Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
پست ۲
محتوای آنلاین ناپایدار است؛ ممکن است حذف شود، از دسترس خارج شود یا در جریان قطع اینترنت دیگر قابل بازیابی نباشد.
در قسمت دوم مجموعه «پروتکل برکلی» می‌بینیم که چگونه می‌توان یک فایل را ارزیابی، جمع‌آوری و بدون تغییر نگهداری کرد؛ چرا ثبت نشانی صفحه، فراداده، زمان جمع‌آوری و هش فایل اهمیت دارد؛ و زنجیره حفظ شواهد چگونه مستند می‌شود.
اما یک اصل بر همه این مراحل مقدم است: هیچ فایل یا تحقیقی ارزش به خطر انداختن قربانی، شاهد یا مستندساز را ندارد.
ترجمه کامل فارسی پروتکل برکلی در وب‌سایت مرکز اسناد حقوق بشر ایران در دسترس است.
@iranhrdc
#پروتکل_برکلی
#شواهد_دیجیتال
#حفظ_شواهد
#زنجیره_حفظ_شواهد
#حقوق_بشر_ایران
#BerkeleyProtocol
#DigitalEvidence
#ChainOfCustody
#HumanRights
محتوای آنلاین ناپایدار است؛ ممکن است حذف شود، از دسترس خارج شود یا در جریان قطع اینترنت دیگر قابل بازیابی نباشد.
در قسمت دوم مجموعه «پروتکل برکلی» می‌بینیم که چگونه می‌توان یک فایل را ارزیابی، جمع‌آوری و بدون تغییر نگهداری کرد؛ چرا ثبت نشانی صفحه، فراداده، زمان جمع‌آوری و هش فایل اهمیت دارد؛ و زنجیره حفظ شواهد چگونه مستند می‌شود.
اما یک اصل بر همه این مراحل مقدم است: هیچ فایل یا تحقیقی ارزش به خطر انداختن قربانی، شاهد یا مستندساز را ندارد.
ترجمه کامل فارسی پروتکل برکلی در وب‌سایت مرکز اسناد حقوق بشر ایران در دسترس است.
@iranhrdc
#پروتکل_برکلی
#شواهد_دیجیتال
#حفظ_شواهد
#زنجیره_حفظ_شواهد
#حقوق_بشر_ایران
#BerkeleyProtocol
#DigitalEvidence
#ChainOfCustody
#HumanRights
محسن (مهرداد) تکش، شهروند ۳۳ ساله ساکن دیزیچه اصفهان و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، با اتهام «محاربه» به دو بار اعدام محکوم شده است. گزارش‌ها از شکنجه او در دوران بازداشت و استفاده از اعترافات اجباری در پرونده‌اش حکایت دارد.
ایران اینترنشنال به نقل از یک منبع مطلع گزارش داده است که تکش در هفته پایانی دی‌ماه و در جریان سرکوب اعتراضات بازداشت شد. به گفته این منبع، او تحت فشار شدید جسمی و روانی قرار گرفته و بر اثر شکنجه، دستش شکسته است. همچنین ادعا شده که اعترافات اخذشده تحت فشار، مبنای اصلی اتهامات و صدور حکم علیه او بوده و مدرک دیگری برای اثبات اتهامات در پرونده وجود ندارد.
خانواده تکش برای حدود چهار ماه پس از بازداشت از وضعیت و محل نگهداری او اطلاع دقیقی نداشتند تا اینکه او از بند الف‌ط زندان دستگرد اصفهان با آنها تماس گرفت. تکش پیش از بازداشت در دیزیچه تعمیرگاه موتورسیکلت داشت و از این طریق امرار معاش می‌کرد.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#محسن_تکش
ایران اینترنشنال به نقل از یک منبع مطلع گزارش داده است که تکش در هفته پایانی دی‌ماه و در جریان سرکوب اعتراضات بازداشت شد. به گفته این منبع، او تحت فشار شدید جسمی و روانی قرار گرفته و بر اثر شکنجه، دستش شکسته است. همچنین ادعا شده که اعترافات اخذشده تحت فشار، مبنای اصلی اتهامات و صدور حکم علیه او بوده و مدرک دیگری برای اثبات اتهامات در پرونده وجود ندارد.
خانواده تکش برای حدود چهار ماه پس از بازداشت از وضعیت و محل نگهداری او اطلاع دقیقی نداشتند تا اینکه او از بند الف‌ط زندان دستگرد اصفهان با آنها تماس گرفت. تکش پیش از بازداشت در دیزیچه تعمیرگاه موتورسیکلت داشت و از این طریق امرار معاش می‌کرد.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#محسن_تکش
Mohsen (Mehrdad) Takesh, a 33-year-old resident of Dizicheh, Isfahan Province, who was arrested in connection with the January 2026 protests, has received two death sentences on charges of “waging war against God” (Moharebeh). Reports indicate that he was tortured in detention and that coerced confessions were used as evidence against him.
Iran International, citing an informed source, reported that Takesh was arrested in late January amid the crackdown on the protests. According to the source, he was subjected to severe physical and psychological abuse, including torture that left him with a broken hand. The source said that statements extracted from him under duress formed the main basis for the charges and death sentences, with no other evidence presented to substantiate the allegations against him.
For nearly four months after his arrest, Takesh’s family had little information about his whereabouts or condition. He eventually contacted them from the A-T Ward of Dastgerd Prison in Isfahan. Before his arrest, Takesh ran a motorcycle repair shop in Dizicheh, where he earned his living as a mechanic.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#mohsen_takesh
Iran International, citing an informed source, reported that Takesh was arrested in late January amid the crackdown on the protests. According to the source, he was subjected to severe physical and psychological abuse, including torture that left him with a broken hand. The source said that statements extracted from him under duress formed the main basis for the charges and death sentences, with no other evidence presented to substantiate the allegations against him.
For nearly four months after his arrest, Takesh’s family had little information about his whereabouts or condition. He eventually contacted them from the A-T Ward of Dastgerd Prison in Isfahan. Before his arrest, Takesh ran a motorcycle repair shop in Dizicheh, where he earned his living as a mechanic.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#mohsen_takesh
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
For many girls in Iran, resilience does not begin behind a school desk.
It begins with the road they must take to get there.
In Sistan and Baluchestan Province, girls in rural communities face significant barriers to continuing their education. In many areas, schools beyond the lower grades are scarce or unavailable. Long distances, limited transportation, teacher shortages, inadequate educational resources, and financial hardship can all stand between girls and the classroom.
In some communities, girls must travel to another village or town to continue their studies. When transportation is unavailable or unaffordable, staying in school becomes even more difficult.
A shortage of teachers—particularly female teachers—limited access to girls’ schools, inadequate facilities, economic hardship, and, in some cases, early marriage can further disrupt girls’ education.
And yet, many girls continue to find ways to stay in school.
Their persistence in the face of these challenges is part of everyday life. But when schools, transportation, and educational resources are out of reach, dropping out cannot simply be blamed on girls or their families. It reflects years of government neglect of essential educational and human-development infrastructure in Iran’s youngest province.
For these girls, leaving school means more than ending their education. It can change the course of their lives—and shape the opportunities available to the generations that follow.
Girls’ education is not a privilege. It is a fundamental right.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#InternationalDayOfTheGirl
#DayOfTheGir
#SistanAndBaluchestan
#BalochGirls
#RightToEducation
#EducationalJustice
#IranHRDC
It begins with the road they must take to get there.
In Sistan and Baluchestan Province, girls in rural communities face significant barriers to continuing their education. In many areas, schools beyond the lower grades are scarce or unavailable. Long distances, limited transportation, teacher shortages, inadequate educational resources, and financial hardship can all stand between girls and the classroom.
In some communities, girls must travel to another village or town to continue their studies. When transportation is unavailable or unaffordable, staying in school becomes even more difficult.
A shortage of teachers—particularly female teachers—limited access to girls’ schools, inadequate facilities, economic hardship, and, in some cases, early marriage can further disrupt girls’ education.
And yet, many girls continue to find ways to stay in school.
Their persistence in the face of these challenges is part of everyday life. But when schools, transportation, and educational resources are out of reach, dropping out cannot simply be blamed on girls or their families. It reflects years of government neglect of essential educational and human-development infrastructure in Iran’s youngest province.
For these girls, leaving school means more than ending their education. It can change the course of their lives—and shape the opportunities available to the generations that follow.
Girls’ education is not a privilege. It is a fundamental right.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#InternationalDayOfTheGirl
#DayOfTheGir
#SistanAndBaluchestan
#BalochGirls
#RightToEducation
#EducationalJustice
#IranHRDC
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مقاومت برای بسیاری از دختران ایرانی، از پشت نیمکت مدرسه شروع نمی‌شود؛ از راهی شروع می‌شود که باید برای رسیدن به آن نیمکت طی کنند.
در سیستان‌وبلوچستان، بسیاری از دختران در مناطق روستایی برای ادامه تحصیل با موانعی مانند نبود مدرسه در مقاطع بالاتر، فاصله زیاد، دشواری رفت‌وآمد، کمبود معلم و امکانات آموزشی و مشکلات اقتصادی خانواده‌ها روبه‌رو هستند.
در برخی روستاها، پس از پایان ابتدایی یا متوسطه اول، برای ادامه تحصیل باید به روستا یا شهر دیگری رفت. وقتی وسیله رفت‌وآمد مناسب وجود ندارد یا هزینه آن برای خانواده سنگین است، ادامه تحصیل دشوارتر می‌شود.
کمبود معلم، به‌ویژه معلم زن، کمبود مدارس دخترانه و در برخی موارد ازدواج زودهنگام نیز از عواملی هستند که می‌توانند مسیر تحصیل دختران را متوقف کنند.
با وجود این موانع، بسیاری از دختران همچنان به تحصیل ادامه می‌دهند و برای ماندن در مدرسه تلاش می‌کنند.
این تلاش در مواجهه با شرایط دشوار، بخشی از واقعیت زندگی آن‌هاست؛ اما وقتی دسترسی به مدرسه، رفت‌وآمد یا امکانات آموزشی فراهم نیست، ترک تحصیل نه ناشی از کم‌کاری دختران و حتی خانواده‌هایشان، بلکه نتیجه سال‌ها بی‌توجهی به بخشی از مهم‌ترین زیرساخت‌های توسعه منابع انسانی در جوان‌ترین استان ایران است.
ترک تحصیل برای این دختران فقط به معنای پایان مدرسه نیست؛ می‌تواند مسیر زندگی خودشان و نسل‌های بعدی را تغییر دهد.
آموزش دختران یک امتیاز نیست؛ یک حق اساسی است.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_دختر
#روز_جهانی_دختر
#سیستان_و_بلوچستان
#دختران_بلوچ_حق_تحصیل
#عدالت_آموزشی
#iranhrdc
در سیستان‌وبلوچستان، بسیاری از دختران در مناطق روستایی برای ادامه تحصیل با موانعی مانند نبود مدرسه در مقاطع بالاتر، فاصله زیاد، دشواری رفت‌وآمد، کمبود معلم و امکانات آموزشی و مشکلات اقتصادی خانواده‌ها روبه‌رو هستند.
در برخی روستاها، پس از پایان ابتدایی یا متوسطه اول، برای ادامه تحصیل باید به روستا یا شهر دیگری رفت. وقتی وسیله رفت‌وآمد مناسب وجود ندارد یا هزینه آن برای خانواده سنگین است، ادامه تحصیل دشوارتر می‌شود.
کمبود معلم، به‌ویژه معلم زن، کمبود مدارس دخترانه و در برخی موارد ازدواج زودهنگام نیز از عواملی هستند که می‌توانند مسیر تحصیل دختران را متوقف کنند.
با وجود این موانع، بسیاری از دختران همچنان به تحصیل ادامه می‌دهند و برای ماندن در مدرسه تلاش می‌کنند.
این تلاش در مواجهه با شرایط دشوار، بخشی از واقعیت زندگی آن‌هاست؛ اما وقتی دسترسی به مدرسه، رفت‌وآمد یا امکانات آموزشی فراهم نیست، ترک تحصیل نه ناشی از کم‌کاری دختران و حتی خانواده‌هایشان، بلکه نتیجه سال‌ها بی‌توجهی به بخشی از مهم‌ترین زیرساخت‌های توسعه منابع انسانی در جوان‌ترین استان ایران است.
ترک تحصیل برای این دختران فقط به معنای پایان مدرسه نیست؛ می‌تواند مسیر زندگی خودشان و نسل‌های بعدی را تغییر دهد.
آموزش دختران یک امتیاز نیست؛ یک حق اساسی است.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_دختر
#روز_جهانی_دختر
#سیستان_و_بلوچستان
#دختران_بلوچ_حق_تحصیل
#عدالت_آموزشی
#iranhrdc
بابک زینلی، صهبا طائف، فواد طائفی، شروین شبرخ و علی باقرکاشی، پنج شهروند بهائی ساکن کرج، برای گذراندن حکم یک سال حبس هر یک بازداشت شدند.
بر اساس اطلاعات رسیده، این پنج شهروند صبح دوشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۵، پس از دریافت احضاریه، به دادگاه انقلاب شهریار مراجعه کردند و همان‌جا بازداشت شدند. پرونده آنان به بازداشت در منزل بابک زینلی در مهرشهر کرج در ۱۶ آبان ۱۴۰۲ بازمی‌گردد.
در رسیدگی به این پرونده، اتهام‌های «تبلیغ علیه نظام» و «فعالیت آموزشی و تبلیغی انحرافی مغایر یا مخل به شرع مقدس اسلام» با استناد به ماده ۵۰۰ مکرر قانون مجازات اسلامی علیه آنان مطرح شده بود. بابک زینلی پیش‌تر نیز به دلیل اعتقاد به آیین بهائی با بازداشت و محکومیت قضایی روبه‌رو شده است.
طبق گزارش دریافتی، ابتدا قرار بود این افراد به زندان تهران بزرگ منتقل شوند، اما پس از بازداشت در بازداشتگاه شهریار نگهداری شدند و سپس از انتقال آنان به زندان قزلحصار خبر داده شد. تا زمان تنظیم این خبر، انجام این انتقال تأیید نشده و اطلاعات دقیقی از وضعیت کنونی آنان در دست نیست.
@iranhrdc
#بابک_زینلی
#صهبا_طائف
#فواد_طائفی
#شروین_شبرخ
#علی_باقرکاشی
#بهاییان_ایران
#داستان_ما_یکیست
#حقوق_بشر_ایران
بر اساس اطلاعات رسیده، این پنج شهروند صبح دوشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۵، پس از دریافت احضاریه، به دادگاه انقلاب شهریار مراجعه کردند و همان‌جا بازداشت شدند. پرونده آنان به بازداشت در منزل بابک زینلی در مهرشهر کرج در ۱۶ آبان ۱۴۰۲ بازمی‌گردد.
در رسیدگی به این پرونده، اتهام‌های «تبلیغ علیه نظام» و «فعالیت آموزشی و تبلیغی انحرافی مغایر یا مخل به شرع مقدس اسلام» با استناد به ماده ۵۰۰ مکرر قانون مجازات اسلامی علیه آنان مطرح شده بود. بابک زینلی پیش‌تر نیز به دلیل اعتقاد به آیین بهائی با بازداشت و محکومیت قضایی روبه‌رو شده است.
طبق گزارش دریافتی، ابتدا قرار بود این افراد به زندان تهران بزرگ منتقل شوند، اما پس از بازداشت در بازداشتگاه شهریار نگهداری شدند و سپس از انتقال آنان به زندان قزلحصار خبر داده شد. تا زمان تنظیم این خبر، انجام این انتقال تأیید نشده و اطلاعات دقیقی از وضعیت کنونی آنان در دست نیست.
@iranhrdc
#بابک_زینلی
#صهبا_طائف
#فواد_طائفی
#شروین_شبرخ
#علی_باقرکاشی
#بهاییان_ایران
#داستان_ما_یکیست
#حقوق_بشر_ایران
Babak Zeinali, Sahba Taef, Fouad Taefi, Shervin Shabrokh, and Ali Bagherkashi, five Baha’i residents of Karaj, have been arrested to serve prison sentences of one year each.
According to information received, the five were taken into custody on Monday morning, August 31, 2026, after appearing at the Shahriar Revolutionary Court in response to summonses. Their case stems from their arrest at Babak Zeynali’s home in the Mehrshahr neighborhood of Karaj on November 7, 2023.
They faced charges under Article 500 bis of the Islamic Penal Code, including disseminating propaganda against the Islamic Republic and “engaging in deviant educational and promotional activities contrary to or disruptive of Islamic law.” Zeinali had previously been arrested and convicted because of his Baha’i faith.
According to the report, the five were initially expected to be transferred to Greater Tehran Central Penitentiary. Instead, they were held at the Shahriar detention center, and it was subsequently announced that they would be transferred to Ghezel Hesar Prison. At the time of writing, that transfer had not been confirmed, and no precise information was available about their current circumstances.
@iranhrdc
#Babak_Zeinali
#Sahba_Taef
#Fouad_Taefi
#Shervin_Shabrokh
#Ali_Bagherkashi
#bahaisofiran
#ourstoryisone
#iranhumanrights
According to information received, the five were taken into custody on Monday morning, August 31, 2026, after appearing at the Shahriar Revolutionary Court in response to summonses. Their case stems from their arrest at Babak Zeynali’s home in the Mehrshahr neighborhood of Karaj on November 7, 2023.
They faced charges under Article 500 bis of the Islamic Penal Code, including disseminating propaganda against the Islamic Republic and “engaging in deviant educational and promotional activities contrary to or disruptive of Islamic law.” Zeinali had previously been arrested and convicted because of his Baha’i faith.
According to the report, the five were initially expected to be transferred to Greater Tehran Central Penitentiary. Instead, they were held at the Shahriar detention center, and it was subsequently announced that they would be transferred to Ghezel Hesar Prison. At the time of writing, that transfer had not been confirmed, and no precise information was available about their current circumstances.
@iranhrdc
#Babak_Zeinali
#Sahba_Taef
#Fouad_Taefi
#Shervin_Shabrokh
#Ali_Bagherkashi
#bahaisofiran
#ourstoryisone
#iranhumanrights
پست ۳ از ۴ — آنها که در زندان‌اند
آمارها بی‌چهره‌اند، اما پشت هر درصد یک زندگی و یک خانواده قرار دارد.
یافته‌های جمعیت‌شناختی منابع بررسی‌شده نشان می‌دهد ۸۶٪ از این زندانیان متأهل‌اند و زنان حدود ۵٪ از زندانیان مالی را تشکیل می‌دهند.
در این منابع، فقر برای ۷۳٪، سواد پایین برای ۴۳٪، رفتار پرخطر برای ۱۷٪ و تأثیر منفی هم‌نشینان برای ۳٪ به‌عنوان عوامل مرتبط گزارش شده‌اند.
این درصدها عوامل هم‌بسته را نشان می‌دهند و نباید به‌منزله اثبات رابطه علت و معلولی تفسیر شوند.
پایگاه داده فارسی:
https://iranhrdc.org/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D9%87%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7/
@iranhrdc
#حبس_به‌خاطر_بدهی
#زندانیان_مالی
#فقر
#زنان
#عدالت_اجتماعی
#حقوق_بشر
#ایران
#IranHRDC
آمارها بی‌چهره‌اند، اما پشت هر درصد یک زندگی و یک خانواده قرار دارد.
یافته‌های جمعیت‌شناختی منابع بررسی‌شده نشان می‌دهد ۸۶٪ از این زندانیان متأهل‌اند و زنان حدود ۵٪ از زندانیان مالی را تشکیل می‌دهند.
در این منابع، فقر برای ۷۳٪، سواد پایین برای ۴۳٪، رفتار پرخطر برای ۱۷٪ و تأثیر منفی هم‌نشینان برای ۳٪ به‌عنوان عوامل مرتبط گزارش شده‌اند.
این درصدها عوامل هم‌بسته را نشان می‌دهند و نباید به‌منزله اثبات رابطه علت و معلولی تفسیر شوند.
پایگاه داده فارسی:
https://iranhrdc.org/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D9%87%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7/
@iranhrdc
#حبس_به‌خاطر_بدهی
#زندانیان_مالی
#فقر
#زنان
#عدالت_اجتماعی
#حقوق_بشر
#ایران
#IranHRDC
Post 3 of 4 — Who Is Behind Bars?
Statistics may be faceless, but behind every percentage is a life and a family.
Demographic findings compiled from the reviewed sources indicate that 86% of these prisoners were married, while women accounted for roughly 5% of financial prisoners.
The same sources reported poverty for 73%, low literacy for 43%, high-risk behavior for 17%, and negative peer influence for 3% as associated factors.
These percentages describe reported associations and should not be interpreted as proof of causation.
Explore the data hub:
https://www.iranhrdc.org/debtor-imprisonment-data-hub/
@iranhrdc
#DebtorImprisonment_InIran
#DebtorImprisonment
#FinancialPrisoners
#Poverty
#Women
#HumanRights
#Iran
#IranHRDC
Statistics may be faceless, but behind every percentage is a life and a family.
Demographic findings compiled from the reviewed sources indicate that 86% of these prisoners were married, while women accounted for roughly 5% of financial prisoners.
The same sources reported poverty for 73%, low literacy for 43%, high-risk behavior for 17%, and negative peer influence for 3% as associated factors.
These percentages describe reported associations and should not be interpreted as proof of causation.
Explore the data hub:
https://www.iranhrdc.org/debtor-imprisonment-data-hub/
@iranhrdc
#DebtorImprisonment_InIran
#DebtorImprisonment
#FinancialPrisoners
#Poverty
#Women
#HumanRights
#Iran
#IranHRDC
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پست ۳ - تلگرام به‌عنوان مدرک | آرشیو ناخواستهٔ ایران
تلگرام فقط محل انتشار خبر نیست؛ برای پژوهشگران OSINT می‌تواند یک آرشیو زنده از رویدادها و مسیر انتشار اطلاعات باشد.
هر پست عمومی سرنخ‌هایی مثل مُهر زمانی، شناسهٔ کانال و شمارهٔ پیام دارد. کنار هم گذاشتن این داده‌ها می‌تواند به بررسی حذف یا ویرایش محتوا و بازسازی ترتیب انتشار کمک کند.
🔗 زنجیره‌های بازنشر هم مهم‌اند: اینکه یک محتوا نخست کجا منتشر شده و بعد از چه کانال‌هایی عبور کرده، می‌تواند شبکه‌های انتشار و تقویت روایت‌ها را آشکار کند.
اما اول آرشیو، بعد تحلیل. محتوا ممکن است حذف یا ناپدید شود؛ بنابراین ثبت و حفظ نسخهٔ اولیه اهمیت دارد. فراداده‌ها شکننده‌اند. اگر درست حفظ شوند، می‌توانند یک رد زمانی قابل بررسی از انتشار و نگهداری مدرک ایجادکنند.
برای اطلاعات بیشتر به صفحه «دسترسی به منابع تحقیق در داده‌های متن‌باز» در وب سایت مرکز اسناد حقوق بشر ایران مراجعه کنید:
https://iranhrdc.org/fa/%d8%af%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%a7%d8%a8%d8%b9-%d8%aa%d8%ad%d9%82%db%8c%d9%82-%d8%af%d8%b1-%d8%af%d8%a7%d8%af%d9%87%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%aa%d9%86/
@iranhrdc
#OSINT
#منابع_تحقیق_در_داده‌های_باز
تلگرام فقط محل انتشار خبر نیست؛ برای پژوهشگران OSINT می‌تواند یک آرشیو زنده از رویدادها و مسیر انتشار اطلاعات باشد.
هر پست عمومی سرنخ‌هایی مثل مُهر زمانی، شناسهٔ کانال و شمارهٔ پیام دارد. کنار هم گذاشتن این داده‌ها می‌تواند به بررسی حذف یا ویرایش محتوا و بازسازی ترتیب انتشار کمک کند.
🔗 زنجیره‌های بازنشر هم مهم‌اند: اینکه یک محتوا نخست کجا منتشر شده و بعد از چه کانال‌هایی عبور کرده، می‌تواند شبکه‌های انتشار و تقویت روایت‌ها را آشکار کند.
اما اول آرشیو، بعد تحلیل. محتوا ممکن است حذف یا ناپدید شود؛ بنابراین ثبت و حفظ نسخهٔ اولیه اهمیت دارد. فراداده‌ها شکننده‌اند. اگر درست حفظ شوند، می‌توانند یک رد زمانی قابل بررسی از انتشار و نگهداری مدرک ایجادکنند.
برای اطلاعات بیشتر به صفحه «دسترسی به منابع تحقیق در داده‌های متن‌باز» در وب سایت مرکز اسناد حقوق بشر ایران مراجعه کنید:
https://iranhrdc.org/fa/%d8%af%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%a7%d8%a8%d8%b9-%d8%aa%d8%ad%d9%82%db%8c%d9%82-%d8%af%d8%b1-%d8%af%d8%a7%d8%af%d9%87%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%aa%d9%86/
@iranhrdc
#OSINT
#منابع_تحقیق_در_داده‌های_باز
Ahmad Seyyed-Abdollahi, a psychologist and counselor from Borujen in Chaharmahal and Bakhtiari Province, faces a separate charge of disseminating propaganda against the Islamic Republic while serving a seven-month sentence in Borujen Prison. According to information received by the Iran Human Rights Documentation Center (IHRDC), the prosecutor issued an indictment in the second case without holding an investigative hearing.
The Borujen Public and Revolutionary Prosecutor requested that the Revolutionary Court impose a sentence, citing “records transcribed from a mobile phone” and “the defendant’s failure to pursue his defense despite a summons and an arrest order.” The indictment describes Seyyed-Abdollahi as a “fugitive,” although information received by IHRDC indicates that he was in prison when it was issued.
In his first case, Seyyed-Abdollahi was sentenced to seven months in prison in connection with publishing and sending an English-language political video addressed to Donald Trump. Newly received information indicates that the sentence also includes a five-year ban on access to all social, public, and government services. His continued imprisonment and the restrictions imposed on him have left his family facing difficult circumstances.
Seyyed-Abdollahi was first arrested by IRGC Intelligence agents at his father’s home in Borujen on January 14, 2026. He spent approximately 32 days in solitary confinement before being transferred to an IRGC Intelligence detention facility in Isfahan. He was later released pending proceedings on bail of 18 billion toumans (approximately $110,000).
He was arrested again in late May 2026 and faced a second case. On July 4, he was released on bail of 3.5 billion toumans (approximately $20,000), but returned to Borujen Prison shortly afterward to serve the sentence imposed in his first case.
According to IHRDC’s previous reporting, Seyyed-Abdollahi was denied contact with his family and access to counsel of his choice during periods of his detention. The issuance of a new indictment without an investigative hearing, citing his failure to appear to defend himself while he was in prison, has heightened concerns about respect for his right to a defense and a fair trial.
احمد سیدعبداللهی، روان‌شناس و مشاور اهل بروجن در استان چهارمحال‌وبختیاری، در حالی که دوران محکومیت هفت‌ماهه خود را در زندان بروجن می‌گذراند، در پرونده‌ای دیگر با اتهام «تبلیغ علیه نظام» مواجه شده است. بر اساس اطلاعات رسیده به مرکز اسناد حقوق بشر ایران، دادستان برای این پرونده بدون برگزاری جلسه بازپرسی کیفرخواست صادر کرده است.
دادستان عمومی و انقلاب بروجن با استناد به «مستندات خارج‌نویسی تلفن همراه» و «عدم پیگیری متهم جهت دفاع از خود علی‌رغم احضار و جلب»، از دادگاه انقلاب درخواست مجازات کرده است. در کیفرخواست وضعیت سیدعبداللهی «متواری» توصیف شده؛ در حالی که بنا بر اطلاعات دریافتی، او هنگام صدور کیفرخواست در زندان بوده است.
سیدعبداللهی در پرونده نخست، مرتبط با انتشار و ارسال ویدیویی سیاسی به زبان انگلیسی خطاب به دونالد ترامپ، به هفت ماه حبس محکوم شده بود. بر اساس اطلاعات تازه رسیده، این حکم همچنین شامل پنج سال محرومیت از کلیه خدمات اجتماعی، عمومی و دولتی است. خانواده او در پی تداوم حبس و محرومیت‌های اعمال‌شده، شرایط دشواری را سپری می‌کنند.
این روان‌شناس نخستین‌بار روز ۲۴ دی ۱۴۰۴ در منزل پدری‌اش در بروجن توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت شد. او حدود ۳۲ روز در سلول انفرادی بود و سپس به بازداشتگاه اطلاعات سپاه اصفهان منتقل شد. آزادی موقت او با تأمین وثیقه ۱۸ میلیارد تومانی صورت گرفت.
او در اوایل خرداد ۱۴۰۵ بار دیگر بازداشت و با پرونده دوم مواجه شد. سیدعبداللهی روز ۱۳ تیر با وثیقه سه میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد، اما اندکی بعد برای اجرای حکم پرونده نخست به زندان بروجن بازگشت.
بر اساس گزارش پیشین مرکز اسناد حقوق بشر ایران، سیدعبداللهی در مقاطعی از بازداشت از تماس با خانواده و دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده است. صدور کیفرخواست تازه بدون برگزاری جلسه بازپرسی و با استناد به عدم حضور او برای دفاع، در شرایطی که در زندان به سر می‌برده، نگرانی‌ها درباره رعایت حق دفاع و دسترسی او به دادرسی عادلانه را افزایش داده است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_human_rights
#iranmassacre
#ahmad_seyyed_abdollahi
The Borujen Public and Revolutionary Prosecutor requested that the Revolutionary Court impose a sentence, citing “records transcribed from a mobile phone” and “the defendant’s failure to pursue his defense despite a summons and an arrest order.” The indictment describes Seyyed-Abdollahi as a “fugitive,” although information received by IHRDC indicates that he was in prison when it was issued.
In his first case, Seyyed-Abdollahi was sentenced to seven months in prison in connection with publishing and sending an English-language political video addressed to Donald Trump. Newly received information indicates that the sentence also includes a five-year ban on access to all social, public, and government services. His continued imprisonment and the restrictions imposed on him have left his family facing difficult circumstances.
Seyyed-Abdollahi was first arrested by IRGC Intelligence agents at his father’s home in Borujen on January 14, 2026. He spent approximately 32 days in solitary confinement before being transferred to an IRGC Intelligence detention facility in Isfahan. He was later released pending proceedings on bail of 18 billion toumans (approximately $110,000).
He was arrested again in late May 2026 and faced a second case. On July 4, he was released on bail of 3.5 billion toumans (approximately $20,000), but returned to Borujen Prison shortly afterward to serve the sentence imposed in his first case.
According to IHRDC’s previous reporting, Seyyed-Abdollahi was denied contact with his family and access to counsel of his choice during periods of his detention. The issuance of a new indictment without an investigative hearing, citing his failure to appear to defend himself while he was in prison, has heightened concerns about respect for his right to a defense and a fair trial.
احمد سیدعبداللهی، روان‌شناس و مشاور اهل بروجن در استان چهارمحال‌وبختیاری، در حالی که دوران محکومیت هفت‌ماهه خود را در زندان بروجن می‌گذراند، در پرونده‌ای دیگر با اتهام «تبلیغ علیه نظام» مواجه شده است. بر اساس اطلاعات رسیده به مرکز اسناد حقوق بشر ایران، دادستان برای این پرونده بدون برگزاری جلسه بازپرسی کیفرخواست صادر کرده است.
دادستان عمومی و انقلاب بروجن با استناد به «مستندات خارج‌نویسی تلفن همراه» و «عدم پیگیری متهم جهت دفاع از خود علی‌رغم احضار و جلب»، از دادگاه انقلاب درخواست مجازات کرده است. در کیفرخواست وضعیت سیدعبداللهی «متواری» توصیف شده؛ در حالی که بنا بر اطلاعات دریافتی، او هنگام صدور کیفرخواست در زندان بوده است.
سیدعبداللهی در پرونده نخست، مرتبط با انتشار و ارسال ویدیویی سیاسی به زبان انگلیسی خطاب به دونالد ترامپ، به هفت ماه حبس محکوم شده بود. بر اساس اطلاعات تازه رسیده، این حکم همچنین شامل پنج سال محرومیت از کلیه خدمات اجتماعی، عمومی و دولتی است. خانواده او در پی تداوم حبس و محرومیت‌های اعمال‌شده، شرایط دشواری را سپری می‌کنند.
این روان‌شناس نخستین‌بار روز ۲۴ دی ۱۴۰۴ در منزل پدری‌اش در بروجن توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت شد. او حدود ۳۲ روز در سلول انفرادی بود و سپس به بازداشتگاه اطلاعات سپاه اصفهان منتقل شد. آزادی موقت او با تأمین وثیقه ۱۸ میلیارد تومانی صورت گرفت.
او در اوایل خرداد ۱۴۰۵ بار دیگر بازداشت و با پرونده دوم مواجه شد. سیدعبداللهی روز ۱۳ تیر با وثیقه سه میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد، اما اندکی بعد برای اجرای حکم پرونده نخست به زندان بروجن بازگشت.
بر اساس گزارش پیشین مرکز اسناد حقوق بشر ایران، سیدعبداللهی در مقاطعی از بازداشت از تماس با خانواده و دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده است. صدور کیفرخواست تازه بدون برگزاری جلسه بازپرسی و با استناد به عدم حضور او برای دفاع، در شرایطی که در زندان به سر می‌برده، نگرانی‌ها درباره رعایت حق دفاع و دسترسی او به دادرسی عادلانه را افزایش داده است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_human_rights
#iranmassacre
#ahmad_seyyed_abdollahi
Ten people. Ten real stories. All imprisoned over debt—construction loans, bounced cheques, unpaid mehriyeh—under laws that jail people for being unable to pay, collected and documented by IHRDC.
https://iranhrdc.org/category/english/publications/witness-testimony/
Case 03 — Nasim (Pseudonym)
I built my woodworking shop with my own hands. A family friend I trusted like a younger brother colluded with a loan shark and, without my knowledge, put the current date on a blank cheque I’d signed and given him for emergency purchases, landing me in prison. There, I wrote legal defense statements for other women. One of my cellmates told me, “Your bunk looks like a political prisoner’s.”
This is one of ten real testimonies we're publishing on debtor imprisonment in Iran. Read Nasim's full account here:
🔗 iranhrdc.org/witness-statement-of-nasim
@iranhrdc
#Iran
#HumanRights
#IranHumanRights
#Debtorsimprisonment #WitnessTestimony
#IHRDC
#EconomicJustice
https://iranhrdc.org/category/english/publications/witness-testimony/
Case 03 — Nasim (Pseudonym)
I built my woodworking shop with my own hands. A family friend I trusted like a younger brother colluded with a loan shark and, without my knowledge, put the current date on a blank cheque I’d signed and given him for emergency purchases, landing me in prison. There, I wrote legal defense statements for other women. One of my cellmates told me, “Your bunk looks like a political prisoner’s.”
This is one of ten real testimonies we're publishing on debtor imprisonment in Iran. Read Nasim's full account here:
🔗 iranhrdc.org/witness-statement-of-nasim
@iranhrdc
#Iran
#HumanRights
#IranHumanRights
#Debtorsimprisonment #WitnessTestimony
#IHRDC
#EconomicJustice
ده نفر. ده روایت واقعی. همه به دلیل بدهی به زندان افتاده‌اند؛ از وام‌های ساخت‌وساز و چک‌های برگشتی گرفته تا مهریه‌های پرداخت‌نشده، در چارچوب قوانینی که افراد را صرفاً به دلیل ناتوانی در پرداخت بدهی زندانی می‌کند.
🔗https://iranhrdc.org/fa/category/persian/%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d8%aa/%d8%b4%d9%87%d8%a7%d8%af%d8%aa%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d8%b4%d9%87%d9%88%d8%af/
پرونده ۰۳ — نسیم (نام مستعار)
کارگاه نجاری‌ام را با دست خودم ساختم. دوست خانوادگی‌ای که مثل برادر کوچک‌ترم بهش اعتماد داشتم، با یک نزول‌خوار همدست شد و چک سفیدامضایی را که برای خریدهای اضطراری بهش داده بودم، بی‌اطلاع من به تاریخ روز زد و مرا به زندان انداخت آنجا برای زنان دیگر دفاعیه می‌نوشتم؛ یکی از هم‌بندی‌هایم گفت: «تخت تو شبیه تخت زندانیان سیاسی است.»
این یکی از ده شهادت واقعی است که درباره زندانی کردن بدهکاران در ایران منتشر می‌کنیم. روایت کامل نسیم را اینجا بخوانید.
@iranhrdc
#ایران
#حقوق_بشر
#حقوق_بشر_ایران
#زندانی_کردن_بدهکاران
#شهادت_شاهدان
#عدالت_اقتصادی
#IHRDC
🔗https://iranhrdc.org/fa/category/persian/%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d8%aa/%d8%b4%d9%87%d8%a7%d8%af%d8%aa%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d8%b4%d9%87%d9%88%d8%af/
پرونده ۰۳ — نسیم (نام مستعار)
کارگاه نجاری‌ام را با دست خودم ساختم. دوست خانوادگی‌ای که مثل برادر کوچک‌ترم بهش اعتماد داشتم، با یک نزول‌خوار همدست شد و چک سفیدامضایی را که برای خریدهای اضطراری بهش داده بودم، بی‌اطلاع من به تاریخ روز زد و مرا به زندان انداخت آنجا برای زنان دیگر دفاعیه می‌نوشتم؛ یکی از هم‌بندی‌هایم گفت: «تخت تو شبیه تخت زندانیان سیاسی است.»
این یکی از ده شهادت واقعی است که درباره زندانی کردن بدهکاران در ایران منتشر می‌کنیم. روایت کامل نسیم را اینجا بخوانید.
@iranhrdc
#ایران
#حقوق_بشر
#حقوق_بشر_ایران
#زندانی_کردن_بدهکاران
#شهادت_شاهدان
#عدالت_اقتصادی
#IHRDC
علیرضا سپاهی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان و یکی از متهمان پرونده موسوم به «میدان علیخانی»، به سلول انفرادی زندان دستگرد منتقل شده است؛ اقدامی که نگرانی‌ها درباره احتمال اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام او را افزایش داده است.
ایران اینترنشنال به نقل از یک منبع آگاه گزارش داده است که انتقال علیرضا سپاهی به سلول انفرادی با هدف اجرای حکم صورت گرفته است. مقام‌های قضایی و مسئولان زندان تاکنون توضیحی درباره وضعیت او یا علت این انتقال ارائه نکرده‌اند.
قرار بود حکم اعدام سپاهی بامداد ششم مردادماه، هم‌زمان با پسرعمویش ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری، اجرا شود؛ اما او هنگام انتقال به محل اجرای حکم دچار عارضه قلبی شد و به بیمارستان الزهرا انتقال یافت. علیرضا سپاهی پس از دریافت خدمات درمانی بار دیگر به زندان دستگرد بازگردانده شد، در حالی که حکم اعدام ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری همان روز به اجرا درآمد.
دیوان عالی کشور پیش‌تر احکام اعدام ۱۲ متهم پرونده «میدان علیخانی» را تأیید کرده است. تاکنون حکم پنج نفر از آنان اجرا شده و هفت متهم دیگر همچنان با خطر اجرای اعدام روبه‌رو هستند. انتقال علیرضا سپاهی به سلول انفرادی، به‌ویژه با توجه به سابقه انتقال پیشین او برای اجرای حکم، نگرانی‌ها درباره وضعیت و سرنوشت او را تشدید کرده است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#علیرضا_سپاهی
ایران اینترنشنال به نقل از یک منبع آگاه گزارش داده است که انتقال علیرضا سپاهی به سلول انفرادی با هدف اجرای حکم صورت گرفته است. مقام‌های قضایی و مسئولان زندان تاکنون توضیحی درباره وضعیت او یا علت این انتقال ارائه نکرده‌اند.
قرار بود حکم اعدام سپاهی بامداد ششم مردادماه، هم‌زمان با پسرعمویش ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری، اجرا شود؛ اما او هنگام انتقال به محل اجرای حکم دچار عارضه قلبی شد و به بیمارستان الزهرا انتقال یافت. علیرضا سپاهی پس از دریافت خدمات درمانی بار دیگر به زندان دستگرد بازگردانده شد، در حالی که حکم اعدام ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری همان روز به اجرا درآمد.
دیوان عالی کشور پیش‌تر احکام اعدام ۱۲ متهم پرونده «میدان علیخانی» را تأیید کرده است. تاکنون حکم پنج نفر از آنان اجرا شده و هفت متهم دیگر همچنان با خطر اجرای اعدام روبه‌رو هستند. انتقال علیرضا سپاهی به سلول انفرادی، به‌ویژه با توجه به سابقه انتقال پیشین او برای اجرای حکم، نگرانی‌ها درباره وضعیت و سرنوشت او را تشدید کرده است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#علیرضا_سپاهی
Alireza Sepahi, who was arrested during the January 2026 protests in Isfahan and sentenced to death in the “Alikhani Square” case, has been moved to solitary confinement in Dastgerd Prison, raising fears that his execution may be imminent.
Iran International, citing an informed source, reported that Sepahi was transferred to solitary confinement in preparation for his execution. Judicial and prison authorities have yet to comment on his condition or the reason for the transfer.
Sepahi was scheduled to be executed in the early hours of July 28 alongside his cousin, Abolfazl Sepahi, and Amirhossein Safari. However, he suffered a cardiac episode while being taken to the execution site and was rushed to Al-Zahra Hospital. After receiving treatment, he was returned to Dastgerd Prison. Abolfazl Sepahi and Amirhossein Safari were executed that day.
The Supreme Court previously upheld the death sentences of 12 defendants in the Alikhani Square case. Five have since been executed, while the remaining seven remain at risk of execution. Given the previous attempt to carry out his sentence, Sepahi’s transfer to solitary confinement has heightened concerns for his life.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#alireza_sepahi
Iran International, citing an informed source, reported that Sepahi was transferred to solitary confinement in preparation for his execution. Judicial and prison authorities have yet to comment on his condition or the reason for the transfer.
Sepahi was scheduled to be executed in the early hours of July 28 alongside his cousin, Abolfazl Sepahi, and Amirhossein Safari. However, he suffered a cardiac episode while being taken to the execution site and was rushed to Al-Zahra Hospital. After receiving treatment, he was returned to Dastgerd Prison. Abolfazl Sepahi and Amirhossein Safari were executed that day.
The Supreme Court previously upheld the death sentences of 12 defendants in the Alikhani Square case. Five have since been executed, while the remaining seven remain at risk of execution. Given the previous attempt to carry out his sentence, Sepahi’s transfer to solitary confinement has heightened concerns for his life.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#alireza_sepahi
Sadegh Saedinia, owner of the Saedinia café chain and one of those arrested during the January 2026 protests, faces more than 12 years in prison, confiscation of all his assets, and an occupational ban after the Supreme Court upheld his sentence. His support for the protests on social media and the closure of his businesses were among the actions cited against him.
According to Mizan, the judiciary’s news agency, the Supreme Court upheld Saedinia’s sentence of 12 years, six months, and one day in prison, confiscation of all movable and immovable property in favor of the state, and a two-year ban on operating cafés after his release. The sentence was issued on the charge of “media and propaganda activities against national security in support of hostile groups.”
Screenshots of two stories posted on the Saedinia Café Instagram account show messages of solidarity. One announced that the group’s cafés, stores, offices, and factories would close on Thursday and Friday, accompanied by the hashtag “We Stand With You.” The other read: “We prefer to remain silent so that more important voices can be heard.”
In addition to social media posts and business closures, the judiciary accused Saedinia of attending demonstrations and encouraging employees to participate in the protests. Treating these activities as national security offenses raises serious concerns about the punishment of individuals for exercising their right to freedom of expression and supporting protests.
Saedinia, 49, was arrested in January 2026 and transferred to Langroud Prison in Qom. All branches of his café chain were also sealed by court order. His trial took place at the Qom Revolutionary Court in April–May 2026. With the sentence now upheld, the case threatens not only his freedom but also his property rights and ability to continue his professional life.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#sadegh_saedinia
According to Mizan, the judiciary’s news agency, the Supreme Court upheld Saedinia’s sentence of 12 years, six months, and one day in prison, confiscation of all movable and immovable property in favor of the state, and a two-year ban on operating cafés after his release. The sentence was issued on the charge of “media and propaganda activities against national security in support of hostile groups.”
Screenshots of two stories posted on the Saedinia Café Instagram account show messages of solidarity. One announced that the group’s cafés, stores, offices, and factories would close on Thursday and Friday, accompanied by the hashtag “We Stand With You.” The other read: “We prefer to remain silent so that more important voices can be heard.”
In addition to social media posts and business closures, the judiciary accused Saedinia of attending demonstrations and encouraging employees to participate in the protests. Treating these activities as national security offenses raises serious concerns about the punishment of individuals for exercising their right to freedom of expression and supporting protests.
Saedinia, 49, was arrested in January 2026 and transferred to Langroud Prison in Qom. All branches of his café chain were also sealed by court order. His trial took place at the Qom Revolutionary Court in April–May 2026. With the sentence now upheld, the case threatens not only his freedom but also his property rights and ability to continue his professional life.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#sadegh_saedinia
صادق ساعدی‌نیا، مالک کافه‌های زنجیره‌ای ساعدی‌نیا و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، با تأیید حکم در دیوان عالی کشور، با بیش از ۱۲ سال زندان، مصادره تمامی دارایی‌ها و محرومیت شغلی روبه‌رو شده است. حمایت از اعتراضات در شبکه‌های اجتماعی و تعطیلی واحدهای تجاری، از جمله اقداماتی است که در پرونده علیه او مطرح شده است.
به گزارش خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه، دیوان عالی کشور حکم ۱۲ سال و شش ماه و یک روز حبس تعزیری، مصادره تمامی اموال منقول و غیرمنقول به نفع دولت و دو سال ممنوعیت کافه‌داری پس از پایان حبس صادق ساعدی‌نیا را تأیید کرده است. عنوان اتهامی مبنای این حکم، «فعالیت رسانه‌ای و تبلیغی علیه امنیت کشور به نفع گروه‌های معاند» اعلام شده است.
در تصاویر دو استوری منتشرشده در حساب اینستاگرامی کافه ساعدی‌نیا، از تعطیلی کافه‌ها، فروشگاه‌ها، دفاتر و کارخانه‌های این گروه در روزهای پنجشنبه و جمعه با هشتگ «همراهیم با شما» خبر داده شده است. استوری دیگر نیز این پیام را دارد: «ترجیح می‌دهیم سکوت کنیم تا صداهای مهم‌تری شنیده شود.»
دستگاه قضایی، علاوه بر انتشار مطالب در فضای مجازی و تعطیلی کسب‌وکارها، حضور در تجمعات و تشویق کارکنان به شرکت در اعتراضات را نیز به ساعدی‌نیا نسبت داده است. طرح این فعالیت‌ها ذیل اتهام‌های امنیتی، نگرانی‌هایی جدی درباره مجازات شهروندان به‌دلیل استفاده از حق آزادی بیان و حمایت از اعتراضات ایجاد می‌کند.
ساعدی‌نیا، متولد ۱۳۵۶، در دی‌ماه سال گذشته بازداشت و به زندان لنگرود قم منتقل شد. تمامی شعب کافه‌های او نیز با دستور قضایی پلمب شدند. جلسه رسیدگی به پرونده او در اردیبهشت‌ماه سال جاری در دادگاه انقلاب قم برگزار شد؛ پرونده‌ای که اکنون با تأیید حکم، علاوه بر آزادی او، مالکیت دارایی‌ها و امکان ادامه فعالیت حرفه‌ای‌اش را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#صادق_ساعدی_نیا
به گزارش خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه، دیوان عالی کشور حکم ۱۲ سال و شش ماه و یک روز حبس تعزیری، مصادره تمامی اموال منقول و غیرمنقول به نفع دولت و دو سال ممنوعیت کافه‌داری پس از پایان حبس صادق ساعدی‌نیا را تأیید کرده است. عنوان اتهامی مبنای این حکم، «فعالیت رسانه‌ای و تبلیغی علیه امنیت کشور به نفع گروه‌های معاند» اعلام شده است.
در تصاویر دو استوری منتشرشده در حساب اینستاگرامی کافه ساعدی‌نیا، از تعطیلی کافه‌ها، فروشگاه‌ها، دفاتر و کارخانه‌های این گروه در روزهای پنجشنبه و جمعه با هشتگ «همراهیم با شما» خبر داده شده است. استوری دیگر نیز این پیام را دارد: «ترجیح می‌دهیم سکوت کنیم تا صداهای مهم‌تری شنیده شود.»
دستگاه قضایی، علاوه بر انتشار مطالب در فضای مجازی و تعطیلی کسب‌وکارها، حضور در تجمعات و تشویق کارکنان به شرکت در اعتراضات را نیز به ساعدی‌نیا نسبت داده است. طرح این فعالیت‌ها ذیل اتهام‌های امنیتی، نگرانی‌هایی جدی درباره مجازات شهروندان به‌دلیل استفاده از حق آزادی بیان و حمایت از اعتراضات ایجاد می‌کند.
ساعدی‌نیا، متولد ۱۳۵۶، در دی‌ماه سال گذشته بازداشت و به زندان لنگرود قم منتقل شد. تمامی شعب کافه‌های او نیز با دستور قضایی پلمب شدند. جلسه رسیدگی به پرونده او در اردیبهشت‌ماه سال جاری در دادگاه انقلاب قم برگزار شد؛ پرونده‌ای که اکنون با تأیید حکم، علاوه بر آزادی او، مالکیت دارایی‌ها و امکان ادامه فعالیت حرفه‌ای‌اش را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#صادق_ساعدی_نیا