در شرایطی که تورم افسارگسیخته هر روز سفره مردم را کوچک‌تر می‌کند، بحران دارو به یکی از عمیق‌ترین و خطرناک‌ترین جلوه‌های فروپاشی معیشتی در ایران تبدیل شده. امروز دیگر مسئله فقط گرانی نیست؛ مسئله، دسترسی به داروهای حیاتی است که یا نایاب شده‌اند یا با قیمت‌هایی عرضه می‌شوند که از توان اکثریت جامعه خارج است.

بیمارانی که به داروهای مزمن و حیاتی وابسته‌اند، افراد مبتلا به دیابتی، بیماران گوارشی، قلبی و سرطانی، در شرایطی قرار گرفته‌اند که تهیه نسخه‌هایشان به یک کابوس روزانه تبدیل شده است. انسولین، که برای بیماران دیابتی یک نیاز حیاتی و غیرقابل‌جایگزین است، در بسیاری از موارد یا به‌سختی پیدا می‌شود یا با قیمت‌های چندبرابری عرضه می‌شود. داروهایی مانند فاموتیدین، کلیدینیوم‌سی، نولپازا (پنتوپرازول) و حتی داروهای مورد نیاز برای تصویربرداری پزشکی نیز یا کمیاب شده‌اند.
ویدا ربانی، خبرنگار، با انتشار پستی در شبکه اجتماعی اکس از گرانی و کمبود دارو نوشت:
«‏مثلا این چیه؟ یه بسته قرص ۲۲ میلیون؟ این سال ۹۹ هشتاد هزار تومن بود! بدون بیمه ۱۵۰!»

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

انتقال مخفیانه یک زندانی محکوم به اعدام در ارومیه؛ خطر اجرای قریب‌الوقوع حکم

نگرانی‌ها درباره سرنوشت ناصر بکرزاده، زندانی محکوم به اعدام، به‌شدت افزایش یافته است، در تازه‌ترین تحول، روز ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ ناصر بکرزاده به همراه دو زندانی دیگر به نام‌های کریم یعقوب‌پور و محراب عبداله‌زاده، به‌صورت جداگانه و با خودروهای بدون پلاک از زندان مرکزی ارومیه به مکان نامعلومی منتقل شده‌اند. از محل نگهداری این افراد تا لحظه تنظیم این خبر هیچ اطلاعی در دست نیست؛ موضوعی که نگرانی جدی از اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام را افزایش داده است.
ناصر بکرزاده، زندانی ۲۶ ساله‌ای است که برای سومین بار به اتهام «جاسوسی برای اسرائیل» به اعدام محکوم شده است. حکم اعدام او پیش‌تر توسط دیوان عالی کشور تأیید شده؛ آن هم در شرایطی که این حکم دو بار پیش از این نقض شده بود.

بر اساس گزارش‌های پیشین، بکرزاده پس از احضار به اجرای احکام زندان ارومیه، به اجرای قریب‌الوقوع اعدام تهدید شده بود.
او پیش‌تر از درون زندان گفته بود:
«اعدام مرا کشت، متلاشی کرد… امروز نوبت من است و فردا نوبت فرد دیگری.»

@Tavaana_TavaanaTech

روزنامه نیویورک پست به نقل از پلیس و مقامات قضایی گزارش کرد، پیش‌نماز مسجدی در محله کوئینز نیویورک، به اتهام آزار جنسی چند دختر خردسال بازداشت شده است.
طبق گزارش پلیس نیویورک (NYPD)، «تاجل اسلام» ۵۵ ساله، روز دوشنبه توسط واحد مبارزه با کودک‌آزاری منطقه کوئینز بازداشت شد. اتهامات وی شامل «آزار جنسی»، «لمس اجباری» و «رفتار غیرقانونی با کودک» است. این اتهامات مربوط به چندین مورد آزار و اذیت است که در طول یک هفته در ماه گذشته میلادی رخ داده است.
بر اساس شکوائیه‌ای که منتشر شده، تاجل اسلام که در مرکز اسلامی «مسجد بلال» در محله جامائیکای کوئینز فعالیت می‌کرد، در مسجد به یک دختر ۱۰ ساله نزدیک شده و او را مورد تعرض قرار داده است. طبق اسناد دادگاه، این فرد که درون همان مسجد نیز سکونت دارد، روز دوشنبه مجددا اقدام مشابهی را علیه یک دختر ۱۰ ساله دیگر انجام داده است. پلیس موفق شد تنها چهار ساعت پس از وقوع آخرین حادثه، او را دستگیر کند.
به گزارش نیویورک پست، متهم روز سه‌شنبه در دادگاه حاضر شد و اتهامات وارده را رد کرد. با این حال، قاضی پرونده برای او قرار وثیقه ۲۵ هزار دلاری صادر کرد و دستورات حفاظتی موقتی را برای قربانیان در نظر گرفت تا متهم حق نزدیک شدن به آن‌ها را نداشته باشد.
پلیس نیویورک با انتشار این خبر، از سایر قربانیان احتمالی یا افرادی که اطلاعاتی درباره این حوادث دارند درخواست کرده است تا از طریق شماره‌های اختصاصی «خط جرایم جنسی» یا سامانه «توقف جنایت» با پلیس تماس بگیرند و اطلاعات خود را به اشتراک بگذارند.

#امام_جماعت #تجاوز #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

نگرانی‌ها درباره سرنوشت محراب عبداله‌زاده، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، به‌شدت افزایش یافته است؛ انتقال‌های ناگهانی و بی‌اطلاع زندانیان، بارها به‌عنوان مقدمه اجرای حکم اعدام در ایران ثبت شده‌اند.

روز ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، محراب عبداله‌زاده به همراه دو زندانی دیگر، ناصر بکرزاده و کریم یعقوب‌پور، به‌صورت جداگانه و با خودروهای بدون پلاک از زندان مرکزی ارومیه به مکان نامعلومی منتقل شدند. از محل نگهداری آن‌ها تا این لحظه هیچ اطلاعی منتشر نشده؛ وضعیتی که نگرانی از اجرای قریب‌الوقوع احکام اعدام را دوچندان کرده است.

محراب عبداله‌زاده که در سال ۱۴۰۱ بازداشت شده، از جمله زندانیانی است که بنا بر گزارش‌ها تحت شکنجه و فشار شدید ناچار به اعتراف شده است؛ اعترافاتی که خود او آن‌ها را رد کرده، اما با این حال حکم اعدام برایش صادر شده و همچنان پابرجاست.

در روزهای گذشته نیز گزارش شده بود که او به‌دلیل اعتراض به رفتار توهین‌آمیز مأموران با خانواده زندانیان، با دستور رئیس زندان با دست‌بند و پابند به سلول انفرادی منتقل شده است.
@Tavaana_TavaanaTech

مراسم زادروز جاویدنام علیرضا مهدی‌پور، جوان ۲۶ ساله اهل میمند فارس، بر سر مزارش برگزار شد

بر اساس اطلاعات دریافتی، جاویدنام علیرضا مهدی‌پور، ۲۶ ساله و اهل شهر میمند استان فارس، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ بر اثر شلیک مستقیم به ناحیه سر توسط نیروهای سپاه مستقر در این شهر جان خود را از دست داد.
گزارش‌ یکی از اهالی میمند حاکی است که خانواده او همان شب و در میانه تنش‌ها، پیکر وی را به منزل منتقل کرده و روز بعد، ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، شخصاً اقدام به خاکسپاری او کردند.

علیرضا مهدی‌پور به عنوان کارگر در یک کارگاه تولید بطری پلاستیکی متعلق به پسرعمویش مشغول به کار بود. او کارگر بود، توسط حکومتی که شعار حمایت از کارگران و محرومان را می‌دهد ـ اما عملا کارگران را محروم‌تر کرده ـ کشته شد.


#علیرضا_مهدی_پور #میمند #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی
#روز_جهانی_کارگر

@Tavaana_TavaanaTech

نگرانی‌ها درباره سرنوشت کریم یعقوب‌پور، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، به‌شدت افزایش یافته است؛ انتقال‌های ناگهانی و بدون اطلاع زندانیان در ایران بارها به‌عنوان مقدمه اجرای حکم اعدام ثبت شده‌اند.

روز ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، کریم یعقوب‌پور به همراه دو زندانی دیگر، ناصر بکرزاده و محراب عبداله‌زاده، به‌صورت جداگانه و با خودروهای بدون پلاک از زندان مرکزی ارومیه به مکان نامعلومی منتقل شدند. تا این لحظه هیچ اطلاعی از محل نگهداری آن‌ها منتشر نشده؛ وضعیتی که خطر اجرای قریب‌الوقوع احکام اعدام را جدی‌تر کرده است.

کریم یعقوب‌پور، که با اتهام «جاسوسی برای اسرائیل» به اعدام محکوم شده، پیش‌تر در نامه‌ای از داخل زندان، جزئیات تکان‌دهنده‌ای از روند بازداشت و پرونده‌سازی علیه خود را روایت کرده بود. او که دارای معلولیت شدید حرکتی و از مددجویان بهزیستی است، در خرداد ۱۴۰۴ در میاندوآب بازداشت شد و به‌گفته خودش، نزدیک به دو ماه تحت شکنجه شدید جسمی و روانی قرار گرفت تا به اعترافات اجباری وادار شود.

در این نامه آمده است که او در تمام دوران بازداشت از دسترسی به داروهای حیاتی محروم بوده و بازجویان از قطع دارو به‌عنوان ابزار فشار برای گرفتن اعتراف استفاده کرده‌اند. همچنین بسیاری از اظهاراتی که مبنای صدور حکم اعدام قرار گرفته، «زیر شکنجه و دیکته بازجویان» نوشته شده است.
جلسه‌ محاکمه او کمتر از ۱۵ دقیقه طول کشیده که بدون امکان دفاع مؤثر، به صدور حکم اعدام با اتهام «افساد فی‌الارض» انجامیده است. او حتی از فشار بر همسرش و تهدید به شکنجه برای گرفتن اعترافات اجباری نیز پرده برداشته است.

اکنون، در حالی که این زندانی در شرایط جسمی و روانی وخیمی قرار دارد و به دلیل بیماری‌های متعدد نیازمند مراقبت و درمان مستمر است، انتقال ناگهانی و قطع ارتباط او با بیرون، زنگ خطر اجرای حکم اعدام را به صدا درآورده است.

سرنوشت کریم یعقوب‌پور، در کنار ناصر بکرزاده و محراب عبدالله‌زاده، در ابهامی مرگبار قرار گرفته؛ ابهامی که در ساختار قضایی جمهوری اسلامی بارها با خبر اجرای حکم اعدام پایان یافته است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #کریم_یعقوب_پور


@Tavaana_TavaanaTech

نرگس محمدی پس از ۱۴۰ روز محرومیت از مراقبت‌های پزشکی تخصصی در زندان زنجان، به‌صورت اورژانسی به بیمارستانی در این شهر منتقل و در بخش سی‌سی‌یو بستری شد

خانم نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، امروز در پی وخامت شدید وضعیت سلامت، با آمبولانس از زندان زنجان به بیمارستانی در این شهر منتقل شده است. این اقدام اورژانسی پس از ۱۴۰ روز بازداشت خودسرانه و محرومیت مداوم از مراقبت‌های پزشکی تخصصی صورت می‌گیرد که در نهایت منجر به دو بار از هوش رفتن کامل او در طول یک روز شد.

مصطفی نیلی وکیل او در این باره در اکانت ایکس خود با اعلام این خبر نوشته است :

«امروز خانم نرگس محمدی مجدداً در زندان زنجان بی‌هوش شدند. در روزهای اخیر فشار خون ایشان دچار نوسانات بسیار شدید بوده و امروز با افت ناگهانی فشار، از هوش رفتند؛ به‌نحوی که در چندین نوبت حال ایشان دگرگون شده و درد شدیدی در ناحیه قفسه سینه داشته‌اند. پزشک زندان با تزریق دو سرم و داروی ضدتهوع اعلام کرده است که اقدام دیگری از دست او برنمی‌آید و دستور انتقال فوری و اورژانسی ایشان به بیمارستان را صادر کرد. علیرغم حضور نیروهای اورژانس، خانم محمدی پس از به‌هوش آمدن، به دلیل هشدارهای پیشین دو پزشک فوق‌تخصص قلب مبنی بر خطرناک بودن معالجه در بیمارستان‌های زنجان و ضرورت حضور تیم پزشکی معالج خودشان (با توجه به سابقه سه بار آنژیو و استنت)، ابتدا حاضر به اعزام نشدند. ساعاتی بعد، با وقوع “فینت” مجدد و وخامت حال، پزشک متخصص مغز و اعصاب نیز ایشان را ویزیت کرده و دستور انتقال فوری دادند؛ چرا که طبق نظر ایشان، در حال حاضر رسیدگی به وضعیت مغزی در اولویت درمانی قرار دارد. پس از این اتفاق، خانم محمدی به‌صورت اورژانسی به بیمارستان منتقل و در بخش CCU بستری شدند، اما همچنان نوسان شدید فشار خون ادامه دارد. شایان ذکر است که کمیسیون پزشکی قانونی زنجان نظر تخصصی خود را مبنی بر توقف یک‌ماهه اجرای حکم جهت درمان صادر کرده، اما دادستانی زنجان خلاف ماده ۵۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری و ماده ۲۴۶ آیین‌نامه سازمان زندان‌ها، این امر را منوط به نظر دادستانی تهران کرده است. این در حالی است که ایشان برخلاف مقررات به زنجان تبعید شده‌اند و دادستان تهران نیز برخلاف نظر پزشکی قانونی و متخصصان، دستور معالجه ایشان را در بیمارستان‌های زنجان صادر کرده است.»

#نرگس_محمدی

@Tavaana_TavaanaTech

«امروز روز سوگواری برای دست‌های پینه‌بسته‌ای است که به جای ابزار کار، طناب دار دورشان حلقه زد. یادمان نمی‌رود که چگونه سید محمد حسینی را در اوج تنهایی و مظلومیت، با آن چشم‌های معصوم که انگار تمام غربت دنیا را در خود داشت، به مسلخ بردند. کارگری که حتی کسی را نداشت برایش وثیقه بگذارد یا پشت در زندان فریاد بزند. ما فراموش نمی‌کنیم جوانی به یغما رفته‌ی ستار بهشتی، نوید افکاری، محمدرضا اسکندری، فرزاد انصاری‌فر، عرفان زمانی، محمد مهدی کرمی، مجیدرضا رهنورد، آرتین رحمانی، زانیار ابوبکری، محسن محمدپور، امیرحسین خادمی و تمام آن‌هایی که جرمشان نان، آزادی و زندگی بود. آن‌ها که نه تروریست بودند و نه خطرناک؛ فقط جوانانی بودند که سهمشان را از سفره‌ی این سرزمین می‌خواستند. ما نگهبانان خاطره‌ایم. اجازه نمی‌دهیم خون این جوان‌ها در سکوت تاریخ حل شود. نام آن‌ها شناسنامه‌ی اعتراض ماست. یادشان جاودان، راهشان پر رهرو. »

طرح و متن از شهرزاد
#روز_کارگر #علیه_فراموشی #نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم #نه_به_اعدام #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

مولوی عبدالحمید از فشار‌های امنیتی بر علمای اهل سنت انتقاد کرد

مولوی عبدالحمید، امام‌جمعه اهل‌سنت زاهدان، در خطبه‌های نماز جمعه ۱۱ اردیبهشت، وضعیت اقتصادی و معیشتی ایران را «بی‌سابقه بحرانی» توصیف کرد و گفت مردم در تامین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی با مشکلات جدی روبه‌رو هستند.

او با اشاره به تحریم‌های طولانی، جنگ و محاصره دریایی گفت این عوامل فشار سنگینی بر اقتصاد کشور وارد کرده‌اند و افزود: «تورم و گرانی در کشور بیداد می‌کند و مردم برای خرید مایحتاج زندگی دچار مشکل شده‌اند.» به گفته او، تخریب یا تعطیلی برخی کارخانه‌ها نیز باعث افزایش شدید بیکاری شده و بیشترین فشار متوجه کارگران و روستاییان است.

امام‌جمعه زاهدان در بخش دیگری از سخنانش به‌شدت از «فشارهای امنیتی بر علما» انتقاد کرد و گفت برخی روحانیون اهل‌سنت با «بهانه‌های پوچ» به دادگاه ویژه روحانیت مشهد احضار شده‌اند. او این اقدامات را ناشی از عملکرد «افراد تندرو» در استان دانست و هشدار داد چنین رفتارهایی به وحدت و امنیت آسیب می‌زند.

وی تأکید کرد ادامه فشارهای یک‌طرفه می‌تواند به اختلافات بیشتری منجر شود و گفت: «حداقلش این است که ما در قبال این فشارها سکوت نمی‌کنیم.» او از مسئولان خواست در شرایط جنگی از افزایش فشارها خودداری کنند.

عبدالحمید همچنین به خروج مولوی فضل‌الرحمان کوهی از کشور اشاره کرد و گفت او «منتقد بود و حرف مردم را می‌زد» و تحت فشارهای مکرر امنیتی قرار داشت. به گفته او، خروج چنین چهره‌ای از کشور «ضایعه‌ای برای کشور» است.

او در پایان خواستار انتصاب مسئولان «بومی، معتدل و میانه‌رو» در سیستان‌وبلوچستان شد و تأکید کرد مردم استان در شرایط جنگی نیز امنیت را حفظ کرده‌اند و «هیچ‌گاه به آب و خاک و وطن خود خیانت نکرده‌اند».

#مولوی_عبدالحمید #اهل_سنت #آزادی_مذهب #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
قوه قضاییه جمهوری اسلامی از اجرای حکم اعدام دو زندانی سیاسی به نام‌های یعقوب کریم‌پور، شهروند اهل میاندوآب، و ناصر بکرزاده، زندانی ۲۵ ساله، با اتهام «همکاری با اسرائیل» خبر داد.

حکم اعدام کریم‌پور در شرایطی صادر شده که او در تمام مراحل بازجویی و رسیدگی قضایی، اتهامات مطرح‌شده را رد کرده و تاکید داشته اعترافات منتسب به او تحت فشار و شکنجه اخذ شده است. کریم‌پور هرگونه همکاری با اسرائیل یا ارسال اطلاعات را نیز تکذیب کرده بود.

همزمان، امیر رئیسیان، وکیل دادگستری، درباره پرونده ناصر بکرزاده در شبکه اجتماعی ایکس نوشته بود که شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور در تاریخ ۳۰ فروردین، برخلاف دو بار نقض پیشین حکم اعدام در مراحل قبلی، این بار بدون رفع ایرادات اعلام‌شده، حکم سوم صادره از سوی دادگاه انقلاب ارومیه را تایید کرده است.

اعدام در جمهوری اسلامی سال‌هاست با اعتراض گسترده نهادهای حقوق بشری مواجه است؛ انتقادهایی که نه فقط به اصل مجازات مرگ، بلکه به روندهای دادرسی نیز مربوط می‌شود. گزارش‌های متعدد از اخذ اعترافات اجباری، دسترسی محدود یا دیرهنگام به وکیل، رسیدگی‌های غیرعلنی و نبود شفافیت در پرونده‌ها، نشانگر عدم رعایت استانداردهای دادرسی عادلانه بوده است. در چنین شرایطی، اجرای احکام غیرقابل بازگشت مانند اعدام، به‌ویژه در پرونده‌های امنیتی، همواره با پرسش‌های جدی درباره عدالت، حق دفاع متهمان و امکان وقوع خطای قضایی همراه است.

با اعدام این دو زندانی سیاسی، شمار اعدامی‌های سیاسی اعلام شده، توسط جمهوری اسلامی از زمان شروع جنگ تا کنون به ۲۴ نفر رسیده است.

جمهوری اسلامی از اعدام برای ایجاد و حفظ فضای رعب و وحشت و بازداشتن از اعتراضات مردمی استفاده می‌کند. این در حالی است که این حکومت از تامین حداقل‌های لازم برای زندگی با عزت و کرامت برای شهروندان ناتوان است.

#نه_به_اعدام #نه_به_جمهورى_اسلامى #ناصر_بکرزاده #یعقوب_کریم_پور

@Tavaana_TavaanaTech

هانس-گئورگ گادامر، فیلسوف آلمانی و از چهره‌های برجسته‌ هرمنوتیک فلسفی، نقش بنیادینی در بازاندیشی مفهوم گفت‌وگو در عرصه‌ی فهم و اخلاق ایفا کرد.
او با اثر مهم خود «حقیقت و روش» (Wahrheit und Methode)، سنت فهم متون، فرهنگ و تجربه انسانی را از تفسیر صرف به یک رخداد گفت‌وگو محور بدل ساخت.

برای گادامر، فهم نه انتقال یک‌سویه معنا، بلکه فرآیندی زنده، باز و دیالوگ‌محور است که میان افق‌های متفاوت شکل می‌گیرد.

گادامر باور داشت که ما همواره درون یک سنت زبانی، تاریخی و فرهنگی زندگی می‌کنیم و فهمیدن، یعنی گفت‌وگو کردن با این سنت‌ها. از دید او، گفت‌وگو تنها ابزار انتقال اطلاعات نیست، بلکه رخدادی است که در آن سوژه و ابژه به تعامل و تأثیر متقابل می‌رسند. این دیدگاه، فهم را از یک فرآیند مکانیکی یا نسبی‌گرایانه، به حرکتی پویا و اخلاقی تبدیل می‌کند؛ حرکتی که مستلزم گشودگی، احترام به دیگری و پذیرش پیش‌داوری‌های سازنده است.

گفت‌وگو در هرمنوتیک گادامر، بیش از یک روش، نوعی رویکرد به جهان است: رویکردی که در آن هیچ‌کس صاحب حقیقت مطلق نیست و معنا در فضای اشتراک افق‌ها پدید می‌آید. این نگاه، به‌ویژه در عرصه اخلاق، سیاست، دین و تفاهم بین‌فرهنگی اهمیت می‌یابد؛ جایی که پیش‌فرض‌ها، هویت‌ها و زبان‌های گوناگون به مواجهه‌ای سازنده نیاز دارند.

گفت‌وگوی واقعی نزد گادامر، مستلزم آمادگی برای تغییر خود در مواجهه با دیگری است.

میراث گادامر، بازاندیشی در نسبت میان فهم، زبان و دیگری است؛ رویکردی که اخلاق گفت‌وگو را نه تنها برای تفسیر متن، بلکه برای هم‌زیستی انسانی ضروری می‌داند.

او ما را دعوت می‌کند به شنیدن، به باز بودن در برابر تجربه‌های متفاوت، و به مشارکت در گفت‌وگویی که نه پایان دارد و نه صاحب مطلق. به تعبیر او، حقیقت در گفت‌وگو ظهور می‌کند، نه بیرون از آن.

#گادامر #شنیدن #فهم #اخلاق #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‏خشایار سفیدی، زندانی سیاسی سابق و از دوستان حسین شنبه‌زاده، ویراستار زندانی، در حساب کاربری خود از تماس تلفنی با او خبر داده و نوشته است:

‏«تلفنی با ⁧#حسین_شنبه_زاده⁩ صحبت کردم. به همه سلام رسوند. گفت دستم کوتاهه ولی خیلی به یادتونم و این بیت فروغی بسطامی رو تقدیم کرد:
‏کار جنون ما به تماشا کشیده است
‏یعنی تو هم بیا که تماشای ما کنی»

‏حسین شنبه‌زاده، ویراستار و فعال فضای مجازی، در مجموع به ۱۲ سال حبس محکوم شده که ۵ سال آن به‌عنوان مجازات اشد قابل اجراست.

‏اتهاماتی که به او نسبت داده شده، «توهین به رهبری» و «تبلیغ علیه نظام» عنوان شده؛ اتهاماتی که خود او با طنزی تلخ به آن پاسخ داده و می‌گوید «زندانیِ نقطه» است، نقطه‌ای که زیر یکی از پست‌های حساب کاربری علی خامنه‌ای گذاشت و واکنش کاربران به آن، حتی از خود پست هم بیشتر شد.

‏شنبه‌زاده پیش‌تر در نامه‌ای مفصل از درون زندان، از شکنجه‌ها، فشارها و تهدیدهایی که در بازداشت متحمل شده، پرده برداشته بود؛ روایتی که بار دیگر نشان می‌دهد چگونه حتی ساده‌ترین کنش‌های مجازی در جمهوری اسلامی می‌تواند به پرونده‌سازی، زندان و سرکوب ختم شود.

@Tavaana_TavaanaTech