت نشد، غضبش او را می‌گیرد. اما دست غضب خدا از آستین کسی بیرون می‌آید که شما فکرش را هم نمی‌کردید. این روش خدا است از قدیم. (...)**

نظام جمهوری اسلامی از روز استقرار به مردم وعده دروغین داد و ظلم کرد. غصب کرد. مصادره کرد. شکنجه کرد. خدعه کرد. فساد کرد. مردم بیچاره اسیر ایران را فقیر کرد. چپاول کرد. اسلام را نابود و بی‌حرمت کرد.

(...) ما هم هشدار دادیم. انذار کردیم. امر به معروف کردیم. هر بار گفتیم، یا انکار شنیدیم، یا وعده‌های دروغین اصلاح، یا پاسخ شنیدیم: «دیگران هم بدترند». گفتند آمریکا هم جنایت کرده—اما مگر اگر دیگری خطا کرد، ما هم مجازیم؟ آیا با این منطق، می‌توان هر کاری را توجیه کرد؟

آن سال که آقای ترامپ خبر از شرکت در انتخابات داد، فراموش نمی‌کنم بسیاری به او خندیدند. کسی باور نمی‌کرد یک تاجر متمول بیاید بشود رئیس جمهور آمریکا. اما شد آن‌چه شد. (...) من همان روز که متوجه شدم موضع تند این فرد در برابر جمهوری اسلامی چیست سریع به یاد همین داستان‌های قرآن افتادم و گفتم شاید دست انتقام الهی است که کسی مانند او را به چنین جایگاهی رسانده است.

دست عدالت الهی از آستین کسی بیرون آمده که روز اول خیالش را هم نمیکردیم رییس جمهور شود، خیال نمیکردیم سردار نظام امام زمان را نابود کند و ما حتی یک سرباز از آنها نتوانیم بگیریم . بعد هنیئه را زدند، نصرالله را زدند، سوریه از دست رفت فرماندهان نظام را. زدند اینها اگر اراده الهی نیست پس چیست. شاید هم مسئله خود او نیست، بلکه این است که گاهی هشدارها از جایی می‌آید که ما حاضر نیستیم آن را ببینیم. خدا چند بار هشدار می‌دهد، و بعد می‌زند.

(...) اما شما به عوض عبرت، اصرار بر ظلم و بغی کردید. آن از اعدامها، از کهریزک، که عاملینش را مجازات نکردند و به ریش مردم خندیدید. آن تز کوی دانشگاه. آن از توسری زدن به خاطر حجاب و روزه. آن از غصب و فساد اقتصادی وقتی مردم گرسنه و فقیر بودند و به زباله گردی افتادند. آنداز امثال فرزندان ولحرج و عیاش مسئولین.

بعد ما را متهم کردند، به بی‌بصیرتی. ما زود فهمیدیم که این نظام از ریشه باید برود. ما گفتیم در عصر غیبت ، بسیاری از علما بزرگ از دخالت دین در قدرت پرهیز کردند. گفتیم مگر امام علی خود برای حفظ حقیقت از حق مسلمش گذشت؟ آن که خلافت بلافصل پیغمبر بود علی از آن گذشت کرد شما از قدرت غصبی خودتان نمی گذرید. لابد فکر میکنید ولایت جعلی شما که همانا بر اساس فهم آخوندی مثل خمینی بود از ولایت علی ارجح و اولی است. (...)

اما خدا به دل ها مهر می‌زند حالا هر چقدر گریه کنید که اگر من به راه خطا رفتم ای خدا بیا مرا اصلاح کن، چون در خطا لجاجت کردید خدا گوش نخواهد کرد و شما را به سمت اشتباه بیشتر هل می‌دهد اما شما فکر میکنید که دارید کار درست را می‌کنید اما نابودی شما در آن است.

برای من این واپسین نامه است و برای شما این از سمت من اتمام حجت. اتمام حجت چرا که حال که این نامه را بخوانید، دیگر نخواهید توانست در محضر عدل الهی بگویید من نمی‌دانستم و کسی به من نگفته بود. این آخرین دم از امتحان الهی را باید همه درک کنند.



*مطالب منتشر شده از سمت همراهان بیان‌گر دیدگاه گفت‌وشنود نیست.
**به دلیل طولانی بودن بخش‌هایی از نامه حذف شده است.

#انتقام #جنگ #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

لغو تابعیت به‌عنوان ابزار سرکوب مخالفان؛ دفاع مجری صداوسیما از اقدامی فاقد مبنای قانونی

محمدرضا شهبازی، مجری صداوسیمای جمهوری اسلامی، در تازه‌ترین اظهارات خود در تلویزیون حکومتی، از لغو تابعیت ایرانیان مخالف جمهوری اسلامی در خارج از کشور دفاع کرد؛ موضعی که بار دیگر نشان‌دهنده تشدید رویکردهای امنیتی و حذف‌گرایانه در رسانه رسمی حکومت است.

این مجری نزدیک به جریان‌های تندرو، در سخنانی قابل تأمل مدعی شد که «همه مردم دنیا» از نظام جمهوری اسلامی دفاع می‌کنند و تنها گروهی از ایرانیان خارج از کشور با آن مخالف هستند؛ او مخالفان رژیم را بی‌وطن و غیر ایرانی خطاب می‌کند و مدعی است که آن‌ها دشمن مردم ایران هستند! ادعایی که در تضاد آشکار با واقعیت‌های اجتماعی و سیاسی داخل و خارج از ایران ارزیابی می‌شود.

این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که همزمان با تحولات ناشی از جنگ اخیر، صداوسیمای جمهوری اسلامی بیش از گذشته به سمت مواضع تندتر، یک‌سویه و تبلیغاتی حرکت کرده و به‌جای بازتاب واقعیت‌های متکثر جامعه، بر طرد و بی‌اعتبارسازی صداهای منتقد تمرکز یافته است.


در همین حال، مریم ابراهیم‌وند، فیلمساز ایرانی و زندانی سیاسی سابق، در روزهای اخیر اعلام کرده که کنسولگری جمهوری اسلامی به طور شفاهی به او اطلاع داده تابعیت ایرانی‌اش به دستور مقامات قضایی در ایران باطل شده است؛ اقدامی که نگرانی‌ها درباره تلاش برای اعمال فشار بر مخالفان خارج از کشور را افزایش داده است.

به نوشته دادبان، دفاع از لغو تابعیت ایرانیان مخالف نظام جمهوری اسلامی در حالی است که در نظام کیفری ایران هیچ مقرره‌ای وجود ندارد که «سلب تابعیت» را به‌عنوان مجازات پیش‌بینی کرده باشد. قوانین کیفری، از جمله قانون مجازات اسلامی، مجازات‌هایی مانند حبس، جزای نقدی یا محرومیت‌های مشخص را تعریف کرده‌اند، اما سلب تابعیت در میان آن‌ها جایگاهی ندارد. بنابراین، نسبت دادن چنین اقدامی به‌عنوان یک «مجازات قضایی» فاقد مبنای قانونی است.
علاوه بر این، تابعیت در حقوق ایران تابع قواعد خاص خود در قانون مدنی است و اصولا امری اداری و مبتنی بر ضوابط مشخص است، نه تصمیم قضایی. حتی در این چارچوب نیز، سلب تابعیت از شهروندان ایرانی به‌صورت یک‌جانبه و بدون رضایت فرد پیش‌بینی نشده است. در نتیجه، قوه قضاییه اساسا صلاحیت قانونی برای ابطال تابعیت افراد را ندارد.

لازم به ذکر است، در ماه گذشته گزارش‌های متعددی درباره عدم ارائه خدمات کنسولی به ایرانیان مخالف رژیم گزارش شده است، همچنین اموال بسیاری از هموطنان مصادره شده است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #سیمای_میلی

@Tavaana_TavaanaTech

دلتنگی‌های همسر جاویدنام صالحه اکبری، تکنسین اتاق عمل، که با شلیک مستقیم به قلب در برابر چشمان همسرش کشته شد

در روزهای پر شور دی ماه خونین ۱۴۰۴ زمانی که هنوز اینترنت قطع نشده بود، احمد خدایی، کوهنورد و مربی شناخته‌شده اردبیلی، در صفحه اینستاگرام خود از افرادی که در جریان اعتراضات آسیب دیده بودند خواست در صورت نیاز به خدمات درمانی و نگرانی از مراجعه به مراکز رسمی، با او تماس بگیرند. همسر احمد خدایی، صالحه اکبری، تکنسین اتاق عمل بود و یک اتاق خانه‌ کوچکشان را به خارج کردن ساچمه‌ها و پانسمان مجروحان اختصاص داده بودند. آن‌ها تازه ازدواج کرده بودند، خانه‌شان بوی زندگی می‌داد، احمد از ازدواج قبلی‌اش دختری داشت که با صالحه رابطه خیلی خوبی داشت.

چند روز بعد، شب ۲۲ دی‌ماه و حوالی ساعت ۱۰، مأموران امنیتی به منزل این زوج مراجعه کردند. هدف، بازداشت احمد خدایی عنوان شده بود، اما در زمان ورود مأموران، او در خانه حضور نداشت و برای خرید لوازم پانسمان و دارو به خارج از خانه رفته بود. مأموران در داخل منزل منتظر ماندند تا او بازگردد.

با بازگشت احمد خدایی، در بدو ورود به آپارتمان، ناگهان با حمله مأموران مواجه شد. او در برابر چشمان همسرش با شوکر، مشت و لگد مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت. در این میان، صالحه اکبری، که او هم مثل همسرش کوهنورد بود، برای دفاع از همسرش با کلنگ کوهنوردی به سمت مأموران رفت. در همان لحظه، یکی از مأموران با سلاحی مجهز به صداخفه‌کن به قلب او شلیک کرد. گلوله از بدنش عبور کرد و او در همان محل جان باخت.

پس از این واقعه، پیکر او از خانه خارج شد و احمد خدایی نیز بازداشت و برای یازده روز در بازداشت نگه داشته شد.

خانواده صالحه و به خصوص پدر او، که طرفدار حکومت است، روایتی دروغ مبنی بر خودکشی دخترش را تایید می‌کند.
بعدها سیستم امنیتی تلاش می‌کند روایت سانحه در حین کوهنوردی را نیز مطرح کند.
روایت‌هایی دروغ که برای سرپوش گذاشتن بر جنایتی هولناک ساخته شده است.

با این حال روایتی واقعی ماجرا توسط نزدیکان و دوستان این خانواده به آموزشکده توانا رسیده است که نشان می‌دهد قتل در داخل خانه و توسط نیروهای امنیتی اتفاق افتاده است. هرچند در برخی روایت‌ها گفته شده که او در خیابان کشته شده است، ولی روایت درست همین متنی است که نوشته شده است.

پس از آزادی، احمد خدایی با تهدیدهایی مواجه شد تا درباره این ماجرا سکوت کند. پیکر همسرش را در اطراف اراک به خاک سپردند (صالحه اصالتا اراکی بود). احمد خدایی در خانه‌اش با خاک مزار همسر جاوبدنامش مکانی برای سوگواری درست کرده و در تنهایی از غم هجران همسرش اشک می‌ریزد.

#صالحه_اکبری #جنایت_علیه_بشریت #اردبیل #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech