💫

خورشیدِ دلم، سلامم ارزانیِ تو
صبح آمده باز هم به مهمانی تو

تا جایِ منِ غریبِ دورافتاده
صد بوسه زند به رویِ پیشانیِ تو

#مهدی_امیری
@AdabSar

💫

هر که جز پیمانه با من بست پیمانی، شکست

نیست بیجا گر که می‌بوسم لب پیمانه را

#عماد_خراسانی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

@AdabSar

واژه از من، چشم از تو، شعر زیبا می‌شود
شور از من، ناز از تو، شهر غوغا می‌شود

خستگی‌هایت به دوشِ من، سرت دور از بلا
این‌چنین خوشبختی‌ام معنای حالا می‌شود

در کمرگاه هراس‌انگیزِ توفان و تگرگ
رنج از من، نور از تو، باز فردا می‌شود

عشق را قانونِ تلخی‌ها روایت کرده‌اند
با تو گویا عشق را حل معما می‌شود

من نمی‌خواهم که دستی باشم اندر پشت تو
پشت‌درپشت توام، اینگونه بالا می‌شود

خانه‌ات امن و دمت گرم و اجاقت گرمتر
واژه از من، چشم از تو، شعر غوغا می‌شود

#شعر_ایران
@AdabSar

🔹باز فردا می‌شود

گوینده #حسن

@AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar

📜 منم کوروش، پسر ماندانا و کمبوجیه...

و چنین بود که نخستین ترانه‌ی ستایش زن در جهان سروده شد!
آنجا که کوروش، خود را تنها فرزند پدر ندانست، که نخست فرزند مادر(ماندانا) و سپس فرزند پدر(کمبوجیه) خواند!

بزرگداشت و گرامی‌داشت زن برای ایرانیان، منش و روش تازه‌ای نیست و ریشه در روان‌باستانِ ما دارد.

در زمانه‌ای که بوداییان باور داشتند «زن، اگرچه نمودی فرشته‌گونه دارد، ولی گوهره‌اش پلید و ناپاک است(ازهمين‌رو تا چندی هيچ زنی را به كیش خود نمی‌پذيرفتند) و نیایش می‌کردند: خدايا، از گزند اهریمن و زن، به تو پناه می‌بریم»، در همان هنگام کوروش چنین فرمان می‌راند: «زنان را گرامی بدارید، چرا که زنان هستی‌بخش جهانند و زنانِ میهنِ من بزرگ و برازنده»!

در زمانه‌ای که تازیان با زنان و دختران، چون کالا رفتار می‌کردند و شرمگین از داشتن نوزاد دختر، کودک بی‌گناه را زنده‌به‌گور می‌کردند(از همین رو، با کشتن دختران بی‌گناه، ازشمار زنان کاسته می‌شد و به‌ناچار، هر زن چند مرد را به همسری می‌گرفت که چنین پیوندی را «ضمد» می‌نامیدند)، در همان هنگام در ایران باستان، زنانی چون «پوراندخت» و «آذرمیدخت» بر تخت پادشاهی می‌نشستند، «آرتیمیس» بر نیروی دریایی فرمان می‌راند، «آرتادخت» ویچیر(وزیر) گنجوری(خزانه‌داری) ایران بود و «یوتاب» شیرزن و سردار ایرانی، دلاورانه راه را بر تازِشِ اسکندر و سپاهیانش به ایران بسته بود.

در زمانه‌ای که یونانیان باستان دختران را می‌کشتند و یا سر راه رها می‌کردند(زیرا اگر بزرگ می‌شدند نیاز به وَردَک(جهیزیه) داشتند) و زنان از دادوستد در بازار و دادخواهی در دادگستری بازداشته شده و اگر فرزند نمی‌آوردند کشته می‌شدند، در همان هنگام، در ایران باستان زنان دارای جایگاه بسیار بلند و بس ارجمند بوده و همیشه و همه‌جا دوشادوش و همراه مردان بوده‌اند، کارکردن زنِ آبستن ناروا بود و برای‌شان دستمزد ماهیانه، تا هنگام زادن نوزاد پیش‌بینی شده بود.
بهترین نمونه‌ی برابری زن و مرد در ایران باستان نیز، رسیدن پادشاهی از شاه به دختر بود.

اینک، در آستانه‌ی روز جهانی زن، آرزو می‌کنیم زنانمان، این هستی‌بخشان جهان، به جایگاه درخور و شایسته‌شان برسند و نه‌تنها در این روز، که در همه‌ی روزهای دریغ‌شده از ایشان، گرامی داشته شوند.

به امید آن روز!

#مجید_دری
#روز_زن
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🔷🔶🔹🔸
goo.gl/nneu1k
نگه کن به تاریخ پیشینیان
به آیینه‌ی روشن باستان

به بگذشته‌ها، رفته‌ها، دورها
به سرچشمه‌ی روشن نورها

زن و مرد با هم برابر بُدند
زنان کاردانان کشور بُدند

بسی کار را زن گرفتی به دست
که در آن نبودیش هرگز شکست

چو مردان، به نیروی دانشوَری 
بگردید شایسته‌ی سروری

گهی گشت الهام‌بخش هنر 
ز سرپنجه‌اش شد هنر جلوه‌گر

گهی رزمجو، گه سیاستمدار 
گهی شد روان از پی کشت‌وکار

گهی جای بگرفت بر پشت زین
که برخاست از مرد و زن آفرین

گهی کارگر شد به میدان کار
پذیرفت گه نقش آموزگار

ز دانایی و مهر و خودباوری
بشد زن سزاوار بر مادری...

#توران_شهریاری
#روز_زن
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

👥👥👥👥
🔅پرسش شما

با درود
به جای کلمه آقا و خانم در پارسی چه کلمه ای بکار ببریم؟


🔅پاسخ ادبسار

آقا= بنگرید به t.me/AdabSar/9017
خانم= بنگرید به t.me/AdabSar/10268

📜📜📜📜

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔻خانم/خانوم = بانو، دوشیزه(دختر)، کدبانو(بانوی خانه)، ناریک(پهلوی)، خَدیش، خُدیش
🔻خانمی‌کردن/خانومی‌کردن= بزرگی‌کردن، مهربانی‌کردن
🔻خانمی کن/خانومی کن= بزرگی کن، مهربانی کن
🔻خانمی/خانومی= نازنین، دلبند، مهربان

✍نمونه:
🔺خانم «فروغ فرخزاد» از شعرای ممتاز و فارسی‌زبان ایران است=
بانو «فروغ فرخزاد» از سرایندگان سرآمد و پارسی‌زبان ایران است

🔺خانومی، خانومی کن و منو عفو کن=
نازنین، بزرگی کن و من را ببخش

🔺نکو گفت مزدور با آن «خدیش»
مکن بد به کس، گر نخواهی به خویش #رودکی

🔺کجا بود «کدبانو»ی پهلوان
ستوده‌زنی بود روشن‌روان #فردوسی


گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک
#خانم #خانوم #خانمی #خانومی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

@AdabSar

بی‌تفاوت می‌نشینیم از سر اجبارها
مثل از نو دیدن صدباره‌ی اخبارها

خانه هم از سردی دل‌های ما یخ می‌زند
در سکوت ما صدا می‌آید از دیوارها

هر شبم بی‌تابی و بی‌خوابی و بی‌حاصلی
حال و روزم را نمی‌فهمند جز شب‌کارها

دوستت دارم، ولی دیگر نخواهم گفت چون
"دوستت‌دارم" شده قربانی تکرار ها

خنده‌های زورکی را خوب یادم داده‌ای
مهربان بودی ولیکن مثل مهماندارها

گفت: تا امروز دیدی من دلی را بشکنم؟
بغض کردم، خودخوری کردم، نگفتم بارها

#تقى_سيدى
@AdabSar

💫

هرشب به یاد چشمِ تو، این شیشه‌ی شراب

بر توبه‌ی شکسته‌ی من گریه می‌کند!

#حسین_دهلوی
@AdabSar

💫

شکفتی چون گل و پژمردی از من
خزانم دیدی و آزردی از من

بد آوردی، وگرنه با چنین ناز
اگر دل داشتم می‌بردی از من

#هوشنگ_ابتهاج
#چکامه_پارسی
@AdabSar

🌬⛅️🌤☀️
@AdabSar

تو یک روز نیستی
تمامِ سالی...

تو یک شب
یا یک کتاب و یک قطره نیستی
تو یک نقاشی یا تابلویی بر دیوار نیستی

اگر دقیقه‌ای نباشی
ساعت‌ها از کار می‌افتند
خانه‌ها برهوت می‌شوند
کوچه‌ها اشک می‌ریزند
پرندگان، سیَه پوش و...
و شعرها نیست می‌شوند!

تو فقط باد و باران هشتمِ ماه مارس نیستی
تو ای دل‌انگیزِ شب‌های تابستانی
گیسوان شب‌های پاییزی
تو ای سوز بوران عشق...

تو نباشی
چه کسی باشد؟!
زن، زن، زن، زن
تو زندگی هستی...

سراینده #شیرکو_بی_کس
برگردان #بابک_زمانی

@AdabSar
☀️✨💫🌕

ای زن چه دلفریب و چه زیبایی
گویی گل شکفته‌ی دنیایی

گل گفتمت، ز گفته خجل ماندم
گل را کجاست چون تو دلارایی!

#سیمین_بهبهانی
#روز_زن
💕 @AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔷پارسی‌گویی هماره جایگزین‌کردن واژه‌ای پارسی به‌جای واژه‌ی بیگانه نیست. گاهی می‌توان با واگویِشِ درست واژه، پارسی را پاک سُخَنید.
بسیاری از واژه‌ها پارسی‌اند، ولی به‌گونه‌ای نادرست و با زبانی بیگانه بازگو می‌شوند.
در پی، شماری از این واژه‌ها را می‌آوریم و امید داریم که شما نیز در پربارترکردن این پِهرِست یاری‌مان کنید.

#آج= آژ
#آجر= آگور
#آذربایجان= آذرآبادگان
#آذوقه= آزوغه
#آماج= آماگ
#آئین= آیین
#آئینه= آیینه
#ابرقو= ابرکوه
#ابد= اَپَت
#ازل= اَسَر
#اسب= اسپ
#اسفند= اسپند
#اسفندیار= اسپندیار
#اصفهان= اسپهان، سپاهان
#اوج= اوگ
#باج= باژ
#بادنجان= بادِنگان، باتَنگان
#بجنورد= بیژن‌گرد
#برج= بُرگ
#بروجرد= پیروزگرد
#بذر= بَرز
#بصره= بَس‌رَه
#بوزرجمهر= بزرگمهر
#بیرجند= بیرگند
#پائیز= پاییز
#تاج= تاگه، تاگ
#ترجمان= ترگمان، ترزبان
#ترجمه= ترگویه
#تیسفون= تیسپون
#توپ= توب(بازی)
#توپ= توف، از زینه‌ها(سلاح‌ها)
#جالیز= پالیز
#جزیره= گزیرک
#جزیه= گزیَت، گزیه
#جعفری= جفری(سبزی)
#جوراب= گوراب
#جوهر= گوهر
#جیوه= ژیوه
#چاقو= چاکو
#حال= هال(خوشحال=خوشهال)
#حتی= هتا
#خط= خد
#خنثی= خـَنزَک
#خنجر= خونگر
#خندق= کندک
#دغل= دَگل
#دلقک= تلخک
#دهقان= دهگان
#رأی= رای
#رواج= رواگ
#زرنیخ= زَرنیک
#زغال= زگال
#زنجبیل/#زنجفیل= زنگپیل
#زوبین= ژوپین
#ساعت= سایه
#ساق= ساگ
#سفارش= سپارش
#سفید= سپید
#سمرقند= سمرکند
#سنندج= سنندژ
#سیاق= سایاگ
#شصت= شست
#شطرنج= چترنگ
#صد= سد
#صدا= سدا
#صلیب= چلیپا
#طاق= تاک
#طالقان= تالکان
#طبق= تبوک(=ظرف)
#طرز= ترز
#طلق= تلک
#طوس= توس
#طهماسب= تهماسپ
#عرش= ارگ
#عروس= اروس
#عیار= هَیبار، اَیبار
#فارس= پارس
#فاش= پاش
#فالوده= پالوده
#فانی= وَنی
#فردوس= پردیس
#فشم= پَشَم
#فنجان= پَنگان
#فندق= پَندُک
#فولاد= پولاد
#فهرست= پهرست
#فیل= پیل
#قادسیه= کادُسی، کادوسی
#قارچ= غارچ
#قربان= کُرپان
#قرقره= غَرغَره
#قزوین= کاسپین
#قشنگ= غشنگ
#قفقاز= گاب‌گـَه
#قفل= کوپَله، کُپل
#قلعه= کلات
#قنات= کَناد
#قند= کهَند، کند، غند
#قندیل= کندیله
#قهرمان= کـُهرُمان
#کج= کژ
#کسری= خسرو
#کیومرث= گـَیومَرت
#گوسفند= گوسپند
#لعل= لال
#ماده= ماتک
#محراب= مهرابه، مهراب
#مسجد= مزگت
#مسقط= مَسکَت، مَشکَت
#مسیح= مسیها
#معنوی= مینوی
#معنی= مانی، مانَک، ماناک
#موذی= موتک
#مهندس= هَندازگر
#نظر= نگر
#نعناع= نانوک
#نقش= نخش
#نوبت= نِیابِه
#نیریز= نوروز
#وجب= وَژَه
#وزیر= وِچیر، ویچیر
#وقت= وخت
#هاج و #واج= هاژ و واژ
#یاقوت= یاکند


گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

@AdabSar

چه شود به چهره‌ی زرد من، نظری برای خدا کنی
که اگر کنی همه درد من، به یکی نظاره دوا کنی

تو شهی و کشور جان تورا، تو مهی و جانِ جهان تورا
ز ره کرم چه زیان تورا، که نظر به حال گدا کنی

ز تو گر تفقد و گر ستم، بود آن عنایت و این کرم
همه از تو خوش بود ای صنم، چه جفا کنی چه وفا کنی

همه‌جا کشی می لاله‌گون، ز ایاغ مدعیان دون
شکنی پیاله‌ی ما که خون، به دلِ شکسته‌ی ما کنی

تو کمان کشیده و در کمین، که زنی به تیرم و من غمین
همه‌ی غمم بود از همین، که خدا نکرده خطا کنی

تو که هاتف از برش این زمان، روی از ملامت بی‌کران
قدمی نرفته ز کوی وی، نظر از چه سوی قفا کنی

#هاتف_اصفهانی
@AdabSar

💫

اگر جز تو سری دارم، سزاوار سر دارم

وگر جز دامنت گیرم، بریده باد این دستم

#مولوی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

💫

مثلِ یک صخره که از موج بلا می‌بیند
من نیازردم و آزرد، حلالش باشد

برسانید به گوشش که دلی را که شکست
وَ غروری که ترک خورد، حلالش باشد!

#امیرحسین_اثناعشری
@AdabSar

🔹زن

سراینده #توران_شهریاری
گوینده #حسن
#روز_زن
@AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔻بعض = برخی، پاره‌ای، لختی، گروهی، بَرخ، بَهر
🔻بعضا = برخی، پاره‌ای، تک‌وتوک، گاه، گاهی
🔻بعضی = برخی، پاره‌ای، گروهی، گاهی، بهری، اَند، چندی، بخشی، لختی
🔻بعضی اوقات/مواقع/وقت‌ها = برخی وخت‌ها، پاره‌ای زمان‌ها، گاهی، هر از چند گاهی، هر از گاهی، گاهگاهی

✍️نمونه:
🔺بعضی‌ها محجوب‌بودن را یک حُسن می‌دانند =
برخی کمرویی را پسندیده می‌دانند
گروهی کمرویی را می‌پسندند

🔺جاه‌طلبی بعضی اوقات یک حسن است =
جاه‌جویی گاهی نیکوست

🔺بعضی اسرار در آن مستور است =
برخی رازها در آن پنهان است

🔺زاینده‌رود بعضی از سال آب دارد =
زاینده‌رود گاهی از سال آب دارد

🔺بعضی کارها را مناسب خانم‌ها نمی‌دانست =
پاره‌ای کارها را درخور زنان نمی‌دانست

🔺بعضی از اجناسش را به او برگرداندند =
بخشی از کالاهایش را به او برگرداندند

🔺بعض مردم از این موضوع شکایت داشتند =
دسته‌ای از مردم از این نهاده گلایه داشتند

🔺بعضی وقت‌ها حوصله‌ی احدی را نداری =
برخی وخت‌ها پَروای هیچکس را نداری

🔺بعضا مشاهده می‌شود... =
گاهی/تک‌وتوک دیده می‌شود...


گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک
#بعض #بعضا #بعضی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

💠🔷🔹🔹
@AdabSar
🌸🌺🌸
«توانگر به بخشش بود شهریار
به گنج نهفته نه‌ای پایدار
به گفتار خوب ار هنر خواستی
به کردار پیدا کند راستی
فروتر بود هرک دارد خرد
سپهرش همی درخرد پرورد
چنین هم بود مردم شاددل
ز کژّیش خون گردد آزاددل
خرد درجهان چون درخت وفاست
وزو بار جستن دل پادشاست»
#فردوسی
🌺🌸🌺
با امید به هفته‌ای شایسته و دلکش

فرستنده #جعفر_جعفرزاده
#چکامه_پارسی
@AdabSar
💠🔷🔹🔹