🔷💠🔹🔹
@AdabSar
🔅پیام شما


📌پالایش زبان پارسی:

🔻مخاطَب= گفتاسو★، هم‌سخن، دویم کس، نام‌برده، شنونده، روی سخن، خواننده، نیوشنده(شنونده)
🔻مخاطب خاص= هم‌سخنِ برگزیده، گفتاسوی ویژه
🔻خطیب= سخنران، سخنور، سخنگو
🔻خطبه= سخنرانی، اندرزگویی
🔻خِطاب= روی سخن، روی‌گفت، گفتگو
🔻خِطاب‌کردن= رویاروی سخنیدن، نام‌بردن، سِدا(صدا)زدن
🔻حُسن خطاب= زبان‌آوری، خوش سخنیدن، خوب گفتگوکردن، شیواسُخنی، نیک‌گویی
🔻فصل‌الخطاب/فصل خطاب= سخن بُرنده، فرمان بُرنده، فرجامِ سخن، فرجام‌سخن، سخن فرجامنده، سخن فرجامگر
🔻خطابه= سخنرانی، سخن‌راندن، سخنیدن، اندرز، اندرزگفتن، گفتار سخنورانه

✍نمونه:
❌ قبل از صحبت‌کردن، لازم است مخاطبمان را خوب بشناسیم=
✅ پیش از سخنیدن، باید گفتاسویِمان را خوب بشناسیم

❌ مرشد خطاب به شاگردان پند و اندرز می‌دهد=
✅ ادب‌آموز به شاگردان پند و اندرز می‌دهد

❌ مخاطبان این فیلم، افراد بالای ۱۵ سال استند=
✅ بینندگان این توژ، مردمان بالای ۱۵ سال استند

★واژه‌ی زیبای «گفتاسو» را پانا #کیانمهر_علیشاهی از هموندان گرامی ادبسار برساخته است.


گردآوری و نگارش: #میلاد_فرخ_وند
#پارسی_پاک
#خطاب #مخاطب #خطبه #خطیب #خطابه #فصل_الخطاب
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷💠🔹🔹

🌳🌲🌴🌱
@AdabSar

تو قامت بلند تمنایی ای درخت!
همواره خفته است در آغوشت آسمان؛
بالایی ای درخت...

دستت پر از ستاره و چشمت پر از بهار،
زيبایی ای درخت!

وقتی که بادها
در برگ‌های درهم تو لانه می‌کنند
وقتی كه بادها
گيسوی سبزفام تو را شانه می‌کنند،
غوغایی ای درخت!

وقتی که چنگ وحشی باران گشوده است
در بزم سرد او
خنيانگر غمين خوش آوایی ای درخت!

در زير پای تو
اينجا شب است و شب زدگانی كه چشمشان
صبحی نديده است
تو روز را كجا
خورشيد را كجا
در دشت ديده غرق تماشایی ای درخت!

چون با هزار رشته تو با جان خاكيان
پيوند می‌کنی
پروا مكن ز رعد
پروا مكن ز برق كه بر جایی ای درخت!

سر برکش ای رميده كه همچون اميد ما
با مایی ای يگانه و تنهایی ای درخت!

#سیاوش_کسرایی
#شعر_ایران
#روز_درختکاری
@AdabSar
🌳🌲🌴🌱

از باغ دوباره بخت برمی‌گردد
با پای شکسته سخت برمی‌گردد

ازشرم عرق نشسته بر پیشانیش
وقتی تبر از درخت برمی‌گردد!

#عبدالحسین_انصاری
@AdabSar🌳

زیست‌بوم ما رو به نابودی است!
به بهانه‌ی روز درختکاری به‌یاد بسپاریم که برای نگه‌داری، پایندگی و شادابی آن بکوشیم.
سپاس و روزگارتان سبزباد🌱

دستت پر از ستاره و
چشم‌ات پر از بهار
زیبایی ای درخت...

روز درختکاری گرامی باد

@AdabSar
🌳🌲🌿🌱

@AdabSar

باید تو را همیشه به‌دقت نگاه کرد
یعنی نه سرسری، سرِ فرصت نگاه کرد

خاتون! بگو که حضرت خالق خودش تورا
وقتی که آفرید چه مدت نگاه کرد؟

هردو مخدرند که بیچاره می‌کنند
باید به چشم‌هات به‌ندرت نگاه کرد

هرکس نظاره کرد تورا دل‌سپرده شد
فرقی نمی‌کند به چه نیت نگاه کرد

عارف اگر برای تقرب به ذات حق
زاهد اگر برای ملامت نگاه کرد

تو بی‌گمان مقدسی و کور می‌شود
هرکس تو را به قصد خیانت نگاه کرد

#مسلم_محبی
فرستنده #مهین_دری
@AdabSar

💫

کس چرا این‌همه سنگین‌دل و بدخو باشد؟

جانِ من! این روشی نیست که نیکو باشد

#وحشی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

💫

آهسته و نرم، بی‌قرارم کردی
تیری نزدی ولی شکارم کردی

در زندگی‌ام خاطره‌ای می‌سوزد
خاموش نمی‌شود، چه کارم کردی؟

#پارسا_همت
@AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔻ایاب و ذهاب = رفت‌وآمد، آمدوشُد، شُدآمَد

✍نمونه:
🔺برای ایاب و ذهاب از وسائط نقلیه‌ی عمومی استفاده کنید =
برای رفت‌وآمد از ترابرهای همگانی بهره ببرید

🔺وسیله‌ی ایاب و ذهاب: وسیله‌ی شخصی =
خودروی آمدوشُد: خودروی خویشیک/خودی/خودتان

🔺مخصوص ایاب و ذهاب پرسنل =
ویژه‌ی شُدآمَدِ کارکنان


گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک
#ایاب_و_ذهاب #ایاب #ذهاب
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🎄🌳🎄🌳
کنار جاده همین زنده‌بودنم هنر است
اگر که مرده‌ام از بی‌وفایی تبر است

هزار سال دگر هم گذر کنی از من
تنم تناوری سال‌های بی‌گذر است

اگر به در نبرم جان سالم از جنگل
یقین تمام تنم حاصلش دو لنگه در است

اگر مرا بِبُری از حیات جان بشر
که سایبانِ همیشه برای رهگذر است؟

اگر فتاده‌ام از پا فتاده‌ام اما
همین به قامت خود ریشه‌داشتن سپر است

اگرچه آهن تو سخت می‌خورد بر من
اگرچه سینه‌ی من روی خاک‌ها دمر است

نگاه می‌کنم و شعله شعله می‌سوزم
دلم ترانه‌ی کبریت‌های بی‌خطر است


#زهرا_بختیاری_نژاد
#روز_درختکاری
@AdabSar
🌲🌴🌲🌴

🔹زن

سراینده #توران_شهریاری
گوینده #حسن
#روز_زن
@AdabSar

کاش دنیا بهم یه دختر بده...

ترانه‌ای واخواهانه(اعتراضی)، بی‌پروا و زیبا؛
با سدا(صدا)ی «جاستینا»
#روز_زن
🎸 @AdabSar

تو زنی در دیده‌ی مهرآفرین دادار اشغ
مهر تابان هم به گرمی مهرمند زن بُوَد

روز جهانی زن بر مهربانوان سرزمین اشایی خجسته باد!

سروده و آوایش #مهریار_مهرآفرین
فرستنده #پوریا_عزیزیان
#روز_زن

🎶 @AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar

📜 منم کوروش، پسر ماندانا و کمبوجیه...

و چنین بود که نخستین ترانه‌ی ستایش زن در جهان سروده شد!
آنجا که کوروش خود را تنها فرزند پدر ندانست، که نخست فرزند مادر(ماندانا) و سپس فرزند پدر(کمبوجیه) خواند!

بزرگداشت و گرامی‌داشت زن برای ایرانیان منش و روش تازه‌ای نیست و ریشه در روان‌باستانِ ما دارد.

در زمانه‌ای که بوداییان باور داشتند «زن، اگرچه نمودی فرشته‌گونه دارد ولی گوهره‌اش پلید و ناپاک است(ازهمين‌رو تا چندی هيچ زنی را به كیش خود نمی‌پذيرفتند) و نیایش می‌کردند: خدايا از گزند اهریمن و زن به تو پناه می‌بریم»، در همان هنگام کوروش چنین فرمان می‌راند: «زنان را گرامی بدارید، چرا که زنان هستی‌بخش جهانند و زنانِ میهنِ من بزرگ و برازنده»!

در زمانه‌ای که تازیان با زنان و دختران چون کالا رفتار می‌کردند و شرمگین از داشتنِ نوزاد دختر، کودکِ بی‌گناه را زنده‌به‌گور می‌کردند(از همین رو با کشتن دختران بی‌گناه ازشمار زنان کاسته می‌شد و به‌ناچار هر زن چند مرد را به همسری می‌گرفت که چنین پیوندی را «ضمد» می‌نامیدند)، در همان هنگام در ایران باستان زنانی چون «پوراندخت» و «آذرمیدخت» بر تخت پادشاهی می‌نشستند، «آرتیمیس» بر نیروی دریایی فرمان می‌راند، «آرتادخت» ویچیر(وزیر) گنجوری(خزانه‌داری) ایران بود و «یوتاب» شیرزن و سردار ایرانی دلاورانه راه را بر تازِشِ اسکندر و سپاهیانش به ایران بسته بود.

در زمانه‌ای که یونانیان باستان دختران را می‌کشتند و یا سر راه رها می‌کردند(زیرا اگر بزرگ می‌شدند نیاز به وَردَک(جهیزیه) داشتند) و زنان از دادوستد در بازار و دادخواهی در دادگستری بازداشته شده و اگر فرزند نمی‌آوردند کشته می‌شدند، در همان هنگام در ایرانِ باستان زنان دارای جایگاه بسیار بلند و بس ارجمند بوده و همیشه و همه‌جا دوشادوش و همراه مردان بوده‌اند. کارکردن زنِ آبستن ناروا بود و برای‌شان دستمزد ماهیانه تا هنگام زادنِ نوزاد پیش‌بینی شده بود.
بهترین نمونه‌ی برابری زن و مرد در ایران باستان نیز رسیدن پادشاهی از شاه به دختر بود.

اینک در روز جهانی زن، آرزو می‌کنیم زنانمان، این هستی‌بخشان جهان به جایگاه درخور و شایسته‌شان برسند و نه‌تنها در این روز که در همه‌ی روزهای دریغ‌شده از ایشان، گرامی داشته شوند.
به امید آن روز!

#مجید_دری
#روز_زن
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸

بپرسید شاه از دل‌مستمند
نشسته به گُرم اندرون بی‌گزند

بدو گفت: «با دانشی پارسا
که گردد برو ابلهی پادشا»

بپرسید: «نومیدتر کس کدام
که دارد توانایی و نیک‌نام؟»

چنین گفت: «کان کو ز کار بزرگ
بیفتد بماند نژند و سترگ»

...و اندرز فردوسی برای این هفته:
مدار ایچ اندیشه‌ی بد به دل
همه شادی آرای و غم برگسل

#فردوسی

فرستنده #جعفر_جعفرزاده
#چکامه_پارسی
@AdabSar
🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸

💫

چاره‌ی من کن و مگذار که بیچاره شوم

سرِ خود گیرم و از کوی تو آواره شوم

#وحشی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

💫

سلسله‌ی موی دوست
حلقــه‌ی دام بلاســت

هرکه در این حلقه نیست
فارغ از این ماجــراســت

#سعدی
@AdabSar

🏖🏝 @AdabSar

🏖 آشنایی با جشن‎های ایرانی
🏝 جشن "نوروز رودها"

🏖🏝 جشن "نوروز رودها"، جشن لایروبی و پاک‌سازی رودخانه‌ها، کاریزها و چشمه‌ها در ایران باستان بود.
هنگامی که برف‎ها آب شده و رودها روان می‌شدند، ایرانیان به بهانه‌ی روان‌شدن دوباره‌ی آب‎ها به کنار رودخانه‎ها می‌رفتند و با جشنی شاد رودها را پاک‎سازی و آنها را برای فرارسیدن بهار آماده می‌کردند و پس از پایان این کار به دست‎افشانی و پایکوبی می‎پرداختند. در این جشن، پس از لایروبی، در رودها و پیرامون آن گل، گلبرگ، گلاب و خوشبویه(عطر) می‌ریختند و با این کار از رودها برای روان‌شدن دوباره‎شان سپاسداری می‌کردند. شاید این کار نمادی از آرزوی داشتن سالی پرباران و داشتن آب گوارا بود.

🏖🏝 جشن "نوروز رودها" در فروردین‌روز از اسپندماه، برابر با نوزدهم اسپند در ایران باستان برگزار می‌شد. این جشن همچون بسیاری دیگر از جشن‏‌های ایرانی، نمایانگر مهر نیاگان ما به زمین و زیست‎بوم بود.

🏖🏝 درباره‎ی پیدایش این جشن گفته شده که در افسانه‏‌های ایرانی، هوشنگ پیشدادی، نخستین شهرساز، با ساختن شهرها، مردمان بسیاری را یک‎جانشین کرد. زندگی یکجانشینی وابستگی بسیاری با کشاورزی داشت. آب نیز پیش‌نیاز کشاورزی بوده و است. ازاین‌رو، مردم در نوزدهم اسپندماه جشن "نوروز رودها" را برگزار می‎کردند و با لایروبی رودها و بهسازی راه جوی‎ها و چشمه‎ها، برای کشاورزی آماده می‌شدند و با آیینی نمادین از پروردگار، آب فراوان و گوارا و فرآورده‌ی کشاورزی پربار می‎خواستند.

🏖🏝 نگاه نویسندگان کهن ایرانی درباره جشن "نوروز رودها":
ابوریحان بیرونی: «روز ۱۹ سپندارمذ را به نام "انهار و میاه جاری" جشن می‌گرفتند و آن هنگامی بود که آب در رودخانه‌ها جاری می‌شد و گل‎ها شکوفه می‌کردند و فضا عطرافشان می‌شد. در این روز مردم به دشت و صحرا و جاهایی که جوی‌های روان و چشمه‎سارها بوده، می‌رفتند و طیّ مراسم و تشریفاتی گلاب و عطر در آب می‌ریختند.»
مکمونی: «نوزدهم این روز را فروردین خوانند و این روز را نوروز خوانند و انهار و میاه جاری سازند و ماء‌ورد و طیب‎ها در آن ریزند.» با نگاه به اینکه اسپندارمذ، واپسین ماهی است که مکمونی پیش از این بریده درباره‌اش سخن گفته است، می‌بایست فردید(منظور) او نوزدهم اسپندماه باشد.
گردیزی: «و اندرین روز، جای‌ها را آب زنند که این روز نام فرشته‌ای است که بر آب موکل است.»

🏖🏝 تا چنددهه پیش از این، جشن "بیل‌گردانی" در نیمه‌وَر یا نیموَر یکی از روستاهای پیرامون شهرستان محلات برگزار می‌شد که جشن پایان لایروبی و آماده‌سازی زمین‎های کشاورزی بود و با آیین‎های شاد و نمایشی همراه بود. این آیین در روزی میان آغاز نوروز تا سیزده‌بدر برگزار می‌شد. شیوه‎های دیگری از جشن‎های بجا مانده از "نوروز رودها" در برخی شهرها و روستاهای استان کرمانشاه برگزار می‌شود.

🏖🏝 فرتور(عکس) پیوست را ببینیم و بسنجیم که کدام یک بهتر است! بیاییم در نوروز پیش رو، کاری کنیم که نه تنها برای ما، که برای زمین و زیبایی‎های آن هم نوروز باشد.
goo.gl/0VQrUD

✍🏻 گردآوری و نگارش: #پریسا_امام_وردی
_________________
📚📚 برگرفته از:
۱- آثار الباقیه و التفهیم #ابوریحان_بیرونی
۲- پنج جشن اسپندماه، یادگارانی از ایران باستان #محمدتقی_یونسی_رستمی
۳- فرهنگنامه ایران #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
_________________
#اسپندگان #جشن_نوروز_رودها #نوروز_رودها #فرهنگ_ایران
🏖🏝 @AdabSar

@AdabSar

ای روزگار، من غمِ پنهان کیستم؟
از خویشتن جدایم و از آنِ کیستم؟

حتی خودم به حال خودم گریه می‌کنم
من سوگوار شام غریبانِ کیستم؟

من نیستم در آینه‌ی روبه‌روی خود
با آهِ خویش در پی کتمان کیستم؟

وقتی که من همیشه به پای تو مانده‌ام
فهمیده‌ام که دست به دامان کیستم

دستی نمی‌کشی به سرِ من ولی بگو
با من بگو که موی پریشان کیستم

این زندگی نبود و فقط زنده مانده‌ام
آخر به غیر خویش پشیمان کیستم؟

#ابوالفضل_حمامی
@AdabSar

💫

هر زمان با دگری دست و گریبان باشی

زان بیندیش که از کرده پشیمان باشی

#وحشی
#چکامه_پارسی
@AdabSar