تداوم بازداشت سهیل عربی، در سلول انفرادی قزل‌حصار و شرایط غیرانسانی

بیش از یک ماه است که سهیل عربی بازداشت شده است و مدت‌ها از او هیچ اطلاعاتی در دست نبود.
طبق اطلاعاتی که به آموزشکده توانا سیده، سهیل عربی در واحد ۳زندان قزلحصار در یکی از انفرادی‌های موسوم به سوییت، نگهداری می‌شود و او همچنان تحت بازجویی است.

طبق این گزارش، سهیل عربی شرایط غیر انسانی نگهداری و تحت فشار نگهداری می‌شود و با توجه به گزارش‌هایی که پیشتر در خصوص سلول‌های موسوم به سوئیت منتشر شده است، این سلول‌ها شرایط بسیار سختی دارند.

در این سوئیت‌ها غالبا زندانیان خطرناک و محکومان به اعدام قبل از اجرای حکم غیرانسانی در آن نگهداری می‌شوند.
حسین رونقی چند ماه پیش درباره همین سلول‌ها نوشته بود :
«آنچه در آنجا... دیدم، حقیقتاً بیانگر روزگار مرگ انسانیت در دوران ماست. به چشم دیدن چنین ستم‌هایی، عزم مرا بر تصمیم خود راسخ‌تر کرد. (هنوز باورش سخت است که چند وقت بعد از قتل الهه حسین‌نژاد، چند سلول آن‌طرف‌تر با قاتلش بهمن فرزانه در یک بند نگهداری شوم؛ آن هم به جرم اظهار نظر و عقیده و دفاع از حق حاکمیت ملت ایران.)»

حالا سهیل عربی که سال‌ها حبس و تبعید را تجربه کرده است، به مدت طولانی در انفرادی و تحت فشار است و این معنایی جز تلاش بازجویان برای وادار کردن او به اعتراف اجباری ندارد.

صدای سهیل عربی و سایر زندانیان سیاسی باشیم.

#سهیل_عربی #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

لغو تابعیت نیلوفر حکیم‌آرا؛ روایت تازه‌ای از فشار فراتر از مرزها

نیلوفر حکیم‌آرا، که پس از خروج از ایران با انتشار روایت‌هایی درباره آزارهای جنسی از سوی پدرش خبرساز شده بود، اعلام کرده تابعیت ایرانی‌اش از سوی جمهوری اسلامی سلب شده است. او همچنین از اعضای جامعه ال‌جی‌بی‌تی‌کیو (جامعه رنگین‌کمانی) است.

نیلوفر حکیم‌آرا فرزند محمدعلی حکیم‌آرا است؛ فردی که به‌عنوان کارشناس در برنامه‌های صداوسیما به عنوان مبلغ سیاست‌های حکومت حضور داشته و عضو هیئت علمی دانشکده ارتباطات و رسانه دانشگاه صداوسیما معرفی می‌شود.

به گفته او، این موضوع به‌طور غیرمستقیم و از طریق توقیف یک موتورسیکلت به نامش آشکار شده است. این وسیله که در اختیار یکی از دوستانش بوده، توسط پلیس متوقف و به پارکینگ منتقل شده و در پیگیری‌های انجام‌شده، به دوست او اعلام شده که فردی با نام «نیلوفر حکیم‌آرا» دیگر دارای تابعیت ایرانی نیست و اموال منتسب به او نیز مشمول مصادره خواهد شد.

نیلوفر حکیم‌آرا، در خارج از ایران مورد انواع حملات و تهدیدها قرار گرفته و پیام‌های تهدید به مرگ هم دریافت کرده است.

این اقدام (سلب تابعیت) در حالی صورت گرفته که بر اساس قوانین موجود، تابعیت ایرانی حقی بنیادین محسوب می‌شود و سلب آن، حتی در چارچوب قوانین جمهوری اسلامی، روندی پیچیده و محدود دارد.
اما از جمهوری اسلامی که به هیچ قانون و قاعده‌ای پایبند نیست و علاوه بر حقوق بشر، اصول قانون اساسی و قوانین کیفری خودش اصول اخلاقی را هم رعایت نمی‌کند و در خیابان به مجروحان تیر خلاص می‌زند، هیچ چیزی بعید نیست.

چندی پیش مریم ابراهیم‌وند، فیلمساز مستقل، از اعلام شفاهی لغو تابعیت خود توسط کنسولگری جمهوری اسلامی در محل اقامتش خبر داده بود؛ موضوعی که با واکنش‌های حمایتی برخی چهره‌های رسانه‌ای وابسته به حکومت همراه شد. از جمله محمدرضا شهبازی، مجری صداوسیما، که از چنین اقداماتی استقبال کرده و خواستار گسترش آن شده بود.

گزارش‌ها و واکنش‌ها نشان می‌دهد که موضوع مصادره اموال، سلب تابعیت و محروم‌سازی شهروندان از حقوق اساسی، به‌ویژه در قبال منتقدان، به‌تدریج در حال گسترش است.
نیروهای معروف حکومتی که این روزها با «سیم‌کارت سفید» مشغول فعالیت هستند، در حال تبلیغ و نرمال‌سازی این اقدام فراقانونی هستند. سکوت در برابر این روند به حکومت برای اعمال بیشتر کارهای غیرقانونی کمک می‌کند. در برابر هیچ ظلمی سکوت نکنیم.

#نیلوفر_حکیم_آرا #سلب_تابعیت

@Tavaana_TavaanaTech

به نظر می‌رسد که در جامعه ایران، در زمینه «براندازی»(گذار از نظام فرقه‌ای ولایت فقیه) نوعی توافق گسترده شکل گرفته است. مخالفت با وضعیت موجود، به‌ویژه در قالب خواستِ براندازی، دیگر محدود به گروه‌های خاص نیست.

«بنیان‌گذاری» فرایندِ آگاهانه و جمعیِ تعریف، طراحی و ساختِ نظم سیاسی و اجتماعیِ جدید بر پایه‌ی واقعیات اجتماعی، پتانسیل‌های موجود و ارزش‌هایی مانند آزادی، قانون، توازن قدرت، و حقوق شهروندی است.

براندازی: تاکید بر نفی و سلب وضعیت غیرعادلانه موجود دارد؛ می‌گوید «چه چیزی نباید ادامه پیدا کند».

بنیان‌گذاری: می‌گوید «چه چیزی باید جای نظم پیشین ساخته شود»؛ تاکید بر ساختن نظمی جدید بر پایه‌ی واقعیت‌های اجتماعی، تاریخی و ظرفیت‌های موجود دارد. «بنیان‌گذاری»، تداوم، ادامه، تکامل و بلوغِ گفتمان براندازی است، نه نفی آن.

براندازی: بر مشکلات وضعیت موجود تمرکز می‌کند؛ جنایات، فساد، ناکارآمدی و سرکوب را برجسته می‌سازد.

بنیان‌گذاری: بر نقاط مثبت و قوت جامعه مدنی، همبستگی و توانمندی‌های آزادی‌خواهان از هر گروه، سرمایه‌های انسانی و امکانات واقعی تمرکز می‌کند.

براندازی: دشوار و پرهزینه و نیازمند فداکاری است.

بنیان‌گذاری: از آن هم دشوارتر است، چون علاوه بر عبور از نظم قدیم، باید قرارداد اجتماعی جدید، نهادها، اعتماد عمومی و ظرفیت اداره‌ی کشور را نیز بسازد. گروه‌ها باید از اختلافات سطحی بگذرند.

براندازی: بیش از هر چیز فقدان مشروعیتِ اخلاقی نظام را آشکار می‌کند. بر شکست ارزشی فرقه حاکم و ظاهر مقدس-نمای آن تاکید دارد.

بنیان‌گذاری: باید از نظر اخلاقی و ارزش‌های انسانی، والا، بلندنظر، ارجمند و ستوده باشد. برای شهروندان قابل پذیرش، محترم و محل اعتماد باشد، اما ادعای تقدس و خداگونگی نکند.

براندازی: مستلزم ترک ساختار فکری، مذهبی و فرهنگی معیوبی است که منجر به وضع فعلی شده؛ کاری که بسیار دشوار و دردناک است.

بنیان‌گذاری: مستلزم آفرینش یا پذیرش یک ساختار تازه و انسانی فکری، ارزشی و فرهنگی است که کرامت برابر و حقوق انسان‌ها از هر لایه اجتماعی در آن اولویت شماره یک باشد.

براندازی: کنش‌هایش عمدتاً شناخته‌شده، و گاهی پراکنده و فردمحور است (اعتراض، نافرمانی، افشاگری).

بنیان‌گذاری: به شدت نیازمند سازمان‌دهی، رهبری، اعتمادسازی و همبستگی پایدار میان نیروهای مختلف است.

براندازی: دشمن مشترک را روشن می‌کند

بنیان‌گذاری: دوست، شریک، متحد و روش همکاری را روشن می‌کند. گروه‌های مختلف از نظر اعتقادی و ارزشی باید با هم همبستگی بسازند.

براندازی: به سطحی نسبتا بالا از هماهنگی و همبستگی نیاز دارد.

بنیان‌گذاری: به سطح بسیار بالا و پیشرفته هماهنگی نیاز دارد؛ بدون نقشه، سازمان‌یافتگی، اعتماد، رهبری، تقسیم کار و انضباط جمعی پیش نمی‌رود.

براندازی: کمتر پیچیده است، زیرا با نفی و اعتراض‌های شناخته شده سر و کار دارد.

بنیان‌گذاری: پیچیده‌تر و دشوارتر است، چون نیازمند تصور آینده، طراحی نهادها و حل اختلاف‌هاست.

براندازی: ایده‌هایش تا حد زیادی عمومی و جاافتاده شده‌اند. فرقه حاکم تا حدی به آن عادت کرده و سازوکارهای مواجهه با آن را توسعه داده است.

بنیان‌گذاری: برای نظام تهدیدی جدی‌تر است، زیرا ایجابی است و می‌تواند بدیلی واقعی و قابل‌تصور ارائه دهد. ایده‌هایش نو، کمتر آزموده‌شده و هنوز محل اختلاف و حتی مقاومت هستند.

براندازی: می‌تواند نیروهای بسیار متنوع را حول یک «نه» مشترک جمع کند. وحدتِ سلبی ایجاد می‌کند.

بنیان‌گذاری: باید همان نیروهای متنوع را حول یک «آری» مشترک به حداقلی از توافق برساند. وحدتِ ایجابی و برنامه‌ای می‌طلبد.

براندازی: بیشتر زبانِ خشم، اعتراض و مقاومت دارد

بنیان‌گذاری: باید زبانِ همبستگی، مسئولیت اخلاقی، تدبیر و آینده‌سازی را توسعه دهد.

براندازی: می‌تواند با شعارهای نسبتا کلی پیش برود.

بنیان‌گذاری: ناچار است تا حدی وارد جزئیات شود؛ از قانون اساسی و تفکیک قوا تا حقوق اقوام، زنان، دین، اقتصاد، آموزش و امنیت.

براندازی: شرط لازمِ گذار است

بنیان‌گذاری: شرطِ پایداری و موفقیتِ گذار است.
براندازی و بنیان‌گذاری در تعارض با یکدیگر نیستند، بلکه همراه و همزمان با هم به پیش می‌روند. براندازی، لحظه‌ی گسستن از نظم فرسوده است؛ بنیان‌گذاری، لحظه‌ی پی‌ریختن نظم نو. اولی راه را باز می‌کند، دومی راه را می‌سازد. اولی بدون دومی ممکن است به خلأ بینجامد، و دومی بدون اولی ممکن است هرگز آغاز نشود. از سوی دیگر نظام با منطقِ براندازی آشناتر است و برای سرکوب آن سازوکارهای بیشتری ساخته؛ اما بنیان‌گذاری برایش خطرناک‌تر است، چون فقط تهدید نیست، بلکه بدیل هم تولید می‌کند. تجربه‌ی گذارهای تاریخی نشان می‌دهد که صرفِ فروپاشی نظم پیشین کافی نیست و مرحله دشوارتر بعدی، ساختن نهادها، قواعد و توافق‌های تازه است. چیزی مشابه تجربه ایران در دوره انقلاب مشروطه.

@Dialogue1402

Islamic Republic Regime Arrests 22 in Khuzestan Over Foreign Media Ties

The Islamic Republic regime’s police in Khuzestan has announced the arrest of 22 citizens for allegedly “communicating with foreign media.” Authorities labeled the detainees as “mercenaries” of “enemy networks,” yet provided no information regarding their identities or locations. These arrests follow a recurring pattern of repression, utilizing generic charges like “spying” and “disturbing public opinion” without evidence, legal counsel, or transparent trials. Amid severe internet restrictions, the regime weaponizes any act of information sharing as a pretext for detention. This systematic campaign targets the free flow of information, replacing judicial due process with a familiar script of intimidation designed to instill fear and silence the society.

#StopRepressionInIran
#digitalblackoutiran
#FreedomOfInformation

@Tavaana_TavaanaTech

مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی، امام جمعه زاهدان، در خطبه‌های نماز جمعه ۲۸ فروردین از «اعدام» و «مصادره اموال مخالفان» انتقاد کرد.

عبدالحمید گفت که «اعدام به ضرر کشور ، ملت، حکومت و حاکم است و سبب نارضایتی مردم می‌شود» و تاکید کرد که «نباید اموال مخالفان و کسانی که در داخل یا خارج از کشور فعالیت می‌کنند، مصادره شود.»

امام جمعه اهل سنت زاهدان هم‌چنین با انتقاد از «تندروی» گفت: «دیپلماسی کشور نباید تحت تأثیر تندروها باشد و از آنها الهام بگیرد و یا از آنها بترسد.»

مولوی عبدالحمید که در سال‌های اخیر از منتقدان حکومت به‌ویژه سرکوب و کشتار معترضان بوده است، پیش از این با انتشار پیامی خواستار «انتخاب مسیر توقف جنگ» شده بود.

#اهل_سنت #مولوی_عبدالحمید #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

علیرضا عبدی، فعال مدنی، در روایتی تکان‌دهنده از پرونده محمدامین بیگلری، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:

«چند شب پیش رفتیم خونه یه پدر داغدار… پدری که از ۳ سالگی، بچه‌هاشو تنها بزرگ کرده… پسرش یه بچه ۱۷–۱۸ ساله بوده، کارگر… نه اهل سیاست، نه دنبال دردسر… اون شب فقط توی شلوغی گیر کرده بود…»

او در ادامه تأکید می‌کند:
«از اونجا به بعد، سکوت مطلق… هیچ تماسی با خانواده، هیچ خبری، هیچ دسترسی واقعی به وکیل… کمتر از ۴۸ ساعت دادگاه، حکم اعدام… بدون خداحافظی، بدون اطلاع خانواده… فقط از خبرها فهمیدن اعدام شده…»

و در پایان از خواسته‌های ساده اما دردناک یک پدر می‌نویسد:
«فقط می‌خواد بدونه بچه‌ش کجاست… چه بلایی سرش اومده… پیکرشو تحویل بگیره… و اسمش با این برچسب‌ها نمونه.»

محمدامین بیگلری، متولد ۱۳۸۶، دانشجوی ۱۹ ساله رشته کامپیوتر، در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شد. او به همراه چند نفر دیگر به «حمله به یک مرکز بسیج» متهم شد؛ اتهامی که در روندی مبهم و بدون دسترسی به وکیل مستقل، به صدور حکم اعدام انجامید. او در ۱۶ فروردین ۱۴۰۵ اعدام شد.
@Tavaana_TavaanaTech

تصاویری که این روزها از خیابان‌های تهران منتشر شده، حاوی یک قاب عجیب و یک تناقض عریان است. زنانی با اسلحه‌های جنگی، سوار بر موتور و جیپ، در حالی به نمایش گذاشته می‌شوند که همین حکومت، در همین شهر، زنان را به‌خاطر ساده‌ترین حقوق‌شان بازداشت می‌کند، جریمه می‌کند یا حتی به قتل می‌رساند.

در جمهوری اسلامی، زنان هنوز از حق دریافت گواهینامه موتور محروم‌اند، اما ناگهان همان زن، اگر در خدمت نمایش قدرت و پروپاگاندا باشد، می‌تواند پشت موتور با اسلحه صورتی! بنشیند و تبدیل به «نماد» شود.

این دوگانه اتفاقی نیست. این یک سیاست است: تحقیر سیستماتیک زنان در زندگی واقعی، و استفاده ابزاری از آن‌ها در ویترین تبلیغاتی. زنِ مورد نظر حکومت، نه شهروند است و نه صاحب حق؛ او مطیع است و ابزار.

این تصاویر نه نشانه قدرت زنان، بلکه نشانه بی‌اعتباری حکومتی است که سال‌ها ابتدایی‌ترین حقوق زنان را سلب کرده و حالا همان زنان را، با ظاهری نمایشی و سلاح در دست، برای پوشاندن همین تبعیض به خیابان می‌فرستد.

این استفاده ابزاری، چیزی جز تحقیر دوباره زنان نیست.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

بر اساس گزارش صداوسیمای جمهوری اسلامی، سازمان اطلاعات سپاه پاسداران از شناسایی و بازداشت دست‌کم ۱۲۷ نفر در استان‌های آذربایجان شرقی، کرمان و مازندران خبر داده است. در این اطلاعیه‌ای که «ایسنا» منتشر کرده، بازداشت‌شدگان با اتهاماتی کلی از جمله «ارتباط با شبکه‌های وابسته به دولت‌های خارجی»، «جاسوسی»، «شبکه‌سازی» و «اخلال در بازار» معرفی شده‌اند.

طبق این ادعاها، در آذربایجان شرقی ۷ نفر به دلیل ارتباط با گروه‌های مخالف حکومت بازداشت شده‌اند و در مازندران نیز ۶۹ نفر با اتهاماتی مشابه دستگیر شده‌اند. همچنین در استان کرمان از «برخورد» با ۵۱ نفر خبر داده شده که گفته می‌شود در میان آن‌ها «تیم‌های جاسوسی»، شهروندان بهائی و فعالان رسانه‌ای حضور داشته‌اند.

در این میان، یکی از مواردی که به‌عنوان «مدرک» مطرح شده، کشف «تجهیزات ارتباطی» از محل نگهداری افراد است؛ موضوعی که در دنیای امروز، با گسترش ابزارهای ارتباطی و استفاده روزمره از آن‌ها، نمی‌تواند به‌تنهایی مصداق جرم یا فعالیت امنیتی تلقی شود.

@Tavaana_TavaanaTech

Post-Ceasefire Iran: Citizens Express Shock and Confusion Amid Ongoing Suppression

Following a 40-day conflict between the United States, Israel, and the Islamic Republic regime, a newly announced ceasefire has left many Iranians in a state of shock and uncertainty. A citizen’s account shared with the Tavaana E-Learning Institute reveals that the announcement was entirely unexpected, failing to bring joy or relief to a populace that expected a more decisive outcome. “No one expected a ceasefire; we were shocked, not happy or calm—just confused,” the witness stated. This narrative underscores a deepening sense of bewilderment within the country, as the end of external hostilities offers no respite from internal domestic pressures. Despite the halt in regional combat, the climate remains defined by confusion and the persistent shadow of state-led intimidation.

#IranCeasefire
#VoiceOfIran
#IslamicRepublicRegime

«خودکامگان در برابر این حقیقت ساده که آرزوی آزادی در نهاد انسان نهفته است ایستادگی می‌کنند. این آرزو خاموش‌ناشدنی است؛ نه با پروپاگاندا می‌توان آن را فرو‌نشاند، نه با سانسور، و نه هر‌ آینه با زور.
از‌‌ همین‌رو، می‌دانم که پیروزی از آنِ آزادی خواهد بود، خودکامگان به زانو در‌ خواهند آمد و ما هرگز نباید از پای بنشینیم.»
گولوگ جیگمه، راهب بودایی تبتی، فیلمساز و مدافع حقوق بشر

مقاله «قدرت، کارآمدی و شایستگی» نوشته لری دایموند را با ترجمه آرش جودکی، اینجا بخوانید.


#نه_به_جمهوری_اسلامی
#دموکراسی

@Tavaana_TavaanaTech

زانو نمی‌زنیم، ۳- به نام زندگی، به نام انسانیت (کتاب شنیداری)

هر نامه و پیام زندانیان سیاسی، صدایی از دل سرکوب، تصویری از مقاومت و سندی از ایستادگی در برابر سیستمی ناقض حقوق بشر است که آزادی‌خواهان را به خاموشی می‌کشاند.
اما چه کسی است که بتواند صدای آزادی را به سکوت بکشاند؟
کتاب «زانو نمی‌زنیم؛ نامه‌هایی از زندان»، که پیش‌تر به شکل نوشتاری از آموزشکده توانا منتشر شد، دربرگیرنده مجموعه‌ای از نامه‌ها و پیام‌های زندانیان سیاسی از زمستان ۱۳۹۶ تا تابستان ۱۴۰۳ است. اکنون با هدف بازتاب هرچه بیش‌تر صدای قربانیان نقض حقوق بشر، این روایات دست اول به شکل شنیداری و در چهار بخش ارائه می‌شود.
این بخش سوم است با عنوان «به نام زندگی، به نام انسانیت». با نامه‌هایی از وریشه مرادی، آرش صادقی، گلرخ ایرایی، احمدرضا حائری، مهران رئوف، حورا نیک‌بخت و نامه‌ای از ۱۲ زندانی سیاسی، و نامه‌ای از مجید کاظمی، سعید یعقوبی و صالح میرهاشمی.

سایت
یوتیوب
ساندکلاود
کست‌باکس

#نه_به_جمهوری_اسلامی   #زندانیان_سیاسی

@tavaana

@Tavaana_TavaanaTech

ایران آینده از «با هم زیستن در دلِ اختلاف» آغاز می‌شود، نه از حذف یکدیگر

«به نظر من، برچسب زدن و طرد کردن بقیه، ارزان‌ترین و دم‌دستی‌ترین راه برای خلاص شدن از شر تفکر و گفت‌وگوئه. ما اون‌قدر غرق در "حق‌به‌جانب بودن" شدیم که یادمون رفته هویت ما در کنار تفاوت‌هاست که معنا پیدا می‌کنه، نه با حذف و دشمنی اون‌ها. من فکر می‌کنم که ایران آینده، از لحظه‌ی پیروزی یک تفکر بر تفکر دیگه شروع نمی‌شه؛ بلکه از روزی شروع می‌شه که یاد بگیریم چطور با تمام تضادها، دوباره کنار هم زندگی کنیم.»

متن بالا را ژینوس، از کاربران شبکه اجتماعی ایکس نوشته و منتشر کرده است.

یکی از کاربران دیگر نوشته:
«ژینوس جان ضمن اینکه با کلیت صحبتت موافقم، واقعیت اینه که گفتگو یک جاده دو طرفه است؛
اراده یک طرف برای گفتگو کافی نیست.
و شرایط جامعه ما متاسفانه جوریه که یک سمت کسانی هستند که اراده شون بر فحاشی و حتی حذف فیزیکی طرف مقابله.
توی این وضعیت گفتگو شکل نمیگیره اساسا.»

ژینوس در پاسخ گفته:
«دقیقاً، گفتگو با کسی که منطقش حذفه و شمشیر رو از رو بسته عملا میشه بن‌بست. اما منظور من این بود که توی این برچسب‌ها، خودمون سعی کثنیم ادمها رو فقط به سیاست خلاصه نکنیم. وگرنه ما هم دانسته یا ندانسته وارد همون چرخه میشیم.»

ژینوس در پاسخ کاربر دیگری که از سخت‌بودن این طرز تفکر سخن گفته، چنین نوشته:
«‏می‌فهمم چی می‌گی و حق داری که این‌قدر ناراحت باشی. انتخاب راه مستقل و هزینه‌ دادن برای "انسانیت" اون هم وسط این‌ همه هیاهو، کار آسونی نیست. قرار هم نیست همیشه قوی باشیم؛ گاهی واقعا سخته و عیبی هم نداره که این سختی رو با تمام وجود حس کنیم. همین که درگیر این دغدغه‌های عمیقی، خیلی به نظر من ارزشمنده.من امید دارم که دوام میاریم و بهتر می‌شه.»

یکی دیگر از کاربران نظرش را چنین نوشته:
«فکر کردن آسان نیست. شخصا سعی می کنم هر حرفی از هر طرفی، راست، چپ، …را بسنجم و گرفتار بایاس و پوپولیسم نشم. باور کنید همیشه یک گروههایی هستند که ورود به اونها چشمک می زند و حس خوبی به آدم می‌دهد. اما بی طرف ماندن و فکر کردن، زندگیِ خیلی آسانی نیست. اکثرا راحتی را ترجیح می دهند.»

و کاربری دیگر نوشته:
«کاش میشد، متأسفانه عده‌ای چون به خیال خودشون اکثریت هستند میخوان طرف مقابل را تحقیر کنند. نمونه آن اشخاصی که هنوز اسمشان عربی و اسلامی است، حتی جد اندر جد مسلمان بودند شروع کردند به تحقیر هموطنان مسلمانشان. هنوز خیلی کار داریم تا به دمکراسی برسیم، حتی اگر حکومت جدیدی تأسیس بشه.»

در مجموع، این گفت‌وگو تصویری چندلایه از یک مسئله مهم ارائه می‌دهد: از یک‌سو ضرورت گفت‌وگو، مدارا و پذیرش تفاوت‌ها، و از سوی دیگر واقعیت‌های سختی که تحقق این ارزش‌ها را در شرایط کنونی دشوار می‌کند.

به نظر شما، در چنین فضایی که بی‌اعتمادی و شکاف‌های عمیق وجود دارد، چه مسیری می‌تواند به تقویت گفت‌وگو و شکل‌گیری یک همزیستی پایدار در جامعه کمک کند؟


#گفتگو #مدارا #همزیستی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

‌
تداوم بازداشت و بیش از یک هفته بی‌خبری از سرنوشت محی‌الدین و بهنام قلاش، پدر و پسر اهل پیرانشهر

بیش از یک هفته از بازداشت محی‌الدین قلاش و فرزندش بهنام قلاش، دو شهروند اهل پیرانشهر، می‌گذرد و همچنان هیچ اطلاعی از محل نگهداری یا وضعیت آن‌ها در دست نیست.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، این دو نفر توسط نیروهای امنیتی و بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده‌اند.

محی‌الدین و بهنام قلاش از زمان بازداشت تاکنون از حق دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده‌اند.

همچنین تلاش‌های خانواده برای کسب اطلاع از وضعیت این دو شهروند، تاکنون بی‌نتیجه مانده است.

تا زمان تنظیم این گزارش، هیچ‌گونه اطلاعاتی درباره دلایل بازداشت یا اتهامات احتمالی مطرح‌شده علیه این پدر و فرزند منتشر نشده است.

#بهنام_قلاش #محی_الدین_قلاش #از_بازداشتیها_بگو #پیرانشهر

@Tavaana_TavaanaTech

تندیس شنی جاویدنام سر به دار، امیرحسین حاتمی

جاویدنام امیرحسین حاتمی، از معترضان بازداشتی در پرونده آتش‌سوزی پایگاه بسیج کاوه در خیابان دماوند تهران، در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بود، که توسط جمهوری اسلامی اعدام شد.
امیرحسین حاتمی ۱۸ ساله بود.

پرونده او و سایر هم‌پرونده‌ای‌هایش در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی رسیدگی و حکم اعدام آن‌ها ۱۸ بهمن‌ماه صادر شد.

بر اساس روایت رسمی، این افراد به آتش‌زدن یک پایگاه بسیج در شرق تهران متهم شدند. اما وکلای پرونده با استناد به ویدیوهای موجود، روایت کاملا متفاوتی ارائه می‌دهند: در این تصاویر، نیروهای لباس‌شخصی دیده می‌شوند که مردم را به داخل ساختمان هل داده، درها را قفل می‌کنند و سپس محل را به آتش می‌کشند. صدای فریاد «هل نده» و درخواست بازکردن در، در این ویدیوها به‌وضوح شنیده می‌شود.

افرادی که داخل ساختمان گرفتار شده بودند، پس از مهار آتش توسط نیروهای آتش‌نشانی، بازداشت شدند و به اعدام محکوم شدند.

این پرونده به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی بدنام، ابوالقاسم صلواتی، ارجاع شده و تنها یک ماه پس از بازداشت، حکم اعدام برای متهمان صادر شده است. به گفته وکیل، در این مرحله، متهمان عملا از داشتن وکیل مستقل محروم بوده و اعترافات تحت شکنجه از آن‌ها گرفته شده است.

با ورود وکلای حقوق بشری، پرونده به دیوان عالی کشور رفت و یکی از قضات با استناد به شواهد، حکم را تأیید نکرد. با این حال، گزارش‌ها حاکی است که با فشار نهادهای امنیتی، تلاش برای گرفتن تأیید حکم اعدام از مسیرهای دیگر ادامه یافت.

هنرمند ایرانی، فرهاد پوریاری، تندیس شنی امیرحسین حاتمی را در سواحل عمان ساخته است.
#امیرحسین_حاتمی #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

کنسرت کانیه وست، رپر مشهور آمریکایی در لهستان، به خاطر اظهارات یهودستیزانه، نژادپرستانه و طرفداری از نازی‌ها لغو شد.
به‌ گزارش خبرگزاری فرانسه، این کنسرت با فشار دولت لهستان لغو شده و دولت آن کشور اظهارات کانیه وست را محکوم کرده است.
قرار بود کانیه وست در ۱۹ ژوئن/۲۹ خرداد در ورزشگاه سیلیزیان در شهر خوژوف کنسرت اجرا کند که اولین اجرای او در لهستان پس از ۱۵ سال بود، اما امروز این ورزشگاه اعلام کرد که این اجرا «به دلایل رسمی و قانونی» برگزار نخواهد شد.
مارتا چینکوفسکا، وزیر فرهنگ و میراث لهستان، تصمیم برگزارکنندگان برای حضور کانیه وست را «غیرقابل قبول» توصیف کرده بود.
این اتفاق چند روز پس از آن است که وست اجرای کنسرت خود را در فرانسه به تعویق انداخت و یک هفته پیش از آن هم بریتانیا ورود او را به این کشور برای شرکت در جشنواره وایرلس ممنوع کرد.

در فوریه سال گذشته، وست شروع به فروش تی‌شرت‌های صلیب شکسته کرد که با واکنش‌های زیادی همراه بود و فروش آنلاین آن در برخی پلتفورم‌ها متوقف شد.
سه ماه بعد از آن، او آهنگ «سلام بر هیتلر» را منتشر کرد و مدعی شد که نبرد حقوقی بر سر حضانت فرزندش و مسدود شدن دارایی‌های مالی‌اش، او را به سمت نازیسم سوق داده است.


#یهود_ستیزی #نژادپرستی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

IRGC Intelligence Arrests 127 Citizens Across Three Provinces

The Islamic Republic regime’s state media (IRIB) reports that IRGC Intelligence has detained at least 127 individuals in East Azerbaijan, Kerman, and Mazandaran. Detainees face sweeping charges including "espionage," "networking," and "market disruption." Specifically, 7 were arrested in East Azerbaijan for alleged opposition ties, and 69 were seized in Mazandaran. In Kerman, authorities targeted 51 people, including Baha’i citizens and media activists. These mass arrests, characterized by vague allegations and a lack of due process, follow the regime’s recurring pattern of using security apparatuses to intimidate the public and religious minorities. Rights monitors emphasize that such state-led operations aim to stifle dissent and control social narratives under the pretext of national security.

#StopRepressionInIran
#HumanRights
#MassArrests

@Tavaana_TavaanaTech

روز گذشته خبری تلخ به ما رسید. احمد خدایی، همسر جاویدنام صالحه اکبری، به زندگی خود پایان داد

او چندی پیش، ویدیویی از محل کشته شدن همسرش برای ما فرستاده بود و روایت کشته شدن همسرش را تعریف کرده بود.

احمد خدایی، در طی مدت پس از قتل همسرش توسط مأموران وزارت اطلاعات، به شدت تحت فشار بود. در این خصوص در پست دیگری توضیح خواهیم داد.

در روزهای پر شور دی ماه خونین ۱۴۰۴ زمانی که هنوز اینترنت قطع نشده بود، احمد خدایی، کوهنورد و مربی شناخته‌شده اردبیلی، در صفحه اینستاگرام خود از افرادی که در جریان اعتراضات آسیب دیده بودند خواست در صورت نیاز به خدمات درمانی و نگرانی از مراجعه به مراکز رسمی، با او تماس بگیرند. همسر احمد خدایی، صالحه اکبری، تکنسین اتاق عمل بود و یک اتاق خانه‌ کوچکشان را به خارج کردن ساچمه‌ها و پانسمان مجروحان اختصاص داده بودند. آن‌ها تازه ازدواج کرده بودند، خانه‌شان بوی زندگی می‌داد، احمد از ازدواج قبلی‌اش دختری داشت که با صالحه رابطه خیلی خوبی داشت.

چند روز بعد، شب ۲۲ دی‌ماه و حوالی ساعت ۱۰، مأموران امنیتی به منزل این زوج مراجعه کردند. هدف، بازداشت احمد خدایی عنوان شده بود، اما در زمان ورود مأموران، او در خانه حضور نداشت و برای خرید لوازم پانسمان و دارو به خارج از خانه رفته بود. مأموران در داخل منزل منتظر ماندند تا او بازگردد.

با بازگشت احمد خدایی، در بدو ورود به آپارتمان، ناگهان با حمله مأموران مواجه شد. او در برابر چشمان همسرش با شوکر، مشت و لگد مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت. در این میان، صالحه اکبری، که او هم مثل همسرش کوهنورد بود، برای دفاع از همسرش با کلنگ کوهنوردی به سمت مأموران رفت. در همان لحظه، یکی از مأموران با سلاحی مجهز به صداخفه‌کن به قلب او شلیک کرد. گلوله از بدنش عبور کرد و او در همان محل جان باخت.
ماموران اسلحه روی سر احمد می‌گذارند و می‌گویند یا خودت و دخترت را می‌کشیم، یا باید سناریوی ما را اعلام کنی.

پس از این واقعه، پیکر او از خانه خارج شد و احمد خدایی نیز بازداشت و برای یازده روز در بازداشت نگه داشته شد.

در زمان بازداشت احمد، ماموران با رئیس فدراسیون کوهنوردی تماس گرفتند، احمد پشت تلفن به ناچار سناریوی سقوط از کوه را گفت، ولی عمدا منطقه‌ای را اعلام کرد که غیرممکن است که کسی از آنجا سقوط کند و بدین وسیله به رئیس فدراسیون که نسبت به دانش کوهنوردی حرفه‌ای احمد اطلاع داشت، پیام‌ داد که جریان چیز دیگری است.

خانواده صالحه و به خصوص پدر او، که طرفدار حکومت است، روایتی دروغ مبنی بر خودکشی دخترش را بیان کردند.

پس از آزادی، احمد خدایی با تهدیدهایی مواجه شد تا سکوت کند. پیکر همسرش را در اطراف اراک به خاک سپردند(صالحه اصالتا اراکی بود). احمد در خانه‌اش با خاک مزار همسرش مکانی برای سوگواری درست کرده و در تنهایی از غم هجران همسرش اشک می‌ریخت و از قصدش برای پیوستن به صالحه می‌گفت.

#احمد_خدایی #صالحه_اکبری #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech