مادران دادخواه، در روز تولد سیاوش محمودی، ندای «نه به اعدام» سر دادند.

منظر ضرابی، ضمن انتشار این ویدیو نوشت:

«ما مادران دادخواه، در روز تولد نوجوان کشته‌شده، جاوید نام #سیاوش_محمودی، گرد هم آمده‌ایم تا یاد او را گرامی بداریم و نامش را زنده نگه داشته و فریاد اعتراض خود را به گوش مردم ایران و جهان برسانیم. ما خواستار پایان دادن به خشونت‌های سازمان‌یافته و درخواست لغو اعدام هستیم»


#نه_به_اعدام
#نه_به_قتل_حکومتی
#پخشان_عزیزی
#دادخواهی
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

زنانی که در میانه‌ی پاساژها و خیابان‌ها می‌رقصند، نماد مقاومت و امید هستند. در جامعه‌ای که شادی و آزادی جرم تلقی می‌شود، هر گام رقص، فریادی است علیه استبداد و هر چرخش نمادی از اراده برای زنده نگه داشتن رویاها. این زنان به ما یادآوری می‌کنند که آزادی، حق طبیعی انسان‌هاست، و هیچ دیواری، هرچند بلند و مستحکم، نمی‌تواند مقابل اراده‌ی جمعی برای تغییر ایستادگی کند.

رقصیدن در مکان‌های عمومی نه تنها شکستن قوانین تحمیلی است، بلکه شکستن دیوارهایی است که سال‌هاست بر ذهن و قلب مردم سایه انداخته است. همان‌طور که دیوار برلین با سقوطش پایان یک دیکتاتوری را نوید داد، شکستن دیوارهای ترس و سکوت نیز راه را برای آینده‌ای روشن باز خواهد کرد. این زنان با جسارت و امید خود به ما نشان می‌دهند که تغییر ممکن است و شادی، همان‌قدر که ساده به نظر می‌رسد، یک عمل انقلابی است.

مردم ما شایسته‌ی زندگی در دنیایی آزاد و پر از شادی هستند. آن‌ها سال‌هاست که از هر فرصتی استفاده کرده‌اند تا نشان دهند رویای آزادی هنوز زنده است و هیچ قدرتی نمی‌تواند آن را نابود کند. این زنان با رقص‌هایشان پیام می‌دهند که صدای مقاومت هرگز خاموش نمی‌شود و دیوارهای استبداد دیر یا زود فرو خواهند ریخت.

ویدیو از صفحه ایکس «اسرائیل به فارسی»

#رقص #برای_توی_کوچه_رقصیدن #برای_یک_زندگی_معمولی #برای_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

شعر در انتظار آزادی
سروده و خوانش مرتضی کیوانلو، زندانی سیاسی زندان سبزوار

مرتضی کیوانلو چند روزی است که در مرخصی به سر می‌برد. یکی از دوستان او این ویدیو را فرستاده و گفته او این شعر را در زندان سروده است.

آخرش این قصه‌ی ظلمت به پایان می‌رسد
دستِ پُرامید ما بر دستِ جانان می‌رسد

بلبلان چه‌چه‌کنان آوازِ مستی سر دهند
فصل سبزِ عهدمان در این زمستان می‌رسد

عاقبت سر می‌رسد آن وعده‌ی دیدارِ عشق
یوسفِ گم‌گشته‌ام روزی به کنعان می‌رسد

بوی عطرش پُر شود در شهرها و کوچه‌ها
آن شمیمِ بوی خوش بر این گلستان می‌رسد

سختی امروز را با جان تحمل می‌کنم
چون که دانم روزهای سهل و آسان می‌رسد

تشنه‌ی دیدار یارم، حتم دارم آخرش
بر کویرِ جانمان آبِ فراوان می‌رسد

غم مخور چون روز فردا موعد آزادی است
سیلِ رحمت عاقبت بر خاک ایران می‌رسد

مرتضی کیوانلو ۴۳ ساله، متاهل و پدر یک فرزند دختر است. او در تاریخ ۲۸ بهمن ۱۴۰۲ بازداشت و به زندان منتقل شده و در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۴۰۲ هم با قید وثیقه آزاد شده بود.
او به اتهام تبلیغ علیه نظام به هفت ماه و نیم حبس تعزیری محکوم شده است و دوران حبس خود را در زندان سبزوار می‌گذراند.


#مرتضی_کبوانلو #برای_آزادی #یاری_مدنی_توانا



@Tavaana_TavaanaTech

جنگ هفتادودو ملت همه را عذر بنه
چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند

گاهی اشتباه انسان در ندیدن حقیقت واقعی جهان 
چنان است که نمیتوانیم عذر تقصیری را برای آن بیاوریم. اشتباه تا زمانی که فردی است و مشکلی برای جامعه ندارد و تاوانش را خود شخص بر دوش میکشد، چشم پوشی کاملا امری اخلاقی است.اما زمانی که ندیدن واقعیت محض توسط شخصی و بیان ان در جمع که باعث انحراف گروهی و توهین و اهانت به گروه دیگر است عذر تقصیر آوردن و چشم پوشی و سکوت در برابر چنین اشخاصی شراکت در جرم و حمایت و همدستی با نادان است و از رذایل اخلاقی به حساب می آید.

حال اینکه ما با کدام چشم به این نادان متظاهر یاوه گو نگاه کنیم منوط به درایت و عقل ماست.
 در آخر اینکه شما با کدامین چشم به این شخص نگاه میکنید؟

خود بینی‌ات پسر، یک اشتباه بود
این مستی از غرور، اوج گناه بود
سوغاتی تو چیست؟ حرّاف بی‌عمل!
سودت برای ما غم بود و آه بود

آغوش این وطن باز است و بی دریغ
بر هر عقیده و هر راه و هر طریق
این خاک، خاک ماست، کُرد و بلوچ و لُر
مفکن در این سرا، ای بی خرد! حریق

تو گیرِِ مذهبی، من در هوای عشق
قدری سکوت کن، بشنو صدای عشق
ما ریشه‌مان یکی است، در خاکِ این وطن
از دشمنی نگو، در سرسرای عشق

بخشید جرم تو آن مفتی عزیز
هان! آبروی خود، زین پس چنین مریز!
از من نه، از حسین بشنو تو این سخن:
آزاده شو، پسر! کمتر بگو مجیز!

علی رضا جعفری(آزادی)

#آزادی_مذهبی #رواداری #دیگرستیزی #گفتگو_توانا

@dialogue1402

زوم: دلار بالا، زندگی پایین

اقتصاد ایران زیر سایه سیاست‌های فاجعه‌بار جمهوری اسلامی در حال فروپاشی است. قیمت دلار در دی‌ماه ۱۴۰۳ به ۸۱ هزار و ۹۰۰ تومان رسیده، تورم کمر مردم را شکسته و قدرت خرید به حدی کاهش یافته که تأمین نیازهای اولیه برای بسیاری به یک آرزو تبدیل شده است. این وضعیت نتیجه مستقیم سوءمدیریت، فساد گسترده و اولویت دادن به ایدئولوژی‌های بی‌پایه به جای منافع ملی است. تصمیمات نابخردانه، چاپ بی‌رویه پول، و ناتوانی در مدیریت منابع کشور، زندگی میلیون‌ها ایرانی را به نابودی کشانده است.

در همین حال، جمهوری اسلامی میلیاردها دلار از سرمایه‌های کشور را صرف حمایت از رژیم‌های سرکوبگر منطقه‌ای مانند سوریه، لبنان و یمن کرده و منابعی که باید برای مردم ایران هزینه می‌شد، در ماجراجویی‌های بی‌ثمر منطقه‌ای هدر رفته است. این سیاست‌ها نه‌تنها ذخایر ارزی کشور را تخلیه کرده، بلکه جایگاه ایران را در دنیا به شدت تضعیف کرده است. تا زمانی که این رژیم بر قدرت است، بهبود شرایط نه ممکن است و نه در اولویت. راه نجات ایران تنها در کنار زدن این نظام فاسد و بی‌کفایت است.

https://tavaana.org/ir-economic-crisis/

#زوم #قیمت_دلار #فقر_فساد_گرونی #نه_غزه_نه_لبنان_جانم_فدای_ایران #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

هادی عامل، گزارشگر کشتی، در برنامه «جعبه سیاه» شبکه افق، پس از دریافت هدیه‌ای شامل کفن و اعلامیه مراسم ترحیم خودش، ناراحتی خود را از این اقدام بروز داد و با چهره‌ای بهت‌زده و ناراحت، خطاب به مجری گفت: «من که خوشم نیامد از این مسئله. اصلا دوست ندارم در مورد مرگ صحبت کنیم و به آن فکر کنیم. اصلا قشنگ نیست این کار. من دوست ندارم. همه ما یک روز می‌میریم ولی دلیلی ندارد بیاییم کفن به خودمان هدیه دهیم.»

ین گزارشگر باسابقه تلویزیون به او گفت: «این که عکس را بیندازید روی این اعلامیه، اصلا قشنگ نیست. اصلا قشنگ نیست! این کار به من حس منفی داد. به آن اعتراض دارم، اصلا کار قشنگی نبود.»

صفحه ورزش مدیا، در متنی انتقادی در خصوص این برنامه نوشت:
ته ابتکار تلویزیون بیست‌وچهار هزار میلیاردی مملکت هم این است که هادی عامل را دعوت کنند و آخر برنامه به او کفن و اعلامیه ترحیم با اسم و عکس خودش هدیه بدهند؛ آنقدر تلخ و زننده که مهمان را همان‌جا روی آنتن به واکنش منفی وا می‌دارد. توجیه‌شان هم این است که: «گفتیم وقتی آخرش این است، چرا اینطور زندگی کنیم؟» آیا اولویت اول برای دریافت این کفن پیام‌دار در ایران، یک گزارشگر کشتی است؟ به خدا که اگر همان دور و اطراف‌تان را نگاه کنید، کلی گزینه مستحق‌تر پیدا خواهید کرد.
با شما منادیان مرگیم که روشن نیست جایگاه «زندگی» در تفکرات‌تان کجاست؛ شما که ویژه‌برنامه‌های مهجور شب یلدای‌تان هم به اشکباران درگذشتگان تبدیل می‌شود و غم و اندوه از در و دیوار کارهای‌تان می‌بارد. راستی حالا که بحث «راضی نیستم» داغ است، کاش در همین صداوسیما یک نظرسنجی شفاف می‌گذاشتید در مورد این که چند درصد از ایرانیان راضی هستند اموال‌شان خرج تولید چنین محصولاتی شود؟!


ـ به نظر شما چه کسی در ایران مستحق چنین هدیه‌ای است؟

#سیمای_میلی #صداوسیما #بودجه_مملکت #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

پیام امروز مادران دادخواه بوکان و پست مشترکشان از صفحه دایه مینا (mina_soltani1348)، مادر جاویدنام شهریار محمدی، همراه با دیگر مادران دادخواه بوکان منتشر شد.

با وجود فشارهای سنگین رژیم، این مادران شجاع توانستند مراسم را برگزار کنند و بار دیگر پیمان اتحاد و همبستگی خود را تازه نمایند. آنان با ایستادگی و مقاومت، پیامی روشن به تمام مردم ایران و جهان ارسال کردند: صدای عدالت خاموش‌شدنی نیست، و راهی که برای آزادی آغاز کرده‌اند، با قدرت ادامه خواهد داشت.


پیام جمعی مادران دادخواه بوکان جنبش «ژینا»
در سکوت تلخ این روزها،
قلب‌هایمان پر از غم اما سرشار از عشق و خشم است.
امروز، روزی است که اگر ظلم و بی‌عدالتی نبود، پسرمان، هژار مام‌خسروی، همراه با خواهر دوقلویش، تولد ۲۳ سالگی‌شان را جشن می‌گرفتند.
اما هژار در میان ما نیست. او را از ما گرفتند، اما یاد و نامش هرگز خاموش نخواهد شد، زیرا او فرزند همه ماست، نماد مقاومت یک ملت و فریادی است که تا ابد در گوش تاریخ خواهد پیچید.

امروز، ما مادران و خانواده‌های دادخواه بوکان، با قلب‌هایی که از داغ فرزندان‌مان می‌تپد و اشک‌هایی که از درد بی‌پایان جاری است، دوباره گرد هم آمدیم. در کنار هم، یاد و خاطره هژار را گرامی داشتیم و به خون پاک او و تمام عزیزانی که ناعادلانه از ما گرفته شدند، قسم خوردیم که راهشان را ادامه دهیم و صدای عدالت را روشن نگهداریم.

دو سال و چند ماه از روزی که عزیزانمان را از دست دادیم می‌گذرد. اما این زخم، ما را نه تنها پراکنده نکرد، بلکه به هم نزدیک‌تر کرد. این درد مشترک، ما را از خانواده‌هایی پراکنده به یک خانواده بزرگ تبدیل کرده است. خانواده‌ای که عشق به عدالت و مقاومت، آن را زنده نگه داشته است. اتحاد ما، چراغی است که در تاریکی ظلم روشن مانده است.

هژار مام‌خسروی، که در ۲۴ دی‌ماه ۱۳۸۱ در بوکان به دنیا آمد، در ۲۶ آبان‌ماه ۱۴۰۱ با شلیک مستقیم کشته شد و جان خود را از دست داد. اما او دیگر تنها پسر خانواده مام‌خسروی نیست؛ او فرزند تمام ماست، فرزندی که راهش ادامه دارد و خونش هرگز هدر نخواهد رفت.

هژار امروز ۲۳ ساله است. شاید جسم او در میان ما نباشد، اما خونش در رگ‌های ما جاری است و راهش در قدم‌های ما ادامه دارد.
ما خانواده‌های دادخواه بوکان هستیم و تا روزی که عدالت بر این سرزمین جاری شود، صدای عدالت را روشن نگه خواهیم داشت.


#هژار_مام_خسروی #هیمن_آمان #ابراهيم_شريفى_فر #هیوا_جان_جان #امجد_عنایتی #شهریار_محمدی
#ژن_ژیان_ئازادی #زن_زندگی_آزادی #دادخواهی #عدالت #بوکان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«حسن نیت»

اثر سلمان رشدی
ترجمه: آموزشکده توانا

سال ۱۹۸۹ آیت‌الله خمینی، بنیانگذار و رهبر جمهوری اسلامی، فتوای قتل سلمان رشدی را صادر کرد؛ چون – به زعم او – در کتاب «آیه‌های شیطانی» به باورهای اسلامی توهین شده بود. این فراخوان سرنوشت کتاب و نویسنده را دستخوش حوادث بسیاری قرار داد؛ اجازه انتشار کتاب در بسیاری کشورها حتی چند کشور اروپایی داده نشد و چند کتابفروشی آمریکایی عرضه‌کننده آن هدف بمب‌گذاری تروریستی قرار گرفتند. در نتیجه عمده کتابفروشی‌ها از عرضه آن صرف نظر کردند.

سلمان رشدی، متولد ۱۹۴۷ در خانواده‌ای مسلمان در بمبئی و فارغ‌التحصیل دانشگاه کمبریج، پس از انتشار کتاب‌های «کودکان نیمه‌شب» و «شرم» به عنوان شخصیتی ادبی شناخته شد. انتشار «آيه‌های شیطانی» و تهدیدشدن به مرگ در پی فتوای خمینی، بالاجبار او را به زندگی مخفیانه کشانید. رشدی یک سال پس از آن‌که دور از ملاء عام به سر برد مقاله «حسن نیت» را درباره اثرش و آنچه در این مدت از سر گذرانیده بود نوشت و تاکید کرد: «بدون آزادی برای رنجاندن یا خشمگین‌کردن دیگری، آزادی مفهومی ندارد.»

«حسن نیت»، گزیده مقاله سلمان رشدی را با ترجمه آموزشکده توانا به فارسی به رایگان دانلود کنید و بخوانید!

برای دانلود به صفحه توانا رجوع کنید:

‏ https://tavaana.org/in_good_faith/

#گفتگو #رواداری #نقد_دین #ترور #تروریسم #گفتگو_توانا
‏ @dialogue1402

پیام هشدارآمیز احمدرضا جلالی از اوین: جان من در خطر است و دولت سوئد هیچ کاری نمی‌کند

احمدرضا جلالی، پژوهشگر دوتابعیتی ایرانی-سوئدی، در روز تولدش با انتشار یک فایل صوتی از داخل زندان اوین، ضمن اشاره به وضعیت وخیم سلامتی خود، تأکید کرد که مقام‌های سوئدی از شرایط او در زندان آگاه هستند، اما هیچ اقدامی نمی‌کنند و او را نادیده گرفته‌اند.

این پژوهشگر دوتابعیتی هشدار داد که هر لحظه ممکن است اعدام شود یا به دلیل بیماری، پس از نزدیک به ۹ سال حبس، پشت میله‌های زندان جان خود را از دست بدهد.

احمدرضا جلالی، در اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۵ به دعوت چند نهاد دانشگاهی دولتی به ایران سفر کرد. اما در جریان این سفر بازداشت شد و در «دادگاه انقلاب» تهران، طی یک روند قضاییِ غیرشفاف و امنیتی، بدون رعایت حق دفاع و حداقل‌های یک دادرسی منصفانه، به‌اتهام جاسوسی محاکمه و در نهایت به اعدام محکوم شد.

جمهوری اسلامی همواره از بازداشت شهروندان خارجی یا ایرانیان دو تابعیتی با اهداف سیاسی به‌منظور امتیازگیری از دولت‌های غربی استفاده کرده و موضع‌گیری ضعیف، گزینشی یا انفعالی دولت‌های غربی نیز به این باج‌گیری‌ها دامن زده است.

#احمدرضا_جلالی
#گروگان‌گیری
#ایرانیان_دوتابعیتی
#دولت_سوئد
#مجازات_اعدام
#نه_به_اعدام
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران‌وحومه در محکومیت تأیید حکم اعدام پخشان عزیزی توسط دیوان عالی کشور و دیگر احکام اعدام

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران‌وحومه با قاطعیت تأیید حکم اعدام ناعادلانه علیه پخشان عزیزی، مددکار اجتماعی و فعال حقوق زنان، توسط دیوان عالی کشور، و همچنین صدور و اجرای دیگر احکام اعدام علیه فعالان مدنی، اجتماعی و سیاسی را محکوم می‌کند.

پخشان عزیزی، به دلیل فعالیت‌های مدنی و مسالمت‌آمیز خود، از جمله کمک به زنان و کودکان آواره در سوریه و عراق، به اتهام واهی «بغی» توسط دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شده است.

در گزارش عفو بین‌الملل آمده است که از جمله فعالیت‌های بشردوستانه پخشان عزیزی بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۲، مشارکت او در ارائه کمک به زنان و کودکانی بوده است که در پی حملات گروه مسلح داعش آواره شده بودند و در اردوگاه‌های شمال شرق سوریه و اقلیم کردستان عراق اسکان یافته بودند.

حکم ظالمانه اعدام علیه پخشان عزیزی اخیراً توسط دیوان عالی کشور تأیید شده که نشان‌دهنده تداوم سرکوب سیستماتیک و نقض کامل عدالت در دستگاه قضایی کشور است.

محاکمه پخشان عزیزی که با شکنجه، ناپدیدسازی قهری، اعترافات اجباری و نقض گسترده حقوق دادرسی همراه بوده، نمونه آشکار گسترش سرکوب فعالان مدنی و مدافعین حقوق انسانی است. این احکام بخشی از سیاست‌های سرکوبگرانه‌ای است که با هدف ایجاد رعب و وحشت و سرکوب آزادی‌خواهی و عدالت طلبی مردم ستم دیده، دنبال می‌شود.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران‌وحومه خواهان توقف فوری حکم اعدام پخشان عزیزی، آزادی بی‌قید و شرط او و همچنین لغو حکم اعدام علیه بهروز احسانی، مهدی حسنی، وریشه مرادی، و‌ دیگر فعالان مدنی و سیاسی است.

ما همچنین بار دیگر بر مخالفت قاطع خود با مجازات اعدام به‌عنوان مجازاتی غیرانسانی و ابزاری سرکوب‌گرانه تأکید می‌کنیم. جنبش‌های کارگری در ایران و سراسر جهان به‌طور قاطع با مجازات اعدام در هر شکل و بهانه‌ای مخالفند. ما «مجازات اعدام» را ناقض حق حیات، عدالت اجتماعی، برابری و حق زندگی شایسته می‌دانیم و لغو آن را گامی مهم در جهت ایجاد جوامعی انسانی‌تر و عادلانه‌تر می‌شماریم.

ما از تمامی کارگران و‌ تشکل‌های کارگری، سازمان‌های مدافع حقوق انسانی و جوامع مدنی بین‌المللی می‌خواهیم که در برابر این احکام ناعادلانه و سرکوب سیستماتیک، موضعی جدی و مؤثر اتخاذ کنند.
#نه_به_اعدام
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران‌وحومه
۲۴ دی ۱۴۰۳
#بیانیه #پخشان_عزيزى #وریشه_مرادی #مهدی_حسنی #بهروز_احسانی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سلمان رشدی: «بدون آزادی برای رنجاندن یا خشمگین‌کردن دیگری، آزادی مفهومی ندارد»

#سلمان_رشدی #آزادی_بیان #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

برای جان

ما هم به راه خود ادامه خواهیم داد
زیرا که برای ما از همه چیز معتبرتر،
حق هر انسانیست به «زندگی»
برای
#پخشان_عزیزی
#وریشه_مرادی
#عباس_دریس
#مجاهد_کورکور

پخش تراکت نه به اعدام
۲۴ دی ۱۴۰۳
برای سه شنبه های نه به اعدام


ارسالی مخاطبان توانا

فعالیت میدانی و پخش‌ کردن و نصب پوستر علیه اعدام در خیابان‌های ایران، نقشی کلیدی در آگاهی‌بخشی عمومی و مقابله با عادی‌سازی خشونت دولتی دارد. این اقدامات، صدای مظلومانی را که در سکوت قربانی می‌شوند، به گوش جامعه می‌رساند و افراد را به تفکر وادار می‌کند. حضور پوسترها در فضاهای عمومی، شکاف بین تبلیغات رسمی حکومتی و واقعیت‌های تلخ را برجسته می‌سازد و به مردم یادآوری می‌کند که اعدام، نه‌تنها راه‌حلی برای مشکلات اجتماعی نیست، بلکه ابزاری برای ایجاد ترس و سرکوب است. این فعالیت‌ها همچنین به ایجاد حس همبستگی و مقاومت در میان مردم کمک کرده و به نوعی، خیابان‌ها را به بستری برای اعتراض مدنی و مبارزه با بی‌عدالتی تبدیل می‌کند.



#نه_به_اعدام #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بیش از ششصد نویسنده، معلم، هنرمند و کنشگر سیاسی و مدنی به حکم بدوی صادره برای احمد درخشان، نویسنده و معلم اعتراض کردند.

شعبه دوم دادگاه انقلاب کرج #احمد_درخشان را به اتهامات: «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «ارسال پیام‌های هنجارشکنانه از طریق فضای مجازی»، علاوه بر یک سال حبس، به «منع از خروج از کشور»، «منع عضویت در گروه‌ها و دستجات اجتماعی»، «منع اشتغال به شغل معلمی» و «انفصال از خدمات دولتی و عمومی به مدت ۲سال از تاریخ اتمام اجرای حکم» محکوم کرده است.

متن این بیانیه را در ادامه بخوانید:

«مردم آزادی‌خواه و عدالت‌طلب ایران!
در ماه‌های اخیر و پس از انتخابات ریاست‌جمهوری، شاهد افزایش سرکوب روشنفکران و فعالان اجتماعی بوده‌ایم. علیرغم وعده حاکمیت برای «وفاق ملی»، هیئت‌های رسیدگی به تخلفات اداری همچنان به برخوردهای امنیتی با معلمان پیشرو ادامه می‌دهند و قوه قضائیه نیز با تکرار روش‌های قبلی، احکام ناعادلانه‌ای را صادر و اجرا می‌کند.
در این دور جدید اتهام‌ها و احکام، احمد درخشان، نویسنده و معلم، به اتهام تبلیغ علیه نظام در فضای مجازی، در شعبه‌ی دوم دادگاه انقلاب کرج، به یک سال زندان، دو سال محرومیت از شغل معلمی، ممنوعیت خروج از کشور و انفصال از مشاغل دولتی محکوم شده است.
این حکم ناعادلانه علیه معلمی محبوب و نویسنده‌ی آثاری چون رمان‌های «مه مانی»، «پنج باب در رجعت سلیم و دوالپا» و «برقصا»،  نشان‌دهنده‌ی پافشاری حکومت بر ادامه سیاست سرکوب نخبگان فرهنگی است. نتیجه‌ی این رویکرد خطرناک، سرخوردگی اندیشمندان دلسوز کشور و تشدید بحران‌هایی است که زندگی سیاسی و اجتماعی ما را مختل کرده است.
ما امضاکنندگان این بیانیه، ضمن حمایت از این معلم توانا و نویسنده‌ی برجسته و اعتراض به این حکم، از دادگاه تجدید نظر انتظار داریم که با لغو این حکم ناعادلانه، از پایمال شدن حقوق ایشان و افزایش ناامیدی نخبگان و مردم نسبت به صدور چنین احکامی جلوگیری کند.»

احمد درخشان علاوه بر شغل معلمی، نویسنده ادبیات داستانی است و چندین مجموعه داستان از او در ایران منتشر شده است. آقای درخشان پیش‌تر هم به دلیل فعالیت‌های صنفی و ادبی به مراجع قضایی احضار و مورد بازجویی قرار گرفته بود. او در حساب کاربری خود، به انتقاد از اتهامات و زبان مبهم قضایی پرداخت و گفت: «این زبان مغشوش چگونه می‌تواند جهت کذب را معین کند؟ مسأله این است...»


#احمد_درخشان #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سالروز خروج شاه و شهبانو از ایران

محمدرضا شاه پهلوی و شهبانو فرح پهلوی در ۲۶ دی ماه ۱۳۵۷ ایران را ترک کردند. می‌گویند شاه ۱۰ روز قبل از آن تصمیم قطعی به خروج از کشور گرفته بود.

اینکه چرا شاه از کشور رفت، تفاسیر مختلفی داشته است. خود او به طور رسمی گفت که برای استراحت به آسوان مصر می‌رود. اما تحلیلگرانی هستند که می‌گویند پادشاه ایران نمی‌خواست به سیاست مشت آهنین متوسل شود و با سرکوب گسترده، ماندگاری حکومت خود را تضمین کند.

فرح پهلوی در کتاب خاطراتش درباره این سفر خاص می‌گوید:

«هر بار که صبح ۲۶ دی ۱۳۵۷ را به یاد می‌آورم اندوهی عمیق و بی‌پایان قلبم را می‌فشارد. آن روز تهران در سکوتی دلهره آور فرو رفته بود. گویی پایتخت ما که از چند ماه پیش در خون و آتش به سر می‌برد، ناگهان نفس در سینه حبس کرده بود. ما در آن روز به سفر می‌رفتیم. مملکت را ترک می‌گفتیم با این گمان که دور شدن موقت پادشاه به آرام کردن شورش کمک خواهد کرد».

نکته جالب توجه آنکه چند روز قبل از خروج از کشور، شاه از خبرنگاران و رسانه‌های بین المللی می‌خواهد به کاخ و محل اقامت خانواده شاهنشاهی بیایند و از همه چیز عکس و فیلم بگیرند. یکی از خبرنگاران خارجی در این باره گفته بود:‌

« کاخ سلطنتی دست نخورده است. لباس‌ها همه در کمدها مانده‌اند و فقط آنها را پوشانده‌اند. ویترین‌ها و کمدها دست نخورده‌اند. کتابخانه ملکه همچنان مملو از آثار هنری است که او دوست داشته است. حس کلی کاخ این است که خانواده‌ای که اینجا می‌زیسته، برای سفری کوتاه رفته و باز خواهد گشت».

پس از اینکه مجلس به دولت بختیار رای اعتماد داد، شاه و شهبانو در میان بغض هواداران و وفاداران خود در فرودگاه، ایران را برای همیشه ترک کردند.

پس از خروج شاه، انقلابیون نیز در خیابان‌ها شادی کردند و آیت‌الله خمینی نیز خروج شاه را «فرار محمدرضا پهلوی» خواند و در پیامی گفت:‌«فرار محمد رضا پهلوی را که طلیعه پیروزی ملت و سرلوحه سعادت و دست یافتن به آزادی و استقلال است به شما ملت فداکار تبریک عرض می‌کنم...او رفت و به هم پیمان خود اسرائیل دشمن سرسخت اسلام و مسلمین پیوست...».

دو هفته بعد از خروج شاه، آیت‌الله خمینی در میان استقبال انقلابیون به ایران بازگشت. خروج و ورودی که در ادبیات انقلابی به «دیو چون بیرون رود فرشته در آید» تعبیر شد.

شما چه می‌اندیشید؟ پس از ۴۶ سال از خروج شاه و شهبانو از کشور، و بازگشت خمینی، نظرتان درباره پادشاه ایران در مقایسه با بنیانگذار جمهوری اسلامی چیست؟
آیا ایران به استقلال و آزادی رسید؟

#محمدرضاشاه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

دکتر کمال جعفری یزدی، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، در تماسی صوتی اطلاع داد که امروز از طریق ویدئو کنفرانس بابت پرونده‌ای جدید تفهیم اتهام شده است.

در این پرونده که با شکایت دادستان شهرستان ابهر علیه ایشان گشوده شده است، ایشان به، تبلیغ علیه نظام، تشویش اذهان عمومی و دعوت از ایثارگران و جانبازان برای حضور در میدان در ملاقات ملاقات با جانباز جنگ سردار محمدولی حیدربیگی، متهم شده است.
چند ماه پیش به دنبال اقدام دادستان ابهر جهت بازداشت غیرقانونی آقای "محمدولی حیدربیگی" جانباز ۷۰٪ (قطع هر دو پا) او دچار مشکلات قلبی و در بیمارستان بستری شد که دکتر جعفری یزدی به ملاقات ایشان رفتند.

#محمدولی_حیدربیگی در اعتراضات ۱۴۰۱ به اتهام توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام و اتهامات واهی دیگر توسط سازمان اطلاعات سپاه، دستگیر و در بازداشتگاه سپاه، مورد ضرب و شتم قرار گرفت و در نهایت با پرونده‌سازی ظالمانه در مجموع به ۱۳ سال حبس محکوم شده بود آقای حیدربیگی اکنون زندگی مخفی دارد و حکومت دنبال ایشان است.

آقای جعفری‌یزدی، در تماس خود گفتند که آقای حیدربیگی که همسنگر من بودند از ولی نعمتان این مملکت هستند و خط قرمز من همرزمانم و شهدای جنگ هستند. سردار حیدربیگی یک جانباز و شهید زنده است و اگر لازم باشد من دنیا را برایش به هم می‌ریزم.
من پای مصنوعی‌اش را بوسیدم. من دعوتی نکردم و گفتم ایثارگران جنگ می‌توانند از خودشان دفاع کنند.

او با اشاره به ضبط اموال شخصی ایشان توسط نهاد امنیتی گفت:
«به پرونده سازان بگویید لوازم شخصی که از خانه من دزدیدید به من بدهید.
وزارت اطلاعات چرا به زندگی شخصی من وارد شدند؟ فرزند و همسرم را از من دور کردند.»

نکات دیگری که آقای جعفری‌یزدی گفتند به شرح زیر است؛
«ما اقتدار لازم را داریم در دفاع از خود و حرف زدن با اینها. این اتهامات برای من مسخره و خنده‌دار است.
در آخرین دفاع گفتم یک دقیقه بازداشت من جنایت علیه بشریت است و باید از من عذرخواهی کنید.

من به کدام اپوزیسیون وصلم؟ من یک فرد ملی هستم. به هیچ گروهی وصل نیستم و بیش از خیلی از افراد هزینه دادم برای کشورم.
اینها برای تامین حداقل‌های مردم مانده‌اند. خیانت و دزدی و قتل و باجناق بازی و... را کسی دیگر می‌کند و ما میریم زندان!
هر ثانیه بازداشت برای من عزت و افتخار است.
از شانزده‌سالگی که وارد عرصه دفاع از میهن شدم افتخار کردم و الان هم همانطور است.
به قاضی گفتم هر اتهامی از جنگ جمل قبول می‌کنم. من را علاف نکن!
هر حکمی دوست دارید بدهید، من به دادگاه نمی‌آیم.»

#کمال_جعفری_یزدی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

آزادی بیان در جهان‌بینی خامنه‌ای

علی خامنه‌ای می‌گوید: در کشور ما آزادی بیان به طور کامل وجود دارد و ملت دارد آن را می‌بیند. او می‌گوید هیچ کس امروز بخاطر اینکه طبق عقیده خود حرف زده است، مورد مواخذه دستگاه نیست…

در این ویدیو بیش‌تر سخنان او را درباره آزادی بیان، آزادی عقید و آزادی مطبوعات ببینید و بشنوید.

سایت:
https://tavaana.org/freedom-of-expression-khamenei/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=hdsWXFWHPl4


#یاری_مدنی_توانا
#آزادی_بیان
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

کارشناسان سازمان ملل از تایید حکم اعدام علیه پخشان عزیزی اظهار نگرانی کردند.

اعتراض به صدور حکم اعدام پخشان عزیزی کماکان ادامه دارد. خانواده‌های دادخواه، فعالان زن، زندانیان سیاسی حال حاضر، یا زندانیان سیاسی پیشین، فعالان مدنی و فعالان حقوق‌بشر، کاربران در شبکه‌های اجتماعی و جامعه مدنی ایران اعتراض خود را به روش‌های مختلف نشان داده‌اند؛ از زدن هشتگ تا صدور بیانیه تا دیوارنویسی در سطح شهرها. در این میان اعتراض نهادهای بین‌المللی هم از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
کارشناسان ارشد سازمان ملل روز گذشته هشدار دادند:
«جمهوری اسلامی باید فورا حکم اعدام پخشان عزیزی را لغو کند.»
البته آن‌ها در این بیانیه به صراحت از جمهوری اسلامی خواستند کل اعدام‌ها در ایران را فورا متوقف کند.

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_اعدام
#پخشان_عزیزی
@Tavaana_TavaanaTech

ایران یک‌پارچه و یک‌صدا علیه اعدام ایستاده است
با وجود تهدید و سرکوب شدید، فعالان مدنی زن در شهر سنندج تچمع اعتراضی برگزار کردند.
امروز چهارشنبه ۲۶ دی‌ماه ۱۴۰۳ تعداد زیادی از فعالان زن در شهر سنندج در اعتراض به صدور حکم اعدام علیه پخشان عزیزی و وریشه مرادی با در دست‌داشتن پلاکاردهایی و دادن شعار علیه حکم اعدام تجمع اعتراضی برپا کردند.
این تجمع مقابل ساختمان استانداری کردستان برگزار شد و به گفته منابع محلی با وجود فضای امنیتی و سرکوب شدید زنان پس از پایان تجمع بیانیه‌ای قرائت کردند.

به گزارش «هه‌نگاو» نهادهای امنیتی از روز گذشته نسبت به برگزاری هرگونه تجمعی هشدار داده بودند و حتی از طریق تماس تلفنی تعدادی از فعالان زن را تهدید کرده بودند.

به گفته یکی از حاضران در این تجمع فعالیت‌های میدانی برای لغو حکم اعدام وریشه و پخشان در روزهای آینده هم ادامه خواهد داشت.

ارج می‌نهیم حضور این فعالان را با وجود سرکوب شدید و فضای امنیتی در کشورمان. آنها هم در فضای مجازی و هم این‌چنین در خیابان حاضر شده‌اند تا مخالفت خود را با دیکتاتوری جمهوری اسلامی نشان دهند.

جامعه مدنی ایران در سراسر جهان یک‌صدا علیه حکم اعدام ایستاده است. در شهر شما چطور؟ آیا تجمع اعتراضی برگزار شده؟ دیوارنویسی چطور؟ شما برای مبارزه با ضحاک چه راهی پیشنهاد می‌دهید؟

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#پخشان_عزیزی
#نه_به_اعدام
#وریشه_مرادی
@Tavaana_TavaanaTech