#آینه_تاریخ

🎧 بررسی ۲۸ مرداد و جوانب آن
— از ذهن اسطوره‌ای-دوآلیستی به نگاه تاریخی

🎙 دکتر #حسام_سلامت

🔻۳ پروبلماتیک ۲۸مرداد:
۱- مجلس و قانون اساسی مشروطه و دعواهای حقوقی بین شاه و نخست‌وزیر
۲- رفراندوم به‌مثابه اولین رفراندوم تاریخ ایران و ارجاع به ملت بعنوان قوهٔ مؤسس و مقدم بر قانون
۳- جمهوری و جمهوری‌خواهی

◾️بعد از ۳۲، مشروطهٔ نیمه‌جانی که از سال۲۰ وجود داشت برچیده می‌شود و با سلطنت مطلقه‌ای روبرو می‌شویم که فیگور شاه همه‌جاحاضری که در ۵۷ مجسمه‌اش را سرنگون می‌کنند، در این نقطه شکل می‌گیرد.

◾️۳۲ آغاز پایان حضور احزاب و مشارکت سیاسی و اصلاحات قدرت سیاسی است.

◾️به تعبیری ضرورت تاریخی شدن انقلاب ۵۷، نتیجه شکست اصلاحات سیاسی مصدق با کودتای انگلیسی بود.

🔹در ۳۱تیر مطالبه وزارت جنگ از سوی مصدق برای چه بود؟

🔹اولین حضور اثرگذار مردم برای تعین یک نخست‌وزیر به ۳۰تیرماه ۳۱ بازمی‌گردد.

🔹از روح مشروطه «شاه سلطنت می‌کند و نه حکومت و از هر مسؤلیتی مبراست» تا برخی بندهای متناقض با این روح

🔹عرف قانون تولید نمی‌کند

🔹تفسیر مهمّ هیئت هشت‌نفره مجلس شورای ملی از قانون مشروطه در ۱۴ اسفند ۳۱

➖➖➖

🌾@Naqdagin

📘ایده‌هایی اولیه در باب ناسیونالیسم ایرانی

✍🏻 #حسام_سلامت

🌐 مطالعۀ متن کامل در «مشاهدۀ فوری»
⏰ زمان مطالعه: ۶ دقیقه
🔖 ۱۲۲۰ واژه


🗄پست مرتبط
📕چپ وطنی و جعل مفاهیم معوج

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘ایده‌هایی اولیه در باب ناسیونالیسم ایرانی

✍🏻 #حسام_سلامت

۱. ناسیونالیسم یکسره دلمشغول اسطوره‌ی خاستگاه است و برای حصول به آن نقطه‌‌ی آغازین (آن نقطه‌ی بنیادگذاری که توگویی هر آنچه از پس از آن حادث شده، صرفاً تداوم بی‌سکته و بی‌وقفه‌ی آن بوده‌است) باید پیوسته ناگزیر در تاریخ عقب برود و دست به حفاری بزند تا بلکه به آن عمق راستین، به آن ریشه‌ی حقیقی که همه‌ی شاخ و برگ‌ها از آن رسته‌اند دست پیدا کند.

🍂 باور به خاستگاه به ناگزیر، به «توهم پیوستگی و استمرار» دامن‌ می‌زند و اکنون را به شکلی بی‌واسطه و بی‌میانجی، با پرش از گسست‌ها و انقطاع‌ها، تداوم بی خدشه‌ی آن نقطه‌ی آغازین، آن نقطه‌ی بنیادگذاری جا می‌زند؛ آنهم، به عنوان مثال، در کسوت مفهوم گنگی چون «ایده‌»ی ایران.

۲. آنچه ملی‌‌گرایان از آن به مثابه‌ قسمی وحدت آغازین «ایران» تعبیر می‌کنند – که توگویی همواره، به‌نوعی، دوام آورده است، گیرم در ساحت چیزی چون یک «ایده» – مسبوق و مشروط به دولت‌های مرکزی و محصول آنها بوده‌است. هرگاه چیزی چون یک «دولت مرکزی مقتدر» توانسته است در ایران، از راه شکست رقبای سیاسی، شکل بگیرد، چیزی به نام ایران نیز وجود داشته‌است؛ هر زمان هم که دولت مرکزی‌ای در کار نبوده، یا قدرت سیاسی میان رقبا و حریفان دست به دست می‌شده و پراکندگی و افتراق و تشتت حاکم بوده و طرفین با یکدیگر در ستیزی آشتی‌ناپذیر بوده‌اند، طبعاً چیزی به نام ایران هم، به مثابه‌ یک تمامیت سیاسی واحد که چیزی چون یک «وحدت-در-کثرت» باشد، نمی‌توانسته وجود داشته باشد. به این اعتبار، ایران همواره محصول استقرار یک نظم سیاسی مقتدرانه بوده که کثرت‌ها و تفاوت‌ها را زیر بیرق خود جمع کند و همگان را در یک گستره‌ی سرزمینی مشخص که طبعاً بسته به هر دوره‌ی تاریخی متغیر بوده، به اصطلاح متحد سازد. ایران در مقام «ممالک محروسه» تنها زمانی می‌توانسته وجود داشته باشد که دولت مرکزی وجود داشته باشد.

🌐 مطالعۀ متن کامل در «مشاهدۀ فوری»
⏰ زمان مطالعه: ۶ دقیقه
🔖 ۱۲۲۰ واژه

#نقد_فرهنگ #چپ_ایرانی #ایران

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘تاملاتی به‌بهانۀ موقعیتِ توماج صالحی

✍🏻 #حسام_سلامت

🍂 برای داوریِ سیاسیِ دولت‌ها، از موشک‌ها و جنگ‌افزارها و عمق استراتژیک آنها چشم بردارید؛ در عوض، به «روند دادرسی‌ها و حقوق متهمان و نوع مجازات‌ها» نگاه کنید. اینکه یک دولت با «شهروندانش چگونه برخورد می‌کند» -مشخصاً با شهروندانی که به هر دلیلی، علیه آنها اقامه‌ی جرم کرده‌است (متهمان، مجرمان، زندانیان) - گویاترین سنجه‌ای‌ست که نه فقط عیار عدالت دولت را آشکار می‌سازد، بلکه درباره‌ی اینکه اساسا با چگونه دولتی سرو کار دارید افشاگری می‌کند. یک دولت را، بیش از هر چیز، به‌اعتبار سازوکارهای حقوقی-قضایی‌اش باید شناخت.

🍂 ماکیاولی زمانی گفته‌بود بقا و دوام یک کشور به دو چیز است: به قوانین خوب و به جنگ‌افزارهای خوب. کشوری که قوانین خوبی داشته باشد، اما جنگ‌افزارهای خوبی نداشته‌باشد که از موجودیتش دفاع کنند، نمی‌پاید. حرف بی‌راهی نیست؛ می‌پذيريم، اما بلافاصله اضافه می‌کنیم که (و حقیقت این است که این دومی برای «ما شهروندان» از اولی حیاتی‌تر است) برای یک کشور، هیچ‌چیز از این خطرناک‌تر نیست که انبارهایش را با جنگ‌افزارها انباشته‌باشد، اما از «قوانین خوب» بی‌بهره باشد (و قوانین خوب یعنی قوانین پاسدار «آزادی و کرامت شهروندان»). جنگ‌افزارها در غیاب قوانین خوب، به‌غایت مهلک‌اند؛ به این دلیل ساده که به ابزارهایی در دست دولت خودسر بدل می‌شوند (هر دولتی که توسط «قوانین خوب» مهار نشده‌باشد به‌درجاتی یک «دولت خودسر» است) که می‌تواند هر طور خواست، از آنها استفاده کند، و چنانکه می‌دانیم، آنها را به سمت خود شهروندان نشانه بگیرد تا از دوام و بقای خود دفاع کرده‌باشد.

🍂 بقا و دوام دولت، معادل دوام و بقای کشور نیست. یک دولت می‌تواند بماند، اما کشور را ویران کند یا آن را به فنا بدهد، و یک کشور می‌تواند بماند، اما این دولت برود و دولت دیگری بياید. مرز باریکی در کار است که این دو را از هم جدا می‌کند و جدا نگه می‌دارد. این مرز باریک‌تر می‌شود (اما هیچ‌گاه به‌تمامی محو نمی‌شود)، فقط اگر قوانین براستی خوبی موجود باشند که از حقوق آحاد شهروندان پاسداری کنند.

🍂 شعبه‌ی یک دادگاه انقلاب اصفهان توماج صالحی را به اعدام محکوم کرده‌است. با اين‌همه، طبق اظهار وکیل توماج، دادگاه مذکور در حکم خود اورده‌است که با توجه به جوانی متهم از کمیسیون عفو، تقاضای یک درجه تخفیف دارد. پیداست که خود دادگاه بدوی، با توجه به احراز شرایط تخفیف حکم، به‌سهولت می‌توانست محکومیتی غیر از اعدام صادر کند و آن را به رأی کمیسیون عفو حواله ندهد. با اين‌همه، ترجیح داد حکم اعدام را انشا کند.

🍂 حق با منتسکیو بود وقتی در کتاب «روح القوانین» نوشت که اصل نگه‌دارنده یا اصل نگهبان دولت‌های خودکامه (tyranny) «حاکم‌کردن ترس» است. چنین دولتیT با القای حس ترس حکومت می‌کند. سایه‌ی حکم اعدام را بالای سر اين یا آن متهم نگه می‌دارد (و در واقع، بر فراز یکایک شهروندان) تا یادآوری کرده‌باشد که می‌تواند بکٌشد. انگار اعتمادبه‌نفس دولت، یکسره در گرو آن است که بتواند در شهر جار بزند که هر وقت بخواهد، حق دارد بکُشد. وابسته به اينکه بتواند نمایش «حق کشتن» را هر لحظه اجرا کند.

🍂 دولت خوش دارد شهروندانش را تربیت کند و از آنها «آدم» بسازد. دولت به‌مثابه‌ «کارخانه‌ی آدم‌سازی». خود دولت اما همان چیزی‌ست که باید تربیت شود. یعنی «خشونت‌ورزی و زیاده‌حواهی و خودکامگی‌»اش باید مهار شود و افسار بخورد. اين پروژه‌ی مشروطه بود. اين پروژه ناتمام است، «پروژه‌ی ناتمام مشروطه». با هر دولتی که طرف باشیم. چه دولت اسلام‌گرای مستقر، چه هر دولتی با هر فُرم و محتوایی در آینده، مسئله‌ی اصلی این باید باشد که دست و پایش بسته شود. ما یک دولت مقید و مشروط و «ناتوان» می‌خواهیم. قید و شرط اول هم اینکه «نتواند بکشد». یعنی حق نداشته باشد بکُشد. سلب «حق کشتن» از دولت؛ این خودش یک برنامه‌ی سیاسی کامل است.


#سیاست #حکومت_اسلامی #ایران

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘نیکا و «تاریخ قساوت»
— تاملاتی دربارۀ شرارت اعلای بی‌رحمیِ سیستماتیک

✍🏻 #حسام_سلامت

🍂 احتمالاً همه‌ی ما، یا دست‌کم اغلب ما، گزارشی را که اخیراً بی‌بی‌سی جهانی از ماجرای وحشتناک قتل نیکا شاکرمی به دست مأموران دولتی منتشر کرده‌است، خوانده‌ايم، یا درباره‌اش شنيده‌ايم. فراگیرترین احساسی که از خواندن یا شنیدن این گزارش در خود احساس کرده‌ايم، باید ترکیبی از خشم، اندوه و نفرت باشد. حتماً پیش خود فکر کرده‌ايم که اين درجه از بی‌رحمی، اصلاً چطور ممکن شده‌است؟

🌐 مطالعۀ ادامه و متن کامل
⏰ زمان مطالعه: ۵ دقیقه
🔖 ۱۰۸۲ واژه


#ایران #حکومت_اسلامی
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

🎧 آیا ایرانیان سکولار شده‌اند؟

🎙#حسام_سلامت و #محمد_ملاعباسی

🔻حسام سلامت: جامعه ایران با سرعت به سمت نوعی از سکولاریسم می‌رود و این سکولاریسم درواقع به‌معنای نقد تبعیض است، چون واقعیت دولت دینی چیزی جز توزیع رانت بین دینداران نیست و بنیادش بر اساس تبعیض است، اما دینداران نیز در یک جامعه سکولار می‌توانند به‌راحتی زندگی کنند.

🔻محمد ملاعباسی: مسئله بیشتر از اینکه مربوط به تغییر نگاه آدم‌ها به دین باشد، یک مسئله سیاسی است. مسئولیت اصلی با دولت است، اما طرفداران سکولاریسم هم در به‌راه افتادن این چرخه نقش دارند. تلقی‌ای وجود دارد که آنها دست به تفتیش عقاید و طرد دیگران خواهند زد.


#جامعه #نقد_فرهنگ
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📺 امکان دموکراسی در ایران آینده (+)

🎙گفتگوی #حسام_سلامت و #آرمان_امیری

.


#سیاست #ایران #فلسفه_سیاسی #علوم_سیاسی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

🎧 امکان دموکراسی در ایران آینده (+)

🎙گفتگوی #حسام_سلامت و #آرمان_امیری

.


#سیاست #ایران #فلسفه_سیاسی #علوم_سیاسی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin