#مادر_ایران_ز_جا_برخاسته
#بهرام_بیضایی


مردمِ خوشباورِ پنجاه و هفت
غرقه‌ى اميّد و گيج سهم نفت،

حقِّ نسلِ بعد رفت از يادشان
بشنويد اين روزها فريادشان:

باطل است آن رأى بر نشناخته
كز خدا و دين چه دكّان ساخته!

رأى بر نيّاتِ پنهان داشته
بيرق خُودمحورى افراشته!
.
هَموطن برخيز و فريادى برآر
خون به خون جوشيده در اين كارزار!

مادرِ ايران زِ جا برخاسته
كشورش را از دَدان پس خواسته!

كشورِ اشغالىِ ايران‌زمين
كِى شود آزاد از اين آياتِ كين!
.
پيشْ‌بندِ كاوه روشن كرد راه
روسرىْ‌سوزانِ مَه، شد اين پگاه!

وين درختِ گيسوى جان‌دادگان
بيرق پيروزى آزادگان!

برده‌ى اين بى‌وطن‌ها نيستيم
روز فردا گفت خواهد كيستيم!

مُهر باطل بر نظام الظالمين
كَنده باد اين ريشه از روى زمين!
.
بخش‌هایی از شعر بهرام بیضایی در حمایت از خیزش انقلابی مردم ایران
.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#مهسا_امینی
#ژینا_امینی
#مهساامینی
‏#mahsaamini
#زن_زندگی_آزادی
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«مراسم دومین سالگرد شهادت جاویدنام #محمد_جامه_بزرگ
و پیمان دوباره فرزندان ایشان با آرمان‌های او و تاکید دوباره بر استفاده از حق قانونی خود در برابر قاتلین و عاملین و آمرین این جنایت.»

از صفحه خواهر جاویدنام محمد جامه‌بزرگ

۳۱ شهریور ۱۴۰۱ ملارد صحنه اعتراضات مردمی بود، آن هم درست در خیابانی که مغازه و خانه محمد جامه‌بزرگ در آن قرار دارد، مسعود پسر جاویدنام محمد جامه‌بزرگ می‌گوید:
فاصله خانه ما تا مغازه، عرض خیابان است، با شلوغ‌شدن خیابان مغازه را بستم و راهی خانه شدم، جلوی در خانه که رسیدم، یک نفر دست انداخت و لباس من را کشید. اول فکر کردم یکی از دوستانم است، دستش را پس زدم  و برگشتم و دیدم یک فرد دیگر است. گفت با من بیا، تو شلوغ می‌کردی. یکباره تعداد ماموران زیاد شد، بابا (مقتول) با بیل به طرفشان آمد، من به خانه پناه بردم و در را بستم.ماموران شروع کردند به شکستن شیشه در و انداختن گاز اشک‌آور داخل خانه. ما می‌خواستیم برویم داخل اما بابا نمی‌آمد و می‌گفت این کارها غیرقانونی است، حق ندارند این کارها را بکنند.»

پس از تهدید شفاهی محمد جامه‌بزرگ در روز اول مهرماه،  او تصور می‌کند که موضوع پایان یافته اما بامداد ۲ مهر، همه چیز رنگ و بوی دیگری به خود می‌گیرد. ساعت ۳ صبح، تعدادی مأمور ماسک زده زنگ در را می‌زنند، در را باز نکردیم اما خودشان از بالای دیوار پریدند و در را باز کردند، پسران محمد از پشت‌بام به خانه همسایه پناه می‌برند و مقتول به پشت‌بام، ماموران در لحظه آخر او را پیدا می‌کنند، محمد بدون حکم قضایی حاضر به رفتن با ماموران نمی‌شود، در این لحظه تهدید می‌شود اگر با ما نیایی، گروهی دیگر مامور به قصد کشتن شما می‌آیند، و بعد از چند دقیقه دسته دوم امدند، همسر محمد را در خانه زندانی و پس از چند دقیقه همسر او با پیکر خونین و صورتش مواجه می‌شود.
همسر محمد جامه‌بزرگ نیز به شرق گفته بود: «به چشم او شلیک شده بود. بعدها و با بررسی پزشکی قانونی مشخص شد که از فاصله نزدیک به چشم او گلوله ساچمه‌ای شلیک شده و در مغزش پخش شده است.»


#محمد_جامه_بزرگ #دادخواهی
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

حجت آل‌محمدی، شهروند ساکن ایذه، هشت روز است که بازداشت شده و تاکنون از محل نگهداری او اطلاعی حاصل نشده است. بی‌خبری از وضعیت این شهروند، افزایش نگرانی‌های خانواده و نزدیکان وی را در پی داشته است.


یک گفته یک مطلع ، بازداشت آقای آل ‌محمدی روز دوشنبه ۲۶ شهریورماه، توسط پنج خودرو از نیروهای امنیتی در منزل شخصی او در ایذه صورت گرفته است. همچنین علیرغم پیگیری خانواده و وکیل مدافع وی از مراجع امنیتی و قضایی، مسئولین مربوطه از ارائه پاسخی روشن در خصوص محل نگهداری و وضعیت آقای آل‌محمدی خودداری می‌کنند.

آقای آل محمدی در تاریخ ۲۳ مردادماه امسال توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و چندی بعد از زندان شیبان اهواز آزاد شده بود.

حجت آل محمدی پیشتر نیز در تاریخ ۲ خرداد ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی در شهرستان ایذه بازداشت و سپس به زندان شیبان اهواز منتقل شد.

وی نهایتا توسط دادگاه انقلاب از بابت اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به ۹ ماه حبس محکوم شد. آقای آل محمدی در تاریخ ۹ بهمن ماه سال گذشته، پس از اتمام دوران محکومیت خود از زندان شیبان اهواز آزاد شد.

آقای آل محمدی در سال ۱۳۹۴ بازداشت شده و تا ۱۳۹۸ تحت بازداشت موقت بود.

حجت آل محمدی شهروند ساکن ایذه، ۳۹ ساله و پدر یک فرزند خردسال است.
به گفته یکی از دوستان آقای آل‌محمدی، «ایشان در بازداشت دهه نود بسیار شکنجه شده بود به طوری که حین شکنجه‌ی غیر قابل تصور و وحشیانه دندانش را کشیدند، دست و پایش را شکستند. او از نظر روحی نیز بسیار آسیب دید. موقعی که حجت آزاد شد آرتمیس دخترش۶ سالش بود و اصلا نزدیک حجت نمی‌رفت، حجت بخاطر شرایط بد و شکنجه‌های شدیدی که شده بود بسیار عصبی و پریشان بود.. همسرش هم در اون چهار سال تحت شرایط مالی بدی قرار داشت..»

#حجت_آل_محمدی #ایذه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«کارگر معدن که برادرش را در انفجار معدن معدنجو از دست داد: "یک روز پیش از حادثه، کارگران نشست گاز را به اطلاع مدیران رساندند اما گفتند بروید و کار کنید"
اما احمد میدری ، وزیر کار ج ا، به دروغ می گوید: قابل پیش بینی نبود.
مثل سایر مقامات درباره سایر موارد»

از حساب ایکس روزبه بوالهری، روزنامه‌نگار

#کارگران_معدن #کارگر #طبس #معدن_طبس #معدن_معدنجو #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

یکی از اعضای خانواده‌های کارگران جان‌باخته در معدن می‌گوید
«در آمبولانس بسته نمی‌شد به زور و با پا جنازه‌های سوخته شده را به داخل هل می‌دادند!»
او همچنین می‌گوید یک زن که همسرش کشته شده بود درخواست می‌کرد که جنازه‌ها را با عزت حمل کنند.

کارگران در ایران، تا وقتی که زنده هستند، حقوق و مزایاشان به تعویق می‌افتد، حقوقی که متناسب با سختی کارشان نیست، بعد که اینگونه مظلومانه می‌میرند هم با پیکرشان محترمانه رفتار نمی‌شود!

#طبس #کارگران_معدن #معدن_طبس #معدن_معدنجو #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اینجا بهبهان است، مردی بسیجی که همسر چادریش ترک موتورش نشسته، به دختر جوان نزدیک می‌شود و او را خاطر عدم تمکین از حجاب اجباری مورد ضرب و شتم قرار می‌دهد

.این واقعه در جمعه شب سی شهریور حوالی میدان محسنی بهبهان رخ داده است.
دختر قصد رفتن به منزل خود را داشت توسط یک موتورسیکلت با دو راکب که معلم بسیجی «داوود شفیعی بازارنویی» بهمراه همسر چادری خود بودند، متوقف می‌شود و در صورتیکه فقط شال زن جوان کمی به عقب رفته بود. به زن جوان دستور می دهد که «شالت رو سرت کن» و با ترس و استرسی که به زن جوان وارد می‌شود از اینکه فرد مزاحم خواهان چه هدفی است، پاسخ می‌دهد «آقا مزاحم نشو» اما این فرد مزاحم بر می‌گردد و با متوقف کردن زن جوان، یک سیلی محکم به او می‌زند که بعد از بررسی دوربین‌های آن منطقه،ثبت شکایت و پیگیری موضوع فرد ضارب معلم علوم مدرسه راهنمایی شاهد بهبهان آقای داوود شفیعی بازارنویی ساکن منطقه کرم نسب تشخیص داده می‌شود.
.

#بهبهان #حجاب_اجباری #خشونت_علیه_زنان #نه_به_حجاب_اجباری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‏من #مهرداد_قربانی هستم. من کشته شدم، در تاریخ ۳۰ شهریور ماه ۱۴۰۱. فقط هجده سالم بود، متولد ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۳. فرزند محمد حسین و زینب بودم. اهل و ساکن زنجان و با خانوادم تو محله کوی قائم زندگی میکردم.

با شروع اعتراضات سراسری بعد از کشته شدن مهسا امینی، مردم‌ غیور زنجان هم به پا خاستن. روز ۳۰ شهریور ماه بود که من و دوستام برای حمایت از مردم کردستان و قتل مهسا به خیابون رفتیم تا اعتراض خودمونو فریاد بزنیم. اونروز ساعت شش و نیم عصر با دوستام قرار گذاشته بودیم دم در مجتمع فجر، پیاده به طرف سعدی شمالی حرکت کردیم از سمت استانداری و بعد در نزدیکی بوتیک تیک تاک به دوستای دیگمون ملحق شديدم، ده دقيقه اونجا ایستادیم، محل شلوغ بود و یگان ویژه با استفاده از گاز اشک آور مردمو متفرق می کردن. وقتی موتور سوارا از سمت زینبیه به سمت چهار راه سعدی اومدن ما از کوچه کنار بوتیک به دروازه رشت فرار کردیم، بعد از فرار و گریز فراوان از دوستام جدا موندم، حدود ساعت ۹ شب از کوچه بینش خارج و وارد بلوار چمران تو خیابون منتهی به قائم شدم، مزدورای موتور سوار هم زمان به محل رسیدن من به سمت میدان قائم حرکت کردم که ناگهان اونا در کمتر از یه دقیقه دو بار اقدام به شلیک کردن، اولین شلیک به سمت جمعیت بود و کمتر از سی ثانیه دومین شلیک به من اصابت کرد از فاصله پنج متری و از پشت سر، پشت بدنم و باسن چپم پر از ساچمه شد و غرق در خون شدم، افتادم زمین، مزدورا ریختن رو سرم، نمیذاشتن منوببرن بیمارستان حتی نیروهای سرکوب ازم فیلم برداری میکردند. چند نفر رهگذر بمن کمک کردن که از جام بلند شم ، با کمک راننده یه ماشین پژو ۲۰۶ میخواستن منو به بیمارستان ببرن ولی از ترس اینکه دست مامورا نیفتیم تصمیم گرفتم برم خونمون. وقتی منو رسوندن خونه خانوادم منو به بیمارستان ولیعصر زنجان رسوندن ولی اونجا به علت شدت جراحات وارده چشم از دنیا فرو بستم….

بعد از کالبد شکافی پزشکی قانونی علت مرگم رو برخورد اجسام سخت فلزی پر شتاب (ساچمه) یا تیز اعلام کرد. به تشخیص اونا من دچار خونریزی وسیع داخلی و خارجی و عوارض ناشی از اون و همینطور آسیب ارگانهای داخل شکم و خلف صفاق شده بودم.

مامورای امنیتی خانوادمو تهدید کردن که مراسم خاکسپاری باید در سکوت و بدون حضور مردم انجام بشه. خواهرم تو مراسم فریاد میزد و میگفت: «مهرداد مثل یه دسته گل بود، گناهی نداشت. صداش باشین، راه مهرداد رو ادامه بدین، این جوونا نیاز به فاتحه ندارن پاکترین انسانهای روی زمین هستن، چرا باید کشته بشن فقط خونخواهی کنین». پیکر بیجون من مظلومانه در بهشت زهرای زنجان در قطعه ۷، شماره ۴-۳ به خاک سپرده شد…

بعد از کشته شدنم مامورا میخواستن خانوادمو مجبور به گرفتن دیه بکنن تا از شکایت صرفنظر کنن ولی اونا قبول نکردن و دادخواه خون به ناحق ریخته شده من بودن.

از اونطرف قاتل من شناسایی شد ولی پرونده قتل رو چندین ماه از این دادگاه به اون دادگاه ارجاع دادن و گفتن پرونده امنیتیه و محرمانه هست، حتی لباسی که موقع کشته شدن تنم بود رو به خانوادم پس ندادن ولی بعد همون پرونده به اصطلاح محرمانه رو فرستادن دادسرای عمومی! بعد از گذشت نه ماه از قتل من، جلسه محاکمه توی دادسرای زنجان برگزار شد. قاتل از نیروهای مسلح بود ولی تو پرونده ذکر نکردن از کدوم ارگان و در نهایت هم به دلایل واهی و غیرمنصفانه تبرئه شد.
خانوادم از نتیجه دادگاه خیلی آزرده شدن، خواهرم گفت: قاتل مهرداد رو با دلایل و ادله ای تبرئه کردن که هر دانشجوی ترم اول وکالت هم پرونده رو بخونه گریه‌اش میگیره به این همه بی عدالتی و ظلم سیستم قضایی! اما صبر ما زياده صبح میشه این شب باز میشه این در….

هموطن منم مثل خیلی دیگه از جوونای وطنم رویاهای زیادی برای رسیدن به آزادی و زندگی عادی داشتم. من دو روز بعد باید راهی مدرسه میشدم ولی به جاش در آرامستان بهشت زهرای زنجان تو خونه ابدیم زیر خروارها خاک سرد خوابیدم. برای آزادی جون دادم، نذار خونم پایمال بشه فراموشم نکن و روز پیروزی از منم یاد کن…💔


متن از لعبت
LoabatK


#مهسا_امینی #علیه_فراموشی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

علیه فراموشی؛

گوشه‌ای از سخنان مادر پژمان قلی‌پور:

▪️«من مادرم. این بچه رو من به دنیا آوردم. اگه جرات داشت مادرش منم. سهم بچه‌ی من تو وطن من ۵ تا گلوله بود. ولی من محبوبه رمضانی، مادر پژمان قلی‌پور قسم خوردم که هر گلوله میشه یک انگشت دست من و پنج تا گلوله زدی شد یک مشت توی دهان کسی که زور گفت و کشت.»

🥀پژمان قلی‌پور در #آبان۹۸ کشته شد. دیروز اعلام شد که این مادر (محبوبه رمضانی) و مادری دیگر؛ رحیمه یوسف‌زاده، مادر نوید بهبودی، هر یک به ۱۸ ماه حبس محکوم شدند.

شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، چند سال پیش نوشته بود:
«هیچ نظامی مانند جمهوری اسلامی کشتار نمی‌کند. اما نتیجه‌ی کشتار نظام‌های سرکوب‌گر، در کنار اندوه بی‌پایانی که به جا می‌گذارد، مادران، پدران، اعضای خانواده و دوستانی هستند که مسیر دادخواهی پیش می‌گیرند و عزیزان از دست رفته شان را فراموش نمی‌کنند.

🔹اعضای جنبش «مادران ناپدیدشدگان» در شیلی، «مادران میدان مایو» در آرژانتین، «مادران سربازان» در روسیه، «مادران تیان‌آن‌من» در چین، «انجمن مادران» در الجزایر و «مادران شنبه» در ترکیه، به ندرت در ابتدا افراد سیاسی یا فعالان مدنی بوده‌اند. اما ضربه‌‌های مهلکی در طول سالیان گذشته به رژیم‌های استبدادی زده‌اند.
حال مادران دادخواه در ایران، خاری در چشم نظام ضد انسانی هستند.»


#یاری_مدنی_توانا #محبوبه_رمضانی #رحیمه_یوسف_زاده #پژمان_قلیپور #نوید_بهبودی #آبان_ادامه_دارد #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

پرواز تو نفی بندگی خواهد شد
تصویر خوش پرندگی خواهد شد
ای کشته گمان مبر که خون می‌خسبد
نام تو نماد زندگی خواهد شد

شعر از علی اسدالهی
اجرا نیما اولادی

#مهسا_امینی #نیکا_شاکرمی #محسن_شکاری #زن_زندگی_آزادی #هنر_اعتراض #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سی‌وپنجمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۲۱ زندان کشور

«ما را در راه دفاع از حق زندگی زندانیان یاری دهید»

روز یک‌شنبه یکم مهرماه با شروع سال تحصیلی جدید، شاهد فاجعه انفجار معدن در شهر طبس بودیم. در این فاجعه بیش از ۵۰ نفر از کارگران معدن جان خود را از دست داده یا مفقود شدند و تعدادی نیز مجروح شدند. کارگرانی که در محیطی بدون کمترین ایمنی برای مخارج اولیه زندگی، با به خطر انداختن جانشان، نان خانواده‌شان را تامین می‌کردند. این نوع فجایع که به دفعات در کشور اتفاق افتاده، حاصل فساد و ناکارآمدی ساختاری حکومت استبدادی است که ضمن چپاول و غارت دست‌رنج مردم زحمت‌کش ایران، هرگز پاسخگوی عملکرد فاجعه‌آفرین خود نبوده است.

فعالان کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام، با خانواده‌های جان‌باختگان صمیمانه ابراز همدردی می‌کنند و آرزوی سلامتی برای مجروحین این حادثه را دارند.

همچنین در آغاز سال تحصیلی یادی می‌کنیم از بیش از یک میلیون کودک و نوجوانی که به دلیل فقر گسترده از تحصیل باز می‌مانند و عموما به دلیل فقر مجبور به کار کردن می‌شوند.

و گرامی می‌داریم خاطره دانش‌آموزان و معلمانی که در قیام ژینا جان خود را از دست دادند و کشته شدند.

ما زندانیان کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»  در زندان‌ها و در میان زندانیان غیرسیاسی تعداد زیادی زندانی محکوم به اعدام به دلیل جرائم مواد مخدر و... دیده‌ایم و از نزدیک روایت زندگی آن‌ها را شنیده‌ایم. ما نیک می‌دانیم که آن‌ها عموما در کودکی و نوجوانی، به دلیل فقر، ترک‌تحصیل کرده و در کودکی و در بزرگسالی نیز دچار آسیب‌های اجتماعی گوناگون شده‌اند. حکومت ولایت فقیه که با گسترش فقر بستر زندگی سخت آن‌ها را در کودکی و نوجوانی فراهم آورده، اکنون با به دار کشیدنشان به وسیله حکم غیرانسانی اعدام، نقطه پایانی بر زندگی کوتاه این قربانیان می‌گذارد.

در یک هفته گذشته استبداد دینی حاکم بر ایران دو زندانی سیاسی به نام‌های مهدی حسنی و بهروز احسانی را که در اعتراضات ۱۴۰۱ بازداشت شده بودند، با نقض حق دادرسی منصفانه، پشت درهای بسته و با اتهامات ساختگی محکوم به اعدام کرد. محمدجواد وفایی‌ثانی، بوکسور و زندانی سیاسی بازداشت‌ شده در اعتراضات آبان ۱۳۹۸، پس از دو بار نقض حکم اعدام در دیوان عالی کشور،  برای سومین بار به اعدام محکوم شد. حکم اعدام حاتم اوزدمیر، زندانی سیاسی تبعه کشور ترکیه که از سال ۱۳۹۸ در زندان است هم پس از یک بار نقض، تایید شد.

باور ما این است که این احکام غیرانسانی اعدام که با نقض تمامی موازین حقوق‌بشری صادر می‌شود، تنها در راستای ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه و جلوگیری از به راه افتادن موج تازه‌ای از اعتراضات سراسری و استفاده مردم از حق بنیادین «اعتراض» صورت می‌گیرد.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» از تمامی نمایندگان دولت‌ها در سازمان ملل و همه  نهادهای حقوق‌بشری می‌خواهد در سفر رئیس دولت حکومت اعدام که روانه سازمان ملل شده است، او را در ارتباط با موج گسترده کشتار و اعدام زندانیان مورد سوال و بازخواست قرار دهند. سوال اساسی این است که چگونه با تحریم گسترده انتخابات و بدون کسب رای اکثریت، پزشکیان خود را نماینده مردم ایران می‌داند!؟

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در سی‌و‌پنجمین هفته از این کارزار، روز سه‌شنبه سوم مهر ۱۴۰۳ در ۲۱ زندان مختلف از جمله زندان اوین (بند زنان، بند چهار و هشت)، قزلحصار (واحد سه و چهار)، مرکزی کرج، زندان تهران بزرگ، خرم آباد، نظام شیراز، اسدآباد اصفهان، بم، مشهد، قائم شهر، لاکان رشت، اردبیل، تبریز، ارومیه، خوی، نقده، سلماس، سقز، بانه، مریوان و زندان کامیاران علیه حکم غیرانسانی اعدام دست به اعتصاب غذا می‌زنند.

زندانیان حاضر در این کارزار ضمن هشدار نسبت به اجرای حکم ده‌ها زندانی سیاسی و غیر سیاسی زیر حکم اعدام، صدور احکام اعدام برای چهار زندانی سیاسی مهدی حسنی، بهروز احسانی، محمدجواد وفایی‌ثانی، حاتم اوزدمیر و تمام محکومان به اعدام با هر اتهامی را محکوم می‌کنند و از مردم و تمامی فعالان حقوق‌بشری داخلی و بین‌المللی می‌خواهند، با یاری کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» ما را در جهت نجات جان این عزیزان و دفاع از «حق حیات» زندانیان و لغو حکم اعدام یاری دهند.

#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام
سه‌شنبه سوم مهرماه ۱۴۰۳

#بیانیه #نه_به_اعدام #مهدی_حسنی #بهروز_احسانی #محمدجواد_وفایی_ثانی #حاتم_اوزدمیر #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

جزئیات تازه‌ای از پرونده آزار نفس حاجی‌شریف، دختر نوجوان در ون گشت ارشاد منتشر شده است۔

مادر نفس حاجی‌شریف، در گفتگو با دیده‌بان ایران گفته است:

"فیلم‌های ضرب و شتم دخترم در پرونده نیست و بازرسی فراجا فیلم‌های ون را برای دادسرای نظامی ارسال نکرده است‌۔"
با طرح شکایت از ضاربان و وجود ادله اما مادر نفس از سوی قاضی تهدید شده است۔ او می‌گوید:

"قاضی دادگاه اطفال به من گفته اگر شکایت کنید، پای امنیت و وزارت اطلاعات وسط می‌آید و برای شما اقدام علیه امنیت ملی می‌زنند‌۔"
یادآور می‌شویم ضارب نفس، مامور گشت ارشاد، از این دختر نوجوان شکایت کرده شکایتی مبتنی بر ضرب‌دیدگی انگشت دست؛ که حین ضرب‌وشتم نفس حادث شده!
مادر نفس اما با وجود تمام موانع حکومتی می‌گوید:
"اگر دار و ندارم را بدهم یا مجبور شوم جلوی مجلس خودم را آتش بزنم این پرونده را پیگیری می‌کنم."

حقوق شهروندان را چنین تضییع می‌کنند و در بی‌دادگاه‌ها آن‌ها را تهدید می‌کنند۔
از هم‌وطنان‌مان حمایت کنیم۔

#نه_به_جمهورى_اسلامى
#یاری_مدنی_توانا
#دادخواهی
#نفس_حاجی_شریف
@Tavaana_TavaanaTech

‏🔴 همه جنازه ها سوختند/ جنازه‌ها را با پا داخل آمبولانس هل می‌دادند.

خانواده محمد جواد بهشتی در گفتگو با خبرنگار اعزامی کانال تلگرام کارگاه به طبس:

▪️روز سوم است و برادرم هنوز زیر خاک است.

◽️کارگرها روز قبل گفته بودند اینجا گاز هست اما گفتند که مشکلی نیست.

▪️سنسور گاز نداشتیم که عمل کند؛ تعدادی از کارگرها به واسطه موج انفجار جان خود را از دست دادند.

▪️پیمانکار از روز حادثه تلفن جواب نمی‌دهد.

▫️با ۱۳ میلیون حقوق کجا را می‌خواهد درست کند؟

شامگاه سی و یکم شهریور به واسطه انفجار یکی از کارگاه‌های معدنجو طبس تاکنون بیش از ۵۰ کارگر جان خود را از دست دادند.

T.me/kargah_tv‎
#طبس #معدن_معدنجو #معدن_طبس #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«سه‌‌شنبه‌های نه به اعدام» روایتی از مقاومت و شجاعتی در حال تکثیر

#شیرین_عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، در گفت‌وگو با خانواده‌های زندانیان سیاسی زندان قزلحصار و نیز با بررسی اخبار منتشر شده، گزارش اختصاصی از کارزار  « #سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام» منتشر کرد. این گزارش شامل نگاهی تحلیلی به شرایط زندانیان (محکوم به اعدام) و جنبش مدنی نوپای پیرامون آن دارد.

۱۲ شهریور سال ۱۴۰۲ بود که رسانه‌ها از تبعید تعدادی از زندانیان سیاسی از زندان اوین به زندان قزلحصار خبر دادند. زندانی که تا پیش از آن به عنوان بزرگترین زندان مواد مخدر در ایران و بلکه در کل منطقه غرب آسیا از آن یاد می‌شد. اما مدت زیادی طول نکشید که قزلحصار نه به عنوان زندان مواد مخدر بلکه به عنوان کانون اصلی ایستادگی در برابر «اعدام» به عنوان مجازاتی غیرانسانی، در رسانه‌ها و افکار عمومی شناخته شد.

کمتر از شش ماه پس از تبعید زندانیان سیاسی به نام‌های جعفر ابراهیمی، احمدرضا حائری، زرتشت احمدی راغب، رضا سلمان‌‌زاده، سعید ماسوری، حمزه سواری، سپهر امام جمعه، میثم دهبان‌زاده، لقمان امین‌پور و رضا محمدحسینی از زندان اوین به زندان قزلحصار، با وجود فشار و سرکوب پس از تبعید، کارزاری را با عنوان «سه‌شنبه‌های #نه_به_اعدام» شکل دادند. کارزاری که اکنون به بیش از ۲۳ زندان ایران گسترش یافته و در تاریخ ۶ شهریور ۱۴۰۲ نیز ۶۸ تشکل و سازمان حقوق‌ بشری ایرانی و بین‌المللی در حمایت از آن بیانیه‌ مهمی را صادر کردند.

در مورد چرایی انتخاب سه‌شنبه برای این کارزار یکی دیگر از اعضای خانواده‌های زندانیان سیاسی میگوید: «زندانیان تلاش می‌کنند تا از طریق این کمپین توجه جامعه، فعالان حقوق بشر و رسانه‌ها را به منظور محو مجازات اعدام جلب کنند. آن‌ها امیدوارند که در سطح داخلی و بین‌المللی این پیام رسانده شود که اعدام به عنوان ابزار سرکوب علیه جامعه استفاده می‌شود. همچنین به این دلیل روز سه‌شنبه برای کارزار انتخاب شد که نماد آخرین روز زندگی زندانیانی است که در شرف اعدام هستند و نشانه مقاومت در برابر این مجازات غیرانسانی است.»
براساس بررسی و تحلیل متن بیانیه‌ها و نامه‌های منتشر شده از زندانیان سیاسی قزلحصار در رابطه با کمپین «سه شنبه‌های نه به اعدام» خواسته اصلی آنان و تفاوتش با برخی کنش‌های قبلی، در ۴ مورد است:
۱. توجه بیشتر نسبت به اعدام زندانیان با جرائم غیرسیاسی
۲. تأکید بر عمل جمعی به منظور موفقیت
۳. لزوم استمرار و تداوم عمل جمعی
۴. توجه بیشتر به زندانیان سیاسی و عقیدتی گمنام زیر حکم اعدام

متن کامل گزارش:
tinyurl.com/ShiEdm

#یاری_مدنی_توانا

@shirinebadiofficial

@Tavaana_TavaanaTech

روز سه‌شنبه سوم مهرماه، همزمان با حضور نمایندگان جمهوری اسلامی در هفتاد و نهمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، بیش از ۴۵ زن زندانی سیاسی-عقیدتی در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده‌اند‌.
از روز دوشنبه نیز چهار زن زندانی در حیاط بند زنان زندان اوین تحصن و اعتصاب غذا کرده‌اند. یکی از تحصن‌کنندگان طبق دستور پزشکی قانونی باید آزاد شود.
زندانیان زن سیاسی-عقیدتیِ اعتصاب‌کننده و تحصن‌کننده در بند زنان زندان اوین خواهان
توقف اعدام
آزادی زندانیان سیاسی-عقیدتی هستند.

این در حالی است که هر هفته در اعتراض به اعدام و همراهی با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» تعدادی در بند زنان اوین اعتصاب غذا می‌کنند.

#بند_زنان_اوین #نه_به_اعدام #اتحاد #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

🖇برای #حق_تحصیل

*روایتی کوتاه از دانشجویان محروم از تحصیل، از روند کمیته‌ی انضباطی و "تجربه‌ی زیسته‌ تعلیق" در آستانه‌ی آغاز سال جدید تحصیلی.

#سرکوب_دانشگاه #دانشگاه #دانشجو #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech