Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بهار سیاه و زنان سپیدپوش کوبا
دولت کوبا در مارس ۲۰۰۳ طی سه روز، ۷۵ نفر از مخالفان سیاسی خود را بازداشت کرد. بسیاری از آنها روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر بودند و در دادگاه‌های یک‌روزه به شش تا ۲۸ سال زندان محکوم می‌شدند. فیدل کاسترو برای مشروعیت‌بخشی به بازداشت‌ها، این مخالفان را به دریافت کمک مالی از ایالات متحده برای بی‌ثبات‌کردن اوضاع سیاسی کشور متهم کرد.
این سرکوب‌ها بعدها به بازداشت‌های «بهار سیاه» معروف شد. اما گروهی از زنان کوبایی که به «زنان سپیدپوش» معروف شدند، تصمیم گرفتند مخالفت خود را با این سرکوب‌های بی‌سابقه علنی کنند. آنها به عنوان گروهی از مادران، خواهران و بستگان زندانیان، جنبشی را آغاز کردند و امید داشتند عزیزان خود را از زندان آزاد کنند.
در این پادکست با ما همراه باشید تا روایت جنبش زنان سپیدپوش کوبا را بشنویم که علیه سرکوب شهروندان توسط حکومت، به‌پا خاست.
https://tavaana.org/podcast_ladiesinwhite/
#یاری_مدنی_توانا #مبارزات_مدنی #زنان_سپیدپوش #کوبا
@Tavaana_TavaanaTech
دولت کوبا در مارس ۲۰۰۳ طی سه روز، ۷۵ نفر از مخالفان سیاسی خود را بازداشت کرد. بسیاری از آنها روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر بودند و در دادگاه‌های یک‌روزه به شش تا ۲۸ سال زندان محکوم می‌شدند. فیدل کاسترو برای مشروعیت‌بخشی به بازداشت‌ها، این مخالفان را به دریافت کمک مالی از ایالات متحده برای بی‌ثبات‌کردن اوضاع سیاسی کشور متهم کرد.
این سرکوب‌ها بعدها به بازداشت‌های «بهار سیاه» معروف شد. اما گروهی از زنان کوبایی که به «زنان سپیدپوش» معروف شدند، تصمیم گرفتند مخالفت خود را با این سرکوب‌های بی‌سابقه علنی کنند. آنها به عنوان گروهی از مادران، خواهران و بستگان زندانیان، جنبشی را آغاز کردند و امید داشتند عزیزان خود را از زندان آزاد کنند.
در این پادکست با ما همراه باشید تا روایت جنبش زنان سپیدپوش کوبا را بشنویم که علیه سرکوب شهروندان توسط حکومت، به‌پا خاست.
https://tavaana.org/podcast_ladiesinwhite/
#یاری_مدنی_توانا #مبارزات_مدنی #زنان_سپیدپوش #کوبا
@Tavaana_TavaanaTech
❤14👍3
در کمتر از هفت ماه، ۶۳ زن به قتل رسیده‌اند.
از ابتدای سال ۱۴۰۴ تا کنون، دستکم ۶۳ زن توسط نزدیکان خود به قتل رسیده‌اند. روزنامه «هم‌میهن» در گفت‌وگو با مدیرعامل یک خانه امن در ایران نوشت:
«هر دو روز یک زن کشته می‌شود. با وجود نبود نهاد رسمی برای ثبت آمار، فقط در شهریورماه در شادگان دستکم پنج زن به قتل رسیده‌اند.»
البته این آمار از قتل‌هایی ست که رسانه‌ای شده‌اند چه بسیار قتل‌هایی که در سایه سکوت خانواده و رسانه‌ها حتی رسانه‌ای هم نشده‌اند.
تاکید می‌کنیم جمهوری اسلامی و وضع قوانین زن‌ستیزانه عامل اصلی قتل زنان ایرانی است و شخص رهبر جمهوری اسلامی در برابر قتل‌های ناموسی مسئول است. تاکید بیمارگونه حاکمیت جمهوری اسلامی بر سرکوب زنان به هر بهانه‌ای و عدم توجه به مسئله خشونت گسترده در جامعه و حتی حمایت قانونی از قاتلان مسبب اصلی این قتل‌ها ست که با نام قتل ناموسی شناخته می‌شوند.
طرح از مانا نیستانی
https://tavaana.org/congratulations/
#قتل_ناموسی #یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی
#زنان
@Tavaana_Tavaanatech
از ابتدای سال ۱۴۰۴ تا کنون، دستکم ۶۳ زن توسط نزدیکان خود به قتل رسیده‌اند. روزنامه «هم‌میهن» در گفت‌وگو با مدیرعامل یک خانه امن در ایران نوشت:
«هر دو روز یک زن کشته می‌شود. با وجود نبود نهاد رسمی برای ثبت آمار، فقط در شهریورماه در شادگان دستکم پنج زن به قتل رسیده‌اند.»
البته این آمار از قتل‌هایی ست که رسانه‌ای شده‌اند چه بسیار قتل‌هایی که در سایه سکوت خانواده و رسانه‌ها حتی رسانه‌ای هم نشده‌اند.
تاکید می‌کنیم جمهوری اسلامی و وضع قوانین زن‌ستیزانه عامل اصلی قتل زنان ایرانی است و شخص رهبر جمهوری اسلامی در برابر قتل‌های ناموسی مسئول است. تاکید بیمارگونه حاکمیت جمهوری اسلامی بر سرکوب زنان به هر بهانه‌ای و عدم توجه به مسئله خشونت گسترده در جامعه و حتی حمایت قانونی از قاتلان مسبب اصلی این قتل‌ها ست که با نام قتل ناموسی شناخته می‌شوند.
طرح از مانا نیستانی
https://tavaana.org/congratulations/
#قتل_ناموسی #یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی
#زنان
@Tavaana_Tavaanatech
💔15❤1👌1
مینا کشورکمال؛ فمنیست و بنیان‌گذار اولین تشکل مستقل زنان افغانستان
«من زنم که دیگر بیدار گشته‌ام
من راه خود را بازیافته‌ام و هرگز برنمی‌گردم»
او متولد ۱۳۳۳ بود و بنیان‌گذار و رهبر اولین تشکل مستقل زنان افغانستان به نام «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» یا «راوا» بود. هدف این سازمان، تلاش برای احقاق حقوق زنان و ترویج دموکراسی سکولار بود. «راوا» هر گونه بنیادگرایی مذهبی را مطرود می‌دانست و بر مبارزه علیه هر گونه افراط‌گرایی مذهبی تاکید می‌کرد.
مینا در ساختن یک بیمارستان و آموزشگاه پرستاری و یک کارگاه و دو مدرسه در پاکستان برای زنان مهاجر افغانستانی نقش به‌سزایی ایفا کرد. او معتقد بود با وجود سایه شوم جهالت بنیادگرایی و ابتذال و فساد بی‌انتهای بیگانه‌پرستان بر زنان افغانستان، زیر نام به اصطلاح آزادی و برابری، سرانجام نیم جامعه که زنان باشند بیدار می‌شوند و در نتیجه افغانستان بیدار می‌شود.
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/meena_keshwar_kamal/
#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی #زنان #افغانستان
@Tavaana_TavaanaTech
«من زنم که دیگر بیدار گشته‌ام
من راه خود را بازیافته‌ام و هرگز برنمی‌گردم»
او متولد ۱۳۳۳ بود و بنیان‌گذار و رهبر اولین تشکل مستقل زنان افغانستان به نام «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» یا «راوا» بود. هدف این سازمان، تلاش برای احقاق حقوق زنان و ترویج دموکراسی سکولار بود. «راوا» هر گونه بنیادگرایی مذهبی را مطرود می‌دانست و بر مبارزه علیه هر گونه افراط‌گرایی مذهبی تاکید می‌کرد.
مینا در ساختن یک بیمارستان و آموزشگاه پرستاری و یک کارگاه و دو مدرسه در پاکستان برای زنان مهاجر افغانستانی نقش به‌سزایی ایفا کرد. او معتقد بود با وجود سایه شوم جهالت بنیادگرایی و ابتذال و فساد بی‌انتهای بیگانه‌پرستان بر زنان افغانستان، زیر نام به اصطلاح آزادی و برابری، سرانجام نیم جامعه که زنان باشند بیدار می‌شوند و در نتیجه افغانستان بیدار می‌شود.
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/meena_keshwar_kamal/
#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی #زنان #افغانستان
@Tavaana_TavaanaTech
👍15❤2👎1
۲۵ نوامبر؛ روز جهانی منع خشونت علیه زنان
طرح از ساناز باقری
خشونت علیه زنان و دختران، طیف وسیعی از رفتار خشونت‌آمیز و توهین‌آمیز را شامل می‌شود که به اشکال مختلف رخ می‌دهد. امروزه خشونت فیزیکی، روانی، جنسی و گونه‌های دیگر خشونت در کنار محرومیت از حقوق اجتماعی و شخصی و غیره در جهان جاری است. در بسیاری از کشورها که قانون از زنان حمایت نمی‌کند چندان که باید به خشونت پرداخته نمی‌شود؛ عمدتا به دلایلی مانند مصونیت از مجازات، خاموش‌ماندن در برابر خشونت‌گر، بدنامی، شرم، خجالت و حفظ آبرو.
خشونت علیه زنان در همه طبقات اجتماعی، اقتصادی، نژادی و جغرافیایی رخ می‌دهد، اما در برخی گروه‌ها شایع‌تر است و مانع دستیابی به برابری، توسعه و صلح و تحقق حقوق بشر می‌شود.
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/16DaysOrange
#نه_به_خشونت_علیه_زنان #خشونت_علیه_زنان #زنان #کارتون #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
طرح از ساناز باقری
خشونت علیه زنان و دختران، طیف وسیعی از رفتار خشونت‌آمیز و توهین‌آمیز را شامل می‌شود که به اشکال مختلف رخ می‌دهد. امروزه خشونت فیزیکی، روانی، جنسی و گونه‌های دیگر خشونت در کنار محرومیت از حقوق اجتماعی و شخصی و غیره در جهان جاری است. در بسیاری از کشورها که قانون از زنان حمایت نمی‌کند چندان که باید به خشونت پرداخته نمی‌شود؛ عمدتا به دلایلی مانند مصونیت از مجازات، خاموش‌ماندن در برابر خشونت‌گر، بدنامی، شرم، خجالت و حفظ آبرو.
خشونت علیه زنان در همه طبقات اجتماعی، اقتصادی، نژادی و جغرافیایی رخ می‌دهد، اما در برخی گروه‌ها شایع‌تر است و مانع دستیابی به برابری، توسعه و صلح و تحقق حقوق بشر می‌شود.
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/16DaysOrange
#نه_به_خشونت_علیه_زنان #خشونت_علیه_زنان #زنان #کارتون #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊13❤2
Forwarded from آموزشکده توانا
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
امروز ۲۵ نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان است.
سال ۱۹۶۰ در چنین روزی، سه خواهر اهل جمهوری دومینیکن، با نام خواهران میرابل، پس از ماه‌ها شکنجه، توسط سازمان امنیت ارتش این کشور به قتل رسیدند. «جرم» آنها شرکت در فعالیت‌های سیاسی علیه رژیم دیکتاتوری حاکم بر دومینیکن بود.
مبارزات زنان البته ادامه پیدا کرده در گوشه‌گوشه جهان نمونه مورد بررسی این پادکست کشور پرو است.
ما از کسی نمی‌ترسیم؛ ماریا النا مویانو و مبارزه در دفاع از حقوق زنان در پرو
زنان پرو چندین دهه برای عدالت و حفاظت از حقوق خود تحت شرایطی بسیار تبعیض‌آمیز مبارزه کرده‌اند. نقض حقوق بشر در پرو طی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی به بدترین حد خود رسید؛ زمانی که درگیری‌های مسلحانه مرگبار بین گروه چریکی «مسیر درخشان» و دولت، زندگی مردم عادی پرو را از هم پاشاند. زنان، به‌ویژه آن‌هایی که از جوامع بومی و حاشیه‌ای بودند، یا توسط نیروهای نظامی مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند یا توسط چریک‌ها به قتل رسیدند. تعداد زیادی از زنان دور هم گرد آمدند تا سازمان‌دهی لازم برای اعتراضات را ایجاد کنند و «ماریا النا مویانو» یکی از آنان بود. او به عنوان رئیس «فدراسیون زنان ویا السالوادور»، در زمینه توانمندسازی زنان فعالیت می‌کرد؛ علیه خشونت سخن می‌گفت و الگویی از رهبری را ارائه کرد که الهام‌بخش مردم سراسر پرو شد. با وجود ترور او در سال ۱۹۹۲ توسط گروه «مسیر درخشان»، مویانو همچنان نماد شجاعت برای زنان پرویی باقی ماند؛ زنانی که به مبارزه برای رسیدن به حقوق خود ادامه می‌دهند. علی‌رغم چالش‌های مداوم، این زنان با تلاش برای افزایش مشارکت زنان در جامعه و محافظت از یکدیگر در برابر خشونت، در مسیر دستیابی به عدالت، به پیروزی‌های مهم قانونی دست یافته‌اند.
در این پادکست روایتی از مبارزات النا مویانو و زنان پرو را با هم می‌شنویم.
سایت:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-peru/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=bLeYoewWsCw
کست‌باکس:
https://castbox.fm/episode/id5715387-id716190902
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/elena-muyano-podcast
نسخه نوشتاری:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/
نسخه انگلیسی
https://en.tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/
#یاری_مدنی_توانا
#زنان
#مطالعه_موردی
@Tavaana_TavaanaTech
سال ۱۹۶۰ در چنین روزی، سه خواهر اهل جمهوری دومینیکن، با نام خواهران میرابل، پس از ماه‌ها شکنجه، توسط سازمان امنیت ارتش این کشور به قتل رسیدند. «جرم» آنها شرکت در فعالیت‌های سیاسی علیه رژیم دیکتاتوری حاکم بر دومینیکن بود.
مبارزات زنان البته ادامه پیدا کرده در گوشه‌گوشه جهان نمونه مورد بررسی این پادکست کشور پرو است.
ما از کسی نمی‌ترسیم؛ ماریا النا مویانو و مبارزه در دفاع از حقوق زنان در پرو
زنان پرو چندین دهه برای عدالت و حفاظت از حقوق خود تحت شرایطی بسیار تبعیض‌آمیز مبارزه کرده‌اند. نقض حقوق بشر در پرو طی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی به بدترین حد خود رسید؛ زمانی که درگیری‌های مسلحانه مرگبار بین گروه چریکی «مسیر درخشان» و دولت، زندگی مردم عادی پرو را از هم پاشاند. زنان، به‌ویژه آن‌هایی که از جوامع بومی و حاشیه‌ای بودند، یا توسط نیروهای نظامی مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند یا توسط چریک‌ها به قتل رسیدند. تعداد زیادی از زنان دور هم گرد آمدند تا سازمان‌دهی لازم برای اعتراضات را ایجاد کنند و «ماریا النا مویانو» یکی از آنان بود. او به عنوان رئیس «فدراسیون زنان ویا السالوادور»، در زمینه توانمندسازی زنان فعالیت می‌کرد؛ علیه خشونت سخن می‌گفت و الگویی از رهبری را ارائه کرد که الهام‌بخش مردم سراسر پرو شد. با وجود ترور او در سال ۱۹۹۲ توسط گروه «مسیر درخشان»، مویانو همچنان نماد شجاعت برای زنان پرویی باقی ماند؛ زنانی که به مبارزه برای رسیدن به حقوق خود ادامه می‌دهند. علی‌رغم چالش‌های مداوم، این زنان با تلاش برای افزایش مشارکت زنان در جامعه و محافظت از یکدیگر در برابر خشونت، در مسیر دستیابی به عدالت، به پیروزی‌های مهم قانونی دست یافته‌اند.
در این پادکست روایتی از مبارزات النا مویانو و زنان پرو را با هم می‌شنویم.
سایت:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-peru/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=bLeYoewWsCw
کست‌باکس:
https://castbox.fm/episode/id5715387-id716190902
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/elena-muyano-podcast
نسخه نوشتاری:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/
نسخه انگلیسی
https://en.tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/
#یاری_مدنی_توانا
#زنان
#مطالعه_موردی
@Tavaana_TavaanaTech
🕊6
Forwarded from آموزشکده توانا
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
امروز ۲۵ نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان است.
سال ۱۹۶۰ در چنین روزی، سه خواهر اهل جمهوری دومینیکن، با نام خواهران میرابل، پس از ماه‌ها شکنجه، توسط سازمان امنیت ارتش این کشور به قتل رسیدند. «جرم» آنها شرکت در فعالیت‌های سیاسی علیه رژیم دیکتاتوری حاکم بر دومینیکن بود.
مبارزات زنان البته ادامه پیدا کرده در گوشه‌گوشه جهان نمونه مورد بررسی این پادکست کشور پرو است.
ما از کسی نمی‌ترسیم؛ ماریا النا مویانو و مبارزه در دفاع از حقوق زنان در پرو
زنان پرو چندین دهه برای عدالت و حفاظت از حقوق خود تحت شرایطی بسیار تبعیض‌آمیز مبارزه کرده‌اند. نقض حقوق بشر در پرو طی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی به بدترین حد خود رسید؛ زمانی که درگیری‌های مسلحانه مرگبار بین گروه چریکی «مسیر درخشان» و دولت، زندگی مردم عادی پرو را از هم پاشاند. زنان، به‌ویژه آن‌هایی که از جوامع بومی و حاشیه‌ای بودند، یا توسط نیروهای نظامی مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند یا توسط چریک‌ها به قتل رسیدند. تعداد زیادی از زنان دور هم گرد آمدند تا سازمان‌دهی لازم برای اعتراضات را ایجاد کنند و «ماریا النا مویانو» یکی از آنان بود. او به عنوان رئیس «فدراسیون زنان ویا السالوادور»، در زمینه توانمندسازی زنان فعالیت می‌کرد؛ علیه خشونت سخن می‌گفت و الگویی از رهبری را ارائه کرد که الهام‌بخش مردم سراسر پرو شد. با وجود ترور او در سال ۱۹۹۲ توسط گروه «مسیر درخشان»، مویانو همچنان نماد شجاعت برای زنان پرویی باقی ماند؛ زنانی که به مبارزه برای رسیدن به حقوق خود ادامه می‌دهند. علی‌رغم چالش‌های مداوم، این زنان با تلاش برای افزایش مشارکت زنان در جامعه و محافظت از یکدیگر در برابر خشونت، در مسیر دستیابی به عدالت، به پیروزی‌های مهم قانونی دست یافته‌اند.
در این پادکست روایتی از مبارزات النا مویانو و زنان پرو را با هم می‌شنویم.
سایت:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-peru/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=bLeYoewWsCw
کست‌باکس:
https://castbox.fm/episode/id5715387-id716190902
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/elena-muyano-podcast
نسخه نوشتاری:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/
نسخه انگلیسی
https://en.tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/
#یاری_مدنی_توانا
#زنان
#مطالعه_موردی
@Tavaana_TavaanaTech
سال ۱۹۶۰ در چنین روزی، سه خواهر اهل جمهوری دومینیکن، با نام خواهران میرابل، پس از ماه‌ها شکنجه، توسط سازمان امنیت ارتش این کشور به قتل رسیدند. «جرم» آنها شرکت در فعالیت‌های سیاسی علیه رژیم دیکتاتوری حاکم بر دومینیکن بود.
مبارزات زنان البته ادامه پیدا کرده در گوشه‌گوشه جهان نمونه مورد بررسی این پادکست کشور پرو است.
ما از کسی نمی‌ترسیم؛ ماریا النا مویانو و مبارزه در دفاع از حقوق زنان در پرو
زنان پرو چندین دهه برای عدالت و حفاظت از حقوق خود تحت شرایطی بسیار تبعیض‌آمیز مبارزه کرده‌اند. نقض حقوق بشر در پرو طی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی به بدترین حد خود رسید؛ زمانی که درگیری‌های مسلحانه مرگبار بین گروه چریکی «مسیر درخشان» و دولت، زندگی مردم عادی پرو را از هم پاشاند. زنان، به‌ویژه آن‌هایی که از جوامع بومی و حاشیه‌ای بودند، یا توسط نیروهای نظامی مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند یا توسط چریک‌ها به قتل رسیدند. تعداد زیادی از زنان دور هم گرد آمدند تا سازمان‌دهی لازم برای اعتراضات را ایجاد کنند و «ماریا النا مویانو» یکی از آنان بود. او به عنوان رئیس «فدراسیون زنان ویا السالوادور»، در زمینه توانمندسازی زنان فعالیت می‌کرد؛ علیه خشونت سخن می‌گفت و الگویی از رهبری را ارائه کرد که الهام‌بخش مردم سراسر پرو شد. با وجود ترور او در سال ۱۹۹۲ توسط گروه «مسیر درخشان»، مویانو همچنان نماد شجاعت برای زنان پرویی باقی ماند؛ زنانی که به مبارزه برای رسیدن به حقوق خود ادامه می‌دهند. علی‌رغم چالش‌های مداوم، این زنان با تلاش برای افزایش مشارکت زنان در جامعه و محافظت از یکدیگر در برابر خشونت، در مسیر دستیابی به عدالت، به پیروزی‌های مهم قانونی دست یافته‌اند.
در این پادکست روایتی از مبارزات النا مویانو و زنان پرو را با هم می‌شنویم.
سایت:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-peru/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=bLeYoewWsCw
کست‌باکس:
https://castbox.fm/episode/id5715387-id716190902
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/elena-muyano-podcast
نسخه نوشتاری:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/
نسخه انگلیسی
https://en.tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/
#یاری_مدنی_توانا
#زنان
#مطالعه_موردی
@Tavaana_TavaanaTech
❤7👍3
Forwarded from گفت‌وشنود
الگوی زنان دو عالم یا ابزار قدرت؟
نگاهی به تصویری از فاطمه زهرا در جمهوری اسلامی
پیام همراهان
جمهوری اسلامی سال‌هاست تبلیغ می‌کند که «فاطمه زهرا الگوی زنان دو عالم است». اما این تصویر دقیقاً چه معنایی دارد؟ زمانی که حکومت ویژگی محوری فاطمه زهرا را «حمایت از ولایت» معرفی می‌کند، او به‌عنوان یک انسان تاریخی با زیست واقعی دیده نمی‌شود، بلکه به ابزاری برای تثبیت نظم سیاسی بازسازی می‌شود. در این چارچوب، «حمایت از ولایت» فضیلتی اخلاقی نیست؛ بلکه رمزی سیاسی برای اطاعت و پذیرش تداوم ساختار قدرت است.
این روایت یک‌سویه، زنان را به الگویی هدایت می‌کند که از پیش توسط نهادهای قدرت تعریف شده و هیچ فرصتی برای نقد، انتخاب آزاد یا عاملیت فردی باقی نمی‌گذارد. در مقابل، جهان پر است از زنانی که با شجاعت و اثر ملموس، الهام‌بخش شده‌اند: ماریا مونتسوری که نظام آموزش جهان را متحول کرد، برندگان جایزه صلح نوبل که برای عدالت و صلح ایستادند و زنان معاصر ایران و جهان که برای حقوق بشر و آزادی‌های مدنی تلاش می‌کنند.
نمونه‌های برجسته امروز ایران، نرگس محمدی و فاطمه سپهری هستند؛ زنانی که با ایستادگی در برابر بی‌عدالتی و استبداد، صدایشان را فراتر از مرزها رسانده‌اند. آنها به جای سکوت، هزینه داده و به جای تمکین، انتخاب کرده‌اند که صدای زنان و جامعه را بلند کنند. تفاوت اینجاست که قدرت‌های رسمی نمی‌خواهند چنین الگوهایی برجسته شوند، زیرا کنترل و بازتولید احساسات جمعی را دشوار می‌کنند.
تحلیل تاریخی و مقایسه‌ای نیز نشان می‌دهد که محدود کردن یک الگو به تصویر سیاسی–مذهبی خاص، ویژهٔ ایران معاصر نیست، اما در جمهوری اسلامی به شدت افراطی است؛ شبکه‌ای از نهادها، مناسک و تبلیغات، تصویری یک‌بعدی و تثبیت‌شده ارائه می‌دهد که همزمان هویت دینی و مشروعیت سیاسی را بازتولید می‌کند.
در نهایت، مسئله انتخاب الگو، نباید به یک روایت محدود و مهندسی‌شده تقلیل یابد. جامعه حق دارد زنان و مردان الهام‌بخش را خودش انتخاب کند؛ کسانی که نه ابزار تثبیت قدرت، بلکه یادآور شجاعت، خرد، آزادی و کرامت انسانی باشند
#فاطمیه #زنان_ایرانی #الگو #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
الگوی زنان دو عالم یا ابزار قدرت؟
نگاهی به تصویری از فاطمه زهرا در جمهوری اسلامی
پیام همراهان
جمهوری اسلامی سال‌هاست تبلیغ می‌کند که «فاطمه زهرا الگوی زنان دو عالم است». اما این تصویر دقیقاً چه معنایی دارد؟ زمانی که حکومت ویژگی محوری فاطمه زهرا را «حمایت از ولایت» معرفی می‌کند، او به‌عنوان یک انسان تاریخی با زیست واقعی دیده نمی‌شود، بلکه به ابزاری برای تثبیت نظم سیاسی بازسازی می‌شود. در این چارچوب، «حمایت از ولایت» فضیلتی اخلاقی نیست؛ بلکه رمزی سیاسی برای اطاعت و پذیرش تداوم ساختار قدرت است.
این روایت یک‌سویه، زنان را به الگویی هدایت می‌کند که از پیش توسط نهادهای قدرت تعریف شده و هیچ فرصتی برای نقد، انتخاب آزاد یا عاملیت فردی باقی نمی‌گذارد. در مقابل، جهان پر است از زنانی که با شجاعت و اثر ملموس، الهام‌بخش شده‌اند: ماریا مونتسوری که نظام آموزش جهان را متحول کرد، برندگان جایزه صلح نوبل که برای عدالت و صلح ایستادند و زنان معاصر ایران و جهان که برای حقوق بشر و آزادی‌های مدنی تلاش می‌کنند.
نمونه‌های برجسته امروز ایران، نرگس محمدی و فاطمه سپهری هستند؛ زنانی که با ایستادگی در برابر بی‌عدالتی و استبداد، صدایشان را فراتر از مرزها رسانده‌اند. آنها به جای سکوت، هزینه داده و به جای تمکین، انتخاب کرده‌اند که صدای زنان و جامعه را بلند کنند. تفاوت اینجاست که قدرت‌های رسمی نمی‌خواهند چنین الگوهایی برجسته شوند، زیرا کنترل و بازتولید احساسات جمعی را دشوار می‌کنند.
تحلیل تاریخی و مقایسه‌ای نیز نشان می‌دهد که محدود کردن یک الگو به تصویر سیاسی–مذهبی خاص، ویژهٔ ایران معاصر نیست، اما در جمهوری اسلامی به شدت افراطی است؛ شبکه‌ای از نهادها، مناسک و تبلیغات، تصویری یک‌بعدی و تثبیت‌شده ارائه می‌دهد که همزمان هویت دینی و مشروعیت سیاسی را بازتولید می‌کند.
در نهایت، مسئله انتخاب الگو، نباید به یک روایت محدود و مهندسی‌شده تقلیل یابد. جامعه حق دارد زنان و مردان الهام‌بخش را خودش انتخاب کند؛ کسانی که نه ابزار تثبیت قدرت، بلکه یادآور شجاعت، خرد، آزادی و کرامت انسانی باشند
#فاطمیه #زنان_ایرانی #الگو #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍15❤4
هر ساله از ۲۵ نوامبر، روز جهانی منع خشونت علیه زنان، تا ۱۰ دسامبر، روز جهانی حقوق بشر، ۱۶ روز نارنجی؛ کارزاری شکل می‌گیرد با هدف توجه جهانی برای مقابله با خشونت علیه زنان.
صفحه وزارت خارجه آمریکا به فارسی، با توجه به این مناسبت نوشت:
«ایالات متحده آمریکا خشونت و تبعیض مداوم علیه زنان و دختران در ایران را به‌شدت محکوم می‌کند. تنها در سال گذشته، بیش از ۱۰۰ زن و دختر، از جمله کودکان پنج ساله، در نتیجه خشونت‌های خانوادگی در ایران کشته شدند. دلایل این خشونت‌ها شامل امتناع از ازدواج اجباری یا کودک همسری، درخواست طلاق، یا صرفاً تلاش برای ابراز استقلال خود بوده است.
علاوه بر این خشونت‌ها، زنان همچنان به طور منظم با تهدید و خشونت از سوی رژیم جمهوری اسلامی مواجه هستند. با وجود این بی‌عدالتی‌های شدید، زنان ایرانی همچنان شجاعت فوق‌العاده‌ای از خود نشان می‌دهند، با سرکوب مقابله می‌کنند و تغییر را برای آینده جامعه خود خواهانند.
ایالات متحده در کنار زنان ایران و تمامی ایرانیان آزادی‌خواه در پیگیری عدالت و کرامت انسانی ایستاده است.»
#ایران #زنان_در_ایران #زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
صفحه وزارت خارجه آمریکا به فارسی، با توجه به این مناسبت نوشت:
«ایالات متحده آمریکا خشونت و تبعیض مداوم علیه زنان و دختران در ایران را به‌شدت محکوم می‌کند. تنها در سال گذشته، بیش از ۱۰۰ زن و دختر، از جمله کودکان پنج ساله، در نتیجه خشونت‌های خانوادگی در ایران کشته شدند. دلایل این خشونت‌ها شامل امتناع از ازدواج اجباری یا کودک همسری، درخواست طلاق، یا صرفاً تلاش برای ابراز استقلال خود بوده است.
علاوه بر این خشونت‌ها، زنان همچنان به طور منظم با تهدید و خشونت از سوی رژیم جمهوری اسلامی مواجه هستند. با وجود این بی‌عدالتی‌های شدید، زنان ایرانی همچنان شجاعت فوق‌العاده‌ای از خود نشان می‌دهند، با سرکوب مقابله می‌کنند و تغییر را برای آینده جامعه خود خواهانند.
ایالات متحده در کنار زنان ایران و تمامی ایرانیان آزادی‌خواه در پیگیری عدالت و کرامت انسانی ایستاده است.»
#ایران #زنان_در_ایران #زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤21👍2
با خشونت علیه زنان مبارزه کنیم
طرح از مانا نیستانی
اصلی‌ترین دلایل خشونت علیه زنان در ایران را چه می‌دانید؟
به نظر شما آیا ظرفیت‌های حقوقی موجود توان اعاده حقوق زنان را دارند؟
#زنان #یاری_حقوقی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
با خشونت علیه زنان مبارزه کنیم
طرح از مانا نیستانی
اصلی‌ترین دلایل خشونت علیه زنان در ایران را چه می‌دانید؟
به نظر شما آیا ظرفیت‌های حقوقی موجود توان اعاده حقوق زنان را دارند؟
#زنان #یاری_حقوقی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊12
با خشونت علیه زنان مبارزه کنیم
طرح از مانا نیستانی
اصلی‌ترین دلایل خشونت علیه زنان در ایران را چه می‌دانید؟
به نظر شما آیا ظرفیت‌های حقوقی موجود توان اعاده حقوق زنان را دارند؟
مسئولیت نهادهای مدنی در این خصوص چیست؟
#زنان #خشونت_علیه_زنان #نه_به_خشونت_علیه_زنان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
طرح از مانا نیستانی
اصلی‌ترین دلایل خشونت علیه زنان در ایران را چه می‌دانید؟
به نظر شما آیا ظرفیت‌های حقوقی موجود توان اعاده حقوق زنان را دارند؟
مسئولیت نهادهای مدنی در این خصوص چیست؟
#زنان #خشونت_علیه_زنان #نه_به_خشونت_علیه_زنان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊23👍6❤1👌1
چرا در جمهوری اسلامی مسئله خشونت علیه زنان جدی است؟
آیا جامعه جهانی از خشونت سیستماتیک علیه زنان در جمهوری اسلامی آگاه است؟
وضعیت زنان زندانی چگونه است؟
به نظر شما نقش «زنان» در سرکوب حقوق زنان در ایران چیست؟
https://tavaana.org/suppression-of-women/
طرح از مانا نیستانی
#یاری_مدنی_توانا
#زنان
#زن_زندگی_آزادی
@Tavaana_TavaanaTech
آیا جامعه جهانی از خشونت سیستماتیک علیه زنان در جمهوری اسلامی آگاه است؟
وضعیت زنان زندانی چگونه است؟
به نظر شما نقش «زنان» در سرکوب حقوق زنان در ایران چیست؟
https://tavaana.org/suppression-of-women/
طرح از مانا نیستانی
#یاری_مدنی_توانا
#زنان
#زن_زندگی_آزادی
@Tavaana_TavaanaTech
👍18❤2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
۱۶ روز نارنجی؛ مبارزه با خشونت علیه زنان
یکی از انواع خشونت علیه زنان، خشونت خانگی ست. در کشورمان هم این معضل وجود دارد و اتفاقن از طرف حکومت و قوانین حمایت می‌شود. مثل نمونه اندونزی. اما چگونه مقاومت زنان و در کل مردم حکومت را مجبور به حمایت از زنان کرد؟
این پادکست را بشنوید!
اندونزی: نه به خشونت خانگی علیه زنان!
خشونت علیه زنان از مدت‌ها پیش برای اندونزی عامل نگرانی زیادی بود. در اواخر دهه ۱۹۹۰ – در آخرین سال‌های حکومت دیکتاتوری رئیس جمهور سوهارتو Suharto – زنان اندونزی برای برخورد با این معضل، اقدام به سازمان‌دهی برای تغییر قوانین کردند. خشونت خانگی، امری خصوصی محسوب می‌شد که در باورهای دینی ریشه داشت؛ باورهایی که مرد را در صدرِ خانواده قرار می‌داد. ایدئولوژیِ جنسیت‌گرایِ رژیمِ سوهارتو بر نقش «طبیعیِ» زن به عنوان «همسر» و «مادر» تاکید داشت و سوهارتو سازمان‌هایی برای زنان ایجاد کرده بود که این دیدگاه را تبلیغ کنند.
با وجود این، در اواخر دهه ۱۹۸۰، سازمان‌های غیردولتی جدیدی به راه افتادند که بر موضوع حقوق زنان و حمایت از زنانی که قربانی خشونت شده بودند، تمرکز داشتند. در ژانویه سال ۱۹۹۸، شورش‌های سراسری آغاز شد.
سایت:
https://tavaana.org/indonesian_domestic_violence/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=xd78JeYo5eA
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/xaixf8fqjbya
#پادکست
#حقوق_زنان
#خشونت_خانگی #زنان
#نه_به_خشونت_علیه_زنان #مطالعه_موردی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
یکی از انواع خشونت علیه زنان، خشونت خانگی ست. در کشورمان هم این معضل وجود دارد و اتفاقن از طرف حکومت و قوانین حمایت می‌شود. مثل نمونه اندونزی. اما چگونه مقاومت زنان و در کل مردم حکومت را مجبور به حمایت از زنان کرد؟
این پادکست را بشنوید!
اندونزی: نه به خشونت خانگی علیه زنان!
خشونت علیه زنان از مدت‌ها پیش برای اندونزی عامل نگرانی زیادی بود. در اواخر دهه ۱۹۹۰ – در آخرین سال‌های حکومت دیکتاتوری رئیس جمهور سوهارتو Suharto – زنان اندونزی برای برخورد با این معضل، اقدام به سازمان‌دهی برای تغییر قوانین کردند. خشونت خانگی، امری خصوصی محسوب می‌شد که در باورهای دینی ریشه داشت؛ باورهایی که مرد را در صدرِ خانواده قرار می‌داد. ایدئولوژیِ جنسیت‌گرایِ رژیمِ سوهارتو بر نقش «طبیعیِ» زن به عنوان «همسر» و «مادر» تاکید داشت و سوهارتو سازمان‌هایی برای زنان ایجاد کرده بود که این دیدگاه را تبلیغ کنند.
با وجود این، در اواخر دهه ۱۹۸۰، سازمان‌های غیردولتی جدیدی به راه افتادند که بر موضوع حقوق زنان و حمایت از زنانی که قربانی خشونت شده بودند، تمرکز داشتند. در ژانویه سال ۱۹۹۸، شورش‌های سراسری آغاز شد.
سایت:
https://tavaana.org/indonesian_domestic_violence/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=xd78JeYo5eA
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/xaixf8fqjbya
#پادکست
#حقوق_زنان
#خشونت_خانگی #زنان
#نه_به_خشونت_علیه_زنان #مطالعه_موردی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊13❤1
صفحه وزارت خارجه آمریکا به فارسی همزمان با روز مادر در ایران در پیامی از شجاعت زنان ایرانی نوشت.
یادآور می‌شویم در ایران «هر دو روز یک زن کشته می‌شود. با وجود نبود نهاد رسمی برای ثبت آمار.» چه بسیار قتل‌هایی که در سایه سکوت خانواده و رسانه‌ها حتی رسانه‌ای هم نشده‌اند.
تاکید می‌کنیم جمهوری اسلامی و وضع قوانین زن‌ستیزانه عامل اصلی قتل زنان ایرانی است و شخص رهبر جمهوری اسلامی در برابر قتل‌های ناموسی مسئول است.
تاکید بیمارگونه حاکمیت جمهوری اسلامی بر سرکوب زنان به هر بهانه‌ای و عدم توجه به مسئله خشونت گسترده در جامعه و حتی حمایت قانونی از قاتلان مسبب اصلی این قتل‌ها ست که با نام قتل ناموسی شناخته می‌شوند.
#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی
#زنان
@Tavaana_TavaanaTech
یادآور می‌شویم در ایران «هر دو روز یک زن کشته می‌شود. با وجود نبود نهاد رسمی برای ثبت آمار.» چه بسیار قتل‌هایی که در سایه سکوت خانواده و رسانه‌ها حتی رسانه‌ای هم نشده‌اند.
تاکید می‌کنیم جمهوری اسلامی و وضع قوانین زن‌ستیزانه عامل اصلی قتل زنان ایرانی است و شخص رهبر جمهوری اسلامی در برابر قتل‌های ناموسی مسئول است.
تاکید بیمارگونه حاکمیت جمهوری اسلامی بر سرکوب زنان به هر بهانه‌ای و عدم توجه به مسئله خشونت گسترده در جامعه و حتی حمایت قانونی از قاتلان مسبب اصلی این قتل‌ها ست که با نام قتل ناموسی شناخته می‌شوند.
#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی
#زنان
@Tavaana_TavaanaTech
❤18👍4
Forwarded from گفت‌وشنود
«بازگشتی در کار نیست»؛
چرا زنان ایران از سرپیچی از حجاب دست نمی‌کشند
گاردین در مقاله‌ای به قلم دیپا پَرِنت می‌نویسد با وجود تلاش‌های تازه حکومت ایران برای تشدید اجرای حجاب اجباری، زنان بسیاری همچنان آگاهانه از این قوانین سرپیچی می‌کنند و معتقدند بازگشت به وضعیت پیش از اعتراضات پس از کشته‌شدن مهسا امینی ممکن نیست.
به‌نوشته این روزنامه، در خیابان‌های تهران و دیگر شهرها، زنان جوان بیش از گذشته بدون حجاب ظاهر می‌شوند و با انتشار ویدئوهایی در شبکه‌های اجتماعی، نافرمانی مدنی خود را علنی می‌کنند.
این گزارش به قانون «حجاب و عفاف» که از سال ۲۰۲۴ اجرا شده اشاره می‌کند؛ قانونی که مجازات‌هایی چون جریمه‌های سنگین، شلاق و حتی احکام زندان پنج تا ۱۵ ساله را برای آنچه «بدپوششی» خوانده می‌شود، در نظر گرفته است.
با این حال، زنان مصاحبه‌شونده با گاردین می‌گویند حکومت به دلیل ترس از تکرار اعتراضات گسترده مردمی و واکنش افکار عمومی داخلی و بین‌المللی، از بازداشت‌های وسیع و برخوردهای فراگیر پرهیز می‌کند.
گاردین می‌نویسد بسیاری از زنان حجاب اجباری را نه صرفا یک قانون پوشش، بلکه مسئله‌ای سیاسی و نماد مقاومت می‌دانند و عقب‌نشینی از آن را بی‌اعتنایی به فداکاری‌های مردم در سال‌های اخیر تلقی می‌کنند.
همزمان، بحران‌های اقتصادی، کم‌آبی، اعتراض‌های کارگری، جنگ، تحریم‌ها و فشارهای امنیتی، حکومت را در موقعیتی شکننده قرار داده است.
به گفته فعالان حقوق بشر، حکومت نه توان و نه آمادگی اجرای یکدست و سخت‌گیرانه قوانین حجاب را دارد، زیرا هر برخورد شدید می‌تواند جرقه ناآرامی‌های تازه‌ای را بزند.
این گزارش نتیجه می‌گیرد که سرپیچی زنان از حجاب اجباری نشانه تغییری عمیق و پایدار در جامعه ایران است؛ تغییری که به باور بسیاری، دیگر قابل بازگشت نیست.
متن کامل را اینجا بخوانید.
#حجاب_اجباری #پوشش_اختیاری #زنان_ایرانی #گفتگو_توانا
@dialogue1402
چرا زنان ایران از سرپیچی از حجاب دست نمی‌کشند
گاردین در مقاله‌ای به قلم دیپا پَرِنت می‌نویسد با وجود تلاش‌های تازه حکومت ایران برای تشدید اجرای حجاب اجباری، زنان بسیاری همچنان آگاهانه از این قوانین سرپیچی می‌کنند و معتقدند بازگشت به وضعیت پیش از اعتراضات پس از کشته‌شدن مهسا امینی ممکن نیست.
به‌نوشته این روزنامه، در خیابان‌های تهران و دیگر شهرها، زنان جوان بیش از گذشته بدون حجاب ظاهر می‌شوند و با انتشار ویدئوهایی در شبکه‌های اجتماعی، نافرمانی مدنی خود را علنی می‌کنند.
این گزارش به قانون «حجاب و عفاف» که از سال ۲۰۲۴ اجرا شده اشاره می‌کند؛ قانونی که مجازات‌هایی چون جریمه‌های سنگین، شلاق و حتی احکام زندان پنج تا ۱۵ ساله را برای آنچه «بدپوششی» خوانده می‌شود، در نظر گرفته است.
با این حال، زنان مصاحبه‌شونده با گاردین می‌گویند حکومت به دلیل ترس از تکرار اعتراضات گسترده مردمی و واکنش افکار عمومی داخلی و بین‌المللی، از بازداشت‌های وسیع و برخوردهای فراگیر پرهیز می‌کند.
گاردین می‌نویسد بسیاری از زنان حجاب اجباری را نه صرفا یک قانون پوشش، بلکه مسئله‌ای سیاسی و نماد مقاومت می‌دانند و عقب‌نشینی از آن را بی‌اعتنایی به فداکاری‌های مردم در سال‌های اخیر تلقی می‌کنند.
همزمان، بحران‌های اقتصادی، کم‌آبی، اعتراض‌های کارگری، جنگ، تحریم‌ها و فشارهای امنیتی، حکومت را در موقعیتی شکننده قرار داده است.
به گفته فعالان حقوق بشر، حکومت نه توان و نه آمادگی اجرای یکدست و سخت‌گیرانه قوانین حجاب را دارد، زیرا هر برخورد شدید می‌تواند جرقه ناآرامی‌های تازه‌ای را بزند.
این گزارش نتیجه می‌گیرد که سرپیچی زنان از حجاب اجباری نشانه تغییری عمیق و پایدار در جامعه ایران است؛ تغییری که به باور بسیاری، دیگر قابل بازگشت نیست.
متن کامل را اینجا بخوانید.
#حجاب_اجباری #پوشش_اختیاری #زنان_ایرانی #گفتگو_توانا
@dialogue1402
❤16💯6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«همه‌شمول‌ترین جام جهانی»؛ عبارتی که این روزها زیاد شنیده می‌شود. جامی که برگزارکنندگان آن از دسترس‌پذیری، برابری و مشارکت همه افراد، از جمله افراد دارای معلولیت، سخن می‌گویند.
اما در حالی که جهان در مسیر گسترش فرصت‌های برابر در ورزش حرکت می‌کند، بسیاری از زنان در ایران همچنان برای بهره‌مندی از ابتدایی‌ترین حقوق ورزشی خود با محدودیت و تبعیض روبه‌رو هستند.
این ویدیو روایت یکی از مخاطبان تواناست؛ زنی که از کودکی عاشق فوتبال بوده، اما در ۲۷ سالگی هنوز برای حضور در ورزشگاه و تماشای مسابقات فوتبال با موانع و محدودیت‌های مختلف مواجه است.
او می‌پرسد: چرا زنان باید همچنان به حاشیه رانده شوند؟ چرا حضور در ورزشگاه، که در بسیاری از کشورهای جهان امری عادی است، برای زنان ایرانی هنوز با سهمیه‌بندی، محدودیت یا محرومیت همراه است؟
ورزش باید عرصه‌ای برای مشارکت برابر همه شهروندان باشد؛ نه فضایی که در آن نیمی از جامعه همچنان برای دستیابی به حقوق خود ناچار به مطالبه‌گری باشند.
#حق_ورود_زنان_به_ورزشگاه #زنان_ایران #فوتبال #برابری #جام_جهانی
@Tavaana_TavaanaTech
اما در حالی که جهان در مسیر گسترش فرصت‌های برابر در ورزش حرکت می‌کند، بسیاری از زنان در ایران همچنان برای بهره‌مندی از ابتدایی‌ترین حقوق ورزشی خود با محدودیت و تبعیض روبه‌رو هستند.
این ویدیو روایت یکی از مخاطبان تواناست؛ زنی که از کودکی عاشق فوتبال بوده، اما در ۲۷ سالگی هنوز برای حضور در ورزشگاه و تماشای مسابقات فوتبال با موانع و محدودیت‌های مختلف مواجه است.
او می‌پرسد: چرا زنان باید همچنان به حاشیه رانده شوند؟ چرا حضور در ورزشگاه، که در بسیاری از کشورهای جهان امری عادی است، برای زنان ایرانی هنوز با سهمیه‌بندی، محدودیت یا محرومیت همراه است؟
ورزش باید عرصه‌ای برای مشارکت برابر همه شهروندان باشد؛ نه فضایی که در آن نیمی از جامعه همچنان برای دستیابی به حقوق خود ناچار به مطالبه‌گری باشند.
#حق_ورود_زنان_به_ورزشگاه #زنان_ایران #فوتبال #برابری #جام_جهانی
@Tavaana_TavaanaTech
💔13❤1
Forwarded from گفت‌وشنود
حبیب‌الرحمن حکمتیار: طالبان تصور می‌کند خداوند به زنان دستور داده فوتبال تماشا نکنند
حبیب‌الرحمن حکمتیار فرزند گلبدین حکمتیار می‌گوید که طالبان تصور می‌کند خداوند به زنان دستور داده مسابقات ورزشی را تماشا نکنند. او گفته است طالبان گمان می‌کند در میان کشورهای اسلامی، تنها این گروه از اسلام پیروی می‌کند و دیگر مسلمانان و کشورها از مسیر دین دور شده‌اند.
وی روز چهارشنبه در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس به گفت‌وگوی خود با یکی از اعضای طالبان درباره قوانین بین‌المللی فوتبال اشاره کرد. حکمتیار نوشت که آن فرد در پاسخ، این قوانین را به دلیل حضور همزمان زنان و مردان در استادیوم‌ها غیرقابل‌پذیرش خواند. حکمتیار با رد این استدلال تاکید کرد که اگر چنین منطقی معیار باشد، افغانستان دیگر نباید در هیچ مسابقه بین‌المللی در خارج از کشور شرکت کند.
او این نوع رویکردها را ناشی از «افراط‌گرایی شدید» دانست و افزود که طالبان با چنین توجیه‌هایی تلاش می‌کند علت انزوای بین‌المللی خود و رد اصول مشترک جهانی را پنهان کند. به گفته او، این نگاه به معنای متهم کردن تمام جهان اسلام با حدود دو میلیارد جمعیت و نزدیک به پنجاه کشور به بی‌دینی است.
حکمتیار در ادامه یادآور شد که طالبان می‌کوشد حضور اجتماعی زنان را به مسائلی چون حجاب، بی‌حیایی و زنا پیوند بزند تا در نهایت به تفکیک مطلق جنسیتی برسد. وی تصریح کرد: «بر اساس این دیدگاه، زنان عملا نباید در بیمارستان‌ها به عنوان پزشک، در ادارات به عنوان کارمند یا در دانشگاه‌ها به عنوان استاد و دانشجو حضور داشته باشند؛ نتیجه منطقی چنین تفکری، خانه‌نشینی مطلق نصف جامعه است، چرا که در روی زمین تقریبا هیچ فضای عمومی بدون حضور مردان وجود ندارد.»
او با مقایسه صدر اسلام و وضعیت کنونی خاطرنشان کرد که پیامبر اسلام با غیرمسلمانان تجارت می‌کرد و مسلمانان در چارچوب "میثاق مدینه" با یهودیان زندگی مسالمت‌آمیز داشتند؛ اما اکنون پس از ۱۴۰۰ سال، داشتن اصول مشترک با جهان برای طالبان کفر جلوه می‌کند.
وی با طرح این پرسش که آیا تمام جهان اسلام حاضر است فوتبال، آموزش و کار زنان را در بخش‌های دولتی، آموزش، سلامت و امنیت ممنوع کند، افزود: «دشمنی با مدرسه و دانشگاه با هدف از بین بردن ذهن‌های کنجکاو صورت می‌گیرد تا نسلی افراطی‌تر تربیت شود که آگاهی و جهان‌بینی‌اش کاملاً وابسته به روایات این گروه باشد.»
#اسلام #زنان #طالبان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
حبیب‌الرحمن حکمتیار فرزند گلبدین حکمتیار می‌گوید که طالبان تصور می‌کند خداوند به زنان دستور داده مسابقات ورزشی را تماشا نکنند. او گفته است طالبان گمان می‌کند در میان کشورهای اسلامی، تنها این گروه از اسلام پیروی می‌کند و دیگر مسلمانان و کشورها از مسیر دین دور شده‌اند.
وی روز چهارشنبه در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس به گفت‌وگوی خود با یکی از اعضای طالبان درباره قوانین بین‌المللی فوتبال اشاره کرد. حکمتیار نوشت که آن فرد در پاسخ، این قوانین را به دلیل حضور همزمان زنان و مردان در استادیوم‌ها غیرقابل‌پذیرش خواند. حکمتیار با رد این استدلال تاکید کرد که اگر چنین منطقی معیار باشد، افغانستان دیگر نباید در هیچ مسابقه بین‌المللی در خارج از کشور شرکت کند.
او این نوع رویکردها را ناشی از «افراط‌گرایی شدید» دانست و افزود که طالبان با چنین توجیه‌هایی تلاش می‌کند علت انزوای بین‌المللی خود و رد اصول مشترک جهانی را پنهان کند. به گفته او، این نگاه به معنای متهم کردن تمام جهان اسلام با حدود دو میلیارد جمعیت و نزدیک به پنجاه کشور به بی‌دینی است.
حکمتیار در ادامه یادآور شد که طالبان می‌کوشد حضور اجتماعی زنان را به مسائلی چون حجاب، بی‌حیایی و زنا پیوند بزند تا در نهایت به تفکیک مطلق جنسیتی برسد. وی تصریح کرد: «بر اساس این دیدگاه، زنان عملا نباید در بیمارستان‌ها به عنوان پزشک، در ادارات به عنوان کارمند یا در دانشگاه‌ها به عنوان استاد و دانشجو حضور داشته باشند؛ نتیجه منطقی چنین تفکری، خانه‌نشینی مطلق نصف جامعه است، چرا که در روی زمین تقریبا هیچ فضای عمومی بدون حضور مردان وجود ندارد.»
او با مقایسه صدر اسلام و وضعیت کنونی خاطرنشان کرد که پیامبر اسلام با غیرمسلمانان تجارت می‌کرد و مسلمانان در چارچوب "میثاق مدینه" با یهودیان زندگی مسالمت‌آمیز داشتند؛ اما اکنون پس از ۱۴۰۰ سال، داشتن اصول مشترک با جهان برای طالبان کفر جلوه می‌کند.
وی با طرح این پرسش که آیا تمام جهان اسلام حاضر است فوتبال، آموزش و کار زنان را در بخش‌های دولتی، آموزش، سلامت و امنیت ممنوع کند، افزود: «دشمنی با مدرسه و دانشگاه با هدف از بین بردن ذهن‌های کنجکاو صورت می‌گیرد تا نسلی افراطی‌تر تربیت شود که آگاهی و جهان‌بینی‌اش کاملاً وابسته به روایات این گروه باشد.»
#اسلام #زنان #طالبان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍17🕊6❤3
مینا کشورکمال؛ فمنیست و بنیان‌گذار اولین تشکل مستقل زنان افغانستان
«من زنم که دیگر بیدار گشته‌ام
من راه خود را بازیافته‌ام و هرگز برنمی‌گردم»
او متولد ۱۳۳۳ بود و بنیان‌گذار و رهبر اولین تشکل مستقل زنان افغانستان به نام «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» یا «راوا» بود. هدف این سازمان، تلاش برای احقاق حقوق زنان و ترویج دموکراسی سکولار بود. «راوا» هر گونه بنیادگرایی مذهبی را مطرود می‌دانست و بر مبارزه علیه هر گونه افراط‌گرایی مذهبی تاکید می‌کرد.
مینا در ساختن یک بیمارستان و آموزشگاه پرستاری و یک کارگاه و دو مدرسه در پاکستان برای زنان مهاجر افغانستانی نقش به‌سزایی ایفا کرد. او معتقد بود با وجود سایه شوم جهالت بنیادگرایی و ابتذال و فساد بی‌انتهای بیگانه‌پرستان بر زنان افغانستان، زیر نام به اصطلاح آزادی و برابری، سرانجام نیم جامعه که زنان باشند بیدار می‌شوند و در نتیجه افغانستان بیدار می‌شود.
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/meena_keshwar_kamal/
#نه_به_جمهوری_اسلامی #زنان #افغانستان
@Tavaana_TavaanaTech
«من زنم که دیگر بیدار گشته‌ام
من راه خود را بازیافته‌ام و هرگز برنمی‌گردم»
او متولد ۱۳۳۳ بود و بنیان‌گذار و رهبر اولین تشکل مستقل زنان افغانستان به نام «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» یا «راوا» بود. هدف این سازمان، تلاش برای احقاق حقوق زنان و ترویج دموکراسی سکولار بود. «راوا» هر گونه بنیادگرایی مذهبی را مطرود می‌دانست و بر مبارزه علیه هر گونه افراط‌گرایی مذهبی تاکید می‌کرد.
مینا در ساختن یک بیمارستان و آموزشگاه پرستاری و یک کارگاه و دو مدرسه در پاکستان برای زنان مهاجر افغانستانی نقش به‌سزایی ایفا کرد. او معتقد بود با وجود سایه شوم جهالت بنیادگرایی و ابتذال و فساد بی‌انتهای بیگانه‌پرستان بر زنان افغانستان، زیر نام به اصطلاح آزادی و برابری، سرانجام نیم جامعه که زنان باشند بیدار می‌شوند و در نتیجه افغانستان بیدار می‌شود.
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/meena_keshwar_kamal/
#نه_به_جمهوری_اسلامی #زنان #افغانستان
@Tavaana_TavaanaTech
❤12💯1
لاله مرزبان برنده بهترین بازیگر زن بخش افق‌های جشنواره ونیز، جایزه‌اش را به زنان ایران تقدیم کرد
لاله مرزبان، بازیگر ایرانی، شامگاه شنبه ۲۱ شهریور جایزه بهترین بازیگر زن بخش «افق‌ها» در هشتادوسومین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز را برای بازی در فیلم «مراقب» دریافت و جایزه خود را به زنان ایران تقدیم کرد.
او هنگام دریافت جایزه با اشاره به شرایط کنونی ایران گفت: «به کشورم؛ کشوری که امروز بزرگ‌ترین سرکوب در تمام تاریخ خود را تجربه می‌کند.»
وی افزود: «می‌خواهم این جایزه را به زنان کشورم تقدیم کنم؛ زنانی که بالاترین بها را پرداخته‌اند و حتی امروز نیز رویاها، امیدها، و شجاعت خود را با خود به پیش می‌برند.»
این بازیگر ایرانی در پایان سخنانش گفت: «باور دارم که روزی رویاهای ما، رویاهای همه ما، برای تک‌تکمان تحقق خواهد یافت.»
مرزبان این جایزه را برای ایفای نقش در فیلم «مراقب» به کارگردانی محسن قرایی دریافت کرد. این فیلم محصول مشترک ایران، ایالات متحده آمریکا و آلمان است و فرهاد اصلانی، ریما رامین‌فر و النا خبازان نیز در آن بازی کرده‌اند.
محسن قرایی در توضیح فیلم در وب‌سایت رسمی جشنواره ونیز گفته است که چند سال به دلیل شرایط «محدودکننده و سانسورگرانه» از فیلم‌سازی خودداری کرده بود و «مراقب» را بدون سازش درباره آزادی ازدست‌رفته، انتخاب‌هایی که زیر سایه ترس قرار گرفته‌اند و سرنوشت تحمیل‌شده ساخته است. او همچنین سه نسل از زنان خانواده در این فیلم را بازتابی از تحولات جامعه ایران توصیف کرده است.
#لاله_مرزبان #جشنواره_ونیز #زنان_ایران
@Tavaana_TavaanaTech
لاله مرزبان، بازیگر ایرانی، شامگاه شنبه ۲۱ شهریور جایزه بهترین بازیگر زن بخش «افق‌ها» در هشتادوسومین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز را برای بازی در فیلم «مراقب» دریافت و جایزه خود را به زنان ایران تقدیم کرد.
او هنگام دریافت جایزه با اشاره به شرایط کنونی ایران گفت: «به کشورم؛ کشوری که امروز بزرگ‌ترین سرکوب در تمام تاریخ خود را تجربه می‌کند.»
وی افزود: «می‌خواهم این جایزه را به زنان کشورم تقدیم کنم؛ زنانی که بالاترین بها را پرداخته‌اند و حتی امروز نیز رویاها، امیدها، و شجاعت خود را با خود به پیش می‌برند.»
این بازیگر ایرانی در پایان سخنانش گفت: «باور دارم که روزی رویاهای ما، رویاهای همه ما، برای تک‌تکمان تحقق خواهد یافت.»
مرزبان این جایزه را برای ایفای نقش در فیلم «مراقب» به کارگردانی محسن قرایی دریافت کرد. این فیلم محصول مشترک ایران، ایالات متحده آمریکا و آلمان است و فرهاد اصلانی، ریما رامین‌فر و النا خبازان نیز در آن بازی کرده‌اند.
محسن قرایی در توضیح فیلم در وب‌سایت رسمی جشنواره ونیز گفته است که چند سال به دلیل شرایط «محدودکننده و سانسورگرانه» از فیلم‌سازی خودداری کرده بود و «مراقب» را بدون سازش درباره آزادی ازدست‌رفته، انتخاب‌هایی که زیر سایه ترس قرار گرفته‌اند و سرنوشت تحمیل‌شده ساخته است. او همچنین سه نسل از زنان خانواده در این فیلم را بازتابی از تحولات جامعه ایران توصیف کرده است.
#لاله_مرزبان #جشنواره_ونیز #زنان_ایران
@Tavaana_TavaanaTech
❤21👍2💯1
گزارشی تازه از شرایط غیرانسانی زندان قرچک؛ بیماران، حتی زنان تحت شیمی‌درمانی، از عدم تحمل حبس محروم‌اند
پیامی که امروز از زندان قرچک رسیده است:
«شرایط قرچک خیلی سخت‌تر شده، بهداشتِ زندان به شدت پایینه، از سقف و دیوار نشتیِ آبِ زرد داریم، خیلی از خانم‌ها درگیرِ بیماری‌های سختی هستن اما بهشون “عدم تحمل حبس” داده نمیشه، حتی کسایی که شیمی‌درمانی میشن.
احکام سنگین‌تر شده، برای گرفتن دارو، خانم‌ها تحت فشارِ حجاب اجباری قرار می‌گیرن، اینجا شکنجه‌گاهه نه زندان، صدای ما باشید.»
این پیام از تشدید محرومیت‌های بهداشتی و درمانی در زندان قرچک حکایت دارد؛ زندانیانی که بیمارند، از نشتی آب زردرنگ در سقف و دیوارها می‌گویند و بنا بر این گزارش، حتی زنانی که شیمی‌درمانی می‌شوند نیز از «عدم تحمل حبس» برخوردار نشده‌اند. فرستنده پیام همچنین می‌گوید دسترسی زنان به دارو با فشار برای رعایت حجاب اجباری همراه است.
این وضعیت یادآور نامه‌ای است که گلرخ ایرایی، ریحانه انصاری‌نژاد و وریشه مرادی در تیر ۱۴۰۴ از قرچک نوشتند. آنها از زنانی گفتند که در «تخت‌های کوتاه به ابعاد قبر» زندگی می‌کنند و از حداقل امکانات بهداشتی محروم‌اند. در نامه همچنین به کار بی‌مزد زنان زندانی و استثمار آنان برای تأمین نیازهای اولیه اشاره شده بود.
در نامه دیگری، شماری از زندانیان سیاسی زن قرچک در ۳۱ مرداد ۱۴۰۴ خطاب به رئیس قوه قضاییه، از محرومیت از آب آشامیدنی، برق و گاه غذا نوشتند و این وضعیت را «ستم سیستماتیک» خواندند. آنها همچنین تأکید کردند که به‌دلیل تفاوت در دیدگاه سیاسی، حقوق انسانی و شهروندی‌شان پایمال شده است.
نرگس محمدی و عالیه مطلب‌زاده نیز در نامه مشترک خود در مرداد ۱۴۰۱، از آب آلوده و غیرقابل‌شرب، هوای نامناسب، ساختمان فاقد نور و جریان هوا و زیرساخت‌های فرسوده قرچک نوشتند و اعلام کردند: «زندان زنان قرچک ورامین باید تعطیل شود.»
با گذشت سال‌ها از این هشدارها، پیام تازه از قرچک نشان می‌دهد که نگرانی درباره سلامت و کرامت زنان زندانی همچنان پابرجاست. صدای زنان زندانی قرچک باشیم.
#زندان_قرچک #حقوق_زندانیان #زنان_زندانی
@Tavaana_TavaanaTech
پیامی که امروز از زندان قرچک رسیده است:
«شرایط قرچک خیلی سخت‌تر شده، بهداشتِ زندان به شدت پایینه، از سقف و دیوار نشتیِ آبِ زرد داریم، خیلی از خانم‌ها درگیرِ بیماری‌های سختی هستن اما بهشون “عدم تحمل حبس” داده نمیشه، حتی کسایی که شیمی‌درمانی میشن.
احکام سنگین‌تر شده، برای گرفتن دارو، خانم‌ها تحت فشارِ حجاب اجباری قرار می‌گیرن، اینجا شکنجه‌گاهه نه زندان، صدای ما باشید.»
این پیام از تشدید محرومیت‌های بهداشتی و درمانی در زندان قرچک حکایت دارد؛ زندانیانی که بیمارند، از نشتی آب زردرنگ در سقف و دیوارها می‌گویند و بنا بر این گزارش، حتی زنانی که شیمی‌درمانی می‌شوند نیز از «عدم تحمل حبس» برخوردار نشده‌اند. فرستنده پیام همچنین می‌گوید دسترسی زنان به دارو با فشار برای رعایت حجاب اجباری همراه است.
این وضعیت یادآور نامه‌ای است که گلرخ ایرایی، ریحانه انصاری‌نژاد و وریشه مرادی در تیر ۱۴۰۴ از قرچک نوشتند. آنها از زنانی گفتند که در «تخت‌های کوتاه به ابعاد قبر» زندگی می‌کنند و از حداقل امکانات بهداشتی محروم‌اند. در نامه همچنین به کار بی‌مزد زنان زندانی و استثمار آنان برای تأمین نیازهای اولیه اشاره شده بود.
در نامه دیگری، شماری از زندانیان سیاسی زن قرچک در ۳۱ مرداد ۱۴۰۴ خطاب به رئیس قوه قضاییه، از محرومیت از آب آشامیدنی، برق و گاه غذا نوشتند و این وضعیت را «ستم سیستماتیک» خواندند. آنها همچنین تأکید کردند که به‌دلیل تفاوت در دیدگاه سیاسی، حقوق انسانی و شهروندی‌شان پایمال شده است.
نرگس محمدی و عالیه مطلب‌زاده نیز در نامه مشترک خود در مرداد ۱۴۰۱، از آب آلوده و غیرقابل‌شرب، هوای نامناسب، ساختمان فاقد نور و جریان هوا و زیرساخت‌های فرسوده قرچک نوشتند و اعلام کردند: «زندان زنان قرچک ورامین باید تعطیل شود.»
با گذشت سال‌ها از این هشدارها، پیام تازه از قرچک نشان می‌دهد که نگرانی درباره سلامت و کرامت زنان زندانی همچنان پابرجاست. صدای زنان زندانی قرچک باشیم.
#زندان_قرچک #حقوق_زندانیان #زنان_زندانی
@Tavaana_TavaanaTech
💔21🕊5
محرومیت دستکم ۲۳ زن زندانی در بند زنان اوین از ملاقات‌های خانوادگی در پی اعتراض به شرایط بند
دستکم ۲۳ تن از زنان زندانی محبوس در بند زنان زندان اوین، در پی اعتراض به شرایط نگهداری و رفتار مأموران، با احکام تنبیهی و محرومیت از ملاقات‌های خانوادگی از سه تا ۹ هفته مواجه شده‌اند.
در میان این زندانیان سیاسی و عقیدتی، گلرخ ایرایی و سکینه پروانه هر یک به ۹ هفته، غزل مرزبان به هفت هفته و نسیم سیمیاری به شش هفته محرومیت از ملاقات محکوم شده‌اند؛ همچنین شمار دیگری از این زندانیان با محرومیت‌های سه‌هفته‌ای از دیدار با خانواده‌های خود روبه‌رو شده‌اند.
بر اساس اطلاعات دریافتی، اعتراض زندانیان به مواردی همچون کاهش زمان ملاقات، بدرفتاری مأموران هنگام اعزام به مراکز درمانی و قضایی، ورود پرسنل حفاظت و اطلاعات به داخل بند، اعمال تذکرهای سخت‌گیرانه پیرامون پوشش و همچنین جنجال‌های ناشی از نصب دوربین در فضای سرویس‌های بهداشتی، از جمله دلایل واکنش و اعتراض این زندانیان بوده است. علاوه بر این، برگزاری آیین‌ها و مراسم مختلف در مناسبت‌های سیاسی نیز بهانه‌ای برای اعمال این محدودیت‌ها قرار گرفته است.
اعمال این محدودیت‌ها نشان می‌دهد که نهادهای امنیتی و مدیریت زندان اوین بار دیگر از سلب حق ملاقات خانوادگی به‌عنوان ابزاری تنبیهی برای سرکوب اعتصاب‌ها و اعتراضات مدنی زندانیان در بند استفاده می‌کنند.
#زندان_اوین #زنان_زندانی
@Tavaana_TavaanaTech
دستکم ۲۳ تن از زنان زندانی محبوس در بند زنان زندان اوین، در پی اعتراض به شرایط نگهداری و رفتار مأموران، با احکام تنبیهی و محرومیت از ملاقات‌های خانوادگی از سه تا ۹ هفته مواجه شده‌اند.
در میان این زندانیان سیاسی و عقیدتی، گلرخ ایرایی و سکینه پروانه هر یک به ۹ هفته، غزل مرزبان به هفت هفته و نسیم سیمیاری به شش هفته محرومیت از ملاقات محکوم شده‌اند؛ همچنین شمار دیگری از این زندانیان با محرومیت‌های سه‌هفته‌ای از دیدار با خانواده‌های خود روبه‌رو شده‌اند.
بر اساس اطلاعات دریافتی، اعتراض زندانیان به مواردی همچون کاهش زمان ملاقات، بدرفتاری مأموران هنگام اعزام به مراکز درمانی و قضایی، ورود پرسنل حفاظت و اطلاعات به داخل بند، اعمال تذکرهای سخت‌گیرانه پیرامون پوشش و همچنین جنجال‌های ناشی از نصب دوربین در فضای سرویس‌های بهداشتی، از جمله دلایل واکنش و اعتراض این زندانیان بوده است. علاوه بر این، برگزاری آیین‌ها و مراسم مختلف در مناسبت‌های سیاسی نیز بهانه‌ای برای اعمال این محدودیت‌ها قرار گرفته است.
اعمال این محدودیت‌ها نشان می‌دهد که نهادهای امنیتی و مدیریت زندان اوین بار دیگر از سلب حق ملاقات خانوادگی به‌عنوان ابزاری تنبیهی برای سرکوب اعتصاب‌ها و اعتراضات مدنی زندانیان در بند استفاده می‌کنند.
#زندان_اوین #زنان_زندانی
@Tavaana_TavaanaTech
🕊13💔5