در سطح شهرها، بنرهایی نصب کرده‌اند با عکس خامنه‌ای و روی آن‌ها نوشته «ای ایران بخوان». که اشاره به درخواست رهبر جمهوری اسلامی از «مداح هف‌تیرکش» برای خواندن نسخه‌ی ولایی ترانه‌ای میهنی دارد.

حکومتی که سال‌ها، علیه ملی‌گرایی و نمادهای ملی و ایرانی فعالیت کرد و تلاش کرد تا این نمادها را حذف کند، حالا از «ایران» و «وطن» می‌گوید!
همان‌ها که میهن دوست‌ترین فرزندان ایران را کشتند، حالا داعیه‌دار وطن‌دوستی شده‌اند.

یکی از این جوان‌ها، جاویدنام حسینعلی کیا کجوری ۲۳ ساله و دانشجوی مهندسی برق دانشگاه علم و فناوری مازندران بود.
به گفته یکی از بستگانش، او عاشق سرود «ای ایران» بود.

سال گذشته، یکی از آشنایان او ضمن ارسال متن سرود ای ایران با دستخط حسینعلی کیا کجوری، نوشت:

«دستنوشته‌ای از حسینعلی به یادگار مانده است که برایتان می‌فرستم، برای اینروزها که دل‌هایمان بیشتر برای وطن می‌تپد.»

جاوید نام حسینعلی کیا در روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ توسط نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی، با گلوله جنگی در شهر نوشهر کشته شد.

حسینعلی کیا از اقوام حنانه کیا بود و هر دو در یک روز کشته شدند. در چهلم آن‌ها محمدرضا بالی لاشک از دوستان پدر حسینعلی کیا کشته شد.

این عزیزان برای آزادی و سعادت ایران و ایرانیان و اعتلای نام ایران کشته شدند و هرگز فراموش نخواهند شد.
هرگز فراموش نخواهیم کرد که چه کسانی دشمن ایران و ایرانی بوده‌اند و چه کسانی دوستدار ایران


#حسینعلی_کیا #برای_ایران #ایران #نوشهر #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

در فایل صوتی که به دست آموزشکده توانا رسیده، کوشان (خالد پیرزاده) زندانی سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ، شعری که فرهاد حافظی، یکی دیگر از زندانیان سیاسی سروده را دکلمه کرده است:

«نمیشه باوری رو کشت با سرب داغ و اشک‌آور
با قتل عاشقا هرگز نمیشه باورا پرپر
هنوز خردادیا هستن، ندا و مصطفی داریم
هنوز فریاد فریادیم، هزارون هم‌صدا داریم
هنوز پژمان و ابراهیم، تو اوج قصه می‌خندن
مثل پویا، مثل نیکتا، هنوز آبانیا زندن
هنوز چشما به ستاره‌، نوید از ظلم بیزاره
هنوزم زیر خاکستر، آتیش می‌سوزه، بیداره
قسم خوردیم و می‌مونیم به عهدی که با هم بستیم
ما پای خون یارامون، تا پیروزی، بشه‌هم هستیم
به قلب بهمن تیریم، یه خرداد نفس‌گیریم
توی آبان نمی‌بازیم، تو شهریور نمی‌میریم
تا وقتی هست آزادی، تو قلب و توی اندیشه
کیان تو باورا زنده‌س، بازم رنگین‌کمون می‌شه
سیاوش تا ابد زنده‌س، نمیشه کشت مهسا رو
با سلطان توی قلبش، باید فهمید این نیکا رو
اومد بارونو یادم داد، حمید و صورت زیباش
نمیشه برد از خاطر، سارینا رو با رویاهاش
یه بغضی تو گلو مونه، ولی فریاد، فریادیم
سپیدی پیش رومونه، با هم آزاد آزادیم
بدون هم‌بغض خوب من، همیشه نور پیروزه
چراغ روشن باور، تو این ظلمت نمی‌سوزه
به قلب بهمن تیریم، یه خرداد نفس‌گیریم
توی آبان نمی‌بازیم، تو شهریور نمی‌میریم»

ـ ویدیو را پوریا افضلی درست کرده است.
puoria.afzali


#کوشان_پیرزاده #برای_آزادی #برای_ایران #آبان۹۸ #آبان_ادامه_دارد #خرداد۸۸ #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

همایش همکاری ملی برای نجات ایران، با حضور جمعی از چهره‌های سیاسی و اجتماعی ایرانی در شهر مونیخ در حال برگزاری است.
گوگوش خواننده ایرانی، از جمله افرادی بود که به صورت ویدیویی در این همایش حضور پیدا کرد.
او در این ویدیو به اصل «آزادی» برای ایران آینده تاکید می‌کند و می‌گوید:
«ما خانه‌ی خود را یکپارچه و با همه‌ی رنگارنگی‌اش دوست داریم. ما ایران را خانه می‌دانیم. ولی همان‌گونه که هیچ خانه‌ی شادابی زندان نیست، آزادی برای ما اصل است:
آزادی در باور، آزادی در سبک زندگی، آزادی در مذهب، آزادی در عقیده‌ی سیاسی و فکری.»

ویدیو از ایران اینترنشنال

#گوگوش #همکاری_ملی #مشارکت #اتحاد_رمز_پیروزی #آزادی #برای_ایران #برای_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

حساب فارسی وزارت خارجه ایالات متحده در پیامی در ایکس نوشت که «رژیم ایران با استفاده از پیامدهای جنگ ۱۲ روزه به عنوان بهانه ‌ای جهت مورد هدف قرار دادن مخالفان و دگراندیشان، در حال تشدید سرکوب شهروندان خود است. ایرانیانی که تمایلات و عقاید ضد رژیم ابراز می کنند، سریع بازداشت و با مجازات ‌های ناعادلانه ‌ای از جمله اعدام مواجه می شوند.»

وزارت امور خارجه آمریکا در ادامه تاکید کرد:
«قربانی کردن شهروندان خود، تنها رژیم را در مسیر انزوای بین ‌المللی بیشتر قرار خواهد داد. دولت ایالات متحده آمریکا همچنان ایران را به دلیل نقض حقوق بشر پاسخگو قرار خواهد داد.»


@usabehfarsi

#حقوق_بشر #برای_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaYech

سپیده قلیان، فعال مدنی و زندانی سیاسی سابق،  در صفحه اینستاگرامش از تجربه زیسته و مشاهداتش در جامعه امروز ایران نوشته است. او در این متن، با زبانی ساده و صریح، از فشارها، محدودیت‌ها و بی‌عدالتی‌های روزمره می‌گوید؛ از درگیری‌های خیابانی با پلیس تا پلمب مکان‌های عمومی به‌خاطر «تار مو»، و از نگاهی که زندگی را هر روز در معرض نابودی قرار می‌دهد. او در انتهای مطلبش تاکید می‌کند که «برای مقاومت دیگر بس است. این بار فقط مقاومت نمی‌کنیم؛ قدم‌ها را جلوتر برمی‌داریم.»

متن کامل یادداشت خانم قلیان به شرح زیر است:

«مدتی‌ست است که آزاد شده‌ام، اما نمی‌دانم این چندمین بار است که در خیابان با مأمور و لباس‌شخصی درگیر می‌شوم؛ حسابش از دستم دررفته. هر بار که در اتاقم را می‌بندم، پدر و مادرم با نگاه‌شان چنان بدرقه‌ام می‌کنند که انگار قرار نیست برگردم. گاهی هم واقعاً قرار نیست برگردیم. گاهی در را می‌بندی و به مادرت می‌گویی: «باشه، برای ناهار ماهی دریا می‌آرم.» اما بدقولی می‌کنی، دریا برایت خاطره می‌شود و خاطره‌اش دیوانه‌ات می‌کند و چهره‌ی پاک عزیزی انعکاس دریا می‌شود . بگذریم. هفته‌ی پیش در را بستم و به مدرسه‌ی طهورا رفتم. از صبح با قطعی برق، آب و اینترنت کلنجار رفته بودم. انگار دیگر چیزی به نام زندگی نمانده است. ما پس‌مانده‌های چیزی را در لابه‌لای زمان پیدا می‌کنیم و در جیب‌هایمان می‌گذاریم که هرچه باشد، انصافاً زندگی نیست. این را هم من می‌دانم، هم راننده‌ی اسنپ. وقتی به مدرسه رسیدم، باورم نمی‌شد در این اوضاع اسفناک که سایه‌ی جنگ، فقر و قحطی بالای سرمان است، مدیر مدرسه به‌خاطر تار مویی با بد و بیراه به طهورا، پای کلانتری و مأمور را به مدرسه باز کند و کار به شکایت بکشد. جرم؟ فقط تار مو. همین. باشگاهی که به آن می‌رفتم هم به‌خاطر چند تار مو پلمب شده است. کافه چاپلین، جایی که گاهی با بچه‌ها برای فراموشی شرایط فاجعه‌بارمان در جامعه به آن پناه می‌بردیم، بعد از رفع پلمب، حالا یک پلاکارد ، حتما به اجبار، جلوی درش نصب کرده: «لطفاً شئونات اسلامی را رعایت کنید.» خب، واضح است: من نمی‌خواهم شئونات اسلامی شما را رعایت کنم. فکر می‌کنم با این‌همه دزدی و آدم‌کشی، اصلاً در جایگاهی نیستید که بخواهید به‌خاطر تار مو کسب‌وکار آدم‌ها را پلمب کنید. بخواهید برای ما امر و نهی کنید . این عکس‌ها هم از پیش محکوم است. بودنِ ما محکوم است. هرکس در این راه ذره‌ای در برابر این محکومیت قد علم کند، با تمام نیرو به هستی‌اش هجوم می‌آورند. با این حال، من در این شهر، میان تمام خطوط و آزارهایی که به سمتم می‌آیند، هنوز قدم برمی‌دارم. گاهی مثل گذشته با خودم می‌گویم: «سپیده، اولین اقدام جنگی‌ات چیست؟» و خودم جواب می‌دهم: «تماسی با خورشید.» سرم را از پنجره بیرون می‌آورم، اما خورشیدی در کار نیست؛ آسمان سیاه و کبود است. ولی من تصمیمم را گرفته‌ام. تصمیم گرفته‌ام بمانم. از همین‌جا که هستم، با همین اندوه، با تمام جدل‌ها، بمانم. اینکه بمانم و چه کنم، البته مسئله است. مسئله‌ای که حل شده است. برای مقاومت دیگر بس است. این بار فقط مقاومت نمی‌کنیم؛ قدم‌ها را جلوتر برمی‌داریم.»

#سپیده_قلیان #مقاومت_زندگیست #برای_آزادی #زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

جمعی از زندانیان و فعالان سیاسی، به مناسبت زادروز خانم فاطمه سپهری، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، بیانیه‌ای به شرح زیر صادر کردند:

به نام آزادی،

ما، جمعی از زندانیان سیاسی سابق و کنونی زادروز خانم فاطمه سپهری را گرامی می‌داریم.

خانم سپهری، شجاعت و استواری شما در برابر استبداد، الهام‌بخش ما و هزاران ایرانی آزادیخواه است. شما نشان دادید که می‌توان باورمند و مؤمن و محجبه، ولی آزادی‌خواه و مبارز بود. صدای شما، چه در خیابان‌های مشهد و چه از پشت میله‌های زندان، پژواکی‌ست که دیوارهای ترس را می‌شکند و یادآور می‌شود: «ملت ایران بیدار شوید.»

امروز که شما در بند هستید، یادآوری می‌کنیم که تن‌تان را می‌توان زندانی کرد، اما اندیشه و آرمان شما را هرگز.

برای شما آرزوی سلامتی و بهروزی می‌کنیم و تولدتان را نه به عنوان یک مناسبت شخصی، بلکه به نشانه‌ی تداوم امید و ایستادگی گرامی می‌داریم.

با عشق و احترام،
از سوی یاران و همراهانتان

زهره سرو
مسعود وظیفه
گلاره عباسی
سینا مالکی
پریوش مسلمی
سامان رضایی
پیام باستانی
حامد وظیفه
خلیل جعفری
مهدی مسکین‌نواز

#فاطمه_سپهری #بیانیه۱۴ #نه_به_جمهوری_اسلامی #برای_آزادی #ایران #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

یادآوری فضیلت فداکاری جان کلام بیانیه اعتصاب غذای حسین رونقی

در روزگاری که استبداد می‌کوشد همه ارزش‌ها را از معنا تهی کند، یادآوری فضیلت فداکاری بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد. حسین رونقی، از زندان قزلحصار، بار دیگر این فضیلت را به ما یادآوری می‌کند.

بیانیه اعتصاب غذای حسین رونقی، نشان می‌دهد که اعتصاب او برای خواسته‌ای شخصی نیست که با برآورده‌شدن آن، به اعتصابش پایان بدهد. بلکه او جانش را چون شمعی در برابر دیدگان شاهدان، آب می‌کند تا «تلنگری باشد». بیانیه او در واقع یک فراخوان است، برای عملی جمعی، برای عصیان در برابر بیداد.

او می‌نویسد: «نه زندگی آن‌قدر شیرین است که به هر ذلتی تن دهیم و نه مرگ آن‌قدر ترسناک که از آن بگریزیم». این سخن، عصاره همان حقیقتی است که قرن‌ها الهام‌بخش آزادی‌خواهان بوده است: فداکاری انتخابی آگاهانه است، نه از سر اجبار؛ تصمیمی برای حفظ شأن انسانی در برابر ستم.

رونقی فداکاری را در پیوند با مردم معنا می‌کند، نه در خودخواهی فردی. آنجا که می‌گوید: «ذره‌ذره جان خود را در زندان و در مقابل دیدگان آنان که ما را به جرم دوست داشتن ایران و مردم عزیزش… فدای ایران و مردمانش خواهم کرد». این فداکاری برای روشن نگاه‌داشتن چراغ امید در دل ملتی است که با فقر و اندوه دست و پنجه نرم می‌کند. ملتی که با قطع مکرر آب و برق در طی روزها مواجه است، هر روز فقیرتر می‌شود و چشم‌انداز روشنی را در پیش روی خود نمی‌بیند.

او با یادآوری سخن فرخی یزدی، شاعر آزاده‌ای که سرود: «آن زمانی که سر بنهادم به پای آزادی، دست خود ز جان شستم از برای آزادی». یادآور می‌شود که برای یک خبر جمعی بزرگ و سعادت جامعه از جان خود گذشته است و خواسته او آزادی ایران است.

و سرانجام، حسین رونقی این حقیقت را در یک جمله خلاصه می‌کند: «چو باور دارم: ایران هرگز نخواهد مرد». فداکاری برای او یعنی زنده نگاه‌داشتن امید، حتی اگر به بهای جان تمام شود.

امروز او نخستین روز اعتصاب غذا را پشت سر می‌گذارد، از روزهای قبل هم خبرهایی مبنی بر عدم مصرف مرتب داروها در خصوص او به گوش رسیده بود. اعتصاب غذای حسین شاهدان دردمندی از گروه‌های مختلف سیاسی دارد.

«ذره‌ذره جان خود را در زندان و در مقابل دیدگان آنان که ما را به جرم دوست داشتن ایران و مردم عزیزش، غریبانه در سرزمین خودمان به بند و اسارت کشیده‌اند، فدای ایران و مردمانش خواهم کرد.»

بیایید این بار به جای آنکه از حسین رونقی بخواهیم به اعتصاب غذای خود خاتمه دهد، برای ارزش‌ها و اصولی که او بیان کرده است، بایستیم. برای آزادی بپاخیزیم و با همبستگی، از ظلمت استبداد عبور کنیم.
یادمان باشد که در میانه‌های شهریور ماه به سر می‌بریم، شهریوری که سه سال پیش آغاز بزرگترین خیزش انقلابی علیه جمهوری اسلامی بود و پایه‌های حکومت را لرزاند و امروز این رژیم ضعیف‌تر و ناتوان‌تر از گذشته است.

«این روزها که ایران در جنگ و مصیبت و خطر فرو رفته است و جامعه به دلیل چند دهه حکمرانی نادرست به سمت فروپاشی می‌رود، ایران نیازمند فداکاری ماست. آزادی و آبادی ایران، حفظ یکپارچگی کشور و ملتش، و حق حاکمیت مردم بر پایه قانون و عدالت، خواست همه ماست. اگر بهای آن حتی خون ما باشد، آماده‌ایم با افتخار و شرافتمندانه مقابل ملت ایران تعظیم کرده و جانمان را فدای ایران کنیم تا امید را در آب و خاک این سرزمین و در دل مردمان رنج‌دیده‌اش زنده نگه داریم و آینده را آنگونه که همگان می‌خواهیم بسازیم و به ارمغان بیاوریم.»

#حسین_رونقی #شاید_تلنگری_باشد #نه_به_جمهوری_اسلامی #برای_آزادی #برای_ایران #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

خسرو آذربیگ، هنرمند آزادی‌خواه، ضمن انتشار این ویدئو، نوشت:
‌
ما مردم ایران برای برگزاری #کنسرت_رایگان #همایون_شجریان هزینه‌های سنگینی پرداخت کرده‌ایم. با جان‌های رنجیده و عمرهای بر باد رفته و سرمایه‌های به فنا داده شده توسط حکومت و درآمدهای ملی واریز شده در جیب اجانب و احساس و عواطف سرکوب شده و...

با کلی آرزوهای خوب #برای_ایران عزیز
#خسرو_آذربیگ

#آزادی #عدالت #برابری
#کنسرت_تهران #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech