تولد مبارک، #حسین_شنبه‌زاده، مرد شریفی که با یک نقطه آن دیکتاتور را لرزاندی!

طرح از قلمفرسا

متن زیر بخشی از نامه حسین شنبه‌زاده است:

در سؤال سوم به گمانم پرسیده بودید چرا نقطه گذاشتی؟ قصدت چه بود؟ عین جوابی که - البته دور از جانتان- به بازجو دادم و راست گفتم: «فقط و فقط لایک+ من ویراستارم. ادمین پیج ایشان در انتهای جمله نقطه نگذاشته بودند. من آن نقطه را اضافه کردم.» صورت سؤال مضحک بازجو که بارها تکرار شد، این بود: «انگیزه خود را از گذاشتنِ نقطه زیر توئیت مقام معظم رهبری بیان کنید.» و هربار همان جواب را زیرش می‌نوشتم. واقعیت هم همین است: فقط و فقط لایک؛ در این معنا که می‌دانستم در خطّ مقدم جنگِ مجازی، یک مستر نوبادیِ فاقدِ عِدّه و عُدّه، فقط یک «.» زیر یک توئیتِ «رهبر مسلمین جهان و حومه» می‌گذارد. توئیتی که جزوِ بی‌اهمّیّت‌ترین توئیت‌های آن اکانت است. عکسِ آن مقام با مشتی نوجوانِ گمانم والیبالیست. و به همین راحتی جنگی -از طرف مردم- سبکسرانه راه می‌افتد با تمامِ لایکریزی‌ها و خرج‌های میلیاردیِ سیر کردنِ صاحبانِ گشنه‌ی مفتخر به تجاوزِ «بیگ اکانت»های ولاییِ توئیتر. آن توئیت مطلقاً فاقد اهمیت، می‌شود یکی از پرلایکترین توئیت‌های اکانت رهبری. گمانم هفت هشت هزار لایک تا وقتی من دستگیر شدم و یک نقطه صادر شده از گوشیِ سه-چهار تومانیِ مستر نوبادی،
تا لحظه امحای اکانت توئیترم؛ بیش از ۴۰هزار لایک. البته من نمی‌پرسم ها، ولی شاید برای بعضی اذهان مریض، این پرسش پیش بیاید که رهبر جمهوری اسلامی فکر می‌کنند دستِ‌کم در این فضا چقدر مشروعیت دارند؟ آیا اساساً در جریان این موضوع هستند؟ نکند فرمانِ گوشمالیِ نقطه‌گذارِ فلک‌زده (اما سربلند) را خودشان در لحظه‌ای پر از خشم ملکوتی صادر کرده‌اند؟

روزی بازجو درمورد اعترافاتم در باب «انگیزه نقطه» گفت: «خودتی، فکر کردی ما نمی‌دونیم چرا نقطه رو گذاشتی؟» گفتم: «چرا؟» و حقیقتاً برایم سؤال بود. واقعاً می‌خواستم بدانم درمورد «انگیزه»ام چه فکری می‌کند. انتظارِ یک سخنرانی داشتم در این معنا که «می‌خواستی بگویی این نقطه، نقطه پایانِ فلان
است و بهمان است...» و این اراجیف. خیر. بازجویی که عاشق این بود که دارای هوش جلوه کند، چیزی به عنوان انگیزه من گفت که جزو عجیب‌ترین و احمقانه‌ترین حرفهایی‌ست که در عمرم شنیده‌ام. به قول حاج‌آقای انصاریان، روضه‌خوانِ بیت، «طاقتشو داری بگم؟» گفت: «آقا البته خودشون شخصِ رشیدی هستن، ولی بین اون جوونای والیبالیست، قدش کوتاه‌تر جلوه می‌کرد. نقطه رو گذاشتی که بگی آقا، ببین این جوونا، به اندازه‌ی نقطه‌ست. کوچیکه.»

#زندانی_نقطه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

امروز در هفتمین سالگرد قتل حکومتی (اعدام) رامین حسین‌پناهی، لقمان و زانیار مرادی، امجد (برادر رامین) و دایه آمنه مادر جاویدنام زانیار بر مزار کا‌ک اقبال مرادی⁩ پدر زانیار مرادی حضور یافتند.

آنها ضمن گرامیداشت یاد و نام آن جاویدنامان، بر پیمان دادخواهی تا سرنگونی جمهوری اسلامی تاکید کردند.

لازم به ذکر است، جمهوری اسلامی هرگز پیکر لقمان و زانیار و رامین را به خانواده‌های آن‌ها تحویل نداده و محل مزار آن‌ها را اعلام نکرده است.

#لقمان_مرادی #زانیار_مرادی #رامین_حسین_پناهی #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مهبانو خشنودی‌کیا: «شهریور برای ما سمبل شهامت و شجاعت است»

مهبانو خشنودی‌کیا، از مصدومان چشم در اعتراضات «انقلاب مهسا»، در پیامی صوتی که در صفحه اینستاگرامش منتشر کرد، از شهریورماه به‌عنوان ماهی آمیخته با اندوه، مقاومت و امید یاد کرد. او گفت: «شهریور برای من سراسر پریشانیه. پریشانی که نشأت گرفته از از دست دادن‌هاست. نشأت گرفته از یک غم و اندوه وسیعی که هیچوقت کمرنگ نشد و نمی‌شه.»
او شهریور را یادآور چهره و نام کسانی دانست که جانشان را در اعتراضات از دست دادند: «شهریور یادآوره صورت ماه کسایی که دیگه نداریمشون. یاد آور مجیدرضاها و محسن‌ها و رضاهاییه که از دار شجاعت آویخته شدند. شهریور، یادآور آزادگی زنانی و مردانیه که هنوز هم در بند اسارت هستند.»
وی در ادامه با اشاره به ژینا (مهسا) امینی گفت: «ما ژینا رو غریبانه در شهریور از دست دادیم و از دست دادنش رو تاب نیاوردیم. تاب نیاوردیم و تاب نمیاریم. بی‌عدالتی را، به ناحق کشته شدن رو، ظلم رو. حتی اگه به قیمت زندگیمون تموم بشه.»
خشنودی‌کیا ضمن یادآوری هزینه‌های سنگین اعتراضات، خود را همدرد خانواده‌ها و آسیب‌دیدگان دانست: «شرمنده مادرانی هستم که دسته‌های گلشان زیر خاکند، به حکم ظلم و بی‌عدالتی. دردمند همدردهایی هستم که بینایی یک چشم و یا حتی هر دو چشمشون رو از دست دادن. و افتخار می‌کنم به همه کسایی که سکوت نکردند و به جرم فریاد زدن الان در زندان هستند.»
او با اشاره به تداوم فشارها گفت: «هنوزم وقتی شهریور می‌شه، احساس می‌کنم همه اون اتفاقات داره تکرار می‌شه... این درد، این غم، هیچوقت برای ما کهنه نمی‌شه. هیچوقت سبک نمی‌شه.»
با وجود این تلخی‌ها، خشنودی‌کیا بر ادامه مسیر حق‌طلبی تأکید کرد: «ادامه مسیر حق‌طلبی کار دشواریه. اما به هر قیمتی این مسیر را ادامه می‌دیم. تا وقتی که عدالت برقرار بشه. تا وقتی که تمام مسببین به سزای اعمالشون برسن. تا وقتی که به اندازه ذره‌ای آرامش رو به دل مادرهای دادخواه برگردونیم.»
او در پایان بار دیگر بر امید مشترک نسل معترض تأکید کرد: «توی اولین ویدیویی که از خودم منتشر کردم گفتم امیدوارم عمرم به دنیا باشه و ببینم که ظلم پایدار نیست. هنوز هم امیدوارم که این رو ببینم. اما حتی اگر روزی من نبودم، همه کسایی که هستند به جای ما ادامه بدن. ما بهای سنگینی پرداخت کردیم و این را نباید فراموش کنیم.»

#بمیرد_دلی_که_بلرزد #مهبانو_خشنودی_کیا #چشم_برای_آزادی #زن_زندگی_آزادی #مهسا_امینی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بی‌خبری از امید فتحی، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، خانواده‌اش را به شدت نگران کرده است.
آقای فتحی در حالی که در پنجمین روز اعتصاب غذا به سر می‌برد، از روزی که پیام صوتی اعلام آغاز اعتصاب غذایش را منتشر شد، هیچ تماسی با خانواده نداشته است.
امروز (۱۷ شهریور) خانواده‌اش به زندان مراجعه کردند ولی مسئولان زندان در مورد شرایط او هیچ پاسخی ندادند و حتی اجازه ملاقات کابینی را هم ندادند.
مشخص نیست آقای فتحی اکنون در چه شرایطی به سر می‌برد.

لازم به ذکر است، امید فتحی در منزل خود توسط نیروهای امنیتی بدون ارائه حکم قضایی در تاریخ ۱۳ خرداد ۱۴۰۴، با توسل به زور بازداشت شده بود و با محدودیت تماس‌ها مواجه است. او پیش از این هم سابقه بازداشت و برخورد قضایی داشته است.
آقای فتحی در اعتراض به شرایط نگهداری خود بین مجرمان خطرناک، چندین پیام داده بود و نهایتا پنج روز پیش دست به اعتصاب غذا زد.
او در بخشی از پیام صوتی خود خطاب به خامنه‌ای گفت:
در قحطی اعتماد بین مردم و حکومت، چگونه و تا کی می‌توانی در بین لشکر مجیزه‌گویان منحرف خود بنشینی و سخنان زنگار گرفته را روکشی از طلا بگیری؟ از تریبون یکطرفه و از رسانه میلی خود همچنان به فریب عوام الناس بپردازی؟ چرا که افکار عمومی و مردم آگاه ایران شما را متهم اصلی اعدام‌ها، قتل‌ها، شکنجه و آزار و زندانی کردن فرزندان راستگوی این مرز و بوم می‌دانند.

پی‌نوشت:

بیانیه خانواده امید فتحی:
«امید فتحی، زندانی سیاسی، از تاریخ ۱۳ شهریورماه ۱۴۰۳ اقدام به اعتصاب غذا نموده است. علی‌رغم گذشت شش روز از آغاز این اقدام اعتراضی، از روز دوم اعتصاب تاکنون هیچ‌گونه تماس یا اطلاع‌رسانی درباره وضعیت جسمانی و محل نگهداری وی به ما داده نشده است. ادامه‌ی این بی‌خبری موجب نگرانی شدید خانواده و نزدیکان ایشان شده و مسئولیت حفظ جان و سلامت آقای فتحی مستقیماً بر عهده مقامات زندان و دستگاه‌های ذی‌ربط خواهد بود.»


#امید_فتحی #زندان_وکیل_آباد_مشهد #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

امروز تولد حسین شنبه‌زاده‌ست؛ همونی که فقط یه نقطه گذاشت و همین نقطه شد کابوس یه حکومت.
چه عجیبه که ساده‌ترین اعتراض می‌تونه این‌همه سنگین تموم بشه.

حسین امروز پشت میله‌هاست، اما اون نقطه هنوز بیرون زنده‌ست؛ توی دل آدمایی که یاد گرفتن گاهی یک نشانه کوچک، یک نقطه،  چطور استبداد رو از پایه می‌لرزونه.

تولدش رو وقتی اومد بیرون براش جشن می‌گیریم، ولی امشب هر کسی که به آزادی فکر می‌کنه، بی‌صدا براش شمعی روشن کرده.


#حسین_شنبه‌زاده #حسین_شنبه_زاده #زندانی_نقطه #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
ندا محبی، عاطفه زاهدی، فریده ایوبی، نورا ایوبی، زرین‌دخت احدزاده و ژاله رضایی، شش زن بهائی ساکن همدان، جهت اجرای حکم حبس به شعبه اجرای احکام دادگاه انقلاب این شهر فراخوانده شدند.

براساس گزارش‌ها، عاطفه زاهدی، فریده ایوبی، نورا ایوبی، زرین دخت احدزاده و ژاله رضایی با دریافت ابلاغیه‌هایی که در تاریخ ۱۲ و ۱۳ شهریورماه صادر شده است، به شعبه اجرای احکام دادگاه انقلاب همدان احضار شدند. از این زنان بهائی خواسته شده که ظرف مدت ده روز برای تحمل حبس در این شعبه حاضر شوند.
آنها چندی پیش توسط شعبه ۱۱ دادگاه تجدیدنظر استان همدان مجموعا به تحمل مجموعا ۳۸ سال و ۱۱ ماه حبس محکوم شدند.

این شهروندان، پیشتر در آذر ماه سال ۱۴۰۲ با قرار تامین کیفری آزاد شده بودند. آنها در تاریخ ۱۶ آبان ۱۴۰۲، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات همدان منتقل شدند.

#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

اعلام جرم علیه رئیس و برخی عوامل بیمارستان صارم تهران

مرکز رسانه قوه قضاییه:
«با انتشار تصویری از مراسمی در  بیمارستانی در تهران که نشان از رفتار خلاف شان و عرف و موارد غیراخلاقی داشت، مقام قضایی ضمن تشکیل پرونده علیه نفراتی اعلام جرم کرد.

برای رئیس بیمارستان مورد اشاره و برخی عوامل بیمارستان پرونده قضایی تشکیل شده و علیه آن‌ها اعلام جرم شده است.»/شهرما

ـ شما بگویید، کجای این مراسم خلاف شأن و غیر اخلاقی بوده است؟
معیار حاکمان جمهوری اسلامی ولایی، برای اخلاق چیست؟
اینکه فلان امام جمعه زمین‌خواری کند، فلان مدیر ارشاد ریاکاری کند و چون به خلوت برود با باجناقش آن کار دیگر بکند، اینکه بابک زنجانی‌ها دستشان باز باشد با منابع کشور هر کاری بکنند، اینکه سعید طوسی به شاگردانش تجاوز کند و همچنان در صدر نشیند و قدر بیند! اینها اخلاقی است؟ و رفتار انسانی و محترمانه پزشکان و متخصصان مملکت غیر اخلاقی؟!

#بیمارستان_صارم #نه_به_جمهوری_اسلامی #اخلاق #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سپیده قلیان، فعال سیاسی، درباره دوست و هم‌بند سابق خود که در زندان قرچک محبوس است و از ایستادگی او با وجود مواجهه با انواع محدودیت‌ها نوشته است:

«‏#محبوبه_رضایی بیش از دو سال است که محکومیت پنج‌ساله خود را در زندان قرچک ورامین می‌گذراند. او اهل بوشهر و زاده روستای تنگ‌ارم است و پیش‌تر در پرونده‌ای دیگر سه سال محکومیت را پشت سر گذاشته بود. در آن دوره، به دلیل افشای فجایع زندان بوشهر، به زندان عادل‌آباد شیراز تبعید شد. محبوبه در زندان‌های قرچک و اوین به دلیل دوری مسافت از خانواده‌اش از حق ملاقات محروم بوده است.

او پیش از انتقال به زندان قرچک، با کار در کارگاه‌های معرق و چرم امرار معاش می‌کرد، اما اکنون در زندان قرچک از این حق نیز محروم است. محبوبه همچنین از دسترسی به درمان محروم بوده و با زانودرد شدید و دندان‌درد طاقت‌فرسا دست‌وپنجه نرم می‌کند، اما متأسفانه در زندان قرچک امکان اعزام به دندانپزشک یا دریافت درمان مناسب برایش فراهم نیست.

محبوبه زنی مقاوم، صبور، ایران‌دوست و جسور است. درباره او می‌نویسم تا بگویم محبوبه یک قهرمان زنده است. او در تمامی سختی‌ها و مشکلات این سرزمین، به سهم خود صدای ما بوده است. محبوبه عزیز، تو را به یاد داریم و از تو برای تمام ایستادگی‌ات سپاسگزاریم. چه زیباست اگر قهرمانان‌مان را بهتر و بیشتر بشناسیم؛ زنی از روستاهای جنوب ایران که عاشق وطن و آزادی است و عمر خود را وقف تحقق این آرمان کرده.»

سپیده همچنین در کامنت‌های توییتش، تعدادی از بیانیه‌های محبوبه را بازنشر کرده است.

#سپیده_قلیان #محبوبه_رضایی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

همبستگی خانواده‌های زندانیان سیاسی علیه اعدام

هم‌زمان با ششمین روز اعتصاب غذای حسین رونقی؛ خانواده او به کمپین «نه به اعدام» پیوستند


روز گذشته در تهران، پدر و مادر حسین رونقی همراه با خانواده بابک شهبازی و مادر آرشام رضایی در یک ویدیو شرکت کردند و پیام مشترکی در مخالفت با اعدام منتشر نمودند. در این ویدیو، آنان با تأکید بر ضرورت پایان دادن به صدور و اجرای احکام اعدام، خواستار آزادی فوری زندانیان سیاسی شدند.

این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که امروز هفتمین روز اعتصاب غذای حسین رونقی در زندان قزلحصار است.


#نه_به_اعدام #بابک_شهبازی #حسین_رونقی #آرشام_رضایی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

علی شادمان جایزه‌اش را به حسین محمدی، بازیگر زندانی تئاتر، تقدیم کرد

علی شادمان پس از دریافت جایزه در جشن «نگاه»، آن را به حسین محمدی، بازیگر زندانی تئاتر، تقدیم کرد. او در سخنانی کوتاه گفت:
«من به طرز غریبی ۳ ساله که به یاد دوستیم که هرگز ندیدمش، حتی یه بار هم‌کلام نشدیم، اما گاهی از خیال اینکه چی داره بش می‌گذره اذیت می‌شم؛ به قدر شعورم. دوست دارم اسمشو بیارم… این جایزه را تقدیم می‌کنم به #حسین_محمدی که ۳ ساله در زندانه.»

حسین محمدی؛ بازیگری تئاتری بود که در جریان جان‌باختن «روح‌الله عجمیان»، به ۱۰ سال زندان در تبعید به اتهام هیچ محکوم شد.

شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور حکم ۱۰ سال زندان در تبعید برای حسین محمدی را که توسط شعبه اول دادگاه انقلاب کرج به ریاست موسی آصف‌الحسینی صادر شده تایید کرد.

حسین محمدی ۲۷ ساله و بازیگر تئاتر یکی از ۱۵ متهم پرونده جان باختن یک بسیجی به نام «روح‌الله عجمیان» است. این بسیجی ۱۲ آبان ۱۴۰۱ در نتیجه درگیری‌های میان نیروهای انتظامی و امنیتی با شهروندان در جریان مراسم چهلم جاوید نام حدیث نجفی جان باخت.

دادگاه انقلاب کرج پیشتر در حکم اول خود حسین محمدی را به اتهام «افساد فی الارض از طریق ارتکاب جرائم علیه امنیت ملی» به اعدام محکوم کرده بود. این حکم بعدتر در دیوان عالی کشور رد شد و پرونده به دلیل «نقص در تحقیقات» برای رسیدگی مجدد به شعبه بدوی ارجاع شد.

موسی آصف‌الحسینی قاضی دادگاه اما این بار با تغییر اتهام انتسابی از «افساد فی‌الارض» به «محاربه»، حسین محمدی را به ۱۰ سال زندان در تبعید در استان کرمان محکوم کرد.
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

گسترش کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»
با پیوستن زندان سبزوار به ۵۲ زندان در هفته هشتاد و پنجم

با قلبی آکنده از اندوه بار دیگر شاهد اجرای اعدام‌های ظالمانه‌ای هستیم که نه تنها حقوق انسانی و قانونی زندانیان را نقض می‌کند، بلکه وجدان بیدار جامعه را جریحه‌دار می‌سازد.
اعدام بی‌رحمانه و ضدانسانی مهران بهرامیان، زندانی سیاسی در شهرستان سمیرم، نه تنها یک فرد را از حق زندگی محروم کرد، بلکه آتشی از خشم و اعتراض را در دل خانواده و مردم شریف این شهر روشن نمود. اعتصاب عزتمندانه مغازه‌داران و مردم عدالتخواه سمیرم، گواهی است بر این حقیقت که مردم ما در برابر این جنایات سکوت نخواهند کرد و تا احقاق حقوق خود به مبارزه ادامه خواهند داد.
در اقدام جنایتکارانه دیگر دیکتاتور مذهبی حاکم، در سکوت خبری دو زندانی عقیدتی اهل سنت با اسامی اسکندر بازماندگان و محمد کاشفی را در زندان عادل آباد شیراز به دار آویخت.
آمارهای دردناک نشان می‌دهد که از ابتدای شهریورماه تاکنون، ۹۲ زندانی از جمله ۴ زن ، اعدام شده‌اند حکومت اعدامی تنها در هفته گذشته جان ۴۶ تن را گرفته است. بنابر آمار از ابتدای سال ۱۴۰۴ تاکنون ۷۵۶ تن اعدام شده اند  که از این تعداد حکم  ۱۰۰ تن در زندان قزلحصار اجرا شده است به عبارتی بیش از ۱۳ درصد اعدام ها در زندان قزلحصار بوده است.

طبق اخبار رسیده جمعی از زندانیان زندان سبزوار در اعتراض به موج اعدام‌های حکومت اعلام کرده اند که از این هفته به کارزار" سه‌شنبه‌های نه به اعدام" می‌پیوندند و هر سه‌شنبه در اعتصاب غذا خواهند بود.
اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با تمام وجود اعلام می‌کنند که:
اعدام ابزاری برای نقض آشکار حقوق بشر و سرکوب آزادی‌هاست.
و خواستار توقف فوری و کامل اعدام‌ها در سراسر کشور هستند.
صدای کارزار صدای همبستگی و حمایت از تمامی قربانیان سیاست‌های غیرانسانی در ایران است و تا تحقق عدالت، آزادی و احترام به حقوق بشر و کرامت انسانی این صدا در زندان ها تکثیر خواهد شد. ما از تمامی انسان‌های شریف و آزادی‌خواه دعوت می‌کنیم با الگو قرار دادن خانواده های دادخواه و مردم شریف سمیرم، در هر شهر و هر خیابان پرچم نه به اعدام را به اهتزاز در آورند.
زندگی حق بنیادین هر انسان است، و هیچ حکومتی حق ندارد آن را از کسی سلب کند. به احترام خون‌های ریخته شده، به احترام خانواده‌هایی که در غم و اندوه غوطه‌ورند باید فریاد زد : نه به اعدام، نه به دیکتاتوری و سرکوب، آری به عدالت و حاکمیت مردم.

اعضای کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" سه‌شنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۴ در هفته هشتادوپنجم در ۵۲ زندان زیر در اعتصاب غذا خواهند بود:
زندان اوین، زندان قزلحصار(واحد ۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج ، زندان کامیاران و زندان سبزوار

هفته هشتادوپنجم
سه‌شنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۴
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام #بیانیه #مهران_بهرامیان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سالروز جان‌باختن سحر خدایاری (دختر آبی)

خبر ساده ولی شوک‌آور بود؛ دختری در تهران در حرکتی اعتراضی خودش را به آتش کشید؛ سحر خدایاری.
یکی از موانع اصلی ورود زنان به ورزشگاه‌ها، مراجع تقلید هستند که همواره حکم و نظرشان علیه این حق ساده و طبیعی زنان است.

http://bit.ly/2nxKr8k
لینک یوتیوب:
http://bit.ly/2nvs1VD

این ویدیو در سال ۱۳۹۸ ساخته شد. در اثر مقاومت زمان ایران و با فشار فیفا، به صورت محدود، امکان حضور زنان در ورزشگاه‌ها فراهم شده است. ولی برای رسیدن به این حق طبیعی، دختران زیادی هزینه داده‌اند، از جمله سحر خدایاری. یادش گرامی باد.

#اسلایدشو #دختر_آبی #سحر_خدایاری #علیه_فراموشی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بلاتکلیفی یک زندانی سیاسی گیلانی در انتظار آزادی مشروط

ساسان خانزاده یک زندانی سیاسی از گیلان که در خیزش انقلابی ۱۴۰۱ بازداشت و به ۳ سال و یک روز حبس محکوم شد، بیش از یک‌سال است که دوران محکومیتش را می‌گذراند. او مدتی است با پابند الکترونیکی تنها در محدوده ۱۰۰۰ متر حق رفت‌وآمد دارد و ماهانه باید ۹۰۰ هزار تومان هم بابت هزینه پابند به قوه‌قضاییه بپردازد!
طبق اطلاعات رسیده به توانا، این زندانی سیاسی  از سه ماه پیش درخواست آزادی مشروط داده، اما قاضی پرونده نه پاسخ می‌دهد و نه حتی او را می‌پذیرد. در عین حال، کسانی که برای او وثیقه گذاشته‌اند هم تهدید شده‌اند که وثیقه‌شان به اجرا گذاشته خواهد شد.
این در حالی است که او نیاز دارد کار کند تا از پس مخارج والدین سالخورده‌اش بربیاید، اما بلاتکلیفی قضایی و فشارهای مضاعف، زندگی او و خانواده‌اش را در تنگنا قرار داده است.

#ساسان_خانزاده #رشت #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

روز گذشته هفتمین سالگرد اعدام زانیار و لقمان مرادی و رامین حسین‌پناهی بود.

نامه‌ای از #زانیار_مرادی به خواهرش که درآن از #نه_به_اعدام و #اعدام_نکنید گفت و اینکه اگر دیداری بینشان نبود به انتقام نیندیشد:

«۹ سال گذشت ۹سال که شب و روزش را با حکم غیر انسانی اعدام سپری کردم. در این مدت طولانی همیشه چند متر طناب و چند تکه چوب را در تمام لحظات در کنارم احساس کردم و خیلی شب‌ها حتی به دار آویزان شدن خود را دیده‌ام.

۹ سال است که شب و روزش به چوبه دار و طنابی که قرار است آنرا به دور گردنم بیاندازند می اندیشم اما به جایی نرسیدم جز اینکه خود را با این اندیشیدن خسته کردم. هر بار با اعدام کردن جوانان در این سرزمین احساس میکردم که نوبت من هم فرا رسیده است.

تا اینکه تصمیم گرفتم در ذهنم تصویر دیگری از طناب را بسازم که اگر روزی برای حلق آویز شدن به آن نزدیک شدم هراسی نداشته باشم.

تصویر چوبه داری که در ذهنم به سه‌تار تبدیل شد و طنابش را سیم های آن تجسم کردم. اینگونه شد که تصمیم گرفتم خود سه‌تار را درست کنم تا هر بار که به اعدام فکر می‌کنم به جای دلهره و نگرانی از آن با نواختن سه‌تار و نواهایش احساس آرامش کنم.

اینگونه هراس لرزش طناب دار را با دوران انگشت هایم بر سیم های سه‌تار فراموش کردم. اکنون که دوسال است خواب این لرزش غیرانسانی را به طنین سه‌تار تبدیل کرده ام و با آن غم دوری ۹ ساله از پدرم و مادر و بزرگ شدن “دیده” ام که حسرت آن به دلم ماند و تنها آرزویم نواختن نغمه زندگی برای دیدار دوباره ی “دیده” ام است سالهای زندان را به ۹ سال رساندم.

“دیده”ام نازنین‌ترین زندگیم، شاید یادت نباشد ولی می‌توانی از پدر و مادرم بپرسی غوغای رقص و پایکوبی بعد از به دنیا آمدنت را و جنجالی که بر سر انتخاب نام تو برپا شده بود و من نامت را “دیده” گذاشتم که روزی دیده گانم باشی و اینگونه این روز ها در فراغ دیدار تو همگان می‌دانند که بهار زندگانیم را جز تو کسی نیست و امید فردای آزادی‌ام نواختن نوایی است پر از آلام و دردهای دوری تو.

خواهر عزیزم “دیده” جانم سال‌هاست که دیده گانم جز دیوار هایی بلند و سیم های خاردار زندان چیزی به خود ندیده و آینده‌ای مبهم که در انتظارمان نشسته است. می‌خواهم از این فاصله‌های دور در پی بزرگ شدنت چند کلامی با تو سخن بگویم کلمات و جملاتی که هضم کردنش بی شک برایت سخت خواهد بود، اگر درد ها و ناگفته هایم به همین کاغذ پاره ها ختم شود.

“دیده”‌ام یگانه معنای زیستن و دوست داشتن این روز ها که ۱۶ ساله گشته‌ای و فضای زندگی بی شک برایت معنایی فراتر از شادی‌ها و خنده‌های کودکانه است، با تو از این زندگانی که در انتظارت است می‌خواهم سخن بگویم ولی سخنانم نه از دردها و رنج‌های چند ساله‌ی زندان، شکنجه و تبعید است و نه سخن از سوزش شلاق‌های نشسته بر تنم و نه هیچ سخنی دیگر از خودم، با تو می‌خواهم از فراموشی این دردها و رنج‌ها در قدم گذاشتن بر زندگانیت سخن بگویم، نه زندگانی‌ای نه برای زنده مانی بلکه برای عشق ورزیدن به انسان و انسانیت.
دیده‌ام، همه هستیم، از تو خواهشی دارم که اگر دیداری بینمان نبود بذر انتقام و کینه بخاطر متحمل شدن این شکنجه‌ها و زندان‌ها و حکم ناعادلانه و غیر انسانی را در دل خود نکاری که انتقام ما لبخند کودکانمان خواهد بود، به دنیایی بهتر از امروز بیاندیش که در آن ارزش انسان نه رنگ پوستش است نه مذهب و نه جنسیتش است.
اگر چه این روزها این هنر بند پروران گریزان از هنر سه تارم را شکستند، ولی نغمه‌ها و مارش این دوسال همدلی سه تارم را هرگز نتوانند از من بگیرند که گر هزاران بار و هزاران بار دگر با پوتین هایشان بر آن فرود آیند باز هزاران و هزاران بار دگر اگر نتوانم با دستانم آن را بسازم در قلبم آن را برای تو خواهم سرود.
دیده ام، رویای آزادی ام، شاید از خود بپرسی مگر می‌شود عزیزت را به دار بیاویزند و فراموش کنی؟!
آری نازنین ام حق با توست و نمی‌شود فراموش کرد ولی اگر قرار باشد امید زندگی‌ات را با انتقام سپری کنی بی شک آن دنیای زیبایی که لایق توست در این حس گم می‌شود، حسی که شب‌ها و روزها در سلول های انفرادی و زیر شکنجه به آن اندیشیدم و باور من شده است که با کینه‌هایمان نباید بدلی از این مغزهای مسمومی که مردمانمان را به زنجیر کشیده‌اند، شویم.
امیدم آن است که فراسوی هر رنگ و مذهب و جنسیتی خود را بیابی و جایگاه انسانیت را با عشق به کودکان سرزمینمان تقسیم کنی که این روز ها در خون و آتش می‌غلتد و بهارش را تو و هم نسل های تو باید شکوفا کنند و بهاری که در آن رهایی زن رهایی انسان است و جواب هم صدایی ها دیگر پلیس ضد شورش نیست.
زانیار مرادی
زندان رجایی شهر کرج – ۲۹ آذرماه ۹۶»

ویدیو و متن از اینستاگرام سعید شیرزاد

#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

کتایون ریاحی، هنرمند شریف و معترض به رژیم جمهوری اسلامی، ضمن استوری کردن بیانیه کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام، در استوری خود نوشت:
« ۹۲ اعدام در شهریور تا امروز!
در کوچه و خیابان پرچم نه به اعدام به اهتزاز درآورید، تیشرت نه به اعدام بپوشید»

همراهی چهره‌های مشهور و مردمی با کارزارهای حقوق یشری، می‌تواند در فرهنگ‌سازی و عمومی‌کردن آگاهی مؤثر باشد.
برای بی دار شدن، باید بیدار شویم و بیداری با آگاهی و اهمیت دادن به حق حیات و جان انسان به دست می‌آید.


#کتایون_ریاحی
#نه_به_اعدام #سه_شنبه_های_نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌


کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران (CPJ) از مقام‌های جمهوری اسلامی خواست به آزار و اذیت مهتا (رقیه) صدری، سردبیر پایگاه خبری «گیلان‌ صدر» پایان دهند.

این نهاد صنفی مستقر در نیویورک، دوشنبه ۱۷ شهریور در حساب ایکس خود نوشت صدری پس از انتشار گزارش‌های انتقادی این رسانه مستقل درباره فساد محلی احضاریه دریافت کرده است.

کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران با اشاره به افزایش شمار روزنامه‌نگاران هدف قرار گرفته شده از سوی جمهوری اسلامی با تشکیل پرونده‌های قضایی، تاکید کرد که این روند حق دسترسی عمومی به اطلاعات را تضعیف می‌کند.

این کمیته در پایان تاکید کرد که روزنامه‌نگاران ایرانی باید بتوانند آزادانه و بدون ترس از تلافی‌جویی کار کنند.

مهتا صدری خبرنگار محلی رسانه‌های بر خط گیلان نظیر گیلان صدر است و سابقه فعالیت در برخی خبرگزاری‌های استانی را در کارنامه خود داد.

صدری سال گذشته و در پی انتشار مطالبی در خصوص سقوط بالگرد رئیس جمهور وقت ایران، با برخورد قضائی روبرو و چندی پیش به دنبال شکایت رئیس بسیج دانش‌آموزی سپاه گیلان از او، علیه وی پرونده قضایی تشکیل شد.

#آزادی_بیان #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech