سه عضو یک خانواده بهایی در شاهین‌شهر اصفهان بیش از دو ماه است که در بازداشت به سر می‌برند و همچنان اطلاعی از دلایل بازداشت و اتهامات آنان منتشر نشده است.

ارشد افشار، بهاره افشار و ارشیا افشار، سه شهروند بهایی ساکن شاهین‌شهر، در تاریخ ۱۹ دی‌ماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. با گذشت بیش از ۶۵ روز از زمان بازداشت، ارشد افشار و فرزندش ارشیا افشار در زندان دستگرد اصفهان نگهداری می‌شوند و بهاره افشار نیز در زندان دولت‌آباد این شهر محبوس است.

به گفته یک منبع نزدیک به خانواده، پیگیری‌های مکرر برای اطلاع از وضعیت این افراد تاکنون بی‌نتیجه بوده و مراجع قضایی پاسخ روشنی درباره دلایل بازداشت یا روند پرونده ارائه نکرده‌اند. به خانواده این افراد پیش‌تر اعلام شده بود که احتمال آزادی آنان با تأمین قرار کیفری تا پیش از ۲۲ بهمن وجود دارد، اما این وعده عملی نشد و اکنون نیز خانواده از وضعیت دقیق آنان اطلاع کافی ندارد.

گفته می‌شود پیش از این نیز در تاریخ ۹ مردادماه سال جاری، منزل این خانواده در شاهین‌شهر توسط نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفته بود.

جامعه بهاییان ایران طی دهه‌های گذشته همواره با محدودیت‌ها و فشارهای گسترده مواجه بوده و گزارش‌ها نشان می‌دهد که در سال‌های اخیر بخش قابل توجهی از پرونده‌های مربوط به نقض حقوق اقلیت‌های مذهبی در ایران به شهروندان بهایی اختصاص داشته است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا


@Dialogue1402

از نیمکت‌های خالی تا همبستگی جهانی؛ نمایشگاه دادخواهی در هانوفر

نمایشگاهی از عکس‌های ۲۳۰ کودک و نوجوان که در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات خیابانی با شلیک گلوله‌های جنگی و یا به شیوه‌های دیگر جان خود را از دست دادند، در شهر هانوفر آلمان برگزار شد.

بهروز اسدی، فعال حقوق بشر، در توضیح این نمایشگاه گفت:
«آنچه در آن دو شب رخ داد، مصداق روشن جنایت علیه بشریت است. این نمایشگاه تلاشی است برای ثبت و نشان دادن سندی از این جنایت.»

بر اساس گزارش‌ها، این نمایشگاه در مجتمع فرهنگی و سیاسی «کارگاه هانوفر» و با همکاری شبکه همبستگی با معلمان ایران، سازمان عفو بین‌الملل، سندیکای آموزش و علوم، کانون کنشگران دموکرات و سوسیالیست هانوفر و همچنین با مشارکت معلمان تبعیدی و فعالان حقوق بشر و سیاسی سازمان‌دهی شده است.


نیمکت‌هایی که خالی مانده‌اند، کوله‌پشتی‌هایی که رها شده‌اند، تنها صندلی‌های بی‌صاحب نیستند؛ یادآور کودکانی‌اند که قربانی سرکوب و خشونت شده‌اند.

#نیمکت‌های_خالی
#دادخواهی
#حق_آموزش #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech

صبح امروز، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۴، مژگان ایلانلو، مستندساز و فعال مدنی در جریان یورش ماموران لباس شخصی به منزلش بازداشت شد.

مأموران بدون ارائه حکم قضائی وارد خانه او شدند و میان او و نیروهای امنیتی درگیری فیزیکی رخ داد که با اعمال خشونت همراه بود.

همزمان محمد پیرهادی، تهیه‌کننده سینما و لیلا پیرهادی، همسر و دختر مژگان ایلانلو، نیز بازداشت شده‌اند.


مژگان ایلانلو، مستندساز و فعال مدنی، پس از کشته‌شدن مهسا امینی و در جریان خیزش «زن، زندگی، آزادی» با انتشار ویدیوهایی در حمایت از اعتراضات ۱۴۰۱ بازداشت شد. او در یکی از این ویدیوها، با بدون حجاب اجباری گفت: «می‌ترسم آخرین قطره از شرافت و انسانیت در وجودم با سکوت از بین برود… شما نمی‌ترسید؟»

ایلانلو، دانش‌آموخته تاریخ ادیان و عرفان از دانشگاه تهران، پیش‌تر نیز تصاویر بدون حجاب از خود منتشر کرده بود که نشانه‌ای از اعتراض به سرکوب زنان تلقی شد. او سرانجام به حکم ۹ سال و ۹ ماه زندان، شلاق و ممنوعیت فعالیت محکوم و پس از صدور بخشنامه «عفو» در بهمن ۱۴۰۱ از زندان اوین آزاد شد.

او یادداشت‌های دوران زندان خود را در کتابی با عنوان «نفس دوم» منتشر کرده است. این کتاب نه‌ فقط یادداشت‌های یک زندانی آزادشده، که تاملی است بر تداوم روح‌جنبش «زن، زندگی، آزادی» در دل زندان‌ها و پس از آن.

بیش‌تر بخوانید:
https://tavaana.org/nafase-dovon-ilanloo/

#مژگان_اینانلو #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

ادامه اعتصاب غذای‌ معلم بازنشسته کیومرث واعظی و مهدی باقری در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه و عدم رسیدگی قضایی با دخالت نهادهای امنیتی

متاسفانه علیرغم توصیه دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی کرمانشاه به آزادی موقت #کیومرث_واعظی که در دادگاه بدوی به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده و فرصت اعتراض در دادگاه تجدید نظر دارد، قاضی پرونده به خانواده ایشان اعلام کرده که امکان آزادی این زندانی به دلایل امنیتی مقدور نیست. #مهدی_باقری دیگر زندانی نیز با چنین شرایطی مواجه است.

این دو زندانی پیشتر اعلام کرده‌اند که ادامه فشارها و مداخلات امنیتی در روند قضایی پرونده‌شان، به ناچار اعتصاب غذا کرده اند و بنا به اخبار رسیده اکنون در شرایط جسمی خوبی قرار ندارند.

منبع: شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان

#از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

یونس تراکمه، نویسنده و از چهره‌های مرتبط با حلقه ادبی «جنگ اصفهان»، درگذشت. او از نویسندگانی بود که نامش با یکی از جریان‌های مهم ادبیات معاصر ایران گره خورده است؛ جریانی که از دهه ۱۳۴۰ در اصفهان شکل گرفت و نقش مهمی در شکل‌گیری نگاه‌های تازه در داستان‌نویسی و نقد ادبی ایفا کرد.

حلقه «جنگ اصفهان» محفلی از نویسندگان و شاعران نوگرا بود که با انتشار نشریه «جنگ اصفهان» و برگزاری نشست‌های ادبی، به گسترش ادبیات مدرن در ایران کمک کرد. تراکمه نیز در همین فضا رشد کرد و با داستان‌نویسی و حضور در مباحث ادبی این جمع، به عنوان یکی از چهره‌های شناخته‌شده آن مطرح شد.

از او نقل شده است که می‌گفت: «آنهایی می‌مانند که نوشتن برایشان ضروری باشد»؛ جمله‌ای که نگاه او به ادبیات را بازتاب می‌دهد، نگاهی که نوشتن را ضرورتی درونی و ماندگار می‌دانست.

تراکمه همچنین در نقد سانسور ادبی در ایران معتقد بود نباید به نهادهای رسمی (وزارت ارشاد) دل بست. او می‌گفت سانسور باعث انتشار آثار ناقص و ابتر می‌شود و آثار ماندگار معمولا آنهایی هستند که یا از مسیر سانسور عبور نکرده‌اند یا به شیوه‌های دیگری منتشر شده‌اند.

#یونس_تراکمه #سانسور #گفتگو_توانا

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز یکشنبه اظهار داشت واشینگتن با ایران در تماس است، اما درباره اینکه تهران برای انجام گفت‌وگوهای جدی به منظور پایان دادن به این درگیری آمادگی داشته باشد، ابراز تردید کرد.

ترامپ در هواپیمای ویژه ریاست‌جمهوری به خبرنگاران گفت که دولت او با ایران در حال گفت‌وگو است، اما افزود که «اما گمان نمی‌کنم آن‌ها آماده باشند.»

دونالد ترامپ روز یکشنبه اعلام کرد که ایالات متحده ممکن است به‌زودی با کوبا به توافق برسد یا دست به اقدامات دیگری بزند؛ خبرگزاری رویترز نوشت که این اظهارات نشان‌دهندۀ آن است که تحولات در روابط پرتنش و دیرینۀ دو کشور می‌تواند به‌سرعت پیش برود.

ترامپ گفت: «کوبا نیز خواستار توافق است و فکر می‌کنم خیلی زود یا به توافق می‌رسیم و یا هر کاری را که لازم باشد انجام خواهیم داد. ما در حال گفت‌وگو با کوبا هستیم، اما پیش از آن به موضوع ایران می‌پردازیم.»

#نه_به_جمهورى_اسلامى #پایان_دیکتاتور

تجاوز جنسی و شکنجه شدید دو پرستار بازداشت‌شده در بیمارستان رجایی تهران


گزارش ایران‌اینترنشنال حاکی از آن است که دو پرستار بیمارستان رجایی قلب تهران که ۱۸ دی‌ماه به دلیل تلاش برای مداوای معترضان بازداشت شدند، در دوران بازداشت به‌شدت شکنجه شده و مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند.

بر اساس این گزارش، این دو پرستار در بازداشت تحت شکنجه‌های شدید و تجاوزهای مکرر قرار داشته‌اند؛ به‌گونه‌ای که در نتیجه آسیب‌های جسمی، بخش‌هایی از روده آن‌ها برداشته شده و اکنون با کیسه کلستومی زندگی می‌کنند.

یکی از این پرستاران زنی ۳۳ ساله است که در مدت بازداشت بارها مورد آزار و تجاوز قرار گرفته است. به گفته شاهدان، ماموران امنیتی او را به شیوه‌های مختلف مورد تجاوز قرار داده‌اند. علاوه بر تجاوز با انگشت، ماموران به صورت گروهی و دو یا سه نفره و در روزهای متوالی به او تجاوز می‌کردند. همچنین با وارد کردن یک جسم خارجی به مقعد این پرستار، به او تجاوز کردند که موجب خون‌ریزی شدید شد.

شدت آسیب‌های جسمی این پرستار به حدی بوده که بخشی از روده او برداشته شده و اکنون با کیسه کلستومی زندگی می‌کند. رحم او نیز دچار پارگی شدید شده و تاکنون دو بار تحت عمل جراحی قرار گرفته است. پزشکان احتمال داده‌اند که ممکن است مجبور شوند رحم او را به طور کامل خارج کنند.

یکی از منابع می‌گوید پیش از انتقال این پرستار به اتاق عمل، او بارها از پزشکان خواسته اجازه ندهند زنده بماند و گفته اگر از اتاق عمل زنده خارج شود، دست به خودکشی خواهد زد. وضعیت روحی او به حدی وخیم گزارش شده که برای جلوگیری از آسیب رساندن به خود، دستانش به تخت بیمارستان بسته شده و هم‌زمان تحت نظارت نیروهای امنیتی قرار دارد.

پرستار دیگری نیز از میان بازداشت‌شدگان تحت عمل جراحی قرار گرفته است. بخشی از روده این پرستار نیز به شدت آسیب دیده و به او کیسه کلستومی وصل شده است. همچنین به دلیل خونریزی شدید، رحم او به طور کامل خارج شده است.

گزارش‌ها همچنین حاکی است که خانواده یکی از این پرستاران برای آزادی او مجبور شده‌اند مبالغ قابل توجهی به یکی از ماموران اطلاعاتی پرداخت کنند تا برگه‌ای تنظیم شود مبنی بر اینکه این زن به عقد موقت یکی از ماموران درآمده است؛ اقدامی که گفته می‌شود با هدف فراهم کردن زمینه آزادی او انجام شده است. از این پرستار همچنین تعهد گرفته شده که پس از آزادی اعلام کند که مورد آزار و تجاوز از سوی «اغتشاشگران» قرار گرفته است.

بیمارستان رجایی قلب در محدوده ولیعصر تهران قرار دارد و در ساعات پایانی ۱۸ دی‌ماه با موجی از مجروحان مواجه شد. حدود ساعت ۹ شب به بعد شمار زیادی از افرادی که در اثر اصابت گلوله جنگی زخمی شده بودند به این بیمارستان منتقل شدند.

ماموران امنیتی پس از سرکوب معترضان به کارکنان بیمارستان اعلام کردند که از ارائه خدمات درمانی به مجروحان خودداری کنند. با این حال از میان ۲۷ نفر از پرسنل و پرستاران حاضر در بخش، ۱۴ نفر در برابر این دستور مقاومت کردند و تلاش کردند به مجروحان رسیدگی کنند.

در میان این افراد، دو پرستار مرد به دلیل اعتراض به وضعیت موجود و ابراز همدردی با مجروحان بازداشت شدند. از میان این ۱۴ نفر نیز تنها هفت پرستار زن توانستند تا ساعاتی بعد به کار امدادرسانی ادامه دهند.

این هفت پرستار تا حدود ساعت ۱۱ تا ۱۲ شب همچنان مشغول مداوای مجروحان بودند، اما در ادامه نیروهای سرکوبگر وارد بیمارستان شدند. آن‌ها به سمت برخی از مجروحان شلیک کردند و زمانی که پرستاران و کارکنان بیمارستان به این اقدام اعتراض کردند، با ضرب و شتم مواجه شده و به طبقه پایین بیمارستان و بخش انباری منتقل شدند.

به گفته شاهدان، در میان این هفت نفر، دو پرستار در برابر چشمان دیگران هدف گلوله قرار گرفتند و کشته شدند. به کارکنان هشدار داده شد که به پیکر آن‌ها دست نزنند و اجساد در همان محل باقی بماند.

چند روز بعد خانواده‌های این دو نفر پیکر آن‌ها را در کهریزک پیدا کردند. همچنین پنج پرستار زن دیگر بازداشت و به بازداشتگاه منتقل شدند و خانواده‌های آنان برای هفته‌ها از وضعیتشان بی‌خبر بودند.

#جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #شکنجه

@Tavaana_TavaanaTech