حضور امروز خانواده‌های دادخواه سقز و پدر ژینا مهسا امینی بر سر مزار فرزندانشان

ترجمه شعر؛اگر بهشتی به من بگو
تا در برابر همه خدایان تعظیم کنم
اگر دوزخ هستی بهم بگو
تا زمین رو پر کنم از گناه
اگر خاک آشغال شده هستی بهم بگو
تا پوست بدنم رو پرچمت کنم
اگر مانند من آواره هستی
برای من یک مرز بکش
و خودم وطنت میشم…

از صفحه فرهاد محمودی، برادر جاویدنام فریدون محمودی

#مهسا_امینی
#فریدون_محمودی
#فریدون_فرجی
#دانیال_پابندی
#اسماعیل_دزوار

خواننده:بیژن کامکار
شاعر:عبدالله پەشیۆ

#دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اعتراض اسماعیل عبدی به تفاهم‌نامه وزارت آموزش‌وپرورش با پلیس: شکست آموزشی و فرهنگی جمهوری اسلامی

اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان، در ویدیویی که توسط رسانه «یک کلمه» منتشر شده، به شدت از تفاهم‌نامه اخیر میان وزارت آموزش‌وپرورش و نیروی انتظامی انتقاد کرد و آن را نشانه‌ای از «شکست آموزشی و فرهنگی جمهوری اسلامی» دانست.

عبدی با اشاره به شرایط نامطلوب معلمان و دانش‌آموزان در کشور، گفت: «در حالی‌که ۱۰۰ درصد معلمان ایران زیر خط فقر قرار دارند و دانش‌آموزان در آزمون‌های بین‌المللی تیمز و پرلز پایین‌ترین رتبه‌ها را کسب کرده‌اند، و آمار بازماندگان از تحصیل به بیش از یک میلیون نفر رسیده، وزیر آموزش‌وپرورش به‌جای حل این بحران‌ها، اعلام سرسپردگی به پلیس کرده است.»

او در ادامه افزود: «این وزیر که سابقه تحصیل در حوزه علمیه و فعالیت امنیتی دارد، بارها تلاش کرده تا روحانیون را وارد مدارس کند و اکنون نیز با امضای این تفاهم‌نامه، عملاً دستگاه نظامی را بالاتر از دستگاه تعلیم و تربیت قرار داده است.»

عبدی این اقدام را یادآور سرکوب‌های گذشته دانست و تأکید کرد: «این نگاه امنیتی همان نگاهی است که دانش‌آموزان را به جبهه‌ها فرستاد و در سرکوب خیزش‌های ۸۸، ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۱ مشارکت داشت؛ خیزش‌هایی که در جریان آن‌ها شریف‌ترین جوانان کشور جان باختند یا دچار آسیب‌های جدی چون نابینایی شدند.»

او همچنین گفت: «این تفکر نمایانگر حملات شیمیایی به مدارس دخترانه و بی‌حرمتی به نهاد دانشگاه است.»

در پایان، عبدی از معلمان، دانش‌آموزان و مردم خواست تا با صدای بلند به این وزیر «بی‌کفایت» نه بگویند و با لغو این تفاهم‌نامه، مانع از ورود رویکردهای امنیتی به فضای آموزشی کشور شوند.

#اسماعیل_عبدی #مدرسه_جای_پلیس_نیست #مدرسه_پادگان_نیست #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

حسین رونقی، فعال سیاسی، ضمن به اشتراک گذاشتن ویدیوی مادر زندانی سیاسی محکوم به اعدام، محسن لنگرنشین، نوشت:

حکم اعدام محسن لنگرنشین بر پایه‌ی سرکوب شهروندان و ارعاب جامعه است.

اتهام «همکاری با دولت متخاصم» و صدور حکم اعدام بر این اساس برای «محسن لنگرنشین»، چیزی جز ظلم آشکار و بهانه‌ای بی‌اساس نیست. این پرونده‌ها نه بر پایه‌ی قانون، بلکه سیاسی و بر پایه‌ی سرکوب شهروندان و ارعاب جامعه ساخته می‌شوند.

اعدام به این بهانه، آشکارا قتل عمد حکومتی است و هیچ پشتوانه‌ی قانونی، اخلاقی یا انسانی ندارد. این حکم باید بی‌قید و شرط لغو شود. ما نباید در برابر این بی‌عدالتی‌ها سکوت کنیم. این احکام، سند رسوایی حکومت و عوامل صدور و اجرای این قتل‌ها در تاریخ خواهند بود.

پی‌نوشت: وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی رسماً اعلام کرده است که ایران با هیچ دولتی در وضعیت تخاصم نیست! پیش از این، بسیاری از خبرنگاران و فعالان با این اتهام دروغ، محاکمه و زندانی شده‌اند.

ویدئوی مادر محسن لنگرنشین که می‌گوید: «صدای من باشید»

ـ تصویر دیوارنویسی ارسالی یکی از مخاطبان توانا در این پوستر استفاده شده است..
#محسن_لنگرنشین #اسماعیل_فکری #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

تداوم سیاست ارعاب از طریق اعدام؛
جمهوری اسلامی اسماعیل فکری، زندانی امنیتی را به قتل رساند

در حالی‌ که تبادل حملات نظامی میان اسرائیل و جمهوری اسلامی ادامه دارد، قوه قضاییه جمهوری اسلامی از اجرای حکم اعدام، اسماعیل فکری، زندانی امنیتی، به اتهام «جاسوسی برای اسرائیل» خبر داده است؛ اقدامی که بر نگرانی‌ها از افزایش موج سرکوب و اعدام در کشور افزوده است.

بر اساس اطلاعیه رسمی دستگاه قضایی، اسماعیل فکری، زندانی متهم به جرائم امنیتی، بامداد دوشنبه ۲۶ خرداد ۱۴۰۴ اعدام شده است. این در حالی‌ است که پرونده او مربوط به دو سال پیش بوده و بازداشت وی در آذرماه ۱۴۰۲ صورت گرفته بود.

اجرای این حکم در چنین مقطعی، با وجود گذشت زمان قابل‌ توجه از آغاز رسیدگی قضایی، شائبه استفاده ابزاری از احکام اعدام در شرایط جنگی و بحرانی را تقویت کرده است. تجربه‌های مشابه در دهه ۱۳۶۰ نیز یادآور آن است که فضای امنیتی-نظامی می‌تواند به پوششی برای سرکوب گسترده‌تر و حذف مخالفان و منتقدان بدل شود.

در هفته‌ها و ماه‌های گذشته، نهادهای امنیتی و دادستانی کل کشور به‌طور مداوم از برخورد قاطع با مخالفان سخن گفته‌اند؛ تهدیدهایی که در کنار سابقه تاریخی جمهوری اسلامی در استفاده از اتهاماتی همچون «جاسوسی» یا «ارتباط با دولت‌های متخاصم»، زنگ خطر را برای فعالان حقوق بشر به صدا درآورده است.

فعالان حقوق بشری هشدار می‌دهند که این روند می‌تواند به نقض گسترده‌تر حقوق بنیادین شهروندان، از جمله حق حیات، حق برخورداری از محاکمه عادلانه و آزادی بیان منجر شود. به‌ویژه در شرایطی که اطلاعات پرونده‌ها مخفی نگه داشته می‌شوند، رسانه‌ها به آن‌ها دسترسی ندارند و احکام بدون شفافیت و دفاع مؤثر صادر و اجرا می‌شوند.

خانواده اسماعیل فکری نیز که امیدوار بودند با سکوت و پرهیز از رسانه‌ای شدن پرونده، شاید مشمول عفو شود، حالا در غم از دست دادن عزیزشان سوگوارند. تاکنون هیچ تصویری از او و جزئیات روشن از روند دادرسی‌اش منتشر نشده، اما قرائن و سوابق مشابه نشان می‌دهد که احتمالاً او نیز مانند محسن لنگرنشین و پدرام مدنی در یک روند قضایی غیرعلنی و ناعادلانه به مرگ محکوم شده بود.

در چنین شرایطی، نگرانی‌ها از تکرار چرخه مرگ‌بار «اعترافات اجباری، احکام غیرشفاف، و اجرای سریع مجازات مرگ» به‌شدت در میان جامعه مدنی، خانواده‌های زندانیان و نهادهای بین‌المللی بالا گرفته است.

#اسماعیل_فکری #نه_به_جمهورى_اسلامى #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اسماعیل اسماعیل‌پور، شهروند ساکن بوکان، بازداشت شد

طبق گزارش دریافتی، اسماعیل اسماعیل لود، شهروند ۶۰ ساله ساکن بوکان، در تاریخ ۲۹ خرداد، حدود ساعت ۲ بامداد، در منزل خود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

بر اساس گزارش‌های دریافتی، او به احتمال زیاد توسط اداره اطلاعات استان آذربایجان غربی بازداشت و به بازداشتگاه اطلاعات ارومیه منتقل شده است. آقای اسماعیل‌پور از بیماری قلبی رنج می‌برد و نیازمند مصرف منظم داروست. نگرانی جدی وجود دارد که در بازداشت از دسترسی به داروهای حیاتی خود محروم شده باشد.

#اسماعیل_اسماعیل_پور #بوکان #کردستان #بازداشت #ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_جمهپوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

محمدامین مهدوی شایسته رو هم اعدام کردند. قبلش مجاهد کورکور و محسن لنگرنشین و مجید مسیبی و اسماعیل فکری و... . این‌ها فقط چند نفر از ما بودن که این حکومت ازمون گرفته. هنوز جان‌های بی‌گناه دیگری هم در خطر اعدام هستن.
‌
برای عزیزانی که کشته شدن ، برای این‌که دیگه کسی از ما کشته نشه، برای نجات ایران، یک راه بیش‌تر نداریم: با هم یکصدا بشیم و این حکومت رو از پا دربیاریم.
‌
این‌ها الان خیلی ضعیف شدن و هنوز از این حملات گیج هستن. از این فرصت باید استفاده کنیم. اگر الانه نه، پس کی؟

- پیام ارسالی از همراهان


#محمدامین_شایسته_مهدوی #مجید_مسیبی #اسماعیل_فکری #پدرام_مدنی #محسن_لشکرنشین #مجاهد_کورکور #ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

هشدار شورای هماهنگی نسبت به وضعیت خطرناک زندانیان سیاسی

✍ محمد حبیبی/ سخنگوی شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران

یک .کانال شورای هماهنگی در همان روز اول حمله اسراییل به اوین در گزارشی که از زندان اوین رسیده بود ، صراحتا از کشته شدن افراد غیر نظامی زیادی بویژه تعدادی از زندانیان و خانواده های مراجعه کننده به زندان اوین خبر داد .بعد از نزدیک به یک هفته ، سخنگوی قوه قضاییه خبر کشته شدن این خانواده ها و زندانیان در این حمله را تایید کرد.

دو .در همان گزارش تاکید شد که بند امنیتی ۲۰۹ خسارت زیادی دیده است .حالا بعد از نزدیک به یک هفته خبری از برخی زندانیان سیاسی همچون #علی_یونسی ، #مطهره_گونه_ای و #ارغوان_فلاحی نیست .و حالا این نگرانی به صورت جدی وجود دارد که در اثر این حمله، آسیب جدی به این دوستان و سایر زندانیانی که در زمان حمله در انفرادی بوده اند ، وارد شده است.

سه .بعد از حمله به زندان اوین، زندانیان بند چهار ، بند هشت و بند زنان ، با فشار و تهدید و رفتارهای غیر انسانی به زندان تهران بزرگ و زندان قرچک منتقل شده‌اند. شرایط اسفناک این دو زندان و بویژه بندهایی که این زندانیان سیاسی در آن نگهداری می شوند که از حداقل‌های امکانات بهداشتی و درمانی هم بی بهره است، نگرانی‌های عمیقی را بوجود آورده است. بویژه که تعدادی از این زندانیان همچون #ابوالفصل_قدیانی ، #راحله_راحمی_پور و تعدادی دیگر سالمند، بیمار و نیازمند مراقبت‌های ویژه هستند.

۴.شرایط کنونی زندانیان سیاسی در زندان تهران بزرگ و زندان قرچک نیازمند رسیدگی ویژه و و در راس آن اعطای مرخصی و آزادی است.

همه این زندانیان از جمله #محمد_حسن_پوره فعال صنفی معلمان، #اسماعیل_گرامی فعال بازنشستگان و #مرتضی_صیدی فعال کارگری و #خشایار_سفیدی و #مصطفی_محمد_حسن از فعالان دانشجویی در زندان تهران بزرگ
و #آنیشا_اسدالهی ، #ریحانه_انصاری_نژاد #ناهید_خداجو و #نسرین_جوادی و #گلرخ_ایرائی از فعالان کارگری و بسیاری دیگر از این زندانیان در شرایط بسیار سخت و خطرناکی به سر می‌برند. بویژه که بنا برگزارش‌ها، مسئولان زندان قرچک نه تنها پاسخگوی نگرانی خانواده های این زندانیان نبوده‌اند! بلکه با توهین و حرفهای نامربوط با ایشان برخورد کرده‌اند.

۵.شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ضمن محکومیت حمله اسراییل به زندان اوین و کشتار هموطنان غیر نظامی در این زندان، نگرانی عمیق خود را از تداوم شرایط اسفناک زندانیان سیاسی در دو زندان قرچک و تهران بزرگ اعلام می‌دارد و خواهان آزادی هر چه سریعتر این زندانیان و شفاف سازی نسبت به وضعیت زندانیانی است که تاکنون هیچ خبری از آنها بعد از حمله به اوین، مخابره نشده است. بویژه علی یونسی، مطهره گونه ای و ارغوان فلاحی.

بی شک مسئولیت جان این عزیزان و سایر زندانیان سیاسی و غیر سیاسی برعهده مسئولان قضایی و امنیتی است.

شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

#ج_ا_یعنی_جنگ #زندانی_ما_کجاست #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اختصاصی توانا؛
شانزده روز پس از قتل حکومتی؛
جمهوری اسلامی، هنوز پیکر اسماعیل فکری را به خانواده‌اش تحویل نداده است

شانزده روز از قتل حکومتی اسماعیل فکری، زندانی امنیتی در ایران می‌گذرد اما مقام‌های جمهوری اسلامی هنوز پیکر او را به خانواده‌اش تحویل نداده‌اند.
قوه قضاییه جمهوری اسلامی روز ۲۶ خرداد، در بحبوحه جنگ با اسرائیل، اعلام کرد اسماعیل فکری را به اتهام جاسوسی برای موساد اعدام کرده است؛ زندانی‌ای که به گفته خودش، در دادگاهی ده دقیقه‌ای بدون حضور وکیل و بدون امکان دفاع محاکمه و محکوم شده بود.

او در نامه‌هایی خطاب به دیوان عالی کشور، اتهام جاسوسی را رد و تأکید کرده بود که ثروتش از فعالیت‌های قانونی در حوزه رمزارزها حاصل شده و اعترافاتش زیر شکنجه و تهدید گرفته شده است. او نوشته بود که مأموران سپاه پیش‌تر نیز برای تصاحب رمزارزهایش او را ربوده و شکنجه کرده بودند و پس از بازداشت اخیر، چهار ماه در سلول انفرادی تحت فشار بوده است.

با وجود صدور حکم اعدام، اسماعیل فکری اصرار داشت شواهد تازه‌ای مبنی بر بی‌گناهی‌اش و جعلی بودن پرونده‌سازی‌ها وجود دارد و خواستار اعاده دادرسی شده بود. اما حکم در دیوان عالی کشور تأیید و اجرا شد.

به گفته یک منبع مطلع، پرونده اسماعیل فکری از ابتدا تا انتها، توسط بازجویان نهاد امنیتی پیش رفت، بازجویانی که بارها از خانواده‌اش اخاذی کردند. کنترل کاملی بر قاضی داشتند و حتی می‌گفتند: «قاضی افشاری خر ماست، هر چه ما بگوییم، تایید می‌کند.»
قاضی دیوان نیز گفته «من از این که تمام اختیارات این پرونده را از دستم گرفتند اینکه حکم اعدام اسماعیل فکری را باید تایید کنم ناراحتم، نیروهای امنیتی به من بابت این پرونده فشار آوردند که حکم را تایید کنم.»

هم‌اکنون خانواده فکری نه‌تنها امکان برگزاری مراسم سوگواری ندارند، بلکه طبق گفته نزدیکانشان، مأمور دفن زندان ۱۵۰ میلیون تومان از خانواده مطالبه کرده تا مکان دفن پیکر او را افشا کند.

پدر و مادر سالمند اسماعیل فکری، پس از با خبر شدن از کشته شدن فرزندشان در بیمارستان بستری شده‌اند و حالشان خوب نیست.

#اسماعیل_فکری #نه_به_اعدام #ج_ا_یعنی_جنگ #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

🔴نامه‌ای به یاران، از تبعیدی که تن را برد اما دل را نه

✍  اسماعیل عبدی

اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان و زندانی سیاسی سابق، که بیش از نه سال را در زندان گذراند و به ناچار به دلیل فشارهای حکومت مهاجرت کرد و فعالبت‌هایش را فعلا در تبعید ادامه می‌دهد، نامه‌ای احساسی برای همکاران خود نوشته که در کانال تلگرام شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان، منتشر شده است. متن این نامه به شرح زیر است:

🔸یاران و همکاران عزیزم،
هم‌قطاران وفادارم که هنوز، در دل خاکی ایستاده‌اید که سرشار از رنج است، و در عین حال، لبریز از عظمت و شکوه.

🔸از آن‌سوی مرزها، از جایی که آسمانش آبی‌ست اما بی‌روح، برایتان می‌نویسم؛
نه از سر شکایت، که از سر تعهد؛
از سر آن درد بزرگی که چون عشقی ناگسستنی، در رگ‌هایم جاریست.

🔸 از وطن رفتم…
اما حقیقت آن است که وطن از من نرفت.
تنم را بردند، اما دلم،
در جای جای ایران، در خیابان‌های خسته‌ تهران،
در سکوت سرد سلولهای اوین،
در صدای شکسته‌ی معلمی که در کلاس بی‌ میز و صندلی هم روشنی می آفریند،
بر جای ماند.

🔸من نه مهاجرم، نه جدا افتاده؛
من عضوی از پیکره‌ ملتی‌ هستم که قرن‌ها ایستادگی را در استخوان دارد. ملتی که در سوگ و ستم زیسته، اما شعر آفریده،
در فقر، نانش را با همسایه تقسیم کرده،
و در زندان، آزادی را از یاد نبرده است.

🔸یاران،
ما از نسل آنانیم که خاک را نه تنها جغرافیا، که میراث می‌دانند؛
خاکی که با خون بزرگانی سیراب شده،
و با الهام گرفتن از حماسه شعر فردوسی، با حکمت سعدی، با شوریدگی مولانا و حافظ  و بیداری شاملو جان گرفته است.

🔸در سال‌های گذشته، من با مردمی نفس کشیدم که زیر فشار سنگین نابرابری،
همچنان شریف ماندند. مردمی که نانشان خشک بود، اما نگاهشان نرم.
که در جنگ، آوار، بیکاری و سانسور،
هنوز لبخند داشتند و صداقت.
آری، من عاشق شدم…
نه تنها به چهره‌ای، که به وطنم،
به زبانم، به تاریخم …
به عزیزی که نگاهش، برایم خود ایران بود.
او که وقتی رفتم، نگاهش را در چمدانم پنهان کردم،
تا فراموش نکنم برای چه باید بازگردم.
این عشق،
همان آتشیست که در دل می‌ سوزد، اما خاکستر نمی‌شود. و این شوق بازگشت، نه خیالپردازی، بلکه رسالتیست ناگزیر.

🔸یاران،
من باز خواهم گشت.
نه برای خشم،
که برای ساختن.
نه برای انتقام،
که برای آموزش،
برای عدالت،
برای روییدن امید در کلاس‌های خاموش‌شده.

🔸وطن را دوباره خواهیم ساخت، با واژه، با مهر، با ایستادگی. نه برای خود، که برای نسل‌هایی که باید وطن را زندگی کنند، نه تحمل.

با ارادت و مهر، با آگاهی و اندیشه، و با دلی که هنوز عاشقانه می تپد.


ـ امیدواریم ایران با همبستگی همه ایرانیان آزادی‌خواه داخل و خارج، آزاد شود و اسماعیل عبدی و سایر عزیزان در. تبعید، به ایران بازگردند و برای رفاه و آبادی و آزادی میهن تلاش کنند.


#اسماعیل_عبدی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان و زندانی سیاسی سابق، در یادداشتی با عنوان «مردم ایران: سوژه‌های تغییر، نه ابژه‌های سلطه» می‌نویسد: «مردم ایران، در دل یکی از پیچیده‌ترین بحران‌های سیاسی قرن، بار دیگر در حال بازتعریف مفاهیم اراده، عاملیت و کنش‌گری جمعی هستند.» او با اشاره به پیشینه‌ تاریخی ایستادگی مردم در برابر استبداد، از مزدک و بابک خرمدین تا مشروطه و خیزش ژینا می‌افزاید: «ملت ایران نشان داده است که می‌خواهد فاعلیت تغییر را، حتی به قیمت هزینه‌های گزاف داده‌شده، هرگز دست استعمارگران بیرونی نسپارد.»
عبدی می‌نویسد: «مردم ایران هرگز در حاشیه تاریخ نایستاده‌اند» و در بزنگاه‌های تاریخی برای بازپس‌گیری سرنوشت خود، کنشگری فعال داشته‌اند. او تأکید می‌کند جمهوری اسلامی، از همان آغاز، «خط بقای خود را در سرکوب یافت» و کوشیده با ایدئولوژی، نظارت تمام‌نگر و سرکوب ساختاری، مردم را از سوژه‌های سیاسی به ابژه‌های انقیاد بدل کند.
به باور او، «تکثر فرصت‌طلبی و فرصت‌طلبان مهم‌ترین دستاورد گفتمان‌های دروغین اصلاحی در نظام‌های توتالیتر است» و اصلاح‌طلبی در نظام جمهوری اسلامی از نظر ساختاری بی‌نتیجه بوده است.
این فعال صنفی به نقش مهم لایه‌های مختلف جامعه، از معلمان و کارگران تا زنان و دانشجویان در بر هم زدن نظم سرکوب اشاره کرده و می‌نویسد: «جنبش‌هایی که در آن مردم از مرز اعتراض عبور کرده و پروژه عبور از جمهوری اسلامی را به‌صورت عینی چه در اعتراض خیابانی و چه در اعتصابات سراسری به نمایش گذارده‌اند.»
عبدی باور دارد «تغییر دموکراتیک زمانی پایدار می‌شود که از دل همبستگی اجتماعی و سرمایه‌های فرهنگی، نهادهای مدنی متولد شود نه از طریق جنگ و مداخلات خارجی.» او با تأکید بر بازسازی قدرت از پایین می‌نویسد: «ایرانیان با جسارت در حال بازسازی عاملیت سیاسی خود هستند. این یک جنبش رهایی‌بخش مدرن است که ابزارش نه خشونت، که آگاهی، سازمان‌یابی و همبستگی پایدار است.»
آقای عبدی در پایان تأکید می‌کند: «هیچ جریانی در این کشور نباید تجربه دیکتاتوری را در قالب رهایی از وضع موجود دوباره بر ما تحمیل کند… این‌بار، تاریخ را مردم ایران نه فقط بازنویسی، بلکه بازتملک می‌کنند.»
📎 متن کامل یادداشت را در لینک زیر بخوانید:
https://tinyurl.com/y5e6ypdz


#اسماعیل_عبدی #ایران #آزادی #دموکراسی #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت چهار شهروند در شهرستان بهمئی توسط نیروهای لباس شخصی

چهار شهروند اهل شهرستان بهمئی از استان کهگیلویه و بویراحمد، روز یکم مرداد ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی با لباس شخصی بازداشت شده‌اند. این افراد عبارتند از:

بهرام چیره‌نژاد، ۳۷ ساله، شغل آزاد

صادق سروش، ۳۹ ساله، تعمیرکار موبایل

اسماعیل فتحی، ۳۶ ساله، تعمیرکار موبایل

کمال مهرپرور، ۳۰ ساله، تعمیرکار موبایل


به گفته منابع محلی، بازداشت این افراد بدون ارائه حکم قضایی یا توضیح درباره اتهامات صورت گرفته و تاکنون خانواده‌های آنان از محل نگهداری و وضعیت حقوقی‌شان هیچ اطلاعی ندارند.

در همین رابطه، فردین چیره‌نژاد، زندانی سیاسی سابق، با انتشار استوری در اینستاگرام، بازداشت برادرش بهرام چیره‌نژاد را تأیید کرده و نوشته است:

> «اینجانب فردین چیره‌نژاد در تاریخ ۱ مرداد ۱۴۰۴ اعلام می‌کنم که برادرم بهرام چیره‌نژاد و چندین نفر دیگر توسط نیروهای لباس شخصی دستگیر شده‌اند. تأکید می‌کنم که بهرام چیره‌نژاد در سلامت کامل جسمی، روحی و روانی بوده است و چنانچه خلاف این ثابت شود، مسئولیت آن بر عهده اطلاعات سپاه، امام‌جمعه لیکک و دادستان شهرستان خواهد بود.»


این بازداشت‌ها در شرایطی رخ داده‌اند که موج سرکوب امنیتی در شهرهای کوچک و بزرگ همچنان ادامه دارد و نهادهای امنیتی بدون پاسخ‌گویی شفاف، اقدام به دستگیری‌های فراقانونی می‌کنند.

#بهرام_چیره_نژاد #کمال_مهرپرور #اسماعیل_فتحی #صادق_سروش #بهمئی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

🔴 فریادهای خاموش، مقاومت‌های زنده
      (به کارزار حمایت از زندانیان سیاسی بپیوندیم)

✍️ #اسماعیل_عبدی

مقدمه: مقاومت در عصر پاک‌سازی حافظه
در تحلیل‌های معاصر علوم اجتماعی، زندان صرفاً مکان سلب آزادی فردی نیست؛ بلکه نهادی سیاسی و نمادین است که به مهندسی حافظه جمعی و بازتولید روابط قدرت می‌پردازد. در جوامعی که شکاف طبقاتی و اقتدارگرایی ساختاری تثبیت شده، زندان به آینه‌ای بدل می‌شود که میزان تحمل نظام سیاسی در برابر مقاومت مدنی را آشکار می‌کند.
حوادث اخیر پیرامون زندان اوین – از حمله موشکی و آوار سنگین بر جان انسان‌ها تا انتقال تحقیرآمیز زندانیان به مکان‌هایی فاقد حداقل استانداردهای بهداشتی و امنیتی – مصداقی روشن از پروژه‌ای عمیق‌تر است: تلاش برای پاک‌سازی نمادهای مقاومت، حذف حافظه مبارزات جمعی و بازنویسی تاریخ بر اساس منطق قدرت.
وقتی زمزمه‌های تغییر کاربری اوین به مراکز تجاری و تفریحی شنیده می‌شود، پیام روشن است: «مقاومت را فراموش کنید، تاریخ را خاموش کنید». اما جامعه‌ای که حافظه خود را از دست بدهد، قدرت مقاومت و بازسازی خود را نیز از دست خواهد داد. پایداری تاریخی، همان بازداشتن قدرت از حذف حافظه است.

چارچوب حقوقی: قوانین چه می‌گویند؟
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اصل ۳۹: «هتک حرمت و حیثیت کسی که به حکم قانون دستگیر، بازداشت، زندانی یا تبعید شده باشد، به هر صورت که باشد ممنوع و موجب مجازات است.»
آیین‌نامه سازمان زندان‌ها، ماده ۱۱۳: «زندان‌ها باید مجهز به امکانات بهداشتی و درمانی کافی بوده و شرایط زندگی زندانیان به نحوی باشد که کرامت انسانی آنان محفوظ بماند.»
اعلامیه جهانی حقوق بشر، ماده ۵: «هیچ‌کس نباید مورد شکنجه یا رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.»
میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، ماده ۱۰: «با همه اشخاصی که از آزادی محروم شده‌اند باید با انسانیت و احترام به شأن ذاتی شخص انسانی رفتار شود.»
انتقال زندانیان در شرایط غیرانسانی، محرومیت از خدمات درمانی، زنجیر کردن انسان‌ها و قطع تماس آنان با خانواده، نقض آشکار این قوانین داخلی و تعهدات بین‌المللی است. این وضعیت نشان می‌دهد که دفاع از زندانیان، نه فقط یک امر اخلاقی بلکه وظیفه‌ای حقوقی و مدنی است.

چرا امروز باید بایستیم؟
زندانیان سیاسی، صنفی و مدنی نمایندگان همان ارزش‌هایی‌اند که هر جامعه‌ای برای زیست شرافتمندانه بدان نیاز دارد: عدالت، آزادی، برابری و کرامت انسانی. آنان معلمان، کارگران، زنان، دانشجویان و فعالانی هستند که به‌جای سکوت، انتخاب کردند که بایستند و سخن بگویند؛ و اکنون به دلیل همین انتخاب، در زنجیر و زیر آوار تحقیر قرار دارند.
بی‌تفاوتی در برابر رنج آنان، یعنی پذیرش این پیام که «اعتراض جرم است و عدالت‌خواهی خطرناک». سکوت، فقط زندان را تنگ‌تر نمی‌کند؛ سکوت، تاریخ را پاک می‌کند و آینده را به اسارت می‌برد.

مطالبات ما در فراخوان شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران:
۱. توقف فوری هرگونه تغییر کاربری زندان اوین به‌عنوان بخشی از حافظه تاریخی مقاومت مردم ایران.
۲. انتقال زندانیان به محل‌هایی ایمن و انسانی، در چارچوب اصل تفکیک جرائم و رعایت آیین‌نامه سازمان زندان‌ها.
۳. تشکیل هیأتی مستقل و مردمی برای بررسی وقایع حمله و نحوه انتقال زندانیان.
۴. تضمین حقوق اولیه زندانیان، از جمله دسترسی به خدمات درمانی، وکیل و تماس با خانواده.
۵. آزادی فوری زندانیان بیمار و سالخورده، براساس اصل عدم تحمل کیفر (ماده ۵۰۲ آیین دادرسی کیفری).
۶. آزادی بی‌قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی، صنفی و مدنی که صرفاً به دلیل تلاش برای آزادی و عدالت در بند هستند.

فراخوان انسانی
من، اسماعیل عبدی، معلم و کنشگر صنفی، که خود تجربه زندان را از سر گذرانده‌ام، به‌خوبی می‌دانم که رنج زندانی، فقط رنج او نیست؛ این زخم، زخمی بر پیکر جامعه است.
با توجه به اعدام‌های اخیر، آزار سیستماتیک زندانیان و فرستادن آنها به انفرادی همراه با ضرب و شتم و انتقال‌های ناعادلانه، بدیهی است اگر امروز از کرامت آنان دفاع نکنیم، فردا کرامت همه ما زیر سؤال خواهد رفت.
از شما مردم شریف، فعالان صنفی، دانشجویان، کارگران، زنان و همه آنان که باور دارند «انسان شایسته زندگی در کرامت است» می‌خواهم با امضای این کارزار، صدای جمعی ما را بلندتر و رساتر کنید.

یادمان باشد: مقاومت با اتحاد زنده می‌ماند و فراموشی، بزرگ‌ترین پیروزی استبداد است.

با احترام و همبستگی
اسماعیل عبدی – معلم و کنشگر صنفی

📎 متن این یادداشت را می‌توانید در لینک زیر نیز بخوانید:
https://tinyurl.com/33fhzae9

لینک امضا:
https://forms.gle/QksTfqtabigYm5zbA

#زندانی_سیاسی #حقوق_بشر #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

با وجود گذشت ۵۳ روز از اعدام اسماعیل فکری، به اتهام «جاسوسی برای اسرائیل»، هنوز پیکر این زندانی سیاسی به خانواده‌اش تحویل داده نشده و از محل دفن او اطلاعی در دست نیست.

به گفته منابع آگاه، یکی از ماموران زندان در ازای دادن آدرس محل دفن اسماعیل فکری از خانواده او مبلغ ۱۵۰ میلیون تومان پول نقد درخواست کرده است.
جمهوری اسلامی با نقض آشکار حقوق انسانی، از تحویل پیکر زندانیان اعدام‌شده به خانواده‌های‌شان خودداری می‌کند که این امر مصداق بارز شکنجه بازماندگان است و ناپدیدسازی قهری مخالفان جمهوری اسلامی حتی پس از اعدام.
به گزارش خبرگزاری اسماعل فکری دوشنبه ۲۶ خرداد، به اتهام «همکاری اطلاعاتی و جاسوسی به نفع اسرائیل در حکم محاربه و افساد فی‌الارض»، اعدام شد.
یکی از نزدیکان اسماعیل فکری می‌گوید:
«اسماعیل به همه گفته بود اگر مرا کشتند بگویید ماموران سپاه برای گرفتن رمزارزهایم مرا بازداشت و شکنجه کردند و کشتند و کل بیت‌کوین‌هایم را گرفتند.»

از زمان آغاز جنگ جمهوری اسلامی و اسرائیل، تاکنون مجید مسیبی، محمدامین مهدوی شایسته، ادریس آلی، آزاد شجاعی و رسول احمد محمد، محسن لنگرنشین و روزبه وادی، به اتهام همکاری با اسرائیل اعدام شده‌اند.


#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام #اسماعیل_فکری
@Tavaana_TavaanaTech

نامه اسماعیل فکری: بازجوها گفتند قاضی خر ما است و هرچه بگوییم می‌نویسد

خبرگزاری‌های جمهوری اسلامی صبح روز دوشنبه ۲۶ خرداد ۱۴۰۴، خبر اجرای حکم اعدام اسماعیل فکری در زندان قزلحصار کرج را منتشر کردند.

اسماعیل فکری آذرماه سال ۱۴۰۲ در یکی از خیابان‌های تهران توسط اطلاعات سپاه بازداشت شد و به مدت پنج ماه در بازداشتگاه این نهاد امنیتی تحت شکنجه و بازجویی قرار گرفت و در این مدت از حق تماس با خانواده و حق دسترسی به وکیل محروم بود. او نهایتا سال ۱۴۰۳ توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به اعدام محکوم شد. اتهامات مطروحه علیه فکری «ارتباط با سرویس اطلاعاتی اسرائیل (موساد)»، «جمع‌آوری اطلاعات حساس» و «ارسال اطلاعات طبقه‌بندی‌شده به خارج از کشور» بوده است. این زندانی زیر شکنجه شدید قرار داشته، با این وجود بارها اتهامات انتسابی به خود را رد کرده بود.

اخیرا نامه‌ای از این زندانی سیاسی اعدام‌شده به دست آموزشکده توانا رسیده که حائز اهمیت فراوان است. اسماعیل فکری در این نامه تاکید می‌کند که در دوران جوانی توانسته بوده به حجم قابل توجهی رمزارز بیت‌کوین دست پیدا کند و این امر مبنای پرونده‌سازی علیه او قرار گرفته است.

او همچنین به اخاذی ضابطین پرونده از خانواده‌اش اشاره کرده و از دستگاه قضائی جمهوری اسلامی می‌خواهد با توجه به اسناد رسمی ارائه‌شده، برسی کند که «این آقایان چرا این پول را گرفتند و چه کردند».

اسماعیل فکری در نامه‌اش همچنین اشاره می‌کند که ضابطین به خانواده او گفته‌اند: «قاضی “خر” ما است و هرچه بگوییم می‌نویسد.» 

متن کامل نامه اسماعیل فکری خطاب به رئیس دیوان عالی کشور را در لینک زیر بخوانید:

https://tavaana.org/esmail-fekri-executed-letter/

#اسماعیل_فکری #نه_به_اعدام #نه_به_جمهوری_اسلامی #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

پیکر یا محل دفن پیکر اسماعیل فکری کجاست؟

بر اساس اطلاعات دریافتی، بیش از دو ماه پس از اعدام اسماعیل فکری، نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی هنوز پیکر این زندانی سیاسی را به خانواده‌اش تحویل نداده‌اند و از محل دفن او اطلاعی در دست نیست. یک منبع نزدیک به خانواده اعلام کرد که خانواده به تمامی سازمان‌ها و ارگان‌ها از جمله قوه قضاییه، سازمان زندان‌ها، زندان اوین و قزلحصار مراجعه کرده‌اند، اما مسئولان از ارائه هرگونه پاسخ خودداری کرده‌اند.

اسماعیل فکری، جوان ۲۷ ساله متخصص رایانه و شبکه‌های ارتباطی، پیش از اعدام دو نامه مهم نوشت: یکی به دیوان عالی کشور و دیگری به رییس قوه قضاییه، او در این نامه‌ها خواستار توقف اجرای حکم و اعاده دادرسی شده بود. او اعلام کرد اتهام همکاری اطلاعاتی با اسرائیل بر اساس اقرارهای تحت فشار، گزارش ضابط پرونده و قصد بر تصاحب رمزارزهایش صادر شده، در حالی که رمزارزها حاصل فعالیت قانونی در حوزه مالی و به قصد سرمایه‌گذاری بوده‌اند. فکری توضیح داد که ضابط پرونده با وعده آزادی و بازگرداندن رمزارزها، او و خانواده‌اش را فریب داده و حتی گفته بود نیازی به وکیل نیست. او تحت فشار و تهدید شدن به مرگ، در دوران بازداشت در انفرادی و تحقیقات مقدماتی برخی اظهارات علیه دوست سابقش، بابک شهبازی، را تأیید کرده بود.

او در جلسه ده دقیقه‌ای دادگاه بدوی متوجه شد تمام روند پرونده و اتهامات علیه او صحنه‌سازی و ساختگی بوده است. فکری اعلام کرد که اتهامات منتسبه، شامل دسترسی و انتقال حجم عظیمی از اطلاعات محرمانه نظامی، از اساس غیرممکن بوده و تمام اعترافات اولیه را منکر شد. او خواستار بررسی مجدد پرونده و رعایت عدالت پیش از اجرای حکم شده بود، اما نامه‌هایش پیش از اعدام به نتیجه نرسید.

او در نامه‌هایش به اخاذی ضابطین پرونده از خانواده‌اش اشاره کرده و از دستگاه قضائی جمهوری اسلامی خواسته بود با توجه به اسناد رسمی ارائه‌شده، برسی کند که «این آقایان چرا این پول را گرفتند و چه کردند».

اسماعیل فکری در نامه‌اش همچنین اشاره کرده بود که ضابطین به خانواده او گفته‌اند: «قاضی “خر” ما است و هرچه بگوییم می‌نویسد.» 

اخیرا گفته شده است که برای اعتراف گیری از اسماعیل فکری، او را به تماشای اجرای حکم اعدام یکی از متهمان امنیتی برده بودند و پس از آن او را برای تایید ادعاهای بازجویان بیشتر تحت فشار گذاشته بودند.

متن کامل نامه اسماعیل فکری خطاب به رئیس دیوان عالی کشور را در لینک زیر بخوانید:

https://tavaana.org/esmail-fekri-executed-letter/

#اسماعیل_فکری #نه_به_اعدام #ناپدیدسازی_قهری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

جمهوری اسلامی همدست حماس در جنایت هفتم اکتبر و قاتل شهروندان ایران به بهانه‌های واهی

✍️شهلا شفیق، نویسنده ایرانی

شهلا شفیق، نویسنده و پژوهشگر ایرانی، در دومین سالگرد جنایت هفت اکتبر، یادداشتی به شرح زیر نوشته است:

«امروز دومین سالگرد پوگروم هفتم اکتبر است که جنگ غزه را رقم زد. و جمهوری اسلامی، که همدست حماس در این جنایت فاجعه‌بار بوده، هفته‌هاست بر تعداد اعدام شهروندان به بهانهٔ جاسوسی برای اسرائیل افزوده است.

سرگذشت یکی از قربانیان، بابک شهبازی، چهل‌و‌چهار ساله و پدر دو فرزند، به روشنی بیانگر سرشت رذیلانهٔ این سیاست است. تنها جرم بابک نوشتن نامه‌ای به ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، برای حمایت از مبارزهٔ مردم آن سرزمین بود که محمل بازداشتش شد. پس از آن، اعتراف‌گیری زیر فشار برای اثبات اتهام «جاسوسی».

دریغا که صدای بابک شهبازی در افشای این سناریوی دروغ، که برای دیگر متهمان نیز به کار گرفته می‌شود، به جایی نرسید. جمهوری اسلامی از این قتل‌ها هدفی دوگانه را دنبال می‌کند: از یک‌سو پوشاندن واقعیت فساد گسترده در حکومتش، که زمینهٔ نفوذ اسرائیل در دستگاه‌های اطلاعاتی را فراهم کرده است؛ و از سوی دیگر، توجیه سیاست تباهش در نابود کردن اسرائیل که به همدستی در پوگروم هفتم اکتبر انجامیده و جنگ را به درون کشور کشانده است.

حال آن‌که ملت ایران عمیقاً خواهان زندگی در صلح و آزادی است. آیا خاطرهٔ خونین قربانیان هفتم اکتبر، جنگ غزه و قتل‌های سیاسی در ایران، ما را به یادآوری نقش جمهوری اسلامی در این فجایع بی‌پایان دعوت نمی‌کند؟»


#نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام #بابک_شهبازی #اسماعیل_فکری #محسن_لنگرنشین #باری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

اسماعیل عبدی، فعال مدنی:
اعدام، مکانیسم استمرار سلطه است، نه عدالت

اسماعیل عبدی، فعال مدنی، زندانی سیاسی سابق و از چهره‌های برجسته صنفی معلمان، در یادداشتی تحلیلی، اعدام را نه ابزار قضایی، بلکه سازوکار قدرت در جمهوری اسلامی دانست. او با تکیه بر چند دهه تجربه زیسته و کنشگری صنفی، تأکید می‌کند که «اعدام، نشانه‌ی شکست نهادی و بحران مشروعیت است» و همبستگی با زندانیان اعتصابی را «نه صرفاً اقدامی انسانی، بلکه کنشی سیاسی و رهایی‌بخش» می‌خواند.


متن کامل این یادداشت که در. صفحه اینستاگرام آقای عبدی منتشر شده، به شرح زیر است:


«به‌عنوان معلم و کنشگر صنفی، نقد خود را بر پایه تحلیل ساختاری و تجربه زیسته از چهار دهه حیات جمهوری اسلامی بیان می‌کنم. اعدام در این نظام نه ابزار قضایی، بلکه بخشی از سازوکار قدرت است؛ سازوکاری که حذف فیزیکی را جایگزین پاسخ‌گویی، اصلاح و مشارکت اجتماعی کرده است و مشروعیت حکومت را از عدالت می‌گیرد.

جمهوری اسلامی مبتنی بر تمرکز قدرت، طرد مخالفان و تبعیض سیستماتیک است. اعدام نه استثناء بلکه مکانیسم استمرار سلطه است. این نظام به‌جای رفع نابرابری، اعتراض و فقر، صورت مسأله را با حذف انسان پاک می‌کند و آن را «اجرای حکم» می‌نامد.

عدالت معنا و ابعادش در بازتوزیع قدرت و برابری حقوقی است؛ نه در ترس و حذف. وقتی زندان و اعدام ابزار حکمرانی می‌شوند، جامعه از اصلاح تهی می‌گردد و قانون وسیله تحمیل اراده قدرت می‌شود. اعدام، نشانه شکست نهادی و بحران مشروعیت است، نه راه‌حل.

همبستگی با خانواده‌های زندانیان و خود زندانیان اعتصابی حیاتی است. آنان نه فقط قربانی، بلکه حاملان اعتراض مدنی علیه مرگ‌اندیشی دولت‌اند. زندانیانی که با اعتصاب غذا یا مقاومت ایستاده‌اند، نه فقط برای خود، بلکه برای کرامت و حق زیستن همه ما مقاومت می‌کنند. سکوت در برابر وضعیت آنان، مشروعیت‌بخشی به خشونت دولتی است.

جنبش‌های دادخواهی، سه‌شنبه‌های اعتراضی و شبکه‌های همبستگی، واکنش احساسی نیستند؛ آن‌ها کنش‌های سیاسی و رهایی‌بخش‌اند. جمهوری اسلامی با تهدید، بازداشت و اعدام تلاش می‌کند این حلقه‌های مقاومت را از هم بپاشد، اما همبستگی اجتماعی اکنون مطالبه‌ای سیاسی و اخلاقی است.

به صراحت اعلام می‌کنم:
نه به اعدام، نه به بازتولید خشونت و نه به حکومتی که مرگ را به جای عدالت می‌نشاند.
حق زیستن، حق اعتراض و حق رهایی، بنیاد انسانیت است و امتیاز هیچ قدرتی نیست.

عبور از منطق مرگ، نیازمند چالش ساختاری با خشونت حکومت جمهوری اسلامی است. همبستگی با زندانیان اعتصابی و خانواده‌های آنان نه فقط اخلاقی، بلکه اقدامی سیاسی و آینده‌ساز است. تا وقتی اعدام ابزار حکومت است، هیچ‌کس در امان نیست. مقاومت و همبستگی، شکل مدرن کنش رهایی‌بخش است؛ صدای خانواده‌ها و زندانیان باید تقویت شود و امر دادخواهی به جنبشی فراگیر بدل گردد.

زندگی را باید به سیاست برگرداند؛ و این تنها از مسیر همبستگی ممکن است.
اسماعیل عبدی»

#نه_به_اعدام #از_قزلحصار_بگو #اسماعیل_عبدی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

امروز زادروز اسماعیل فکری است، جوانی که بدون دادرسی عادلانه و با پرونده‌سازی بازجویان به جاسوسی متهم و اعدام شد

دادگاه اسماعیل فکری، جوان ۳۳‌ساله‌ای که سه روز پس از حمله اسرائیل به ایران یعنی ۲۶ تیر ماه ۱۴۰۴ به اتهام «جاسوسی» اعدام شد، تنها ده دقیقه طول کشید. او تحت فشار و تهدید به ضبط ۴۹۹ بیت‌کوین خود ناچار به اعتراف علیه خود و «بابک شهبازی» شده بود. بازجوها با نشان دادن صحنه اعدام یک زندانی دیگر، او را وادار به امضای توبه‌نامه کردند.

اسماعیل فکری، متولد ۲۶ مهر ماه ۱۳۷۱ و فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر، از نخستین استخراج‌کنندگان بیت‌کوین در ایران بود و از این طریق به ثروت زیادی (معادل میلیون‌ها دلار) در کیف پول‌های رمزارزی‌اش داشت. منابع نزدیک به او می‌گویند سپاه از طریق پرونده‌ای قدیمی از وجود بیت‌کوین‌هایش مطلع شد و بازداشت او با هدف ضبط این دارایی‌ها صورت گرفت. تمام تجهیزات و کیف‌های رمزارز او در روز دوم بازداشت توقیف شد و هنوز به خانواده بازگردانده نشده است.

او در آبان ۱۴۰۲ بازداشت و ماه‌ها تحت بازجویی و تهدید قرار گرفت. بازجوها گفته بودند قاضی پرونده، ایمان افشاری، «خر ماست» و هرچه بخواهیم حکم می‌دهد. در دادگاه ده‌دقیقه‌ای، بدون اجازه دفاع، حکم اعدام صادر شد. دیوان عالی نیز ظرف یک هفته آن را تأیید کرد.

پس از اعدام در ۲۶ خرداد ۱۴۰۴، پیکر فکری هفته‌ها به خانواده‌اش تحویل داده نشد و در نهایت مأموران بدون اطلاع آنان، او را در بیابان‌های قزوین دفن کردند. خانواده برای زیارت مزارش باید صدها کیلومتر مسیر طی کنند. گفته می‌شود قوه قضاییه حتی برای تحویل پیکر، از خانواده ۱۵۰ میلیون تومان مطالبه کرده بود.


#اسماعیل_فکری #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

وزارت امور خارجه آمریکا:
رژیم ایران به‌جای رسیدگی به بحران‌های واقعی، فعالان محیط‌ زیست را تحت پیگرد قرار می‌دهد


صفحه فارسی وزارت امور خارجه آمریکا با انتشار متنی نسبت به اعلام جرم علیه اسماعیل کهرم، بوم‌شناس و فعال محیط‌ زیست، به دلیل بیان این موضوع که پولی که صرف موشک‌ها شده می‌توانست برای بهبود استانداردهای سوخت و حفاظت از سلامت عمومی هزینه شود و این‌که اولویت‌های رژیم جمهوری اسلامی جای دیگری است، واکنش نشان داد.

وزارت امور خارجه آمریکا نوشت، تشکیل پرونده علیه اسماعیل کهرم بخشی از الگویی گسترده به شمار می‌رود که در آن دانشمندان و فعالان محیط‌ زیست در ایران تنها به خاطر انتقاد از بی‌توجهی رژیم جمهوری اسلامی به مسائل فوری سلامت و محیط‌ زیست، مورد آزار و پیگرد قرار می‌گیرند.

در ادامه این متن تأکید شده است که به جای سرکوب منتقدان، رژیم جمهوری اسلامی باید به متخصصان رجوع کرده و منابع خود را برای پرداختن به بحران‌های واقعی کشور اختصاص دهد.

@USABehFarsi

ـ واقعیت این است که در جمهوری اسلامی سال‌هاست که هیچکس جای خودش نیست! اصولاً به کارشناسان و متخصصان اهمیتی داده نمی‌شود و زمام امور به افراد غیرمتخصص ولی متعبد، چاپلوس، ریاکار و مطیع اوامر ولی فقیه سپرده شده است. این حکومت از ابتدای تأسیس با طرح موضوع «نیروهای مکتبی» افراد متخصص را «پاکسازی» کرد و «تعهد به اصل نظام» را بر «تخصص» مرجح دانست.
از طرفی با اعطای مدارک تقلبی به وابستگان جامعه را فریب داد. اینچنین است که در تمام حوزه‌ها شاهد وضعیت اسفباری هستیم. اولویت‌های رژیم جمهوری اسلامی همان ساخت موشک، تروریسم و ایدئولوژی است و در این راه ایران و ایرانی را هزینه اهدافش می‌کند.

#اسماعیل_کهرام #محیط_زیست #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
بازداشت یک معلم در تاکستان قزوین توسط نیروهای لباس‌شخصی

ظهر امروز اسماعیل خدایاری، از معلمان شهرستان تاکستان در استان قزوین، توسط نیروهای لباس‌شخصی بازداشت شد.
بر اساس گزارش‌های شورای هماهنگی تشکل‌ ای صنفی فرهنگیان، مأموران امنیتی هم‌زمان با بازداشت این معلم، اقدام به تفتیش منزل او کرده و گوشی‌های تلفن همراه اسماعیل خدایاری و همسرش را به همراه چندین جلد کتاب ضبط و با خود برده‌اند.
بنا براین گزارش، بازداشت اسماعیل خدایاری با اتهام «تبلیغ علیه نظام» و با دستور دادستانی استان قزوین صورت گرفته است.

#اسماعیل_خدایاری #تاکستان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech