تداوم بازداشت آرمان حاج‌محمدی، دانشجوی کارشناسی ارشد شریف در یزد

آرمان حاج‌محمدی، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی سازه در دانشگاه صنعتی شریف، روز پنج‌شنبه ۶ فروردین ۱۴۰۵ توسط نیروهای امنیتی در شهر یزد بازداشت شده است.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، این دانشجو بدون ارائه هرگونه حکم یا مدرک قضایی و با توسل به زور از منزل شخصی‌اش بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است. تا زمان تنظیم این گزارش، هیچ‌گونه اطلاعی درباره علت بازداشت یا محل نگهداری او در دست نیست.

آرمان حاج‌محمدی فارغ‌التحصیل مهندسی عمران از دانشگاه تهران (ورودی ۱۳۹۹) و دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی سازه در دانشگاه صنعتی شریف (ورودی ۱۴۰۴) است.

در شرایطی که به‌دلیل قطعی اینترنت و محدودیت‌های شدید ارتباطی در ایران، اطلاع‌رسانی درباره بازداشت‌ها با دشواری‌های جدی مواجه است، نگرانی‌ها درباره وضعیت بسیاری از بازداشت‌شدگان افزایش یافته و برخی از آن‌ها، از جمله آرمان حاج‌محمدی، در معرض بی‌خبری و گمنامی قرار دارند.

فعالان و کاربران شبکه‌های اجتماعی با تأکید بر اهمیت اطلاع‌رسانی، خواستار توجه به وضعیت این دانشجو و دیگر بازداشت‌شدگان و پیگیری سرنوشت آن‌ها شده‌اند.

#آرمان_حاج_محمدی #یزد #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

امام جمعه مشهد: مجتبی خامنه‌ای به رزمندگان پیام داده که این آتش‌بس دروغ است


احمد علم‌الهدی، امام جمعه مشهد گفت: «️رهبر انقلاب از یک طرف به شورای عالی امنیت ملی اجازه دادند که آتش‌بس را قبول کنید و از طرف دیگر به رزمندگان پیام داده که این آتش‌بس دروغ است، دشمن به آن پایبند نمی‌ماند و جنگ را ادامه خواهد داد.»
او ادامه داد: «️شورای عالی امنیت ملی هم برای خنثی کردن توطئه آمریکا اعلام کرد که آتش‌بس را قبول می کنیم که نهایتا مشخص شد اصل آتش‌بس دروغ است و دشمن اهل آتش‌بس نیست.»


این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که علم‌الهدی طی چند هفته اخیر دیدگاه‌های متناقض از تقبیه‌ و منع مذاکره و پایان جنگ تا دیدگاه مثبت به آتش بس داشته و یک رویه نامتعادل و ناپایدار در این مورد به نمایش‌گذاشته است.

#علم_الهدی #جنگ #آتش_بس #گفتگو_توانا
@Dialogue1402

علیرضا پناهیان، سخنران دفتر علی خامنه‌ای گفت: «مردم می‌دانند دفاع از مردم لبنان عین دفاع از مردم ایران است.»
‏این ادعا که «دفاع از لبنان عین دفاع از ایران است»، در حالی مطرح می‌شود که سال‌هاست بخش بزرگی از جامعه ایران دقیقا خلاف این روایت را فریاد زده است.

شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» تنها یک جمله اعتراضی نبود؛ بازتاب نارضایتی عمیقی بود از سیاست‌هایی که منابع، توجه و انرژی کشور را به بیرون از مرزها معطوف کرده، در حالی که خود مردم با بحران‌های جدی اقتصادی، معیشتی و اجتماعی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

در این چارچوب، نسبت‌دادن چنین دیدگاه‌هایی به «مردم» بیش از آنکه بیانگر واقعیت جامعه باشد، تلاشی برای مصادره صدای آن‌هاست. مردمی که بارها نشان داده‌اند اولویتشان بهبود شرایط زندگی در داخل کشور، رفاه، امنیت و آینده فرزندانشان است؛ نه ورود به منازعات منطقه‌ای و جنگ‌های نیابتی.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

«این تصویر، روایت یک فاجعه است. روایت مردمی که با دست خالی به خیابان آمده بودند، تنها برای گفتن یک «نه»؛ نه به سرکوب، نه به خشونت، نه به حکومتی که سال‌هاست صدای مردمش را با گلوله پاسخ می‌دهد.
دی‌ماه، یک ایران داغدار شد. دست‌کم چهل هزار نفر از هموطنان‌مان در جریان سرکوب‌ها جان خود را از دست دادند؛ این تصویر، خلاصه تمام آن شب‌هایی‌ست که بر ما مردم گذشت. شب‌هایی پر از ترس، بی‌خبری، صدای گلوله، و صبح‌هایی که با خبر مرگ آغاز شد.
نباید فراموش کنیم.
نباید بگذاریم این رنج‌ها، این جان‌ها، این نام‌ها به فراموشی سپرده شوند.»

عکس و پیام ارسالی از همراهان توانا

جامعه‌ای که این‌چنین زخم خورده، هنوز در سوگ است و در عین حال، دادخواه.
دادخواه برای حقیقت، برای عدالت، برای آنهایی که دیگر نیستند اما رویاهای‌شان زنده است.
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

پنجشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۵، حدود ساعت ۱۷، ماموران امنیتی با یورش به منزل سارا سپهری، شهروند بهائی ساکن شیراز، وی را پس از تفتیش محل بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل کردند.

بر اساس اطلاعات ‌دریافتی، ماموران ابتدا منزل مادر این شهروند را که در طبقه پایین ساختمان قرار دارد مورد بازرسی قرار داده و سپس با شکستن درِ ورودی، وارد منزل سارا سپهری در طبقه بالا شده‌اند. در جریان این عملیات، تمامی وسایل الکترونیکی و اقلام شخصی و کاری وی ضبط شده است.

تا زمان تنظیم این گزارش، هیچ‌گونه اطلاعاتی درباره نهاد بازداشت‌کننده، محل نگهداری و یا اتهامات احتمالی مطرح‌شده علیه این شهروند بهائی منتشر نشده است.

گفتنی است مادر خانم سپهری دارای معلولیت بوده و نیازمند مراقبت مستمر است. همچنین، سارا سپهری تحت نظر پزشک قرار داشته و فشارهای ناشی از بازداشت و شرایط نامعلوم می‌تواند سلامت او را به‌طور جدی در معرض خطر قرار دهد.

این بازداشت در ادامه روند افزایش فشارهای امنیتی علیه شهروندان بهائی در شیراز و دیگر شهرهای ایران صورت گرفته است؛ روندی که با بازداشت‌های خودسرانه و عدم شفافیت در روندهای قضایی همراه بوده و نگرانی‌های گسترده‌ای را برانگیخته است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

درخواست توقف ادامه اقدامات نظامی از درون زندان؛ روایت مهدی مسکین‌نواز از تبعات انسانی خشونت

مهدی مسکین‌نواز، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان در فایلی صوتی که دو روز پیش داده و به تازگی در اکانت ایکس او منتشر شده، نسبت به تداوم اقدامات نظامی و پیامدهای انسانی آن ابراز نگرانی کرده و خواستار توقف این روند شده است.

در این پیام می‌گوید که گرچه چنین مواضعی ممکن است احساسی یا متناقض تلقی شود، اما این سخنان برخاسته از تجربه مستقیم رنج و واقعیت‌های میدانی است. او با اشاره به وضعیت خانواده‌ای که طی شش ماه گذشته سه بار عزادار شده‌اند، تأکید می‌کند که هر روز با نگرانی از وضعیت آنان روز خود را آغاز می‌کند.

او در ادامه هشدار داده است که ادامه این مسیر، بیش از آنکه سودی به همراه داشته باشد، موجب افزایش خسارات و آسیب‌های انسانی خواهد شد. بر همین اساس، در این پیام بر ضرورت توقف گزینه نظامی که از آن در ابتدا به‌عنوان اقدامی «هدفمند» یاد شده، تأکید شده است.

این زندانی در پایان، با اشاره به شرایط جاری، خواستار پایان دادن به روندی شده که به گفته او، پیامدی جز تشدید رنج و خسارت برای جامعه نداشته است.

این پیام صوتی با هشتگ #جامعه_مدنی منتشر شده است و احتمالا منظور بازگشت به جامعه مدنی است.

مهدی مسکین‌نواز تا چندی پیش در زندان بندرانزلی محبوس بود، به نظر می‌رسد به تازگی به زندان لاکان رشت منتقل شده است.


#مهدی_مسکین_نواز #بیانیه #جنگ

@Tavaana_TavaanaTech

ده آسیبی که خامنه‌ای به ایران و ایرانیان زد

این فهرست یک جمع‌بندی تحلیلی خلاصه از پیامدهای بیش از سه دهه حکمرانی علی خامنه‌ای است؛ پیامدهایی که نه فقط در سیاست، بلکه در زندگی روزمره ایرانیان اثر گذاشته‌اند.

۱) انسداد سیاسی و تضعیف جمهوریت

در این دوره، نهادهای انتخابی به‌تدریج زیر سایه نهادهای انتصابی قرار گرفتند و امکان اصلاح درون‌سیستمی عملا تضعیف شد. نتیجه، کاهش اعتماد عمومی و بی‌اثر شدن مشارکت سیاسی بود.


۲) نهادینه‌سازی سرکوب

سرکوب از یک ابزار مقطعی به یک منطق پایدار حکمرانی تبدیل شد؛ بازداشت‌های گسترده، برخوردهای خشن با اعتراضات و محدودسازی جامعه مدنی، هزینه «شهروند بودن» را بالا برد، به طوری که حتی اعتراضات معیشتی یا اعتراض به بخران آب هم با خشونت و کشتار مواجه می‌شد.


۳) عادی‌سازی اعدام و ناامنی قضایی

افزایش اجرای احکام اعدام و استفاده از ابزارهای قضایی برای برخورد با مخالفان، باعث شد قانون از نقش «حامی شهروند» فاصله بگیرد و به ابزار کنترل تبدیل شود.

۴) تبعیض ساختاری، به‌ویژه علیه زنان

تبعیض در قوانین و اجرا، به‌ویژه علیه زنان، به یکی از ویژگی‌های پایدار این دوره تبدیل شد و نیمی از جامعه را از برابری کامل در فرصت‌ها و حقوق محروم کرد. تبعیض‌های دیگر از جمله تبعیض علیه اقلیت‌های جنسی، اقلیت‌های دینی و ... عملا عده زیادی از شهروندان را به شهروند درجه چندم بدل کرد.


۵) فروپاشی تدریجی اقتصاد و معیشت

ترکیبی از سوءمدیریت، تحریم‌ها و سیاست‌گذاری‌های پرهزینه، اقتصاد ایران را به سمت تورم مزمن، کاهش ارزش پول ملی و کوچک شدن سفره مردم سوق داد.


۶) نظامی‌سازی اقتصاد و سیاست (گسترش نقش سپاه)

در این دوره، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از یک نهاد نظامی به یک بازیگر مسلط در اقتصاد، سیاست و امنیت تبدیل شد.
🔻 نتیجه: تضعیف رقابت، گسترش فساد و امنیتی شدن تصمیم‌گیری‌ها.


۷) سیاست خارجی پرهزینه و درگیری‌های منطقه‌ای

سیاست «عمق استراتژیک» و اسرائیل‌ستیزی ایران را درگیر منازعات منطقه‌ای کرد.
🔻 پیامدها: هزینه‌های مالی سنگین، افزایش تنش بین‌المللی و فشار بیشتر بر اقتصاد و زندگی مردم.


۸) انزوای بین‌المللی و فشارهای ساختاری

ایران در این دوره با تحریم‌ها و محدودیت‌های گسترده در نظام مالی و سیاسی جهان مواجه شد که تجارت، سرمایه‌گذاری و حتی زندگی عادی شهروندان را دشوار کرد.


۹) تخریب محیط زیست و بحران‌های حیاتی

بحران آب، آلودگی هوا، فرونشست زمین و نابودی منابع طبیعی، نتیجه سال‌ها مدیریت ناکارآمد و بی‌توجهی به توسعه پایدار است؛ بحرانی که مستقیما به سلامت و امنیت آینده کشور گره خورده است.
از طرفی دخالت در نظام سلامت کشور که معروف‌ترینش جلوگیری از واردات واکسن بود، باعث از دست رفتن جان‌های زیادی شد.


۱۰) فرسایش سرمایه انسانی و اجتماعی

مهاجرت گسترده نخبگان، ناامیدی نسل جوان و شکاف عمیق میان حکومت و مردم، از مهم‌ترین پیامدهای این دوره است.
🔻 نتیجه: از دست رفتن اعتماد، کاهش امید و تضعیف آینده کشور.

جمع‌بندی:
این ده محور، فقط فهرستی از مشکلات نیستند؛ یک تصویر کلی از روندی است که در آن، سیاست، اقتصاد، جامعه و حتی محیط زیست به‌طور هم‌زمان دچار فرسایش شده‌اند.
آسیب اصلی شاید در یک جمله خلاصه شود: از دست رفتن فرصت‌ها برای توسعه، برای آزادی و برای یک زندگی عادی.

لازم به ذکر است، کلیه این آسیب‌ها، ناشی از ذات نظام ولایی جمهوری اسلامی بوده و در دوره خامنه‌ای با توجه به خصلت‌های فردی او تشدید شده است.

#ولایت_فقیه #نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران #خامنه‌ای

@Tavaana_TavaanaTech

تداوم بازداشت خانواده زنده‌یاد بابک علی‌پور؛ بیش از دو ماه بلاتکلیفی در اوین و قرچک

روزبه علی‌پور، مریم علی‌پور و ام‌البنین دهقان، از اعضای خانواده بابک علی‌پور، زندانی سیاسی اعدام‌شده، بیش از دو ماه است در بازداشت به سر می‌برند و همچنان در وضعیت بلاتکلیف نگهداری می‌شوند.

بر اساس اطلاعات موجود، مریم علی‌پور و ام‌البنین دهقان در زندان قرچک ورامین و روزبه علی‌پور در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین نگهداری می‌شود. تا زمان تنظیم این گزارش، هیچ‌گونه اطلاعی از دلایل بازداشت یا اتهامات مطرح‌شده علیه این افراد منتشر نشده است.

این سه نفر در تاریخ ۶ بهمن ۱۴۰۴، هنگام بازگشت از ملاقات بابک علی‌پور، بازداشت شدند. مریم علی‌پور و ام‌البنین دهقان پس از مدتی نگهداری در بازداشتگاه‌های وزارت اطلاعات، در هفته پایانی اسفندماه به زندان قرچک منتقل شدند. در مقابل، روزبه علی‌پور از زمان بازداشت تنها دو تماس کوتاه یک‌دقیقه‌ای با خانواده داشته و هیچ اطلاعی از وضعیت جسمی، محل دقیق نگهداری یا اتهامات او در دست نیست.

بابک علی‌پور، برادر این خانواده، روز دوشنبه ۱۱ فروردین ۱۴۰۵ بدون اطلاع قبلی به خانواده و وکیل و بدون اجازه ملاقات آخر اعدام شد. همچنین تاکنون هیچ تماسی با خانواده برای تحویل پیکر او برقرار نشده است.

در پی اجرای حکم اعدام بابک علی‌پور، نگرانی‌ها درباره وضعیت روزبه علی‌پور افزایش یافته است. در همین حال، ام‌البنین دهقان، مادر این خانواده که از بیماری قلبی و روماتیسم مفصلی رنج می‌برد، در شرایط جسمی و روحی نامناسبی در بازداشت به سر می‌برد.
روزبه علیپور در سال ۱۳۹۷ به اتهام «توهین به رهبری» مدتی در کنار برادرش در زندان لاکان رشت، حبس کشیده بود.

ادامه بازداشت این سه عضو خانواده در شرایط بی‌خبری و بلاتکلیفی، بر نگرانی‌ها درباره وضعیت آنان افزوده است.

#بابک_علیپور #روزبه_علیپور #ام‌البنین_دهقان #مریم_علیپور #از_بازداشتیها_بگو


@Tavaana_TavaanaTech

تصاویری منتشر شده که نشان می‌دهد تعدادی از وسایل به‌جا‌مانده و آغشته به خون کودکان میناب، همراه هیئت ایرانی مذاکره‌کننده با آمریکا به پاکستان منتقل شده و اعضای این هیئت، از جمله محمدباقر قالیباف، با این اقلام عکس گرفته‌اند.

رسانه‌های جمهوری اسلامی مدعی شده‌اند این وسایل «سندی روشن از جنایت جنگی آمریکا علیه ملت ایران» است و «به‌عنوان نماد خونخواهی» در مذاکرات احتمالی پیش‌رو مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اما این روایت، نمونه‌ای آشکار از مغالطه توسل به احساسات است؛ جایی که به‌جای پاسخ‌گویی و ارائه استدلال، با نمایش تصاویر تکان‌دهنده از رنج کودکان تلاش می‌شود احساسات عمومی تحریک و افکار عمومی هدایت شود. هم‌زمان، با مصادره به مطلوب، این واقعه برای پیشبرد روایت سیاسی مطلوب حاکمیت به‌کار گرفته می‌شود، بدون آن‌که به نقش و مسئولیت خود در شکل‌گیری این فاجعه پرداخته شود.

در حالی‌که خطر حمله نظامی قابل پیش‌بینی بود، جمهوری اسلامی نه‌تنها تدابیر لازم برای حفاظت از غیرنظامیان را اتخاذ نکرد، بلکه با باز نگه داشتن یک مدرسه در مجاورت یک موقعیت نظامی، بدون ایجاد پناهگاه، سامانه هشدار یا پوشش دفاعی مؤثر، عملاً جان شهروندان را در معرض خطر قرار داد. این اقدام، در کنار تصمیمات کلان حاکمیتی، نشان می‌دهد که حکومت مردم را به سپر انسانی تبدیل کرده و از این منظر، مسئول مرگ هموطنان نیز هست.

این در حالی است که همین حکومت با سیاست‌های خطرناک منطقه‌ای، از جمله اعلام نابودی یک کشور عضو سازمان ملل، حمایت از گروه‌های تروریستی و گسترش تروریسم، کشور را در معرض چنین بحران‌هایی قرار داده است. همچنین، غنی‌سازی ۶۰ درصدی اورانیوم که فاقد توجیه غیرنظامی است، عملاً در راستای اهداف نظامی و ساخت سلاح هسته‌ای ارزیابی می‌شود و به تشدید تنش‌ها دامن زده است.

ادعای «خونخواهی» در حالی مطرح می‌شود که کارنامه جمهوری اسلامی خود مملو از خشونت علیه شهروندان است. بر اساس گزارش‌ها، این حکومت در سرکوب اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴، دست‌کم ده‌ها هزار نفر از شهروندان را کشته که بیش از ۲۵۰ تن از جان‌باختگان شناسایی شده، کودک و دانش‌آموز بودند، جنایاتی که تا امروز هیچ پاسخ‌گویی روشنی درباره آن‌ها ارائه نشده است.

در چنین شرایطی، استفاده ابزاری از خون قربانیان برای پیشبرد اهداف سیاسی، نه‌تنها کمکی به روشن شدن حقیقت نمی‌کند، بلکه خود ادامه همان چرخه‌ای است که جان انسان‌ها را به ابزار تبدیل کرده است.

#کودکان_میناب #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

قتل‌عام مسیحیان در بامیان افغانستان

در پی تشدید نگرانی‌های جهانی از سیاست‌ها و قوانین جدید طالبان، گزارش‌هایی از افزایش تهدیدها علیه جامعه کوچک مسیحیان افغانستان منتشر شده است. یک نهاد مستقل آمریکایی خواستار قرار گرفتن افغانستان در فهرست «کشورهای مورد نگرانی ویژه» شده، در حالی که گزارش‌هایی تأییدنشده از حملات مرگبار به مسیحیان حکایت دارد.

🔶کشتار مسیحیان هزاره و ربوده شدن دختران
بر اساس گزارش Christian Solidarity International، حدود ۲۴ مسیحی هزاره در نزدیکی بامیان کشته شده‌اند. همچنین دو دختر ربوده و محل عبادت مخفی آنان به آتش کشیده شده است. طالبان قربانیان را «گروندگان به مسیحیت» معرفی کرده‌اند.

🔶زندگی مخفیانه در سایه قوانین طالبان
اکثریت مسیحیان افغانستان را نوکیشان تشکیل می‌دهند که حتی پیش از بازگشت طالبان نیز مخفیانه زندگی می‌کردند. پس از سال ۲۰۲۱، بسیاری کشور را ترک کرده‌اند و باقی‌ماندگان در ترس دائمی و با تغییر مداوم محل زندگی و عبادت به سر می‌برند.

🔶اجبار به نماز و خطر ارتداد
در نظام حاکم، مردان ملزم به شرکت در نماز جماعت هستند و عدم حضور می‌تواند مجازات به‌دنبال داشته باشد. برای مسیحیان، این اجبار به معنای پنهان‌کاری بیشتر است، زیرا تغییر دین «ارتداد» محسوب شده و ممکن است مجازات اعدام داشته باشد.

🔶قوانین جدید طالبان و نقض حقوق بشر
قوانین تازه، جامعه را به «آزاد» و «برده» تقسیم کرده و اشکالی از برده‌داری را مجاز دانسته‌اند. کارشناسان این قوانین را مغایر با حقوق بین‌الملل می‌دانند. ولکر تورک نیز وضعیت افغانستان را «گورستان حقوق بشر» توصیف کرده است.

🔶کمبود اطلاعات و احساس رهاشدگی
کمیسیون آزادی‌های مذهبی بین‌المللی ایالات متحده در گزارش ۲۰۲۶ خود به کمبود اطلاعات درباره مسیحیان اشاره کرده است. در عین حال، بسیاری از مسیحیان افغان احساس می‌کنند که جامعه جهانی آن‌ها را رها کرده و حتی از کمک‌های بشردوستانه نیز محروم‌اند.

#طالبان #بردگی #مسیحی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402