This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حضور گسترده مردم در پاسارگاد، محل آرامگاه کوروش کبیر. و جشن و شادی و رقص هنگام تحویل سال نو، با وجود حضور نیروهای امنیتی
ویدیو ارسالی مخاطبان توانا
کوروش، جزئی از هویت ما ایرانیان است. ایرانیان در سالهای اخیر در پی کشف هویت خود هستند، هویتی که توسط حکومت استبداد دینی نادیده گرفته، تحریف شده و تلاش شده تا اسطورههای ملی ایران به فراموشی سپرده شوند. اما مردم دقیقا خلاف حکومت عمل میکنند. در ایامی که حکومت دینی سوگواری را ترویج میکند، مردم جشن میگیرند، آن هم بر مزار کوروش کبیر.
فرمانروایی کوروش آشکارا با پادشاهان سابق متفاوت بود چون نظام سیاسی تازه ای را بنیان نهاده بود و اخلاق متناسب با آن را هم باید ارائه می کرد. کوروش تسامح و احترام به عقاید و سنتها و آداب و رسوم دیگر اقوام را سیاست خود قرار داد. این خصوصیات برای وی احترام و تجلیل مردم تحت فرمانرواییش را به ارمغان آورد و یکپارچگی حکومت جهانی او را تضمین کرد. کوروش در فتح بابل خود را به عنوان یک آزادیبخش و جانشین مشروع پادشاهی معرفی کرد و نه یک فاتح جنگی. وی سعی نکرد مردم تحت فرمانروایی خود را مجبور به تغییر دین و عقایدشان کند. در واقع با اجازه به یهودیان به ترک بابل و بازگشت به سرزمینشان و کمک به آنها در بازسازی معبد اورشلیم کوروش در پی برقراری ثبات سیاسی و نظم و صلح در امپراتوری گسترده و متکثر خود بود.بهترین سندی که بر این امر صحه میگذارد و وی را به عنوان «بازآورنده نظم و پیامآور صلح در جهان»نشان میدهد، منشور کوروش است.
بیشتر بخوانید
https://tavaana.org/cyrus_religious_tolerance/
#پاسارگاد #رواداری #کوروش_کبیر #نوروز #هویت_ملی #ایران #همزیستی #گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
ویدیو ارسالی مخاطبان توانا
کوروش، جزئی از هویت ما ایرانیان است. ایرانیان در سالهای اخیر در پی کشف هویت خود هستند، هویتی که توسط حکومت استبداد دینی نادیده گرفته، تحریف شده و تلاش شده تا اسطورههای ملی ایران به فراموشی سپرده شوند. اما مردم دقیقا خلاف حکومت عمل میکنند. در ایامی که حکومت دینی سوگواری را ترویج میکند، مردم جشن میگیرند، آن هم بر مزار کوروش کبیر.
فرمانروایی کوروش آشکارا با پادشاهان سابق متفاوت بود چون نظام سیاسی تازه ای را بنیان نهاده بود و اخلاق متناسب با آن را هم باید ارائه می کرد. کوروش تسامح و احترام به عقاید و سنتها و آداب و رسوم دیگر اقوام را سیاست خود قرار داد. این خصوصیات برای وی احترام و تجلیل مردم تحت فرمانرواییش را به ارمغان آورد و یکپارچگی حکومت جهانی او را تضمین کرد. کوروش در فتح بابل خود را به عنوان یک آزادیبخش و جانشین مشروع پادشاهی معرفی کرد و نه یک فاتح جنگی. وی سعی نکرد مردم تحت فرمانروایی خود را مجبور به تغییر دین و عقایدشان کند. در واقع با اجازه به یهودیان به ترک بابل و بازگشت به سرزمینشان و کمک به آنها در بازسازی معبد اورشلیم کوروش در پی برقراری ثبات سیاسی و نظم و صلح در امپراتوری گسترده و متکثر خود بود.بهترین سندی که بر این امر صحه میگذارد و وی را به عنوان «بازآورنده نظم و پیامآور صلح در جهان»نشان میدهد، منشور کوروش است.
بیشتر بخوانید
https://tavaana.org/cyrus_religious_tolerance/
#پاسارگاد #رواداری #کوروش_کبیر #نوروز #هویت_ملی #ایران #همزیستی #گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤27👍4🕊3💔3
Forwarded from گفتوشنود
پاپ فرانسیس
صدای گفتوگو، رواداری و کرامت انسانی
پاپ فرانسیس، رهبر کلیسای کاتولیک، با رویکردی پیشرو و نوگرایانه، نمادی از گفتوگو، رواداری، و دفاع از کرامت انسانی بود.
او با اقداماتی مانند میانجیگری دیپلماتیک بین کوبا و آمریکا، عذرخواهی از بومیان کانادا، دفاع از حقوق مهاجران، و حمایت از اقلیتهای جنسی، نشان داده که کلیسا میتواند در جهان مدرن پلساز باشد، نه دیوارساز. او با شستن پای پناهجویان مسلمان، بوسیدن پای رهبران متخاصم سودان جنوبی، و دعوت به اقتصاد عادلانه، کرامت انسانی را در مرکز توجه قرار داد و سعی در تبدیل خصومتها به گفتوگو کرد.
یکی از اقدامات برجسته او دعوت به گفتوگوی جهانی با غیرمؤمنان است.
پاپ فرانسیس در دیدار با افراد سکولار و بیدین، از جمله روزنامهنگار ایتالیایی اوجنیو اسکالفاری، تأکید کرد که «خدا متعلق به همه است» و حتی غیرمؤمنان میتوانند با وجدان خود به خیر عمل کنند (لا رپوبلیکا، ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۳).
او این گفتوگو را بهعنوان پلی برای تفاهم و همکاری انسانی ترویج کرد.
نقلقول زیر دیدگاه او را درباره گفتوگو بهخوبی نشان میدهد:
«گفتوگو راهی برای درک بهتر یکدیگر و همکاری در ایجاد فضایی نهتنها از رواداری، بلکه از احترام میان ادیان است. قدرت ما در ملایمت دیدار با یکدیگر نهفته است، نه در افراطگرایی که تنها به تعارض میانجامد.»
(منبع: واتیکان نیوز، ۱۵ مه ۲۰۱۹)
در مقابل این رویکرد فراگیر، رهبران دینی حاکم بر ایران، حتی در برابر هموطنان خود مانند اهل سنت، و اقلیتهای دیگر رواداری و گفتوگو نشان نمیدهند.
محدودیتهای اعمالشده بر اقلیتهای دینی، از جمله عدم اجازه ساخت عبادتگاه یا برگزاری آزاد مناسک دینی آنها یا محرومیت از مناصب کلیدی، در تضاد با دعوت پاپ بعنوان یک رهبر دینی و به احترام و همکاری با دیگران، حتی غیرمؤمنان، قرار دارد.
این تفاوت نشاندهنده شکاف میان رویکردی جهانی و انسانی در برابر نگاهی انحصاری و محدود است.
پاپ فرانسیس با قلب باز به سوی همه، از مؤمن تا غیرمؤمن، گام برمیداشت و جهان را به گفتوگویی دعوت میکرد که در آن کرامت انسانی و صلح در اولویت باشد.
#پاپ_فرانسیس #گفتگو #رواداری #مدارا #همزیستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پاپ فرانسیس
صدای گفتوگو، رواداری و کرامت انسانی
پاپ فرانسیس، رهبر کلیسای کاتولیک، با رویکردی پیشرو و نوگرایانه، نمادی از گفتوگو، رواداری، و دفاع از کرامت انسانی بود.
او با اقداماتی مانند میانجیگری دیپلماتیک بین کوبا و آمریکا، عذرخواهی از بومیان کانادا، دفاع از حقوق مهاجران، و حمایت از اقلیتهای جنسی، نشان داده که کلیسا میتواند در جهان مدرن پلساز باشد، نه دیوارساز. او با شستن پای پناهجویان مسلمان، بوسیدن پای رهبران متخاصم سودان جنوبی، و دعوت به اقتصاد عادلانه، کرامت انسانی را در مرکز توجه قرار داد و سعی در تبدیل خصومتها به گفتوگو کرد.
یکی از اقدامات برجسته او دعوت به گفتوگوی جهانی با غیرمؤمنان است.
پاپ فرانسیس در دیدار با افراد سکولار و بیدین، از جمله روزنامهنگار ایتالیایی اوجنیو اسکالفاری، تأکید کرد که «خدا متعلق به همه است» و حتی غیرمؤمنان میتوانند با وجدان خود به خیر عمل کنند (لا رپوبلیکا، ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۳).
او این گفتوگو را بهعنوان پلی برای تفاهم و همکاری انسانی ترویج کرد.
نقلقول زیر دیدگاه او را درباره گفتوگو بهخوبی نشان میدهد:
«گفتوگو راهی برای درک بهتر یکدیگر و همکاری در ایجاد فضایی نهتنها از رواداری، بلکه از احترام میان ادیان است. قدرت ما در ملایمت دیدار با یکدیگر نهفته است، نه در افراطگرایی که تنها به تعارض میانجامد.»
(منبع: واتیکان نیوز، ۱۵ مه ۲۰۱۹)
در مقابل این رویکرد فراگیر، رهبران دینی حاکم بر ایران، حتی در برابر هموطنان خود مانند اهل سنت، و اقلیتهای دیگر رواداری و گفتوگو نشان نمیدهند.
محدودیتهای اعمالشده بر اقلیتهای دینی، از جمله عدم اجازه ساخت عبادتگاه یا برگزاری آزاد مناسک دینی آنها یا محرومیت از مناصب کلیدی، در تضاد با دعوت پاپ بعنوان یک رهبر دینی و به احترام و همکاری با دیگران، حتی غیرمؤمنان، قرار دارد.
این تفاوت نشاندهنده شکاف میان رویکردی جهانی و انسانی در برابر نگاهی انحصاری و محدود است.
پاپ فرانسیس با قلب باز به سوی همه، از مؤمن تا غیرمؤمن، گام برمیداشت و جهان را به گفتوگویی دعوت میکرد که در آن کرامت انسانی و صلح در اولویت باشد.
#پاپ_فرانسیس #گفتگو #رواداری #مدارا #همزیستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔10👍2
Forwarded from گفتوشنود
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بر خلاف جمهوری اسلامی، ایرانیان هولوکاست را انکار نمیکنند
کسانی که یهودیستیز هستند، هولوکاست را «افسانه» میدانند یا اینکه آن را اتفاقی غیرمهم میپندارند. از جمله علی خامنهای و محمود احمدینژاد از جمله عالیترین مقامات جمهوری اسلامی بودند و هستند که صراحتا هولوکاست را انکار کردهاند.
نکته جالب توجه اما اینجاست که این یهودیستیزی بین مردم ایران خریداری ندارد. نظرسنجی «انجمن ضدافترا» – که از سازمانهای بینالمللی مقابله با یهودیستیزی است – در سال ۱۳۹۳ نشان داد ایرانیان بسیار کمتر از سایر شهروندان خاورمیانه و شمال آفریقا، تمایلات ضدیهودی دارند.
در وبسایت گفت و شنود بیشتر ببینید و بشنوید. از دست ندهید:
«بر خلاف جمهوری اسلامی، ایرانیان هولوکاست را انکار نمیکنند»
https://dialog.tavaana.org/holocaust-and-ir/
لینک یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=7mCS6TykQIo&t=144s
لینک ساندکلاد:
https://on.soundcloud.com/CmjkcUEQGvDLVvaE8
#گفتگو_توانا #همزیستی #یهودیان_ایران #یهودی_ستیزی
کسانی که یهودیستیز هستند، هولوکاست را «افسانه» میدانند یا اینکه آن را اتفاقی غیرمهم میپندارند. از جمله علی خامنهای و محمود احمدینژاد از جمله عالیترین مقامات جمهوری اسلامی بودند و هستند که صراحتا هولوکاست را انکار کردهاند.
نکته جالب توجه اما اینجاست که این یهودیستیزی بین مردم ایران خریداری ندارد. نظرسنجی «انجمن ضدافترا» – که از سازمانهای بینالمللی مقابله با یهودیستیزی است – در سال ۱۳۹۳ نشان داد ایرانیان بسیار کمتر از سایر شهروندان خاورمیانه و شمال آفریقا، تمایلات ضدیهودی دارند.
در وبسایت گفت و شنود بیشتر ببینید و بشنوید. از دست ندهید:
«بر خلاف جمهوری اسلامی، ایرانیان هولوکاست را انکار نمیکنند»
https://dialog.tavaana.org/holocaust-and-ir/
لینک یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=7mCS6TykQIo&t=144s
لینک ساندکلاد:
https://on.soundcloud.com/CmjkcUEQGvDLVvaE8
#گفتگو_توانا #همزیستی #یهودیان_ایران #یهودی_ستیزی
👍16
Forwarded from گفتوشنود
ایران در میان سه کشور اول با بالاترین آمار مرگ و ناپدیدشدگان در مسیر مهاجرت
بحران بیصدا اما جاری؛ چطور به این جایگاه رسیدیم؟
در تازهترین گزارش سازمان بینالمللی مهاجرت وابسته به سازمان ملل متحد، ایران در کنار لیبی و میانمار بهعنوان یکی از سه کشور با بالاترین آمار مرگ و مفقودی در مسیرهای مهاجرت معرفی شده است. بنا بر این گزارش، از سال ۲۰۱۴ تاکنون بیش از ۷۲ هزار مهاجر در مسیرهای مختلف جان خود را از دست دادهاند یا ناپدید شدهاند، و نیمی از این موارد به کشورهایی چون ایران، لیبی و میانمار بازمیگردد؛ کشورهایی که طی سالهای اخیر با بحرانهای داخلی و سرکوب گسترده مواجه بودهاند.
اما ایران چگونه به چنین جایگاهی رسیده است؟ بررسی موجهای مهاجرت از ایران در یک دهه اخیر، تصویری روشنتر از عمق این بحران انسانی ارائه میدهد:
موج پس از اعتراضات ۱۳۸۸
اعتراضات پس از انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۸۸، به سرکوب گسترده و بازداشتهای دستهجمعی منجر شد. بسیاری از کنشگران سیاسی، روزنامهنگاران و فعالان مدنی کشور را ترک کردند. آغاز روندی که در سالهای بعد شدت گرفت.
موج مهاجرت اقتصادی در دهه ۱۳۹۰
با تشدید تحریمهای بینالمللی، رکود اقتصادی، افزایش تورم، کاهش ارزش پول ملی و گسترش بیکاری، بخش قابلتوجهی از طبقه متوسط و متخصصان برای یافتن آیندهای بهتر کشور را ترک کردند. پزشکان، مهندسان، اساتید دانشگاه و حتی کارگران ماهر در جستجوی امنیت شغلی و حداقلهای رفاه، راهی کشورهای دیگر شدند.
موج مهاجرت پس از خیزشهای اخیر (۱۴۰۱–۱۴۰۲)
خیزش سراسری پس از جانباختن مهسا امینی، فصل جدیدی از سرکوب و مهاجرت اجباری را رقم زد. فعالان سیاسی، دانشجویان، هنرمندان، کنشگران حقوق زنان و اقلیتها بار دیگر هدف دستگاه امنیتی قرار گرفتند. موجی از پناهجویی شکل گرفت که دامنه آن از ترکیه تا آلمان و کانادا گسترده شد.
مهاجرت اقلیتهای دینی و قومی
اقلیتهایی مانند بهاییان، مسیحیان نوکیش، دراویش، اهل سنت و همچنین اقوامی چون کردها، بلوچها و عربها، سالهاست تحت فشار سیستماتیک قرار دارند. در بسیاری از موارد، آنان چارهای جز ترک کشور نیافتهاند. بسیاری از آنها قربانیان مستقیم همین «مرگ در مسیر مهاجرت» هستند.
جنگی خاموش، بدون اعلام رسمی
در حالی که دولت ایران وجود بحران مهاجرت را انکار میکند و حتی بسیاری از مهاجران را «خائن» یا «فراری» مینامد، آمار مرگ و ناپدید شدن ایرانیان در مسیرهای مهاجرت بهویژه در مرزهای ترکیه، یونان و کشورهای حوزه بالکان نشان میدهد با پدیدهای مشابه «جنگ داخلی» مواجهایم؛ جنگی بدون اعلام، اما با تمامی مؤلفههای آن: ناامنی، سرکوب، فقر گسترده، ترس از آینده، و تخریب بافت اجتماعی.
سکوت جامعه جهانی؟
در حالی که توجه جهانی عمدتاً معطوف به بحرانهایی مانند جنگ اوکراین یا آوارگان سوری است، وضعیت مهاجران ایرانی در رسانههای بینالمللی کمتر بازتاب مییابد. مرگ ایرانیان در مرزها، مفقود شدن آنها در دریا یا بازداشتشدنشان در کمپهای پناهجویان، اغلب بیصدا رخ میدهد و بیصدا هم فراموش میشود.
در نهایت، آمار سازمان ملل تنها یک عدد نیست؛ آینهای است از جامعهای که هر روز در حال خالی شدن از نخبگان، معترضان، اقلیتها و حتی مردم عادیست. سرزمینی که جنگ در آن رسماً اعلام نشده، اما مهاجرت اجباری، گواهی است بر عمق بحرانِ ناپیدای آن.
#مهاجرت #همزیستی #مدارا #حقوق_اقلیت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بحران بیصدا اما جاری؛ چطور به این جایگاه رسیدیم؟
در تازهترین گزارش سازمان بینالمللی مهاجرت وابسته به سازمان ملل متحد، ایران در کنار لیبی و میانمار بهعنوان یکی از سه کشور با بالاترین آمار مرگ و مفقودی در مسیرهای مهاجرت معرفی شده است. بنا بر این گزارش، از سال ۲۰۱۴ تاکنون بیش از ۷۲ هزار مهاجر در مسیرهای مختلف جان خود را از دست دادهاند یا ناپدید شدهاند، و نیمی از این موارد به کشورهایی چون ایران، لیبی و میانمار بازمیگردد؛ کشورهایی که طی سالهای اخیر با بحرانهای داخلی و سرکوب گسترده مواجه بودهاند.
اما ایران چگونه به چنین جایگاهی رسیده است؟ بررسی موجهای مهاجرت از ایران در یک دهه اخیر، تصویری روشنتر از عمق این بحران انسانی ارائه میدهد:
موج پس از اعتراضات ۱۳۸۸
اعتراضات پس از انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۸۸، به سرکوب گسترده و بازداشتهای دستهجمعی منجر شد. بسیاری از کنشگران سیاسی، روزنامهنگاران و فعالان مدنی کشور را ترک کردند. آغاز روندی که در سالهای بعد شدت گرفت.
موج مهاجرت اقتصادی در دهه ۱۳۹۰
با تشدید تحریمهای بینالمللی، رکود اقتصادی، افزایش تورم، کاهش ارزش پول ملی و گسترش بیکاری، بخش قابلتوجهی از طبقه متوسط و متخصصان برای یافتن آیندهای بهتر کشور را ترک کردند. پزشکان، مهندسان، اساتید دانشگاه و حتی کارگران ماهر در جستجوی امنیت شغلی و حداقلهای رفاه، راهی کشورهای دیگر شدند.
موج مهاجرت پس از خیزشهای اخیر (۱۴۰۱–۱۴۰۲)
خیزش سراسری پس از جانباختن مهسا امینی، فصل جدیدی از سرکوب و مهاجرت اجباری را رقم زد. فعالان سیاسی، دانشجویان، هنرمندان، کنشگران حقوق زنان و اقلیتها بار دیگر هدف دستگاه امنیتی قرار گرفتند. موجی از پناهجویی شکل گرفت که دامنه آن از ترکیه تا آلمان و کانادا گسترده شد.
مهاجرت اقلیتهای دینی و قومی
اقلیتهایی مانند بهاییان، مسیحیان نوکیش، دراویش، اهل سنت و همچنین اقوامی چون کردها، بلوچها و عربها، سالهاست تحت فشار سیستماتیک قرار دارند. در بسیاری از موارد، آنان چارهای جز ترک کشور نیافتهاند. بسیاری از آنها قربانیان مستقیم همین «مرگ در مسیر مهاجرت» هستند.
جنگی خاموش، بدون اعلام رسمی
در حالی که دولت ایران وجود بحران مهاجرت را انکار میکند و حتی بسیاری از مهاجران را «خائن» یا «فراری» مینامد، آمار مرگ و ناپدید شدن ایرانیان در مسیرهای مهاجرت بهویژه در مرزهای ترکیه، یونان و کشورهای حوزه بالکان نشان میدهد با پدیدهای مشابه «جنگ داخلی» مواجهایم؛ جنگی بدون اعلام، اما با تمامی مؤلفههای آن: ناامنی، سرکوب، فقر گسترده، ترس از آینده، و تخریب بافت اجتماعی.
سکوت جامعه جهانی؟
در حالی که توجه جهانی عمدتاً معطوف به بحرانهایی مانند جنگ اوکراین یا آوارگان سوری است، وضعیت مهاجران ایرانی در رسانههای بینالمللی کمتر بازتاب مییابد. مرگ ایرانیان در مرزها، مفقود شدن آنها در دریا یا بازداشتشدنشان در کمپهای پناهجویان، اغلب بیصدا رخ میدهد و بیصدا هم فراموش میشود.
در نهایت، آمار سازمان ملل تنها یک عدد نیست؛ آینهای است از جامعهای که هر روز در حال خالی شدن از نخبگان، معترضان، اقلیتها و حتی مردم عادیست. سرزمینی که جنگ در آن رسماً اعلام نشده، اما مهاجرت اجباری، گواهی است بر عمق بحرانِ ناپیدای آن.
#مهاجرت #همزیستی #مدارا #حقوق_اقلیت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔22👍3
Forwarded from گفتوشنود
یک مرد مسلمان در پاکستان به جرم ربودن و تجاوز جنسی به یک دختر ۱۲ ساله مسیحی به حبس ابد محکوم شد.
این حکم در حالی صادر می شود که اتهامات مربوط به گرویدن اجباری به اسلام و ازدواج جعلی این دختر مورد بررسی قرار نگرفته است.
وکیل خانواده این دختر مسیحی، اعلام کرد که قاضی این مرد را به جرم ربودن و تجاوز جنسی به این دختر، که در زمان وقوع جرم ۱۲ سال و چهار ماه سن داشت، به حبس ابد و پرداخت جریمه نقدی محکوم کرده است. این حکم بر اساس بندهای ۳۷۶ و ۳۶۴ قانون مجازات پاکستان صادر شده است.
به گفته این وکیل، این مرد به همراه سه همدستش این دختر را در سپتامبر ۲۰۲۳ ربودند و به مدت یک ماه در مکانی نامعلوم مورد آزار و اذیت و تجاوز قرار دادند. متهمان همچنین قربانی را به زور مجبور به پذیرش اسلام کرده و یک سند ازدواج جعلی برای او تنظیم کردند. پلیس مرد را در اکتبر ۲۰۲۳ دستگیر کرد، اما سایر متهمان همچنان متواری هستند.
علیرغم حکم دادگاه خانواده مبنی بر ابطال ازدواج اجباری و تایید تغییر دین اجباری این دختر، قاضی در حکم خود به این موارد توجهی نکرد.
#مسیحی #مسلمان #همزیستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
یک مرد مسلمان در پاکستان به جرم ربودن و تجاوز جنسی به یک دختر ۱۲ ساله مسیحی به حبس ابد محکوم شد.
این حکم در حالی صادر می شود که اتهامات مربوط به گرویدن اجباری به اسلام و ازدواج جعلی این دختر مورد بررسی قرار نگرفته است.
وکیل خانواده این دختر مسیحی، اعلام کرد که قاضی این مرد را به جرم ربودن و تجاوز جنسی به این دختر، که در زمان وقوع جرم ۱۲ سال و چهار ماه سن داشت، به حبس ابد و پرداخت جریمه نقدی محکوم کرده است. این حکم بر اساس بندهای ۳۷۶ و ۳۶۴ قانون مجازات پاکستان صادر شده است.
به گفته این وکیل، این مرد به همراه سه همدستش این دختر را در سپتامبر ۲۰۲۳ ربودند و به مدت یک ماه در مکانی نامعلوم مورد آزار و اذیت و تجاوز قرار دادند. متهمان همچنین قربانی را به زور مجبور به پذیرش اسلام کرده و یک سند ازدواج جعلی برای او تنظیم کردند. پلیس مرد را در اکتبر ۲۰۲۳ دستگیر کرد، اما سایر متهمان همچنان متواری هستند.
علیرغم حکم دادگاه خانواده مبنی بر ابطال ازدواج اجباری و تایید تغییر دین اجباری این دختر، قاضی در حکم خود به این موارد توجهی نکرد.
#مسیحی #مسلمان #همزیستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔30👍10❤2🕊1
همکاریهای آمریکا و مصر برای ساخت آیندهای روشنتر در خاورمیانه
روز گذشته در مراسم گرامیداشت روز ملی مصر مورا نامدار، مقام ارشد دفتر امور خاور نزدیک وزارت خارجه ایالات متحده بر شراکت راهبردی آمریکا و مصر و نقش آن در کمک به ساخت آیندهای روشنتر برای منطقه خاورمیانه تأکید کرد.
نامدار در این مراسم پیام تبریک وزیر خارجه ایالات متحده، مارکو روبیو، را نیز به دولت و مردم مصر ابلاغ کرد.
ایالات متحده آمریکا در سالهای اخیر تلاش کرده است از طریق دیپلماسی و تقویت روابط با کشورهای منطقه، به ثبات و صلح پایدار در خاورمیانه کمک کند. پیمان ابراهیم، که در دوران نخست ریاستجمهوری دونالد ترامپ میان اسرائیل و شماری از کشورهای عربی از جمله امارات و بحرین برقرار شد، نمونهای از این تلاشها بود و نقطه عطفی در مسیر عادیسازی روابط و تقویت همزیستی منطقهای بهشمار میرود. پیمانی که اکنون در دور دوم ریاست جمهوری پرزیدنت ترامپ نیز قرار است پی گرفته شود و کشورهایی چون عربستان سعودی نیز به آن اضافه شوند.
در مصر، ۲۳ ژوئیه (برابر با اول مرداد) به عنوان روز ملی این کشور گرامی داشته میشود.
مورا نامدار، حقوقدان ایرانی-آمریکایی، در حال حاضر به عنوان یکی از مقامات ارشد وزارت خارجه آمریکا در حوزه خاورمیانه فعالیت میکند.
@usabehfarsi
#خاورمبانه #همزیستی #همکاری #توسعه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
روز گذشته در مراسم گرامیداشت روز ملی مصر مورا نامدار، مقام ارشد دفتر امور خاور نزدیک وزارت خارجه ایالات متحده بر شراکت راهبردی آمریکا و مصر و نقش آن در کمک به ساخت آیندهای روشنتر برای منطقه خاورمیانه تأکید کرد.
نامدار در این مراسم پیام تبریک وزیر خارجه ایالات متحده، مارکو روبیو، را نیز به دولت و مردم مصر ابلاغ کرد.
ایالات متحده آمریکا در سالهای اخیر تلاش کرده است از طریق دیپلماسی و تقویت روابط با کشورهای منطقه، به ثبات و صلح پایدار در خاورمیانه کمک کند. پیمان ابراهیم، که در دوران نخست ریاستجمهوری دونالد ترامپ میان اسرائیل و شماری از کشورهای عربی از جمله امارات و بحرین برقرار شد، نمونهای از این تلاشها بود و نقطه عطفی در مسیر عادیسازی روابط و تقویت همزیستی منطقهای بهشمار میرود. پیمانی که اکنون در دور دوم ریاست جمهوری پرزیدنت ترامپ نیز قرار است پی گرفته شود و کشورهایی چون عربستان سعودی نیز به آن اضافه شوند.
در مصر، ۲۳ ژوئیه (برابر با اول مرداد) به عنوان روز ملی این کشور گرامی داشته میشود.
مورا نامدار، حقوقدان ایرانی-آمریکایی، در حال حاضر به عنوان یکی از مقامات ارشد وزارت خارجه آمریکا در حوزه خاورمیانه فعالیت میکند.
@usabehfarsi
#خاورمبانه #همزیستی #همکاری #توسعه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍13👌2❤1
به گزارش صفحه فارسی وزارت امور خارجه آمریکا، «روز گذشته، خانم مورا نامدار، مقام ارشد دفتر امور خاور نزدیک به نمایندگی از وزیر امور خارجه، مارکو روبیو در جشن روز تاج و تخت مراکش به همراه سفیر یوسف عمرانی حضور داشت. دوستی بین آمریکا 🇺🇸 و مراکش🇲🇦 نزدیک به ۲۴۰ سال است که مقتدر بوده و از طریق تلاش های مشترک ما جهت ترویج پیمان ابراهیم و صلح در منطقه، همچنان در حال رشد است.»
ایالات متحده آمریکا در سالهای اخیر تلاش کرده است از طریق دیپلماسی و تقویت روابط با کشورهای منطقه، به ثبات و صلح پایدار در خاورمیانه کمک کند. پیمان ابراهیم، که در دوران نخست ریاستجمهوری دونالد ترامپ میان اسرائیل و شماری از کشورهای عربی از جمله امارات و بحرین برقرار شد، نمونهای از این تلاشها بود و نقطه عطفی در مسیر عادیسازی روابط و تقویت همزیستی منطقهای بهشمار میرود. پیمانی که اکنون در دور دوم ریاست جمهوری پرزیدنت ترامپ نیز قرار است پی گرفته شود و کشورهایی چون عربستان سعودی نیز به آن اضافه شوند.
مورا نامدار، حقوقدان ایرانی-آمریکایی، در حال حاضر به عنوان یکی از مقامات ارشد وزارت خارجه آمریکا در حوزه خاورمیانه فعالیت میکند.
اگر در ایران حکومت نرمالی حکمفرما بود و رابطهای صلحآمیز و مسالمتجویانه را پیگیری میکرد، چه بسا فرصتهای بسیاری برای شکلگیری همکاریهای منطقهای و مشارکتهای اقتصادی پیش رویش گشوده میشد و ملت ایران از آن نصیب میبردند.
#ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی #خاورمیانه #همزیستی #صلح #یاری_مدنی_توانا
@USABehFarsi
@Tavaana_TavaanaTech
ایالات متحده آمریکا در سالهای اخیر تلاش کرده است از طریق دیپلماسی و تقویت روابط با کشورهای منطقه، به ثبات و صلح پایدار در خاورمیانه کمک کند. پیمان ابراهیم، که در دوران نخست ریاستجمهوری دونالد ترامپ میان اسرائیل و شماری از کشورهای عربی از جمله امارات و بحرین برقرار شد، نمونهای از این تلاشها بود و نقطه عطفی در مسیر عادیسازی روابط و تقویت همزیستی منطقهای بهشمار میرود. پیمانی که اکنون در دور دوم ریاست جمهوری پرزیدنت ترامپ نیز قرار است پی گرفته شود و کشورهایی چون عربستان سعودی نیز به آن اضافه شوند.
مورا نامدار، حقوقدان ایرانی-آمریکایی، در حال حاضر به عنوان یکی از مقامات ارشد وزارت خارجه آمریکا در حوزه خاورمیانه فعالیت میکند.
اگر در ایران حکومت نرمالی حکمفرما بود و رابطهای صلحآمیز و مسالمتجویانه را پیگیری میکرد، چه بسا فرصتهای بسیاری برای شکلگیری همکاریهای منطقهای و مشارکتهای اقتصادی پیش رویش گشوده میشد و ملت ایران از آن نصیب میبردند.
#ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی #خاورمیانه #همزیستی #صلح #یاری_مدنی_توانا
@USABehFarsi
@Tavaana_TavaanaTech
❤18👍8
Forwarded from گفتوشنود
علی دایی به مناسبت روز جهانی صلح نوشت:
هیچ نظام اجتماعی و اقتصادی در فضای تنش و نزاع پایدار نمیماند
🔷️علی دایی، اسطوره فوتبال ایران به مناسبت روز جهانی صلح در استوری اینستاگرامش نوشت:
«صلح بستر شکوفایی انسانها و ملتهاست. هیچ نظام اجتماعی و اقتصادی در فضای تنش و نزاع پایدار نمیماند. تنها صلح است که میتواند زمینهساز پیشرفت، رفاه، عدالت، دوستی و همکاری میان ملتها باشد.»
🔷️روز ۲۱ سپتامبر هر سال بهعنوان روز جهانی صلح شناخته میشود. این روز در سال ۱۹۸۱ توسط مجمع عمومی سازمان ملل تعیین شد تا یادآور اهمیت پایان دادن به جنگها، کاهش خشونت، و ترویج گفتوگو، همبستگی و همزیستی مسالمتآمیز در جهان باشد.
#علی_دایی #روز_جهانی_صلح #همزیستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
علی دایی به مناسبت روز جهانی صلح نوشت:
هیچ نظام اجتماعی و اقتصادی در فضای تنش و نزاع پایدار نمیماند
🔷️علی دایی، اسطوره فوتبال ایران به مناسبت روز جهانی صلح در استوری اینستاگرامش نوشت:
«صلح بستر شکوفایی انسانها و ملتهاست. هیچ نظام اجتماعی و اقتصادی در فضای تنش و نزاع پایدار نمیماند. تنها صلح است که میتواند زمینهساز پیشرفت، رفاه، عدالت، دوستی و همکاری میان ملتها باشد.»
🔷️روز ۲۱ سپتامبر هر سال بهعنوان روز جهانی صلح شناخته میشود. این روز در سال ۱۹۸۱ توسط مجمع عمومی سازمان ملل تعیین شد تا یادآور اهمیت پایان دادن به جنگها، کاهش خشونت، و ترویج گفتوگو، همبستگی و همزیستی مسالمتآمیز در جهان باشد.
#علی_دایی #روز_جهانی_صلح #همزیستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍45❤13🕊3
دیدارها و مواضع مورانامدار، مقام ارشد دفتر امور خاور نزدیک وزارت امور خارجه آمریکا، در نشست با سران اتحادیه عرب و با وزیر خارجه کویت
مورا نامدار، مقام ارشد دفتر امور خاور نزدیک وزارت امور خارجه آمریکا، در تازهترین فعالیتهای دیپلماتیک خود به تبیین مواضع واشنگتن در قبال منطقه پرداخت.
او روز گذشته در دیدار با وزیر خارجه کویت، آقای الیحیی، تأکید کرد که ایالات متحده و کویت در کنار هم در حال شکلدهی به خلیجی امنتر و آبادتر هستند؛ مسیری که شامل حفاظت از مردم دو کشور، ایجاد فرصتهای تازه و آمادهسازی نسل آینده برای ادامه و گسترش این شراکت است.
همچنین خانم نامدار در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد با حضور نمایندگان اتحادیه عرب، پیام رئیسجمهور ایالات متحده از ریاض را تکرار کرد. او با یادآوری سخنان رئیسجمهور ترامپ در ابتدای سال جاری، گفت: «امروز نسلی تازه از رهبران جهان عرب در تلاشاند آیندهای را بسازند که بر پایه ثبات، همزیستی، تجارت و نوآوری فناورانه تعریف شود. ایالات متحده نیز همچنان در کنار شرکای خود خواهد بود و از آنان حمایت خواهد کرد.»
مورا نامدار اصالتاً ایرانیتبار و از خانوادهای ایراندوست است. او یک حقوقدان برجسته به شمار میرود که توانسته در دستگاه دیپلماسی آمریکا به جایگاهی مهم دست یابد و اکنون در شکلدهی به سیاستهای منطقهای این کشور نقشآفرینی میکند. حضور و موفقیت چهرههایی چون نامدار، یادآور این حقیقت است که ایرانیان توان و ظرفیت حضور در بالاترین سطوح مدیریتی و سیاسی جهان را دارند؛ ظرفیتی که در شرایط آزاد و سالم میتواند در خدمت پیشرفت خود ایران نیز قرار گیرد.
#همزیستی #مشارکت #صلح #همکاری #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
مورا نامدار، مقام ارشد دفتر امور خاور نزدیک وزارت امور خارجه آمریکا، در تازهترین فعالیتهای دیپلماتیک خود به تبیین مواضع واشنگتن در قبال منطقه پرداخت.
او روز گذشته در دیدار با وزیر خارجه کویت، آقای الیحیی، تأکید کرد که ایالات متحده و کویت در کنار هم در حال شکلدهی به خلیجی امنتر و آبادتر هستند؛ مسیری که شامل حفاظت از مردم دو کشور، ایجاد فرصتهای تازه و آمادهسازی نسل آینده برای ادامه و گسترش این شراکت است.
همچنین خانم نامدار در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد با حضور نمایندگان اتحادیه عرب، پیام رئیسجمهور ایالات متحده از ریاض را تکرار کرد. او با یادآوری سخنان رئیسجمهور ترامپ در ابتدای سال جاری، گفت: «امروز نسلی تازه از رهبران جهان عرب در تلاشاند آیندهای را بسازند که بر پایه ثبات، همزیستی، تجارت و نوآوری فناورانه تعریف شود. ایالات متحده نیز همچنان در کنار شرکای خود خواهد بود و از آنان حمایت خواهد کرد.»
مورا نامدار اصالتاً ایرانیتبار و از خانوادهای ایراندوست است. او یک حقوقدان برجسته به شمار میرود که توانسته در دستگاه دیپلماسی آمریکا به جایگاهی مهم دست یابد و اکنون در شکلدهی به سیاستهای منطقهای این کشور نقشآفرینی میکند. حضور و موفقیت چهرههایی چون نامدار، یادآور این حقیقت است که ایرانیان توان و ظرفیت حضور در بالاترین سطوح مدیریتی و سیاسی جهان را دارند؛ ظرفیتی که در شرایط آزاد و سالم میتواند در خدمت پیشرفت خود ایران نیز قرار گیرد.
#همزیستی #مشارکت #صلح #همکاری #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤19
Forwarded from گفتوشنود
طرح ۲۰مادهای و چشمانداز صلح
افق امیدبخش همزیستی مسالمتآمیز و مدارا
مقدمه
طرح ۲۰ مادهای پرزیدنت ترامپ، تلاشی برای ترسیم نقشه راهی جامع در جهت پایان دادن به درگیری و ایجاد افقی تازه برای صلح در خاورمیانه است. این طرح نهتنها به جنبههای امنیتی و سیاسی توجه کرده، بلکه بر ابعاد انسانی، اجتماعی و فرهنگی مناقشه نیز تمرکز دارد. از میان مواد متعدد این طرح، دو ماده که بر «گفتوگوی بینادیانی» و «ایجاد افق سیاسی برای همزیستی مسالمتآمیز» تأکید میکنند، جایگاه ویژهای دارند؛ زیرا نشان میدهند که فراتر از مسائل روزمره جنگ، رویکردی عمیقتر برای تغییر نگرشها و ایجاد بستر پایدار صلح در نظر گرفته شده است.
۱. اهمیت تمرکز بر گفتوگوی ادیانی بر پایه مدارا
وقتی طرح تأکید میکند که روند گفتوگوی بین ادیان، با محور ارزشهایی مانند مدارا و همزیستی مسالمتآمیز آغاز شود، این به معنای ورود به یک سطح جدید در گفتوگوهاست: سطحی که نه صرفاً سیاست و مرز، بلکه باورها، هویتها و روایتها را دربرمیگیرد. اگر این گفتوگوها صادقانه باشند، میتوانند به تغییر نگرشها در هر دو طرف کمک کنند، به گونهای که جامعه فلسطینی و جامعه اسرائیلی – و حتی جوامع بینالمللی – بتوانند از روایتهای تقابلی فاصله بگیرند و فضایی از درک متقابل شکل گیرد.
۲. تاکید بر تغییر روایتها و منافع صلح
در متن طرح آمده است که گفتوگو باید منجر به تغییر نگرشها و روایتها شود و بر منافع صلح تأکید کند. این نکته حائز اهمیت است، چون یکی از موانع عمیق در مناقشه فلسطین–اسرائیل، علقههای هویتی و داستانهای تاریخی است که هر طرف با آنها بزرگ شده است. اگر گفتوگو بتواند این «داستانسازیها» را نقد کند و فضا را به سمت روایتهایی بکشاند که صلح، همزیستی و حقوق انسانی مشترک را برجسته میکند، آنگاه زمینه برای توافق سیاسی هم تقویت میشود.
۳. نقش ایالات متحده به عنوان تسهیلکننده گفتوگو
در متن اشاره شده که ایالات متحده قصد دارد گفتوگویی بین اسرائیلیها و فلسطینیها ترتیب دهد تا بر افق سیاسی همزیستی مسالمتآمیز تمرکز شود. اگر ایالات متحده بتواند نقش بیطرفانه و اعتمادساز ایفا کند، تضمینی فراهم آورد که طرفین به میز گفتوگو بیایند و احساس کنند شنیده میشوند. این نقش واشنگتن میتواند تضمینکننده ادامه مذاکرات باشد، به شرط آنکه فشار بیشتر بر مصالح واقعی و تامین منافع مشترک صلح وارد شود.
۴. ترکیب نگاه میدانی با جزئیات طرحمحور
طرز نگارش طرح بیست مادهای پرزیدنت ترامپ نشان میدهد که وی قصد دارد از مفاهیم کلی فراتر رفته و به جزئیات اجرایی، مانند بازگرداندن اسیران، آتشبس، حکومت فنیتکنوکرات، و نهاد موقت بینالمللی ورود کند. این جزئیات اگر به درستی به کار گرفته شوند، میتوانند ابزارهایی فراهم آورند که گفتوگو را از سطح شعار به اقدامات ملموس برسانند.
۵. افق امیدبخش همزیستی و اعتمادسازی بلندمدت
اگر این طرح و گفتوگو بتوانند به تدریج اجازه دهند که فلسطینیان و اسرائیلیان همدیگر را به عنوان همزیستان بالقوه ببینند، نه فقط رقیب یا دشمن، آنگاه میتوان به ساختن زیرساختهای اعتماد و پروژههای مشترک پرداخت: اقتصاد مشترک، همکاری زیستمحیطی، پروژههای زیرساختی دوطرفه، تبادل فرهنگی و آموزشی و غیره. این فرآیند ممکن است سالها طول بکشد، اما اگر دو مادهای که تأکید شدهاند بتوانند فضای گفتوگوی پایدار ایجاد کنند، امید به آیندهای آرام و صلحآمیز در منطقه زنده خواهد ماند.
#صلح #پیمان_ابراهیم #فلسطین #اسرائیل #مدارا #همزیستی_مسالمت_آمیز #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
افق امیدبخش همزیستی مسالمتآمیز و مدارا
مقدمه
طرح ۲۰ مادهای پرزیدنت ترامپ، تلاشی برای ترسیم نقشه راهی جامع در جهت پایان دادن به درگیری و ایجاد افقی تازه برای صلح در خاورمیانه است. این طرح نهتنها به جنبههای امنیتی و سیاسی توجه کرده، بلکه بر ابعاد انسانی، اجتماعی و فرهنگی مناقشه نیز تمرکز دارد. از میان مواد متعدد این طرح، دو ماده که بر «گفتوگوی بینادیانی» و «ایجاد افق سیاسی برای همزیستی مسالمتآمیز» تأکید میکنند، جایگاه ویژهای دارند؛ زیرا نشان میدهند که فراتر از مسائل روزمره جنگ، رویکردی عمیقتر برای تغییر نگرشها و ایجاد بستر پایدار صلح در نظر گرفته شده است.
۱. اهمیت تمرکز بر گفتوگوی ادیانی بر پایه مدارا
وقتی طرح تأکید میکند که روند گفتوگوی بین ادیان، با محور ارزشهایی مانند مدارا و همزیستی مسالمتآمیز آغاز شود، این به معنای ورود به یک سطح جدید در گفتوگوهاست: سطحی که نه صرفاً سیاست و مرز، بلکه باورها، هویتها و روایتها را دربرمیگیرد. اگر این گفتوگوها صادقانه باشند، میتوانند به تغییر نگرشها در هر دو طرف کمک کنند، به گونهای که جامعه فلسطینی و جامعه اسرائیلی – و حتی جوامع بینالمللی – بتوانند از روایتهای تقابلی فاصله بگیرند و فضایی از درک متقابل شکل گیرد.
۲. تاکید بر تغییر روایتها و منافع صلح
در متن طرح آمده است که گفتوگو باید منجر به تغییر نگرشها و روایتها شود و بر منافع صلح تأکید کند. این نکته حائز اهمیت است، چون یکی از موانع عمیق در مناقشه فلسطین–اسرائیل، علقههای هویتی و داستانهای تاریخی است که هر طرف با آنها بزرگ شده است. اگر گفتوگو بتواند این «داستانسازیها» را نقد کند و فضا را به سمت روایتهایی بکشاند که صلح، همزیستی و حقوق انسانی مشترک را برجسته میکند، آنگاه زمینه برای توافق سیاسی هم تقویت میشود.
۳. نقش ایالات متحده به عنوان تسهیلکننده گفتوگو
در متن اشاره شده که ایالات متحده قصد دارد گفتوگویی بین اسرائیلیها و فلسطینیها ترتیب دهد تا بر افق سیاسی همزیستی مسالمتآمیز تمرکز شود. اگر ایالات متحده بتواند نقش بیطرفانه و اعتمادساز ایفا کند، تضمینی فراهم آورد که طرفین به میز گفتوگو بیایند و احساس کنند شنیده میشوند. این نقش واشنگتن میتواند تضمینکننده ادامه مذاکرات باشد، به شرط آنکه فشار بیشتر بر مصالح واقعی و تامین منافع مشترک صلح وارد شود.
۴. ترکیب نگاه میدانی با جزئیات طرحمحور
طرز نگارش طرح بیست مادهای پرزیدنت ترامپ نشان میدهد که وی قصد دارد از مفاهیم کلی فراتر رفته و به جزئیات اجرایی، مانند بازگرداندن اسیران، آتشبس، حکومت فنیتکنوکرات، و نهاد موقت بینالمللی ورود کند. این جزئیات اگر به درستی به کار گرفته شوند، میتوانند ابزارهایی فراهم آورند که گفتوگو را از سطح شعار به اقدامات ملموس برسانند.
۵. افق امیدبخش همزیستی و اعتمادسازی بلندمدت
اگر این طرح و گفتوگو بتوانند به تدریج اجازه دهند که فلسطینیان و اسرائیلیان همدیگر را به عنوان همزیستان بالقوه ببینند، نه فقط رقیب یا دشمن، آنگاه میتوان به ساختن زیرساختهای اعتماد و پروژههای مشترک پرداخت: اقتصاد مشترک، همکاری زیستمحیطی، پروژههای زیرساختی دوطرفه، تبادل فرهنگی و آموزشی و غیره. این فرآیند ممکن است سالها طول بکشد، اما اگر دو مادهای که تأکید شدهاند بتوانند فضای گفتوگوی پایدار ایجاد کنند، امید به آیندهای آرام و صلحآمیز در منطقه زنده خواهد ماند.
#صلح #پیمان_ابراهیم #فلسطین #اسرائیل #مدارا #همزیستی_مسالمت_آمیز #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔13❤4👍3
ایران منهای جمهوری اسلامی؛
چرا حضور ایران در پیمان ابراهیم مهم است؟
پرزیدنت ترامپ در سخنان اخیر خود بار دیگر به آیندهای اشاره کرد که ایران نیز میتواند بخشی از پیمان ابراهیم باشد. او تأکید کرد که «زمانی خواهد رسید که ایران هم به این پیمان بپیوندد» و یادآور شد کشورهایی که راه دوستی با اسرائیل را انتخاب کردند، مسیر پیشرفت و توسعه را پیمودند، و آنان که بر دشمنی پافشاری کردند، جز عقبماندگی و انزوا نصیبشان نشد.
اما آنچه در این سخنان مهم است، فراتر از نگاه سیاسی روز است. منظور ترامپ کلیت کشور ایران است؛ کشوری با تاریخ و تمدنی کهن، سرزمینی که قرنها محل همزیستی اقوام، ادیان و فرهنگهای متنوع بوده است. از یهودیان، مسیحیان و زرتشتیان تا مسلمانان در شاخههای گوناگون، همگی در جغرافیای ایران با هم زیستهاند و بخشی از هویت فرهنگی این سرزمین را ساختهاند. این ظرفیت تاریخی و تمدنی، نقطه اتکایی است که ایران را میتواند در جایگاه کشوری صلحمحور و همگرا با جهان قرار دهد.
از سوی دیگر، روشن است که جمهوری اسلامی بهعنوان یک حکومت ایدئولوژیک و ستیزهجو، در تضاد بنیادین با روح پیمان ابراهیم قرار دارد. این حکومت طی چهار دهه گذشته بر محور دشمنتراشی، ماجراجویی منطقهای و تقابل دائمی با جهان حرکت کرده است. اما ایران منهای جمهوری اسلامی و بهعنوان یک ملت و یک تمدن، ظرفیتهای فراوانی دارد که در صورت بهرهگیری درست، میتواند از انزوا و تقابل فاصله بگیرد و به سمت تعامل و همکاریهای پایدار منطقهای حرکت کند. امری که تنها با برانداختن جمهوری اسلامی به دست ایرانیان محقق میشود.
پیوستن ایران به پیمان ابراهیم تنها یک تصمیم دیپلماتیک نخواهد بود؛ بلکه نقطه عطفی برای آینده کشور است. چنین حضوری میتواند:
سایهی جنگ و درگیریهای پرهزینه را از سر مردم ایران دور کند.
امکان مشارکت فعال ایران در پروژههای اقتصادی و زیرساختی منطقه را فراهم آورد.
مسیر رونق اقتصادی، افزایش رفاه اجتماعی و بازگشت ایران به جایگاه تاریخیاش بهعنوان پل تمدنی شرق و غرب را هموار کند.
به بیان دیگر، ایران با پیوستن به پیمان ابراهیم میتواند از انزوای تحمیلی جمهوری اسلامی عبور کرده و در مسیر صلح، پیشرفت و شکوفایی قرار گیرد. این همان افقی است که تاریخ و تمدن ایران شایستگی آن را دارد.
#صلح #ایران #پیمان_ابراهیم #همزیستی #مدارا #مشارکت #دونالد_ترامپ #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
چرا حضور ایران در پیمان ابراهیم مهم است؟
پرزیدنت ترامپ در سخنان اخیر خود بار دیگر به آیندهای اشاره کرد که ایران نیز میتواند بخشی از پیمان ابراهیم باشد. او تأکید کرد که «زمانی خواهد رسید که ایران هم به این پیمان بپیوندد» و یادآور شد کشورهایی که راه دوستی با اسرائیل را انتخاب کردند، مسیر پیشرفت و توسعه را پیمودند، و آنان که بر دشمنی پافشاری کردند، جز عقبماندگی و انزوا نصیبشان نشد.
اما آنچه در این سخنان مهم است، فراتر از نگاه سیاسی روز است. منظور ترامپ کلیت کشور ایران است؛ کشوری با تاریخ و تمدنی کهن، سرزمینی که قرنها محل همزیستی اقوام، ادیان و فرهنگهای متنوع بوده است. از یهودیان، مسیحیان و زرتشتیان تا مسلمانان در شاخههای گوناگون، همگی در جغرافیای ایران با هم زیستهاند و بخشی از هویت فرهنگی این سرزمین را ساختهاند. این ظرفیت تاریخی و تمدنی، نقطه اتکایی است که ایران را میتواند در جایگاه کشوری صلحمحور و همگرا با جهان قرار دهد.
از سوی دیگر، روشن است که جمهوری اسلامی بهعنوان یک حکومت ایدئولوژیک و ستیزهجو، در تضاد بنیادین با روح پیمان ابراهیم قرار دارد. این حکومت طی چهار دهه گذشته بر محور دشمنتراشی، ماجراجویی منطقهای و تقابل دائمی با جهان حرکت کرده است. اما ایران منهای جمهوری اسلامی و بهعنوان یک ملت و یک تمدن، ظرفیتهای فراوانی دارد که در صورت بهرهگیری درست، میتواند از انزوا و تقابل فاصله بگیرد و به سمت تعامل و همکاریهای پایدار منطقهای حرکت کند. امری که تنها با برانداختن جمهوری اسلامی به دست ایرانیان محقق میشود.
پیوستن ایران به پیمان ابراهیم تنها یک تصمیم دیپلماتیک نخواهد بود؛ بلکه نقطه عطفی برای آینده کشور است. چنین حضوری میتواند:
سایهی جنگ و درگیریهای پرهزینه را از سر مردم ایران دور کند.
امکان مشارکت فعال ایران در پروژههای اقتصادی و زیرساختی منطقه را فراهم آورد.
مسیر رونق اقتصادی، افزایش رفاه اجتماعی و بازگشت ایران به جایگاه تاریخیاش بهعنوان پل تمدنی شرق و غرب را هموار کند.
به بیان دیگر، ایران با پیوستن به پیمان ابراهیم میتواند از انزوای تحمیلی جمهوری اسلامی عبور کرده و در مسیر صلح، پیشرفت و شکوفایی قرار گیرد. این همان افقی است که تاریخ و تمدن ایران شایستگی آن را دارد.
#صلح #ایران #پیمان_ابراهیم #همزیستی #مدارا #مشارکت #دونالد_ترامپ #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍27❤5👎2
Forwarded from گفتوشنود
نوروز ۲۵۸۵ و داغ شدن یک سوال:
قرآن بر سفره هفتسین؛ تناقض یا همزیستی؟
ورق بزنید
با فرا رسیدن نوروز، میلیونها ایرانی سفره هفتسین میچینند، رخت نو میپوشند و این روز را جشن میگیرند؛ آیینی که ریشه در سنتهای باستانی ملت ایران دارد. با وجود هماهنگی نسبی میان آیینهای جشن نوروز، هر خانواده ممکن است آن را به شکل خاص خود نیز جشن بگیرد.
در بعضی از خانهها، قراردادن کتابی مانند دیوان حافظ، به عنوان اوج هنر ایرانی یا شاهنامه به عنوان میراث باستانی رایج است. در بعضی موارد، قرآن در کنار سبزه و سفره هفتسین قرار میگیرد. امسال بار دیگر این سوال میان گروهی از ایرانیان پرسیده میشود که آیا قرآن را باید در این مراسم وارد کرد؟
همزیستی میان مردم نیازمند احترام به آزادیها و انتخابهای فردی است. از نظر حقوقی، هر کسی میتواند دست به انتخاب بزند. برای بعضی، گذاشتن کتابی دینی که به آن اعتقادی واقعی ندارند و از دستورهای آن پیروی نمیکنند، ممکن است نشانی از ریاکاری و ظاهرپرستی باشد.
برای بعضی ممکن است این کار نشانی از همزیستی باشد. در این نگاه، نوروز نه در تقابل با دین، بلکه به عنوان بخشی از فرهنگ یا ترجیحات شخصی تعریف میشود.
با این حال، رویکرد رسمی فرقه ولایت فقیه همواره «همزیستی» نبوده است. در سالهای ابتدایی پس از انقلاب ۱۳۵۷، برخی جریانهای نزدیک به حاکمیت، آیینهای ملی از جمله نوروز را «غیراسلامی» یا بازماندهای از پادشاهی قدیم ایران توصیف میکردند. هرچند نوروز هرگز حذف نشد، اما این نگاه نشاندهنده تنشی عمیقتر میان هویت ملی و ایدئولوژی رسمی بود.
در نهایت، پرسش همچنان باقی است: آیا قرآن بر سفره هفتسین نشانه همنشینی دو هویت است؟ یا نمونهای از تناقضی قدیمی، که روح و روان ایرانیان را دچار تنشی بدون آرامش ساخته است؟
#نوروز #همزیستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
قرآن بر سفره هفتسین؛ تناقض یا همزیستی؟
ورق بزنید
با فرا رسیدن نوروز، میلیونها ایرانی سفره هفتسین میچینند، رخت نو میپوشند و این روز را جشن میگیرند؛ آیینی که ریشه در سنتهای باستانی ملت ایران دارد. با وجود هماهنگی نسبی میان آیینهای جشن نوروز، هر خانواده ممکن است آن را به شکل خاص خود نیز جشن بگیرد.
در بعضی از خانهها، قراردادن کتابی مانند دیوان حافظ، به عنوان اوج هنر ایرانی یا شاهنامه به عنوان میراث باستانی رایج است. در بعضی موارد، قرآن در کنار سبزه و سفره هفتسین قرار میگیرد. امسال بار دیگر این سوال میان گروهی از ایرانیان پرسیده میشود که آیا قرآن را باید در این مراسم وارد کرد؟
همزیستی میان مردم نیازمند احترام به آزادیها و انتخابهای فردی است. از نظر حقوقی، هر کسی میتواند دست به انتخاب بزند. برای بعضی، گذاشتن کتابی دینی که به آن اعتقادی واقعی ندارند و از دستورهای آن پیروی نمیکنند، ممکن است نشانی از ریاکاری و ظاهرپرستی باشد.
برای بعضی ممکن است این کار نشانی از همزیستی باشد. در این نگاه، نوروز نه در تقابل با دین، بلکه به عنوان بخشی از فرهنگ یا ترجیحات شخصی تعریف میشود.
با این حال، رویکرد رسمی فرقه ولایت فقیه همواره «همزیستی» نبوده است. در سالهای ابتدایی پس از انقلاب ۱۳۵۷، برخی جریانهای نزدیک به حاکمیت، آیینهای ملی از جمله نوروز را «غیراسلامی» یا بازماندهای از پادشاهی قدیم ایران توصیف میکردند. هرچند نوروز هرگز حذف نشد، اما این نگاه نشاندهنده تنشی عمیقتر میان هویت ملی و ایدئولوژی رسمی بود.
در نهایت، پرسش همچنان باقی است: آیا قرآن بر سفره هفتسین نشانه همنشینی دو هویت است؟ یا نمونهای از تناقضی قدیمی، که روح و روان ایرانیان را دچار تنشی بدون آرامش ساخته است؟
#نوروز #همزیستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍9❤3
Forwarded from گفتوشنود
در خطبههای نماز عید فطر روز جمعه ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ در مصلای بزرگ زاهدان، مولوی عبدالحمید با اشاره به شرایط کشور، بر ضرورت شنیدن مطالبات مردم، جلوگیری از تداوم خسارات و تقویت همزیستی قومی و مذهبی تاکید کرد.
وی با توصیف وضعیت کنونی بهعنوان «آزمونی سخت» برای کشور، گفت که اگرچه بیان دیدگاهها دشوار شده، اما اندیشمندان باید سخن بگویند تا از آسیب بیشتر به زندگی و دارایی مردم جلوگیری شود. او تأکید کرد تحولات اخیر نشان میدهد اکثریت مردم خواهان آزادیهای دینی و مدنی هستند و لازم است حاکمیت صدای آنان را شنیده و با مردم بهعنوان صاحبان کشور گفتوگو کند. به گفته او، بیتوجهی به این مطالبات، کشور را با مشکلات کنونی مواجه کرده و توجه به خواست اکثریت میتواند زمینهساز آشتی ملی و انسجام در کشور باشد.
امام جمعه اهل سنت زاهدان در بخش دیگری از سخنان خود بر ضرورت همزیستی مسالمتآمیز میان اقوام و مذاهب تأکید کرد و گفت افراد با دیدگاههای مختلف باید مورد احترام قرار گیرند و نباید بهخاطر اختلاف نظر، با کسی برخورد یا او را سرزنش کرد. وی افزود حتی در یک خانواده نیز تفاوت دیدگاه طبیعی است و دین نیز آزادی در اعتقادات را به رسمیت شناخته است.
عبدالحمید همچنین با اشاره به شرایط استان سیستان و بلوچستان تأکید کرد که برخلاف برخی ادعاها، مشکل مذهبی یا قومی در این منطقه وجود ندارد و همگان باید با رعایت حقوق یکدیگر، مانع سوءاستفاده و ایجاد تنش در جامعه شوند.
#همزیستی #آزادی_مذهبی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
وی با توصیف وضعیت کنونی بهعنوان «آزمونی سخت» برای کشور، گفت که اگرچه بیان دیدگاهها دشوار شده، اما اندیشمندان باید سخن بگویند تا از آسیب بیشتر به زندگی و دارایی مردم جلوگیری شود. او تأکید کرد تحولات اخیر نشان میدهد اکثریت مردم خواهان آزادیهای دینی و مدنی هستند و لازم است حاکمیت صدای آنان را شنیده و با مردم بهعنوان صاحبان کشور گفتوگو کند. به گفته او، بیتوجهی به این مطالبات، کشور را با مشکلات کنونی مواجه کرده و توجه به خواست اکثریت میتواند زمینهساز آشتی ملی و انسجام در کشور باشد.
امام جمعه اهل سنت زاهدان در بخش دیگری از سخنان خود بر ضرورت همزیستی مسالمتآمیز میان اقوام و مذاهب تأکید کرد و گفت افراد با دیدگاههای مختلف باید مورد احترام قرار گیرند و نباید بهخاطر اختلاف نظر، با کسی برخورد یا او را سرزنش کرد. وی افزود حتی در یک خانواده نیز تفاوت دیدگاه طبیعی است و دین نیز آزادی در اعتقادات را به رسمیت شناخته است.
عبدالحمید همچنین با اشاره به شرایط استان سیستان و بلوچستان تأکید کرد که برخلاف برخی ادعاها، مشکل مذهبی یا قومی در این منطقه وجود ندارد و همگان باید با رعایت حقوق یکدیگر، مانع سوءاستفاده و ایجاد تنش در جامعه شوند.
#همزیستی #آزادی_مذهبی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍3❤1
ایران آینده از «با هم زیستن در دلِ اختلاف» آغاز میشود، نه از حذف یکدیگر
«به نظر من، برچسب زدن و طرد کردن بقیه، ارزانترین و دمدستیترین راه برای خلاص شدن از شر تفکر و گفتوگوئه. ما اونقدر غرق در "حقبهجانب بودن" شدیم که یادمون رفته هویت ما در کنار تفاوتهاست که معنا پیدا میکنه، نه با حذف و دشمنی اونها. من فکر میکنم که ایران آینده، از لحظهی پیروزی یک تفکر بر تفکر دیگه شروع نمیشه؛ بلکه از روزی شروع میشه که یاد بگیریم چطور با تمام تضادها، دوباره کنار هم زندگی کنیم.»
متن بالا را ژینوس، از کاربران شبکه اجتماعی ایکس نوشته و منتشر کرده است.
یکی از کاربران دیگر نوشته:
«ژینوس جان ضمن اینکه با کلیت صحبتت موافقم، واقعیت اینه که گفتگو یک جاده دو طرفه است؛
اراده یک طرف برای گفتگو کافی نیست.
و شرایط جامعه ما متاسفانه جوریه که یک سمت کسانی هستند که اراده شون بر فحاشی و حتی حذف فیزیکی طرف مقابله.
توی این وضعیت گفتگو شکل نمیگیره اساسا.»
ژینوس در پاسخ گفته:
«دقیقاً، گفتگو با کسی که منطقش حذفه و شمشیر رو از رو بسته عملا میشه بنبست. اما منظور من این بود که توی این برچسبها، خودمون سعی کثنیم ادمها رو فقط به سیاست خلاصه نکنیم. وگرنه ما هم دانسته یا ندانسته وارد همون چرخه میشیم.»
ژینوس در پاسخ کاربر دیگری که از سختبودن این طرز تفکر سخن گفته، چنین نوشته:
«میفهمم چی میگی و حق داری که اینقدر ناراحت باشی. انتخاب راه مستقل و هزینه دادن برای "انسانیت" اون هم وسط این همه هیاهو، کار آسونی نیست. قرار هم نیست همیشه قوی باشیم؛ گاهی واقعا سخته و عیبی هم نداره که این سختی رو با تمام وجود حس کنیم. همین که درگیر این دغدغههای عمیقی، خیلی به نظر من ارزشمنده.من امید دارم که دوام میاریم و بهتر میشه.»
یکی دیگر از کاربران نظرش را چنین نوشته:
«فکر کردن آسان نیست. شخصا سعی می کنم هر حرفی از هر طرفی، راست، چپ، …را بسنجم و گرفتار بایاس و پوپولیسم نشم. باور کنید همیشه یک گروههایی هستند که ورود به اونها چشمک می زند و حس خوبی به آدم میدهد. اما بی طرف ماندن و فکر کردن، زندگیِ خیلی آسانی نیست. اکثرا راحتی را ترجیح می دهند.»
و کاربری دیگر نوشته:
«کاش میشد، متأسفانه عدهای چون به خیال خودشون اکثریت هستند میخوان طرف مقابل را تحقیر کنند. نمونه آن اشخاصی که هنوز اسمشان عربی و اسلامی است، حتی جد اندر جد مسلمان بودند شروع کردند به تحقیر هموطنان مسلمانشان. هنوز خیلی کار داریم تا به دمکراسی برسیم، حتی اگر حکومت جدیدی تأسیس بشه.»
در مجموع، این گفتوگو تصویری چندلایه از یک مسئله مهم ارائه میدهد: از یکسو ضرورت گفتوگو، مدارا و پذیرش تفاوتها، و از سوی دیگر واقعیتهای سختی که تحقق این ارزشها را در شرایط کنونی دشوار میکند.
به نظر شما، در چنین فضایی که بیاعتمادی و شکافهای عمیق وجود دارد، چه مسیری میتواند به تقویت گفتوگو و شکلگیری یک همزیستی پایدار در جامعه کمک کند؟
#گفتگو #مدارا #همزیستی #ایران
@Tavaana_TavaanaTech
«به نظر من، برچسب زدن و طرد کردن بقیه، ارزانترین و دمدستیترین راه برای خلاص شدن از شر تفکر و گفتوگوئه. ما اونقدر غرق در "حقبهجانب بودن" شدیم که یادمون رفته هویت ما در کنار تفاوتهاست که معنا پیدا میکنه، نه با حذف و دشمنی اونها. من فکر میکنم که ایران آینده، از لحظهی پیروزی یک تفکر بر تفکر دیگه شروع نمیشه؛ بلکه از روزی شروع میشه که یاد بگیریم چطور با تمام تضادها، دوباره کنار هم زندگی کنیم.»
متن بالا را ژینوس، از کاربران شبکه اجتماعی ایکس نوشته و منتشر کرده است.
یکی از کاربران دیگر نوشته:
«ژینوس جان ضمن اینکه با کلیت صحبتت موافقم، واقعیت اینه که گفتگو یک جاده دو طرفه است؛
اراده یک طرف برای گفتگو کافی نیست.
و شرایط جامعه ما متاسفانه جوریه که یک سمت کسانی هستند که اراده شون بر فحاشی و حتی حذف فیزیکی طرف مقابله.
توی این وضعیت گفتگو شکل نمیگیره اساسا.»
ژینوس در پاسخ گفته:
«دقیقاً، گفتگو با کسی که منطقش حذفه و شمشیر رو از رو بسته عملا میشه بنبست. اما منظور من این بود که توی این برچسبها، خودمون سعی کثنیم ادمها رو فقط به سیاست خلاصه نکنیم. وگرنه ما هم دانسته یا ندانسته وارد همون چرخه میشیم.»
ژینوس در پاسخ کاربر دیگری که از سختبودن این طرز تفکر سخن گفته، چنین نوشته:
«میفهمم چی میگی و حق داری که اینقدر ناراحت باشی. انتخاب راه مستقل و هزینه دادن برای "انسانیت" اون هم وسط این همه هیاهو، کار آسونی نیست. قرار هم نیست همیشه قوی باشیم؛ گاهی واقعا سخته و عیبی هم نداره که این سختی رو با تمام وجود حس کنیم. همین که درگیر این دغدغههای عمیقی، خیلی به نظر من ارزشمنده.من امید دارم که دوام میاریم و بهتر میشه.»
یکی دیگر از کاربران نظرش را چنین نوشته:
«فکر کردن آسان نیست. شخصا سعی می کنم هر حرفی از هر طرفی، راست، چپ، …را بسنجم و گرفتار بایاس و پوپولیسم نشم. باور کنید همیشه یک گروههایی هستند که ورود به اونها چشمک می زند و حس خوبی به آدم میدهد. اما بی طرف ماندن و فکر کردن، زندگیِ خیلی آسانی نیست. اکثرا راحتی را ترجیح می دهند.»
و کاربری دیگر نوشته:
«کاش میشد، متأسفانه عدهای چون به خیال خودشون اکثریت هستند میخوان طرف مقابل را تحقیر کنند. نمونه آن اشخاصی که هنوز اسمشان عربی و اسلامی است، حتی جد اندر جد مسلمان بودند شروع کردند به تحقیر هموطنان مسلمانشان. هنوز خیلی کار داریم تا به دمکراسی برسیم، حتی اگر حکومت جدیدی تأسیس بشه.»
در مجموع، این گفتوگو تصویری چندلایه از یک مسئله مهم ارائه میدهد: از یکسو ضرورت گفتوگو، مدارا و پذیرش تفاوتها، و از سوی دیگر واقعیتهای سختی که تحقق این ارزشها را در شرایط کنونی دشوار میکند.
به نظر شما، در چنین فضایی که بیاعتمادی و شکافهای عمیق وجود دارد، چه مسیری میتواند به تقویت گفتوگو و شکلگیری یک همزیستی پایدار در جامعه کمک کند؟
#گفتگو #مدارا #همزیستی #ایران
@Tavaana_TavaanaTech
Forwarded from گفتوشنود
ما، دیگری و امکان همزیستی؛ درباره ایمان، ناباورمندی و حقوق برابر شهروندی
جهان انسانی از از تفاوتها ساخته شده است. آدمیان یکسان نمیاندیشند، یکسان ایمان نمیآورند، یکسان شک نمیکنند و یکسان زندگی را معنا نمیکنند. یکی جهان را از دریچه دین میبیند، دیگری از راه خرد، یکی در سنت خانه دارد و دیگری در پرسش و تردید. مسئله از همینجا آغاز میشود: آیا جامعه میتواند این تفاوتها را تحمل کند بی آنکه دیگری را به حاشیه براند؟
زندگی مسالمتآمیز یعنی پذیرفتن اینکه هیچ باور، دین، اکثریت یا قدرتی حق ندارد مرز انسانبودن را به اندازه خود تنگ کند. دیگری، حتی اگر مانند ما نیندیشد، در حق زیستن، اندیشیدن، باورداشتن یا نداشتن و برخورداری از کرامت و امنیت با ما برابر است.
یادداشتهای این پرونده با نگاه به مرز دشوار میان «ما» و «دیگری»، به ایمان و ناباورمندی، گروههای بهحاشیهراندهشده، تبعیض و حق برابر شهروندی میپردازد. پرسش اصلی این پرونده این نیست که چه کسی بر حق است؛ این است که چگونه میتوان جامعهای ساخت که در آن حق زیستن و محترمماندن، گروگان باور و هویت هیچ کس نباشد.
کتابچه «ما، دیگری و امکان همزیستی» را به رایگان دانلود کنید و بخوانید!
https://tavaana.org/collections-4/
#همزیستی #مدارا #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
جهان انسانی از از تفاوتها ساخته شده است. آدمیان یکسان نمیاندیشند، یکسان ایمان نمیآورند، یکسان شک نمیکنند و یکسان زندگی را معنا نمیکنند. یکی جهان را از دریچه دین میبیند، دیگری از راه خرد، یکی در سنت خانه دارد و دیگری در پرسش و تردید. مسئله از همینجا آغاز میشود: آیا جامعه میتواند این تفاوتها را تحمل کند بی آنکه دیگری را به حاشیه براند؟
زندگی مسالمتآمیز یعنی پذیرفتن اینکه هیچ باور، دین، اکثریت یا قدرتی حق ندارد مرز انسانبودن را به اندازه خود تنگ کند. دیگری، حتی اگر مانند ما نیندیشد، در حق زیستن، اندیشیدن، باورداشتن یا نداشتن و برخورداری از کرامت و امنیت با ما برابر است.
یادداشتهای این پرونده با نگاه به مرز دشوار میان «ما» و «دیگری»، به ایمان و ناباورمندی، گروههای بهحاشیهراندهشده، تبعیض و حق برابر شهروندی میپردازد. پرسش اصلی این پرونده این نیست که چه کسی بر حق است؛ این است که چگونه میتوان جامعهای ساخت که در آن حق زیستن و محترمماندن، گروگان باور و هویت هیچ کس نباشد.
کتابچه «ما، دیگری و امکان همزیستی» را به رایگان دانلود کنید و بخوانید!
https://tavaana.org/collections-4/
#همزیستی #مدارا #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤7👍3👌1
Forwarded from گفتوشنود
تزوتان تودوروف
چگونه رنج دیگری را به بنیان همزیستی بدل کنیم؟
تزوتان تودوروف (۱۹۳۹–۲۰۱۷)، فیلسوف، نشانهشناس و تاریخدان برجسته بلغاری-فرانسوی، یکی از متعالیترین صداهای انسانی در حوزه نقد فرهنگی و اخلاق حافظه است. او که سالها تحت تاثیر جو خفقانآور کمونیسم در بلغارستان زیسته بود و بعدها در فرانسه به یکی از برجستهترین روشنفکران تبدیل شد، آثار عمیقی درباره استبداد، فجایع قرن بیستم و چگونگی مواجهه با «دیگری» نگاشت. تودوروف نشان داد که چگونه فرهنگ و ادبیات میتوانند ابزاری برای نجات انسانیت در تاریکترین دورانها باشند.
▪️نظریه تفاهم بینفرهنگی؛ پذیرش از طریق روایت دیگری
از دیدگاه تودوروف، رواداری و پذیرش تنها یک مدارای قانونی نیست، بلکه یک «تعهد اخلاقی» به رسمیت شناختن غیریت است. او مفاهیم کلیدی زیر را برای تحقق این همزیستی مطرح میکند:
▪️تفاهم بینفرهنگی (Cross-Cultural Understanding)
تودوروف معتقد است هیچکس نمیتواند ادعا کند فرهنگ یا ارزشهایش معیار مطلقِ حقیقت است. پذیرش دیگری یعنی تواناییِ خارج شدن از خودشیفتگی فرهنگی و تلاش برای دیدن جهان از چشم «دیگری». او رواداری را سفری فکری و عاطفی میداند که در آن ما با فرهنگهای بیگانه گفتگو میکنیم تا ابعاد ناشناختهی انسان بودن را کشف کنیم.
▪️اخلاق حافظه و سوگواری
تودوروف در بررسی تاریخ استبداد و استعمار بر مفهوم «حافظه» تاکید میکند. او هشدار میدهد که استفاده ابزاری از فجایع گذشته برای ایجاد نفرت جدید، جامعه را نابود میکند. پذیرش در نگاه او یعنی توانایی «به یاد آوردن رنج دیگران» (حتی دشمنان یا بیگانگان) و تبدیل آن به خشتی برای همزیستی مسالمتآمیز. یادآوری رنج، قطبنمای اخلاقی رواداری است.
▪️نقد بربریت درونی
تودوروف با مطالعه توتالیتاریسم دریافت که بربریت مختص جوامع بدوی نیست، بلکه در دل مدرنیته و تمدن پیشرفته غربی نیز سر برمیآورد. پذیرش دیگری یعنی شناخت این خطر که اگر ما به نام ارزشهای خود، انسانیت دیگری را انکار کنیم، به همان بربریت مدرن دچار شدهایم. رواداری یعنی مقاومت در برابر این وسوسه که خود را حق مطلق و دیگری را باطل مطلق بدانیم.
پذیرش در اندیشه تودوروف، یعنی تمرین مداوم «انسانگرایی انتقادی». او معتقد است که ما در مواجهه با دیگری، همواره در حال بازتعریف خودمان هستیم. جامعه روادار از منظر تودوروف، جامعهای است که در آن حافظه تاریخی مانع از تکرار خشونت میشود و افراد میآموزند که تفاوتها، تهدیدی برای بقا نیستند، بلکه دعوتی هستند برای فهم عمیقتر جهان مشترک انسانی.
#اخلاق #انسانگرایی #رواداری #همزیستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چگونه رنج دیگری را به بنیان همزیستی بدل کنیم؟
تزوتان تودوروف (۱۹۳۹–۲۰۱۷)، فیلسوف، نشانهشناس و تاریخدان برجسته بلغاری-فرانسوی، یکی از متعالیترین صداهای انسانی در حوزه نقد فرهنگی و اخلاق حافظه است. او که سالها تحت تاثیر جو خفقانآور کمونیسم در بلغارستان زیسته بود و بعدها در فرانسه به یکی از برجستهترین روشنفکران تبدیل شد، آثار عمیقی درباره استبداد، فجایع قرن بیستم و چگونگی مواجهه با «دیگری» نگاشت. تودوروف نشان داد که چگونه فرهنگ و ادبیات میتوانند ابزاری برای نجات انسانیت در تاریکترین دورانها باشند.
▪️نظریه تفاهم بینفرهنگی؛ پذیرش از طریق روایت دیگری
از دیدگاه تودوروف، رواداری و پذیرش تنها یک مدارای قانونی نیست، بلکه یک «تعهد اخلاقی» به رسمیت شناختن غیریت است. او مفاهیم کلیدی زیر را برای تحقق این همزیستی مطرح میکند:
▪️تفاهم بینفرهنگی (Cross-Cultural Understanding)
تودوروف معتقد است هیچکس نمیتواند ادعا کند فرهنگ یا ارزشهایش معیار مطلقِ حقیقت است. پذیرش دیگری یعنی تواناییِ خارج شدن از خودشیفتگی فرهنگی و تلاش برای دیدن جهان از چشم «دیگری». او رواداری را سفری فکری و عاطفی میداند که در آن ما با فرهنگهای بیگانه گفتگو میکنیم تا ابعاد ناشناختهی انسان بودن را کشف کنیم.
▪️اخلاق حافظه و سوگواری
تودوروف در بررسی تاریخ استبداد و استعمار بر مفهوم «حافظه» تاکید میکند. او هشدار میدهد که استفاده ابزاری از فجایع گذشته برای ایجاد نفرت جدید، جامعه را نابود میکند. پذیرش در نگاه او یعنی توانایی «به یاد آوردن رنج دیگران» (حتی دشمنان یا بیگانگان) و تبدیل آن به خشتی برای همزیستی مسالمتآمیز. یادآوری رنج، قطبنمای اخلاقی رواداری است.
▪️نقد بربریت درونی
تودوروف با مطالعه توتالیتاریسم دریافت که بربریت مختص جوامع بدوی نیست، بلکه در دل مدرنیته و تمدن پیشرفته غربی نیز سر برمیآورد. پذیرش دیگری یعنی شناخت این خطر که اگر ما به نام ارزشهای خود، انسانیت دیگری را انکار کنیم، به همان بربریت مدرن دچار شدهایم. رواداری یعنی مقاومت در برابر این وسوسه که خود را حق مطلق و دیگری را باطل مطلق بدانیم.
پذیرش در اندیشه تودوروف، یعنی تمرین مداوم «انسانگرایی انتقادی». او معتقد است که ما در مواجهه با دیگری، همواره در حال بازتعریف خودمان هستیم. جامعه روادار از منظر تودوروف، جامعهای است که در آن حافظه تاریخی مانع از تکرار خشونت میشود و افراد میآموزند که تفاوتها، تهدیدی برای بقا نیستند، بلکه دعوتی هستند برای فهم عمیقتر جهان مشترک انسانی.
#اخلاق #انسانگرایی #رواداری #همزیستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤10👌2
Forwarded from گفتوشنود
اصلاحات در کتابهای درسی عربستان با تمرکز بر مدارا و همزیستی
بر اساس گزارش تازه سازمان «IMPACT-se» (موسسه پایش صلح و مدارای فرهنگی در آموزش مدرسهای) که در نشریه «تایمز اسرائیل» بازتاب یافته است، کتابهای درسی مدارس عربستان سعودی مسیر چندساله خود را به سمت ترویج مدارا، همزیستی مسالمتآمیز و تفکر انتقادی ادامه دادهاند.
در بررسی انجامشده روی ۱۳۶ کتاب درسی متعلق به سال تحصیلی ۲۰۲۵-۲۰۲۶، مشخص شد که مطالب افراطی، تبعیضآمیز و نمونههای باقیمانده از محتوای یهودستیزانه بهطور کامل از برنامههای درسی جدید حذف شدهاند.
نکات کلیدی این گزارش به شرح زیر است:
تقویت گفتوگوی بینادیان: کتابهای مطالعات اسلامی نمونههای بارزی از روابط مسالمتآمیز پیامبر اسلام (ص) با یهودیان، مسیحیان و قبایل مختلف عرب را برجسته ساختهاند.
قوانین جنگ و حمایت از غیرنظامیان: درسهای مربوط به موضوعات نظامی و جنگ، هرگونه آسیبرساندن به غیرنظامیان را بهشدت ممنوع و محکوم میشمارند.
تعدیل عبارات دینی: پاساژها و بخشهایی که به تصویرسازی منفی از یهودیان، مسیحیان و زرتشتیان میپرداختند، تعدیل و حذف شدهاند.
تصویرسازی از زنان: نقش زنان به عنوان ارکان فعال در توسعه جامعه و اقتصاد عربستان، همسو با برنامههای «چشمانداز ۲۰۳۰» این کشور، گسترش چشمگیری یافته است.
نگاه به تحولات منطقهای: عباراتی مانند «دشمن صهیونیستی» در برخی متون با عبارات خنثیتر نظیر «اشغالگری اسرائیل» جایگزین شدهاند؛ هرچند همچنان نامی از اسرائیل بر روی نقشههای درسی دیده نمیشود و این کشور به عنوان یک دولت اشغالگر توصیف میگردد.
مسئولان این موسسه پژوهشی، روند کلی حاکم بر کتابهای درسی عربستان را بسیار تشویقکننده ارزیابی کرده و معتقدند این تغییرات بنیادین نقشی سازنده در تقویت ثبات و درک متقابل در منطقه ایفا خواهد کرد.
#مدارا #همزیستی #تفکر_انتقادی #آموزش #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بر اساس گزارش تازه سازمان «IMPACT-se» (موسسه پایش صلح و مدارای فرهنگی در آموزش مدرسهای) که در نشریه «تایمز اسرائیل» بازتاب یافته است، کتابهای درسی مدارس عربستان سعودی مسیر چندساله خود را به سمت ترویج مدارا، همزیستی مسالمتآمیز و تفکر انتقادی ادامه دادهاند.
در بررسی انجامشده روی ۱۳۶ کتاب درسی متعلق به سال تحصیلی ۲۰۲۵-۲۰۲۶، مشخص شد که مطالب افراطی، تبعیضآمیز و نمونههای باقیمانده از محتوای یهودستیزانه بهطور کامل از برنامههای درسی جدید حذف شدهاند.
نکات کلیدی این گزارش به شرح زیر است:
تقویت گفتوگوی بینادیان: کتابهای مطالعات اسلامی نمونههای بارزی از روابط مسالمتآمیز پیامبر اسلام (ص) با یهودیان، مسیحیان و قبایل مختلف عرب را برجسته ساختهاند.
قوانین جنگ و حمایت از غیرنظامیان: درسهای مربوط به موضوعات نظامی و جنگ، هرگونه آسیبرساندن به غیرنظامیان را بهشدت ممنوع و محکوم میشمارند.
تعدیل عبارات دینی: پاساژها و بخشهایی که به تصویرسازی منفی از یهودیان، مسیحیان و زرتشتیان میپرداختند، تعدیل و حذف شدهاند.
تصویرسازی از زنان: نقش زنان به عنوان ارکان فعال در توسعه جامعه و اقتصاد عربستان، همسو با برنامههای «چشمانداز ۲۰۳۰» این کشور، گسترش چشمگیری یافته است.
نگاه به تحولات منطقهای: عباراتی مانند «دشمن صهیونیستی» در برخی متون با عبارات خنثیتر نظیر «اشغالگری اسرائیل» جایگزین شدهاند؛ هرچند همچنان نامی از اسرائیل بر روی نقشههای درسی دیده نمیشود و این کشور به عنوان یک دولت اشغالگر توصیف میگردد.
مسئولان این موسسه پژوهشی، روند کلی حاکم بر کتابهای درسی عربستان را بسیار تشویقکننده ارزیابی کرده و معتقدند این تغییرات بنیادین نقشی سازنده در تقویت ثبات و درک متقابل در منطقه ایفا خواهد کرد.
#مدارا #همزیستی #تفکر_انتقادی #آموزش #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👌17💯1
Forwarded from گفتوشنود
گذر از جامعهای قطبیشده به سوی اتحاد
کدام ارزشها باید مورد تاکید باشد؟
۱. مقدمه
چالش ایرلند شمالی
در سال ۱۹۹۸، توافق «جمعه نیک» برای پایاندادن به دههها خشونت در ایرلند شمالی میان وحدتگرایان و ناسیونالیستها امضا شد. هدف اصلی، حل تنشهای سیاسی و مذهبی عمیقی بود که جامعه را بهشدت قطبی کرده بود. این توافق تنها یک راهکار سیاسی نبود، بلکه تلاشی برای تغییر ساختار قدرت جهت مشارکت موثر هر دو گروه در تصمیمگیریهای کلان کشور و گذار از درگیریهای مسلحانه به سوی ثبات و آرامشی پایدار برای همه شهروندان بود.
۲. ساختار تقسیم قدرت
هسته اصلی توافق جمعه نیک، ایجاد دولتی مبتنی بر تقسیم قدرت بود که تغییری بنیادین در خطمشیهای طرفین ایجاد کرد. با این ساختار، اطمینان حاصل شد که گروههای اصلی جامعه یعنی وحدتگرایان و ناسیونالیستها، هر دو در ساختار حاکمیت دارای نمایندگی کافی باشند. این مدل، تضمین میکرد که تصمیمگیریهای مهم سیاسی با مشارکت مؤثر هر دو جامعه صورت گیرد و از تسلط یکجانبه یک گروه بر سرنوشت سیاسی منطقه جلوگیری شود.
۳. خلع سلاح گروههای شبهنظامی
حذف خشونت گروههای مسلح، اولویتی حیاتی در این فرایند بود. توافق مشخص کرد که سازمانهای شبهنظامی باید خلع سلاح شوند. «کمیسیون مستقل بینالمللی برای خلع سلاح» نقش نظارتی کلیدی در این مسیر ایفا کرد. با خلع سلاح ارتش جمهوریخواه ایرلند در سال ۲۰۰۵ و تأیید بینالمللی انهدام سلاحها، گام بزرگی برای کاهش تنشهای فیزیکی برداشته شد و این امر به کاهش تدریجی فضای رعب و وحشت در جامعه کمک کرد.
۴. حقوق بشر و برابری شهروندی
مواجهه با زخمهای تاریخی و شکافهای مذهبی، نیازمند تأکیدی ویژه بر برابری و حقوق بشر بود. توافق جمعه نیک بر لزوم رعایت استانداردهای حقوق بشری برای همه شهروندان بدون توجه به پیشینه مذهبی یا سیاسی تأکید ورزید. اصلاح نهاد پلیس برای پایاندادن به رفتارهای تبعیضآمیز از جمله اقدامات مهم بود. این رویکرد تلاش داشت تا با تضمین کرامت انسانی برای همه، فضای اعتماد و عدالت را در ایرلند شمالی دوباره احیا کند.
۵. نقش توسعه اقتصادی
بهبود وضعیت اقتصادی، بخش لاینفک روند صلح ایرلند شمالی محسوب میشد. با درک اینکه نابرابریهای اقتصادی و کمبود فرصتهای شغلی از علل ریشهای درگیریها هستند، تلاشهای گستردهای برای توسعه زیرساختها و ایجاد اشتغال در همه مناطق صورت گرفت. هدف این بود که با کاهش شکافهای طبقاتی و بهبود رفاه عمومی، انگیزههای تنش و نزاع کاهش یابد و شهروندان به آیندهای مشترک و آباد امیدوار شوند، که در نتیجه همزیستی مسالمتآمیز را تسهیل میکرد.
۶. چرخه خشونت و خطر انتقال
جامعههای چندپاره بر اساس مذهب، مستعد ورود به چرخههای مداوم خشونت هستند. تجربیات تاریخی نشان میدهد که صلحهای شکننده ممکن است تنها برای مدتی کوتاه دوام بیاورند و نسلهای بعد به خصومتهای قدیمی بازگردند. گاهی اوقات، فرهنگی که دشمنی را تقدیس میکند، ناخواسته به نسلهای جدید منتقل میشود. این خطر وجود دارد که اگر مفاهیم صلح به عنوان ضدارزش نگریسته شوند، پایاندادن به درگیریها، خیانت به نسل پیشین تلقی شده و تنشها تداوم یابد.
۷. اهمیت تحول آموزشی
برای گسستن از چرخههای بازتولید نفرت و کلیشههای تبعیضآمیز، اصلاح برنامههای درسی مدارس ضروری است. در ایرلند شمالی، تغییر رویکردهای آموزشی برای ترویج مدارا، درک متقابل و احترام به تنوع به عنوان راهکاری بنیادین دنبال شد. آموزش یکپارچه، ابتکار موفقی بود که دانشآموزان کاتولیک و پروتستان را در فضایی مشترک گرد هم آورد. این کار باعث شد تا موانع فرقهای از سنین پایین شکسته شده و محیطی برای درک و احترام متقابل پرورش یابد.
۸. افقهای همزیستی مسالمتآمیز
تجربه ایرلند شمالی نشان میدهد که همزیستی افراد با پیشینههای مذهبی متفاوت و حتی افراد خداناباور، با وجود دشواریها، امری ممکن و ضروری است. موفقیت در این مسیر، نیازمند اراده سیاسی، تعهد به حقوق بشر، توسعه اقتصادی عادلانه و مهمتر از همه، تحول بنیادین در آموزش برای نسل آینده است. عبور از یک جامعه قطبیشده، پروژهای پیوسته است که از طریق نهادینهسازی ارزشهای مشترک و حذف کلیشههای فرقهای از فضای اجتماعی، به تدریج محقق میشود.
نسخه کامل نوشتار «گذر از جامعهای قطبیشده به سوی اتحاد
کدام ارزشها باید مورد تاکید باشد؟»
را در وبسایت گفتو شنود بخوانید.
https://dialog.tavaana.org/polarized-society/
#جامعه_قطبی #رواداری #همزیستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
کدام ارزشها باید مورد تاکید باشد؟
۱. مقدمه
چالش ایرلند شمالی
در سال ۱۹۹۸، توافق «جمعه نیک» برای پایاندادن به دههها خشونت در ایرلند شمالی میان وحدتگرایان و ناسیونالیستها امضا شد. هدف اصلی، حل تنشهای سیاسی و مذهبی عمیقی بود که جامعه را بهشدت قطبی کرده بود. این توافق تنها یک راهکار سیاسی نبود، بلکه تلاشی برای تغییر ساختار قدرت جهت مشارکت موثر هر دو گروه در تصمیمگیریهای کلان کشور و گذار از درگیریهای مسلحانه به سوی ثبات و آرامشی پایدار برای همه شهروندان بود.
۲. ساختار تقسیم قدرت
هسته اصلی توافق جمعه نیک، ایجاد دولتی مبتنی بر تقسیم قدرت بود که تغییری بنیادین در خطمشیهای طرفین ایجاد کرد. با این ساختار، اطمینان حاصل شد که گروههای اصلی جامعه یعنی وحدتگرایان و ناسیونالیستها، هر دو در ساختار حاکمیت دارای نمایندگی کافی باشند. این مدل، تضمین میکرد که تصمیمگیریهای مهم سیاسی با مشارکت مؤثر هر دو جامعه صورت گیرد و از تسلط یکجانبه یک گروه بر سرنوشت سیاسی منطقه جلوگیری شود.
۳. خلع سلاح گروههای شبهنظامی
حذف خشونت گروههای مسلح، اولویتی حیاتی در این فرایند بود. توافق مشخص کرد که سازمانهای شبهنظامی باید خلع سلاح شوند. «کمیسیون مستقل بینالمللی برای خلع سلاح» نقش نظارتی کلیدی در این مسیر ایفا کرد. با خلع سلاح ارتش جمهوریخواه ایرلند در سال ۲۰۰۵ و تأیید بینالمللی انهدام سلاحها، گام بزرگی برای کاهش تنشهای فیزیکی برداشته شد و این امر به کاهش تدریجی فضای رعب و وحشت در جامعه کمک کرد.
۴. حقوق بشر و برابری شهروندی
مواجهه با زخمهای تاریخی و شکافهای مذهبی، نیازمند تأکیدی ویژه بر برابری و حقوق بشر بود. توافق جمعه نیک بر لزوم رعایت استانداردهای حقوق بشری برای همه شهروندان بدون توجه به پیشینه مذهبی یا سیاسی تأکید ورزید. اصلاح نهاد پلیس برای پایاندادن به رفتارهای تبعیضآمیز از جمله اقدامات مهم بود. این رویکرد تلاش داشت تا با تضمین کرامت انسانی برای همه، فضای اعتماد و عدالت را در ایرلند شمالی دوباره احیا کند.
۵. نقش توسعه اقتصادی
بهبود وضعیت اقتصادی، بخش لاینفک روند صلح ایرلند شمالی محسوب میشد. با درک اینکه نابرابریهای اقتصادی و کمبود فرصتهای شغلی از علل ریشهای درگیریها هستند، تلاشهای گستردهای برای توسعه زیرساختها و ایجاد اشتغال در همه مناطق صورت گرفت. هدف این بود که با کاهش شکافهای طبقاتی و بهبود رفاه عمومی، انگیزههای تنش و نزاع کاهش یابد و شهروندان به آیندهای مشترک و آباد امیدوار شوند، که در نتیجه همزیستی مسالمتآمیز را تسهیل میکرد.
۶. چرخه خشونت و خطر انتقال
جامعههای چندپاره بر اساس مذهب، مستعد ورود به چرخههای مداوم خشونت هستند. تجربیات تاریخی نشان میدهد که صلحهای شکننده ممکن است تنها برای مدتی کوتاه دوام بیاورند و نسلهای بعد به خصومتهای قدیمی بازگردند. گاهی اوقات، فرهنگی که دشمنی را تقدیس میکند، ناخواسته به نسلهای جدید منتقل میشود. این خطر وجود دارد که اگر مفاهیم صلح به عنوان ضدارزش نگریسته شوند، پایاندادن به درگیریها، خیانت به نسل پیشین تلقی شده و تنشها تداوم یابد.
۷. اهمیت تحول آموزشی
برای گسستن از چرخههای بازتولید نفرت و کلیشههای تبعیضآمیز، اصلاح برنامههای درسی مدارس ضروری است. در ایرلند شمالی، تغییر رویکردهای آموزشی برای ترویج مدارا، درک متقابل و احترام به تنوع به عنوان راهکاری بنیادین دنبال شد. آموزش یکپارچه، ابتکار موفقی بود که دانشآموزان کاتولیک و پروتستان را در فضایی مشترک گرد هم آورد. این کار باعث شد تا موانع فرقهای از سنین پایین شکسته شده و محیطی برای درک و احترام متقابل پرورش یابد.
۸. افقهای همزیستی مسالمتآمیز
تجربه ایرلند شمالی نشان میدهد که همزیستی افراد با پیشینههای مذهبی متفاوت و حتی افراد خداناباور، با وجود دشواریها، امری ممکن و ضروری است. موفقیت در این مسیر، نیازمند اراده سیاسی، تعهد به حقوق بشر، توسعه اقتصادی عادلانه و مهمتر از همه، تحول بنیادین در آموزش برای نسل آینده است. عبور از یک جامعه قطبیشده، پروژهای پیوسته است که از طریق نهادینهسازی ارزشهای مشترک و حذف کلیشههای فرقهای از فضای اجتماعی، به تدریج محقق میشود.
نسخه کامل نوشتار «گذر از جامعهای قطبیشده به سوی اتحاد
کدام ارزشها باید مورد تاکید باشد؟»
را در وبسایت گفتو شنود بخوانید.
https://dialog.tavaana.org/polarized-society/
#جامعه_قطبی #رواداری #همزیستی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍7👌2❤1🕊1💯1
Forwarded from گفتوشنود
از طرد به همزیستی
چه عواملی روند تغییر نگرش جوامع نسبت به «دیگری» را تسریع میکند؟
در دههی ۱۹۵۴، گوردون آلپورت فرضیهای مطرح کرد که هنوز هم یکی از آزمودهشدهترین نظریههای روانشناسی اجتماعی است: «فرضیهی تماس».
او استدلال کرد صرف نزدیکی جغرافیایی دو گروه، تعصب را کم نمیکند و گاهی حتی تشدید میکند. آنچه واقعا موثر است، تماسی است که چهار شرط را همزمان داشته باشد: جایگاه برابر دو گروه در آن موقعیت، هدف مشترک، همکاری بهجای رقابت، و پشتیبانی نهادی یا قانونی از آن تعامل.
توماس پتیگرو و لیندا تروپ، در فراتحلیلی که در سال ۲۰۰۶ در نشریه Journal of Personality and Social Psychology منتشر شد، بیش از ۵۰۰ مطالعه و ۲۵۰ هزار شرکتکننده از ۳۸ کشور را بررسی کردند و دریافتند تماس بینگروهی، حتی بدون تحقق کامل چهار شرط آلپورت، بهطور میانگین تعصب را کاهش میدهد، هرچند وقتی آن شرایط برقرار بود، اثر بهمراتب قویتر ظاهر میشد.
مایلز هوستون، روانشناس اجتماعی دانشگاه آکسفورد، در پژوهشهایش بر مفهوم «تماس غیرمستقیم» یا Parasocial Contact تمرکز کرد: حتی مشاهده روایتهای رسانهای که در آنها اعضای دو گروه متفاوت با هم تعامل مثبت دارند بدون تماس فیزیکی واقعی، میتواند نگرش مخاطب را نسبت به گروه «دیگری» بهطور اندازهگیریشده تعدیل کند، یافتهای که نقش رسانه و روایتهای عمومی را در این فرآیند برجسته کرد.
نمونه مستندی از این روند، تغییر نگرش عمومی نسبت به ازدواج بیننژادی در آمریکاست: نظرسنجیهای موسسهی گالوپ نشان میدهند در سال ۱۹۵۸ تنها ۴ درصد آمریکاییها آن را تایید میکردند، رقمی که تا سال ۲۰۲۱ به بیش از ۹۴ درصد رسید، روندی که پژوهشگران آن را نه محصول یک تصمیم یا رویداد واحد، بلکه نتیجه تراکم چند دهه تماس واقعی، بازنمایی رسانهای، و تغییر نسلی میدانند.
آنچه از کنار هم گذاشتن این پژوهشها پیداست، این است که تغییر نگرش جوامع نسبت به «دیگری» مسیری ناگهانی نیست، بلکه محصول تجمعی تماس، روایت، و زمان است، عواملی که هرکدام بهتنهایی کند عمل میکنند اما در کنار هم، مسیر را کوتاهتر میکنند.
#دیگری #همزیستی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چه عواملی روند تغییر نگرش جوامع نسبت به «دیگری» را تسریع میکند؟
در دههی ۱۹۵۴، گوردون آلپورت فرضیهای مطرح کرد که هنوز هم یکی از آزمودهشدهترین نظریههای روانشناسی اجتماعی است: «فرضیهی تماس».
او استدلال کرد صرف نزدیکی جغرافیایی دو گروه، تعصب را کم نمیکند و گاهی حتی تشدید میکند. آنچه واقعا موثر است، تماسی است که چهار شرط را همزمان داشته باشد: جایگاه برابر دو گروه در آن موقعیت، هدف مشترک، همکاری بهجای رقابت، و پشتیبانی نهادی یا قانونی از آن تعامل.
توماس پتیگرو و لیندا تروپ، در فراتحلیلی که در سال ۲۰۰۶ در نشریه Journal of Personality and Social Psychology منتشر شد، بیش از ۵۰۰ مطالعه و ۲۵۰ هزار شرکتکننده از ۳۸ کشور را بررسی کردند و دریافتند تماس بینگروهی، حتی بدون تحقق کامل چهار شرط آلپورت، بهطور میانگین تعصب را کاهش میدهد، هرچند وقتی آن شرایط برقرار بود، اثر بهمراتب قویتر ظاهر میشد.
مایلز هوستون، روانشناس اجتماعی دانشگاه آکسفورد، در پژوهشهایش بر مفهوم «تماس غیرمستقیم» یا Parasocial Contact تمرکز کرد: حتی مشاهده روایتهای رسانهای که در آنها اعضای دو گروه متفاوت با هم تعامل مثبت دارند بدون تماس فیزیکی واقعی، میتواند نگرش مخاطب را نسبت به گروه «دیگری» بهطور اندازهگیریشده تعدیل کند، یافتهای که نقش رسانه و روایتهای عمومی را در این فرآیند برجسته کرد.
نمونه مستندی از این روند، تغییر نگرش عمومی نسبت به ازدواج بیننژادی در آمریکاست: نظرسنجیهای موسسهی گالوپ نشان میدهند در سال ۱۹۵۸ تنها ۴ درصد آمریکاییها آن را تایید میکردند، رقمی که تا سال ۲۰۲۱ به بیش از ۹۴ درصد رسید، روندی که پژوهشگران آن را نه محصول یک تصمیم یا رویداد واحد، بلکه نتیجه تراکم چند دهه تماس واقعی، بازنمایی رسانهای، و تغییر نسلی میدانند.
آنچه از کنار هم گذاشتن این پژوهشها پیداست، این است که تغییر نگرش جوامع نسبت به «دیگری» مسیری ناگهانی نیست، بلکه محصول تجمعی تماس، روایت، و زمان است، عواملی که هرکدام بهتنهایی کند عمل میکنند اما در کنار هم، مسیر را کوتاهتر میکنند.
#دیگری #همزیستی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤5👌2
Forwarded from گفتوشنود
از خشونت مذهبی تا همزیستی
درسهای پنج جامعه کثرتگرا برای ایران
همسایگانی که سالها کنار هم زندگی کرده بودند، ناگهان به قاتل یکدیگر تبدیل شدند. کشتار روز سن بارتلمی در پاریس، هزاران پروتستان را در چند روز به کام مرگ کشاند؛ تنها به این جرم که ایمانشان با اکثریت فرق داشت. اما از دل همین خون، فرانسه راهی به سوی همزیستی یافت. این مسیر، امروز چه درسی برای جوامع دیگر دارد؟
▪️از جنگ مذهبی تا فرمان نانت
فرانسه در قرن شانزدهم درگیر جنگهای خونین کاتولیکها و پروتستانها بود. کشتار سن بارتلمی نقطه اوج این خشونت بود. اما در ۱۵۹۸، هانری چهارم که خود میان دو هویت دینی زیسته بود، فرمان نانت را صادر کرد؛ حقوقی محدود برای عبادت پروتستانها. این فرمان کامل نبود و بعدها لغو شد، اما نخستین گام یک دولت اروپایی بهسوی همزیستی بود.
▪️چشمانداز و ماموریت
در بریتانیا، فرانسه، هند، کانادا و آفریقای جنوبی، چشمانداز مشترک این است که افراد بتوانند آزادانه باور خود را برگزینند، تغییر دهند یا رد کنند. بریتانیا این را در «قانون حقوق بشر ۱۹۹۸» نهادینه کرده، فرانسه بر «لائیسیته» تاکید دارد، کانادا چندفرهنگیبودن را ارزش ملی میداند و هند سکولاریسم را در قانون اساسی دارد.
▪️اهداف و مقاصد
اهداف اصلی این کشورها شامل حمایت از افراد در برابر تبعیض دینی، تضمین مشارکت برابر برای باورهای متنوع و پیشگیری از تعارضات دینی از طریق تضمینهای حقوقی است. کانادا از سازوکارهای تطبیقی برای اقلیتهای دینی پشتیبانی میکند، دادگاه قانون اساسی آفریقای جنوبی موازنه میان آزادی دینی و برابری برقرار میکند، و فرانسه بیطرفی دولت را در اولویت قرار میدهد.
▪️رهبری در بریتانیا و فرانسه
در بریتانیا، رهبری میان سنت (نقش رسمی کلیسای انگلستان) و انطباقپذیری توازن دارد؛ دادگاهها به پروندههای تبعیض دینی رسیدگی میکنند و رهبران جامعه مدنی گفتمان عمومی را شکل میدهند. در فرانسه، رهبری دولتی بهشدت بر لائیسیته تاکید دارد اما با رهبری جامعه مدنی تکمیل میشود؛ چانهزنی مستمر میان اقتدار دولت و تکثر اجتماعی جریان دارد.
▪️رهبری در کانادا، هند و آفریقای جنوبی
در کانادا، رهبری غیرمتمرکز و مشارکتی است؛ دیوان عالی نقشی محوری در تفسیر منشور حقوق دارد. در هند، دستگاه قضائی مدافع سکولاریسم است اما رهبری سیاسی نوسانهای شدید دارد. آفریقای جنوبی با هدایت شخصیتهایی مانند نلسون ماندلا، قانون اساسیای بنا کرد که بر برابری تاکید دارد. رهبری موثر از تعامل اقتدار حقوقی، اراده سیاسی و مشارکت مدنی برمیآید.
▪️جامعه و محیط
محیط اجتماعی بریتانیا با تنوع دینی ناشی از مهاجرت پس از جنگ جهانی شکل گرفته و شوراهای میاندینی محلی فعالاند. فرانسه با لائیسیته سختگیرانه، تنشهایی با جامعههای مسلمان ایجاد کرده است. کانادا تنوع را نهادی تشویق میکند. هند با تکثر تاریخی عمیق، گاه تنشهای فرقهای را تجربه میکند. آفریقای جنوبی پسا-آپارتاید بر آشتی و شمول تاکید دارد.
▪️فعالیتها و الگوی مشترک
آزادی دین باید از طریق مشارکت مستمر حفظ شود، نه صرفا یک دستاورد حقوقی ثابت. در بریتانیا گفتوگوی میاندینی محوری است؛ در فرانسه جامعه مدنی شکافهای لائیسیته را پر میکند؛ کانادا بر چندفرهنگیبودن تاکید دارد؛ هند فعالیتها را در سطح محلی پیش میبرد؛ آفریقای جنوبی بر آشتی تمرکز دارد. الگوی مشترک: گفتوگو، آموزش، کنشگری حقوقی و ابتکارهای ریشهای.
▪️درسهایی برای ایران
تجربه این پنج کشور نشان میدهد آزادی دین صرفا به چارچوب حقوقی وابسته نیست، بلکه نیازمند مشارکت پایدار جامعه مدنی است. برای ایران، درسهای کلیدی عبارتاند از: امکان پرورش تدریجی کثرتگرایی حتی زیر ایدئولوژیهای مسلط، ضرورت آگاهی حقوقی شهروندان، نقش گفتوگوی بینجماعتی در کاهش تنش، و اهمیت سازماندهی ریشهای که از سطح محله آغاز میشود، نه از بالا.
متن کامل این نوشتار را در وبسایت گفتوشنود بخوانید
https://dialog.tavaana.org/religious-bloodshed-coexistence/
#همزیستی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
درسهای پنج جامعه کثرتگرا برای ایران
همسایگانی که سالها کنار هم زندگی کرده بودند، ناگهان به قاتل یکدیگر تبدیل شدند. کشتار روز سن بارتلمی در پاریس، هزاران پروتستان را در چند روز به کام مرگ کشاند؛ تنها به این جرم که ایمانشان با اکثریت فرق داشت. اما از دل همین خون، فرانسه راهی به سوی همزیستی یافت. این مسیر، امروز چه درسی برای جوامع دیگر دارد؟
▪️از جنگ مذهبی تا فرمان نانت
فرانسه در قرن شانزدهم درگیر جنگهای خونین کاتولیکها و پروتستانها بود. کشتار سن بارتلمی نقطه اوج این خشونت بود. اما در ۱۵۹۸، هانری چهارم که خود میان دو هویت دینی زیسته بود، فرمان نانت را صادر کرد؛ حقوقی محدود برای عبادت پروتستانها. این فرمان کامل نبود و بعدها لغو شد، اما نخستین گام یک دولت اروپایی بهسوی همزیستی بود.
▪️چشمانداز و ماموریت
در بریتانیا، فرانسه، هند، کانادا و آفریقای جنوبی، چشمانداز مشترک این است که افراد بتوانند آزادانه باور خود را برگزینند، تغییر دهند یا رد کنند. بریتانیا این را در «قانون حقوق بشر ۱۹۹۸» نهادینه کرده، فرانسه بر «لائیسیته» تاکید دارد، کانادا چندفرهنگیبودن را ارزش ملی میداند و هند سکولاریسم را در قانون اساسی دارد.
▪️اهداف و مقاصد
اهداف اصلی این کشورها شامل حمایت از افراد در برابر تبعیض دینی، تضمین مشارکت برابر برای باورهای متنوع و پیشگیری از تعارضات دینی از طریق تضمینهای حقوقی است. کانادا از سازوکارهای تطبیقی برای اقلیتهای دینی پشتیبانی میکند، دادگاه قانون اساسی آفریقای جنوبی موازنه میان آزادی دینی و برابری برقرار میکند، و فرانسه بیطرفی دولت را در اولویت قرار میدهد.
▪️رهبری در بریتانیا و فرانسه
در بریتانیا، رهبری میان سنت (نقش رسمی کلیسای انگلستان) و انطباقپذیری توازن دارد؛ دادگاهها به پروندههای تبعیض دینی رسیدگی میکنند و رهبران جامعه مدنی گفتمان عمومی را شکل میدهند. در فرانسه، رهبری دولتی بهشدت بر لائیسیته تاکید دارد اما با رهبری جامعه مدنی تکمیل میشود؛ چانهزنی مستمر میان اقتدار دولت و تکثر اجتماعی جریان دارد.
▪️رهبری در کانادا، هند و آفریقای جنوبی
در کانادا، رهبری غیرمتمرکز و مشارکتی است؛ دیوان عالی نقشی محوری در تفسیر منشور حقوق دارد. در هند، دستگاه قضائی مدافع سکولاریسم است اما رهبری سیاسی نوسانهای شدید دارد. آفریقای جنوبی با هدایت شخصیتهایی مانند نلسون ماندلا، قانون اساسیای بنا کرد که بر برابری تاکید دارد. رهبری موثر از تعامل اقتدار حقوقی، اراده سیاسی و مشارکت مدنی برمیآید.
▪️جامعه و محیط
محیط اجتماعی بریتانیا با تنوع دینی ناشی از مهاجرت پس از جنگ جهانی شکل گرفته و شوراهای میاندینی محلی فعالاند. فرانسه با لائیسیته سختگیرانه، تنشهایی با جامعههای مسلمان ایجاد کرده است. کانادا تنوع را نهادی تشویق میکند. هند با تکثر تاریخی عمیق، گاه تنشهای فرقهای را تجربه میکند. آفریقای جنوبی پسا-آپارتاید بر آشتی و شمول تاکید دارد.
▪️فعالیتها و الگوی مشترک
آزادی دین باید از طریق مشارکت مستمر حفظ شود، نه صرفا یک دستاورد حقوقی ثابت. در بریتانیا گفتوگوی میاندینی محوری است؛ در فرانسه جامعه مدنی شکافهای لائیسیته را پر میکند؛ کانادا بر چندفرهنگیبودن تاکید دارد؛ هند فعالیتها را در سطح محلی پیش میبرد؛ آفریقای جنوبی بر آشتی تمرکز دارد. الگوی مشترک: گفتوگو، آموزش، کنشگری حقوقی و ابتکارهای ریشهای.
▪️درسهایی برای ایران
تجربه این پنج کشور نشان میدهد آزادی دین صرفا به چارچوب حقوقی وابسته نیست، بلکه نیازمند مشارکت پایدار جامعه مدنی است. برای ایران، درسهای کلیدی عبارتاند از: امکان پرورش تدریجی کثرتگرایی حتی زیر ایدئولوژیهای مسلط، ضرورت آگاهی حقوقی شهروندان، نقش گفتوگوی بینجماعتی در کاهش تنش، و اهمیت سازماندهی ریشهای که از سطح محله آغاز میشود، نه از بالا.
متن کامل این نوشتار را در وبسایت گفتوشنود بخوانید
https://dialog.tavaana.org/religious-bloodshed-coexistence/
#همزیستی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🕊5👍2👌1