نقدآگین

🎭 سجده‌های انتخابی، بت‌های همیشگی
— بحران تقدس و نقدناپذیری در سیاست ایران
(۳/۳)
✍🏻 #سعید_جیم

🍂 در نهایت، یک انسان آزاده هرگز مقابل احدی سجده نمی‌کند، چه صاحب قدرت باشد و چه نباشد. اما واقعیت این است که در هر جامعه‌ای، جان‌های آزاده‌ای که تن به سجده و کرنش ندهند، بسیار اندک‌اند. این فضای تقدس‌سازی و نقدناپذیری است که مانع اصلی شفافیت، پاسخگویی و اصلاح می‌شود و به جای پرداختن به ریشه‌های واقعی مشکلات، توجه را به سوی نمادها و ظواهر منحرف می‌کند.

🔶 رازهای ممنوعه، نقدهای محذوف

🍂 ریشه‌ی پدیده‌ی «سجده بر قدرت»، در نهایت به ساختاری بازمی‌گردد که پاسخ‌ناپذیری را نهادینه کرده است. ساختاری که از نخستین روزهای بعد از انقلاب، با تکیه بر فقهِ قدرت‌محور و زبان قدسی، مشروعیت خود را نه از مردم، بلکه از «آسمان» طلب می‌کرد. وقتی قدرت از آسمان می‌آید، نقد آن نه فقط جسارت، بلکه گناه و مبارزه با خدا و پیامبر تلقی می‌شود. و چنین می‌شود که در این فضا، حتی پرسیدن از رهبران دربارۀ مسئولیت‌پذیری در برابرِ خون، کارآمدی، و یا فساد، نوعی «عدول از ایمان» و «مردود شدن در امتحان الهی» شناخته می‌شود.

🍂 در این چارچوب، سکوت در برابر رازهای خطرناک – چه در مورد کشته‌شدگان دهه شصت، چه درباره‌ی شایعات سنگین پیرامون شخصیت‌های طراز اول – نه یک نقیصه، بلکه یک وظیفه تلقی می‌شود. دروغ به قصد حفظ نظام، مجاز می‌شود؛ حقیقت‌گویی، اگر موجب تزلزل باشد، حرام می‌گردد.

🍂 تا زمانی که گذشته، با همه تاریکی‌ها و نورهایش، بی‌پرده و بدون ترس از "توهین به مقدسات" مورد بازخوانی قرار نگیرد، جامعه در چرخه‌ای از تکرار اشتباهات و عدم بلوغ باقی خواهد ماند. شجاعت در مواجهه با بت‌های فکری و تاریخی، تنها راه برای رهایی از این اسارت ذهنی و ساختن آینده‌ای آزادتر و شفاف‌تر است.

🍂 اینجاست که دروغ، تقدس، و خشونت، یک مثلث تثبیت‌شده‌ی قدرت را تشکیل می‌دهند. مثلثی که در آن، سجده‌ی نمادین بر چهره‌های اپوزیسیون بهانه‌ای برای حمله است، اما سجده‌ی سی‌ساله بر چهره‌ای که فرمان اعدام هزاران انسان را صادر کرده، از دایره تحلیل بیرون می‌ماند.

🔶 راهی برای رهایی: پایان تقدس، آغاز مسئولیت

🍂 برای خروج از این دور باطل، نه کافی‌ست تنها به نقد اپوزیسیون پرداخت و نه آنکه منتقدان امروزِ حکومت را به‌خاطر گذشته‌شان طرد کامل کرد. اما یک اصل باید به رسمیت شناخته شود:

تا زمانی که شخصیت‌ها، ایدئولوژی‌ها و ساختارها در برابر نقد، پاسخ، و شفاف‌سازی مصون باقی بمانند، هیچ تغییری واقعی رخ نخواهد داد.

🍂 چه خمینی باشد، چه شاه، چه رضا پهلوی، چه موسوی، چه هر شخص یا گفتمان دیگر: هیچ‌کس نباید فراتر از سؤال قرار گیرد. پرسش از گذشته، جزئی جدایی‌ناپذیر از مسئولیت‌پذیری حال است. تا وقتی نسل‌ها از ترس «توهین به مقدسات» نتوانند حقیقت را بپرسند، نه عدالتی برقرار می‌شود و نه آینده‌ای روشن‌تر ساخته خواهد شد.

🔺آنچه باید پایان یابد، نه صرفاً بت‌سازی از افراد، بلکه بت‌وارگی ساختاری‌ست که نقد را جرم می‌داند و سکوت را فضیلت.

.

#سیاست #اپوزیشنقد #استمرارطالبان

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

1.59K viewsedited 17:45