آموزشکده توانا
49.6K subscribers
41.2K photos
41.6K videos
2.57K files
21.7K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جاویدنام اکبر حمزه‌ سیدحسینی؛ جوان معترضی که گفت «اگر برنگشتیم، فقط به یاد مردم رفتیم»

در این ویدیو اکبر حمزه سیدحسینی پیش از رفتن به خیابان برای حضور در اعتراضات می‌گوید:

«والا به خدا ایران رو خیلی دوست داریم
احتمال داره کشته بشیم
که ایشالا ما کشته نشیم بسیج و سپاه کشته بدن
تا ساعت ۱۰ معلوم میشه
ولی اگه دیدید برنگشتیم
بدونید فقط به یاد مردم رفتیم.
به یاد مجاهد کورکور
به یاد نیکا شاکرمی
به یاد مهسا امینی ..
اسم خیلیا جا موند همه خوب بودن ...
آهنگ دایه دایه وقت جنگه رو بذار»

طبق اطلاعات دریافتی، جاویدنام اکبر حمزه‌ سیدحسینی، جوان ۲۹ ساله ورزشکار و اهل کوهدشت لرستان، در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در روز ۱۹ دی ماه در چهارراه آبرسانی فردیس کرج، هدف شلیک مستقیم نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان خود را از دست داد.

بر اساس این اطلاعات، گلوله جنگی شلیک‌شده توسط تک‌تیرانداز به قلب اکبر حمزه‌ سیدحسینی اصابت کرده و از بدن او عبور کرده بود.

اکبر حمزه‌ سیدحسینی پیش‌تر نیز در جریان خیزش انقلابی سال ۱۴۰۱ بازداشت شده بود. او و برادرش هر دو در آن اعتراضات بازداشت و پس از حدود یک سال آزاد شدند. با این حال، برادرش بعدها به دلیل فعالیت در فضای مجازی بار دیگر بازداشت و به سه سال حبس محکوم شد.

اکبر پیش از حضور در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، ویدیویی از خود ضبط کرده و گفته بود:
«اگر برنگشتیم، بدونید فقط به یاد مردم رفتیم.»


#اکبر_حمزه_سیدحسینی #علیه_فراموشی #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech
🕊12💔8👍1
Forwarded from گفت‌وشنود
جشن جشن‌ها؛ هم‌زیستی زیر پوست اختلاف‌ها


«جشنِ جشن‌ها» رویدادی فرهنگی و هنری است که هر سال در شهر حیفا برگزار می‌شود؛ شهری متکثر که مسلمانان، مسیحیان، یهودیان و پیروان آیین بهایی در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند. این جشن با تلاقی هم‌زمان مناسبت‌هایی چون کریسمس، حنوکا و برخی آیین‌های دیگر، به نمادی از تنوع فرهنگی، همزیستی و احترام متقابل تبدیل شده است. فضای رنگارنگ و چندفرهنگی حیفا در این ایام، نشان می‌دهد که تفاوت‌های دینی و فرهنگی می‌توانند به‌جای تقابل، زمینه‌ای برای نزدیکی انسان‌ها باشند.

نوشتار «جشنِ جشن‌ها» نگاهی دارد به نقش جشن‌ها در ایجاد همبستگی، گفت‌وگو و نزدیکی میان انسان‌ها با باورها و فرهنگ‌های متفاوت. این مطلب نشان می‌دهد که چگونه آیین‌ها و مناسبت‌های فرهنگی می‌توانند فراتر از مرزهای دینی و قومی، به فرصتی برای شناخت متقابل و تقویت حس انسانیت مشترک تبدیل شوند.

یکی از نکات مهم این نوشتار تاکید بر این ایده است که جشن‌ها و آیین‌های جمعی، زمانی که با روح گفت‌وگو و پذیرش همراه شوند، می‌توانند شکاف‌های اجتماعی را کاهش دهند و امکان همزیستی مسالمت‌آمیز را تقویت کنند.

متن کامل این نوشتار را در سایت گفت‌وشنود بخوانید:

https://dialog.tavaana.org/festival-of-festivals/

#جشن #آیین #رواداری #تکثر #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
11👍2🕊2
Forwarded from گفت‌وشنود
احضار نهاله شهیدی یزدی، شهروند بهایی فعال حقوق کودک، برای اجرای حکم ۶ سال حبس

نهاله شهیدی یزدی، فعال حقوق کودک و شهروند بهایی ساکن کرج، با دریافت ابلاغیه‌ای رسمی به شعبه اجرای احکام دادگاه انقلاب کرمان احضار شد. بر اساس این ابلاغیه، خانم شهیدی یزدی موظف است در تاریخ ۱۲ خردادماه ۱۴۰۵ جهت اجرای حکم قطعی شش سال حبس تعزیری خود را به این مرجع قضایی معرفی کند.

▪️سیر پرونده و بازداشت
خانم شهیدی یزدی در تاریخ ۸ فروردین ۱۴۰۲ در حالی که در ایستگاه قطار کرمان حضور داشت، توسط مأموران اطلاعات سپاه بازداشت و به زندان کرمان منتقل شد. وی پس از ماه‌ها بازداشت و بازجویی، سرانجام در تاریخ ۱۲ دی ۱۴۰۲ با تودیع قرار وثیقه از زندان آزاد شد.
اتهامات انتسابی به این فعال مدنی شامل «تبلیغ علیه نظام» و «تشکیل دسته یا جمعیت با هدف برهم زدن امنیت کشور» عنوان شده است. پرونده او در مردادماه ۱۴۰۴ در دادگاه انقلاب کرمان مورد رسیدگی قرار گرفت و منجر به صدور حکم شش سال حبس تعزیری شد؛ رایی که متعاقباً در مرحله تجدیدنظر نیز عیناً تأیید گردید و اکنون با صدور احضاریه، وارد مرحله اجرای نهایی شده است.

▪️تشدید فشار بر جامعه بهایی
احضار نهاله شهیدی یزدی به زندان، نمونه دیگری از تداوم برخوردهای قهری و سیستماتیک با شهروندان بهایی در ایران است. نهادهای امنیتی با بهره‌گیری از اتهامات کلی و فاقد مبنای قانونی، به‌طور مستمر اعضای این جامعه را هدف بازداشت‌های خودسرانه، محرومیت از حقوق اجتماعی و احکام سنگین حبس قرار می‌دهند. این سیاست سرکوبگرانه، که با هدف ایجاد فضای رعب و محدودسازی فعالیت‌های اجتماعی بهاییان طراحی شده، بخشی از راهبرد کلان حکومت در نقض حقوق بنیادین اقلیت‌های دینی و مذهبی است که در سال‌های اخیر به‌ویژه در استان‌های مختلف کشور با شدت‌ عمل بیشتری به اجرا درآمده است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🕊11💔3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM

یکی از مخاطبان توانا، در میانه حنگ، در نوروز ۱۴۰۵ بر سر مزار جاویدنامان و جان‌باختگان راه آزادی همچون یلدا آقافضلی، محسن شکاری و حمیدرضا روحی حاضر شد و با آرمان آن‌ها تجدید پیمان کرد.

او ضمن ارسال این ویدیو نوشت:
«صبح میشه این شب...
نور بر تاریکی پیروز است...»

#ایران #یلدا_آقافضلی #محسن_شکاری #حمیدرضا_روحی

@Tavaana_TavaanaTech
18👌2💯1
تصاویر و روایت‌های منتشرشده از بیمارستان الغدیر، بخشی از حافظه جمعی مردمی‌اند که در دی‌ماه ۱۴۰۴، میان گلوله، ترس، بی‌خبری و قطع اینترنت، عزیزانشان را از دست دادند. خانواده‌هایی که نه‌تنها با مرگ فرزندانشان، بلکه با تهدید، تحقیر، پنهان‌کاری و فشار امنیتی نیز روبه‌رو شدند.

گزارشی که با پیگیری و هماهنگی فرنوش فرجی، خبرنگار ایران‌اینترنشنال تهیه شده، تلاش می‌کند نام و روایت بخشی از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه را از فراموشی نجات دهد؛ انسان‌هایی با زندگی، خانواده، رویا و آینده‌ای که در سرکوب جمهوری اسلامی خاموش شد.

روایت هانی گنجی

هانی گنجی، ۴۹ ساله، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در محدوده تهرانپارس و خیابان استخر، از فاصله نزدیک و از پشت سر هدف شلیک گلوله جنگی قرار گرفت. او پس از انتقال به بیمارستان الغدیر، بر اثر شدت خونریزی جان باخت؛ روایتی دیگر از شلیک برای کشتن معترضان بی‌دفاع.

خانواده هانی، پس از ساعت‌ها بی‌خبری و فشار امنیتی، تنها با دادن تعهد موفق به تحویل پیکر او شدند.
@Tavaana_TavaanaTech
💔18🕊1
تقدیر محمدباقر قالیباف از موج اعدام‌ها؛

رئیس مجلس جمهوری اسلامی، با ارسال نامه‌ای به غلامحسین محسنی اژه‌ای از عملکرد قوه قضاییه در جریان جنگ اخیر و موج اعدام‌های صورت‌گرفته تقدیر کرد؛ اعدام‌هایی که تنها طی سه ماه گذشته، دست‌کم جان ۴۵ زندانی سیاسی را گرفته است.

قالیباف در این پیام، از دستگاه قضایی به‌دلیل آنچه «برخورد با خائنین» خوانده، تشکر کرده و نوشته قوه قضاییه «زیر بمباران و تهدید دشمنان» نیز از سرکوب و مجازات مخالفان دست نکشیده و «خوش درخشیده» است.

این تقدیر در حالی مطرح می‌شود که بسیاری از خانواده‌ها و نهادهای حقوق بشری تاکید کرده‌اند که این احکام بیش از آنکه قضایی باشند، بخشی از سیاست سرکوب و ایجاد وحشت در جامعه‌اند.

نام محمدباقر قالیباف سال‌هاست با سرکوب، خشونت و فساد گره خورده است. او از چهره‌های اصلی ساختار امنیتی جمهوری اسلامی در جریان سرکوب اعتراضات دانشجویی سال‌های ۱۳۷۸ و ۱۳۸۲ بود؛ دوره‌ای که نیروهای امنیتی و لباس‌شخصی با خشونت گسترده به دانشجویان و معترضان حمله کردند.
در کنار کارنامه امنیتی، پرونده‌های متعدد فساد اقتصادی، رانت و سوءاستفاده مالی نیز درباره او مطرح شده.
@Tavaana_TavaanaTech
💔256
مردم زیر بار فقرند و جمهوری اسلامی هنوز از جنگ و تهدید دست برنداشته است.

محمدحسن ابوترابی‌فرد، امام‌جمعه تهران، بار دیگر از تریبون رسمی حکومت، زبان تهدید و جنگ را تکرار کرد؛ ادبیاتی که سال‌هاست منطقه را به سوی ناامنی، خشونت و بی‌ثباتی سوق داده و هزینه‌اش را مردم عادی پرداخته‌اند.

او با اشاره به حملات اخیر گفت جمهوری اسلامی با «توان هوافضای سپاه پاسداران» به آمریکا «پاسخ سخت و شکننده» داده و مدعی شد این اقدامات باعث «تغییر موازنه قدرت به نفع ایران» شده است. ابوترابی‌فرد همچنین گفت کسانی که در «مدرسه انبیا» پرورش یافته‌اند، «می‌جنگند و پایگاه‌های آمریکایی را مورد تهاجم قرار می‌دهند.»

این سخنان در حالی مطرح می‌شود که میلیون‌ها ایرانی زیر فشار فقر، بیکاری، گرانی و ناامنی اقتصادی زندگی می‌کنند؛ در کشوری ثروتمند که بخش بزرگی از منابعش صرف پروژه‌های نظامی، ماجراجویی‌های منطقه‌ای و سیاست‌های تنش‌زا شده است.

جمهوری اسلامی طی دهه‌های گذشته با سیاست‌های جنگ‌طلبانه و حمایت از گروه‌های مسلح، نه‌تنها ایران بلکه بخش بزرگی از خاورمیانه را درگیر بحران، بی‌ثباتی و خشونت کرده است.
@Tavaana_TavaanaTech
8👍2
تصاویر و روایت‌های منتشرشده از بیمارستان الغدیر، بخشی از حافظه جمعی مردمی‌اند که در دی‌ماه ۱۴۰۴، میان گلوله، ترس، بی‌خبری و قطع اینترنت، عزیزانشان را از دست دادند. خانواده‌هایی که نه‌فقط با داغ فرزند، بلکه با تهدید، پنهان‌کاری، تحقیر و فشار امنیتی نیز روبه‌رو شدند.

گزارشی که با پیگیری و هماهنگی فرنوش فرجی، خبرنگار ایران‌اینترنشنال تهیه شده، تلاش می‌کند نام و روایت بخشی از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه را از فراموشی نجات دهد؛ انسان‌هایی با زندگی، رویا، خانواده و آینده‌ای که در سرکوب جمهوری اسلامی خاموش شد.

روایت امیرپارسا اشکبوس؛
جوان ۲۱ ساله‌ای که پیکرش پشت بیمارستان الغدیر پیدا شد.

امیرپارسا اشکبوس، دانشجوی رشته میکروبیولوژی دانشگاه آزاد تهران شمال، در جریان اعتراضات هفت‌حوض تهران هدف شلیک مستقیم نیروهای حکومتی قرار گرفت. گلوله از پشت به گردن او اصابت کرد و جانش را گرفت.

مادر امیرپارسا ساعت‌ها بی‌خبر و بی‌پناه، میان بیمارستان و خیابان در جست‌وجوی فرزندش بود؛ تا این‌که پیکر بی‌جان او را در حیاط پشت بیمارستان الغدیر پیدا کردند.
@Tavaana_TavaanaTech
💔16🕊3
توماج صالحی، خواننده رپ اعتراضی و زندانی سیاسی سابق، با انتشار متنی در شبکه‌های اجتماعی بر ضرورت همبستگی میان جریان‌های آزادی‌خواه و پرهیز از بازتولید رفتارهای استبدادی تأکید کرد. او با انتقاد از «تفتيش عقيده»، «تماميت‌خواهی»، «ترور شخصيتی» و «فحاشی» در میان مخالفان حکومت، نوشت که راه آزادی از تفاوت رفتار آزادی‌خواهان با استبداد آغاز می‌شود و مهم‌ترین پیروزی آن است که مبارزان به همان چیزی که با آن می‌جنگند تبدیل نشوند.

متن آقای صالحی به شرح زیر است:

هيج جنبشی در مقابل دیگری نبوده،
هيچ آزادى‌خواهى در مقابل دیگری
نيست.
هر نوع ايستادگی در مقابل ديكتاتورى و هر قدمى در راه آزادى و عدالت
قابل ستايش است.
مسيرى كه خواسته يا ناخواسته در آن قدم گذاشته‌ايم يک پيست مسابقه نيست، اين یک رقابت نيست، مقاومت است، از خودگذشتگی است، اختلاف نظرها به معناى دشمنی نيستند، ما «گشتاپو» و «کا‌گ‌ب» نيستيم كه همديگر را تفتيش عقيده كنيم، براى «اتحاد» كافيست وطن و هموطن‌هايمان را دوست بداريم.
اولين گام‌هاى اين مسير، متفاوت بودنِ رفتار خودمان با ديكتاتور است، «تماميت خواهى» از ويژگی‌هاى آزادى‌خواهان نيست، «ترور شخصيتی، تهمت و فحاشی» از ويژگی‌هاى مبارزِ آزادى خواه نیست.
زیباترین نمودِ آزادی‌خواهی، رفتار متفاوت با استبداد است.
قطعاً هیچکدام از ما نمی‌خواهیم یک چرخه‌ی بی‌پایان را هزاران بار دیگر طى كنيم، اشتباهات تكرارى، هزينه‌هاى تكرارى، لحظه‌ی آزادى را به وضوح ديدن‌های تكرارى، و باز هم نرسيدن‌های تكرارى.
مردم عادى تا ابد حق اشتباه دارند، اما پرچم‌دارها نه، چرا که جان دیگران وسیله‌ی «آزمون و خطا» هیچکس نیست.
بیایید یک بار برای همیشه، فقط یک قدم که مهم‌ترین گام است را با هم برداریم، راهِ آزادی از تفاوتِ ما با استبداد آغاز می‌شود.
مهم‌ترین پیروزی، شبیه نشدن به همان چیزیست که با آن می‌جنگیم.


#همبستگی #آزادی #توماج_صالحی

@Tavaana_TavaanaTech
21👍1💯1
Forwarded from گفت‌وشنود
نژادپرستی؛ از نظریه‌پردازی فلسفی تا جرم‌انگاری جهانی

نژادپرستی فقط یک پیش‌داوری فردی نیست؛ بلکه ساختاری اجتماعی و تاریخی است که می‌تواند در قانون، فرهنگ، رسانه و روابط روزمره بازتولید شود. نوشتار «نژادپرستی» به بررسی ریشه‌های این پدیده و تاثیر آن بر زندگی انسان‌ها و جوامع می‌پردازد؛ پدیده‌ای که همچنان در بسیاری از نقاط جهان، عامل تبعیض، خشونت و حذف اجتماعی است.

این مطلب نشان می‌دهد که چگونه کلیشه‌های نژادی و نگاه‌های تبعیض‌آمیز، به شکل‌گیری نابرابری‌های عمیق اجتماعی منجر می‌شوند و کرامت انسانی را زیر سوال می‌برند. همچنین بر اهمیت آموزش، آگاهی، گفت‌وگو و دفاع از برابری انسانی برای مقابله با نژادپرستی تاکید می‌کند.

یکی از نکات مهم این نوشتار، توجه به این موضوع است که نژادپرستی تنها به رفتارهای آشکار محدود نمی‌شود؛ بلکه می‌تواند در زبان، شوخی‌ها، سیاست‌ها و حتی نگاه‌های روزمره نیز حضور داشته باشد.

اگر به موضوع حقوق بشر، برابری و شناخت ریشه‌های تبعیض علاقه‌مند هستید، مطالعه این مطلب می‌تواند تامل‌برانگیز و آموزنده باشد.

متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:

https://dialog.tavaana.org/racism-2/

#نژادپرستی #دیگری_ستیزی #رواداری #راسیسم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👌71
عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، در بخش پایانی نامه خود از زندان، با خطاب قرار دادن نیروهای ارتش، چهره‌های اپوزیسیون و مردم ایران، خواستار همبستگی ملی برای «نجات ایران» شد. او ضمن دعوت ارتشیان به حمایت از مردم در صورت آغاز «قیام ملی»، از رهبران و جریان‌های مختلف اپوزیسیون نیز خواست اختلافات و رقابت‌های سیاسی را کنار بگذارند و با تمرکز بر هدف مشترک، برای گذار از جمهوری اسلامی همکاری کنند.

‏بخش سوم نامه عباس واحدیان شاهرودی از زندان وکیل‌آباد مشهد

سخن آخر به برادران ارتشی
همیشه یاور داشتم که پروردگار ایران‌زمین شما دلاوران را برای روز موعود آزادی نگه داشته است.
شما، برخلاف سپاه پاسداران که حافظ انقلاب اسلامی و حکومت دیکتاتوری هستند، سوگند خورده‌اید که پیوسته نگهبان میهن و مردم باشید.
همان‌گونه که در بین شما اندک مزدورانی حضور دارند که در خدمت مقاصد ویرانگر رژیم هستند، در میان اعضای سپاه پاسداران و حتی نهادهای امنیتی و اطلاعاتی نیز آزادگانی هستند که از آنچه بر سر ملتشان آمده رنج می‌کشند.
از همه شما دلاوران میهن‌دوست تمنا دارم چنانچه طبق انتظارات و شواهد موجود قیام ملی آغاز شد، با خلع سلاح خائنان به حمایت همه‌جانبه از مردم قیام کنید.
سوگند به ایران که در آینده، ملت و حکومت آزاد قدرشناس شما خواهند بود.
خطاب به رهبران و چهره‌های مطرح اپوزیسیون
به رهبران، لیدرها و چهره‌های مطرح اپوزیسیون، به‌ویژه در خارج از کشور، و همه هواداران آن بزرگواران:
همه شما بزرگوارانی که به راستی دغدغه آزادی و نجات ایران دارید و هر کسی که با صداقت به مفاهیم دموکراسی و حق حاکمیت ملت ایران باورمند است، می‌گویم:
بیایید یک بار برای همیشه، با سوگند به آفریدگار و این خاک به خون‌خفته، دست از تخریب یکدیگر بردارید و از همه توان سازماندهی، لجستیکی و تشکیلاتی خویش به طور هماهنگ علیه این رژیم بهره گیرید.
این نابکاران جنگ‌طلب برای بقای خود، هرچند کوتاه، حاضرند ایرانمان را به سرزمین سوخته مبدل سازند و تنها راه مقابله با این نقشه شوم، قیام ملی ماست.
تمنا دارم از هر آنچه سبب بروز کینه و جدایی میان صفوف اپوزیسیون می‌شود، از جمله پرچم‌های مختلف، فعلاً تا روز پس از آزادی ایران بپرهیزید.
در این شرایط ما نیاز به یک پرچم واحد، آن هم به رنگ سپید و صلح داریم که بتواند بهانه کشتار و سرکوب ملت را خنثی نماید.
امروز در این نامه که حکم سند دست‌نویسم را دارد، اعلام می‌دارم که اگر چنان‌که کنفدراسیون تشکیل دهید، هیچ سمتی، نه امروز و نه در آینده، برای خود نمی‌خواهم.
دبیرکل، اعضای شورای عالی و همه مقامات را از بین خود انتخاب کنید و به این جنگ ناامیدکننده احزاب پایان دهید، اگر به راستی دغدغه نجات ایران دارید.
به همه مردم و رهبران سیاسی بگویید ما نمی‌خواهیم که شما از آرمان سیاسی خود بگذرید؛ بلکه می‌گوییم با هر اندیشه‌ای، از امروز فقط برای نجات ایران بکوشید.
و به قوای سرکوبگر رژیم می‌گوییم: به واسطه بقای حکومت چند دزد و غارتگر وطن‌فروش، مردم خود را سلاخی نکنید و آینده خود و عزیزانتان را به طوفان خشم مردم گره نزنید.
در انتها، من و همرزمانم در عمل و نه شعار ثابت نمودیم که حاضریم برای آزادی ایران و شما مردم بمیریم. آیا شما حاضرید برای نجات و آزادی خود و عزیزانتان فداکاری کنید؟
پاینده و مانا ایران
با احترام
عباس واحدیان شاهرودی


#عباس_واحدیان_شاهرودی #همبستگی #بیانیه #نجات_ایران

@Tavaana_TavaanaTech
16💯5🕊3👍1👌1
زنان در زندان
نیروانا تربتی‌نژاد

روایت زنانی که پیش از «مجرم» شدن، قربانی خشونت، فقر و بی‌پناهی بودند

نیروانا تربتی‌نژاد در یادداشتی با عنوان «زنان در زندان» از تجربه حضور در بند نسوان زندان امیرآباد گرگان نوشته و با روایت زندگی شماری از زندانیان زن، تصویری از تأثیر فقر، کودک‌همسری، خشونت خانگی، محرومیت از آموزش و تبعیض ساختاری بر سرنوشت آنان ارائه کرده است. او در این روایت تأکید می‌کند که بسیاری از این زنان، پیش از آنکه به عنوان «مجرم» شناخته شوند، سال‌ها قربانی خشونت، تحقیر، بی‌پناهی و محرومیت بوده‌اند.


نیروانا تربتی‌نژاد، شهروند ۲۰ ساله اهل گرگان، به همراه مادرش سایه امیرخانی در مراسم چهلم جاویدنام حسین سلیمانی در ۳ اسفند ۴۱۴۰، از جان‌باختگان خیزش دی‌ماه بازداشت شدند. مادرش شب دوم و نیروانا ۱۵ روز بعد با وثیقه آزاد شد.

نیروانا تربتی‌نژاد، طی دو سال گذشته تحت فشارهای مداوم امنیتی و قضایی بوده و اخیراً در یکی از پرونده‌های خود به شش ماه حبس تعزیری محکوم شده است. به گزارش منابع و سازمان‌های حقوق بشری، برخورد با او از سال ۱۴۰۱ آغاز شده و تاکنون شامل احضارهای متعدد، بازجویی‌های طولانی، تفتیش منزل، بازداشت شبانه و تشکیل چندین پرونده قضایی علیه وی بوده است.

در میان روایت‌های تکان‌دهنده «زنان در زندان»، شاید دردناک‌ترین بخش این باشد که بسیاری از زنان زندانی، پیش از آنکه «مجرم» باشند، قربانی خشونت، فقر و بی‌پناهی بوده‌اند.

دختری ۲۲ ساله که پس از سال‌ها آزار جنسی از سوی پدرش و تولد فرزندی معلول، به اتهام قتل همسر ۶۰ ساله‌اش در زندان است. دختری دیگر که پس از سال‌ها حبس خانگی، محرومیت از تحصیل و اجبار به ازدواج با مردی ۵۰ ساله، پدرش را به قتل رساند. و دختری که در ۸ سالگی به عقد مردی ۳۰ ساله درآمد، سال‌ها خشونت همسر و مادرشوهر را تحمل کرد و در ۱۸ سالگی با بدنی سوخته در زندان به سر می‌برد.

در این روایت‌ها زنانی دیده می‌شوند که برای فرار از گرسنگی و بی‌خانمانی عمداً دست به دزدی می‌زدند تا بازداشت شوند؛ زیرا زندان، با وجود همه سختی‌ها، برایشان امن‌تر از خیابان و خانه بود. زنانی که هنگام آزادی گریه می‌کردند، چون می‌دانستند بیرون از زندان نه خانه‌ای امن دارند، نه شغلی، نه خانواده‌ای حامی و نه آینده‌ای روشن.

این گزارش یادآور این پرسش تلخ است: چند نفر از این زنان، اگر از حق تحصیل، امنیت، حمایت و انتخاب برخوردار بودند، هرگز سر از زندان در نمی‌آوردند؟

روایت نیروانا را در لینک زیر یا در اسلایدها بخوانید.

https://tavaana.org/women-in-prison/

#نیروانا_تربتی_نژاد

@Tavaana_TavaanaTech
💔206