محل گلباران جاویدنام  #شاهو_بهمنی

بیست و ششم آبان‌ماه ١٤٠١، شاهو بهمنی اهل روستای "تازه‌آباد آصف" از توابع شهرستان دیواندره در جریان اعتراضات سنندج بر اثر شلیک نیروهای سرکوبگر جان خود را از دست داد.
این معترض پس از بازگشت از مراسم چهلم زنده یادان #پیمان_منبری، #داریوش_علیزاده، #یحیی_رحیمی و #محمد_امینی، از جانباختگان خیزش انقلابی زن، زندگی، آزادی و شروع گسترده اعتراضات بر اثر شلیک نیروهای سرکوبگر جان باخت.

#آبان_ادامه_دارد
#دادخواهی
#نه_به_اعدام
#زن_زندگی_آزادی
#ایستاده‌ایم_تا_پایان
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

تجدید عزم دادخواهی: گزارش سفر پاییز ۱۴۰۳
✍️پرستو فروهر

پرستو فروهر، فرزند داریوش و پروانه فروهر، در آبان ۱۴۰۳ به ایران سفر کرد تا مراسم سالگرد والدینش را برگزار کند. داریوش و پروانه فروهر از چهره‌های شاخص سیاسی ایران بودند که در سال ۱۳۷۷ در جریان قتل‌های زنجیره‌ای به طرز فجیعی به قتل رسیدند. پرستو فروهر هر سال برای گرامیداشت یاد آن‌ها به ایران سفر می‌کند، اما همیشه با موانع و فشارهای امنیتی روبه‌رو می‌شود.

در سفر اخیر، او در بدو ورود به فرودگاه با بازرسی‌های سخت‌گیرانه مواجه شد. نیروهای امنیتی وسایل الکترونیکی او را ضبط کردند و رفتارهایی توهین‌آمیز داشتند. با این حال، پرستو موفق شد مراسم سالگرد را در خانه پدری‌اش در تهران برگزار کند. این مراسم تحت نظارت نیروهای امنیتی برگزار شد و از ورود برخی مهمانان به خانه جلوگیری کردند.

پرستو فروهر در این سفر با خانواده‌های دادخواه دیگری نیز ملاقات کرد. او از تجارب خود در زمینه دادخواهی سخن گفت و بر اهمیت زنده نگه‌داشتن یاد قربانیان و ادامه مسیر عدالت‌خواهی تأکید کرد. او در نوشته‌های خود به شرایط سخت خانواده‌های دادخواه و تلاش برای مقابله با فراموشی اشاره می‌کند.

پرستو فروهر همچنین از نقش سرکوبگرانه حکومت در محدود کردن صدای خانواده‌های دادخواه و سرکوب آزادی‌های مدنی انتقاد کرد. با این وجود، او بر تعهد خود به پیگیری عدالت و مبارزه برای افشای حقیقت تأکید دارد و این مسیر را وظیفه‌ای اخلاقی می‌داند. پرستو فروهر می‌گوید که دادخواهی برای او فراتر از یاد والدینش است؛ بلکه مسئولیتی در برابر جامعه و قربانیان است.

او سفرش به ایران را نمادی از مقاومت در برابر فراموشی و فشار می‌داند و امیدوار است که روزی عدالت برای همه قربانیان محقق شود. پرستو فروهر با وجود محدودیت‌ها، بر عزم خود برای حفظ یاد پدر و مادرش و ادامه مبارزه برای عدالت تأکید کرد.

متن کامل گزارش را در لینک زیر بخوانید:

https://www.aasoo.org/fa/articles/5020

#قتل_های_زنجیره_ای #داریوش_فروهر #پروانه_اسکندری #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

حضور مادران دادخواه سنندج در منزل جاویدنام داریوش علیزاده

شب گذشته پنجشنبه شش دیماه، خانواده جانباختگان خیزش انقلابی زن، زندگی، آزادی در منزل جاویدنام داریوش علیزاده در سنندج حضور یافتند و ضمن گرامیداشت یاد و خاطره عزیزانشان بار دیگر با همدلی و همبستگی نشان دادند تا رسیدن به پیروزی و به ثمر نشاندن دادخواهی خون فرزندانشان، با هم متحد هستند و به مبارزه ادامه خواهند داد.

داریوش علیزاده در روز شانزده مهرماه ۱۴۰۱ در جریان خیزش انقلابی در سنندج، در محله تپه بهارمست توسط سرکوبگران و مزدوران رژیم با شلیک مستقیم زخمی شد، او را به بیمارستان کوثر سنندج منتقل می‌کنند و با وجود انجام عملیات احیا، او جانش را از دست داد.

#سنندج #دادخواهی #داریوش_علیزاده #زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

داریوش رحیمی، جان‌باخته راه میهن
قربانی افشاگری جنایت کوی دانشگاه

داریوش رحیمی، متولد ۲۶ دی‌ماه ۱۳۴۶، فرزند خانواده‌ای کارگری و ساکن جنوب ایران بود. او فارغ‌التحصیل رشته علوم و ارتباطات از دانشگاه علامه طباطبایی تهران و انسانی باهوش، پرانرژی، و آرمان‌خواه بود. از همان دوران کودکی تا دبیرستان، روحیه عدالت‌خواهی او برجسته بود. او بارها با مدیران مدارس به دلیل انتقاد از آموزش‌های ایدئولوژیک و اعزام کودکان به جبهه جنگ درگیر می‌شد و از شستشوی مغزی نوجوانان برای اهداف حکومتی به‌شدت انتقاد می‌کرد.

در دوران دانشجویی، پس از قتل دکتر سامی، وزیر بهداشت سابق در دولت موقت، داریوش مقاله‌ای با عنوان «امیرکبیر دیگری که در حمام کشته شد» نوشت که با اعتراض دانشجویان به این قتل حکومتی همراه شد. این اقدام باعث شد او به همراه چند دانشجوی دیگر بازداشت و به زندان اوین منتقل شود. خانواده او که درگیر سختی‌های ناشی از زندگی پس از جنگ و فاصله زیاد میان جنوب ایران و تهران بودند، بارها به زندان رفتند تا شرایط آزادی فرزندشان را فراهم کنند.

داریوش پس از آزادی، فعالیت‌های اجتماعی و حرفه‌ای خود را ادامه داد.
او پس از فارغ‌التحصیلی مدتی در روزنامه سلام کار می‌کرد و مدتی هم دفتر کاری در خیابان جردن داشت. او در ابتدا از خاتمی حمایت می‌کرد، ولی پس از مدتی از او ناامید شد.
هر بار که انتخاباتی پیش می‌آمد، هدف حمله نیروهای حکومتی قرار می‌گرفت. در جریان حادثه کوی دانشگاه در سال ۱۳۷۸، او از نخستین کسانی بود که با وجود نبود اینترنت، تصاویر این جنایت را به خارج از کشور ارسال کرد. در جریان کوی دانشگاه با ضرب و شتم بازداشت شد و پس از مدتی با وثیقه آزاد شد.

پس از ازدواج و تشکیل خانواده، او همچنان به افشاگری و حمایت از حقوق مردم ادامه داد. داریوش کاندیدای انتخابات مجلس ششم از یکی از شهرهای اصفهان شد، اما بارها با فشارهای حکومتی و احضاریه‌های متعدد مواجه شد. با وجود این، او هرگز تسلیم نشد و می‌گفت: «قصدم خدمت به هم‌وطنانم است. خودم در خانواده‌ای کارگری بزرگ شدم و درد مردم را می‌دانم.»

در نهایت، در تاریخ ۵ شهریور ۱۳۷۸، داریوش رحیمی در سن ۳۲ سالگی، در جریان سفری از تهران به اصفهان، بر اثر صحنه‌سازی تصادفی مشکوک جان خود را از دست داد. خانواده او معتقدند این حادثه برنامه‌ریزی‌شده بود و نیروهای امنیتی بارها پیش از این اتفاق، او و خانواده‌اش را تهدید کرده بودند.
ماموران پلیس در پاسگاه میمه با مادر داریوش صحبت کردند ان‌ها تمام بیوگرافی این خانواده را می‌دانستند و سپس هشدار دادند که «مادر جان از همین راه که آمدید برگردید، این راه خطرناک است!»
ماموران با تهدیدات خود خانواده را به سکوت واداشتند، حتی ماموران اطلاعات مجبور کردند که به دیگران بگویند که «نمی‌توانیم صحبت کنیم، شما هم خوراک تبلیغاتی برای دشمن درست نکنید.»، ولی آن‌ها هر وقت فرصتی فراهم شد، سخن گفتند. آن موقع شبکه‌های اجتماعی به شکل امروز نبود تا بتوانند ماجرا را برای هموطنان شرح دهند.

مادر او، بی‌بی طلا بداغی، با گذشت ۲۵ سال از این فاجعه، همچنان در سوگ فرزندش است. او بارها برای افشای حقیقت تلاش کرده و حتی در اعتراضات آبان ۱۳۹۸ دستگیر شد. اما همچنان بر عهد خود با فرزندش ایستاده و می‌گوید: «نام و یاد داریوش جاودان است. من تا پای جان برای آرمان‌های او خواهم ایستاد.»

به گفته خانواده، داریوش رحیمی هرگز با حکومت مماشات نکرد، پیشنهاد فرماندار یکی از شهرها شدن را رد کرد و با وجود داشتن دو فرزند دو ساله و چهار ماهه در سی و دو سالگی کشته شد.

طلوع: ۲۶ دی ۱۳۴۶
غروب: ۵ شهریور ۱۳۷۸
نام و یادش جاودان، راهش پر رهرو باد.

#داریوش_رحیمی #کوی_دانشگاه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

دیروز زادروز جاویدنام داریوش ریگی بود.
در برخی منابع در مورد داریوش ریگی نوشته شده که او متولد ۱۳۷۹ و اهل زاهدان بود، دو برادر ۱۳ و ۹ ساله داشت، داریوش تا سوم راهنمایی درس خواند و با وجود شاگرد اول مدرسه بودن ترک تحصیل کرد و برای کار به تهران مهاجرت کرد و در یک رستوران مشغول به کار شد، به آشپزی علاقه زیادی داشت و خیلی زود سر آشپز شد، او آرزوی مهاجرت به استرالیا را داشت و با یک سرآشپز برای کار در رستورانش به توافق رسیده بود، بعد از کشته شدن « مهسا امینی» او هم به جمع معترضین خیابان پیوست و در یکی از همان روزها دستگیر شد و او را آنقدر در زیر شکنجه تحت فشار قرار دادند تا روز ۱ مهر ماه ۱۴۰۱ کشته شد، چون کسی را در تهران نداشت تا پیگیر وضعیتش باشد اسمش در هیچ جا ثبت نشد، یکی از دوستانش به خانواده‌اش اطلاع داد که مدتی است از او بی خبرند و خانواده بعد از آن همه جا را دنبالش گشتند اما هیچ اثری از او نبود و می‌گفتد او حتما زنده است. با کمک یکی از آشنایان نظامی‌شان توانستند با دریافت نامه‌ای او را در پزشک قانونی کهریزک پیدا کنند، آنها را تهدید کردند که بی سر و صدا او را تحویل بگیرند و در آرامستان زاهدان به خاک بسپارند، یک هفته بعد از دفن او ۸ مهرماه فاجعه حمله تروریستی سپاه پاسداران و‎ #جمعه_خونین_زاهدان رخ داد، آزار و اذیت‌های حکومت تمامی نداشت و سنگ قبرش را شکستند و آنها را مجبور کردند تا تاریخ مرگش را مرداد ماه بنویسند، اما روی سنگ مزارش نوشته است « غصه ما ... تهران»

آن‌ها را تهدید کردند که ماجرای کشته شدنش رسانه‌ای نشود و علت مرگ را خودکشی اعلام کنند، اما آن‌ها اثر کبودی و شکستگی را موقع خاکسپاری بر بدنش دیدند، مزار او دو قبر با مزار «خدانور لجه‌ای» فاصله دارد🖤
علی رغم تهدیدها برای رسانه‌ای نکردن این ماجرا #ابراهیم_ریگی که فامیلشان بود این ماجرا را رسانه ای کرد و خودش را هم ۳ اسفند ماه ۱۴۰۱ زیر شکنجه در کلانتری کشتند ..


#داریوش_ریگی #هنر_اعتراض #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مونا مهرجویی:
ما اعدام نمی‌خواهیم

مونا مهرجویی، دختر داریوش مهرجویی و وحیده محمدی فر، در واکنش به تأیید حکم متهمان پرونده پدر و مادرش، در استوری اینستاگرام نوشت:
«با سلام. در رابطه با پرونده قتل مادر و پدرم، حکم قاتلین صادر شده و یک نفر به اعدام محکوم شده؛ من و خانواده‌ام درخواست اعدام نداریم.»

‏پیش از این اعلام شده بود که حکم دو بار قصاص نفس متهم ردیف اول در دیوانعالی کشور قطعیت یافته است.

وکیل خانواده مهرجویی، پیشتر تاکید کرده بود شواهد و مدارک موجود در پرونده و ابهامات و نکات لاینحل به قدری زیاد است که از نظر خانواده، قتل داریوش مهرجویی و همسرش در نتیجه انگیزه سرقت یا کینه‌جویی نبوده و پای آمر یا آمران قتل در میان است.


#یاری_مدنی_توانا #نه_به_اعدام #داریوش_مهرجویی #وحیده_محمدی_فر

@Tavaana_TavaanaTech

طبق گزارش دریافتی، دو روز پیش چمهران و فاضل بهرامیان. یونس بهرامیان و داریوش صاعدی از بازداشت‌شدگان سمیرم در خیزش انقلابی ۱۴۰۱ که با قید وثیقه آزاد بودند، مجددا بازداشت و به دستگرد اصفهان انتقال داده شدند.

طبق خبر دریافتی، حکم اولیه این افراد در دیوان عالی رد شده و به شعبه هم عرض ارسال شده بود. اما چند روز پیش در یکی از شعب دادگاه انقلاب در اصفهان، مجددا احکام قبلی تکرار شد.

در دادگاه بدوی برای مهران بهرامیان و فاضل بهرامیان برادر جاویدنام مراد بهرامیان از جانباختگان آبان ۱۴۰۱، حکم اعدام صادر شد. داریوش ساعدی و یونس بهرامیان نیز هر کدام به ۱۶ سال حبس محکوم شده‌اند.

جان مهران و فاضل بهرامیان در خطر است.

سمیرم حدودا ۲۷ هزار نفر جمعیت دارد و روز ۸ دی ۱۴۰۱ در مراسم چهلم جان‌باختگان این شهر، اکثریت مردم شهر حضور پیدا کردند.

پس از مراسم چهلم چهار جانباختگان سمیرم در دی‌ماه ۱۴۰۱ تعدادی از جوانان این شهر از جمله چهار هموطن به نام‌های فاضل بهرامیان، یونس بهرامیان، مهران بهرامیان و داریوش صاعدی بازداشت شدند.

آن‌ها ماه‌ها بدون داشتن وکیل انتخابی و ملاقات با خانواده در چنگ اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات بودند.

بعد از خروش مردم سمیرم در ۸ دی ۱۴۰۱ (مراسم چهلم جان‌باختگان این شهر) حکومت به سمیرم قشون‌کشی کرد و فضای امنیتی ایجاد کرد و افراد بسیاری از جمله خانواده‌های دادخواه، بازداشت شدند. فردی از بسیجیان در درگیری‌های این شهر کشته شد و حکومت تلاش دارد تا کشته‌شدن او را به این افراد نسبت دهد.


#سمیرم #مهران_بهرامیان #فاضل_بهرامیان #داریوش_ساعدی #یونس_بهرامیان #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مهران و فاضل بهرامیان. یونس بهرامیان و داریوش صاعدی از بازداشت‌شدگان سمیرم در خیزش انقلابی ۱۴۰۱ که با قید وثیقه آزاد بودند، مجددا بازداشت و به دستگرد اصفهان انتقال داده شدند. برای مهران بهرامیان و فاضل بهرامیان برادر جاویدنام مراد بهرامیان از جانباختگان آبان ۱۴۰۱، حکم اعدام صادر شد و داریوش ساعدی و یونس بهرامیان نیز هر کدام به ۱۶ سال حبس محکوم شده‌اند.

در اعتراض به این احکام در گروه‌های تلگرامی سمیرم فراخوان اعتصاب عمومی داده شد و امروز ۱۶ مرداد ۱۴۰۴ کسبه سمیرم دست به اعتصاب زدند.

حکم چهار فرد نام برده شده، در دیوان عالی کشور رد شده و به شعبه دادگاه هم عرض ارسال شده بود و حالا دوباره همان احکام تأیید شدند و این امر منجر به نگرانی شدید شده است.

سمیرم حدودا ۲۷ هزار نفر جمعیت دارد و روز ۸ دی ۱۴۰۱ در مراسم چهلم جان‌باختگان این شهر، اکثریت مردم شهر حضور پیدا کردند.

پس از مراسم چهلم چهار جانباختگان سمیرم در دی‌ماه ۱۴۰۱ تعدادی از جوانان این شهر از جمله چهار هموطن به نام‌های فاضل بهرامیان، یونس بهرامیان، مهران بهرامیان و داریوش صاعدی بازداشت شدند.

آن‌ها ماه‌ها بدون داشتن وکیل انتخابی و ملاقات با خانواده در چنگ اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات بودند.

بعد از خروش مردم سمیرم در ۸ دی ۱۴۰۱ (مراسم چهلم جان‌باختگان این شهر) حکومت به سمیرم قشون‌کشی کرد و فضای امنیتی ایجاد کرد و افراد بسیاری از جمله خانواده‌های دادخواه، بازداشت شدند. فردی از بسیجیان در درگیری‌های این شهر کشته شد و حکومت تلاش دارد تا کشته‌شدن او را به این افراد نسبت دهد.


#سمیرم #مهران_بهرامیان #فاضل_بهرامیان #داریوش_ساعدی #یونس_بهرامیان #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

جان مهران و فاضل بهرامیان در خطر جدی است

طبق اخباری که از سمیرم به دست ما رسیده است، خانواده مهران بهرامیان، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، برای ملاقات آخر به اصفهان فراخوانده شدند. اما از اینکه آیا خانواده فاضل بهرامیان هم برای ملاقات آخر فراخوانده شده باشند، اطلاع دقیقی در دست نیست.

امروز همسایه‌های خانواده مهران بهرامیان با شنیدن صدای شیون، متوجه موضوع شدند. همزمان خبر رسیده که نیروهای یگان ویژه در مدرسه‌ای نزدیک دادگستری سمیرم مستقر شده‌اند.
طبق خبرهای دریافتی، از هفته قبل، از دوستان نزدیک مهران و فاضل بهرامیان تعهد گرفتند که فعالیتی نکنند.

مهران و فاضل بهرامیان، بعد از مراسم چهلم جان‌باختگان سمیرم در ۸ دی ماه ۱۴۰۱، بازداشت شدند و تا بهمن ماه ۱۴۰۳ در بازداشت و تحت شکنجه و انفرادی بودند. آن‌ها بهمن ۱۴۰۳ با قرار وثیقه آزاد شدند، اما اوایل مرداد ماه ۱۴۰۴ دوباره بازداشت شدند.

برای مهران بهرامیان و فاضل بهرامیان برادر جاویدنام مراد بهرامیان از جانباختگان آبان ۱۴۰۱، حکم اعدام صادر شد و داریوش ساعدی و یونس بهرامیان نیز هر کدام به ۱۶ سال حبس محکوم شده‌اند.

در اعتراض به این احکام در گروه‌های تلگرامی سمیرم فراخوان اعتصاب عمومی داده شد و ۱۶ مرداد ۱۴۰۴ کسبه سمیرم دست به اعتصاب زدند.

حکم چهار فرد نام برده شده، در دیوان عالی کشور رد شده و به شعبه دادگاه هم عرض ارسال شده بود، اما دوباره همان احکام تأیید شدند و این امر منجر به نگرانی شدید شده است.

سمیرم حدودا ۲۷ هزار نفر جمعیت دارد و روز ۸ دی ۱۴۰۱ در مراسم چهلم جان‌باختگان این شهر، اکثریت مردم شهر حضور پیدا کردند.

پس از مراسم چهلم چهار جانباختگان سمیرم در دی‌ماه ۱۴۰۱ تعدادی از جوانان این شهر از جمله چهار هموطن به نام‌های فاضل بهرامیان، یونس بهرامیان، مهران بهرامیان و داریوش صاعدی بازداشت شدند.

آن‌ها ماه‌ها بدون داشتن وکیل انتخابی و ملاقات با خانواده در چنگ اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات بودند.

بعد از خروش مردم سمیرم در ۸ دی ۱۴۰۱ (مراسم چهلم جان‌باختگان این شهر) حکومت به سمیرم قشون‌کشی کرد و فضای امنیتی ایجاد کرد و افراد بسیاری از جمله خانواده‌های دادخواه، بازداشت شدند. فردی از بسیجیان در درگیری‌های این شهر کشته شد و حکومت تلاش دارد تا کشته شدن او را به مبارزان سمیرم نسبت دهد.

#سمیرم #مهران_بهرامیان #فاضل_بهرامیان #داریوش_ساعدی #یونس_بهرامیان #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

پرستو فروهر: با ذکر یا زهرا به مادرم ۲۴ ضربه چاقو زدند

اول آذر ۱۳۷۷، عوامل اطلاعات جمهوری اسلامی دو مخالف سالمند را در تهران به طرز وحشیانه‌ای به قتل رساندند، داریوش فروهر و پروانه اسکندری (فروهر)

این قتل، بخشی از وظیفه سازمانی نیروهای وزارت اطلاعات بود،  روالی جا افتاده در حکومت بود که عوامل وزارت اطلاعات بابت آن اضافه کار هم می‌گرفتند.
در آن سال، قتل‌های زیادی اتفاق افتاد، اما در پرونده قضایی، قتل‌ها را تنها به چهار مورد محدود کردند و گفتند که «افراد خودسر» این کار را کردند.

کشتار دگراندیشان و افراد تأثیرگذاری که می‌توانستند در سال‌های بعد در اعتراضات موثر باشند. جانیانی که دستور شرعی داشتند و با ذکر یا زهرا و با وضو جنایت را انجام می‌دادند.

قتل‌های زنجیره‌ای در پی اختلافاتی در بخش‌‌هایی از قدرت جمهوری اسلامی، افشا شد، هرچند ناتمام، اما مشخص کرد که حکومت چگونه از قدرت سؤاستفاده کرده و قاتلان و جانیانش را سال‌ها مامور کشتار مخالفان کرده است.

ساختار سرکوبی که هنوز ادامه دارد و وظایفش در نهادهای مختلف حکومتی تقسیم شده است.

حکومتی که دشمن آزادی است، قاتل مخالفان است، همچنان در زندان، خیابان، هواپیما و ... مخالفان را می‌کشد.
اخیرا کشتن امید سرلک و فرزاد خوش‌برش نشان داد که وقتی که همه سیستم کشور هم از کار بیفتد، ماشین کشتار رژیم از به کارش ادامه می‌دهد و تنها با تغییر بنیادین این رژیم، کشف حقیقت و محاکمه عاملان و آمران و برقراری نظامی سکولار، پاسخگو و دموکراتیک با رعایت استقلال قوا و مبتنی بر حقوق بشر، می‌توان جلوی تکرار چنین جنایت‌هایی را گرفت. 

پرستو فروهر، بعد از قتل پدر و مادرش سکوت نکرد، او در همان سال در مراسمی در حیاط خانه‌شان فریاد زد «داد خواهیم این می‌داد را» و از همان زمان تا کنون پیوسته برای کشف حقیقت تلاش کرده است.

در اثر پیگیری خانواده‌های دادخواه و جامعه مدنی ایران، زوایایی از واقعه روشن شده است و البته همه می‌دانیم که ساختار نظام استبدادی ولایت فقیه و شخص خامنه‌ای مسئوا اصلی این جنایات بوده است.

نسخه کامل این مصاحبه را ببینید:
https://youtu.be/tXUKsNrZMx0?si=u9D954hPeq-FkkcC


#قتل_های_زنجیره‌ای #قتل_های_زنجیره_ای #پروانه_اسکندری #داریوش_فروهر #دادخواهی #دادخواهیم_این_بیداد_را #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

رضا شفاخواه، وکیل دادگستری، در پستی در شبکه اجتماعی اکس، توییتر سابق، از تایید حکم اعدام فردی خبر داد که هم‌اکنون ۱۴ سال است که در زندان محبوس بوده. داریوش آتش‌افروز متهم است که در ۱۷ سالگی مرتکب قتل مردی شده است. حکم اعدام برای بار دوم تایید شده و این وکیل دادگستری هشدار داده است که هر لحظه امکان اجرای حکم قصاص وجود دارد.
از یاد نبریم اعدام مجازات هیچ جرمی نیست.
تاکید می‌کنیم اعدام مجازات هیچ جرمی نیست. جمهوری اسلامی رکورددار اعدام نسبت به سرانه جمعیت در جهان است.

مجازات غیرانسانی اعدام، آن هم بدون دادرسی عادلانه و به «اتهام‌های» متفاوت همچنان در ایران قربانی می‌گیرد. فردی در کودکی به گفته این وکیل دادگستری به دفاع از خود و ناخواسته مرتکب قتل شده بوده اکنون بیش از ۱۴ سال است که در زندان محبوس است و برای بار دوم حکم اعدام او تایید شده است.
صدای هم‌وطنان‌مان باشیم و از پویش سه‌شنبه‌های نه به اعدام حمایت کنیم.


#نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا #نه_به_اعدام #داریوش_آتش_افروز
@Tavaana_TavaanaTech

‌
کشته‌شدن داریوش انصاری بختیاروند، شهروند معترض فولادشهر، با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی

داریوش انصاری بختیاروند، شهروند معترض ۳۷ ساله و ساکن فولادشهر، شامگاه چهارشنبه ۱۰ دی‌ماه، در جریان اعتراضات شبانه این شهر و بر اثر شلیک مستقیم گلوله از سوی نیروهای حکومتی جان خود را از دست داد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، داریوش انصاری پیش از رسیدن به بیمارستان جان باخته است. تصاویر و ویدیوهای مربوط به پیکر بی‌جان این شهروند ساعاتی پیش برای آموزشکده توانا ارسال شده بود.
او در اعتراضات شب گذشته فولادشهر حضور داشته و در میانه تجمعات اعتراضی، هدف شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر قرار گرفته است.

بر اساس اطلاعات موجود، داریوش انصاری بختیاروند از دنبال‌کنندگان صفحه اینستاگرام آموزشکده توانا بوده است.

دو صفحه منتسب به او در شبکه اجتماعی اینستاگرام با نام‌های
darush.ansarii و daryosh.2389
را وحید آنلاین معرفی کرده است.

#داریوش_انصاری #داریوش_انصاری_بختیاروند #فولادشهر #اعتراضات_سراسری #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

ویدیویی از جاویدنام داریوش انصاری بختیاروند، معترض کشته‌شده در اعتراضات روز چهارشنبه ۱۰ دی ماه در فولادشهر، که در هایلایت استوری اینستاگرام او قرار داشت. او در این وبدیو ترانه‌ای حماسی برگرفته از شاهنامه فردوسی می‌خواند.

این آواز حماسی لری «یار یار» که انصاری خوانده بود، الهام‌گرفته از شاهنامه فردوسی است و به یاد بزرگان و جنگاوران قوم لر خوانده می‌شود.

داریوش انصاری، از مخاطبان توانا بود که نتوانست در برابر ظلم ظالمان بی‌تفاوت باشد، به خیابان رفت و جانش را در راه آزادی گذاشت.

#داریوش_انصاری_بختیاروند #داریوش_انصاری #فولادشهر #اعتراضات_سراسری #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

مادر جاویدنام جواد موسوی، از جان‌باختگان خیزش انقلابی ۱۴۰۱ در اینستاگرام نوشت:

«جوادم اگر ۱۴۰۱ هم کشته نشده بودی، مگر می‌شد این روزها در خانه بمانی و بی‌تفاوت باشی؟ شرافت و انسانیت تصمیم لحظه‌ای نیست، به زمان و موقعیت ربط ندارد؛ از شعور و ذات آدم می‌آید. همان‌طور که بی‌شرفی و جنایت هم ناگهانی نیست. فردای آزادی، قاتلان فرزندان ایران نمی‌توانند بگویند «اشتباه کردیم» یا «مامور بودیم و معذور». وقتی این همه قساوت را در فیلم‌ها می‌بینم، از سنگدلی این سربازانِ ضحاک بهت‌زده می‌شوم. دستور دادن یک چیز است، کشتن چیز دیگر. آن‌ها که دستشان به خون آلوده است، از خودِ ضحاک هم آلوده‌ترند. بخششی در کار نیست؛ این حساب، حسابِ ذات است.»

ـ سیدجواد موسوی، یکی از معترضانی است که هم به چشم‌هایش شلیک شد و هم جانش را از دست داد. پیکرش را هم کنار کانال آب انداختند و موتورسواران دور پیکرش خنده‌ها زدند.
شلیک به چشم‌های معترضان صرفا به نابینایی یک یا دو چشم آن‌ها منتهی نشده است، بلکه نیروهای سرکوب در اصفهان، ۲۶آبان، در مراسم چهلم «احمد شکراللهی» از کشته‌های این اعتراضات، با شلیک مستقیم به چشم‌های «سید جواد موسوی»‌، او را کشتند.

#سید_جواد_موسوی #جواد_موسوی #دادخواهی #داریوش_انصاری #اعتراضات_سراسری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

این گل پرپرشده، هدیه به میهن شده

فولادشهر، مراسم خاکسپاری جاویدنام داریوش انصاری
۱۲ دی ۱۴۰۴

جاویدنام داریوش انصاری بختیاروند، در اعتراضات روز چهارشنبه ۱۰ دی ماه در فولادشهر، کشته شد.

داریوش انصاری، هموطنی بود که نتوانست در برابر ظلم ظالمان بی‌تفاوت باشد، به خیابان رفت و جانش را در راه آزادی گذاشت.

#داریوش_انصاری_بختیاروند #داریوش_انصاری #فولادشهر #اعتراضات_سراسری #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech