زنان شجاع و آزادی‌خواه امروز ایران، فراتر از افسانه‌ها و اسطوره‌های تاریخی

دکتر حسن باقری‌نیا، استاد اخراجی دانشگاه، در ویدیویی به مناسبت روزی که توسط حکومت به عنوان روز زن شناخته می‌شود، ضمن اشاره به این که بزرگداشت مقام زن باید بر پایه واقعیت‌ها و شجاعت‌های زنان معاصر صورت گیرد، نه اسطوره‌ها و افسانه‌های گذشته، بر اهمیت زنان در جنبش زن، زندگی، آزادی تأکید کرد. او گفت:

«برای بزرگداشت مقام زن نیازی نیست به اسطوره‌ها، افسانه‌ها یا مذاهب رجوع کنیم. جنبش زن، زندگی، آزادی به اندازه کافی زنان شجاع، آزاده و شریفی را به ما معرفی کرده است.»

وی در سخنان خود از زنانی یاد کرد که در راه آزادی جان خود را از دست دادند، از جمله نیکا، سارینا، آرمیتا، حدیث، غزاله، یلدا، مریم آروین، و آیدا رستمی. همچنین به زنانی اشاره کرد که در جریان اعتراضات، بینایی خود را از دست داده‌اند، مانند کوثر افتخاری، نیلوفر آقایی، و الهه توکلیان.

باقری‌نیا از زنان مقاومی که همچنان در صف اول مبارزات ایستاده‌اند نیز یاد کرد، از جمله فاطمه سپهری، نرگس محمدی، پرستو احمدی، مطهره گونه‌ای، ویدا موحد، ویدا ربانی، و نرگس فداکار. او تأکید کرد که این زنان با ایستادگی و شجاعت خود الهام‌بخش هستند و باید قدر آن‌ها را دانست.

در ادامه، او از همکاران اخراجی‌اش در دانشگاه به دلیل حمایت از دانشجویان و دفاع از حقوق آن‌ها یاد کرد: دکتر آمنه عالی، دکتر حمید خادمی، دکتر منا خاتمی، و دکتر نگار زیلابی. باقری‌نیا این اساتید را "نمونه‌هایی از شرافت علمی و انسانی" توصیف کرد و افزود: «این بانوان شجاع، نه‌تنها به مبارزه در برابر بی‌عدالتی ادامه می‌دهند، بلکه الگویی برای مقاومت در برابر سرکوب هستند.»

#زن_زندگی_آزادی #زنان_ایران #فاطمه_سپهری #نسرین_شاکرمی #نرگس_محمدی #نیلوفر_آقایی #پرستو_احمدی #ویدا_ربانی #نیکا_شاکرمی #حدیث_نجفی #غزاله_چلابی #مریم_آروین #آیدا_رستمی #مهبانو_خشنودی #نرگس_فداکار #محبوبه_رضایی #شکیلا_منفرد #گلرخ_ایرایی .... #حسن_باقری_نیا #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

نامه محبوبه رضایی از زندان اوین: همچنان با شادی بیشتری دست در دست خواهرانم خواهم رقصید.

محبوبه رضایی، فعال سیاسی پادشاهی‌خواه محبوس در زندان اوین، در نامه‌ای با اشاره به برخی از واکنش‌ها به انتشار ویدیویی از رقص زنان این زندان، نوشته «از زندان اوین و با صدای بلند فریاد می‌زنم حکومتی که مجیدرضاها و نیکاها را به قتل رسانده با هیچ رقصی سفیدرو نخواهد شد.»

متن کامل نامه محبوبه رضائی به شرح زیر است:

«دوست ندارم گریه کنن، قرآن نخونن، نماز نخونن، شادی کنن!»
این جمله از مجیدرضا سنت ما برای مبارزه علیه ستم است. زندان به من آموخت که برای دستیابی به عدالت و آزادی پیش از هرچیزی می‌بایست متحد شد و نشکست، متحد شد و برخاست، برخاستن با جمع متکثری که با وجود اختلاف نظرهای متعدد همه بر سر یک چیز اجماع داریم: اینها باید بروند!
اگر رقصیدن در زندان برای عده‌ای حکم سفیدشویی جمهوری اسلامی را دارد باید از زندان اوین و با صدای بلند فریاد بزنم حکومتی که مجیدرضاها و نیکاها را به قتل رسانده با هیچ رقصی سفیدرو نخواهد شد. این گزاره‌ای برای به بیراهه بردن مبارزه ما علیه حاکمیت است و هرکس به آن دامن بزند همدست حکمرانان.
من از دیار رقص و پایکوبی‌ام!
قریب به دوسال است هزاران کیلومتر از خانواده‌ام دور هستم و از حق دیدار مادرم که تنها دارایی‌ام است محروم مانده‌ام اما این محرومیت‌هایما را خسته نخواهد کرد، همچنان با شادی بیشتری دست در دست خواهرانم خواهم رقصید.
نامه‌ام را با یادآوری شبی که حکم اعدام پخشان عزیزی صادر گردید به اتمام می‌رسانم؛ پخشان کل می‌کشید و با رقص فریاد میزدیم: سر برود، جان برود، آزادی از ایران نرود.
پاینده ایران
محبوبه رضایی، زندان اوین.


#محبوبه_رضایی #بند_زنان_اوین #بیانیه #رقص #زن_زندگی_آزادی #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

نامه محبوبه رضایی از زندان اوین برای جان‌باختن ابول کورکور

«بماند ز ما نام تا رستخیز / به پیروزی دشمن اندر گریز
سرو ایستاده می‌میرد
دو سال از خیزش ملی ۱۴۰۱ گذشته است و در این مدت، فرزندان کوروش در ایذه، با ایستادگی و جانفشانی، راه آزادی و مبارزه با استبداد را ادامه داده‌اند.
امروز اما خبری شنیدم که قلبم را به درد آورد: پسر دلیر ایذه، ابول کورکور، همچون آرش کمانگیر، جان خود را در کمان نهاد و با خون خویش، قیام ایذه را زنده نگه داشت. او با این فداکاری، درسی از شجاعت و از خودگذشتگی به خواب‌زدگان آموخت.
اکنون، در این بزنگاه حساس، وظیفه‌ی دیگر فرزندان ایران است که در کنار مردم ایذه استوار بمانند تا شعله‌های این خشم نهفته در زیر خاکستر، خاموش نشود.
ایذه را نتها نگذارم.
خداحافظ ایران»

محبوبه‌رضائی
زندان اوین
یکشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۳

#بیانیه #محبوبه_رضایی #ابول_کورکور #ایذه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

علیه فراموشی؛
در فروردین ماه سال ۱۴۰۲، جمعی از زندانیان سیاسی سابق بر مزار سپهبد نادر جهانبانی حضور یافتند و ضمن ادای احترام، پرچم شیر و خورشید را بر سر مزار او گذاشتند.
همگی این افراد چندی بعد دوباره بازداشت شدند و اکنون هم در زندان هستند و یکی از اتهامات آن‌ها همین حضور بر سر مزار امرای ارتش شاهنشاهی بود.

از چپ به راست وحیدقدیرزاده، محبوبه رضایی، علی اصغرحسنی‌راد، میثم غلامی، رضامحمدحسینی

#وحید_قدیرزاده #محبوبه_رضایی #علی_اصغر_حسنی_راد #میثم_غلامی #رضا_محمدحسینی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

صدور رأی قطعی و رد وثیقه در پرونده رضا محمدحسینی و محبوبه رضایی؛ مداخله ضابط امنیتی مسیر قضایی را تغییر داد

بر پایه اطلاعات تأییدشده از یک منبع مطلع، علی‌رغم آن‌که پیش از این پیام رسمی از سوی سامانه ثنا مبنی بر پذیرش قرار وثیقه به مبلغ سه میلیارد تومان برای رضا محمدحسینی و محبوبه رضایی (جهت آزادی تا زمان بررسی پرونده و صدور حکم) ارسال شده بود، این فرآیند در مرحله اجرا با ممانعت دستگاه امنیتی و تصمیم قضایی شتاب‌زده متوقف شد.

پیش‌تر، وکیل پرونده با ارائه لایحه‌ای رسمی، درخواست تعیین قرار مناسب جهت آزادی موکلان خود را ثبت کرده بود. تا تاریخ ۱۰ اردیبهشت، پاسخی از سوی قاضی صادر نشد، اما حدود دو تا سه روز پیش از مراجعه خانواده محبوبه رضایی به شعبه ۲۱ دادگاه تجدیدنظر تهران به ریاست قاضی صادقی، پیامکی با مضمون موافقت با قرار وثیقه برای هر دو زندانی صادر شد.

در زمان مراجعه، خانواده محبوبه رضایی به درخواست وی، خواستار اعمال همان تصمیم برای رضا محمدحسینی نیز شدند. اما قاضی پرونده از پذیرش توقف حکم امتناع نمود و اعلام کرد که قصد دارد رأی قطعی را صادر کند و خواستار مراجعه وکیل برای دریافت رأی شد. این در حالیست که طبق ماده ۴۷۸ با پذیرش اعاده دادرسی حتی بدون لایحه وکیل، پس از ارجاع پرونده به شعبه هم عرض، مکلف بوده است با تعیین قرار تامین کیفری مناسب در اسفند ماه، دستور آزادی را صادر کند.



محتوای رأی قطعی:

رضا محمدحسینی بر اساس رأی جدید به احکام زیر محکوم شده است:

۵ سال حبس بابت عضویت در جمعیت شیر و خورشید (ماده ۴۹۹ قانون مجازات اسلامی)

۱ سال حبس بابت تمرد از دستور مأمور (امتناع از پوشیدن لباس زندان)

۲ سال حبس بابت تحصیل مال از طریق نامشروع، به همراه ۱۷ میلیون تومان رد مال و ۳۴ میلیون تومان جریمه نقدی


محبوبه رضایی صرفاً به ۵ سال حبس بابت توهین به مقدسات، کشف حجاب  و تظاهر به فساد یک سال محکوم شده است.

در مرحله پیشین رسیدگی، هر دو زندانی با پنج عنوان اتهامی مواجه بودند. اما با ایراد دیوان عالی کشور مبنی بر تعارض قانونی میان برخی عناوین، از جمله "اجتماع و تبانی" و "عضویت"، دو اتهام از کیفرخواست حذف شد و رسیدگی نهایی صرفاً بر سه عنوان انجام گرفت. با وجود این، قاضی پرونده اشد مجازات ممکن را اعمال کرده و از هرگونه تخفیف یا تعدیل مجازات خودداری کرده است.


#محبوبه_رضایی #رضا_محمدحسینی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

محبوبه رضایی، زندانی سیاسی: رژیم جمهوری اسلامی اصلاح‌پذیر نیست؛ مردم ایران خواهان تغییرند

محبوبه رضایی، زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین، در نامه‌ای سرگشاده خطاب به پرزیدنت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، نسبت به پیامدهای مذاکره با جمهوری اسلامی هشدار داد و از وی خواست «به خواست مردم ایران برای تغییر رژیم احترام بگذارد.»

او در ابتدای نامه خود با تاکید بر ریشه‌های تمدنی مردم ایران نوشت:
«مردم ایران نوع‌دوست، صلح‌طلب و غنی از تمدن و فرهنگ اصیل ایرانی‌اند. عشق به آزادی و همچون کوروش بزرگ، آن پیام‌آور صلح در جهان باستان، اهل مدارا و تساهل‌اند.»

رضایی با انتقاد از چهار دهه سرکوب در ایران می‌گوید:
«شوربختانه بیش از چهار دهه است که ایران، سرزمین شیرمردان و زنان دلاور، به اشغال حاکمیتی بیگانه با تاریخ‌مان درآمده است؛ حاکمیتی که حتی جان انسان‌ها برایش اهمیتی ندارد.»

او جمهوری اسلامی را «حاکمیتی تمامیت‌خواه و ایدئولوژیک» توصیف کرده و ادامه داده است:
«مردم ایران علی‌رغم فضای خفقان‌آور و سرکوب، بارها به طرق مختلف مخالفت خود را با تمامیت این رژیم ابراز کرده‌اند. مردم ایران خواهان تغییر رژیم هستند و برای آینده‌ای روشن، صلح، برابری و آزادی می‌کوشند.»

محبوبه رضایی در ادامه به تأثیرات منفی حکومت جمهوری اسلامی بر منطقه نیز اشاره کرده و نوشته است:
«بعد از انقلاب ۵۷ و استقرار حاکمیت جمهوری اسلامی، افزون بر سرکوب داخلی، منطقه خاورمیانه نیز دستخوش تغییرات ناگواری شد و تا به امروز نیز رنگ صلح و آرامش به خود ندیده است.»

او همچنین تأکید می‌کند که این حکومت، با وجود تظاهر به تغییر در زمان ضعف، همچنان در پی صدور ایدئولوژی‌ست:
«تنها به وقت ضعف و ناتوانی، ظاهراً و فریبکارانه دست از آن می‌شوید، اما نطفه‌اش را در سر می‌پروراند. ماهیت این رژیم بر تخاصم و دشمنی با جهان است.»

این زندانی سیاسی خطاب به پرزیدنت ترامپ هشدار داده است که هرگونه مذاکره با جمهوری اسلامی، به منزله پشت‌پا زدن به خواست مردم ایران است:
«از شما می‌خواهم وارد این مذاکره نشوید و ماشین سرکوب این رژیم را قدرت نبخشید.»

رضایی که خود را «پادشاهی‌خواه» معرفی کرده، با اعلام حمایت از شاهزاده رضا پهلوی گفته است:
«باور دارم که برای عبور از جمهوری اسلامی، مردم ایران حق انتخاب آزاد و تعیین سرنوشت خود را دارند.»

او در پایان خاطرنشان کرده:
«رژیم جمهوری اسلامی ماهیتاً اصلاح‌پذیر نیست. پس به خواسته مردم آگاه ایران تن بدهید، چرا که مردم ایران خواهان صلح و ثبات در راستای منافع ملی‌شان و نیز رابطه‌ای پایدار و شکوفا با همه کشورهای جهان هستند.»


@USABehFarsi

#محبوبه_رضایی #بیانیه #نه_به_جمهوری_اسلامی #دونالد_ترامپ #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

محبوبه رضایی، زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین، طی پیامی از اعتصاب کامیونداران و کارگران حمایت کرد.

او نوشت:
«برادران کامیون‌دار، کارگران شریف،
مردم آگاه ایران،
از دل دیوارهای سخت اوین با شما سخن می‌گویم.
اتحاد و حق طلبی برادران کامیون‌دار که از جنوب ایران آغاز شد و امروز بیش از ده روز است که در اکثر شهرهای ایران گسترش یافته، کابوس تبه‌کاران شده است.
درود می‌فرستم بر اعتصاب شرافتمندانه شما. صدای شما، صدای همه مردم ایران است. مقاومت شما، مبارزه همه همه فرزندان این سرزمین است که با هر روشی همبستگی خود را علیه تمامیت استبدادی با فریادی رسا اعلام می‌کنند.
اعتصاب کامیون‌داران، اعتراضی به حق و آغازی است بر پایان سیستمی فاسد و جنایتکار.
از همه مردم در هر صنفی دعوت می‌کنم با حمایت خود از اعتصاب و اعتراض کامیون‌داران شریف ایرانی به این اعتراض بپیوندید.
رهایی نزدیک است...»


#محبوبه_رضایی #بیانیه #اعتصاب_کامیونداران #اعتصابات_سراسری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

محبوبه رضایی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، درباره شرایط کنونی ایران، بیانیه‌ای به شرح زیر صادر کرد:

«برای ایرانم می‌نویسم
با چشمانی اشک‌بار و دلی پر درد، از پشت دیوارهای سرد و سنگی اوین، جایی که هر چند دقیقه صدای انفجار گوش‌ها را می‌خراشد.
دو سال است که با یاد امواج خروشان دریای نیلگون خلیج فارس و غروب دل‌انگیزش، روزگار سپری می‌کنم و به امید دیدار دوباره میهن دلخوش بودم.
اما امروز، ایران عزیزمان در آتش جنگی می‌سوزد که جمهوری اسلامی، عامل اصلی آن است. حکومتی که پیش از تأسیسش با فاجعه هولناک سینما رکس، جان هموطنان‌مان را گرفت و از آغاز، با کشتار و سرکوب، ضدیت خود با ایران و ایرانی را نشان داد.
این رژیم استبدادی و تمامیت‌خواه، سال‌ها سرمایه‌های ملی میهن‌مان را صرف ایدئولوژی و جنگ‌افروزی در منطقه کرد و اکنون این جنگ را به خاک ایران تحمیل کرده است. رهبر مفلوک آن، برای حفظ قدرت و جان خود، از کناره‌گیری و پذیرش شکست سر باز می‌زند و انسان‌های بی‌گناه را سپر بلای خویش کرده است.
ایران عزیز ما در طول تاریخ بارها مورد هجوم قرار گرفته، اما مردم شجاعش همواره از خاک میهن دفاع کردند و آن را بازساختند. جمهوری اسلامی سال‌ها با مردم ایران در جنگی نابرابر بود؛ آبان خونین و خیزش ۱۴۰۱ از یادمان نمی‌رود. ویرانه‌های متروپل، سقوط هواپیمای کوه دنا، و آتش‌سوزی جنگل‌های زاگرس در قلب‌مان حک شده‌اند. اعدام فرزندان دلیر ایران، این رژیم اشغالگر و ضدایرانی را از مشروعیت ساقط کرد و حمایت مردم را از آن گرفت.
ما میهن‌پرستان، کنار هم خواهیم ماند تا خورشید آزادی در آسمان ایران طلوع کند و در ایرانی آزاد و آباد، در آرامش کنار یکدیگر زندگی کنیم.

محبوبه رضایی زندانی سیاسی مبحوس در زندان اوین
۲۸ خرداد ۱۴۰۴»

#ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنگ #بیانیه #محبوبه_رضایی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
محبوبه رضایی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک، متن کوتاهی به مناسبت اولین سالگرد صدور حکم اعدام برای هم‌بندی‌اش، پخشان عزیزی نوشت.
او پخشان را زنی دلیر و یگانه توصیف کرد تاکید کرد که پخشان بیش از هر چیزی «مددکار» است. خانم رضایی از همه دعوت کرد که برای رهایی پخشان از چنگ اهریمنان بکوشند.

متن یادداشت خانم محبوبه رضایی به شرح زیر است:

«اولین سالگرد صدور حکم اعدام خواهرم پخشان است و هر روز اضطراب و دلهره ما درباره او که جز راستی پایگاهی ندارد بیشتر می‌شود. پخشان زنی دلیر و یگانه است که همچون همیشه و پیش از هرچیز «مددکار» است. با آنهمه رنج، دلش چون خورشید برافروخته است و لحظه‌ای دست از مددکاری و تیمار زندانیان آسیب دیده برنداشته است. برای سومین بار حکم عزیزمان تایید شده و نمی‌دانیم برای کسی که تنها گناهش مبارزه برای آوردن روشنی‌ست به کدام سو روی کنیم. به یاد دارم روزی که خبر سرافراز شدن همرزممان رضا رسایی را شنید زنی سوگوار از ایران‌زمین بود که همچون همه ما از ناتوانی برای نجات جان فرزند ایران شرمسار شده بود. صدای پخشان عزیزی باشیم و برای رهایی‌اش از چنگ اهریمنان بکوشیم.
پاینده ایران
محبوبه رضایی
زندان قرچک»

پخشان عزیزی، ۱۳ مردادماه ۱۴۰۲، در تهران بازداشت شد. سه ماه و سه هفته در سلول انفرادی بازداشتگاه وزارت اطلاعات نگهداری شد و پس از آن به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

شعبه بیست و ششم دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، مردادماه ۱۴۰۳ پخشان عزیزی را از بابت اتهام «بغی» از طریق «عضویت در جمعیت‌های معارض کشور» به اعدام و چهار سال حبس محکوم کرد.

این در حالی است که به گفته وکلا و خانواده، پخشان عزیزی هیچ گونه عضویتی در گروه‌ها و دسته‌جات نداشته و تنها به عنوان مددکار به مدت ۱۰ سال در کمپ‌های آوارگان روژاوا فعالیت می‌کرده است و حوزه کاری او ژنولوژی، مطالعات زنان، بوده است.

در بهمن ماه امیر رئیسیان، وکیل دادگستری اعلام کرد که شعبه نهم دیوان عالی کشور، در پرونده خانم عزیزی قرار رد اعاده دادرسی صادر کرده است. پیش از این، مازیار طاطائی‌، یکی دیگر از وکلای مدافع خانم عزیزی، اعلام کرده بود که در مراجعه به دیوان عالی کشور جهت پیگیری درخواست اعاده دادرسی پخشان عزیزی، شعبه رسیدگی کننده به اعاده دادرسی، با درخواست توقف اجرای حکم در اجرای تبصره ماده ۴۷۸ قانون آئین دادرسی موافقت کرده است.

اواسط دی ماه سال گذشته، امیر رئیسیان از تایید حکم اعدام موکلش در دیوان عالی کشور خبر داد و اعلام کرد که شعبه ۳۹ دیوانعالی کشور بدون توجه به ایرادات متعدد پرونده، حکم اعدام را تایید کرده است.

پخشان عزیزی، اهل مهاباد، پیش از این نیز سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است. در سال ۱۳۸۸ وی به اتهام فعالیت سیاسی بازداشت و پس از چهار ماه با تودیع وثیقه آزاد شده بود.

#محبوبه_رضایی #پخشان_عزیزی #نه_به_اعدام #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سپیده قلیان، فعال سیاسی، درباره دوست و هم‌بند سابق خود که در زندان قرچک محبوس است و از ایستادگی او با وجود مواجهه با انواع محدودیت‌ها نوشته است:

«‏#محبوبه_رضایی بیش از دو سال است که محکومیت پنج‌ساله خود را در زندان قرچک ورامین می‌گذراند. او اهل بوشهر و زاده روستای تنگ‌ارم است و پیش‌تر در پرونده‌ای دیگر سه سال محکومیت را پشت سر گذاشته بود. در آن دوره، به دلیل افشای فجایع زندان بوشهر، به زندان عادل‌آباد شیراز تبعید شد. محبوبه در زندان‌های قرچک و اوین به دلیل دوری مسافت از خانواده‌اش از حق ملاقات محروم بوده است.

او پیش از انتقال به زندان قرچک، با کار در کارگاه‌های معرق و چرم امرار معاش می‌کرد، اما اکنون در زندان قرچک از این حق نیز محروم است. محبوبه همچنین از دسترسی به درمان محروم بوده و با زانودرد شدید و دندان‌درد طاقت‌فرسا دست‌وپنجه نرم می‌کند، اما متأسفانه در زندان قرچک امکان اعزام به دندانپزشک یا دریافت درمان مناسب برایش فراهم نیست.

محبوبه زنی مقاوم، صبور، ایران‌دوست و جسور است. درباره او می‌نویسم تا بگویم محبوبه یک قهرمان زنده است. او در تمامی سختی‌ها و مشکلات این سرزمین، به سهم خود صدای ما بوده است. محبوبه عزیز، تو را به یاد داریم و از تو برای تمام ایستادگی‌ات سپاسگزاریم. چه زیباست اگر قهرمانان‌مان را بهتر و بیشتر بشناسیم؛ زنی از روستاهای جنوب ایران که عاشق وطن و آزادی است و عمر خود را وقف تحقق این آرمان کرده.»

سپیده همچنین در کامنت‌های توییتش، تعدادی از بیانیه‌های محبوبه را بازنشر کرده است.

#سپیده_قلیان #محبوبه_رضایی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

محبوبه رضایی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک، نامه‌ای خطاب به امیر نصر آزادانی، فوتبالیست زندانی و از متهمان پرونده «خانه اصفهان» نوشته است.
امیرنصر آزادانی، این بازیکن سابق تیم‌های راه آهن، تراکتور و گل ریحان، به عنوان متهم ردیف چهارم پرونده خانه اصفهان به اتهام عضویت در دسته‌جات غیرقانونی به قصد برهم زدن امنیت کشور به ۵ سال حبس تعزیری، برای اتهام اجتماع و تبانی منتهی به جرایم ضد امنیت به ۵ سال حبس تعزیری و برای اتهام معاونت در محاربه به تحمل ۱۶ سال حبس تعزیری محکوم شده و در زندان دستگرد اصفهان در حال سپری کردن دوران محکومیتش است.

متن نامه محبوبه رضایی به شرح زیر است:

«نامه‌ای به هم‌رزمم، امیر نصر آزادانی

در سومین سالگرد مهسا امینی و آغاز جنبش مردمی ایرانیان، با یاد و خاطره تمامی جان‌باختگان و با تأکید بر آرمان‌مان که رسیدن به ایرانی آباد و آزاد است، این نامه را برای تو، امیر نصر آزادانی، آغاز می‌کنم.

سلام امیر عزیز، برادر نازنینم،
از زندان قرچک برایت می‌نویسم، جایی که روزهای سخت و طاقت‌فرسایی را سپری می‌کنیم؛ روزهایی که اگر عشق به این خاک نبود، تاب آوردن‌شان ممکن نبود. این روزها با خاطره خیابان‌ها، مشت‌های گره‌کرده‌مان و فریاد «نه به جمهوری اسلامی» گره خورده است. با امید به رویش جوانه عزت و سربلندی میهن‌مان، لحظه‌ای از یادت غافل نیستم.

تو، امیر، در سومین سال حبست به سر می‌بری. می‌توانستی مانند بسیاری دیگر، بازیکنی باشی که زمین فوتبال را به هر قیمتی به وطن ترجیح دهد، اما تو شرافت و اخلاق را انتخاب کردی مثل وریا غفوری و نشان دادی که وفاداری به میهن از هر افتخاری بالاتر است. هیچ کاپ قهرمانی‌ای بالاتر از این نمی‌شود که عزیز مردم‌ات باشی. تو «نه» گفتن را انتخاب کردی؛ «نه» تمام‌قد به استبداد و «آری» محکم به آزادی. آزادی، گران‌بهاترین موهبت ماست. در هواخوری زندان، وقتی گلویمان را با فریاد «آزادی، آزادی» پاره می‌کردیم، یاد تو صدایم را محکم‌تر می‌کرد؛ یادی زلال چون آسمان، صبور و بردبار چون میهن‌مان.

امیر، من هم مثل تو عاشق فوتبالم. تنها زمانی که دیوارهای سرد زندان برایم کم‌رنگ می‌شود، لحظه تماشای بازی‌های تیم محبوبم، بارسلوناست. گاهی به بازیکنانش نگاه می‌کنم و به تو فکر می‌کنم. آیا تو هم حالا داری فوتبال تماشا می‌کنی؟ طرفدار بارسلونایی یا رئال مادرید؟

امیر، این نامه را نوشتم تا بگویم تو و دیگر هم‌رزمان‌مان را هرگز فراموش نمی‌کنیم؛ نه تو را، نه محمد حسینی، نه محمدمهدی کرمی، نه مهسا موگویی را نه مهران سماک را نه کیان پیرفلک را و نه هیچ‌یک از عزیزانی که خیابان‌ها را چهار ماه در قبضه خود درآوردند. تو شرافت را انتخاب کردی، و من این نوید را به تو می‌دهم که خیلی زود درهای این زندان باز خواهد شد و میهن‌مان آباد می‌شود.

اینجا، در کنارم، خواهری دارم به نام پخشان عزیزی، هم‌وطنی که در آستانه اعدام است، اما بی‌وقفه حیات می‌بخشد و بی‌درنگ زندگی می‌کند. گاهی سرم را روی شانه‌های نحیف اما استوارش می‌گذارم و باز به تو و بچه‌های اکباتان فکر می‌کنم. چگونه در یک‌قدمی مرگ تاب آورده‌اید؟

امیر عزیز، برادر نازنینم، وطن‌مان خیلی زود از چنگال دژخیمان رها خواهد شد. آن روز، تو را در آغوش خواهم کشید و رنج‌هایت را از آن خود خواهم کرد. این روزهای سخت را تاب بیاور. بدان که یادت همیشه با ماست، و فردا از آن ماست.

محبوبه رضایی
زندان قرچک ورامین»

#محبوبه_رضایی #امیرنصر_آزادانی #بیانیه #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

محبوبه رضایی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، به مناسبت هفتم آبان، روز کوروش، متنی به شرح زیر نوشته است:

«در سرزمین خورشید و اسطوره، جایی که از تبار کوروش و آرش برخاسته‌ایم، کشوری که در متن دیرینه‌ی خود قهرمانان بیشماری پرورده که در گستره زمان یاد و نامشان موجب سرفرازیست. تاراج‌ها و تاخت و تازهای نامردمانی که هرگز خواستار سربلندی نام ایران نبودند، نتوانست نام این بزرگمردان را به غرقاب فراموشی بسپارد و موجب از یاد رفتن‌شان شود. دست روزگار نیز ناتوان از گمنام‌کردن‌شان است و هرگز نخواهد توانست خاطره این جاودانگان را از لوح دلمان پاک کند. کوروش، کوروش کبیر، بزرگمردی بی همتا، بی شک یکی از برجسته‌ترین مردان تاریخ است که سرزمین مولودش تا در جهان نامی دارد. به وجود او می‌بالد و فراموشش نخواهد کرد. ما نمی‌گویم کوروش آسوده بخواب که ما بیداریم. ما می‌گویم کوروش تا جاودان زنده‌ای ما بیداریم. چون تو بیدارمان کردی. و سوگند یاد می‌کنیم آن پرچمی که دو هزار و پانصد سال پیش برافراشتی، همچنان برافروشده و در اهتزاز نگاه خواهیم داشت. سوگند یاد می‌کنیم. بزرگی و سربلندی ایرانمان را که یادآور نام پر شکوه کوروش است با اراده پولادین حفظ خواهیم کرد. پاینده ایران.»

#محبوبه_رضایی #بیانیه #کوروش_بزرگ #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

دلنوشته هستی امیری، خطاب به هم‌بندی سابقش محبوبه رضایی

سلام محبوبه خانم رضایی

اینجا باید رسمی باشیم، مثلا نمی‌شود شما را بوبه صدا کرد و باید کمی آداب معاشرت استاندارد را رعایت کنیم. محبوبه جان سرگذشت شما داستانی است بلند. سرگذشت زنی از حاشیه، که برای باورهای خود ایستاده است و قربانی موقعیت نشد. در زندان بوشهر، عادل آباد، قرچک و اوین. زندان به زندان برده‌اند شما را، با دستبند و پابند، با ضرب و شتم و پرونده سازی‌های مدام.

محبوبه عزیزم، کارهای دستت این بیرون نمادی از توست در گردن رفقا. تو شاید تنها دوست من باشی که چنین اختلاف سیاسی عمیقی با هم داریم ولی راستش صداقت تو هر اختلافی را دور می‌کند. صداقت زنی که معنای رنج را زندگی کرده، معنای درد را زیسته و سرکوب را تاب آورده است. سیاستی که گره خورده به زندگی‌ات.

در توصیف تو باید بگويم، زنی که با دقت کلاس زبان می‌رود و تکالیفش را انجام می‌دهد. مسئولیت‌های زیادی در بند دارد و نه باری بر دوش دیگران که حمل کننده بار بند است. آشپزی ماهر با حداقل امکانات. اهل فوتبال و ایران دوست. کاش این طرف دیوارها زمانی باشد برای صحبت دوباره و رفاقت. از تو خیلی آموخته‌ام.

محبوبه جان تو خوب می‌دانی که ما گاهی دو سر طیفی قرار میگرفتیم که طبیعتا باید دشمن باشد. اما فکر میکنم سیاست را جور دیگری فهمیده بودیم. زندان و همبندی بودن را هم. فکر میکنم سرزمین آرمانی من و ایران باشکوه تو حتما جایی است که ما باز هم کنار هم کتلت میخوریم و اینبار نه پشت میله‌های زندان. حتما باز یکی از ما دیر به ناهار می‌رسد و تو حرص میخوری که ناهار سپیده سرد شد. آینده برای هر دو ما جایی برای زندگی بهتر همه است، شاید با مسیر متفاوت و گاها متضاد و البته تاثیر گاها معکوس مسیرهایمان بر دیگری، ولی خوب می‌دانم نیت هیچ کداممان بدبختی بیشتر آب و خاک نیست.

محبوبه رضایی امیدوارم زودتر از زود رها و آزاد باشی
دوست‌دار تو
هستی
آبان ۱۴۰۴

از اینستاگرام هستی امیری

ـ چقدر زیباست دوستی دو زندانی سیاسی از طیف سیاسی مخالف همدیگر ولی متعهد به دوستی، رفاقت، آزادی‌خواهی، میهن دوستی ...

#هستی_امیری #محبوبه_رضایی #زندانی_سیاسی #همبستگی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech