نقدآگین

📘دربارۀ «داستان کوتاهِ لاتاری»

✍🏻 #محبوبه_زمانیان

🍂 داستان کوتاه لاتاری نوشته‌ی خانم شرلی جکسون در مجله‌ی نیویورکر منتشر می‌شود و زندگی ادبی و سیاسی دنیا را با چنان چالشی روبرو می‌کند که جان نویسنده در معرض تهدید قرار می‌گیرد.

🍂 داستان کوتاه لاتاری به‌سرعت برق و باد قاره‌ها را می‌پیماید و فوج نامه‌های تهدیدآمیز به سمت خانه‌ی نویسنده سرازیر می‌شود. به خانه‌ی او حمله می‌شود و حتا دیگر خانه هم نمی‌توانست جای امنی برای او باشد.

🍂 علت آن چه بود؟ بازنمایی تبعیض سیستماتیک زنان و از همه مهم‌تر، به چالش کشیدن "صندوق رأی".

🍂 مطالعه‌ی این داستان کوتاه تنها دو ساعت وقت شما را می‌گیرد و قصد ندارم آن لحظه‌ی شیرین مشت کوبنده‌ی نویسنده را از شما دریغ کنم؛ پس روایت داستان را دست نخورده باقی می‌گذارم تا خودتان بخوانید و از آن لذتی سکرآور از درک حقیقتی بزرگ را دریابید.

🍂 مانند وقتی که منتقدان بزرگ دنیا در وصف این داستان نوشتند "مانند مشتی محکم به صورتم خورد"، یا "هنوز درد آن را احساس می‌کنم".

🍂 نمی‌‌خواهم مساله‌ی سیاست را به زنان تقليل بدهم اما قصد دارم آگاهانه زنان را با سیاست بیازمایم و بگویم اگر زنان و مادران ایران، خانم شرلی جکسون و زنان بسیار دیگر در تاریخ غرب را می‌شناختند، فرزندانی تربیت می‌کردند که از هوش سیاسی بالایی برخوردار باشند.

🍂 کافی‌ست سری به زندگینامه‌ی این نویسنده بزنید تا ببینید چه زندگی تلخ و ناعادلانه‌ای در دهه‌ی چهل را تجربه کرد و در چه وضعیتی چنین داستانی خلق کرد.

🍂 زندگی او که مابین لاابالی‌گری شوهر و مسئولیت بسیار فرزندان و همچنین خانه‌ای که هر شب مهمانان بسیار در آن حضور داشتند، آیا اصلا مجالی برای اندیشیدن به او می‌داد؟

🍂 شبانه زمانی که تا دیروقت مهمانان مشغول مستی و قمار بودند، او چند لحظه اجازه می‌گیرد و به اتاقش می‌رود و داستان را به سرعت می‌نویسد و تمام.

🍂 کار را باید اینطور به سرانجام رساند و میانه‌ی زندگی چنان آگاهانه زیست که از همین زندگی روزمره، بتوان اوضاع دنیا را به چالش کشید.

🍂 با این که نه او را دیده‌ام و نه با او از یک نژاد و تاریخم، اما سالهاست داستان او توانسته مشت محکمی بر صورتم باشد و مرا از خواب بیدار کند.

🍂 اصلا مگر متفکر بودن جز این است؟ که داستانی بنویسی و دموکراسی مردم بر مردم و صندوق رأی را چنان به صورت تاریخ پرتاب کنی، که شرمش بیاید بار دیگر بگوید «کنش سیاسی تو همین رأی دادن است». و به همه‌ی دست‌های آلوده بفهمانی که کجای این داستان ایستاده‌اند و چه نقشی ایفا می‌کنند. متفکر یعنی همین؛ یعنی بتواند جایی که هستی را ترسیم کنی و برای همیشه تو بمانی و آن معیار دقیق اندیشیدن و انسان ماندن.

#نقد_کتاب #نقد_فرهنگ
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

1.74K viewsedited 10:12