نامه‌ای از بابک شهبازی، که در زندان نوشته تا پس از اعدامش منتشر شود. این نامه نشان می‌دهد که نه بابک شهبازی و نه اسماعیل فکری، بر خلاف ادعای حکومت اقدام به جاسوسی نکرده‌اند و کلیه اتهامات کذب بوده است.

متن نامه را بخوانید:

سلام و درود به مردم پاک‌سرشت و شریف ایران

در بسیاری از اوقات که در سلول تنها می‌شوم و به زندگی‌ام نگاه می‌کنم خدا را برای همه موهبت‌هایی که نصیب من کرده سپاس می‌گویم.شاید وقتی حرف از زندان و اسارت به میان بیاید خیلی‌ها فکرشان برود به سمت قاتل‌ها، قاچاق‌چیان، زورگیرها، کلاه‌برداران و...ولی برای من موهبت زندان هم‌صحبتی با دردمندان این مردم مظلوم و نخبگان این جامعه بی‌پناه بود. اساتید و بزرگانی که شاید اگر قرار بود بیرون از زندان یک‌به‌یک آنها را بیابم و از نفس پاکشان درس معرفت و عشق به میهن و مردم را بیاموزم به سالها زمان نیاز داشتم. حال آنکه عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد. عزیزانی را ملاقات کردم که اگر هرکجای دنیا بودند دولت‌ها برای رفع مشکلات و پیشرفت و ترقی دست به دامنشان می‌شدند و از محضرشان استفاده‌ها می‌بردند. حال آنکه ایشان به قهر روزگار در کشور خودشان گرفتار بی‌مهری‌ها شده و دربند و اسارت به سر می‌برند و در بند و اسارت هم غم‌خوار و دل‌نگران سرزمین پاکمان ایرانند.

ای عزیزان، شاید شایعات بسیاری درباره بابک شهبازی شنیده باشید و بعدها خبرها و شایعات بیشتری به گوشتان برسد. بهتر دیدم از زبان خودم با شما سخن بگویم تا اگر روزی دستم از این دنیای خاکی کوتاه شد حداقل کسانی نتوانند با آبروی من و خانواده‌ام بازی کنند برای بزرگ جلوه دادن خودشان. من نه جاسوس بوده‌ام و نه جاسوسی کرده‌ام گرچه اینان می‌گویند به همراه مرحوم اسماعیل فکری به اسرائیل اطلاعاتی داده‌ام که من به جد همه این حرفها و اتهامات را هم در بازجویی هم در دادگاه و هم اکنون نزد شما عزیزان تکذیب می‌کنم چه اگر این کار را کرده بودم در دوماهی که مرحوم فکری قبل از من دستگیر شده بود از کشور خارج می‌شدم نه این که دو ماه بعد از دستگیری آن مرحوم مرا هنگامی که فرزندم را صبح به مدرسه رسانده بودم دستگیر کنند و بگویند در حال فرار از کشور بوده است! اگر در حال فرار بودن پس بلیط من کجاست؟ پس ارز من کجاست؟ پس ویزای من کجاست؟ و...اگر جاسوس بوده‌ام پس چرا ریالی از حساب‌های بنده مشکوک نیست و هر پولی که به حساب من آمده و خارج شده کاملا منشأ و مقصد مشخص دارند.

تهمت‌ها زیاد است ولی خود آقایان هم می‌دانند برای اتهاماتی که به اینجانب نسبت داده‌اند مستندات و مدارکی ندارند و صرفا جهت پر کردن تیتر اخبار ۲۰:۳۰ به دنبال اعدام اینجانب هستند گرچه فکر نمی‌کنم بجز خودشان کسی آن را نگاه کند.

پیامبر اسلام فرمود: در قیامت ساعتی بر قاضی عادل بگذرد که آرزو می‌کند ای کاش هرگز برای دانه‌ای خرما میان دو نفر قضاوت نمی‌کردم. حال من از قضات پرونده‌ام می‌پرسم. آیا به مردن و قیامت اعتقاد دارید؟

خاک پای همه عزیزانی که خانواده‌ام را تنها نگذاشتند.

از اینستاگرام احمدرضا حائری

#بابک_شهبازی #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

توهم جمعی: باور به پیروزی جعلی جمهوری ولایت فقیه

نظام خیلی مقدس! جمهوری ولایت فقیه در جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل شکست خفت‌باری خورد. بر کسی پوشیده نیست که اگر دونالد ترامپ مانع لشکر هواپیماهای اسرائیل نشده بود، رهبر معظم و نایب امام زمان!، زیر آوارها با مرگی خفت‌بار زندگی و سیاست را از دست می‌داد. جمهوری جهل و جور و جنایت شکست خورد اما با توسل به  رسانه‌‌هایی که از پول مردم تغذیه می‌شوند، در قالب دروغ سازمان‌یافته هم خود را دچار توهم پیروزی کرده و هم اقلیتی از نیروهای ارزشی و انقلابی را.

پدیده‌ای روانشناختی وجود دارد که در آن فرد یا گروهی، رویدادی کاملاً ساختگی، توهمی و اتفاق نیفتاده را آن‌قدر برای خود تکرار و تلقین می‌کنند که در نهایت آن را به‌عنوان یک حقیقت مسلم و خاطره‌ای واقعی می‌پذیرند. این مکانیزم که ریشه در دفاع از خود و تحریف واقعیت دارد، نه تنها در سطح فردی، که در سطح اجتماعی و سیاسی نیز نمودی قدرتمند پیدا می‌کند و می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای به دنبال داشته باشد.

ذهن انسان برای محافظت از سلامت روانی خود و حفظ انسجام هویتی، گاهی اوقات دست به تحریف واقعیت می‌زند. یکی از پیچیده‌ترین و خطرناک‌ترین این مکانیزم‌ها، حالتی است که فرد با قصد اولیه فریب دیگران، خودْ قربانی فریب خویش می‌شود. او چنان در روایتی ساختگی غرق می‌شود که مرز بین واقعیت و توهم برایش محو می‌گردد. این پدیده که می‌توان آن را  «توهم جمعی» یا «خودفریبی سازمان‌یافته» نامید، زمانی که توسط رهبر یا نهادهای قدرت به کار گرفته شود، به ابزاری برای کنترل ادراکات عمومی تبدیل می‌شود.

تحلیل مکانیسم‌های روانشناختی این پدیده بر پایه چند اصل روانشناختی استوار است.
اولین اصل، شناخت‌شناسی است. زمانی که واقعیتی مانند شکست جمهوری اسلامی در جنگ با اسرائیل، با باورها یا خودپنداره فرد مانند «من یک پیروز شدم» در تضاد شدید قرار می‌گیرد، تنش روانی شدیدی ایجاد می‌کند. ساده‌ترین راه برای کاهش این تنش، نه تغییر خودپنداره، که تحریف واقعیت است. بنابراین، رهبر و پیروانش خود را متقاعد می‌کنند که «پیروز شده‌اند» تا تضاد درونی‌‌شان از بین برود.

دومین اصل، تلقین و تکرار است. تکرار مداوم یک ادعای دروغین، حتی اگر در ابتدا با تردید روبرو شود، به تدریج باعث می‌شود در ذهن نهادینه شود. مغز انسان تمایل دارد اطلاعات آشنا را، حتی اگر نادرست باشد، بپذیرد. این اثر که گاهی به آن «اثر حقیقت توهمی» می‌گویند، پایه و اساس تبلیغات است.

ادامه این مطلب ارسالی یکی از مخاطبان توانا را در اسلایدها بخوانید

https://tinyurl.com/mrxduxea

#نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech