اینترنت، بایگانی ادعاهای فراموش‌نشدنی!

ویدئویی از اظهارات مهدی خانعلی‌زاده، مجری صداوسیما، در جریان جنگ ۱۲روزه، بار دیگر در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شده است. او در این ویدئو با اطمینان استدلال می‌کند که جنگنده‌های اسرائیلی برای رسیدن به تهران باید صدها کیلومتر وارد خاک ایران شوند و مسیر بازگشت را هم طی کنند؛ بنابراین، چنین اتفاقی ممکن نیست و خبرهای مربوط به آن صرفا شایعات مجازی است!

اما نکته جالب توجه، عنوان دکترای روابط بین‌الملل و معرفی او به عنوان «پژوهشگر مطالعات امنیت بین‌الملل» نیز دستمایه طنز کاربران قرار گرفته است.

📱 tavaanatech

آخرین جشن تولد علی اباذری؛
دانشجوی ۱۸ ساله‌ای که با اصابت گلوله کشته شد

علی اباذری تازه تحصیل در رشته حسابداری دانشگاه آزاد را آغاز کرده بود و همزمان، برای کمک به خانواده‌اش کسب‌وکار کوچکی راه انداخته بود. زندگی این جوان ۱۸ ساله شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴، در محدوده میدان زاهدی شهرک ولیعصر تهران، با شلیک نیروهای سرکوب پایان یافت.

بر اساس روایت‌های نقل‌شده، علی همراه عمویش از اعتراضات به خانه بازمی‌گشت که از پشت سر هدف گلوله قرار گرفت. در این روایت‌ها آمده است که گلوله از یک سمت پهلوی او وارد و از سمت دیگر خارج شده بود.

پدر علی روز بعد به جست‌وجوی فرزندش رفت؛ جست‌وجویی که بنا بر همین روایت‌ها، با شناسایی پیکر او در میان صدها کشته اعتراضات پایان یافت.

علی اباذری، متولد ۱۳۸۶ و اهل میانه در آذربایجان شرقی، در آغاز راه دانشگاه و کار بود؛ جوانی که در کنار ساختن آینده خود، برای کمک به خانواده‌اش تلاش می‌کرد.

#علی_اباذری

📱 tavaanatech

آرمین قاسمی مبین؛ جوان ۲۴ ساله‌ای که با شلیک گلوله جنگی در تهرانپارس جان باخت

آرمین قاسمی مبین، متولد اردیبهشت ۱۳۸۰، تنها ۲۴ سال داشت. او اهل تهران و ساکن پاکدشت بود و به عنوان تکنسین فنی و تعمیرکار پکیج و کولر گازی کار می‌کرد. آرمین با زحمت و تلاش، بار زندگی خانواده‌اش را بر دوش می‌کشید و نان‌آور و تکیه‌گاه آنان بود.

آرمین روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ در تهرانپارس هدف شلیک گلوله جنگی قرار گرفت و جان باخت. پیکر او در آرامستان امامزاده طالب پاکدشت به خاک سپرده شد.

در مراسم خاک‌سپاری، صدای خواهر داغدارش در میان جمعیت پیچید؛ خواهری که بر سر مزار برادرش فریاد می‌زد:

«آرمین من، پنج روز دنبالت گشتم... آرمین!»

پنج روز جست‌وجو و چشم‌انتظاری، سرانجام به مزاری ختم شد که خانواده آرمین باید در کنار آن برای جوان ۲۴ ساله‌شان سوگواری کنند؛ جوانی زحمتکش که برای ساختن زندگی خود و خانواده‌اش تلاش می‌کرد، اما با شلیک گلوله جنگی جانش را از دست داد.

◾️شبکه‌های اجتماعی امروز یکی از معدود تریبون‌های خانواده‌های داغدار و دادخواه هستند؛ فضایی برای ثبت روایت جان‌باختگان و رساندن فریاد دادخواهی خانواده‌هایی که عزیزانشان را از دست داده‌اند.

#آرمین_قاسمی_مبین

📱 tavaanatech

📊دیتاک گزارش داد: ۴۰ درصد کسب‌وکارهای اینستاگرامی پس از قطعی اینترنت به کار برنگشتند

برای تعطیل کردن مغازه مردم، همیشه لازم نیست کرکره را پایین بکشند و روی آن پلمب بزنند؛ کافی است اینترنت را قطع کنند. مشتری ناپدید می‌شود، سفارش نمی‌رسد، درآمد متوقف می‌شود، اما اجاره و قسط و خرج زندگی سر جای خود می‌ماند. این است حاصل سیاستی که هزینه‌اش را مردم از سفره‌شان می‌پردازند.

بر اساس گزارش دیتاک، پس از قطعی ۸۸روزه اینترنت، ۴۰ درصد کسب‌وکارهای اینستاگرامی به فعالیت در این پلتفرم بازنگشتند. این رقم پس از جنگ ۱۲روزه، ۲۰ درصد بود و پس از قطعی‌های دی و بهمن، تا ۹ اسفند به ۵۰ درصد رسید. این درصدها مربوط به دوره‌های جداگانه‌اند؛ اما کنار هم، از تکرار یک فاجعه برای معاش مردم خبر می‌دهند.

پشت این عددها، آدم‌هایی هستند که با عکاسی از محصول، پاسخ دادن به مشتری و بسته‌بندی سفارش‌ها زندگی‌شان را می‌چرخاندند. کسانی که برای ساختن یک صفحه فروش، ماه‌ها و سال‌ها وقت گذاشتند؛ بعد با قطع اینترنت، راه دسترسی‌شان به مشتری بسته شد.

طبق همین گزارش، بازار کمپین‌های فروش و بازاریابی در سال ۱۴۰۴ حدود ۴۰ درصد کوچک‌تر شد و بازدید کمپین‌های شب عید ۹۷ درصد افت کرد. یعنی درست در روزهایی که فروشندگان به رونق بازار امید بسته بودند، فرصت دیده شدن و فروش هم از دست رفت.
یعنی بلک‌فرایدی ۲۴ درصد افت داشت، شب یلدا ۲۶ درصد، و بازار شب عید که قاعدتا باید نبض اقتصاد خانوارها باشد، ۹۷ درصد بازدید کمتر گرفت. یعنی عملا بازار شب عید امسال «برگزار نشد» و فقط روی کاغذ اسمش بود.

◾️اما راه‌حل حکومت در این مورد چه بود؟
سکوهای داخلی! بله، روبیکا، ایتا. آماری که دیتاک می‌دهد نشان می‌دهد کاربران بله ۲۷۰ درصد رشد کردند، نه چون یک‌شبه علاقه‌مند به بله شدند، بلکه چون مجبور شدند. این رشد، رشد علاقه نیست، رشد استیصال است. مردم را با زور به سمت پیام‌رسان‌های داخلی هل داده‌اند و بعد آمارش را به پای موفقیت زیرساخت بومی گذاشتند!

در این میان، ۴٫۲ درصد کسب‌وکارهای اینستاگرامی پس از قطعی ۸۸روزه، در کنار اینستاگرام به یک یا چند سکوی داخلی هم روی آوردند. اما وقتی مسیرهای ارتباطی را می‌بندند، رفتن به راه باقی‌مانده را نمی‌توان به‌سادگی نشانه رضایت و اعتماد دانست. کسی که برای پیدا کردن مشتری به هر دری می‌زند، در حال تلاش برای زنده نگه داشتن کسب‌وکارش است؛ قرار نیست تلاش او برای بقا، مدال افتخار سیاست‌گذاران سانسور شود.

تناقض دقیقا همین‌جاست؛ از مردم کار و تولید و پرداخت مالیات می‌خواهد، اما دسترسی پایدار به ابتدایی‌ترین ابزار کارشان را هم تضمین نمی‌کند. اینترنت را قطع می‌کند، مردم درآمدشان را از دست می‌دهند و بعد همان مسئولان پشت تریبون از رونق اقتصاد سخنرانی می‌کنند!

📱 tavaanatech

پدر جاویدنام محمدمتین حسینی با انتشار ویدئویی از فرزندش، در بخشی از نوشته‌اش آورده است:

«شما چند لحظه از زندگیی را دارید می بینید که قرار بود سالهای سال ادامه داشته باشه
ماهور جان…
تو اون روزا هنوز نمی‌دونستی
این پسری که کنارت ایستاده، و با عشق باهات بازی میکنه
یک روز قراره فقط در قاب عکس‌ها کنارت باشه و باعث افتخارت باشه…»

محمدمتین، نوجوان ۱۷ ساله‌ای بود که در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴ در شهرک اندیشه تهران مورد اصابت گلوله قرار گرفت و چند روز بعد بر اثر شدت جراحات جان باخت.

پدرش در بخشی دیگر از نوشته خود درباره سال‌هایی که برای فرزندش وقت گذاشته بود، نوشته است: «من برای متین به بهترین شکل ممکن وقت گذاشتم… به بهترین شکل ممکن لقمه حلال بهش دادم…»

#محمدمتین_حسینی

📱 tavaanatech

حافظه اینترنت فراموش نمی‌کند؛
ناوی که صداوسیما غرق کرد، در تایلند پهلو گرفت!

شش ماه پیش، آبراهام لینکلن در روایت صداوسیما به قعر دریا رفت؛ حالا همان ناو در بندر لائم چابانگ، نزدیک پاتایای تایلند، پهلو گرفته است!

در روزهای آغازین جنگ، مجری صداوسیما با اطمینانی عجیب از "غرق شدن ناو آبراهام لینکلن" خبر داد و حاضران در برنامه هم با شعارهایشان این پیروزی خیالی(!) را جشن گرفتند. ادعایی که همان زمان دستمایه طنز کاربران شد و حالا انتشار تصاویر ناو در تایلند، دوباره آن برنامه را به یاد کاربران آورده است.

کاربری نوشته:

«مشکل اینه که ناو آبراهام لینکلن از سناریو صداوسیما اطاعت نمی‌کند و چند ماه بعد، جلوی دوربین خبرنگاران در بندر پهلو می‌گیرد!»

💸 tavaanatech

کفش‌های جاویدنام آرتین خواجوی‌نیا؛ ردپایی که برای مادر به یادگار ماند

مادر آرتین خواجوی‌نیا با انتشار ویدیویی، کفش‌های فرزندش را از سال‌های مختلف زندگی او کنار هم جمع کرده است؛ کفش‌هایی که هر کدام یادآور بخشی از کودکی، نوجوانی و قدم‌هایی هستند که دیگر ادامه نیافتند.

او در شرح این ویدئو نوشته است:

«از اولین تا آخرین قدم‌های تو را مرور می‌کنم، پسر قهرمانم. از لحظه‌به‌لحظه بزرگ شدنت، حالا فقط خاطراتی برای من مانده که هر ثانیه از مقابل چشمانم می‌گذرد.»

مادر آرتین با یادآوری روزهای کودکی تا نوجوانی فرزندش افزوده است:

«از آن نوزاد زیبا با آن لباس زرد در آغوشم تا آن مرد بلندقامتی که باید برای دیدنش سرم را بالا می‌بردم، تو همیشه یادگار مادر شدن من خواهی ماند.»

آرتین خواجوی‌نیا، دانش‌آموز ۱۶ ساله رشته کامپیوتر، شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مقابل فرمانداری شهر قدس، قلعه‌حسن‌خان، با شلیک گلوله جنگی کشته شد.

مادرش او را «قهرمان جاودانه من» نامیده و نوشته است:

«هر لحظه و هر جا، یادت جاوید و راهت پرنور.»

◾️با سانسور خبرگزاری‌های داخلی، این خانواده‌های داغدار هستند که با دوربین موبایل، با یک روایت یا یک عکس از لباس خون‌آلود فرزندشان، تنها روزنه‌ ممکن برای رساندن صدایشان به جهان را باز نگه می‌دارند.
شبکه‌های اجتماعی، از توییتر تا اینستاگرام و تلگرام، به تنها تریبونی بدل شده‌اند که صدای دادخواهی این خانواده‌ها را منعکس می‌کنند.

#آرتین_خواجوی_نیا

💸 tavaanatech