گفتگوی ارگانیک

گفتگوی ارگانیک نیاز به مقدماتی دارد؛ از جمله هم نشینی.

امروز دو خبر خواندم که ذهنم را مشغول کرده، اما می خواهم از آخر به اول بنویسم:

شاید شما هم این تجربه را داشتید (احتمالا بیرون از ایران) که در فضاهای شهری در پیاده روها صندلی چیده شده و از کوچکترین فضاها برای دور هم نشستن استفاده شده و به طور کلی تعداد کافه ها و فرهنگ در کافه نشستن رواج دارد؛ به زبان ساده در مبلمان شهری و سیاست اداره شهر، نیاز به دور هم جمع شدن و گفتگو دیده شده است.

نقطه مقابل این وضعیت، جامعه ای است که روابط در آن عمودی و از بالا به پایین فرض می شود و به عبارت دیگر اعضای جامعه شبیه به عوامل ناهمبسته و منفرد از هم جدا افتاده اند؛ چه به لحاظ سیاسی و چه اجتماعی.

البته در روستاها یا شهرهای کوچکتر احتمالا قهوه خانه ها شبیه این نقش را ایفا می کنند، ولی بهرحال کافه ها یا فضاهای شهری محدودیت جنسیتی، طبقاتی یا سنی ندارند که مثلا حضور زن ها یا کودکان چندان پذیرفته شده نباشد و البته اصل حضور اینها هم کاهنده خشونت است.

امروز داشتم به این فکر می کردم که این وجه عموما در جامعه ما غایب است (البته به شکل مقطعی و محدود و در آیین ها این تجربه ها را داریم) و بیشتر #رابطه_متوازی ترویج می‌شود.

داشتم به این فکر میکردم که طرح این موضوع و بسترسازی اجتماعی و فیزیکی برای این دورهمی ها کمک می کند تا نوعی زیستگاه ارگانیگ برای گفتگو و #تفکر_جمعی شکل بگیرد، درست شبیه به سکوهایی که جلوی درهای خانه های قدیمی می‌بینیم.

درباره این موضوع به ویژه از دیدگاه فلسفه تعلیم و تربیت و #نظریه_گفتگو بیشتر خواهم نوشت. اما دو خبری که امروز خواندم:
- عضو مرکز پژوهش‌های شورای شهر مشهد:
انباشت کینه، نفرت و خشونت شهرهای ما را تهدید می کند.
- رتبه اول خشونت کشور به اصفهان تعلق گرفت.
#الهام_فخرایی


📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی بخشی بیشتر کمک می کنیم.

#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C

🔻گفتگوی مکانیکی یا پویا

یکی از مهارت های اساسی در زندگی روزمره به طور عام و در فبک بطور خاص (چه در تلقی محتوایی و چه روشی)، مهارت گفتگو است.

اما گفتگو صرفا یک امر فنی، روشمند و دستوری نیست که با رعایت دستورالعمل ها و به نحو مکانیکی انتظار داشته باشیم لزوما به دستاوردهای مطلوب برسیم.

درواقع جنبه های روانشناختی و عاطفی طرفین به عنوان بستر گفتگو نقش تعیین کننده ای دارد که اغلب نادیده گرفته می شود؛ یعنی یادمان می رود که با یک وضعیت سیال و بده بستان همه جانبه طرفیم.

البته اگر هدف ما گفتگو نیست، می توانیم این ملزومات را نادیده بگیریم، اما مادامی که قصد داریم به سمت جریان پویا و میدان معنا حرکت کنیم، نه تنها مجاز نیستیم از دشنام و کلمات توهین آمیز استفاده کنیم، بلکه صرف زیبا سخن گفتن و نوشتن هم نمی تواند ملاک گفتگوی موثر باشد. گاهی در جملات هیچ کلمه توهین آمیزی مصطلحی وجود ندارد ولی فاقد ملاحظات عاطفی و تفکر مراقبتی است.

مختصر اینکه برای گفتگو و تبادل معنا، پیش از هر چیز به گشودگی، توان خطر کردن و توان شک در خود نیاز داریم، به ویژه اگر در عرصه تعلیم و تربیت فعالیت می کنیم.

بنابراین در گفتگوهایی که چه در فضای مجازی و چه واقعی به ویژه در موقعیت های متناقض و چالش برانگیز دنبال می کنیم به یاد داشته باشیم آنچنان که میسگلد و نیکلسون مینویسند:

"صداهایی وجود دارند که باید شنیده شوند و ادعاهایی که باید پذیرفته شوند... کسانی که بتوانند به این صداها گوش بدهند و به این ادعاها پاسخ بدهند، فرهیختگی و نیز وارد شدنشان را در مسیر #تعلیم_و_تربیت نشان می دهند. آنان می توانند از ادعای #برتری خود دست بردارند و ذهنیت مربوط به امکان #کنترل اجتماعی را کنار بگذارند."

#الهام_فخرایی

#نظریه_گفتگو
#تفکر_مراقبتی


📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.


#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

داوری شناختی یا روانشناختی
(تاملی درباره دگرگویی و دگراندیشی)

انتخاب و داوری یکی از کاربردی ترین مهارت هایی است که در زندگی روزمره و آکادمیک به آن نیاز داریم.

این انتخاب می تواند تصمیم گیری درباره نوع لباس یا خوراک باشد یا انتخابات مدنی و یا حتی داوری درباره درستی و نادرستی یک ایده.

نکته مهم اینکه برای داوری درست همیشه نیاز داریم میان جنبه های روانشناختی و شناختی ماجرا تفکیک قائل شویم تا از درستی و اعتبار انتخابمان، اطمینان حاصل کنیم:

موقعیتی را در نظر بگیرید که در آن فردی با نحوه بیان متفاوت به عنوان صدای مخالف یا دگرانديش شناخته می شود، در حالی که دیدگاهش تفاوت جدی با دیگران ندارد و چه بسا در اقلیت هم نباشد. درواقع آنچه او را در اقلیت قرار داده صرفا نحوه بیان و عملکرد خارج از چارچوب توافق شده است. دگرگویی جنبه های روانشناختی ما را درگیر می کند. دگرگویی می تواند با بدزبانی همراه باشد یا مدیحه سرایی و چاپلوسی.

در چنین موقعیتی اگر جنبه های روانشناختی را از شناختی تفکیک نکنیم، ممکن است به صرف اینکه به این شخص علاقه مندیم یا از او بدمان می آید، احساسات و هیجانات مان را به آن وضعیت و شخص فرافکنی کنیم و #دگرگویی را با #دگرانديشی یا برعکس اشتباه بگیریم.

دگرگویی به عنوان یک ویژگی رفتاری مستقیما به حیطه شناختی ربط پیدا نمی کند، بلکه گوینده و شنونده را در حیطه #روانشناختی درگیر می کند.

برای اصلاح این وضعیت نیاز داریم تا از تفکر مراقبتی در حیطه روانشناختی و مهارت های تفکر در حیطه شناختی کمک بگیریم.

اگر با دگرگویی مواجهیم و برای ما ناخوشایند است، به این توجه کنیم که نمی توان چون با دیگری مخالفیم به او برچسب بزنیم، تحقیرش کنیم و با هر لحن و ادبیاتی او را خطاب قرار دهیم و اگر این دگرگویی خوشایند ما است، باز هم لازم است بین خوشایندهای روانی و دلالت های شناختی تفکیک قائل شویم‌؛ زیرا پسند ما تعیین کننده درستی یا نادرستی یک موضوع نیست.

درمقابل، دگرانديش در حیطه #شناختی به مثابه آنتی تز، تعادل پذیرفته شده را بر هم می زند، زاویه دید متفاوتی را طرح می کند که تازگی دارد یا در گروه خاموشان و اقلیت واقع شده است و توجه ما را به این زوایای فراموش شده یا نادیده گرفته شده جلب می کند و تشخیص این موضوع نیازمند بکارگیری مهارت های شناختی است.

وجود دگرانديش یک ضرورت است؛ درست مانند سقراط در جامعه آتن!

بنابراین برای دگرانديش بودن به صراحت نیازمندیم اما به دگرگویی گستاخانه یا مدیحانه خیر.

نکته مهم اینکه گاهی با دگرانديش دگرگو مواجه می شویم و اینجاست که برای داوری اصیل باید اصل سخن را ارزیابی و راستی آزمایی کنیم که تا چه حد قابل اعتنا و معتبر است و نه اینکه نسبت روانشناختی ما با آن شخص خاص بر سر مهر بودن است یا قهر بودن، به زبان ساده تر همان "ببین چه می گوید، نه اینکه چه کسی می گوید."

#الهام_فخرایی

#نظریه_گفتگو
#تفکرنقادانه
#تفکر_مراقبتی


📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید؛ از شما برای خواندن و بازنشر این مطلب سپاسگزارم


با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی بخشی بیشتر کمک می کنیم.

#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C

🔻 میکروفن ها خاموش

#آموزش_معکوس و تکنیک #سنگ_سکوت
نمونه های ویدیویی را به بچه ها نشان بدهید و از آنها بخواهید درباره موضع و موضوعی که هر یک از طرفین به آن پرداختند، صحبت کنند

در مرحله بعد از آنها بخواهید همین رفتار را در قالب نمایش در دو گروه اجرا کنند و از آنها فیلم بگیرید

و در مرحله سوم
با استفاده از یک سنگ با بچه ها تمرین کنید. می توانید روی سنگ نقاشی کنید یا سنگی که کمی متفاوت باشد را استفاده کنید.

سپس اعلام کنید که هر بار فقط کسی اجازه صحبت کردن دارد که سنگ را در دست داشته باشد و نفر مقابل باید فقط گوش بدهد و بعد از تمام شدن صحبت طرف مقابل، قبل از هر چیزی ابتدا درباره آنچه شنیده بازخورد بدهد، یعنی به نوعی حرف طرف مقابل را به طور خلاصه، بازگو کند.
همزمان به طرف اول زمان مشخصی بدهید تا تمرین کند، در زمان خود و بدون حاشیه پردازی، صحبتش را تمام کند.

حالا سوال کنید:

ادامه متن را در این لینک بخوانید
#الهام_فخرایی

#طرح_بحث_در_رادیوفبک
#تسهیلگری
#نظریه_گفتگو

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.


#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_اندیشیدن
@RadioP4C
@RadioP4C

🔻تله های روانشناختی در ارتباط

برای درک بهتر و ساده تر آنچه در متن آمده، ویدئو را ببینید.

اگرچه هر ارتباطی لزوما گفتگو به معنای دیالوگ محسوب نمی شود و ارتباط زبانی تنها راه ارتباط نیست، اما اگر در ارتباط با دیگری، طرفین یا یکی از دو طرف به این تعلیق معنا و اینکه حداقل بخشی از معنا نزد طرف مقابل است، اعتقادی نداشته باشد، در ارتباط مکتوب به متن متعهد نباشد و با خطاهای #روانشناختی و ذهن خوانی پيشاپيش معنای مورد نظر خود را اخذ کرده باشد، ارتباط شکل نمی گیرد.

در چنین شرایطی، فرد به وضوح به داده‌های غیرمتنی و غیرمرتبط استناد می کند، پرخاشگری (حمله) یا انفعال (قهر و طرد) و طرح ادعاهای واهی را چاشنی انتقال پیام کرده و... اینجا هیچ پیامی به درستی دریافت و درونی نمی‌شود و ارتباط به معنای درست کلمه شکل نخواهد گرفت.

اگر هم ارتباطی برقرار شود، قطعا گفتگو نیست. بلکه در چارچوب نظریه گفتگو، جدل یا در بهترین حالت بحث Debate محسوب می‌شود که ویژگی بارز آن تک روی، برخورد از نوع بازنده- بازنده یا بازنده- برنده یا در بهترین حالت، حرکت در دو خط موازی است. در مقابل گفتگو با وضعیت برنده برنده پیش می‌رود.

#پرسش:
خطاهای ارتباطی و شیوه ارتباط درست را از چه سنی و چطور به فرزندمان بیاموزیم؟

شما از این ویدئو چه برداشتی دارید؟ اینجا کدام وضعیت برقرار است؟

پ. ت
برشی از فیلم if anything happens, I love you

#الهام_فخرایی

#نظریه_گفتگو

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی بخشی بیشتر کمک می کنیم.

#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C


صفحه اینستاگرام

آیا نظام شناختی من گفتگو پذیر است؟

برای باورهای معرفتی سه بعد پیشنهاد می شود:

۱. مطلق گرا
۲. چند گانه
۳. ارزش گرا

افرادی که باورهای مطلق‌گرایانه دارند، معتقدند دانش یک واقعیت مطلق است. بنابراین قادر به گفتگو نیستند. این گروه فقط می گویند.

افراد با باورهای چندگانه نسبت به قطعیت دانش شک دارند و معتقدند که نظرات مختلف می‌توانند به یک اندازه معتبر باشند.

ارزش گراها ضمن انکار مطلق بودن دانش، تلاش می کنند آن را با معیارهای مختلف و از زوایای مختلف بررسی و تصدیق کنند.

حالا این که کدام یک از مواضع بالا را انتخاب کنیم، برمی گردد به این که باورهای معرفتی ما در کدام دسته می گنجد. بنابراین به طور خاص، اگر در گروه مطلق گرا هستیم، کمترین نسبت را با معیارهای نقادانه اندیشی داریم. هر چند بیشترین اتهام را به دیگران وارد کنیم و مدعی برتری رای و نظر خودمان باشیم.

در حالی که در گفتگو قرار نیست طرف مقابل نظراتش را لزوما تغییر دهد. می توانیم بگوییم، بشنویم و توافق های کوتاه مدت، حتی بر سر توافق نداشتن داشته باشیم و مهمترین شرط وقوع گفتگو، پذیرفتن تعلیق است، تعلیقی که در دو دسته بعدی کم و بیش وجود دارد.

#الهام_فخرایی

منبع دسته بندی:
Kuhn, D., Cheney, R., & Weinstock, M. (2000). The development of epistemological understanding. Cognitive Development, 15(3), 309–328.

📌 رسانه شمایید. لطفا بازنشر کنید
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی بخشی بیشتر کمک می کنیم.


#تفکر_نقادانه
#نظریه_گفتگو

#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻گفتگوی مکانیکی یا پویا

یکی از مهارت های اساسی در زندگی روزمره به طور عام و در فبک بطور خاص (چه در تلقی محتوایی و چه روشی)، مهارت گفتگو است.

اما گفتگو صرفا یک امر فنی، روشمند و دستوری نیست که با رعایت دستورالعمل ها و به نحو مکانیکی انتظار داشته باشیم لزوما به دستاوردهای مطلوب برسیم.

درواقع جنبه های روانشناختی و عاطفی طرفین به عنوان بستر گفتگو نقش تعیین کننده ای دارد که اغلب نادیده گرفته می شود؛ یعنی یادمان می رود که با یک وضعیت سیال و بده بستان همه جانبه طرفیم.

البته اگر هدف ما گفتگو نیست، می توانیم این ملزومات را نادیده بگیریم، اما مادامی که قصد داریم به سمت جریان پویا و میدان معنا حرکت کنیم، نه تنها مجاز نیستیم از دشنام و کلمات توهین آمیز استفاده کنیم، بلکه صرف زیبا سخن گفتن و نوشتن هم نمی تواند ملاک گفتگوی موثر باشد. گاهی در جملات هیچ کلمه توهین آمیزی مصطلحی وجود ندارد ولی فاقد ملاحظات عاطفی و تفکر مراقبتی است.

مختصر اینکه برای گفتگو و تبادل معنا، پیش از هر چیز به گشودگی، توان خطر کردن و توان شک در خود نیاز داریم، به ویژه اگر در عرصه تعلیم و تربیت فعالیت می کنیم.

بنابراین در گفتگوهایی که چه در فضای مجازی و چه واقعی به ویژه در موقعیت های متناقض و چالش برانگیز دنبال می کنیم به یاد داشته باشیم آنچنان که میسگلد و نیکلسون مینویسند:

"صداهایی وجود دارند که باید شنیده شوند و ادعاهایی که باید پذیرفته شوند... کسانی که بتوانند به این صداها گوش بدهند و به این ادعاها پاسخ بدهند، فرهیختگی و نیز وارد شدنشان را در مسیر #تعلیم_و_تربیت نشان می دهند. آنان می توانند از ادعای #برتری خود دست بردارند و ذهنیت مربوط به امکان #کنترل اجتماعی را کنار بگذارند."

#الهام_فخرایی

#نظریه_گفتگو
#تفکر_مراقبتی


📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.


#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

آیا نظام شناختی من گفتگو پذیر است؟

برای باورهای معرفتی سه بعد پیشنهاد می شود:

۱. مطلق گرا
۲. چند گانه
۳. ارزش گرا

افرادی که باورهای مطلق‌گرایانه دارند، معتقدند دانش یک واقعیت مطلق است. بنابراین قادر به گفتگو نیستند. این گروه فقط می گویند.

افراد با باورهای چندگانه نسبت به قطعیت دانش شک دارند و معتقدند که نظرات مختلف می‌توانند به یک اندازه معتبر باشند.

ارزش گراها ضمن انکار مطلق بودن دانش، تلاش می کنند آن را با معیارهای مختلف و از زوایای مختلف بررسی و تصدیق کنند.

حالا این که کدام یک از مواضع بالا را انتخاب کنیم، برمی گردد به این که باورهای معرفتی ما در کدام دسته می گنجد. بنابراین به طور خاص، اگر در گروه مطلق گرا هستیم، کمترین نسبت را با معیارهای نقادانه اندیشی داریم. هر چند بیشترین اتهام را به دیگران وارد کنیم و مدعی برتری رای و نظر خودمان باشیم.

در حالی که در گفتگو قرار نیست طرف مقابل نظراتش را لزوما تغییر دهد. می توانیم بگوییم، بشنویم و توافق های کوتاه مدت، حتی بر سر توافق نداشتن داشته باشیم و مهمترین شرط وقوع گفتگو، پذیرفتن تعلیق است، تعلیقی که در دو دسته بعدی کم و بیش وجود دارد.

#الهام_فخرایی

منبع دسته بندی:
Kuhn, D., Cheney, R., & Weinstock, M. (2000). The development of epistemological understanding. Cognitive Development, 15(3), 309–328.

📌 رسانه شمایید. لطفا بازنشر کنید
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی بخشی بیشتر کمک می کنیم.


#تفکر_نقادانه
#نظریه_گفتگو

#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C