صادق ساعدی‌نیا، مالک کافه‌های زنجیره‌ای ساعدی‌نیا و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، با تأیید حکم در دیوان عالی کشور، با بیش از ۱۲ سال زندان، مصادره تمامی دارایی‌ها و محرومیت شغلی روبه‌رو شده است. حمایت از اعتراضات در شبکه‌های اجتماعی و تعطیلی واحدهای تجاری، از جمله اقداماتی است که در پرونده علیه او مطرح شده است.
به گزارش خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه، دیوان عالی کشور حکم ۱۲ سال و شش ماه و یک روز حبس تعزیری، مصادره تمامی اموال منقول و غیرمنقول به نفع دولت و دو سال ممنوعیت کافه‌داری پس از پایان حبس صادق ساعدی‌نیا را تأیید کرده است. عنوان اتهامی مبنای این حکم، «فعالیت رسانه‌ای و تبلیغی علیه امنیت کشور به نفع گروه‌های معاند» اعلام شده است.
در تصاویر دو استوری منتشرشده در حساب اینستاگرامی کافه ساعدی‌نیا، از تعطیلی کافه‌ها، فروشگاه‌ها، دفاتر و کارخانه‌های این گروه در روزهای پنجشنبه و جمعه با هشتگ «همراهیم با شما» خبر داده شده است. استوری دیگر نیز این پیام را دارد: «ترجیح می‌دهیم سکوت کنیم تا صداهای مهم‌تری شنیده شود.»
دستگاه قضایی، علاوه بر انتشار مطالب در فضای مجازی و تعطیلی کسب‌وکارها، حضور در تجمعات و تشویق کارکنان به شرکت در اعتراضات را نیز به ساعدی‌نیا نسبت داده است. طرح این فعالیت‌ها ذیل اتهام‌های امنیتی، نگرانی‌هایی جدی درباره مجازات شهروندان به‌دلیل استفاده از حق آزادی بیان و حمایت از اعتراضات ایجاد می‌کند.
ساعدی‌نیا، متولد ۱۳۵۶، در دی‌ماه سال گذشته بازداشت و به زندان لنگرود قم منتقل شد. تمامی شعب کافه‌های او نیز با دستور قضایی پلمب شدند. جلسه رسیدگی به پرونده او در اردیبهشت‌ماه سال جاری در دادگاه انقلاب قم برگزار شد؛ پرونده‌ای که اکنون با تأیید حکم، علاوه بر آزادی او، مالکیت دارایی‌ها و امکان ادامه فعالیت حرفه‌ای‌اش را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#صادق_ساعدی_نیا
به گزارش خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه، دیوان عالی کشور حکم ۱۲ سال و شش ماه و یک روز حبس تعزیری، مصادره تمامی اموال منقول و غیرمنقول به نفع دولت و دو سال ممنوعیت کافه‌داری پس از پایان حبس صادق ساعدی‌نیا را تأیید کرده است. عنوان اتهامی مبنای این حکم، «فعالیت رسانه‌ای و تبلیغی علیه امنیت کشور به نفع گروه‌های معاند» اعلام شده است.
در تصاویر دو استوری منتشرشده در حساب اینستاگرامی کافه ساعدی‌نیا، از تعطیلی کافه‌ها، فروشگاه‌ها، دفاتر و کارخانه‌های این گروه در روزهای پنجشنبه و جمعه با هشتگ «همراهیم با شما» خبر داده شده است. استوری دیگر نیز این پیام را دارد: «ترجیح می‌دهیم سکوت کنیم تا صداهای مهم‌تری شنیده شود.»
دستگاه قضایی، علاوه بر انتشار مطالب در فضای مجازی و تعطیلی کسب‌وکارها، حضور در تجمعات و تشویق کارکنان به شرکت در اعتراضات را نیز به ساعدی‌نیا نسبت داده است. طرح این فعالیت‌ها ذیل اتهام‌های امنیتی، نگرانی‌هایی جدی درباره مجازات شهروندان به‌دلیل استفاده از حق آزادی بیان و حمایت از اعتراضات ایجاد می‌کند.
ساعدی‌نیا، متولد ۱۳۵۶، در دی‌ماه سال گذشته بازداشت و به زندان لنگرود قم منتقل شد. تمامی شعب کافه‌های او نیز با دستور قضایی پلمب شدند. جلسه رسیدگی به پرونده او در اردیبهشت‌ماه سال جاری در دادگاه انقلاب قم برگزار شد؛ پرونده‌ای که اکنون با تأیید حکم، علاوه بر آزادی او، مالکیت دارایی‌ها و امکان ادامه فعالیت حرفه‌ای‌اش را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#صادق_ساعدی_نیا
رسول رضایی، شهروند اهل فریمان، از سوی شعبه پنجم دادگاه انقلاب مشهد در مرحله بدوی به اعدام محکوم شده است.
بر اساس اطلاعات دریافتی از یک منبع مطلع، رسول رضایی روز ۲۳ دی‌ماه ۱۴۰۴، هنگامی که در محل کار خود در فریمان حضور داشت، بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهرستان منتقل شد. او در جریان بازداشت و بازجویی به‌شدت مورد ضرب‌وجرح قرار گرفت و حدود یک هفته در کلانتری فریمان نگهداری شد تا آثار زخم‌ها و کبودی‌های بدنش کاهش یابد؛ سپس به زندان انتقال یافت.
اتهامات مطرح‌شده علیه رسول رضایی شامل تبلیغ علیه نظام، شروع به قتل عمدی، مصرف مسکر، قدرت‌نمایی با چاقو، توهین به مقامات و مأموران، تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت داخلی و خارجی و داشتن نقش رهبری و هدایت اعتراضات عنوان شده است.
او روز دوشنبه ۹ شهریورماه ۱۴۰۵ به دادگاه منتقل شد و حکم اعدام به‌صورت کتبی به وی ابلاغ شد. این حکم بدوی است و قابلیت تجدیدنظرخواهی دارد.
بر اساس اطلاعات دریافتی مرکز اسناد حقوق بشر ایران از یک منبع مطلع، مطالب پیش‌تر منتشرشده در برخی رسانه‌های حقوق بشری و فضای مجازی درباره تأیید حکم اعدام رسول رضایی در دیوان عالی کشور و همچنین تاریخ بازداشت او نادرست است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#رسول_رضایی
بر اساس اطلاعات دریافتی از یک منبع مطلع، رسول رضایی روز ۲۳ دی‌ماه ۱۴۰۴، هنگامی که در محل کار خود در فریمان حضور داشت، بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهرستان منتقل شد. او در جریان بازداشت و بازجویی به‌شدت مورد ضرب‌وجرح قرار گرفت و حدود یک هفته در کلانتری فریمان نگهداری شد تا آثار زخم‌ها و کبودی‌های بدنش کاهش یابد؛ سپس به زندان انتقال یافت.
اتهامات مطرح‌شده علیه رسول رضایی شامل تبلیغ علیه نظام، شروع به قتل عمدی، مصرف مسکر، قدرت‌نمایی با چاقو، توهین به مقامات و مأموران، تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت داخلی و خارجی و داشتن نقش رهبری و هدایت اعتراضات عنوان شده است.
او روز دوشنبه ۹ شهریورماه ۱۴۰۵ به دادگاه منتقل شد و حکم اعدام به‌صورت کتبی به وی ابلاغ شد. این حکم بدوی است و قابلیت تجدیدنظرخواهی دارد.
بر اساس اطلاعات دریافتی مرکز اسناد حقوق بشر ایران از یک منبع مطلع، مطالب پیش‌تر منتشرشده در برخی رسانه‌های حقوق بشری و فضای مجازی درباره تأیید حکم اعدام رسول رضایی در دیوان عالی کشور و همچنین تاریخ بازداشت او نادرست است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#رسول_رضایی
Rasoul Rezaei, a resident of Fariman, has been sentenced to death in an initial ruling issued by Branch 5 of the Mashhad Revolutionary Court.
According to information received by the Iran Human Rights Documentation Center from an informed source, Rezaei was arrested at his workplace in Fariman on January 13, 2026, and transferred to the local Ministry of Intelligence detention facility. He was reportedly severely beaten during his arrest and interrogation. He was then held at a police station in Fariman for approximately one week to allow the wounds and bruises on his body to subside before being transferred to prison.
The charges brought against Rezaei reportedly include disseminating propaganda against the Islamic Republic, attempted intentional murder, consuming alcohol, brandishing a knife, insulting officials and law enforcement officers, collusion to commit crimes against national security, and leading and directing the protests.
He was taken to court on Monday, August 31, 2026, where he received written notification of the death sentence. The ruling is not final and may be appealed.
According to information received by the Iran Human Rights Documentation Center from an informed source, earlier reports published by some human rights media outlets and circulated on social media regarding the Supreme Court’s reported decision to uphold Rasoul Rezaei’s death sentence, as well as the date of his arrest, were incorrect.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#rasoul_rezaei
According to information received by the Iran Human Rights Documentation Center from an informed source, Rezaei was arrested at his workplace in Fariman on January 13, 2026, and transferred to the local Ministry of Intelligence detention facility. He was reportedly severely beaten during his arrest and interrogation. He was then held at a police station in Fariman for approximately one week to allow the wounds and bruises on his body to subside before being transferred to prison.
The charges brought against Rezaei reportedly include disseminating propaganda against the Islamic Republic, attempted intentional murder, consuming alcohol, brandishing a knife, insulting officials and law enforcement officers, collusion to commit crimes against national security, and leading and directing the protests.
He was taken to court on Monday, August 31, 2026, where he received written notification of the death sentence. The ruling is not final and may be appealed.
According to information received by the Iran Human Rights Documentation Center from an informed source, earlier reports published by some human rights media outlets and circulated on social media regarding the Supreme Court’s reported decision to uphold Rasoul Rezaei’s death sentence, as well as the date of his arrest, were incorrect.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#rasoul_rezaei
Taraneh Rahimi, a 20-year-old prisoner sentenced to death and held at Dolatabad prison in Isfahan, is reportedly in critical condition and has largely lost her ability to walk. Despite this, prison authorities have refused to transfer her to a hospital.
Human rights activist Mehdi Mahmoudian reported on Sunday, September 6, 2026, that a doctor had determined Taraneh urgently needed surgery. However, the head of the prison’s medical unit reportedly opposed her transfer, saying: “If she is going to be executed, she can be executed with a paralyzed leg.”
According to the report, Taraneh has been denied visits, including meetings with her lawyer. Prison authorities have also refused to accept a knee brace and orthopedic ankle support provided by her family. Her twin sister, Romina Rahimi, who has asthma, has reportedly been denied access to her inhaler.
The sisters were arrested in connection with the January 8, 2026 protests in Isfahan. Branch One of the Isfahan Revolutionary Court sentenced Taraneh to death and 11 years in prison, while Romina received a 25-year prison sentence. Reports have also raised allegations of torture and coerced confessions.
Their case is part of the 16-defendant case known as the “Isfahan Shohada Square case.” In addition to Taraneh, Navid Elyasi, Abolfazl Dadgostar, Mehdi Mansouri, Ahmadreza Saeedi, Mehrdad Boueri, Mohammad-Mehdi Asadi, Armin Gholami, Parsa Jafari, and Mehdi Jafari were sentenced to death and imprisonment. Six other defendants received lengthy prison sentences.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#taraneh_rahimi
#romina_rahimi
Human rights activist Mehdi Mahmoudian reported on Sunday, September 6, 2026, that a doctor had determined Taraneh urgently needed surgery. However, the head of the prison’s medical unit reportedly opposed her transfer, saying: “If she is going to be executed, she can be executed with a paralyzed leg.”
According to the report, Taraneh has been denied visits, including meetings with her lawyer. Prison authorities have also refused to accept a knee brace and orthopedic ankle support provided by her family. Her twin sister, Romina Rahimi, who has asthma, has reportedly been denied access to her inhaler.
The sisters were arrested in connection with the January 8, 2026 protests in Isfahan. Branch One of the Isfahan Revolutionary Court sentenced Taraneh to death and 11 years in prison, while Romina received a 25-year prison sentence. Reports have also raised allegations of torture and coerced confessions.
Their case is part of the 16-defendant case known as the “Isfahan Shohada Square case.” In addition to Taraneh, Navid Elyasi, Abolfazl Dadgostar, Mehdi Mansouri, Ahmadreza Saeedi, Mehrdad Boueri, Mohammad-Mehdi Asadi, Armin Gholami, Parsa Jafari, and Mehdi Jafari were sentenced to death and imprisonment. Six other defendants received lengthy prison sentences.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#taraneh_rahimi
#romina_rahimi
ترانه رحیمی، زندانی ۲۰ ساله محکوم به اعدام در زندان دولت‌آباد اصفهان، با وخامت شدید وضعیت جسمی و اختلال جدی در حرکت روبه‌روست؛ با این حال، مسئولان زندان از اعزام او به بیمارستان خودداری می‌کنند.
مهدی محمودیان، فعال حقوق بشر، روز یکشنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ گزارش داد که پزشک پس از معاینه ترانه، انجام فوری عمل جراحی را ضروری دانسته، اما رئیس بهیاری زندان با انتقال او مخالفت کرده و گفته است: «اگر قرار است اعدام شود، با پای فلج اعدام شود.»
بر اساس این گزارش، ترانه از ملاقات، از جمله با وکیل خود، محروم شده و مسئولان زندان از تحویل زانوبند و پابند طبی تهیه‌شده توسط خانواده‌اش خودداری کرده‌اند. رومینا رحیمی، خواهر دوقلوی او که به آسم مبتلاست، نیز به اسپری تنفسی مورد نیاز خود دسترسی ندارد.
این دو خواهر در ارتباط با اعتراضات ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان بازداشت شدند. شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان ترانه را به اعدام و ۱۱ سال حبس و رومینا را به ۲۵ سال زندان محکوم کرده است. گزارش‌هایی نیز درباره شکنجه و اخذ اعترافات اجباری از آنان منتشر شده است.
پرونده این دو خواهر بخشی از پرونده ۱۶ نفره موسوم به «میدان شهدای اصفهان» است. در این پرونده، علاوه بر ترانه، نوید الیاسی، ابوالفضل دادگستر، مهدی منصوری، احمدرضا سعیدی، مهرداد بوئری، محمدمهدی اسدی، آرمین غلامی، پارسا جعفری و مهدی جعفری به اعدام و حبس محکوم شده‌اند. شش متهم دیگر نیز احکام طولانی‌مدت زندان دریافت کرده‌اند.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#ترانه_رحیمی
#رومینا_رحیمی
مهدی محمودیان، فعال حقوق بشر، روز یکشنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ گزارش داد که پزشک پس از معاینه ترانه، انجام فوری عمل جراحی را ضروری دانسته، اما رئیس بهیاری زندان با انتقال او مخالفت کرده و گفته است: «اگر قرار است اعدام شود، با پای فلج اعدام شود.»
بر اساس این گزارش، ترانه از ملاقات، از جمله با وکیل خود، محروم شده و مسئولان زندان از تحویل زانوبند و پابند طبی تهیه‌شده توسط خانواده‌اش خودداری کرده‌اند. رومینا رحیمی، خواهر دوقلوی او که به آسم مبتلاست، نیز به اسپری تنفسی مورد نیاز خود دسترسی ندارد.
این دو خواهر در ارتباط با اعتراضات ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان بازداشت شدند. شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان ترانه را به اعدام و ۱۱ سال حبس و رومینا را به ۲۵ سال زندان محکوم کرده است. گزارش‌هایی نیز درباره شکنجه و اخذ اعترافات اجباری از آنان منتشر شده است.
پرونده این دو خواهر بخشی از پرونده ۱۶ نفره موسوم به «میدان شهدای اصفهان» است. در این پرونده، علاوه بر ترانه، نوید الیاسی، ابوالفضل دادگستر، مهدی منصوری، احمدرضا سعیدی، مهرداد بوئری، محمدمهدی اسدی، آرمین غلامی، پارسا جعفری و مهدی جعفری به اعدام و حبس محکوم شده‌اند. شش متهم دیگر نیز احکام طولانی‌مدت زندان دریافت کرده‌اند.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#ترانه_رحیمی
#رومینا_رحیمی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
پست ۳
انتشار گسترده یک ویدیو، واقعی بودن ادعاهای همراه آن را ثابت نمی‌کند.
در قسمت سوم مجموعه «پروتکل برکلی» یک کلیپ از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ را بررسی می‌کنیم. آیا مکان، زمان و عامل رویداد قابل تأیید هستند؟ برای پاسخ، باید هر ادعا را جداگانه بررسی کنیم و اعتبار منبع، ویژگی‌های فنی فایل و محتوای قابل مشاهده یا شنیدن را کنار هم قرار دهیم.
راستی‌آزمایی حرفه‌ای همیشه به یک پاسخ قطعی نمی‌رسد؛ گاهی دقیق‌ترین نتیجه این است که بخشی از ادعا تأیید شده، اما بخش دیگری همچنان نامشخص است.
@iranhrdc
#پروتکل_برکلی
#راستی_آزمایی
#تحقیقات_متن_باز
#فراداده
#حقوق_بشر_ایران
#BerkeleyProtocol
#Verification
#OSINT
#DigitalEvidence
انتشار گسترده یک ویدیو، واقعی بودن ادعاهای همراه آن را ثابت نمی‌کند.
در قسمت سوم مجموعه «پروتکل برکلی» یک کلیپ از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ را بررسی می‌کنیم. آیا مکان، زمان و عامل رویداد قابل تأیید هستند؟ برای پاسخ، باید هر ادعا را جداگانه بررسی کنیم و اعتبار منبع، ویژگی‌های فنی فایل و محتوای قابل مشاهده یا شنیدن را کنار هم قرار دهیم.
راستی‌آزمایی حرفه‌ای همیشه به یک پاسخ قطعی نمی‌رسد؛ گاهی دقیق‌ترین نتیجه این است که بخشی از ادعا تأیید شده، اما بخش دیگری همچنان نامشخص است.
@iranhrdc
#پروتکل_برکلی
#راستی_آزمایی
#تحقیقات_متن_باز
#فراداده
#حقوق_بشر_ایران
#BerkeleyProtocol
#Verification
#OSINT
#DigitalEvidence
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Babak Moradifar, a legal scholar and political activist, has been sentenced to 30 months in prison by Branch 28 of the Tehran Revolutionary Court, presided over by Judge Amouzad. The ruling was issued at the trial court level.
He was convicted of assembly and collusion with the intent to undermine internal security through disseminating propaganda against the Islamic Republic. His attendance at a memorial marking the seventh day after Khosrow Alikordi’s death in Mashhad and his support for the January 2026 protests were cited as grounds for the charge.
Moradifar was arrested at 6 a.m. on January 9, 2026, and transferred to Evin Prison after being interrogated and beaten. According to his account, on January 30, officers moved him from basement Room 202 to solitary confinement in Ward 7, claiming that he was teaching prisoners how to resist interrogation. During the transfer, he was pushed on the stairs and suffered a severe tendon injury in his right leg. Although a hospital doctor recommended placing his leg in a cast, officers refused to allow the treatment.
After spending 42 days in various sections of Evin Prison, including Wards 7, 8, 202, and 240, he was transferred to the Greater Tehran Central Penitentiary. Moradifar says the prison’s unsanitary conditions worsened his chest and urinary tract infections. On several occasions, he received oxygen at the prison infirmary because of severe breathing difficulties. Despite two referrals for hospital treatment, he was never transferred.
Moradifar was eventually released on February 26 on bail of three billion toumans to continue his medical treatment. Examinations following his release revealed that a severe infection had spread throughout his body. He remains under treatment and continues to suffer from coughing, fever, chills, and physical weakness.
According to Moradifar, his detention also took a heavy toll on his family. His brother, Farshad, was diagnosed with skin cancer in January but concealed his illness because the family was already worried about Babak. Farshad, who was one year away from retirement, died in late April.
Moradifar had previously been arrested and convicted in 2022–2024. He was also expelled from the master’s program in international law at Payame Noor University because of his political activities.
The legal scholar says hundreds of prisoners sought his legal advice during his detention. He prepared requests to replace detention orders with alternative measures, defense submissions, appeals, and applications for electronic monitoring. He also helped approximately 200 prisoners obtain legal representation free of charge. According to Moradifar, this legal assistance continued after his release and helped secure reduced sentences in several cases, including those involving death sentences or charges of (Moharebeh) “waging war against God.”
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#babak_moradifar
He was convicted of assembly and collusion with the intent to undermine internal security through disseminating propaganda against the Islamic Republic. His attendance at a memorial marking the seventh day after Khosrow Alikordi’s death in Mashhad and his support for the January 2026 protests were cited as grounds for the charge.
Moradifar was arrested at 6 a.m. on January 9, 2026, and transferred to Evin Prison after being interrogated and beaten. According to his account, on January 30, officers moved him from basement Room 202 to solitary confinement in Ward 7, claiming that he was teaching prisoners how to resist interrogation. During the transfer, he was pushed on the stairs and suffered a severe tendon injury in his right leg. Although a hospital doctor recommended placing his leg in a cast, officers refused to allow the treatment.
After spending 42 days in various sections of Evin Prison, including Wards 7, 8, 202, and 240, he was transferred to the Greater Tehran Central Penitentiary. Moradifar says the prison’s unsanitary conditions worsened his chest and urinary tract infections. On several occasions, he received oxygen at the prison infirmary because of severe breathing difficulties. Despite two referrals for hospital treatment, he was never transferred.
Moradifar was eventually released on February 26 on bail of three billion toumans to continue his medical treatment. Examinations following his release revealed that a severe infection had spread throughout his body. He remains under treatment and continues to suffer from coughing, fever, chills, and physical weakness.
According to Moradifar, his detention also took a heavy toll on his family. His brother, Farshad, was diagnosed with skin cancer in January but concealed his illness because the family was already worried about Babak. Farshad, who was one year away from retirement, died in late April.
Moradifar had previously been arrested and convicted in 2022–2024. He was also expelled from the master’s program in international law at Payame Noor University because of his political activities.
The legal scholar says hundreds of prisoners sought his legal advice during his detention. He prepared requests to replace detention orders with alternative measures, defense submissions, appeals, and applications for electronic monitoring. He also helped approximately 200 prisoners obtain legal representation free of charge. According to Moradifar, this legal assistance continued after his release and helped secure reduced sentences in several cases, including those involving death sentences or charges of (Moharebeh) “waging war against God.”
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#babak_moradifar
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بابک مرادی‌فر، حقوقدان و فعال سیاسی، از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی عموزاد، در مرحله بدوی به ۳۰ ماه حبس تعزیری محکوم شد.
این حکم با اتهام «اجتماع و تبانی به قصد برهم‌زدن امنیت داخلی از طریق فعالیت تبلیغی علیه جمهوری اسلامی» صادر شده است. حضور او در مراسم هفتم خسرو علیکردی در مشهد و حمایت از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ از مصادیق مطرح‌شده در پرونده عنوان شده‌اند.
مرادی‌فر ساعت شش صبح ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت و پس از بازجویی و ضرب‌وشتم به زندان اوین منتقل شد. به گفته او، مأموران دهم بهمن با این ادعا که به زندانیان «آموزش مقابله با بازجویی» می‌دهد، او را از اتاق ۲۰۲ زیرزمین به سلول انفرادی بند هفت منتقل کردند. در جریان این انتقال و بر اثر هل‌دادن روی پله‌ها، تاندون پای راست او به‌شدت آسیب دید؛ با وجود توصیه پزشک بیمارستان برای گچ‌گرفتن پا، مأموران با انجام درمان موافقت نکردند.
او پس از ۴۲ روز نگهداری در بخش‌های مختلف زندان اوین، از جمله بندهای هفت، هشت، ۲۰۲ و ۲۴۰، به زندان فشافویه منتقل شد. مرادی‌فر می‌گوید شرایط غیربهداشتی این زندان موجب تشدید عفونت سینه و مجاری ادراری او شد و چند بار نیز به دلیل تنگی نفس شدید در بهداری اکسیژن دریافت کرد. با وجود صدور دو نامه اعزام به بیمارستان، انتقال او انجام نشد.
مرادی‌فر سرانجام هفتم اسفندماه با وثیقه سه میلیارد تومانی و با هدف ادامه درمان آزاد شد. بررسی‌های پزشکی پس از آزادی نشان داد عفونت شدیدی در بدن او گسترش یافته است. روند درمان او همچنان ادامه دارد و از سرفه، تب‌ولرز و ضعف جسمانی رنج می‌برد.
به گفته مرادی‌فر، بازداشت او پیامدهای سنگینی نیز برای خانواده‌اش داشته است. برادرش فرشاد، در دی‌ماه به سرطان پوست مبتلا شده بود اما به دلیل نگرانی خانواده درباره وضعیت بابک، بیماری خود را پنهان کرد. فرشاد که یک سال تا بازنشستگی فاصله داشت، در پایان فروردین‌ماه جان باخت.
بابک مرادی‌فر پیش‌تر نیز در سال‌های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ بازداشت و محکوم شده بود. او همچنین به دلیل فعالیت‌های سیاسی از مقطع کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل دانشگاه پیام نور اخراج شده است.
این حقوقدان می‌گوید در دوران بازداشت، صدها زندانی برای دریافت مشاوره حقوقی به او مراجعه کرده‌اند. او برای شماری از زندانیان درخواست تبدیل قرار بازداشت، لایحه دفاعیه، درخواست تجدیدنظر و استفاده از پابند الکترونیکی تنظیم کرده و برای حدود ۲۰۰ نفر نیز به‌صورت رایگان وکیل معرفی کرده است. به گفته او، این حمایت‌های حقوقی پس از آزادی نیز ادامه یافته و در چند پرونده، از جمله پرونده‌های دارای حکم اعدام یا اتهام محاربه، به کاهش مجازات متهمان کمک کرده است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#بابک_مرادی‌فر
این حکم با اتهام «اجتماع و تبانی به قصد برهم‌زدن امنیت داخلی از طریق فعالیت تبلیغی علیه جمهوری اسلامی» صادر شده است. حضور او در مراسم هفتم خسرو علیکردی در مشهد و حمایت از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ از مصادیق مطرح‌شده در پرونده عنوان شده‌اند.
مرادی‌فر ساعت شش صبح ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت و پس از بازجویی و ضرب‌وشتم به زندان اوین منتقل شد. به گفته او، مأموران دهم بهمن با این ادعا که به زندانیان «آموزش مقابله با بازجویی» می‌دهد، او را از اتاق ۲۰۲ زیرزمین به سلول انفرادی بند هفت منتقل کردند. در جریان این انتقال و بر اثر هل‌دادن روی پله‌ها، تاندون پای راست او به‌شدت آسیب دید؛ با وجود توصیه پزشک بیمارستان برای گچ‌گرفتن پا، مأموران با انجام درمان موافقت نکردند.
او پس از ۴۲ روز نگهداری در بخش‌های مختلف زندان اوین، از جمله بندهای هفت، هشت، ۲۰۲ و ۲۴۰، به زندان فشافویه منتقل شد. مرادی‌فر می‌گوید شرایط غیربهداشتی این زندان موجب تشدید عفونت سینه و مجاری ادراری او شد و چند بار نیز به دلیل تنگی نفس شدید در بهداری اکسیژن دریافت کرد. با وجود صدور دو نامه اعزام به بیمارستان، انتقال او انجام نشد.
مرادی‌فر سرانجام هفتم اسفندماه با وثیقه سه میلیارد تومانی و با هدف ادامه درمان آزاد شد. بررسی‌های پزشکی پس از آزادی نشان داد عفونت شدیدی در بدن او گسترش یافته است. روند درمان او همچنان ادامه دارد و از سرفه، تب‌ولرز و ضعف جسمانی رنج می‌برد.
به گفته مرادی‌فر، بازداشت او پیامدهای سنگینی نیز برای خانواده‌اش داشته است. برادرش فرشاد، در دی‌ماه به سرطان پوست مبتلا شده بود اما به دلیل نگرانی خانواده درباره وضعیت بابک، بیماری خود را پنهان کرد. فرشاد که یک سال تا بازنشستگی فاصله داشت، در پایان فروردین‌ماه جان باخت.
بابک مرادی‌فر پیش‌تر نیز در سال‌های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ بازداشت و محکوم شده بود. او همچنین به دلیل فعالیت‌های سیاسی از مقطع کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل دانشگاه پیام نور اخراج شده است.
این حقوقدان می‌گوید در دوران بازداشت، صدها زندانی برای دریافت مشاوره حقوقی به او مراجعه کرده‌اند. او برای شماری از زندانیان درخواست تبدیل قرار بازداشت، لایحه دفاعیه، درخواست تجدیدنظر و استفاده از پابند الکترونیکی تنظیم کرده و برای حدود ۲۰۰ نفر نیز به‌صورت رایگان وکیل معرفی کرده است. به گفته او، این حمایت‌های حقوقی پس از آزادی نیز ادامه یافته و در چند پرونده، از جمله پرونده‌های دارای حکم اعدام یا اتهام محاربه، به کاهش مجازات متهمان کمک کرده است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#بابک_مرادی‌فر
پست ۴ از ۴ — مسئله‌ای در سراسر ایران
مرزهای استانی مسئله را تغییر نمی‌دهند: حبس به‌خاطر بدهی در سراسر ایران گزارش شده است.
در فاصله سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴، مجموع آزادی‌های ثبت‌شده زندانیان بدهکار در هر ۳۱ استان به ۸۸٬۰۷۸ نفر رسید. تهران با ۸٬۱۷۰، اصفهان با ۷٬۹۲۲ و فارس با ۵٬۲۳۵ مورد، بالاترین ارقام گزارش‌شده را داشتند.
این رتبه‌بندی لزوماً نشان‌دهنده شیوع بیشتر در این استان‌ها نیست؛ پوشش گسترده‌تر رسانه‌ای و فعالیت بیشتر نهادها می‌تواند بر میزان ثبت و انتشار آمار اثر گذاشته باشد.
این آخرین پست از مجموعه معرفی پایگاه داده «حبس به‌خاطر بدهی» است.
پایگاه داده فارسی:
https://iranhrdc.org/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D9%87%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7/
@iranhrdc
#حبس_به‌خاطر_بدهی
#زندانیان_مالی
#داده_حقوق_بشر
#زندان
#عدالت
#حقوق_بشر
#ایران
#IranHRDC
مرزهای استانی مسئله را تغییر نمی‌دهند: حبس به‌خاطر بدهی در سراسر ایران گزارش شده است.
در فاصله سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴، مجموع آزادی‌های ثبت‌شده زندانیان بدهکار در هر ۳۱ استان به ۸۸٬۰۷۸ نفر رسید. تهران با ۸٬۱۷۰، اصفهان با ۷٬۹۲۲ و فارس با ۵٬۲۳۵ مورد، بالاترین ارقام گزارش‌شده را داشتند.
این رتبه‌بندی لزوماً نشان‌دهنده شیوع بیشتر در این استان‌ها نیست؛ پوشش گسترده‌تر رسانه‌ای و فعالیت بیشتر نهادها می‌تواند بر میزان ثبت و انتشار آمار اثر گذاشته باشد.
این آخرین پست از مجموعه معرفی پایگاه داده «حبس به‌خاطر بدهی» است.
پایگاه داده فارسی:
https://iranhrdc.org/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D9%87%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7/
@iranhrdc
#حبس_به‌خاطر_بدهی
#زندانیان_مالی
#داده_حقوق_بشر
#زندان
#عدالت
#حقوق_بشر
#ایران
#IranHRDC
Post 4 of 4 — A Nationwide Issue
Provincial boundaries do not change the issue: debtor imprisonment has been reported throughout Iran.
From 2016 to 2026, a total of 88,078 debtor releases were recorded across all 31 provinces. Tehran reported 8,170 releases, followed by Isfahan with 7,922 and Fars with 5,235.
These rankings do not necessarily indicate a higher prevalence in those provinces. More extensive media coverage and institutional reporting may affect how frequently provincial figures are documented and published.
This is the final post in our series introducing the “Debtor Imprisonment in Iran” data hub.
Explore the data hub:
https://www.iranhrdc.org/debtor-imprisonment-data-hub/
@iranhrdc
#DebtorImprisonment_InIran
#DebtorImprisonment
#FinancialPrisoners
#HumanRightsData
#HumanRights
#Iran
#IranHRDC
Provincial boundaries do not change the issue: debtor imprisonment has been reported throughout Iran.
From 2016 to 2026, a total of 88,078 debtor releases were recorded across all 31 provinces. Tehran reported 8,170 releases, followed by Isfahan with 7,922 and Fars with 5,235.
These rankings do not necessarily indicate a higher prevalence in those provinces. More extensive media coverage and institutional reporting may affect how frequently provincial figures are documented and published.
This is the final post in our series introducing the “Debtor Imprisonment in Iran” data hub.
Explore the data hub:
https://www.iranhrdc.org/debtor-imprisonment-data-hub/
@iranhrdc
#DebtorImprisonment_InIran
#DebtorImprisonment
#FinancialPrisoners
#HumanRightsData
#HumanRights
#Iran
#IranHRDC
این ماه، به اعتراضات و سرکوب‌های سال‌های اخیر در ایران بازمی‌گردیم؛ نگاهی می‌اندازیم به الگوهای تکرارشونده سرکوب و پرونده‌هایی که سال‌ها بعد همچنان بی‌پاسخ مانده‌اند.
هشت سال پیش، در دی‌ماه ۱۳۹۶، اعتراضاتی که از مشهد آغاز شده بود به شهرهای مختلف ایران گسترش یافت. معترضان در این اعتراضات آشکارا خواستار پایان جمهوری اسلامی شدند.
نیروهای امنیتی در پاسخ، به خشونت متوسل شدند. مرکز اسناد حقوق بشر ایران مرگ دست‌کم ۴۱ نفر را مستند کرده است؛ از جمله معترضانی که با گلوله جنگی کشته شدند و بازداشت‌شدگانی که در شرایطی مشکوک در بازداشت جان باختند. صدها نفر نیز بازداشت شدند و بسیاری از آنها تحت شکنجه، بدرفتاری و محاکمه‌های ناعادلانه قرار گرفتند.
با این حال، تا امروز هیچ مقام امنیتی و انتظامی در رابطه با این سرکوب‌ها پاسخگو نشده است. خانواده‌هایی که برای دادخواهی تلاش کردند با فشار مواجه شدند و مقام‌های جمهوری اسلامی مسئولیت مرگ افراد در بازداشت را انکار کردند.
ما به اعتراضات دی‌ماه ۱۳۹۶ بازمی‌گردیم، زیرا الگوهای سرکوب و مصونیت از مجازات که در آن اعتراضات آشکار شد، در موج‌های اعتراضی بعدی نیز تکرار گردید.
متن کامل گزارش: https://iranhrdc.org/fa/%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d8%b6%d8%a7%d8%aa-%d8%af%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%87-%db%b1%db%b3%db%b9%db%b6/
@iranhrdc
#اعتراضات_ایران
#اعتراضات_ایران_دی۹۶
#اعتراضات_دی_۹۶
#پایان_مصونیت
#حقوق_بشر_در_ایران
هشت سال پیش، در دی‌ماه ۱۳۹۶، اعتراضاتی که از مشهد آغاز شده بود به شهرهای مختلف ایران گسترش یافت. معترضان در این اعتراضات آشکارا خواستار پایان جمهوری اسلامی شدند.
نیروهای امنیتی در پاسخ، به خشونت متوسل شدند. مرکز اسناد حقوق بشر ایران مرگ دست‌کم ۴۱ نفر را مستند کرده است؛ از جمله معترضانی که با گلوله جنگی کشته شدند و بازداشت‌شدگانی که در شرایطی مشکوک در بازداشت جان باختند. صدها نفر نیز بازداشت شدند و بسیاری از آنها تحت شکنجه، بدرفتاری و محاکمه‌های ناعادلانه قرار گرفتند.
با این حال، تا امروز هیچ مقام امنیتی و انتظامی در رابطه با این سرکوب‌ها پاسخگو نشده است. خانواده‌هایی که برای دادخواهی تلاش کردند با فشار مواجه شدند و مقام‌های جمهوری اسلامی مسئولیت مرگ افراد در بازداشت را انکار کردند.
ما به اعتراضات دی‌ماه ۱۳۹۶ بازمی‌گردیم، زیرا الگوهای سرکوب و مصونیت از مجازات که در آن اعتراضات آشکار شد، در موج‌های اعتراضی بعدی نیز تکرار گردید.
متن کامل گزارش: https://iranhrdc.org/fa/%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d8%b6%d8%a7%d8%aa-%d8%af%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%87-%db%b1%db%b3%db%b9%db%b6/
@iranhrdc
#اعتراضات_ایران
#اعتراضات_ایران_دی۹۶
#اعتراضات_دی_۹۶
#پایان_مصونیت
#حقوق_بشر_در_ایران
This month, we revisit protests and crackdowns in Iran in recent years, examining recurring patterns of repression and cases that remain unresolved years later.
Eight years ago, in December 2017 and January 2018, protests that began in Mashhad spread across Iran, with demonstrators openly calling for an end to the Islamic Republic.
Security forces responded with violence. IHRDC documented the deaths of at least 41 people, including protesters killed by live ammunition and detainees who died under suspicious circumstances in custody. Hundreds were arrested, and many were subjected to torture, ill-treatment, and unfair trials.
No security official has been held accountable. Families seeking justice faced pressure, while authorities denied responsibility for deaths in custody.
We revisit the December 2017–January 2018 protests because the patterns of repression and impunity they exposed would later reappear in subsequent waves of protest.
Full report: https://iranhrdc.org/dawn-of-a-new-era-in-iran-protests-2017-2018/
@iranhrdc
#IranProtests
#IranProtests2017
#IranProtests2018
#EndImpunityInIran
#HumanRightsInIran
Eight years ago, in December 2017 and January 2018, protests that began in Mashhad spread across Iran, with demonstrators openly calling for an end to the Islamic Republic.
Security forces responded with violence. IHRDC documented the deaths of at least 41 people, including protesters killed by live ammunition and detainees who died under suspicious circumstances in custody. Hundreds were arrested, and many were subjected to torture, ill-treatment, and unfair trials.
No security official has been held accountable. Families seeking justice faced pressure, while authorities denied responsibility for deaths in custody.
We revisit the December 2017–January 2018 protests because the patterns of repression and impunity they exposed would later reappear in subsequent waves of protest.
Full report: https://iranhrdc.org/dawn-of-a-new-era-in-iran-protests-2017-2018/
@iranhrdc
#IranProtests
#IranProtests2017
#IranProtests2018
#EndImpunityInIran
#HumanRightsInIran