آموزشکده توانا
48.6K subscribers
42.1K photos
41.8K videos
2.57K files
21.9K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
Forwarded from گفت‌وشنود
افلاطون، شاگرد برجسته سقراط، یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در تاریخ فلسفه اخلاق است که راه استاد خود را در پیوند زدن اخلاق با گفت‌وگو و تفکر عقلانی ادامه داد. او در آثارش، به‌ویژه در «جمهوری»، اخلاق را نه صرفاً مجموعه‌ای از هنجارهای رفتاری، بلکه بخشی از معماری کلان روح انسان و نظم کیهانی می‌دانست. از نظر افلاطون، عدالت، خیر و فضیلت، مفاهیمی بودند که باید از طریق تأمل عقلانی و تربیت درونی روح کشف و تحقق یابند، نه از راه تقلید یا اطاعت کورکورانه از رسوم جامعه.

نقش دیالوگ در فلسفه افلاطون اساسی است. او تقریباً تمامی آثار فلسفی خود را به صورت گفت‌وگوهای نمایشی میان شخصیت‌های مختلف، به‌ویژه سقراط، نگاشت. این قالب نه تنها ادبیاتی زنده برای انتقال اندیشه بود، بلکه بازتابی از باور او به ماهیت پویای حقیقت و اخلاق بود؛ یعنی حقیقت از طریق تعامل و تبادل نظر، و نه از طریق دیکته کردن یا تلقین، به دست می‌آید. گفت‌وگوهای افلاطونی، مانند «فایدون» یا «کریتون»، نمایانگر تلاش برای کشف بنیادهای اخلاقی در بستری از پرسش، پاسخ و تأمل فلسفی هستند.

در مرکز فلسفه اخلاق افلاطون، مفهوم «خیر مطلق» (the Form of the Good) قرار دارد. او باور داشت که تمام فضیلت‌ها از ادراک این خیر مطلق سرچشمه می‌گیرند و وظیفه فیلسوف، به‌ویژه در مقام حاکم یا معلم، هدایت روح انسان به سوی ادراک این خیر است. در نگاه او، اخلاق و سیاست از یکدیگر جدا نیستند، زیرا جامعه عادل زمانی شکل می‌گیرد که افراد آن بر اساس فضیلت تربیت شوند و حکمرانی در دست دانایان قرار گیرد. از این رو، تعلیم و تربیت اخلاقی برای افلاطون نه یک موضوع فرعی، بلکه محور اصلاح فرد و جامعه بود.

در نهایت، افلاطون با تأکید بر نقش عقل، گفت‌وگو و ادراک خیر در تحقق اخلاق، پایه‌ای برای اخلاقیات فلسفی غرب گذاشت که تا قرن‌ها بعد الهام‌بخش فلاسفه، متفکران دینی و حتی نظام‌های آموزشی باقی ماند. او اخلاق را به جای امری صرفاً دینی یا قراردادی، به صورت پرسشی فلسفی در بطن هستی و شناخت انسان طرح کرد. این میراث افلاطونی، همچنان در فلسفه معاصر، تعلیم و تربیت و سیاست‌ورزی اخلاق‌محور، پژواک دارد.

#افلاطون #سقراط #دیالکتیک #اخلاق #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👌93👍1💯1
Forwarded from گفت‌وشنود
محکومیت افشین حیرتیان، شهروند بهایی و فعال حقوق کودک، به ۳۱ سال زندان

افشین حیرتیان، شهروند بهایی، فعال حقوق کودکان و عضو جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان، از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، به مجموعا ۳۱ سال حبس و پرداخت جزای نقدی محکوم شد. بر اساس مقررات تعدد جرم، در صورت تایید حکم در مرحله تجدیدنظر، ۱۲ سال حبس به عنوان مجازات اشد در مورد او اجرا خواهد شد.

بر اساس رای صادرشده، این فعال حقوق کودک از بابت اتهام «تشکیل گروه غیرقانونی» به ۱۲ سال حبس، از بابت «فعالیت تبلیغی مخل شرع مقدس اسلام» به ۱۱ سال حبس و به اتهام «اجتماع و تبانی» به ۶ سال حبس و پرداخت ۳۳۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شده است. او همچنین در پرونده‌ای دیگر، به اتهام «تحصیل مال نامشروع» در ارتباط با دریافت یک هزار دلار، به دو سال حبس و پرداخت جزای نقدی معادل دو برابر این مبلغ محکوم شده است.

جلسه رسیدگی به اتهام‌های افشین حیرتیان در ۲۷ تیرماه ۱۴۰۵ برگزار شد؛ در حالی که او پیش از برگزاری دادگاه، بیش از ۲۵۰ روز را در بازداشت موقت و بلاتکلیفی سپری کرده بود. وی در ۲۰ آبان ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی در منزل مادرش در تهران بازداشت و پس از تفتیش منزل و ضبط شماری از وسایل شخصی خود و اعضای خانواده، به زندان اوین منتقل شد.

افشین حیرتیان، شهروند بهایی و از فعالان شناخته‌شده حوزه حقوق کودکان، پیش از این نیز به دلیل فعالیت‌های مدنی و اعتقادات مذهبی خود با بازداشت و برخوردهای قضایی مواجه شده بود. او سال‌ها در زمینه حمایت از کودکان کار و خیابان فعالیت داشته و از اعضای جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان است.

#داستان_ما_یکیست #افشین_حیرتیان #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🕊10💔81
Forwarded from گفت‌وشنود
جولیو پومپونیو لتا
معمار آکادمی، پیشگام اومانیسم روم
و مدافع استقلال فکر

جولیو پومپونیو لتا (۱۴۲۸–۱۴۹۸)، مربی و انسان‌گرای برجسته ایتالیایی، از چهره‌های کلیدی رنسانس در رم بود که با تاسیس آکادمی روم، فضایی نو برای احیای اندیشه‌های کلاسیک و تفکر آزادمنشانه فراهم کرد. او با رویکردی ساختارشکنانه، سنت‌های آموزشی خشک و تعصبات زمانه را به چالش کشید و بازگشت به خرد و ادبیات باستان را راهی برای شکوفایی انسان دانست.

محور اصلی اندیشه پومپونیو لتا، اصالتِ خردِ فردی و رهایی از بندهای استبداد مذهبی و جزم‌اندیشی بود. او بر این باور بود که انسان برای شناخت جهان و جایگاه خویش، نیازی به واسطه‌های جزم‌اندیش ندارد و باید با تکیه بر عقل خود، آزادیِ اندیشه را تجربه کند.

لتا در آکادمی خود محیطی ایجاد کرد که در آن اندیشمندان و جوانان می‌توانستند بدون ترس از سانسورهای نهادهای دینی، به بحث و تبادل نظر درباره فلسفه، هنر و علوم پرداختند. او نگاه سنتی و بسته به دین را که مانع رشد آگاهی بشری بود، نقد می‌کرد و بر این عقیده بود که دانش حقیقی، ابزاری برای رهایی روح و خرد از تاریکی جهل است.

او اهمیت ویژه‌ای برای مطالعه‌ی آزادانه‌ متون یونانی و رومی قائل بود و نشان داد که ارزش‌های انسانی، مستقل از فرامینِ تعصب‌آمیز و تحمیلیِ کلیسا قابل تعریف و تحقق هستند. از نظر او، آموزش و فرهنگ‌سازی تنها راه برای بازگرداندن کرامت از دست‌رفته به انسانِ دربندِ خرافات است.

پومپونیو لتا در زندگی شخصی نیز با بی‌اعتنایی به قدرت‌های حاکم و تشریفات مذهبی زمانه، استقلال فکری خود را حفظ کرد و به عنوان یک معلمِ آزادی‌خواه شناخته شد. او زندگی خود را وقفِ آموزشِ نسلی کرد که می‌خواستند با تکیه بر خردِ زمینی و تجربی، جهان پیرامون خود را از نو بسازند.

اندیشه پومپونیو لتا دعوتی است به ایستادگی در برابر سلطه فکری و جستجوی حقیقت از مسیر عقل. او به ما می‌آموزد که انسانِ آزاد کسی است که با شجاعت، بندهای تحمیلیِ جهل و تعصب را بگسلَد و با چراغِ خرد، مسیرِ خودآگاهی و رهایی را هموار کند.

#اومانیسم #انسانگرایی #آزاداندیشی #تفکر_نقاد #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍75👌1
Forwarded from گفت‌وشنود
دادگاه فدرال هادی مطهر، عامل حمله به سلمان رشدی، را به دلیل «ارتکاب اقدام تروریستی» مجرم شناخت

هیئت منصفه دادگاه فدرال در آمریکا روز چهارشنبه،‌ هفتم مردادماه، هادی مطر، ضارب سلمان رشدی، نویسنده بریتانیایی-آمریکایی، را به دلیل ارتکاب «اقدام تروریستی» در حمله خونین سال ۲۰۲۲ مجرم شناخت.

در بیانیه وزارت دادگستری آمریکا به نقل از دادستان‌های فدرال آمده است که مطر، ۲۸ ساله، شهروند لبنانی‌تبار آمریکا، ماه‌ها برای حمله به رشدی برنامه‌ریزی کرده بود.

رشدی در این حمله در یک مرکز فرهنگی در ایالت نیویورک بارها با چاقو زخمی شد، تا آستانه مرگ پیش رفت و بینایی یک چشم خود را از دست داد.

مطر همچنین به حمایت از حزب‌الله لبنان محکوم شد. به گفته دادستان‌ها، بازرسان در خانه او مطالبی مرتبط با این گروه مورد حمایت ایران پیدا کرده‌اند. آمریکا حزب‌الله لبنان را گروه تروریستی قلمداد می‌کند.

دادستانی اعلام کرد مطر از فتوای روح‌الله خمینی برای قتل رشدی پیروی کرده است؛ فتوایی که در سال ۱۹۸۹ پس از انتشار رمان «آیات شیطانی» صادر شد و بعدتر نیز از سوی علی خامنه‌ای و حسن نصرالله مورد تأیید قرار گرفت.

مطر پیش‌تر در دادگاه ایالتی نیویورک به اتهام اقدام به قتل رشدی مجرم شناخته و به ۲۵ سال زندان محکوم شده بود. او همچنین به دلیل مجروح کردن مردی که همراه این نویسنده روی صحنه بود به هفت سال زندان محکوم شد.

مطر اکنون در پرونده فدرال با این حکم جدید با احتمال حبس ابد روبه‌رو است. قرار است حکم نهایی او روز سوم نوامبر، کمتر از چهار ماه دیگر، صادر شود.

#سلمان_رشدی #آزادی_بیان #توهین_به_مقدسات #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍163😍1
Forwarded from گفت‌وشنود
کوری خودخواسته؛ شریک خاموش جنایت

مارگارت هفرنان در کتاب کوری خودخواسته(Willful Blindness) توضیح می‌دهد که بسیاری از فجایع نه از نادانی، بلکه از انتخاب آگاهانه‌ی ندیدن پدید می‌آیند. انسان‌ها برای حفظ آرامش، امنیت یا منافع خود، چشم بر حقیقت می‌بندند. اما همین چشم بستن، همان سکوتی است که جنایت را ممکن می‌سازد.
ما ایرانیان این حقیقت تلخ را بارها تجربه کرده‌ایم؛ از دهه‌ی ۶۰ تا آبان ۹۸، و به‌ویژه در سال ۱۴۰۱. زمانی که خیابان‌ها پر از خون جوانان شد، هزاران نفر به زندان افتادند و خانواده‌های بی‌شماری داغدار شدند. روایت‌ها و تصاویر همه جا بود. هیچ‌کس نمی‌تواند ادعا کند «نمی‌دانستم». اما بسیاری ترجیح دادند نادیده بگیرند.
این کوری خودخواسته در جامعه‌ی ما شکل‌های گوناگون دارد:
کارمندانی که برای حفظ شغل، چشمانشان را بر فساد و سرکوب بستند.
نیروهایی که با توجیه «دستور مافوق» ماشه را کشیدند.
شهروندانی که زیر فشار معیشت یا از ترس سرکوب، سکوت را انتخاب کردند و گفتند: «به ما ربطی ندارد».
نباید فراموش کنیم که ترس و هزینه‌ها واقعی‌اند؛ اما همین ترس‌ها نیز ابزار رژیم برای بازتولید سکوت است. اگر نپذیریم که انکار و بی‌تفاوتی بخشی از بازی قدرت است، خودمان به‌سادگی در خدمت آن قرار می‌گیریم.
راه غلبه بر این کوری، فقط در شجاعت فردی خلاصه نمی‌شود. ما نیاز به تکنیک‌ها و کنش‌های جمعی داریم:
روایتگری جمعی: گفتن تجربه‌ها، ثبت خاطرات و شهادت‌ها برای شکستن دیوار انکار.
حلقه‌های گفت‌وگوی امن: فضاهایی که در آن بتوان پرسید، به اشتراک گذاشت و بدون ترس حقیقت را دید.
حمایت از افشاگران و کنشگران: کسانی که با خطرپذیری واقعیت را برملا می‌کنند.
یادآوری تاریخ: پیوند دادن امروز با دیروز تا تکرار چرخه‌های سرکوب عادی‌سازی نشود.
پیام کتاب برای ما این است: ندیدن، انتخابی بی‌طرفانه نیست؛ بلکه همدستی خاموش با جنایت است. هر بار که چشم‌ها را می‌بندیم، در حقیقت دست جلاد را آزاد می‌کنیم.
آینده‌ی ما نه در سکوت، بلکه در دیدن و گفتن است. اگر امروز تصمیم نگیریم که ببینیم، فردا تاریخ ما را نه تماشاگر، بلکه شریک خاموش سرکوب خواهد نوشت.

#حقیقت #رواداری #اخلاق #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👌227👍7💯2
Forwarded from گفت‌وشنود
دین‌خویی
فقر اندیشه در سایه جزم‌اندیشی

آرامش دوستدار در کتاب «امتناع تفکر در فرهنگ دینی» مفهوم «دین‌خویی» را به عنوان بیماری بنیادین تفکر در بسترهای سنتی معرفی می‌کند.

دین‌خویی با وابستگی شدید و کورکورانه به باورها و آداب مذهبی تعریف می‌شود؛ حالتی که در آن انسان از تفکر انتقادی گریزان است،

از مواجهه با چالش‌های فلسفی و تجربه‌های تازه هراس دارد و ذهن خود را به روی هر پرسش بنیادینی می‌بندد.

فرد دین‌خو هیچ‌گاه پرسشگری نمی‌کند، زیرا پرسش، امنیت ذهنیِ شکننده او را تهدید می‌کند. او در بهترین حالت تنها به دنبال «استخبار» یا کسب خبر برای تأیید دانسته‌های پیشین خویش است. در این فضا، دین دیگر راهی برای تعالی انسان نیست، بلکه حصاری است که دور خرد کشیده می‌شود تا مانع از هرگونه پویایی و تحول فکری گردد.

چنین وضعیتی نشان‌دهنده امتناع از اندیشیدن است؛ جایی که سنت جایگزین عقل می‌شود و تکرارِ مناسک، جایگزین آگاهی می‌گردد.

دین‌خویی انسان را به موجودی تک‌ساحتی تبدیل می‌کند که تابِ تحمل دگراندیشی را ندارد و هرگونه تردید را به مثابه تهدید می‌نگرد.

در این قاب، ایمان به جزمیت بدل می‌شود و حقیقت، جانی برای گفت‌وگو و بازآفرینی باقی نمی‌گذارد.

#دین_خویی #نقد_دین #تفکر_نقاد #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
13👍8👌1💯1
Forwarded from گفت‌وشنود
طالبان: آرایش‌ و عطرزدن زن در مراسم عروسی و تبادل حلقه خلاف شرع است

وزارت ارشاد، حج و اوقاف طالبان از خطیبان نماز جمعه در افغانستان خواسته است در خطبه‌های نماز جمعه به مردم بگویند که آرایش عروس، عطر زدن زنان، تبادل حلقه، موسیقی و شماری دیگر از رسم‌های عروسی خلاف شریعت است.

این وزارت متن خطبه روز جمعه را با عنوان «اجتناب از منکرات و رسوم خلاف شرع در محافل عروسی و سایر خوشی‌ها» برای خطیبان مرکز و ولایت‌ها فرستاده و از آنان خواسته است محتوای آن را برای مردم بیان کنند.

در این متن، دیدار خصوصی دختر و پسر نامزدشده پیش از عقد شرعی ناجایز خوانده شده است. این وزارت می‌گوید نامزدی به معنای عقد نیست و دختر و پسر تا پیش از نکاح به یکدیگر نامحرم هستند.

وزارت حج طالبان همچنین تبادل حلقه و حنا گذاشتن دختر و پسر بر دست یکدیگر را خلاف شریعت خوانده است. در متن آمده است که آنان پیش از عقد شرعی نباید دست یکدیگر را لمس کنند.

این وزارت حلقه ازدواج را رسمی «برگرفته از آیین مسیحیت» دانسته و گفته است مسلمانان نباید از «رسم‌های غیرمسلمانان» پیروی کنند.

وزارت حج طالبان آرایش عروس در آرایشگاه‌ها را نیز خلاف شریعت دانسته است. در متن آمده است که تغییر ظاهر واقعی عروس با مواد آرایشی، نوعی «تدلیس، فریب و نیرنگ» است. این وزارت گفته است خانواده داماد باید چهره و زیبایی واقعی دختر را ببینند و ظاهر او نباید با مواد آرایشی تغییر داده شود.

استفاده از موی مصنوعی، برداشتن ابرو، خال‌کوبی، فاصله ایجاد کردن میان دندان‌ها برای زیبایی، برجسته کردن لب‌ها و استفاده از موادی که رنگ پوست را تغییر می‌دهد نیز در این متن ناجایز خوانده شده است.

این وزارت همچنین گفته است زنان نباید در عروسی‌ها به‌گونه‌ای عطر بزنند که بوی آن به مردان نامحرم برسد.

این وزارت آوازخوانی، موسیقی و رقص زنان و مردان را هم خلاف شریعت دانسته است. در متن آمده است که پخش و شنیدن موسیقی ضبط‌شده در مراسم عروسی نیز مجاز نیست.

وزارت حج طالبان نشاندن عروس و داماد در کنار یکدیگر و در برابر مهمانان را «نهایت بی‌حیایی و بی‌غیرتی» خوانده است. در این متن آمده است که داماد باید میان مردان باشد و عروس پشت پرده و در میان زنان حضور داشته باشد.

طالبان می‌گوید سیاست‌ها و دستورهایش بر شریعت اسلامی و فقه حنفی استوار است.
این گروه پس از بازگشت به قدرت، برداشت خود از شریعت را در بخش‌هایی مانند آموزش، کار، پوشش و حضور اجتماعی زنان اجرا کرده است.

#طالبان #اسلام #شرع #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💔29👍21
Forwarded from گفت‌وشنود
چشم‌انداز ابطال‌پذیری
پادزهری برای تعصب در اندیشه کارل پوپر

کارل پوپر، فیلسوف برجسته لیبرال، با طرح نظریه ابطال‌پذیری (Falsifiability)، تحولی بنیادین در فلسفه علم و معرفت‌شناسی ایجاد کرد. او استدلال کرد که اعتبار یک نظریه علمی نه به اثبات‌پذیری قطعی آن، بلکه به امکان ابطال‌پذیری‌اش بستگی دارد. از این منظر، هیچ گزاره‌ای مصون از خطا نیست و هر باوری تنها مجموعه‌ای از گزاره‌هاست که هنوز شواهد نقض‌کننده آن ظاهر نشده‌اند.

سیر تطور دانش و مبارزه با مطلق‌انگاری
تاریخ علم و اندیشه بشر، گواهی روشن بر این حقیقت است که هیچ نظریه‌ای غایت معرفت نیست. نظریه‌های پیشین با کشف شواهد و ادله جدید کنار رفته و جای خود را به ایده‌های دقیق‌تر داده‌اند. پوپر با تکیه بر همین پویایی، پیکانی تیز به سوی مطلق‌انگاری و جزم‌اندیشی پرتاب کرد. او نشان داد که ادعای دستیابی به حقیقت مطلق و دست‌نخورده، بستر مناسبی برای شکل‌گیری سیستم‌های تمامیت‌خواه (توتالیتاریسم) و استبداد فکری فراهم می‌کند؛ نظامی که در آن مخالفان حذف شده و تکثر اندیشه‌ها سرکوب می‌گردد.

▪️رهایی از تعصب در عرصه فردی
در سطح فردی، پذیرش اصل ابطال‌پذیری نقشی کلیدی در اخلاقِ باور ایفا می‌کند. هنگامی که انسان بپذیرد باورهای امروزش موقتی و در معرض خطا هستند، از دام خطرناک تعصب می‌گریزد. این رویکرد، تساهل و تسامح را جایگزین جزم‌گرایی می‌کند و به فرد اجازه می‌دهد تا:
با روی باز به نقدها گوش فرا دهد.
از تحقیر و حمله به باورمندانِ آرا و عقاید متفاوت بپرهیزد.
فرآیند شناخت را حرکتی تدریجی، پویا و مبتنی بر آزمون و خطا بداند.

اندیشه پوپر به ما یادآور می‌شود که خردورزی واقعی در گرو شکاکیت سازنده، تواضع معرفت‌شناختی و فاصله گرفتن از جزمیت مطلق است.

#پوپر #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍10👌1
Forwarded from گفت‌وشنود
حاکمیت، بیت‌المال و آیین‌های دولتی
وقتی دین از مسیر مردم فاصله می‌گیرد

تاریخ بارها نشان داده است که هرگاه دولت‌ها متولی امور معنوی و عبادی جامعه شده‌اند، دینداری از درون تهی و اعتماد عمومی خدشه‌دار شده است. وظیفه ذاتی حکومت‌ها تمشیت امور مادی، تامین امنیت و نظارت بر اقتصاد است، نه دخالت در روابط فردی انسان‌ها با خداوند یا برگزاری آیین‌های حکومتی.

▪️دولتی‌سازی اربعین و سیاسی‌سازی مناسک
در سال‌های اخیر شاهد دخالت عیان نهادهای دولتی در برگزاری مراسمی مانند راه‌پیمایی اربعین هستیم. این آیین که ریشه‌ای در باورهای درونی داشت، به مرور به یک رویداد کاملا سیاسی و ابزاری تبلیغاتی تبدیل شده است. تزریق بودجه‌های کلان و سازماندهی‌های دولتی، حتی روح معنوی و مردمی این آیین‌ها را مخدوش کرده و آن را به نمایش قدرت یک تفکر خاص تقلیل داده است.

▪️حیف‌ومیل بیت‌المال در شرایط بحران معیشتی
بزرگ‌ترین آسیب این روند، هزینه شدن سنگین‌ترین منابع از بیت‌المال برای اهداف یک گروه خاص و ایدئولوژی حکومتی است. این در حالی است که بخش بزرگی از جامعه ایران، اعم از شهروندان مذهبی، اهل سنت و سایر اقلیت‌های دینی، رضایتی از صرف ثروت ملی برای این پروژه‌ها ندارند.
امروز در شرایطی که گسترش فقر، تورم و بی‌ثباتی اقتصادی، زندگی میلیون‌ها ایرانی را تحت تاثیر قرار داده است، هدررفت منابع عمومی برای مناسک دولتی، شکاف میان حاکمیت و ملت را عمیق‌تر می‌کند. مردمی که برای تامین نیازهای اولیه زندگی در عسر و حصرند، حق دارند بپرسند چرا سرمایه‌های ملی صرف اولویت‌هایی می‌شوند که هیچ سنخیتی با سفره‌های خالی آن‌ها ندارد.

▪️بازگشت دین به جایگاه مردمی
امور دینی و عبادی اموری درونی و برخاسته از دل جامعه هستند و باید به دست خود مردم اداره شوند. دخالت دولت در این حوزه نه‌تنها به خلوص معنوی آیین‌ها لطمه می‌زند، بلکه بحران مشروعیت و بی‌اعتمادی را تشدید می‌کند.

#اربعین #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍13👌4