زیر سقف یک وطن؛ نگاهی به چند چهره تجددخواه و روادار

وطن، سقف بالای سر مردمانی است که با هم می‌زیند. اما این سقف چه وقت امن است و ترسی از فروریختنش نیست؟ وقتی بر مناسبات انسانی جهان مدرن بنا شده باشد و زیر سایه آن، همه از حقوق و کرامت و آزادی بهره‌مند باشند. وگرنه وطن برای همه ساکنان یک سرزمین مشترک، خانه امن و آسایش نخواهد بود.

ایران در تاریخ معاصر فراز و نشیب‌های زیادی از سر گذرانده است. از دوران مشروطیت تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، چهره‌های بسیاری در عرصه سیاست و فرهنگ این سرزمین کوشیدند رنگ نو به چهره ایران بزنند و پیام‌آور تجدد و رواداری باشند. تجددخواهی نه به معنی شیفتگی به امر نو، بلکه کوششی برای بازاندیشی در نسبت انسان با قدرت، سنت، دین، قانون و دیگری. رواداری نیز افزون بر مدارا با کسی که شبیه ما نیست نمی‌دهد، یعنی پذیرفتن این حقیقت که هیچ فرد یا گروهی حق ندارد وطن را به اندازه باور و نگاه خود کوچک کند.

این پرونده گفت‌وشنود با عنوان «زیر سقف یک وطن» در دو فصل به سرگذشت و دستاوردهای چند چهره تجددخواه و روادار نگاهی کوتاه می‌اندازد. در فصل نخست به چهار چهره تجددخواه می‌پردازیم که کوشیدند غبار کهنگی و تعصب را از وطن بزدایند و پرسش‌گری و اندیشیدن را در نظر ایرانیان جایگزین خشک‌اندیشی و تنگ‌نظری کنند. فصل دوم نیز به پنج چهره مداراجو اختصاص دارد که هر یک می‌تواند الگویی از رواداری و پذیرش دیگری برای ایرانیان باشد.

این چهره‌ها با همه تفاوت‌های فکری و تاریخی‌شان ما را به یک افق مشترک فرامی‌خوانند: وطنی هم‌ساز با دنیای جدید که در آن آزادی وجدان، کرامت انسان و حق متفاوت‌بودن، نه امتیاز گروهی خاص، بلکه حق همگان باشد. به‌ویژه امروز که ایران گرفتار اهریمنی آزادی‌ستیز و انیرانی است، درنگ در دستاوردهای این چهره‌ها می‌تواند راهنمای گام‌های ما برای ساختن آینده ایران باشد.

کتابچه «زیر سقف یک وطن» را به رایگان دانلود کنید و بخوانید!

‏https://dialog.tavaana.org/collections-3/

#رواداری #وطن #تکثر #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

صدور حکم اعدام برای کمال خان‌بابایی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴

کمال خان‌بابایی، از معترضان بازداشت‌شده در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ که هم‌اکنون در زندان چوبیندر قزوین نگهداری می‌شود، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب قزوین به ریاست قاضی اسدی به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده است.

بر پایه اطلاعات منتشرشده، دادگاه این حکم را با استناد به اتهام مشارکت در تخریب اموال عمومی صادر کرده است. گفته می‌شود یکی از مواردی که در پرونده علیه او مطرح شده، شکستن دو دوربین بوده است؛ موضوعی که نزدیکان آقای خان‌بابایی نیز از آن به عنوان یکی از محورهای اتهامی در جریان رسیدگی یاد کرده‌اند.

این حکم با اعتراض متهم و وکلای او مواجه شده و پرونده برای بررسی در دیوان عالی کشور ارسال شده است.

کمال خان‌بابایی روز ۲۵ دی‌ماه سال گذشته توسط مأموران اداره اطلاعات بازداشت شد. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، او حدود ده روز در بازداشتگاه این نهاد امنیتی تحت بازجویی قرار داشت و در این مدت برای اخذ اعتراف اجباری مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. وی پس از پایان دوران بازجویی به زندان چوبیندر قزوین منتقل شد و همچنان در این زندان به سر می‌برد.

با وجود صدور حکم اعدام، جزئیات کامل پرونده و مستندات مورد استناد دادگاه به‌صورت عمومی منتشر نشده است. در عین حال، گزارش‌های مربوط به پرونده‌های دیگر معترضان بازداشت‌شده در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ نیز حاکی از وجود ابهامات جدی درباره روند رسیدگی قضایی است. بر اساس این گزارش‌ها، در بسیاری از این پرونده‌ها اصولی همچون دسترسی مؤثر به وکیل، امکان دفاع کامل، رسیدگی علنی و ارزیابی مستقل ادله با چالش‌های جدی روبه‌رو بوده است.

جمهوری اسلامی از اعدام به عنوان وسیله بازدارنده و ایجاد عب و وحشت در جامعه استفاده می‌کند، تا اعتراضات مردمی را کنترل کند.

در جریان خیزش مردمی در دی ماه ۱۴۰۴ تمامی مرزهای قانونی و اخلاقی توسط حکومت بیش از پیش شکسته شد و رژیم دیگر خود را مقید به حتی رعایت ظواهر قانونی هم نمی‌بیند.

#کمال_خان_بابایی #نه_به‌_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

امین‌حسین رحیمی، وزیر دادگستری جمهوری اسلامی، در حاشیه مراسم حکومتی تشییع علی خامنه‌ای و اعضای خانواده او اعلام کرد که قوه قضائیه، وزارت دادگستری و دولت زمینه لازم را فراهم کرده‌اند تا شهروندان بتوانند به دلیل «آسیب روحی و روانی ناشی از فقدان رهبر» با وکالت رایگان در مراجع داخلی و بین‌المللی طرح شکایت کنند.

او همچنین گفت پرونده مربوط به کشته‌شدن علی خامنه‌ای در حال مستندسازی و پیگیری حقوقی است و مدعی شد امکان تعقیب دولت آمریکا و اسرائیل در این زمینه وجود دارد.
این اظهارات با واکنش‌های گسترده‌ای در فضای مجازی روبه‌رو شد. کاربران نوشتند اگر قرار است برای آسیب‌های روحی و روانی شکایتی ثبت شود، نخستین شاکیان باید شهروندانی باشند که سال‌ها با سرکوب، اعدام، زندان، فشارهای اقتصادی، سانسور و از دست‌دادن عزیزان خود در جمهوری اسلامی زندگی کرده‌اند.
این سخنان البته واکنش طنز هم‌وطنان‌مان را هم در پی داشت یکی از کاربران با اشاره به خوشحالی زایدالوصف ایرانیان نوشت نزدیک بود از شدت ذوق پس بیفتیم به کی شکایت کنیم ما؟

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

مادر احسان خدادادی زندانی سیاسی محکوم به اعدام در این ویدیو شرح می‌دهد که چگونه نیروهای امنیتی فرزندش را بازداشت کردند و او را فریب دادند و گفتند که اطلاع رسانی نکنید و وعده آزادی داده بودند.
او می‌گوید فرزندم بی‌گناه است و برای او پرونده سازی کرده‌اند. این مادر همچنین از مشکل بینایی خود سخن می‌گوید و اینکه این فرزندش مخوار مادر بود و برایش غذا درست می‌کرد.


دادگاه انقلاب تبریز، احسان خدادادی را به اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم کرده است. این حکم روز دوشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۵ توسط شعبه اول دادگاه انقلاب تبریز به ریاست قاضی رضا عبدی صادر شده است.

احسان خدادادی، ۳۲ ساله، متولد ۱۳۷۳ و اهل روستای یوزباشکندی از توابع شهرستان ملکان در استان آذربایجان شرقی، در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. وی پس از ماه‌ها بازجویی و نگهداری در بازداشت، به زندان مرکزی تبریز منتقل گردید.

بر اساس اطلاعات دریافتی، یکی از محورهای اصلی پرونده، ادعای ارسال موقعیت مکانی یکی از مراکز نیروی هوایی تبریز و تلاش برای برقراری ارتباط با موساد عنوان شده است. همچنین ادعا شده که وی اطلاعاتی را برای شبکه ایران اینترنشنال ارسال کرده است.

این ادعاها در حالی مطرح شده که هیچ شواهدی مبنی بر ارتباط با موساد وجود نداشته است و آقای خدادادی همه موارد اتهامی را رد کرده است.

احسان خدادادی حدود ۱۱ سال پیش دوران خدمت سربازی خود را در نیروی هوایی تبریز گذرانده بود. با این حال، در شرایطی که تصاویر ماهواره‌ای، سامانه‌های مکان‌یابی و نقشه‌های آنلاین از جمله گوگل مپ دسترسی گسترده‌ای به اطلاعات جغرافیایی فراهم کرده‌اند، انتساب چنین اتهامی مضحک است.

همچنین گزارش‌ها حاکی از آن است که اعترافات منتسب به وی تحت فشار و در نتیجه شکنجه اخذ شده است. بنا بر این گزارش‌ها، در طول بازجویی‌ها از او خواسته شده بود اتهامات را بپذیرد و با دست‌خط خود اعتراف‌نامه‌ای را تنظیم و امضا کند، در حالی که او همواره ارتکاب هرگونه جرم را رد کرده بود. اما هر بار چندین نفر او را مورد ضرب و شتم قرار می‌دادند.

اطلاعات رسیده به توانا، همچنین از اعمال خشونت فیزیکی شدید در دوران بازداشت حکایت دارند. گفته می‌شود آثار جراحات ناشی از شکنجه برای ماه‌ها بر بدن وی باقی مانده و حتی پس از گذشت حدود شش ماه، آسیب‌های واردشده به انگشتان و دندان‌های او به طور کامل بهبود نیافته بود.

منبعی مطلع همچنین می‌گوید در روز بازداشت، او پس از انتشار یک استوری (تصویر آفتابه به دست خمینی) در شبکه‌های اجتماعی، احضار و با پای خود به پاسگاه مراجعه کرده و همان‌جا بازداشت شده است.

به گفته این منبع، خانواده آقای خدادادی از زمان بازداشت ایشان تحت فشار بودند و به آن‌ها گفته شد که اگر اطلاع‌رسانی کنید. شما را هم بازداشت می‌کنیم.

#احسان_خدادادی #نه_به‌_اعدام


@Tavaana_TavaanaTech

مهرگان نام‌آور، شاعر معترض اهل دهدشت بازداشت شد

طبق خبر دریافتی. مهرگان نام‌آور، روز ۱۶ تیر ماه در دهدشت بازداشت شد.
گفته می‌شود او در پرونده‌ای به چهارده سال حبس محکوم شده بود و در تجدیدنظر این حکم به پنج سال کاهش پیدا کرد.

مهرگان نام‌آور پیش از این نیز در فروردین ۱۴۰۴ توسط افراد ناشناس مورد حمله قرار گرفته و زخمی شده بود. او در بهمن ماه سال ۱۴۰۳ بازداشت شده بود.

#مهرگان_نام_آور #دهدشت

@Tavaana_TavaanaTech

نگرانی از وضعیت درمانی فاطمه سپهری؛ داروهای ضروری این زندانی سیاسی رو به اتمام است

بر اساس اعلام برادر فاطمه سپهری، روز سه‌شنبه ۱۶ تیرماه ۱۴۰۵، خانواده این زندانی سیاسی در جریان ملاقات با او از وضعیت نگران‌کننده درمانی‌اش مطلع شدند.

به گفته وی، قرار بود فاطمه سپهری در اسفندماه سال گذشته برای معاینه نزد پزشک متخصص قلب منتقل شود، اما این مراجعه با تأخیر انجام شد و تنها پس از وخامت حال او در دوم اردیبهشت‌ماه، امکان ویزیت توسط پزشک متخصص فراهم شد.

بر اساس این گزارش، پزشک متخصص قلب با اشاره به احتمال نیاز به انجام آنژیوگرافی مجدد، تأکید کرده بود که فاطمه سپهری باید دقیقاً یک ماه بعد، در دوم خردادماه، بار دیگر ویزیت شود؛ با این حال، این مراجعه تاکنون انجام نشده است.

همچنین بخش عمده داروهای ضروری او که باید روزانه بیش از ۱۵ قرص مصرف کند، به پایان رسیده و در حال حاضر تنها چند داروی معمولی، از جمله آسپرین، برای او باقی مانده است. ادامه روند درمان او مستلزم ویزیت مجدد توسط پزشک متخصص و تجدید نسخه داروهای مورد نیاز عنوان شده است.

برادر فاطمه سپهری با ابراز نگرانی از وضعیت سلامت خواهرش، تأکید کرده است که مسئولان زندان مسئولیت مستقیم حفظ جان و سلامت او را بر عهده دارند و باید هرچه سریع‌تر امکان معاینه تخصصی و تأمین داروهای مورد نیاز وی را فراهم کنند.

#فاطمه_سپهری


@Tavaana_TavaanaTech

فریاد دادخواهی خانواده پارسا نجفی؛ فشار برای «اعترافات اجباری» پس از یک ماه بازداشت

با گذشت بیش از یک ماه از بازداشت پارسا نجفی، شهروند ۱۹ ساله بهایی ساکن اصفهان، خواهر او با انتشار ویدیویی ضمن تشریح وضعیت نگران‌کننده برادرش، از اعمال فشارهای امنیتی برای اخذ اعترافات اجباری خبر داد. وی در این پیام، از تمامی فعالان حقوق بشر برای انعکاس صدای این زندانی جوان که در بلاتکلیفی مطلق به‌سر می‌برد، طلب استمداد کرد.

پارسا نجفی در تاریخ ۱۶ خردادماه ۱۴۰۵ توسط مأموران امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت شد. گزارش‌های تأییدشده حاکی از آن است که این عملیات با رفتارهای خشن و توهین‌آمیز مأموران همراه بوده و در جریان آن، منزل خانوادگی این شهروند به‌طور کامل تفتیش و حجم گسترده‌ای از اموال شخصی، مدارک هویتی و تجهیزات الکترونیکی وی و خانواده‌اش ضبط شده است.
از آن زمان تاکنون، این جوان ۱۹ ساله در اصفهان تحت بازداشت قرار دارد. خانواده وی در هفته‌های گذشته در بی‌خبری کامل از اتهامات و روند دادرسی بوده‌اند و اکنون با فاش شدن فشارهای موجود برای تن دادن به سناریوهای امنیتی، نگرانی‌ها درباره سلامت روحی و جسمی او به اوج رسیده است.

بازداشت پارسا نجفی و فشار برای اخذ اعترافات اجباری، بخشی از استراتژی کلان سرکوب جامعه بهائیان در ایران است. نهادهای امنیتی با هدف قرار دادن جوانان بهائی و محروم‌سازی آنان از دادرسی عادلانه، تلاش می‌کنند با ایجاد فضای ارعاب، آن‌ها را به مهره‌های بازی‌های امنیتی بدل کنند. این برخوردهای غیرقانونی که با یورش به حریم خصوصی و ضبط اموال همراه است، نشان‌دهنده اراده‌ای سیستماتیک برای درهم‌شکستن اراده شهروندان بهائی و جرم‌انگاری اعتقادات دینی آنان است. سکوت در برابر این فشارهای فزاینده، تنها راه را برای تداوم بی‌عدالتی و نقض حقوق بنیادی انسانی در حق جوانانی که تنها به جرم باورشان محبوس شده‌اند، هموارتر می‌کند.

#پارسا_نجفی #اعتراف_اجباری #داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

«سلام توانا، ایشون و گروهی از اهالی روستا
ماه‌هاست که در برابر قطع درختان "جنگل گز" نزدیک روستا توسط کسی که برای همه پرسش است از کجا پشتیبانی می‌شود، مقاومت می‌کنند

این‌درخت‌ها به سبب موجودیت و ارزش ذاتی درخت، جنگل کهن بومی و احیا شده‌ی حدود ۶۰ ساله، مراقبت از روستاها در برابر شن‌های روان و... خیلی خیلی اهمیت دارند

لطفا این فیلم را منتشر کنید
این آدم‌ها بسیار خاصانه با عشق و دستان خالی برای درخت‌های سیستان کوشش می‌کنند.»

ـ در سال‌های اخیر، بسیاری از روستاهای منطقه هیرمند در استان محروم سیستان و بلوچستان خالی از سکنه شده‌اند؛ براساس یک روایت رسمی، در دهه‌های اخیر، تغییرات اقلیمی، خشکسالی، قطع حقابه هیرمند و ریگ روان همیشگی، حداقل ۲۰۰ روستای سیستان را خالی از سکنه کرده است.

در مورد شرایط این روستا، این گزارش را بخوانید:
https://www.ilna.ir/fa/tiny/news-1788373

@Tavaana_TavaanaTech

پرونده میدان علیخانی اصفهان؛ ۱۲ زندانی در آستانه اجرای حکم اعدام


در جریان اعتراضات روز ۱۸ دی ۱۴۰۴  در میدان علیخانی اصفهان، واقع بین ملک‌شهر و کاوه، مقام‌های جمهوری اسلامی اعلام کردند که چهار عضو بسیج در این محل کشته شده‌اند.
پس از این واقعه، در مرحله نخست ۵۹ نفر بازداشت شدند. بر اساس اطلاعات منتشرشده درباره این پرونده، ۲۳ نفر از بازداشت‌شدگان، با وجود آنکه گفته می‌شود نقشی در کشته شدن این چهار نفر نداشته‌اند، تنها برای تکمیل پرونده با احکام ۵ تا ۱۰ سال حبس روبه‌رو شده‌اند.

همچنین ۱۲ نفر از متهمان این پرونده به اعدام محکوم شده‌اند. گزارش‌ها حاکی است که احکام این دوازده نفر در ۱۴ تیر ۱۴۰۵ در دیوان عالی کشور تأیید شده و پرونده برای اجرای حکم به شعبه اجرای احکام دادگاه انقلاب اصفهان ارجاع شده است.

دادستان این پرونده محمد نخجوان و قضات آن محمد براتی‌درچه و محمد توکلی (معروف به وکیلی) هستند. محمد توکلی پیش‌تر نیز قاضی پرونده «خانه اصفهان» بوده است.
اسامی زندانیانی که حکم اعدام برای آنان صادر شده است:
علیرضا سپاهی، متولد ۱۳۸۰ — چهار بار حکم اعدام
ابوالفضل سپاهی، متولد ۱۳۸۱ — برادر علیرضا سپاهی — سه بار حکم اعدام
قائم حسینی، متولد ۱۳۸۴ — دو بار حکم اعدام
گل‌محمد محمدی، شهروند افغانستان، متولد ۱۳۸۱ — حکم اعدام
شروین باقریان، متولد ۱۳۸۶ — دو بار حکم اعدام (۱۸ ساله)
عرفان اسفندیاری، متولد ۱۳۸۶ — حکم اعدام
امیرحسین صفری، متولد ۱۳۷۷ — حکم اعدام
امیرحسین ملکی، متولد ۱۳۸۵ — حکم اعدام
علی دشتی، متولد ۱۳۸۵ — حکم اعدام
ابوالفضل ابراهیمی، متولد ۱۳۸۶ — حکم اعدام
علیرضا رئیسی، متولد ۱۳۸۳ — حکم اعدام
امیرحسین ابراهیمی انالوچه، متولد ۱۳۸۵ — دو بار حکم اعدام

دوازده جان، دوازده خانواده و دوازده سرنوشت اکنون در خطر اجرای حکم اعدام قرار دارند.
شایان ذکر است که متهمین از حق داشتن وکیل مستقل در دادگاه بدوی محروم بوده‌اند و وکلای تسخیری داشته‌اند. همچنین دادگاه مانع دسترسی وکلا به پرونده‌ها شده است.

#نه_به‌_اعدام #اصفهان

@Tavaana_TavaanaTech

ظاهر مطیع و باطن پنهان؛
استبداد با روان ما چه می‌کند؟

استبداد فقط سیاست را نابود نمی‌کند؛ روان انسان را هم فرسوده می‌سازد. در جامعه‌ای که حقیقت سرکوب می‌شود و اطاعت کورکورانه فضیلت شمرده می‌شود، افراد برای بقا ناچار می‌شوند ظاهر و باطن خود را از هم جدا کنند: در ظاهر مطیع، در باطن پنهان.

این دوگانگی را همه‌جا می‌بینیم.
کارمند دولتی در راهپیمایی حکومتی شرکت می‌کند، پرچم به دست می‌گیرد، اما در دل با شعارها بیگانه است.
معلمی در کلاس، روایت رسمی تاریخ را تدریس می‌کند، اما در ذهن خود حقیقتی دیگر را باور دارد.
روزنامه‌نگاری خبر رسمی را منتشر می‌کند، اما در خلوت به دنبال یافتن زبانی برای رساندن واقعیت است.

چنین وضعی، آرام‌آرام ریاکاری و دروغ را به هنجار بدل می‌کند. صداقت و صمیمیت به حاشیه می‌روند، اعتماد اجتماعی فرومی‌ریزد، و جامعه گرفتار روابطی سطحی و دوپهلو می‌شود. نتیجه، چیزی جز گسیختگی روانی نیست؛ آدم‌ها به‌جای زیستن در حقیقت، به نمایشگری اجباری تن می‌دهند.

اما آیا راهی برای رهایی وجود دارد؟
راهکار کلیدی همان است که متفکرانی چون هانا آرنت و واتسلاو هاول بر آن تأکید کرده‌اند: شجاعت اخلاقی و زندگی در حقیقت. هر کس، هر جا که هست، می‌تواند انتخاب کند که میان ظاهر و باطنش فاصله کمتری بیندازد. گفتن حقیقت—حتی به‌صورت محدود و در جمع‌های امن—و تصمیم‌های مسئولانه در محیط کار یا اجتماع، هم سلامت روان فرد را حفظ می‌کند و هم چرخه ریاکاری را به چالش می‌کشد.

استبداد می‌خواهد ما را به موجوداتی با دو چهره تبدیل کند. اما هر گامی به‌سوی صداقت، تفکر انتقادی و شجاعت اخلاقی، فرصتی است برای بازسازی روان، اعتماد و آینده‌ای انسانی‌تر.

#استبداد #دیکتاتور #زندگی_در_حقیقت #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

بیانیه جامعه جهانی بهایی؛ از نامه‌ی پدری در بند تا تداوم سرکوب سیستماتیک بهائیان

جامعه جهانی بهایی در بیانیه‌ای، ضمن اشاره به نامه‌ی پژمان زارع، شهروند بهایی محبوس در زندان عادل‌آباد شیراز به فرزند یک‌ساله‌اش، گوشه‌هایی از فشارهای سیستماتیک و غیرانسانی بر اقلیت بهایی در ایران را ترسیم کرد. این نامه که در نخستین سالروز تولد فرزندش «رادوین» نوشته شده، نمادی از ایستادگی در عین عشق به میهن است؛ زارع در این نامه از نود و دو روز دوری ناعادلانه به دلیل باورهای دینی‌اش می‌گوید، اما تأکید دارد که بهاییان نه در پی نزاع، بلکه در پی مشارکت برای آبادانی ایران هستند.

سیمین فهندژ، نماینده جامعه جهانی بهایی در سازمان ملل، با محکوم کردن رفتارهای فراقانونی حاکمیت، تصریح کرد که بهاییان تنها خواهان فرصتی برای خدمت به وطن خود هستند، نه امتیاز ویژه.

این بیانیه به موارد متعدد دیگری از سرکوب سازمان‌یافته اشاره دارد:
شکیلا قاسمی (کرمان): پنج ماه حبس، انزوا و تهدیدهای مکرر به اجرای حکم شلاق که منجر به پریشانی شدید روحی او شده است.
پارسا نجفی (اصفهان): بازداشت در ۲۰ سالگی و اعمال فشار برای اخذ «اعترافات اجباری» در برابر دوربین‌های تلویزیونی با تهدید به عواقب شدیدتر در صورت عدم همکاری.
وفا کاشفی (مشهد): سه ماه بلاتکلیفی و حبس در قرنطینه علیرغم تأمین وثیقه.
نوید ذره‌بین ایرانی (مشهد): شش ماه حبس و فشارهای روانی شدید به‌دلیل ویژگی‌های مثبت شخصیتی و تعامل با دیگر زندانیان.
آرتین غضنفری (تهران): شش ماه حبس در زندان فشافویه بدون تفهیم اتهام و محرومیت از درمان بیماری‌های مزمن.

جامعه جهانی بهایی تأکید می‌کند که این پرونده‌ها بخشی از الگوی گسترده «بیگانه‌سازی» است که در آن بهاییان از دسترسی به وکیل، مراقبت‌های پزشکی و مرخصی‌های قانونی محروم می‌شوند.

مقامات قضایی حتی در پاسخ به درخواست مرخصی خانواده‌ها، صراحتاً اعلام کرده‌اند که «هیچ زندانی بهایی آزاد نخواهد شد.»

این بیانیه با درخواست از مقامات ایران برای آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی بهاییان، پایان دادن به شکنجه‌های سفید، انفرادی و اعترافات اجباری، بار دیگر یادآور شد که بهاییان ایران، علی‌رغم تمامی رنج‌ها، همچنان به آرمان «آینده‌ای درخشان برای ایران» وفادار مانده‌اند؛ آینده‌ای که به تعبیر پژمان زارع، «ساختنی است، نه یافتنی.»

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

بیانیه جامعه جهانی بهایی؛ از نامه‌ی پدری در بند تا تداوم سرکوب سیستماتیک بهائیان

جامعه جهانی بهایی در بیانیه‌ای، ضمن اشاره به نامه‌ی پژمان زارع، شهروند بهایی محبوس در زندان عادل‌آباد شیراز به فرزند یک‌ساله‌اش، گوشه‌هایی از فشارهای سیستماتیک و غیرانسانی بر اقلیت بهایی در ایران را ترسیم کرد. این نامه که در نخستین سالروز تولد فرزندش «رادوین» نوشته شده، نمادی از ایستادگی در عین عشق به میهن است؛ زارع در این نامه از نود و دو روز دوری ناعادلانه به دلیل باورهای دینی‌اش می‌گوید، اما تأکید دارد که بهاییان نه در پی نزاع، بلکه در پی مشارکت برای آبادانی ایران هستند.

سیمین فهندژ، نماینده جامعه جهانی بهایی در سازمان ملل، با محکوم کردن رفتارهای فراقانونی حاکمیت، تصریح کرد که بهاییان تنها خواهان فرصتی برای خدمت به وطن خود هستند، نه امتیاز ویژه.

این بیانیه به موارد متعدد دیگری از سرکوب سازمان‌یافته اشاره دارد:
شکیلا قاسمی (کرمان): پنج ماه حبس، انزوا و تهدیدهای مکرر به اجرای حکم شلاق که منجر به پریشانی شدید روحی او شده است.
پارسا نجفی (اصفهان): بازداشت در ۲۰ سالگی و اعمال فشار برای اخذ «اعترافات اجباری» در برابر دوربین‌های تلویزیونی با تهدید به عواقب شدیدتر در صورت عدم همکاری.
وفا کاشفی (مشهد): سه ماه بلاتکلیفی و حبس در قرنطینه علیرغم تأمین وثیقه.
نوید ذره‌بین ایرانی (مشهد): شش ماه حبس و فشارهای روانی شدید به‌دلیل ویژگی‌های مثبت شخصیتی و تعامل با دیگر زندانیان.
آرتین غضنفری (تهران): شش ماه حبس در زندان فشافویه بدون تفهیم اتهام و محرومیت از درمان بیماری‌های مزمن.

جامعه جهانی بهایی تأکید می‌کند که این پرونده‌ها بخشی از الگوی گسترده «بیگانه‌سازی» است که در آن بهاییان از دسترسی به وکیل، مراقبت‌های پزشکی و مرخصی‌های قانونی محروم می‌شوند.

مقامات قضایی حتی در پاسخ به درخواست مرخصی خانواده‌ها، صراحتاً اعلام کرده‌اند که «هیچ زندانی بهایی آزاد نخواهد شد.»

این بیانیه با درخواست از مقامات ایران برای آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی بهاییان، پایان دادن به شکنجه‌های سفید، انفرادی و اعترافات اجباری، بار دیگر یادآور شد که بهاییان ایران، علی‌رغم تمامی رنج‌ها، همچنان به آرمان «آینده‌ای درخشان برای ایران» وفادار مانده‌اند؛ آینده‌ای که به تعبیر پژمان زارع، «ساختنی است، نه یافتنی.»

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

تداوم بی‌خبری از وضعیت سعید حسنی، شهروند بهائی، با گذشت ۱۴ روز از بازداشت

با گذشت بیش از ۱۴ روز از بازداشت سعید حسنی، شهروند بهائی ساکن شیراز، همچنان هیچ‌گونه اطلاع موثقی از محل نگهداری، وضعیت جسمانی و شرایط او در دست نیست.

آقای حسنی روز دوم تیرماه توسط مأموران امنیتی در محل کار خود در شیراز، با اعمال خشونت و ضرب‌وشتم، بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد. با وجود پیگیری‌های مستمر خانواده، تاکنون امکان هیچ‌گونه تماس یا ملاقات با او فراهم نشده و مسئولان نیز پاسخ روشنی دربارهٔ وضعیت و محل نگهداری او ارائه نکرده‌اند.

سعید حسنی پیش‌تر نیز در سال ۱۳۹۵ توسط همین نهاد امنیتی دستگیر شده و بیش از دو ماه را در بازداشت سپری کرده بود. پروندهٔ مربوط به آن بازداشت همچنان در مراحل دادرسی قرار دارد.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #سعید_حسنی #گفتگو_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

شش ماه پس از کشتار معترضان در دی‌ماه ۱۴۰۴، سازمان عفو بین‌الملل هشدار داده است که نبود پاسخگویی بین‌المللی درباره این سرکوب، حکومت جمهوری اسلامی را برای تکرار کشتارهای گسترده‌تر جسور کرده است.

این سازمان اعلام کرده که با توجه به نبود امکان تحقق عدالت در داخل ایران، باید سازوکارهای عدالت کیفری بین‌المللی به‌صورت فوری دنبال شوند و جامعه جهانی بحران حقوق بشر در ایران را در اولویت قرار دهد.

بر اساس گزارش عفو بین‌الملل، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ هزاران معترض و رهگذر را کشتند و پس از آن نیز با بازداشت‌های گسترده، ناپدیدسازی اجباری، سرکوب خانواده‌های قربانیان و اعدام معترضان، تلاش کردند اعتراضات و ابعاد این جنایت‌ها را پنهان کنند.

این سازمان تأکید کرده است که بی‌پاسخ ماندن چنین جنایت‌هایی، چرخه سرکوب و خشونت را تقویت می‌کند و از جامعه جهانی خواسته است از ایجاد سازوکار مستقل بین‌المللی برای رسیدگی به پرونده ایران و ارجاع وضعیت ایران به دیوان کیفری بین‌المللی حمایت کند.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

محکومیت میترا بندی امیرآبادی، شهروند بهایی، به ۵ سال حبس و ۱۰ سال محرومیت از حقوق اجتماعی


شعبه اول دادگاه انقلاب یزد، میترا بندی امیرآبادی، شهروند بهایی ساکن این شهر را به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و ۱۰ سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم کرد.

بر اساس رأی صادر شده، خانم بندی امیرآبادی با اتهام «فعالیت تبلیغی انحرافی مغایر با شرع مقدس اسلام از طریق ترویج آیین بهایی» محاکمه شده است. طبق این حکم، سه سال از مدت حبس وی به مدت سه سال تعلیق شده است که در صورت تأیید نهایی در دادگاه تجدیدنظر، ۲ سال حبس برای او قابل اجرا خواهد بود.

این شهروند بهایی پیش‌تر در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۴۰۴ هدف یورش نیروهای امنیتی قرار گرفته بود. مأموران در اقدامی فراقانونی، نیمه‌شب با ورود به منزل شخصی او در یزد، ضمن تفتیش محل سکونت، تمامی وسایل الکترونیکی، لوازم شخصی و کتاب‌های مذهبی وی را ضبط کردند. خانم بندی امیرآبادی همچنین پیش از این نیز به دلیل باورهای عقیدتی خود سابقه بازداشت و محکومیت قضایی داشته است.

محکومیت میترا بندی امیرآبادی در حالی صادر می‌شود که دستگاه قضایی جمهوری اسلامی با استفاده از عناوین مجرمانه‌ای نظیر «تبلیغ انحرافی»، به دنبال جرم‌انگاری هویت و باورهای دینی جامعه بهایی است. این روند که با یورش‌های شبانه، پرونده‌سازی‌های امنیتی و صدور احکام سنگین محرومیت اجتماعی همراه است، نشان‌دهنده سیاستی هدفمند برای محدود کردن فضای تنفس مدنی و عقیدتی شهروندان بهایی است.
حکومت با بهره‌گیری از ابزارهای قضایی، تلاش می‌کند تا فعالیت‌های عادی و باورهای مذهبی بهاییان را در تقابل با «شرع» معرفی کرده و به این بهانه، آنان را از حقوق اساسی خود محروم سازد. تداوم این فشارها، بخشی از کارزار گسترده‌ای است که نه تنها آزادی عقیده را نشانه رفته، بلکه با ایجاد محدودیت‌های طولانی‌مدت اجتماعی، به دنبال حذف تدریجی جامعه بهایی از متن حیات مدنی ایران است.

#داستان_ما_یکیست #میترا_بندی_امیرآبادی #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

محمود نبویان، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، از رئیس قوه قضائیه خواسته است برای دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو حکم قصاص صادر شود و صراحتا از الگوی حمله به سلمان رشدی به عنوان نمونه‌ای برای اجرای این حکم یاد کرده است.

چنین اظهاراتی، صرف‌نظر از اختلافات سیاسی، به معنای استفاده از یک تریبون رسمی برای تشویق و مشروعیت‌بخشی به خشونت و ترور است؛ اقدامی که با اصول حقوق بشر، حاکمیت قانون و مسئولیت‌پذیری مقامات عمومی در تضاد است.

در حالی که میلیون‌ها ایرانی با بحران‌های معیشتی، تورم، بیکاری و محدودیت‌های گسترده دست‌وپنجه نرم می‌کنند، بخشی از حاکمیت همچنان به جای پاسخ‌گویی به مطالبات شهروندان، از ادبیات تهدید، انتقام و خشونت استفاده می‌کند؛ آن هم از طریق پلتفرم‌های عمومی و بین‌المللی که باید محل گفت‌وگو باشند، نه ترویج ترور.

#نه_به_خشونت #حقوق_بشر

@Tavaana_TavaanaTech

احضار دوباره ۲۶ شهروند بهائی به دادگاه پس از یک دهه رسیدگی قضایی

طبق اطلاع دریافتی ۲۶ شهروند بهائی ساکن شیراز به نام‌های پریسا روحی‌زادگان، اسماعیل روستا، بهاره نوروزی، بهنام عزیزپور، ثمره آشنایی، رامین شیروانی، رضوان یزدانی، سروش ایقانی صغادی، سعید حسنی، شادی صادق اقدم، شمیم اخلاقی، صهبا فرح بخش، صهبا مصلحی، عهدیه عنایتی، فربد شادمان، فرزاد شادمان، لالا صالحی، مژگان غلام‌پور سعدی، مرجان غلام‌پور، مریم اسلامی مهدی آبادی، مهیار سفیدی میاندوآب، نبیل تهذیب، نسیم کاشانی‌نژاد، نوشین زنهاری، ورقا کاویانی و یکتا فهندژ سعدی که از سال ۱۳۹۵ در پی بازداشت‌ها و تشکیل پرونده‌های امنیتی بارها محاکمه و با احکام متعدد مواجه شده‌اند، بار دیگر به شعبهٔ دوم دادگاه تجدیدنظر استان فارس احضار شدند. زمان رسیدگی به این پرونده ۵ مرداد ۱۴۰۵ تعیین شده است.

این شهروندان با اتهاماتی از جمله تبلیغ علیه نظام، تبانی و اجتماع علیه امنیت کشور، تشکیل گروه، ارتباط با دولت‌های متخاصم و عضویت در گروه‌های معاند روبه‌رو هستند.

روند رسیدگی به این پرونده طی حدود ۱۰ سال گذشته با صدور احکام سنگین، تأیید در تجدیدنظر، نقض در دیوان عالی کشور، صدور حکم برائت و سپس بازگشایی دوبارهٔ پرونده از طریق اعمال مادهٔ ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری ادامه یافته است.

با وجود صدور حکم برائت، پرونده پس از اعتراض دادستان استان فارس و نقض رأی در دیوان عالی کشور، مجدداً به جریان افتاد و اکنون این ۲۶ شهروند بهائی بار دیگر برای ادامهٔ رسیدگی به دادگاه فراخوانده شده‌اند.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #بهاییان_ایران

@Dialogue1402

محمود طراوت‌روی، وکیل دادگستری، با انتشار متنی در اینستاگرام از ادامه بازداشت سه وکیل زندانی، الهام زراعت‌پیشه، بهار صحرائیان و آستاره انصاری، پس از بیش از دو ماه خبر داد. او که وکالت این سه وکیل را بر عهده گرفته است، ضمن اشاره به دیدار خود با بهار صحرائیان و آستاره انصاری در زندان، از هیئت‌مدیره کانون وکلای دادگستری منطقه فارس خواست با حضور در زندان و دیدار با این سه وکیل، همبستگی و حمایت خود را از آنان نشان دهند.

متن یادداشت ایشان که در اینستاگرام منتشر شده به شرح زیر است:

«حالا که این‌ها را می‌نویسم بیشتر از دو ماه تمام است که آن تن‌های نازنین زندانی هستند. بهار و الهام و آستاره. از من خواسته‌اند که وکیل‌شان باشم در دفاع و گفتن ستمکاری‌ها که بر آنان رفته است ؛ روی چشم گذاشته‌ام. بهار و آستاره را دیده‌ام در زندان، الهام را هنوز نه. کمی تکیده‌اند، اما همچنان زیبایند؛ حتا زیباتر شده‌اند انگار. دلم می‌خواهد بیایند بیرون از آن درهای آهنی و با صدای بلند بخندیم با هم. نمی‌دانم بتوانم برایشان کاری کنم یا نه، ولی به عنوان وکیل و دوست آنان بد ندیدم به هیئت مدیره‌ی کانون وکلای دادگستری منطقه‌ی فارس بگویم : با معرفت‌ها! خوش مرام‌ها ! شمایی که سال‌ها چوبِ شعار تعامل با دستگاه را توی پاچه و گوشمان کردید و به دیدار هر کس و نا‌کَس رفتید و با گربه ‌ی دربانشان هم که شده گ، عکس یادگاری گرفتید و کیک و نسکافه خوردید و تا کمر تمشیت دادید و تقویت گرفتید ! دستِ کم قدم رنجه کنید و در زندان به دیدارشان بروید. بروید که سخت آزرده و دلگیرند. الهام زراعت پیشه بهار صحرائیان آستاره انصاری »



#الهام_زراعت_پیشه #بهار_صحرائیان #آستاره_انصاری

@Tavaana_TavaanaTech

نیما عربان، از بازداشت‌شدگان دی ماه خونین ۱۴۰۴ به دو بار اعدام و یک سال زندان محکوم شد

نیما عربان، از بازداشت‌شدگان دی‌ماه خونین ۱۴۰۴ در نائین اصفهان، نوجوانی ۱۷ ساله است که در آستانه‌ی ۱۸ سالگی قرار دارد. او از دوستان عباس اکبری فیض‌آبادی و از متهمان همان پرونده‌ای است که در نهایت به صدور حکم اعدام برای عباس اکبری انجامید؛ حکمی که چند ماه پیش اجرا شد.

یک منبع مطلع در گفت‌وگو با آموزشکده توانا می‌گوید: «دادگاه نیما عربان، به ریاست مرتضی براتی برگزار شد و طبق رأی صادره او به دو بار اعدام و یک سال زندان محکوم شد و پرونده برای فرجام‌خواهی به دیوان عالی کشور ارسال شده است.»

این منبع چندی پیش با اشاره به وضعیت عباس اکبری در دوران بازداشت گفته بود: «عباس در آخرین تماس‌هایش با خانواده گفته بود دعا کنید اعدامم کنند، چون روزی دوبار به برق وصل‌ام می‌کنند.»
به گفته این منبع، عباس اکبری تنها چند شلیک به در و دیوار کرده بود، اما در نهایت او را اعدام کردند و از او ویدیوی اعترافات اجباری پخش کردند.

به گفته این منبع، خانواده نیما تا کنون چند میلیارد تومان هزینه کرده‌اند. (احتمالا وکلای ماده ۴۸ پول زیادی از خانواده گرفته‌اند.)

گفته شده که در جلسه دادگاه مشاجره‌ای بین قاضی و نیما درگرفت و قاضی گفت «هم خودت و هم بابات غلط کردید» نیما هم به قاضی گفت اصلا خودت غلط کردی!

#نیما_عربان #از_بازداشتیها_بگو #نه_به_اعدام #عباس_اکبری_فیض‌آبادی

@Tavaana_TavaanaTech