تولد #مصطفی_شعبانى بود؛

مادرش سال‌هاست که نیست؛

اما امروز جای خالیش با دستان پُر از مهر مادران دادخواه بوكان ، دايه مينا مادر #شهریار_محمدى، #امجد_عنايتى #هژار_مام_خسروى ، #هیوا_جان_جان #هیمن_امان و #ابراهیم_شريفى_فر ، در كنار برادرش پُر شد

آمدند
تا نشان دهند حتی در نبود مادر،
فراموش نمی‌شود
کسی که با مردمش زنده است

از صفحه اینستاگرام اسرین محمدی

#دادخواهی #بوکان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

تولد #مصطفی_شعبانى بود؛

مادرش سال‌هاست که نیست؛

اما امروز جای خالیش با دستان پُر از مهر مادران دادخواه بوكان ، دايه مينا مادر #شهریار_محمدى، #امجد_عنايتى #هژار_مام_خسروى ، #هیوا_جان_جان #هیمن_امان و #ابراهیم_شريفى_فر ، در كنار برادرش پُر شد

آمدند
تا نشان دهند حتی در نبود مادر،
فراموش نمی‌شود
کسی که با مردمش زنده است

از صفحه اینستاگرام اسرین محمدی

#دادخواهی #بوکان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اگر دستان خونین مزدوران جمهوری اسلامی، شهریار محمدی را به قتل نمی‌رساندند، امروز، در سی‌و‌یکمین زادروزش، در آغوش مادرش بود؛ خواهر و برادرش کنار او، و لبخندها میان خانه‌شان جاری.

اما شهریار، شیر دلیر بوکان، تاب ستم نیاورد. در برابر هیولای استبداد، بی‌هراس ایستاد و جان خویش را در راه آزادی مردم سرزمینش فدا کرد.
او رفت، اما نامش، آرمانش، و راهش، در دل ما جاری‌ست.

امروز، مادر داغدار اما قهرمان او، کنار رودخانه‌ای، شمع و کیک در دست، با بادکنک‌هایی بر دوش باد، نام فرزندان جاوید ایران را به آسمان می‌سپارد؛ نام‌هایی که خاموش نشدند، بلکه در سپیده‌دم آزادی روشن خواهند درخشید.

او تولد فرزند شهیدش را، نه در سکوت، که با نجوای مادرانه خود در دل طبیعت، گرامی می‌دارد؛ آوایی از جنس عشق، دادخواهی، و امید به فردایی روشن.

شهریار زنده است، در قلب هر که آزادی را می‌خواهد.


#شهریار_محمدی #دادخواهی #مینا_سلطانی #بوکان
#زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

شعری از شهریار براتی، زندانی سیاسی

شعر زیر با نام "اوین خون تاریخ را می‌مکد" از شهریار براتی است:
دوست
از اوین می‌شنوی‌ام
ای آخرین امید راستین
کورسوی مانده در افق
ای شبیه آمال مدفون ما
هم‌صدا در میان خیل ساکتان
شرم‌سار بر فراز دست‌های ملتمس؛ آن‌گاه
که ایل‌ات را از یاد برده بودی و می‌گفتی:«اما ایل تو مرا از یاد مبر».
ای تن بریده از تن
هُرم خواهران دلهره
متعفن جمع‌هایِ خوب لولیده در احترام
ای آغار بنیانِ بر بی‌ریشگیٍ ما
چشم باز کرده در بوران؛ آن‌گاه که سوز ستم ما را بسته بود.
ای که هزار مرد را کشتی تا تنها یک زن را به کوه فرا بخوانی
و ای که هرگاه شک کردی، خیانتی در کار بود.
زحمت! عبرت تاریخ، گلوله! در تنت به احترام، کام‌ات! تلخ، مزه خون بر لبانت جاوید، سوراخ باد سینه‌ات، دریده باد.
تاریخ بار دگر به خویش خواهد دید، آن‌که باید زاده شود تا گَرد برافشاند بر رُخ زنگار گرفته‌ی تاریخ.
ای که در شکستت هم وقاری هست، بجنگ! برای ما ناموجودان ستم‌کش بجنگ.
شهریار
حجتش را تمام کرد
و دیگر ترسی ندارد این خطبه بر گوش کدامین انسان خوانده خواهد شد.
اوین
خون تاریخ را می‌مکد.‌
ای هارون!
مارها همیشه در خنک‌گاه انتظار تو را می‌کشند.
فقر پدرانمان، پلیدی پدرانشان را از یاد نخواهد بُرد، چنان‌که اشک یتیمان خشکی نان را.
ای که در برخاستن‌ات انتقامی هست،
برخیز.
سال‌هاست که رفته‌ای
و ما بی‌دین‌ها در قتل‌گاهِ پیامبر قبلی به انتظارت نشسته‌ایم؛ در تَنگ سَپو.
از کوه سرآزیر شو زرتشت
از دنا
ما لالیم
کلام‌مان شو.
ما ذلیل‌ایم
فدایمان شو.
هی
هی
هی
ناتوانی! ناتوانی، ناتوانی
گاهی از تن تو نیست
از ذهن تو نیست
از جبر توست، از دنیای توست.
و مرد
همیشه از دست می‌رود ...
اما سوال این جاست:
«با یوغی بر گردن یا برنویی در دست»؟


قریب به هفتصد روز( ۸۴ روز انفرادی و ۶۱۶ روز بند عمومی) از حبس شهریار براتی می‌گذرد.
#شهریار_براتی فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی زاده #کهگیلویه_بویراحمد تیرماه ۱۴۰۲ توسط پلیس ترکیه دستگیر و به جمهوری اسلامی تحویل داده شد. شهریار به مدت ۸۴ روز در انفرادی و بازداشتگاه ۲۰۹ و ۲۴۰ اوین  برای گرفتن اعتراف اجباری تلویزیونی تحت بازجویی و شکنجه سفید قرار گرفت. او در بند ۲۰۹ به مدت ده روز اعتصاب غذا کرده بود.
شهریار براتی را سپس با دو اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی/خارجی» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به بند ۴ زندان اوین تحویل دادند و ایشان به پنج سال و هشت ماه حبس توسط قاضی افشاری (شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب) محکوم شد. هم چنین از دو استان آذربایجان غربی(ماکو) و کهگیلویه و بویراحمد نیز دو حکم دیگر برای ایشان صادر شده و طبق روند قضایی وکیل ایشان تقاضای ادغام و اجماع پرونده‌ها را داده است که تا کنون این درخواست دوبار رد شده است.
این فعال حقوق بشر کماکان در زندان اوین است.

#شهریار_براتی_نیا #بیانیه #صدای_زندانی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

چندی پیش اسرین محمدی با بدرقه خانواده‌های دادخواه، به کانادا مهاجرت کرد، مهاجرتی که برای او همراه با اندوه بوده است.
اسرین ضمن انتشار این ویدیو نوشت:
«من اسرینم؛ خواهری دادخواه از بوکان.
به جرم چاپ چند عکس ساده از برادرهای کشته‌شده‌ام برای مراسم اولین سالگردشان، مجرم شناخته شدم؛ بازداشت شدم و زیر شکنجه‌ی روحی و جسمی قرار گرفتم.

به خاطر همین “جرم”، ناچار شدم خاکم را ترک کنم.
و حالا، پس از یک سال و شش ماه بی‌پناهی و رنج، به مکانی نسبتاً امن رسیده‌ام.


از صمیم قلبم سپاسگزارم از خانواده‌های دادخواه، عزیزتر از جان:
#یلدا_آقافضلی
#متین_نادرخانی
#سپهر_اعظمی
#فرزین_معروفی
#امیرمهدی_فرخی_پور

که کیلومترها راه را طی کردند تا در این لحظات سخت کنارم باشند.

آمدند تا بعد از رفتن من، نگذارند #دایه_مینا وزنِ سنگین تنهایی را تنها به دوش بکشد.

ما مهاجر نیستیم؛
ما تبعیدیانیم. رانده‌شدگان از خاکی که برایش جنگیدیم، گریختگان از جایی که باید خانه‌مان می‌بود.

و حالا در سرزمینی ایستاده‌ایم که دست‌کم، جان و صدای ما در امان است —
اما دل‌مان هنوز آن‌جاست، کنار مزار عزیزان‌مان،
در خیابان‌های زخمی،
در فریادهایی که خاموش نشدند.»

#شهریار_محمدی
#دایه_مینا
#میلاد_محمدی
#اسرین_محمدی
#دادخواهی


از صفحه اسرین محمدی، خواهر جاویدنام شهریار محمدی


#یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

مراسم زادروز جاویدنام عرفان خزائی، بر سر مزارش برگزار شد.

هستی خزائی ضمن انتشار این ویدیو نوشت:

«عرفان عزیزم زادروزت را در حالی که قلبمان سرشار از اندوه است گرامی می‌داریم.
تو با روحی شجاع و قلبی پر از عشق به آزادی، نه تنها در زندگیت، بلکه در جان ما جاودانه شدی🌱🤍
تو همیشه منبع شجاعت و فداکاری برای ما خواهی بود نام و یادت از دل آزادی خواهان هیچ گاه فراموش نخواهد شد🕊️
زادروزت در آسمان‌ها کنار هم رزمانت خجسته و فرخنده باد❤️✌️
با تشکر از تمام خانواده های عزیز دادخوااه دوستان .اقوام و.آشنایان که لطف کردند و در روز زادروز برادرم کنارمون حضور داشتند به امید جشن بعدی جشن آزادی در کنار هم 🌹

سه سال از کشته شدن برادرم میگذره نه قاتل رو بهمون معرفی کردن نه قصد این کار را دارند ما هیچ وقت از تمام عواملی ک باعث کشته شدن برادرم شدن نمی‌گذاریم ‌‌‌‌....
#یلدا_آقافضلی
#سپهر_اعظمی
#شهریار_محمدی
#متین_نادرخانی
#رضا_رسایی
#امیر_مهدی_فرخی
#محمدرضا_اسکندری
#جواد_حیدری
#محمد_جامه_بزرگ
#ابراهیم_کتابدار
#فرهاد_مجدم
#ابوالفضل_آدینه_زاده
#سیاوش_محمودی
#فرزین_معروفی
#عادل_کیانپور
#آزیتا_کیانپور
#امین_کیانپور
و جمعی از آسیب دیدگان چشمی

#دادخواهی #همبستگی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

علی محمدی، پدر جاویدنام شهریار محمدی، در شهر بوکان بازداشت شد

میلاد محمدی نوشت:
«پدرم در شهر بوکان بازداشت شده است. طبق خبرهایی که به دست ما رسیده، احتمال سکته‌ی ایشان مطرح شده و گفته می‌شود هم‌اکنون در بهداری به‌سر می‌برد. با این حال، این گزارش‌ها هنوز تأیید نشده‌اند و خانواده‌ام هیچ‌گونه اطلاع قطعی از وضعیت یا محل نگهداری او ندارند. مسئولیت جان پدرم با جمهوری اسلامی است.»


#شهریار_محمدی #علی_محمدی #ج_ا_یعنی_جنگ #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بی‌خبری کامل از علی محمدی، پدر جاویدنام شهریار محمدی

میلاد محمدی، برادر جاویدنام شهریار محمدی، در خصوص وضعیت پدرش نوشت:

«پدرم، علی محمدی، ۲۸ خرداد چهارده روز پیش در خانه‌اش در شهر بوکان توسط نیروهای امنیتی ربوده شد. در شب اول بازداشت در اداره اطلاعات بوکان، او تحت شکنجه شدید قرار گرفت و در نتیجه‌ی آن بیهوش شد. نیروهای اطلاعات که از وخامت حال او ترسیده بودند، فوراً او را به بیمارستان شهید قلی‌پور بوکان منتقل کردند.

اما از ترس اینکه مبادا اتفاقی برای پدرم بیفتد و مسئولیت جان او متوجه‌شان شود، او را بدون اطلاع خانواده، بدون همراه، و بدون هیچ‌گونه مراقبت مستقل پزشکی، در بیمارستان رها کردند و متواری شدند.

پدرم که سابقه‌ی عمل قلب دارد و نیازمند مصرف داروی روزانه و مراقبت مداوم است، پس از ترخیص، مجدداً بازداشت می شود. از آن زمان تا امروز، هیچ اطلاع رسمی درباره وضعیت جسمی یا محل نگهداری او به خانواده‌ ما داده نشده است.

در همان شب، مأموران لباس‌شخصی با شکستن درِ منزل، وارد خانه پدر شدند. خودروی شخصی‌اش (سمند سفید) را تخریب و با جرثقیل توقیف کردند. چندین کیسه از وسایل شخصی، کامپیوتر و مدارک او را نیز با خود بردند و خانه‌اش را به‌طور کامل مورد تفتیش و تخریب قرار دادند.

طبق اطلاعات به‌دست‌آمده، چند روز بعد پدرم را به بند ۲ زندان بزرگ بوکان منتقل کردند، اما تنها یک شب در آنجا نگه داشتند. از روز بعد، دیگر زندانیان او را ندیده‌اند. گفته می‌شود دادستان او را احضار کرده، اما از آن لحظه به بعد، لباس‌هایش در زندان مانده و خودش ناپدید شده است. هیچ‌کس از سرنوشت او خبری ندارد.

این بازداشت، شکنجه، بی‌خبری مطلق، و فشار بر خانه و خانواده، بخشی از سیاست گروگان‌گیری جمهوری اسلامی برای خاموش‌کردن صدای من به‌عنوان یک مخالف سیاسی است. پدر من هیچ فعالیتی نداشته، اما امروز قربانی انتقام‌جویی رژیمی‌ست که تاب شنیدن حقیقت را ندارد.

اما من اینجا با صدای بلند می‌گویم: رژیم جمهوری اسلامی نمی‌تواند با گروگان‌گیری خانواده‌ام من را ساکت کند.

در شرایطی که جمهوری اسلامی درگیر جنگ با اسرائیل بود و زورش به دشمن خارجی نمی‌رسید، قدرت سرکوب خود را بر مردم بی‌دفاع داخل کشور خالی می‌کند. مردانی چون پدرم، قربانی این چرخه‌ی وحشیانه و نامشروع خشونت‌اند.

مسئولیت کامل جان و سلامت علی محمدی، مستقیماً بر عهده اداره اطلاعات استان آذربایجان غربی و اداره اطلاعات شهرستان بوکان است. هرگونه آسیب به او، پیامدهای حقوقی و تاریخی خواهد داشت.

ما خواهان پاسخ‌گویی فوری، شفاف‌سازی وضعیت، و آزادی بی‌قید و شرط او هستیم.»

#علی_محمدی
#شهریار_محمدی
#دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

عکس: پدر شهریار محمدی در کنار پدر مهسا امینی

@Tavaana_TavaanaTech

«زندانیان سیاسی از ۲۰۹ اجساد بازجوها را بیرون می‌کشیدند… بازجوها، بازجوها! زندگانشان به ما نگاه می‌کردند. میان دو دشمن ایستادند؛ اسراییل و زندانیان سیاسی. و این نفرینی است جاودان برای آنان. پرسیدم! بنیادین پرسیدم: نگاه ما درد بیشتری داشت یا موشک اسراییل؟!»

خاطره شهریار براتی، زندانی سیاسی از روزی که اوین مورد اصابت موشک اسراییل قرار گرفت.

«یک سال پیش به خدای ابراهیم قسم خوردم که عصای موسی در اوین را خواهد شکافت. این پیش‌بینی شیطانی، مانند دیگر پیش‌بینی‌هایم درست از آب درآمد… باید سزاوار و پذیرای چه رنجی بوده باشیم که در بند اوین شاهد اصابت موشک‌های اسراییل باشیم؟ بعد از آن‌که موشک‌ها اصابت کرد، میان دود و سرفه، میان آوار و خون به‌سوی محمد نجفی دویدم تا او را سالم یافته باشم؛ سالم بود. در کمال سرگشتگی با هم به کریدور رفتیم، چراغ‌ها چون چشم‌های دوزخیان چشمک می‌زدند. محمد می‌خواست از پنجره بیرون را ببیند. قدش نرسید. چه را می‌خواستی به تماشا بنشینی محمد؟! آزادی را؟ نه! آوار را. به راستی که قدما نه به آزادی رسیدند نه به آوار… گفت قلاب بگیر. برایش گرفتم. چیزی ندید. دود سیاه نمی‌گذاشت، به پایین رفتیم. دفتر رییس بند متلاشی شده بود. بهداری متلاشی شده بود. پای زنی که در بهداری کار می‌کرد، قطع شده بود، اوین، غزه شده بود… زندانیان سیاسی از ۲۰۹ اجساد بازجوها را بیرون می‌کشیدند… بازجوها، بازجوها! زندگانشان به ما نگاه می‌کردند. میان دو دشمن ایستادند؛ اسراییل و زندانیان سیاسی. و این نفرینی است جاودان برای آنان. پرسیدم! بنیادین پرسیدم: نگاه ما درد بیشتری داشت یا موشک اسراییل؟!

با محمد نجفی و مهدی محمودیان به همه سالن‌های بند ۴ سر زدیم. به زندانیان دلداری دادیم. آقا مهدی می‌گفت: «روحیه را باید حفظ کرد، بالاخره همدیگر را داریم.» مدتی بعد گفتند جمع کنید تا منتقل شوید. شب شد. نزدیک به شب، هنوز در حیاط کمی نور بود. هیچ‌کس در حیاط نبود، همه مثل اسرای جنگی در صف بودند با دستبند و پابند… دو به دو راه می‌رفتند. پیرمردها می‌لنگیدند. پیش از پابند شدن محمد را دوباره گم کردم.
دوباره یافتمش. موحش‌ترین یافتن زندگی‌ام؛ در حیاط سالن ۳ انجیر اوین را بغل کرده بود و هق‌هق گریه می‌کرد؛ به حال ما، به حال انسان، به حال تاریخ، به حال آن همه نام روی آجرها. جنگ است و محمد در آغوش انجیرش، جنگ است و محمد در آغوش دارش.
شهریار براتی
زندان تهران بزرگ، تیپ ۲، سالن ۹ ۱۴۰۴.۴.۴ »


از صفحه اینستاگرام مهدی محمودیان

#اوین #ج_ا_یعنی_جنگ #زندان_اوین #شهریار_براتی #محمد_نجفی #مهدی_محمودیان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اسرین، خواهر جاویدنام شهریار محمدی، که به همراه برادر دیگرش میلاد، در تبعید و دور از وطن زندگی میکند، به مناسبت زادروز مادر دادخواهش، دایه مینا (مینا سلطانی) این ویدیو را منتشر کرد و نوشت:

«مامان، کنارَت نیستیم…
تنها مانده‌ای و ما را از آغوشی که سال‌ها با وجود فقر و ستم رژیم، اما برایمان گرم و امن بود، محروم کرده‌اند.

مامان، دایه‌جان، فراق و دوری‌ات آتیش به جانمان زده؛
اما به خاک شهریار و به موهایت قسم، دنیا این‌طور نخواهد ماند.

فدای قطره‌قطره اشک‌هایت بشوم.
تولدت را امروز تنها گذراندی،
در حالی‌که سه فرزندت را از تو گرفتند.»

#دایه_مینا #مینا_سطانی #شهریار_محمدی #دادخواهی #بوکان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

چند تن از زندانیان سیاسی کنونی و سابق و خانواده‌های دادخواه، به مناسبت جشن مهرگان این ویدیو را منتشر کردند.

مهرگان خجسته باد

مهرگان، پژواک روشنایی در دل تاریخ است؛ جشنی برآمده از رنج جانکاه و پایداری نسلی که تاریکی را تاب آورده است. امروز، با همت و آگاهی فرزندانش، ایران شکوه و آزادی خویش را از نو خواهد داشت.
❤🤍💚

پاینده ایران
#نبرد_با_تاریکی
#زمان_اسماعیلی
#پیام_باستانی
#بهنام_اوحدی
#دانیال_سلیمانی
#بهفر_لاله‌زاری
#محمد_نیسانی
#اردشیر_علیجانی
#احسان_قدیری
#حسن_قرآن_نویس
#رضا_قارلقی
#حمید_بیات
#کوروش_جلیل
#فیض‌اله_آذرنوش
#آمنه_شهبازی_فرد
#علیرضا_انجوی
#عرفان_ساریخانی_دشتی
#پدرام_آذرنوش
#شهریار_درهمی
#جشن_مهرگان


@Tavaana_TavaanaTech

اسرین، خواهر شهریار محمدی:
من خواهر دادخواهی هستم که برای عدالت و آزادی می‌جنگم

اسرین محمدی، خواهر جاویدنام شهریار محمدی از کشته‌شدگان خیزش «زن، زندگی، آزادی»، در مراسمی در شهر تورنتو کانادا سخنرانی کرد.
وی در سخنان خود با اشاره به روزهای پرالتهاب پس از قتل ژینا (مهسا) امینی گفت در حالی‌که در تهران برای اعتراض به کشته‌شدن حمیدرضا روحی در خیابان حضور داشت، همزمان برادرش در بوکان هدف گلوله قرار گرفته و جان باخته بود. او تأکید کرد جمهوری اسلامی حتی اجازه نداد خانواده‌اش برای آخرین بار با پیکر شهریار وداع کنند.
محمدی با تأکید بر این‌که «دادخواهی برای انسان‌هاست، نه برای خاک»، خطاب به ایرانیان گفت: «یک نفس از یک خاک مهم‌تر است. من خواهر دادخواهی هستم که برای عدالت و آزادی می‌جنگم.»
او در بخش دیگری از سخنانش به وضعیت زندانیان محکوم به اعدام اشاره کرد و نام‌هایی چون رزگار بیگ‌زاده بابامیری (با سه حکم اعدام) و پژمان سلطانی (با چهار حکم اعدام) را یادآور شد و تأکید کرد: «حق آن‌هاست که برایشان بجنگیم.»
محمدی همچنین خواستار کنار گذاشتن اختلافات و ایستادگی مشترک برای عدالت شد و گفت: «جوانانی که به خیابان آمدند به جناح سیاسی فکر نمی‌کردند، برای بی‌گناهی ژینا و جان‌باختگان آبان رفتند.»


#شهریار_محمدی #بوکان #مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مادر جاویدنام شهریار محمدی، بر سر مزار جان‌باختگان خیزش ۱۴۰۱ در تهران، ترانه «گل سنگم» را زمزمه می‌کند، یکی از مادران دادخواه، جایی که دایه مینا توقف می‌کند، ادامه می‌دهد ...

لیلا مهدوی، مادر سیاوش محمودی، ضمن انتشار این ویدیو نوشت:
«دایه مینا،
زنی از دیار کردستان، آرام و ساکت کنار مزار نشسته بود.
خیره به عکس، گویی در گفت‌وگویی بی‌صدا با آنان بود.
من می‌دانستم، آنان که آنجا حضور داشتند نیز می‌دانستند،
که او در عالم خودش است، آهسته شروع به زمزمه کرد:
«گلِ سنگم... گلِ سنگم...»

در نگاه خیره‌اش به مزار، هزاران حرف ناگفته نهفته بود.
یاد شهریارش، فرزند دلبندش، جوانی با غیرت با معرفت،
که رسم رفاقت را تا آخرین لحظه به‌جا آورد.

نگاهش، نسیمی از یاد شهریار را در خود داشت.
مزار، مزار بچه‌ها بود... اما هرچه بود،
صدای زمزمه‌اش نُتی آشنا برای همه‌ی ما بود»


#سیاوش_محمودی #ابوالفضل_آدینه_زاده #امیر_مهدی_فرخی_پور
#شهریار_محمدی
#دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

خانواده‌های جان‌باختگان راه آزادی، یاد جاویدنام شهریار محمدی را در سالگرد کشته شدن او گرامی داشتند.

دایه مینا، مادر شهریار، دلنوشته‌ای را به شرح زیر منتشر کرد؛

شهریارم…
من دایه‌مینایت هستم؛
و قول می‌دهم همیشه تو را زندگی کنم.

سه سال گذشته، اما نبودنت هنوز مثل روز اول استخوانم را می‌سوزاند.
امروز دوباره آمده‌ام به جایی که نفس کشیدی، قدم زدی و خندیدی…

مبارزه‌ات در ما ادامه دارد، نفس می‌کشد و راه می‌رود.

پسرم،
نیستی ببینی چقدر مردم دوستت دارند...

شهریارم،
من تو را زندگی می‌کنم🫂
برای آرزوهای ناتمامت،
که خاموش‌نشدنی‌اند.

امروز، همراه خانواده‌ام و خانواده‌ی دادخواه،
آمده‌ام به کوه‌هایی که برایت خانه‌ی نفس و عشق بودند؛
به جایی که کارهای نیمه‌تمامت را ادامه دهیم.
نبودنت پایان نیست؛ آغاز راهی‌ست که تو روشن کردی.

و در پایان، از مهمانان شهریارم ،
که آمدند و شهریار را در نماد یادبود کوه‌نوردی‌اش «زندگی» کردند، سپاسگزارم.
از عزیزانی که عکس‌های جاویدنام‌هایشان را همراه داشتند و یاد شهریار را زنده نگه داشتند،
با تمام قلبم قدردان‌تان هستم.

و از کوه‌نوردانی که کنار ما بودند مخصوصا زنده‌یاد « دکتر گودرزی »و «ما را زندگی کردند»، صمیمانه تشکر می‌کنم.

همه‌ی ما، تا روز عدالت،
فرزندانمان را زندگی می‌کنیم.»


#اتحاد_ما_قدرت_دادخواهی_ماست
#زن_زندگی_آزادی
#محمد_جامعه_بزرگ
#عرفان_خزایی
#امیر_مهدی_فرخی‌پور
#نیما_نوری
#فرزین_معروفی
#ps752
#سپهر_اعظمی
#متین_نادرخانی
#ابوالفضل_آدینه_زاده
#سیاوش_محمودی
#یلدا_آقافضلی
#شهریار_محمدی
#حسین_نادر_بیگی
#علی_طاحونه
#دادخواهی
#همبستگی
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

دایه‌مینا، مادر جاویدنام شهریار محمدی، در سومین سالگرد جان‌باختن فرزندش، با خون او عهد می‌بندد که تا روز عدالت استوار بماند. او بر سر مزار فرزند جوانش، با او درد دل می‌کند و می‌گوید کلید خانه را تعویض نکرده، تا شاید یک روزی شهریارش به خانه بازگردد.

- شهریار از جان‌باختگان بوکان است. او دوست و رفیق نزدیک جاویدنام محمد حسن‌زاده بود و یک روز پس از کشته شدن محمد، او هم کشته شد و به رفیقش پیوست. شهریار شب تا صبح کنار پیکر رفیقش بیدار مانده بود و محافظت کرد که پیکر محمد دست عوامل رژیم نیفتد.

#دایه_مینا #شهریار_محمدی #دادخواهی #بوکان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اولین قربانی ترورهای جمهوری اسلامی (ج.ا.) در خارج از کشور، شهریار شفیق، فرزند مشترک اشرف پهلوی و احمد شفیق، بود.

شهریار شفیق افسر نیروی دریایی ارتش شاهنشاهی ایران، بود.

او در ساعت یک بعدازظهر روز جمعه، شانزدهم آذر ۱۳۵۸ (۷ دسامبر ۱۹۷۹)، در پاریس، هنگام ترک خانه خواهرش، با شلیک دو گلوله به قتل رسید.

سال‌ها بعد، شیخ صادق خلخالی، حاکم شرع منتخب آیت‌الله خمینی، در خاطراتش در روزنامه «اسلام» نوشت که شفیق به حکم دادگاه انقلاب اسلامی و به اتهام «فساد فی‌الارض» شناخته شده و محکوم به اعدام بوده است.

حجت‌الاسلام سید صادق خلخالی در رابطه با راه و روش «مبارزه مسلمانان انقلابی با دگراندیشان» چنین می‌گوید:
«… برای خیلی از همکارانم سؤال بود که چگونه می‌شود این‌ها (مجاهدین) را سر جایشان نشاند. یک روز عصر از پیش امام بازمی‌گشتم… آمدیم داخل کوچهٔ خانه‌مان که از شیشه ماشین دیدم دو تا بچهٔ پانزده، شانزده‌ساله گویا مخفیانه چیزی با هم رد و بدل کردند. دستور دادم بگیرند و بگردندشان ببینیم ماجرا چیست. خودم از کیف پسره این روزنامه مجاهدین را درآوردم. یادم هست فامیلش شریعتی بود… همان‌جا پسره را با گلوله زدم و به همراهانم گفتم این‌جوری باید با این جانوران برخورد کرد…»
(هفته‌نامهٔ پروین، شمارهٔ صفر، ۱۳۵۸)

قربانیان رسمی و غیررسمی مسلمانان بنیادگرا در ایران بسیارند. برخی را خود آمران کشتند، برخی را عاملان ترور رسماً اعتراف کردند، برخی مجبور به اعتراف شدند و برخی دیگر را دادگاه‌ها به اثبات رساندند.

نام اولین قربانی ترور در خارج از کشور روشن است: شهریار شفیق.
نام آخرین قربانی… هنوز معلوم نیست.

اطلاعات متن برگرفته از «ترور به نام خدا» نوشته پرویز دستمالچی

شهریار شفیق، خواهرزاده محمدرضا شاه پهلوی و نوه رضا شاه، پس از پیروزی انقلاب در ایران در روز ۳۰ بهمن ۱۳۵۷ و یک هفته پس از انقلاب و اعلام بیطرفی ارتش، ایران را ترک کرد. او نخست راهی ایالات متحده شد و سپس در فرانسه به همسر و دو فرزندش پیوست. وی در پاریس در حال ایجاد جنبش مقاومت علیه جمهوری اسلامی بود و گروه «ایران آزاد» را بنا نهاده بود.
شهریار شفیق با نفوذی که در ارتش ایران داشت قصد انجام کودتایی برای بازگرداندن محمدرضا شاه پهلوی به ایران را داشت.
اما جمهوری اسلامی، او را با حکم صادق خلخالی ترور کرد.
محسن رفیق‌دوست، فرمانده اسبق سپاه و رئیس اسبق بنیاد مستضعفان، چند سال پیش در مصاحبه‌ای فاش کرد که فرماندهی ترور شهریار شفیق را بر عهده او بود.

به نظر شما جمهوری اسلامی از رعب‌افکنی بین فعالان ایرانی بیرون کشور چه هدفی دنبال می‌کند؟
کتاب را به رایگان دانلود کنید:
http://bit.ly/2m0ofgQ

#شهریار_شفیق #تروریسم #ترور #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت دوباره علی محمدی، پدر جاویدنام شهریار محمدی؛ نگهداری ۴۰ روزه در زندان بوکان و نگرانی از وضعیت سلامتی


میلاد محمدی، برادر جاویدنام شهریار محمدی از جان‌باختگان خیزش «زن، زندگی، آزادی» در بوکان، با انتشار متنی در شبکه اجتماعی اینستاگرام از بازداشت دوباره پدرش، علی محمدی، خبر داد. به گفته او، علی محمدی در تاریخ ۱۷ آبان‌ماه بار دیگر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و پیگیری‌های بعدی نشان می‌دهد که طی ۴۰ روز گذشته در بند ۱، کوپه ۸ زندان بوکان نگهداری می‌شود. مسئول رسیدگی به پرونده او قاضی فخری اعلام شده است.

در این متن تأکید شده که علی محمدی در هیچ مقطعی از زندگی خود، نه در گذشته و نه در حال حاضر، عضو یا مرتبط با هیچ حزب، گروه یا جریان سیاسی نبوده است. با این حال، به گفته میلاد محمدی، نهادهای امنیتی در کوردستان بارها با طرح اتهاماتی نظیر «تجزیه‌طلبی»، «وابستگی به کومله»، «ارتباط با گروه‌های تروریستی» و «جاسوسی برای اسرائیل»، از این عناوین به‌عنوان ابزار فشار و سرکوب علیه فعالان دادخواهی و خانواده‌های قربانیان استفاده کرده‌اند؛ روندی که اکنون پدر او نیز درگیر آن شده است.

بر اساس این روایت، در ماه‌های اخیر احضاریه‌ها و برگه‌های اتهامی متعددی برای علی محمدی صادر شده و طبق اطلاعات محدود به‌دست‌آمده از تماس‌های کوتاه او با نزدیکانش، عملاً از حق دفاع مؤثر در برابر اتهامات محروم بوده و تحت فشار روانی و روندی بی‌قاعده قرار دارد.

میلاد محمدی این بازداشت را ادامه فشارهایی می‌داند که پس از کشته شدن برادرش شهریار آغاز شده است. به گفته او، پدرشان پیش‌تر نیز چندین بار بازداشت و زندانی شده و آثار آن برخوردها همچنان با اوست. افزون بر این، او به سابقه شکنجه علی محمدی در سال ۱۳۷۱ و هم‌زمان با تظاهرات «ولیتریک» در بوکان اشاره کرده و نوشته است که در آن سال بخش‌هایی از بدن پدرش با اتو سوزانده شده و آثار آن شکنجه‌ها هنوز بر بدن او باقی مانده است. مشکلات جدی قلبی نیز به گفته خانواده، وضعیت جسمی او را در شرایط کنونی بسیار حساس و نگران‌کننده کرده است.

برادر شهریار محمدی در پایان تأکید کرده است که مسئولیت کامل حفظ جان و سلامت علی محمدی مستقیماً بر عهده رهبر جمهوری اسلامی، اداره اطلاعات بوکان و دستگاه قضایی شهرستان بوکان است و بازداشت و اعمال فشار بر پدری داغدار که جز حقیقت‌گویی و دادخواهی اقدامی نکرده، رفتاری «ظالمانه، غیرقابل توجیه و پرخطر» محسوب می‌شود.

#شهریار_محمدی #علی_محمدی #بوکان #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

هشدار نسرین ستوده درباره شیوع گال در بند ۷ اوین و ممانعت از اعزام درمانی زندانیان سیاسی

نسرین ستوده، وکیل و زندانی سیاسی سابق، با انتشار متنی در صفحه اینستاگرام خود از وضعیت نگران‌کننده زندانیان سیاسی در زندان اوین، به‌ویژه همسرش رضا خندان، خبر داد. او همچنین تصویری را منتشر کرده که به گفته‌اش نقاشیِ مهرداد گریوانی است؛ زندانی سیاسی‌ای که به همراه رضا خندان، هر دو اکنون در زندان اوین محبوس هستند.

ستوده در این متن نوشته است که در میان انبوه خبرهای بد، امروز مشخص شده تعدادی از زندانیان بند ۷ زندان اوین ـ بندی که زندانیان سیاسی مرد در آن نگهداری می‌شوند ـ به بیماری مسری گال مبتلا شده‌اند و شماری از آنان به قرنطینه بند منتقل شده‌اند. به گفته او، به نظر می‌رسد این بیماری همراه با زندانیانی که از زندان تهران بزرگ منتقل شده‌اند، به اوین راه یافته است.

او با انتقاد از عملکرد مسئولان زندان تأکید کرده است که زندان اوین، به جای انجام وظایف خود در زمینه حفظ بهداشت و کنترل بیماری‌های واگیردار، همچنان به «کنترل بیمارگونه» ادامه می‌دهد؛ کنترلی که شامل بستن سالن‌ها، ممانعت از دسترسی آزاد زندانیان به کتابخانه، سالن ورزشی و دیگر امکانات محدود زندان است.

نسرین ستوده همچنین نوشته است که در ادامه همین سیاست‌های سرکوب و کنترل، مسئولان زندان از اعزام دو زندانی، شهریار براتی و رضا خندان، به بیمارستان جلوگیری کرده‌اند، چرا که این دو زندانی حاضر نشده‌اند لباس زندان بپوشند. او در ادامه متن خود خواستار آزادی همه زندانیان سیاسی شده و تأکید کرده است که جواد علی‌کردی و بازداشت‌شدگان مراسم یادبود خسرو علی‌کردی باید آزاد شوند. ستوده همچنین بر لزوم رسیدگی به مرگ مشکوک خسرو علی‌کردی تأکید کرده و نوشته است: «نه به سرکوب زندانیان سیاسی، نه به قتل مخالفان.»


#شهریار_براتی #رضا_خندان #زندان_اوین #نسرین_ستوده #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech